Οι Ιππότες Της Ελεεινής Τραπέζης
Γράφτηκε και παίχτηκε από:
Με
Εμφανίζονται επίσης
Επίσης, εμφανίζονται επίσης
Γιατί δεν πάμε διακοπές στη Σουηδία φέτος;
Να δούμε τις πανέμορφες λίμνες
Το υπέροχο τηλεφωνικό σύστημα
Και πολλά ενδιαφέροντα χνουδωτά ζωάκια
Τα πρόσωπα, τα γεγονότα και τα ονόματα είναι φανταστικά
και οποιαδήποτε ομοιότητα με ονόματα, πρόσωπα ή την ιστορία κάποιου
είναι εντελώς τυχαία και απρομελέτητη. Υπογραφή: ΡΙΤΣΑΡΝΤ Μ. ΝΙΞΟΝ
Συμπεριλαμβάνει και τον μεγαλοπρεπή τάρανδο
Μια φορά ένας τάρανδος δάγκωσε την αδερφή μου...
Έγραφε τ' αρχικά της στον τάρανδο...
με μια μυτερή επαγγελματική οδοντόβουρτσα
που της έδωσε ο Σβεντζ, ο κουνιάδος της, οδοντίατρος στο Όσλο
και σταρ των νορβηγικών ταινιών: "Στα Καυτά Χέρια του Οδοντίατρου",
"Παθιασμένα Σφραγίσματα", "Οι Τεράστιοι Τραπεζίτες του Νόρντφινκ"...
Ζητάμε συγγνώμη για τα λάθη στους υπότιτλους. Οι υπεύθυνοι απολύθηκαν.
Πάντως, τα δαγκώματα των ταράνδων είναι επικίνδυνα...
Ζητάμε και πάλι συγγνώμη για τους υπότιτλους. Οι υπεύθυνοι...
για την απόλυση των ατόμων που μόλις απολύθηκαν, έχουν απολυθεί.
Οι παραγωγοί που προσελήφθησαν στη συνέχεια
μετά την απόλυση των άλλων,
θέλουν να ξέρετε πως απολύθηκαν.
Το φιλμ ολοκληρώθηκε με εντελώς διαφορετικό στιλ
την τελευταία στιγμή, μετά από πολλά έξοδα.
Σκηνοθετήθηκε από 40 ΕΚΠΑΙΔΕΥΜΕΝΑ ΒΟΥΝΙΣΙΑ ΛΑΜΑ ΤΟΥ ΕΚΟΥΑΔΟΡ
6 ΚΟΚΚΙΝΑ ΛΑΜΑ ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑΣ 142 ΜΕΞΙΚΑΝΙΚΑ ΠΟΥ ΣΤΡΙΓΓΛΙΖΟΥΝ
14 ΒΟΡΕΙΑ ΓΚΟΥΝΑΚΟΣ ΧΙΛΗΣ (ΠΟΥ ΣΥΓΓΕΝΕΥΟΥΝ ΜΕ ΤΑ ΛΑΜΑ)
ΚΑΙ ΤΟΝ ΡΕΓΚ ΛΑΜΑ ΤΟΥ ΜΠΡΙΞΤΟΝ
76.000 ΛΑΜΑ ΕΚΤΡΟΦΕΙΟΥ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ "ΦΡΕΣΚΑ ΛΑΜΑ" ΚΟΝΤΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΓΟΥΑΗ
και την ΤΕΡΥ ΓΚΙΛΙΑΜ ΚΑΙ ΤΕΡΥ ΤΖΟΟΥΝΣ
ΑΓΓΛΙΑ, 932 μ.Χ.
Εσύ εκεί!
Σταμάτα!
Ποιος είναι;
Είμαι εγώ, ο Αρθούρος, ο γιος του Ούθερ Πεντράγκον, απ' το κάστρο του Κάμελοτ.
Ο βασιλιάς των Βρετανών, αυτός που νίκησε τους Σάξονες.
Ο κυρίαρχος της Αγγλίας!
Πλάκα μου κάνεις.
Εγώ είμαι, κι αυτός είναι ο πιστός μου υπηρέτης, ο Πάτσυ.
Διασχίσαμε όλη τη χώρα, ψάχνοντας ιππότες...
να με συνοδέψουν στην αυλή μου στο Κάμελοτ.
Πρέπει να μιλήσω με τον κύριο και αφέντη σου.
- Πώς; Επάνω στ' άλογο; - Ναι.
- Αφού χρησιμοποιείς καρύδες! - Τι;
Έχεις δύο άδειες καρύδες και τις χτυπάς.
Και λοιπόν; Ιππεύουμε από τότε που το χιόνι κάλυψε αυτή τη χώρα.
- Διασχίσαμε το βασίλειο της Μέρσια. - Πού βρήκατε τις καρύδες;
Τις βρήκαμε.
Τις βρήκατε; Στη Μέρσια; Οι καρύδες είναι τροπικό φρούτο.
- Τι εννοείς; - Το κλίμα είναι ήπιο εδώ.
Το χελιδόνι πετάει νότια με τον ήλιο, ή ο χαραδιός, το βροχοπούλι...
ψάχνουν για ζεστότερα κλίματα τον χειμώνα,
παρ' όλα αυτά είναι γνωστά στα μέρη μας.
- Μου λες ότι οι καρύδες είναι αποδημητικές; - Όχι. Αλλά μπορούν να μεταφερθούν.
- Τι; Το χελιδόνι κουβαλάει καρύδες; - Τις πιάνει απ' τη φλούδα.
Δεν έχει σημασία από πού τις πιάνει. Είναι θέμα αναλογίας βάρους.
Ένα πουλί εκατό πενήντα γραμμαρίων δεν μπορεί να μεταφέρει μια καρύδα μισού κιλού.
Δεν πειράζει. Πήγαινε να πεις στον αφέντη σου
πως είναι εδώ ο Αρθούρος απ' το Κάμελοτ.
Για να καταφέρει να διατηρήσει ταχύτητα στον αέρα...
ένα χελιδόνι πρέπει να ανοιγοκλείσει τα φτερά του
43 φορές το δευτερόλεπτο, σωστά;
- Σε παρακαλώ! - Δεν έχω δίκιο;
- Δεν μ' ενδιαφέρει. - Θα τα κατάφερνε ένα αφρικάνικο χελιδόνι.
Βέβαια! Ένα αφρικάνικο χελιδόνι, ίσως.
Όχι ένα ευρωπαϊκό. Αυτή είναι η άποψή μου.
Συμφωνώ.
Θα ρωτήσεις τον αφέντη σου αν θα με συνοδέψει στην αυλή μου στο Κάμελοτ;
Αλλά, βέβαια, τα αφρικάνικα χελιδόνια δεν είναι αποδημητικά.
Σωστά.
Άρα, δε θα μπορούσαν να φέρουν μια καρύδα.
Ένα λεπτό! Κι αν την κουβαλήσουν δυο χελιδόνια μαζί;
- Όχι, θα 'πρεπε να την κρατάνε στη σειρά. - Απλό. Θα χρησιμοποιούσαν λίγο κισσό.
- Κάτω απ' τα ραχιαία κατευθυντήρια φτερά; - Γιατί όχι;
Βγάλτε έξω τους νεκρούς σας!
Μια δεκάρα.
- Βγάλτε έξω τους νεκρούς σας. - Να ένα.
Μια δεκάρα.
- Δεν είμαι νεκρός! - Τι;
- Τίποτα. Πάρε τη δεκάρα σου. - Δεν είμαι νεκρός!
- Λέει πως δεν είναι νεκρός. - Ναι, είναι.
- Δεν είμαι! - Δεν είναι.
- Θα 'ναι σύντομα. Είναι άρρωστος. - Νιώθω καλύτερα!
Θα 'σαι εντελώς πεθαμένος σε λίγο.
Δεν μπορώ να τον πάρω έτσι. Είναι κατά των κανονισμών.
- Δε θέλω ν' ανέβω στο κάρο. - Μην κάνεις σαν μωρό.
- Δε θα τον πάρω. - Αισθάνομαι καλύτερα.
- Κάνε μας τη χάρη. - Δεν μπορώ.
Μπορείς να περιμένεις λίγο; Δε θ' αργήσει πολύ.
Πρέπει να πάω στους Ρόμπινσον. Έχασαν εννιά σήμερα.
- Πότε περνάς ξανά; - Την Πέμπτη.
- Μάλλον θα πάω μια βόλτα. - Δεν κοροϊδεύεις κανέναν, ξέρεις.
- Δεν μπορείς να κάνεις κάτι; - Αισθάνομαι ευτυχισμένος.
- Σ' ευχαριστώ πολύ. - Τίποτα. Τα λέμε την Πέμπτη.
Καλά.
- Ποιος είναι αυτός; - Δεν ξέρω. Πρέπει να 'ναι βασιλιάς.
- Γιατί; - Δεν είναι γεμάτος σκατά.
- Γριά! - Άνδρας!
Άνδρα, συγγνώμη. Ποιος ιππότης ζει σ' εκείνο το κάστρο;
- Είμαι 37 χρονών. - Τι;
- Είμαι 37 ετών. Δεν είμαι γέρος. - Δεν μπορώ να σε φωνάζω "άνδρα".
- Να με λες "Ντένις". - Δεν ήξερα πως λεγόσουν έτσι.
Δεν ρώτησες και ποτέ.
Σου είπα συγγνώμη για το "γριά", αλλά από πίσω...
Ενίσταμαι γιατί μου φέρεσαι σαν να είμαι κατώτερος.
- Είμαι βασιλιάς. - Βασιλιάς; Πολύ ωραία.
Πώς τα κατάφερες; Με την εκμετάλλευση των εργατών!
Με το ξεπερασμένο ιμπεριαλι- στικό δόγμα που συνεχίζει...
τις οικονομικές και κοινωνικές διαφορές στην κοινωνία μας!
- Αν θα υπάρξει κάποτε μια πρόοδος... - Υπάρχουν υπέροχες βρωμιές εδώ.
Τι κάνετε;
Τι κάνετε, κυρία; Είμαι ο Αρθούρος, ο Βασιλιάς των Βρετανών.
- Ποιανού είναι αυτό το κάστρο; - Ο βασιλιάς ποιων;
- Των Βρετανών. - Ποιοι είναι οι Βρετανοί;
Όλοι εμείς. Είμαστε Βρετανοί. Είμαι και δικός σου βασιλιάς.
Δεν ήξερα πως είχαμε βασιλιά. Είμαστε μια αυτόνομη κοινότητα.
Μη δουλεύεις τον εαυτό σου. Έχουμε δικτατορία.
Μια αιώνια απολυταρχία, στην οποία η εργατική τάξη...
Να τα μας πάλι. Μιλάς για την τάξη.
Περί αυτού πρόκειται. Μόνο αν οι άνθρωποι...
Σας παρακαλώ, καλοί μου άνθρωποι. Βιάζομαι.
Ποιος ζει στο κάστρο;
- Κανείς. - Ποιος είναι ο άρχοντάς σου;
- Δεν έχουμε άρχοντα. - Τι;
Σας το είπα. Είμαστε αναρχο- συνδικαλιστική κοινότητα.
Αλλάζουμε σειρά κάθε βδομάδα σ' ένα είδος διοικητικού καθήκοντος.
Ναι.
Αλλά όλες οι αποφάσεις των αξιωματούχων...
- επικυρώνονται δυο φορές τη βδομάδα. - Μάλιστα, κατάλαβα.
Με απλή πλειοψηφία, για τις εσωτερικές υποθέσεις.
Μη μιλάς!
- Με τα δύο τρίτα, σε περίπτωση... - Σταμάτα! Σε διατάζω.
"Διατάζεις". Ποιος νομίζει ότι είναι;
- Είμαι ο βασιλιάς σου! - Δε σε ψήφισα.
- Δεν ψηφίζεις τους βασιλιάδες. - Τότε πώς έγινες βασιλιάς;
Η λαίδη της Λίμνης, με τον αγνό γυαλιστερό μανδύα της...
σήκωσε το Εξκάλιμπουρ, απ' τον βυθό της λίμνης...
άρα, με τη θέληση του Θεού, εγώ, ο Αρθούρος, φέρω το Εξκάλιμπουρ.
Γι' αυτό είμαι ο βασιλιάς σας!
Άκου. Μια περίεργη γυναίκα, που ζει στη λίμνη, δεν είναι αρκετή...
για τη διοίκηση μιας χώρας. Η ανώτατη διοικητική εξουσία...
προέρχεται από το λαό. Όχι από μια γελοία υδρόβια τελετή.
Ησυχία!
Δεν γίνεται να πάρεις την ανώτατη διοικητική εξουσία...
επειδή μια νεροτσούλα σου πέταξε ένα ξίφος.
Σκασμός!
Αν γύρναγα λέγοντας πως είμαι βασιλιάς...
γιατί μια μουλιασμένη γκόμενα μου πέταξε ένα σπαθί, θα μ' έκλειναν μέσα!
Θα σκάσεις επιτέλους;
Βλέπεις πως η βία είναι έμφυτη στο σύστημα.
Σκασμός!
Βλέπεις πως η βία είναι έμφυτη στο σύστημα!
- Βοήθεια, με καταπιέζουν! - Παλιο-χωριάτη!
Τι αποκάλυψη! Τ' άκουσες αυτό;
Αυτό εννοώ. Τον είδες που με καταπιέζει;
Πολεμάς με τη δύναμη πολλών, κε Ιππότη.
Είμαι ο Αρθούρος, ο Βασιλιάς των Βρετανών.
Ψάχνω τους καλύτερους και τους πιο ανδρείους ιππότες
να έρθουν μαζί μου στο Κάμελοτ.
Μου απέδειξες πως αξίζεις. Θα έρθεις μαζί μου;
Με στεναχωρείς. Ας είναι. Έλα, Πάτσυ.
Κανείς δε θα περάσει.
- Τι; - Κανείς δε θα περάσει.
Δε θέλω φασαρίες με σένα, καλέ κε Ιππότη, πρέπει να διασχίσω την γέφυρα.
Τότε θα πεθάνεις.
Σε διατάσσω, ως Βασιλιάς των Βρετανών, να κάνεις στην άκρη.
Δεν κουνιέμαι για κανέναν.
Ας είναι, λοιπόν!
Τώρα, ας μετρηθούμε, άξιε αντίπαλε.
- Μόνο μια γρατσουνιά. - "Μια γρατσουνιά"; Σου βγήκε το χέρι.
- Όχι. - Τότε τι είναι αυτό;
- Έχω πάθει και χειρότερα. - Ψεύτη.
Έλα, αδερφάρα!
Η νίκη είναι δική μου.
Σ' ευχαριστούμε, Κύριε, που...
- Έλα τώρα. - Τι;
Θα σου επιτεθώ.
Είσαι γενναίος, ιππότη, αλλά η νίκη είναι δική μου.
Σου φτάνει, ε;
Κοίτα, ηλίθιε μπάσταρδε. Δε σου μείνανε χέρια.
- Ναι, μου μείνανε. - Κοίτα!
Είναι μια επιφανειακή πληγή.
- Κοίτα, σταμάτα. - Δειλέ!
Θα σου κόψω το πόδι. Σωστά!
- Θα σε εκδικηθώ γι' αυτό. - Τι θα κάνεις;
Έλα εδώ.
Τι θα κάνεις; Θα αιμορραγήσεις πάνω μου;
- Είμαι ανίκητος! - Είσαι τρελός.
Ο Μαύρος Ιππότης πάντα θριαμβεύει. Θα σου επιτεθώ!
Έλα, λοιπόν.
Εντάξει, ας το πούμε ισοπαλία.
- Έλα, Πάτσυ. - Α, κατάλαβα.
Φεύγεις; Δειλέ μπάσταρδε!
Γύρνα πίσω να πάρεις αυτό που σου αξίζει. Θα σου κόψω τα πόδια με τα δόντια!
"Ρie Jesu Dοmine
"Dοna eis requiem
"Ρie Jesu Dοmine
"Dοna eis requiem"
- Μια μάγισσα! - Βρήκαμε μια μάγισσα.
- Πιάσαμε μια μάγισσα. - Βρήκαμε μια μάγισσα.
Βρήκαμε μια μάγισσα.
Κάψ' την!
- Βρήκαμε μια μάγισσα. Να την κάψω; - Κάψ' την!
- Πώς ξέρεις ότι είναι μάγισσα; - Μοιάζει με μάγισσα.
Φέρ' την.
- Δεν είμαι μάγισσα. - Είσαι όμως ντυμένη σαν μία.
- Αυτοί με ντύσανε έτσι. - Δεν είναι αλήθεια!
Κι αυτή δεν είναι η μύτη μου. Είναι ψεύτικη.
- Λοιπόν; - Όντως, εμείς φτιάξαμε τη μύτη.
- Τη μύτη; - Και το καπέλο. Αλλά είναι μάγισσα.
Κάψ' την!
- Εσείς την ντύσατε έτσι; - Όχι. Ναι.
Ναι, λίγο. Έχει μια κρεατοελιά.
- Τι σε κάνει να νομίζεις πως είναι μάγισσα; - Με μεταμόρφωσε σε σαλαμάνδρα.
Σαλαμάνδρα;
Καλυτέρεψα.
- Κάψ' την, ούτως ή άλλως. - Κάψ' την!
Ησυχία! Υπάρχουν τρόποι να δούμε αν είναι μάγισσα.
- Αλήθεια; Ποιοι είναι; Πες μας. - Πονάνε;
Πες μου, τι κάνετε με τις μάγισσες;
Τις καίμε!
- Τι άλλο καίτε εκτός από μάγισσες; - Κι άλλες μάγισσες!
- Ξύλα. - Λοιπόν, γιατί καίγονται οι μάγισσες;
- Γιατί είναι φτιαγμένες από ξύλο. - Ωραία.
Και πώς καταλαβαίνουμε αν είναι από ξύλο;
- Φτιάχνουμε μια γέφυρα μ' αυτή. - Οι γέφυρες δε γίνονται κι από πέτρες;
Ναι, βέβαια.
Βυθίζεται το ξύλο στο νερό;
- Όχι. - Επιπλέει.
Ρίξ' την στο λάκκο!
- Τι άλλο επιπλέει στο νερό; - Το ψωμί.
- Τα μήλα. - Πολύ μικρές πέτρες.
- Ο μηλίτης. Η σάλτσα. Τα κεράσια. - Τα καρύδια.
- Οι εκκλησίες. - Το μολύβι.
Η πάπια!
Ακριβώς!
Οπότε, λογικά...
Αν...
ζυγίζει το ίδιο με μια πάπια...
είναι φτιαγμένη από ξύλο.
Και γι' αυτό το λόγο...
Μια μάγισσα!
Θα χρησιμοποιήσουμε τις μεγαλύτερες ζυγαριές.
Βγάλε τα στηρίγματα!
- Είναι δίκαιο. - Κάψτε την!
Ποιος είσαι εσύ, με τόση σοφία στην επιστήμη;
Είμαι ο Αρθούρος, ο Βασιλιάς των Βρετανών.
Βασιλιά μου.
Καλέ Ιππότη, θα 'ρθεις μαζί μου στο Κάμελοτ, ως μέλος της Ελεεινής Τραπέζης;
Βασιλιά μου, θα 'ταν τιμή μου.
- Πώς σε λένε; - Μπέντεβηρ, βασιλιά μου.
Τότε σε χρίζω, σερ Μπέντεβηρ...
ιππότη της Ελεεινής Τραπέζης.
ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ
Ο σοφός σερ Μπέντεβηρ ήταν ο πρώτος που χρίστηκε ιππότης του Αρθούρου.
Αλλά θ' ακολουθούσαν κι άλλα διάσημα ονόματα.
Ο σερ Λάνσελοτ, ο Ανδρείος.
Ο σερ Γκάλαχαντ, ο Αγνός.
Ο σερ Ρόμπιν, ο Όχι-τόσο-γενναίος-όσο-ο-σερ-Λάνσελοτ...
που σχεδόν νίκησε τον Δράκο του Άγκνορ...
που σχεδόν αντιστάθηκε στο ακόλαστο Κοτόπουλο του Μπρίστολ...
και που κατουρήθηκε πάνω του στη Μάχη του Μπέιντον Χιλ.
Και ο ορθώς ονομαζόμενος, σερ Δεν-εμφανίζομαι-σε-αυτό-το-φιλμ.
Όλοι μαζί φτιάχνουν μια ομάδα...
που για τα ονόματα και τους άθλους τους θα μιλάνε στους αιώνες.
Οι Ιππότες της Ελεεινής Τραπέζης.
Γι' αυτό, Βασιλιά μου, ξέρουμε πως η Γη έχει σχήμα μπανάνας.
Αυτή η καινούρια γνώση με εκπλήσσει, σερ Μπέντεβηρ.
Πες μου πώς χρησιμοποιούνται οι κύστες των προβάτων για την πρόληψη των σεισμών.
- Αμέσως. - Κοίτα, Βασιλιά μου.
Το Κάμελοτ.
- Το Κάμελοτ. - Είναι μακέτα.
Ιππότες, σας καλώς ορίζω στο καινούριο σας σπίτι.
Πάμε στο Κάμελοτ!
"Είμαστε οι Ιππότες της Ελεεινής Τραπέζης Χορεύουμε όποτε μπορούμε
"Κάνουμε χορωδίες Κι άλλες του ποδιού αηδίες
"Εδώ στο Κάμελοτ τρώμε καλά Τρώμε ζαμπόν και γλυκά πολλά
"Είμαστε οι Ιππότες της Ελεεινής Τραπέζης Αν δεις τα σόου μας χαζεύεις
"Πολλά βραδάκια Φτιάχνουμε στιχάκια
"Που δεν ζηλεύεις Αγαπάμε εδώ την όπερα
"Τραγουδάμε με το διάφραγμα ψηλότερα
"Είμαστε σκληροί και ικανοί
"Σχεδόν ακούραστοι
"Μετά την αναζήτηση Πάμε για μεταμφίεση
"Υποδυόμαστε τον Κλαρκ Γκέιμπλ Στο Κάμελοτ κουραζόμαστε πολύ
"Εγώ σπρώχνω καροτσάκια απ' το πρωί"
Τώρα που το ξανασκέφτομαι, ας μην πάμε. Είναι ένα ηλίθιο μέρος.
Εντάξει.
Αρθούρε.
Βασιλιά των Βρετανών.
Μη σέρνεσαι. Αν υπάρχει κάτι που δεν αντέχω είναι οι άνθρωποι που σέρνονται.
- Συγγνώμη. - Μη μου ζητάς συγγνώμη.
Όποτε μιλάω σε κάποιον, ακούω όλο "συγγνώμη" και "συγχώρεσέ με"...
και "δεν αξίζω".
- Τι κάνεις τώρα; - Αποστρέφω τα μάτια μου, Κύριε.
Μη. Σαν όλες αυτές τις μίζερες ψαλμωδίες. Είναι τόσο καταθλιπτικές.
- Κόφ' το, λοιπόν! - Μάλιστα, Κύριε.
Μάλιστα. Αρθούρε, Βασιλιά των Βρετανών.
Οι Ιππότες της Ελεεινής Τραπέζης έχουν αποστολή...
για να δώσουν το παράδειγμα στη σκοτεινή μας εποχή.
- Καλή ιδέα, Κύριε! - Και βέβαια είναι καλή ιδέα.
Κοίτα, Αρθούρε, αυτό είναι το Άγιο Δισκοπότηρο.
Κοίτα καλά, Αρθούρε...
γιατί είναι η ιερή σου αποστολή να ψάξεις αυτό το δισκοπότηρο.
Αυτός είναι ο σκοπός σου, Αρθούρε.
Η αναζήτηση του Αγίου Δισκοπότηρου.
- Μια ευλογία απ' τον Θεό. - Δοξασμένο τ' όνομά Του!
Η Αναζήτηση του Αγίου Δισκοπότηρου
Σταματήστε!
Είναι εδώ κανείς;
Γεια σας!
Γεια σας. Ποιος είναι;
Ο Βασιλιάς Αρθούρος, κι αυτοί είναι οι Ιππότες της Ελεεινής Τραπέζης.
Ποιανού είναι αυτό το κάστρο;
Είναι το κάστρο του αφέντη μου, Γκουί ντε Λοϊμπάρ.
Πήγαινε να πεις στον αφέντη σου ότι μας ανέθεσε ο Θεός...
μια ιερή αποστολή. Αν μας δώσει στέγη και φαγητό για απόψε...
μπορεί να μας συνοδέψει στην αναζήτηση του Δισκοπότηρου.
Λοιπόν, θα τον ρωτήσω, αλλά δε νομίζω να 'ναι πολύ ευγενικός.
Και, ξέρετε, έχει ήδη ένα.
- Τι; - Λέει πως έχει ήδη ένα!
- Είσαι σίγουρος πως έχει ένα; - Ναι, βέβαια. Είναι πολύ ωραίο.
Του είπα πως έχει ήδη ένα.
- Μπορούμε να ρίξουμε μια ματιά; - Και βέβαια όχι! Μοιάζετε με Εγγλέζους.
- Και εσύ τι είσαι, τότε; - Είμαι Γάλλος.
Γιατί νομίζεις πως έχω τόσο απα- ράδεκτη προφορά, ηλίθιε βασιλιά;
- Τι κάνεις στην Αγγλία; - Κοίτα τη δουλειά σου.
Αν δεν μας δείξεις το Δισκοπότηρο, θα κατακτήσουμε το κάστρο σας.
Δε μας φοβίζετε, Άγγλοι γουρουνόσκυλα!
Άντε βράστε τους κώλους σας, γιοι χαζού ανθρώπου.
Φυσάω τη μύτη μου στη μάπα σου, λεγόμενε Βασιλιά Αρθούρε.
Στη δικιά σου και σε όλων των χαζών Άγγλων ιπποτών σου.
- Τι περίεργο άτομο. - Κοίτα εδώ, καλέ μου άνθρωπε...
Δε θέλω να σου μιλήσω άλλο...
κουφιοκέφαλε, καθαριστή κτηνοτροφίων.
Την αμολάω, γενικώς, προς την κατεύθυνσή σου.
Η μητέρα σου ήταν χάμστερ κι ο πατέρας σου βρωμούσε σάπια βατόμουρα.
Μπορούμε να μιλήσουμε με κάποιον άλλον;
Όχι. Τώρα φύγετε, αλλιώς θα σας ξαναβρίσω.
Είναι η τελευταία σας ευκαιρία. Υπήρξα περισσότερο από λογικός μαζί σας...
- Φέγ' την αγελάδα. - Ποια;
Αν δεν υπακούσεις στις διαταγές μου, τότε θα...
Ιησού Χριστέ!
Επίθεση!
Τρέξτε!
- Φίλοι! Θα τους ξεσκίσω. - Όχι, όχι.
Κύριε, έχω ένα σχέδιο.
- Ένα καντό. - Τι;
- Ένα δώρο. - Ένα καντό.
Ουί, πάμε.
Τώρα τι γίνεται;
Τώρα, ο Λάνσελοτ, ο Γκάλαχαντ κι εγώ θα περιμένουμε μέχρι να νυχτώσει...
και τότε θα τρυπώσουμε, για να τους αιφνιδιάσουμε.
Όχι μόνο αυτό, αλλά θα τους βρούμε και χωρίς όπλα.
Ποιος θα το κάνει;
Ο Λάνσελοτ, ο Γκάλαχαντ κι εγώ...
θα το κάνουμε.
Κοίτα, αν φτιάξουμε αυτόν τον μεγάλο ξύλινο ασβό...
Τρέξτε!
- Ιστορία για Σχολεία. Μάθημα 8. - Δράση!
Η ήττα στο κάστρο, αποκαρδίωσε περισσότερο τον Βασιλιά Αρθούρο.
Αιφνιδιάστηκε από τη σκληρότητα των γαλλικών ύβρεων.
ΕΝΑΣ ΔΙΑΣΗΜΟΣ ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ
Ο Αρθούρος πείστηκε πως χρεια- ζόταν μια καινούρια στρατηγική...
για να έχει καλή κατάληξη η αναζήτηση του Αγίου Δισκοπότηρου.
Αφού συσκέφτηκε με τους πιο πιστούς ιππότες του...
αποφάσισε να χωριστούν και να ψάξουν για το Δισκοπότηρο ο καθένας μόνος του.
Να λοιπόν, τι έκαναν...
Φρανκ!
Ο θρύλος του σερ Ρόμπιν
Ο θρύλος του σερ Ρόμπιν.
Έτσι, ο κάθε ιππότης πήρε το δρόμο του.
Ο σερ Ρόμπιν διέσχισε βορείως το σκοτεινό δάσος του Εγιούινγκ...
παρέα με τους αγαπη- μένους του ραψωδούς.
"Ο ανδρεία περήφανος σερ Ρόμπιν Τράβηξε βόρεια του Κάμελοτ
"Δε φοβόταν τον θάνατο Ω, ανδρείε σερ Ρόμπιν
"Δε φοβόταν καθόλου Να τον σκοτώσουν βάναυσα
"Ανδρείε, ανδρείε, ανδρείε σερ Ρόμπιν
"Δε φοβόταν καθόλου Να πολτοποιηθεί
"Ή να του βγάλουν τα μάτια Και να του σπάσουν τους αγκώνες
"Ή να τον κόψουν στα δύο Και να κάψουν το πτώμα του
"Και να του σπάσουν τα πλευρά του Γενναίε σερ Ρόμπιν
"Το κεφάλι διαλυμένο Κι η καρδιά ξεριζωμένη
"Το συκώτι βγαλμένο Και τα σπλάχνα έξω
"Τα ρουθούνια χαλασμένα, Ο πισινός καμένος, και το πέος..."
Φτάνει η μουσική, παιδιά.
Κάτι τρέχει μπροστά.
Μόνο με αναρχο-συνδικαλισμό διατηρείται η ελευθερία.
Ντένις, ξέχνα την ελευθερία. Μη σηκώνεις λάσπη.
Σταματήστε. Ποιος είστε;
- "Ο ανδρείος σερ Ρόμπιν..." - Σκασμός!
Κανείς, αλήθεια. Θέλω απλώς να περάσω.
Τι θες;
- "Να πολεμήσω και..." - Σκασμός!
Τίποτα, αλήθεια.
- Απλώς να περάσω, καλέ κε Ιππότη. - Φοβάμαι πως δε γίνεται.
- Είμαι ένας ιππότης της Ελεεινής Τραπέζης. - Ένας ιππότης της Ελεεινής Τραπέζης;
Είμαι, ναι.
- Τότε, πρέπει να σε σκοτώσω. - Θα μπορούσα;
- Δε νομίζω. - Τι νομίζεις;
- Σκότωσέ τον. - Ας του φερθούμε καλά.
- Σκασμός. - Αφού...
Κι εσύ!
Βγάλε το σπαθί. Θέλω να του κόψω το κεφάλι.
- Κόψε το δικό σου κεφάλι. - Ναι, κάνε μας τη χάρη.
- Τι; - Λες βλακείες συνεχώς.
- Είσαι τυχερός που δεν είσαι δίπλα του. - Τι εννοείς;
- Ροχαλίζεις. - Δεν είναι αλήθεια.
- Μυρίζει η αναπνοή σου. - Επειδή δεν μου πλένεις τα δόντια.
Σταματήστε τα παράπονα και πάμε για τσάι!
Εντάξει! Πρώτα θα τον σκοτώσουμε και μετά θα πιούμε τσάι με μπισκότα.
- Ναι. - Χωρίς μπισκότα.
Εντάξει! Χωρίς μπισκότα. Αλλά ας τον σκοτώσουμε επιτέλους.
Εντάξει.
- Το 'σκασε! - Αλήθεια! Το 'σκασε.
- "Ο ανδρείος σερ Ρόμπιν το 'σκασε" - Όχι!
- "Το 'σκασε ανδρεία" - Δεν είναι αλήθεια.
"Όταν φάνηκε ο κίνδυνος τρανός Γύρισε την πλάτη ανδρεία κι έγινε καπνός
"Ναι, ο ανδρείος σερ Ρόμπιν έστριψε απλώς Και πολύ ηρωικά έγινε λαγός
"Ανδρεία την κάνει Με αποχώρηση πολύ ηρωική
"Ο πιο ανδρείος των ανδρείων, ο σερ Ρόμπιν"
Εγώ ποτέ!
"Ρie Jesu Dοmine
"Dοna eis requiem"
Ο θρύλος του σερ Γκάλαχαντ
Ο θρύλος του σερ Γκάλαχαντ.
Άνοιξε την πόρτα.
Στ' όνομα του Βασιλιά Αρθούρου, άνοιξε την πόρτα!
Γεια!
Καλώς ήρθες, ευγενικέ κε Ιππότη. Καλώς ήρθες στο κάστρο Άνθραξ.
- Στο κάστρο Άνθραξ; - Ναι.
Δεν είναι ωραίο όνομα, ε;
Εμείς όμως είμαστε καλές, και θα εκπληρώσουμε κάθε σας ανάγκη!
Είστε οι φύλακες του Αγίου Δισκοπότηρου;
- Του ποιου; - Το Δισκοπότηρο. Είναι εδώ;
Είστε κουρασμένος και πρέπει να ξεκουραστείτε λίγο.
Κοντή! Χέστρα!
Ναι, Ζουτ;
Ετοιμάστε ένα κρεβάτι για τον καλεσμένο μας.
- Σ' ευχαριστώ, Ζουτ. - Εγώ σ' ευχαριστώ.
Φύγετε, υπηρέτριες!
Τα κρεβάτια εδώ είναι ζεστά και μαλακά, και πολύ, πολύ μεγάλα.
- Κοιτάξτε, εγώ... - Πώς ονομάζεστε, όμορφε ιππότη;
Σερ Γκάλαχαντ, ο Αγνός.
Εγώ ονομάζομαι Ζουτ. Ζουτ, μόνο.
- Ελάτε, όμως. - Για το Θεό, δείξτε μου το Δισκοπότηρο.
Υποφέρατε πολλά. Παραληρείτε.
- Κοιτάξτε, το είδα. Είναι εδώ. - Σερ Γκάλαχαντ!
Θα 'σασταν τόσο αγενής ώστε ν' αρνηθείτε τη φιλοξενία μας;
Φοβάμαι πως η ζωή μας φαίνεται τόσο βαρετή και ήρεμη μπροστά στη δική σας.
Είμαστε 160 ξανθιές και καστανές, όλες μεταξύ 16 και 19 μισό...
απομονωμένες σ' αυτό το κάστρο με κανέναν να μας προστατεύει.
Είναι μια μοναχική ζωή.
Κάνουμε μπάνιο, ντυνόμαστε, ξεντυνόμαστε, φτιάχνουμε συναρπαστικά εσώρουχα.
Δεν είμαστε συνηθισμένες σε όμορφους ιππότες.
Όχι. Ελάτε. Μπορείτε να ξαπλώσετε εδώ.
- Είστε πληγωμένος! - Όχι, δεν είναι τίποτα!
Πρέπει να δείτε τους γιατρούς αμέσως. Σας παρακαλώ, ξαπλώστε.
- Ποιο είναι το πρόβλημα; - Είναι γιατροί;
Έχουν βασική ιατρική εκπαίδευση.
Ελάτε, πρέπει να προσπαθήσετε να ξεκουραστείτε.
Δρ. Γουρούνα! Δρ. Γουίνστον! Ασκείστε την τέχνη σας.
- Προσπαθήστε να ηρεμήσετε. - Είναι σίγουρα απαραίτητο;
Πρέπει να σας εξετάσουμε.
- Μην ντρέπεστε. - Σας παρακαλώ. Είμαστε γιατροί.
Κοιτάξτε, δεν γίνεται.
- Ορκίστηκα να μείνω αγνός! - Στο κρεβάτι σας!
Μη με τυραννάτε άλλο. Είδα το Δισκοπότηρο.
- Δεν έχουμε το Δισκοπότηρο. - Το είδα.
- Το είδα... - Γεια.
Γεια.
Ζουτ!
Όχι, είμαι η δίδυμη αδερφή της Ζουτ, η Σκύλα.
- Πού πας; - Ψάχνω το Δισκοπότηρο.
Το είδα σ' αυτό το κάστρο!
Ωχ, όχι! Κακιά, κακιά Ζουτ!
- Τι τρέχει; - Κακιά, πονηρή, άτακτη, Ζουτ!
Άναβε τον φάρο μας, που έχει σχήμα Δισκοπότηρου.
Είχαμε ξανά αυτό το πρόβλημα.
Δεν είναι το αληθινό Δισκοπότηρο;
Κακιά, πονηρή, άτακτη, Ζουτ.
Είναι κακός άνθρωπος, πρέπει να πληρώσει την τιμωρία της.
Λες να έπρεπε να κοπεί αυτή η σκηνή;
Ανησυχούσαμε όταν την έγραψαν τα παιδιά.
Τώρα είμαστε χαρούμενες. Είναι καλύτερη από προηγούμενες σκηνές.
Η δική μας ήταν καλύτερη οπτικά.
Η δική μας είχε κάποιο νόημα. Όχι μόνο ανέκδοτα για σεξ.
- Τελείωνε. - Ναι. Τελείωνε!
Τελείωνε!
- Απολαμβάνω αυτή τη σκηνή. - Τελείωνε!
Πονηρή Ζουτ!
Πρέπει να την πληρώσει.
Στο Κάστρο Άνθραξ έχουμε μια τιμωρία για όποια ανάβει τον φάρο.
Πρέπει να τη δέσεις στο κρεβάτι και να τη δείρεις.
Να της δώσεις ξυλιές στον πισινό!
Εσύ θα το κάνεις και μόλις τελειώσεις, κάν' την ό,τι θέλεις.
- Και μετά, δείρε εμένα. - Κι εμένα.
Κι εμένα.
Ναι. Πρέπει να μας δώσεις όλες ένα καλό ξύλο!
Στον πισινό!
- Και μετά το ξύλο, στοματικό σεξ. - Στοματικό σεξ!
Λοιπόν, θα μπορούσα να μείνω λίγο ακόμα.
- Σερ Γκάλαχαντ! - Γεια.
- Γρήγορα. Βρίσκεσαι σε μεγάλο κίνδυνο. - Γιατί;
- Δεν είναι αλήθεια! - Ησυχία, ηλίθια σαγηνεύτρια!
- Έχει δίκιο. - Θα σε βοηθήσω να δραπετεύσεις!
- Κοίτα, είμαι καλά! - Περίμενε, σερ Γκάλαχαντ!
- Θα τα καταφέρω μόνος μου! - Ναι, άσ' τον να το κάνει μόνος του!
Όχι, σερ Γκάλαχαντ. Ελάτε!
Ειλικρινά, θα τα καταφέρω άνετα!
- Ναι, άστε τον να μας καταφέρει άνετα! - Όχι. Πάμε!
Περίμενε. Σε παρακαλώ. Θα τις νικήσω! Είναι μόνο 150!
Θα μας νικήσει πανεύκολα. Δεν υπάρχει ελπίδα.
Γαμώ το!
- Βρισκόσουν σε μεγάλο κίνδυνο. - Δε νομίζω.
Σε πολύ μεγάλο κίνδυνο.
- Άσε με να πάω πίσω, να τον αντιμετωπίσω. - Όχι, είναι επικίνδυνα.
Καθήκον μου να δοκιμαστώ σε όλους τους κινδύνους.
Πρέπει να βρούμε το Δισκοπότηρο.
- Μόνο λίγο κίνδυνο; - Όχι, είναι ανθυγιεινό.
- Στοιχηματίζω πως είσαι γκέι. - Δεν είμαι.
Ο σερ Λάνσελοτ έσωσε τον σερ Γκάλαχαντ από σχεδόν σίγουρο πειρασμό.
Παρ' όλα αυτά, δεν πλησίαζαν καθόλου στο Δισκοπότηρο.
Ο Αρθούρος και ο σερ Μπέντεβηρ, σε απόσταση ενός πετάγματος χελιδονιού...
ανακάλυψαν κάτι.
Που δεν είναι, βέβαια, φορτωμένο.
Ή σε απόσταση δύο πεταγμάτων φορτωμένων χελιδονιών.
Τεσσάρων, με μια καρύδα ανάμεσά τους.
Αν τα πουλιά ήταν...
Τελείωνε!
Τέλος πάντων...
πάμε στη Σκηνή 24, που είναι καταπληκτική, με υπέροχη ηθοποιία...
όταν ο Αρθούρος κάνει μια φοβερή ανακάλυψη.
Δεν υπάρχουν χελιδόνια, αλλά μπορείτε ν' ακούσετε ένα...
Κι αυτός ο μάγος που λες, έχει δει το Δισκοπότηρο;
Πού ζει;
Γέρε, πού ζει;
Ξέρει για μια σπηλιά. Μια σπηλιά που δεν μπήκε ποτέ κανείς.
- Και το Δισκοπότηρο; Είναι εκεί; - Είναι πολύ επικίνδυνο.
Γιατί μετά τη σπηλιά βρίσκεται το Φαράγγι του Αιώνιου Κινδύνου...
που κανείς δεν κατά- φερε να διασχίσει.
Το Δισκοπότηρο, όμως. Πού είναι;
Θα σε ψάξω στη Γέφυρα του Θανάτου.
Στη Γέφυρα του Θανάτου; Που οδηγεί στο Δισκοπότηρο;
- Ποιοι είστε εσείς; - Είμαστε οι ιππότες που λέμε, "Νι"!
- Όχι! Όχι οι ιππότες που λένε "Νι"; - Οι ίδιοι!
- Ποιοι είναι; - Είμαστε οι φύλακες των ιερών λέξεων.
"Νι", "Πενγκ" και "Νιι Γουόμ"!
Όσοι τους ακούν, σπάνια ζούνε να πουν την ιστορία.
Οι ιππότες που λένε "Νι" απαιτούν μια θυσία.
Ιππότες του Νι, είμαστε απλοί ταξιδιώτες...
που ψάχνουν τον μάγο που ζει μετά απ' αυτά τα δάση.
Νι! Νι!
Θα σας ξαναπούμε "Νι", αν δε μας ικανοποιήσετε.
- Τι θέλετε; - Θέλουμε...
έναν θάμνο.
Έναν τι;
- Νι! Νι! - Σας παρακαλούμε! Όχι άλλο!
- Θα σας βρούμε έναν θάμνο. - Πρέπει να επιστρέψετε μ' έναν θάμνο...
αλλιώς δε θα διασχίσετε αυτό το δάσος...
ζωντανοί.
Ιππότες του Νι, είστε σωστοί και δίκαιοι.
- Θα επιστρέψουμε με τον θάμνο. - Έναν καλό.
- Και βέβαια. - Και όχι πολύ ακριβό.
- Μάλιστα. - Τώρα, φύγετε!
Ο θρύλος του σερ Λάνσελοτ
Σταμάτα! Σταμάτα!
Φύγε, τσακίσου! Φύγε.
Κι εσύ, φύγε!
Κωλόκαιρος.
Ο θρύλος του σερ Λάνσελοτ.
Μια μέρα, παλικάρι, όλα αυτά θα είναι δικά σου.
- Ποια, οι κουρτίνες; - Όχι, όχι οι κουρτίνες.
Όλα αυτά που βλέπεις, οι λόφοι και οι κοιλάδες.
Θα 'ναι το βασίλειό σου, παιδί μου.
- Αφού, μητέρα. - Πατέρα, παιδί μου.
- Αφού, πατέρα, δε θέλω τίποτα. - Άκουσέ με, νέε μου.
Έχτισα αυτό το βασίλειο απ' το τίποτα.
Όταν άρχισα, αυτός ο τόπος ήταν ένας βάλτος.
Οι βασιλιάδες με λέγανε τρελό που θα έχτιζα κάστρο σε βάλτο.
Αλλά εγώ το έχτισα για να τους τη βγω.
Και βούλιαξε στο βάλτο.
Τότε, έχτισα ένα δεύτερο. Κι αυτό βούλιαξε.
Οπότε, έχτισα ένα τρίτο. Κι αυτό κάηκε, έπεσε, μετά βούλιαξε στο βάλτο.
Αλλά το τέταρτο είναι ακόμα όρθιο.
Κι αυτό θα πάρεις εσύ, παλικάρι μου.
- Το πιο δυνατό κάστρο αυτών των νησιών. - Αφού δεν το θέλω.
- Θα προτιμούσα... - Τι θα προτιμούσες;
Θα προτιμούσα απλώς...
- Να τραγουδάω. - Σταμάτα τώρα.
Δε θα τραγουδήσεις όσο είμαι εγώ εδώ!
Σε 20 λεπτά, θα παντρευτείς ένα κορίτσι...
που ο πατέρας της έχει ένα απ' τα μεγαλύτερα κομμάτια γης στη Βρετανία.
- Αφού δε θέλω γη. - Άκου, Άλις.
- Χέρμπερτ. - Χέρμπερτ.
Ζούμε σε βάλτο, μας χρειάζεται λίγη γη.
- Μα δε μ' αρέσει. - Δε σου αρέσει;
Τι έχει;
Είναι όμορφη, πλούσια. Έχει τεράστια...
περιουσία.
Το ξέρω, αλλά το κορίτσι που θα παντρευτώ πρέπει να έχει...
κάτι το ιδιαίτερο.
Σταμάτα!
Θα παντρευτείς την Πριγκίπισσα Τυχερή, καλύτερα να συνηθίσεις στην ιδέα.
Φρουροί!
Να μείνει στο δωμάτιο ο Πρίγκιπας μέχρι να 'ρθω να τον πάρω.
Να μείνει μέσα ακόμα κι αν έρθεις να τον πάρεις.
Όχι. Μέχρι να έρθω να τον πάρω.
Μέχρι να έρθεις να τον πάρεις, δε θα μπούμε στο δωμάτιο.
Όχι, θα μείνετε στο δωμάτιο και θα σιγουρευτείτε πως δε θα φύγει.
- Και θα 'ρθεις να τον πάρεις. - Σωστά.
Δεν κάνουμε τίποτα άλλο απ' το να τον εμποδίσουμε να μπει στο δωμάτιο.
- Όχι. Να βγει απ' το δωμάτιο. - Να βγει απ' το δωμάτιο, ναι.
- Εντάξει; - Αν...
- Αν εμείς... - Ναι;
Κοίτα, είναι απλό.
Θα μείνεις εδώ και θα σιγουρευτείς πως δε θα βγει απ' το δωμάτιο.
- Εντάξει; - Το θυμάμαι.
Μπορεί να βγει απ' το δωμάτιο μαζί μας;
Όχι, κρατήστε τον εδώ, και σιγουρευτείτε...
Μάλιστα! Θα τον κρατήσουμε εδώ, βεβαίως...
- Αλλά αν πρέπει να φύγει... - Όχι. Να τον κρατήσετε εδώ μέσα!
- Μέχρι εσύ, ή οποιοσδήποτε... - Μόνο εγώ...
- Μόνο εσύ... - Κάνε πίσω.
- Εντάξει; - Εντάξει.
Θα μείνουμε εδώ μέχρι να επιστρέψετε.
Και σιγουρευτείτε πως δε θα το σκάσει.
Τι;
- Σιγουρευτείτε πως δε θα το σκάσει. - Ο Πρίγκιπας;
- Ναι, σιγουρευτείτε πως δε θα φύγει. - Ναι, βέβαια!
Νόμιζα πως εννοούσατε αυτόν!
Μου φάνηκε λίγο χαζό να πρέπει να φρουρώ έναν φρουρό.
- Κατάλαβες; - Περίπου. Δεν υπάρχει πρόβλημα.
Εντάξει.
- Πού πας; - Ερχόμαστε μαζί σου.
Θέλω να μείνετε εδώ και να σιγουρευτείτε πως δε θα φύγει.
Κατάλαβα, εντάξει.
- Αφού, πατέρα... - Βούλωσ' το και ντύσου.
Και μην τραγουδάς!
Πήγαινε να φέρεις ένα ποτήρι νερό.
- Μπράβο, Κονκόρντ. - Ευχαριστώ, είστε πολύ καλός.
Και πάλι!
Ορίστε! Ωραία, σταθερός!
Και τώρα, το μεγάλο!
Έλα, Κονκόρντ!
Μήνυμα για σας, κύριε.
Κονκόρντ, μίλα μου!
"Για όποιον βρει αυτό το μήνυμα...
"με κρατά στη φυλακή ο πατέρας μου...
"και θέλει να με παντρέψει ενάντια στη θέλησή μου.
"Σας παρακαλώ, ελάτε να με σώσετε.
"Είμαι στον ψηλό πύργο του Βαλτωμένου Κάστρου".
Επιτέλους! Μια κραυγή! Μια βασανισμένη φωνή!
Είναι το σημάδι που θα μας οδηγήσει στο Άγιο Δισκοπότηρο!
Ανδρείε Κονκόρντ, δε θα 'πρεπε να πεθάνεις ανώφελα!
Δεν πέθανα ακόμα, κύριε.
Τότε δε θα 'πρεπε να πληγωθείς έτσι ανώφελα.
Νομίζω πως θα τα καταφέρω, κύριε.
- Κατάλαβα. - Νομίζω πως μπορώ να έρθω μαζί σας.
Όχι, γλυκέ Κονκόρντ, μείνε εδώ.
Θα στείλω βοήθεια, μόλις διαπράξω έναν άθλο και...
θα σε σώσω με τον δικό μου ηρωικό...
- Τρόπο, κύριε; - Τρόπο!
- Όχι, είμαι καλά, αλήθεια, κύριε. - Εις το επανιδείν, γλυκέ Κονκόρντ!
Θα μείνω εδώ, εντάξει, κύριε;
Ναι.
Δεν επιτρέπεται να μπεις στο δωμάτιο...
Σταμάτα τον ταπεινό υπηρέτη, σερ Λάνσελοτ του Κάμελοτ.
- Ήρθα να πάρω... Λυπάμαι πολύ. - Πήρες το μήνυμά μου!
- Βρήκα ένα σημείωμα. - Ήρθες να με σώσεις;
- Ε, όχι, βλέπεις... - Το ήξερα πως θα 'ρχοταν κάποιος.
Το ήξερα πως κάποιος εκεί έξω, πως υπάρχει κάποιος...
Σταμάτα!
Ποιος είσαι;
- Είμαι ο γιος σου. - Όχι, όχι εσύ.
- Είμαι ο σερ Λάνσελοτ. - Ήρθε να με σώσει, πατέρα.
- Ας μη βγάζουμε συμπεράσματα. - Εσύ τους σκότωσες τους φρουρούς;
Ναι. Λυπάμαι.
- Κοστίζουν 50 λίρες ο ένας. - Λυπάμαι απίστευτα.
Μη τον φοβάσαι, σερ Λάνσελοτ. Έχω έτοιμο ένα σχοινί.
Σκότωσες και οχτώ καλεσμένους του γάμου!
Ξέρετε, νόμιζα ο γιος σας ήταν θηλυκού γένους.
Καταλαβαίνω.
- Γρήγορα, σερ Λάνσελοτ! Βιάσου! - Σκασμός!
- Σκότωσες και τον πατέρα της νύφης! - Δεν το ήθελα.
Δεν το ήθελες; Διαπέρασες το κεφάλι του με το ξίφος σου!
- Είναι καλά; - Κλώτσησες τη νύφη στο στήθος.
- Θα μου κοστίσει μια περιουσία! - Να σας εξηγήσω.
Ήμουνα στο δάσος, πήγαινα βόρεια του Κάμελοτ, μέχρι που έλαβα αυτό το μήνυμα.
- Είσαι απ' το Κάμελοτ; - Γρήγορα, σερ Λάνσελοτ!
Είμαι ιππότης του Βασιλιά Αρθούρου.
Πολύ ωραίο κάστρο, το Κάμελοτ. Πολύ καλή χώρα γουρουνιών.
- Αλήθεια; - Είμαι έτοιμος!
- Θα 'θελες ένα ποτό; - Τι εξαιρετικά ευγενικό από μέρους σας!
- Είμαι έτοιμος! - Εννοώ, που δείχνετε τόση κατανόηση.
Ξέρετε, αυτοί είναι οι τρόποι μου και μερικές φορές παραφέρομαι.
Αυτός είναι ο κυρίως χώρος. Αυτό θα γκρεμιστεί...
- Να τος! - Γαμώ το.
- Σταμάτα, σε παρακαλώ. - Βλέπετε τι εννοώ; Παρασύρομαι.
Λυπάμαι τόσο πολύ. Συγγνώμη σε όλους.
Σκότωσε τον κουμπάρο!
Σταμάτα, σε παρακαλώ. Αυτός είναι ο σερ Λάνσελοτ...
απ' την αυλή του Κάμελοτ, ένας γενναίος και σημαντικός ιππότης.
- Και ο εξέχων καλεσμένος για σήμερα. - Γεια.
Σκότωσε τη θεία μου!
Όχι, παρακαλώ! Υποτίθεται πως έχουμε γιορτή!
Ας μην καυγαδίζουμε και μαλώνουμε για το ποιος σκότωσε ποιον.
Βρισκόμαστε εδώ για να δούμε δυο νέους...
να ενώνονται με τα δεσμά του γάμου.
Δυστυχώς, ένας απ' αυτούς, ο γιος μου ο Χέρμπερτ...
μόλις πέθανε.
Δε σκέφτομαι πως έχασα έναν γιο, αλλά ότι...
κέρδισα μια κόρη.
Οπότε, εφόσον έχασε τον πατέρα της...
Δεν είναι εντελώς νεκρός!
Από τότε που πληγώθηκε σχεδόν θανάσιμα ο πατέρας της...
Βελτιώνεται!
Γιατί, εφόσον ο πατέρας της...
ο οποίος, ακριβώς όταν φαινόταν να συνέρχεται...
αισθάνθηκε ξαφνικά το παγωμένο χέρι του θανάτου.
Είναι νεκρός!
Θέλω η μοναχοκόρη του να με θεωρεί...
κυριολεκτικά όπως τον πατέρα της, με όλα τα νομικά δικαιώματα.
Είμαι σίγουρος πως η συγχώνευση... Ο γάμος της Πριγκίπισσας...
και του γενναίου, αλλά επικίνδυνου σερ Λάνσελοτ απ' το Κάμελοτ...
- Τι; - Κοίτα, ο νεκρός Πρίγκιπας!
- Δεν είναι ακόμα νεκρός! - Νιώθω πολύ καλύτερα.
Έπεσες από τον ψηλό πύργο, τέρας!
- Όχι, σώθηκα τελευταία στιγμή. - Πώς;
Θα σου πω.
Όχι έτσι! Όχι έτσι.
"Θα μας πει Θα μας πει"
Γρήγορα, κύριε, ελάτε από 'δώ!
Όχι, δεν είναι σωστό για τους τρόπους μου. Πρέπει να ξεφύγω πιο...
- Δραματικά, κύριε; - Δραματικά.
Συγγνώμη, μπορεί να με σπρώξει κάποιος, παρακαλώ;
Παλιόγρια!
Υπάρχει κανείς στην πόλη αυτή που να πουλάει θάμνους;
- Ποιος σε στέλνει; - Οι ιππότες που λένε "Νι"!
Όχι, δεν έχουμε θάμνους εδώ!
Αν δε μας πεις πού ν' αγοράσουμε έναν θάμνο, ο φίλος μου κι εγώ...
θα πούμε...
Θα πούμε "Νι".
Κάν' το ανατριχιαστικά!
Πολύ καλά. Αφού δε μας βοηθάς με τη θέλησή σου...
- Νι! - Μη!
Ποτέ. Δεν έχω θάμνους.
- Νι! - Μη!
Όχι, δεν το είπες καλά, "Νι".
Δεν το λες σωστά.
- Νι. - Το 'πιασες.
- Νι! - Νι!
Λες "Νι" σ' αυτή τη γριά;
Ναι.
Τι θλιβεροί καιροί είναι αυτοί που περαστικοί
ρουφιάνοι φωνάζουν "Νι" στις γριές.
Υπάρχει πανούκλα σ' αυτή τη χώρα. Δεν υπάρχει τίποτα ιερό.
Ακόμη κι αυτοί που καλλιεργούν θάμνους έχουν οικονομικά προβλήματα...
αυτήν την εποχή.
- Είπες "θάμνους"; - Ναι.
Αυτούς πουλάω. Εμπορεύομαι θάμνους.
Με λένε Ρότζερ Θάμνο, σχεδιάζω και πουλάω θάμνους.
- Νι! - Όχι!
Ιππότες του Νι, σας φέραμε έναν θάμνο.
- Μπορούμε να περάσουμε; - Είναι καλός θάμνος.
Εμένα μου αρέσουν πολύ οι δάφνες. Υπάρχει, όμως ένα πρόβλημα.
Ποιο;
Δεν είμαστε πλέον οι ιππότες που λένε "Νι".
Τώρα είμαστε οι ιππότες που λένε:
"Έκκε Έκκε Έκκε Πτανγκ Ζου Μπόινγκ!"
Γι' αυτό πρέπει να περάσετε μια δοκιμασία.
Ποια είναι η δοκιμασία, ιππότες που μέχρι πριν λίγο λέγατε "Νι";
Πρώτα, πρέπει να βρείτε...
άλλον έναν θάμνο!
Όχι άλλο θάμνο!
Μετά πρέπει να τον φέρετε κι αυτόν εδώ, δίπλα στον άλλον.
Πιο ψηλό, για να κάνει διόροφη εντύπωση και στη μέση ένα μονοπάτι.
Ένα μονοπάτι!
Μετά, αφού βρείτε τους θάμνους...
πρέπει να κόψετε το καλύτερο δέντρο του δάσους...
με μια ρέγκα!
- Δε θα κάνουμε κάτι τέτοιο. - Σας παρακαλούμε.
Να κόψουμε ένα δέντρο με μια ρέγκα; Δεν γίνεται.
- Μη λες αυτή τη λέξη. - Ποια λέξη;
Δεν μπορώ να πω. Αρκεί να ξέρεις...
πως δεν μπορούν να την ακούσουν οι ιππότες του Νι.
Πώς γίνεται να μην επαναλάβουμε τη λέξη αν δε μας την πεις;
- Την ξανάπε. - Ποια; "Είναι";
Δεν πας μακριά αν δε λες "είναι".
Βασιλιά μου, ο Ρόμπιν.
"Τα παρατάει και το σκάει Γλιστράει κρυφά και τον φράχτη πηδάει"
"Και κρύβεται δειλά σαν κότα Αφού με ανδρεία φεύγει πρώτα"
- Ρόμπιν. - Βασιλιά μου.
Χαίρομαι που σε βλέπω.
Δεν παράτησες την αναζήτηση του Αγίου Δισκοπότηρου;
- "Γλιστράει κρυφά και..." - Σκασμός!
- Όχι, καθόλου. - Την ξανάπες τη λέξη.
Το έψαχνα εδώ στο δάσος.
- Όχι, είναι μακριά από 'δώ. - Σταμάτα να λες τη λέξη!
- Τη λέξη που δεν μπορούμε ν' ακούμε! - Σταμάτα το!
- Είπε "το". - Αυτή είναι!
Είπα "το". Είπα "το". Είπα "το" πάλι!
Είναι τρία "το"!
Κι έτσι ο Αρθούρος κι ο Μπέντεβηρ κι ο σερ Ρόμπιν συνέχισαν να ψάχνουν...
τον μάγο για τον οποίο μίλησε ο γέρος στη Σκηνή 24.
Μετά το δάσος, συνάντησαν τον Λάνσελοτ και τον Γκάλαχαντ...
και υπήρξαν έντονοι πανηγυρισμοί.
Στην παγωμένη γη του Νέιντορ...
αναγκάστηκαν να φάνε τους ραψωδούς του Ρόμπιν.
Και υπήρξαν έντονοι πανηγυρισμοί.
Πέρασε ένας χρόνος.
Ο χειμώνας έγινε άνοιξη.
Η άνοιξη, καλοκαίρι.
Το καλοκαίρι έγινε πάλι χειμώνας...
και ο χειμώνας, άνοιξη και μετά καλοκαίρι και μετά κατευθείαν φθινόπωρο.
Μέχρι που μια μέρα...
Ιππότες...
Εμπρός!
Τι είδους άνδρας είσαι, που ανάβεις φωτιές...
- χωρίς τσακμακόπετρα ή φυτίλι; - Είμαι μάγος.
- Με ποιο όνομα είσαι γνωστός; - Μερικοί με φωνάζουν...
- Τιμ. - Χαιρετισμούς, Τιμ, μάγε!
Χαιρετισμούς, Βασιλιά Αρθούρε.
- Ξέρεις τ' όνομά μου; - Ναι.
Ψάχνεις το Άγιο Δισκοπότηρο.
Αυτή είναι η αποστολή μας. Ξέρεις πολλά μυστικά, Τιμ.
Αρκετά.
Ναι, ψάχνουμε το Άγιο Δισκοπότηρο.
- Πρέπει να βρούμε το Άγιο Δισκοπότηρο. - Ναι, όντως.
- Ανυπομονούμε. - Πράγματι.
- Εδώ και αρκετό καιρό. - Πολύ καιρό.
Οπότε, ό,τι μπορείς να κάνεις για να μας βοηθήσεις, θα 'ταν...
πολύ...
- βοηθητικό. - Κοίτα, μπορείς να μας πεις...
Καλά, δε θέλω να σπαταλάω άλλο από τον πολύτιμο χρόνο σου...
αλλά υποθέτω πως θα μπορούσες να πας πεις πού να βρούμε...
Τι;
Ένα δισκοπότηρο;
Ναι, μάλλον.
Ναι.
Ναι!
- Σ' ευχαριστούμε. - Υπέροχα!
Κοίτα, είσαι πολυ- άσχολος άνθρωπος...
Ναι, μπορώ να σας βοηθήσω να βρείτε το Άγιο Δισκοπότηρο.
Στα βόρεια, υπάρχει μια σπηλιά. Η σπηλιά του Κέρμπανογκ.
Εκεί, σκαλισμένα ως μαγικά ξόρκια πάνω στο βράχο...
τα τελευταία λόγια του Όλφιν Μπέντγουερ του Ρέγκετ...
κάνουν σαφές το πού βρίσκεται το Δισκοπότηρο.
- Πού θα τη βρούμε τη σπηλιά, Τιμ; - Ακολουθήστε με!
Μόνο αν είστε, όμως, άνδρες με τιμή.
Γιατί η είσοδος αυτής της σπηλιάς φυλάσσεται από ένα πλάσμα...
τόσο άθλιο και άκαρδο...
που κανείς απ' αυτούς που το αντι- μετώπισαν δεν έμεινε ζωντανός.
Η φωλιά του έχει κόκαλα από 50 άνδρες. Οπότε, γενναίοι ιππότες...
αν έχετε αμφιβολίες για το κουράγιο σας και τη δύναμή σας, μην κάνετε άλλο βήμα...
γιατί ο θάνατος σάς περιμένει στα κακά, τεράστια, κοφτερά του δόντια.
Τι εκκεντρική παρουσίαση!
Είναι νευρικά, κύριε.
Καλύτερα να τ' αφήσουμε και να συνεχίσουμε με τα πόδια.
Κατεβείτε απ' τα άλογα!
Κοιτάξτε, η σπηλιά του Κέρμπανογκ!
- Εντάξει, καλύψτε με. - Με τι;
- Απλώς, καλύψτε με. - Πολύ αργά.
Να τος!
- Πού; - Εκεί.
- Τι, πίσω απ' το λαγό; - Είναι ο λαγός.
- Βρε παλιοαπατεώνα! - Τι;
Μας τρόμαξες όλους.
Δεν είναι σαν τους άλλους λαγούς.
Αυτό είναι το πιο άθλιο και άκαρδο τρωκτικό που έχεις δει ποτέ.
Βρε βλάκα! Χέστηκα στην πανοπλία μου. Φοβόμουν τόσο πολύ!
Κοίτα, ο λαγός είναι πάρα πολύ κακός.
- Είναι δολοφόνος! - Δεν μας παρατάς;
- Θα σε διαλύσει, φίλε! - Αλήθεια;
- Παλιοηλίθιε, Σκωτσέζε! - Σε προειδοποιώ.
- Τι θα κάνει; Θα σου τσιμπήσει τον κώλο; - Έχει τεράστια, κοφτερά...
Μπορεί να πηδήξει...
- Κοίτα τα κόκαλα! - Έλα, Μπορς, κόψε το κεφάλι του.
Σωστά. Ηλίθιε, ένας βραστός λαγός σου 'ρχεται.
Κοίτα!
- Ιησού Χριστέ! - Σε προειδοποίησα!
- Το ξανάκανε πάλι. - Σε προειδοποίησα.
Με άκουσες, όμως; Όχι, τα ξέρεις όλα, ε;
Είναι ένα μικρό άκακο λαγουδάκι, ε; Συνέχεια τα ίδια.
- Πάντα εγώ... - Σκασμός!
Επίθεση!
Τρέξτε!
- Πόσους χάσαμε; - Τον Γκαβέιν.
- Τον Έκτορ. - Και τον Μπορς. Πέντε.
Τρεις.
Καλύτερα να μη ρισκάρουμε με άλλη μετωπική επίθεση στο λαγό δυναμίτη.
Θα τον μπερδεύαμε αν τρέχαμε κι άλλο;
- Σκάσε κι άλλαξε την πανοπλία σου. - Ας τον κοροϊδέψουμε.
Μπορεί να εξοργιστεί πολύ και να κάνει λάθος.
Δηλαδή;
Να...
- Έχουμε τόξα; - Όχι.
- Έχουμε το Άγιο Χέρι-Χειροβομβίδα. - Ναι, βέβαια!
Είναι απ' την Αντιόχεια.
Ένα απ' τα ιερά λείψανα που κουβαλά ο Αδερφός Μέιναρντ.
Αδερφέ Μέιναρντ! Φέρε μας το Άγιο Χέρι-Χειροβομβίδα.
Πώς...
Πώς λειτουργεί;
- Δεν ξέρω. - Δες τη Βίβλο με τους Εξοπλισμούς.
Εξοπλισμοί 2: 9-21.
"Κι ο Άγιος Άττιλας σήκωσε το χέρι-χειροβομβίδα ψηλά, λέγοντας:
"Κύριε, ευλόγησε το χέρι-χειροβομβίδα, με το οποίο μπορείς Εσύ...
"να ανατινάξεις τους εχθρούς σου, σε μικρά κομμάτια, με το έλεός σου.
"Και ο Κύριος χαμογέλασε και οι άνθρωποι έκαναν νηστεία...
"με αρνιά και ψάρια, αντσούγες και ουραγκοτάγκους...
"και δημητριακά και φρούτα και..."
Άσε μερικά έξω, Αδερφέ.
"Ο Κύριος μίλησε, λέγοντας "Πρώτα να βγάλετε την Αγία Περόνη...
"μετά να μετρήσετε ως το τρία, όχι παραπάνω ούτε παρακάτω.
"Τρία, είναι ο αριθμός που θα μετρήσετε...
"και ο αριθμός που θα μετρήσετε θα είναι το τρία.
"Να μη μετρήσετε ως το τέσσερα ούτε ως το δύο...
"μόνο ως το τρία.
"Το πέντε αποκλείεται.
"Μόλις φτάσετε στο νούμερο τρία, ο τρίτος αριθμός που θα μετρήσετε...
"ρίξτε το Άγιο Χέρι-Χειροβομβίδα...
"προς τον εχθρό σας, ο οποίος αν βρίσκεται στο δρόμο μου...
...θα πεθάνει".
Αμήν.
Εντάξει.
Ένα, δύο, πέντε!
- Τρία, κύριε! - Τρία!
Ορίστε! Κοιτάξτε!
Τι λέει; Τι γλώσσα είναι αυτή;
Αδερφέ Μέιναρντ, είσαι ο σοφός της παρέας.
Είναι αραμαϊκά!
Και βέβαια. Ο Ιωσήφ απ' την Αριμαθέα!
- Σωστά. - Τι λέει;
Λέει: "Εδώ βρίσκονται...
"τα τελευταία λόγια του Ιωσήφ απ' την Αριμαθέα:
"Αυτός που είναι γενναίος και αγνός στο πνεύμα...
"θα βρει το Άγιο Δισκοπότηρο...
...στο Κάστρο του Άαργκ".
Πού;
"Στο Κάστρο του... Άαργκ".
Πού είναι αυτό;
Μάλλον πέθανε όσο το σκάλιζε.
- Έλα τώρα! - Αυτό λέει.
Κοίτα, αν πέθαινε, δε θα τον ένοιαζε να σκαλίσει το "Άαργκ".
- Απλώς θα το έλεγε. - Αυτό σκάλισε στο βράχο.
- Ίσως να το υπαγόρευε. - Σκασμός!
- Λέει τίποτα άλλο; - Όχι!
Απλώς "Άαργκ".
Άαργκ.
Λες να εννοούσε το Καμάαργκ;
- Πού είναι αυτό; - Στη Γαλλία, νομίζω.
Δεν υπάρχει μια Αγία Άαργκ στην Κορνουάλη;
Όχι, αυτή είναι η Αγία Άιβς.
Η Αγία Άιβς.
Όχι, "Άαργκ". Στο πίσω μέρος του λαιμού σου.
Όχι, "Ο", σαν να εκπλήσσεσαι και να αδημονείς!
- Εννοείς, ένα είδος "Α!" - Μπράβο, αυτό είναι.
Θεέ μου!
Είναι το Μυθικό Μαύρο Τέρας του Άαργκ!
Αυτό ήταν! Τρέξτε!
Το χάσαμε.
Καθώς το απαίσιο Μαύρο Τέρας επιτίθετο...
φαινόταν αδύνατον πως θα τη γλίτωναν.
Όταν ξαφνικά αυτός που κουνούσε τη μακέτα, έπαθε καρδιακή προσβολή.
Κι έτσι πέρασε ο δήθεν κίνδυνος.
Μπορούσε να συνεχιστεί η αναζήτηση του Αγίου Δισκοπότηρου.
Να τη!
- Η Γέφυρα του Θανάτου. - Τέλεια.
Κοιτάξτε. Ο γέρος απ' τη Σκηνή 24.
Τι κάνει εδώ;
Είναι ο φύλακας της Γέφυρας του Θανάτου.
Ρωτάει κάθε ταξιδιώτη πέντε ερωτήσεις.
- Τρεις ερωτήσεις. - Τρεις ερωτήσεις.
- Αυτός που απαντά στις πέντε ερωτήσεις... - Τρεις ερωτήσεις.
- Τρεις ερωτήσεις, περνάει χωρίς πρόβλημα. - Κι αν κάνεις λάθος σε μια απ' αυτές;
Τότε καταδικάζεσαι για πάντα στο Φαράγγι του Αιώνιου Κινδύνου.
- Τρελέ. - Ποιος θα απαντήσει στις ερωτήσεις;
Γενναίε σερ Ρόμπιν, εμπρός.
Έχω μια υπέροχη ιδέα:
Γιατί δεν πάει ο Λάνσελοτ;
Ναι, άσε με να πάω εγώ, Βασιλιά μου. Θα τα καταφέρω.
Θα κάνω μια προσποίηση βορειοανατολικά...
Περίμενε!
- Απλώς απάντησε στις πέντε ερωτήσεις. - Τρεις ερωτήσεις.
Τρεις ερωτήσεις, όσο καλύτερα μπορείς. Και εμείς θα κοιτάμε και θα προσευχόμαστε.
Καταλαβαίνω, Βασιλιά μου.
Καλή τύχη, γενναίε σερ Λάνσελοτ. Ο Θεός μαζί σου.
Σταμάτα!
Για να περάσεις τη Γέφυρα του Θανάτου,
πρέπει να μου απαντήσεις σε τρεις ερωτήσεις.
Και θα δεις την αντιπέρα όχθη.
Κάνε μου τις ερωτήσεις, φύλακα της γέφυρας. Δε φοβάμαι.
- Πώς ονομάζεσαι; - Με λένε σερ Λάνσελοτ του Κάμελοτ.
Ποια είναι η αναζήτησή σου;
Ψάχνω το Άγιο Δισκοπότηρο.
Ποιο είναι το αγαπημένο σου χρώμα;
- Το μπλε. - Σωστά. Έφυγες.
Ευχαριστώ πολύ.
Αυτό είναι εύκολο.
Σταμάτα.
Όποιος πλησιάζει στη Γέφυρα του Θανάτου,
πρέπει ν' απαντήσει σε τρεις ερωτήσεις.
Και θα δει την αντιπέρα όχθη.
Κάνε μου τις ερωτήσεις, φύλακα της γέφυρας. Δε φοβάμαι.
- Πώς σε λένε; - Σερ Ρόμπιν του Κάμελοτ.
- Ποια είναι η αναζήτησή σου; - Ψάχνω το Άγιο Δισκοπότηρο.
Ποια είναι η πρωτεύουσα της Ασσυρίας;
Δεν το ξέρω αυτό!
Σταμάτα!
- Πώς ονομάζεσαι; - Σερ Γκάλαχαντ του Κάμελοτ.
- Ποια είναι η αναζήτησή σου; - Ψάχνω το Άγιο Δισκοπότηρο.
- Ποιο είναι τ' αγαπημένο σου χρώμα; - Το μπλε.
Όχι! Το κίτρινο!
Σταμάτα!
- Πώς ονομάζεσαι; - Είμαι ο Αρθούρος, ο Βασιλιάς των Βρετανών.
- Ποια είναι η αναζήτησή σου; - Ψάχνω το Άγιο Δισκοπότηρο.
Ποια είναι η ταχύτητα ενός χελιδονιού χωρίς φορτίο;
Τι εννοείς; Ενός αφρικανικού ή ενός ευρωπαϊκού;
Δεν το ξέρω αυτό!
Πώς και ξέρεις τόσα πολλά για τα χελιδόνια;
Πρέπει να τα ξέρει αυτά ένας βασιλιάς.
Διάλειμμα
Λάνσελοτ!
ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ
Λάνσελοτ!
Το Κάστρο του Άαργκ. Τελείωσε η αναζήτησή μας.
Δοξασμένο τ' όνομα του Θεού.
Θεέ Παντοκράτορα...
σ' ευχαριστούμε που μας βοήθησες στην ιερή μας αποστολή...
Ιησού Χριστέ!
Παλιοάγγλοι ιππότες.
Ο Μεσιέ Βασιλιάς Αρθούρος, που έχει μυαλό πάπιας.
Οπότε, εμείς οι Γάλλοι, σας ξεγελάσαμε και πάλι.
Πώς τολμάτε να βεβηλώνετε αυτό το μέρος με την παρουσία σας;
Σας διατάσσω, στ' όνομα των ιπποτών του Κάμελοτ...
ν' ανοίξετε τις πύλες αυτού του ιερού κάστρου...
στο οποίο μας οδήγησε ο ίδιος ο Θεός.
Πώς λέτε εσείς οι Εγγλέζοι; Θα φυσήξω τη μύτη μου προς την κατεύθυνσή σου.
Γιοι διακοσμητών βιτρίνων!
Νομίζατε πως θα τη βγαίνατε σ' εμάς τους Γάλλους...
με τις ηλίθιες υποκλίσεις σας και την ανώτερη συμπεριφορά σας.
Δείχνω τ' απόκρυφά μου στις θειές σας.
Κερατάδες της οκάς, που γλείφετε κώλους!
Στ' όνομα του Κυρίου...
απαιτούμε να μπούμε σ' αυτό το ιερό κάστρο!
Αποκλείεται, Εγγλέζοι, που ακόμα βρέχετε το κρεβάτι σας.
Σπάω τα σπυριά μου στη φάτσα σας και βρίσκω την αναζήτησή σας ηλίθια!
Κουφιοκέφαλοι καθαριστές κώλων.
Αν δεν ανοίξεις αυτήν την πόρτα, θα μπούμε στο κάστρο δια της βίας!
Στ' όνομα του Θεού και τη δόξα Του...
Σωστά! Έτσι θα τα καταφέρεις!
Φύγετε αμέσως, και μην ξαναπλησιάσετε...
ή θα σας ρίξουμε φλεγόμενα βέλη και θα κάνουμε τα τέτοια σας καστανιέτες.
Προχωρήστε, απλώς αγνοήστε τους.
Και τώρα, μείνετε μακριά, παλιόφατσες.
Κι αν νομίζετε πως σας έβρισα αρκετά, δεν ακούσατε...
...ακόμα τίποτα, βρωμοάγγλοι ιππότες!
- Θα επιτεθούμε αμέσως. - Μάλιστα, Βασιλιά μου.
Ετοιμαστείτε για επίθεση!
Γάλλοι!
Σήμερα, θα εκδικηθούμε για το αίμα πολλών γενναίων ιπποτών.
Στ' όνομα του Θεού, δε θα σταματήσουμε να πολεμάμε...
μέχρι να κείτεστε όλοι νεκροί και το Άγιο Δισκοπότηρο...
να επιστρέψει στα χέρια των εκλεκτών του Θεού.
Επίθεση!
Ναι, αυτοί είναι, είμαι σίγουρη.
- Έλα. - Βάλ' τον στο φορτηγάκι.
- Δώσε μια κουβέρτα σ' εκείνον.
Ελάτε, πίσω. Κάντε πίσω!
Αυτό είναι ένα όπλο, αυτό είναι.
Εντάξει, μικρέ, αρκετά. Βάλ' τη μέσα.
Subrip GTRD-movies
Συγχονισμός-Διορθώσεις amerzone