Πρόκειται για απλή ιστορία, μα είναι δύσκολο να ειπωθεί...
'Οπως κάθε παραμύθι, είναι γεμάτο λύπη...
αλλά και γεμάτο μαγεία και ευτυχία.
Αρέτσιο, Ιταλία
"Εδώ είμαι", προκάλεσα το χάος. "Σκλάβος σου είμαι".
"Και ποιος ο λόγος;", είπα. Ελεύθερος είμαι!
Προς τι το χάδι, όταν η ευτυχία τον άνθρωπο κυριεύει;
'Ετοιμος είμαι...
Χάθηκαν οι λίμνες, πάνε τα φρένα...Δεν μπορώ ν'αντισταθώ.
-Πάνε τα φρένα! -Τ' άκουσα!
-'Οχι, μας χάλασαν τα φρένα! -Δεν απήγγελες ποίημα;
Δε δουλεύουν!
Φρένο!
'Ερχεται ο Βασιλεύς! Να 'τος!
Υπάρχει παντού κόσμος! Πήγαινε ευθεία!
Δεν έχουμε φρένα! Φύγετε απ' τη μέση!
Πήγαινε μια βόλτα, αλλιώς θα φτάσουμε αύριο.
Βρήκα τη βίδα! Τι άλλο χρειάζεσαι;
-Θέλω να μείνω 10 λεπτά μόνος. -Εντάξει, σ' αφήνω μόνο...
Μήπως θέλεις τη βίδα;
Μόνος θέλω να μείνω.
-Αν τη βρω, θες να την πετάξω; -Θέλω να μ' αφήσεις μόνο.
Πάω να πλύνω τα χέρια μου.
Πώς τα πας, ομορφούλα;
-Η μαμά σου τα 'βαλε αυτά εδώ; -'Οχι, η νοικοκυρά...
Η νοικοκυρά; Παζάρι είναι; Ωραία!
Τι κάνεις εδώ; Πόσων χρονών είσαι;
Πώς σε λένε;
Χαίρω πολύ! Εγώ είμαι ο πρίγκιπας Γκουίντο.
Πρίγκιπας;
Ακριβώς, είμαι πρίγκιπας! 'Ολα αυτά είναι δικά μου!
Εδώ αρχίζει το πριγκιπάτο μου. Θα το ονομάσω Αντίς Αμπέμπα!
'Ολα θ' αλλάξουν! Φύγετε αγελάδες, ελάτε καμήλες!
Καμήλες;
Ακόμα κι ιπποπόταμοι! Πάω να συναντήσω την πριγκίπισσά μου
-Πότε; -Τώρα!
Καλημέρα, πριγκιπέσσα!
Παραλίγο να σκοτωθώ! Σας χτύπησα;
Ποτέ δεν ήμουν καλύτερα! 'Ετσι...βγαίνετε συνήθως;
Με τσίμπησε σφήγκα και...
Πού; Επιτρέψτε μου! Μείνετε ακίνητη!
Το δηλητήριο της σφήγκας είναι επικίνδυνο.
Πρέπει να βγει.
Ξαπλώστε, γιατί θα χρειαστεί λίγη ώρα.
-Σας τσίμπησε κι αλλού; -'Οχι, ευχαριστώ...
Τι υπέροχο μέρος!
Περιστέρια πετούν και "βρέχει" γυναίκες. Εδώ θα 'ρθω να μείνω!
Του ανήκει η περιοχή και θα φέρει καμήλες! Είναι πρίγκιπας!
Ακριβώς! Πρίγκιψ Γκουίντο, στις προσταγές σας, πριγκιπέσσα μου!
'Ερχομαι!
-Αντίο, λοιπόν... -Πώς να σας ευχαριστήσω;
Δεν είναι ανάγκη... Αφού, όμως, το θέλετε τόσο...
να πάρω μερικά αβγά να κάνω μια ομελέτα;
Πάρτε όσα θέλετε...
Θα πάρω δύο...Μάλλον έξι. Θα φτιάξω σπουδαία ομελέτα!
Αντίο, Ελεονόρα... Τα σέβη μου, πριγκιπέσσα!
Εδώ είμαι! Η σπεσιαλιτέ της βραδιάς: Ομελέτα!
Παντού καμήλες!
-Πού είναι το σπίτι; -Στρίψε αριστερά... Κοντεύουμε.
-Μαζί μας θα κοιμάται ο θείος; -Μένει στο ξενοδοχείο...
Είναι μετρ... Το σπίτι το 'χει για αποθήκη.
Εκεί! Φτάσαμε.
Ο Ρομπέν, το άλογο του θείου. Αυτό είναι το σπίτι του θείου.
Και μέσα, είναι ο Θείος...
'Ηρθαμε, θείε αγαπητέ! Γρήγορα, είναι αργά!
Χάλασε το αμάξι!
Θείε!
Βάρβαροι...
Ποιοι το 'καναν αυτό; Γιατί δε φώναξες βοήθεια;
Η πιο ηχηρή κραυγή είναι η σιωπή. Ο φίλος σου, ο ποιητής;
Λέγομαι Φερούτσιο κι είμαι σερβιτόρος...
Είναι παλιά αποθήκη, γεμάτη ανεκπλήρωτες ελπίδες...
'Ενα πάθος, που μόνο του ήταν ανεκπλήρωτη ελπίδα.
Τι είναι όλα αυτά;
Μπορείτε να μείνετε όσο θέλετε. Δύσκολο να είσαι σερβιτόρος.
Το κρεβάτι... Λέγεται ότι εδώ κοιμήθηκε ο Γκαριμπάλντι.
Τα πιο απαραίτητα πράγματα, είναι τα άχρηστα...Βάρβαροι...
Το Δημαρχείο βρίσκεται στην οδό Σεστάνι...
Το μπάνιο διαθέτει την εφεύρεση του κ. Μπιντέ.
Εδώ υπάρχουν μερικά βιβλία. Η κουζίνα είναι εκεί...
Υπάρχει κι ένα δίκυκλο, κοινώς ποδήλατο.
Γυρίζω στο ξενοδοχείο. Μη χά- σεις το κλειδί, είναι μοναδικό.
Χάρηκα που σας είδα...
Σου 'ρχομαι, Ρομπέν των Δασών!
Τι θείος κι αυτός!
Κοίτα, Φερούτσιο!
Δε στο 'πα; Είμαστε σε μια πόλη...
όπου μπορείς να κάνεις ότι θες!
Θες να ουρλιάξεις; Ουρλιάζεις!
Σταμάτα! Δεν μπορείς να φέρεσαι όπως στην επαρχία.
Φώναζες σαν παλαβός. Δεν μπορείς να φωνάζεις!
Μαρία, το κλειδί!
Αν δε σκεφτόσουν τόσο την ποίηση...
ο πατέρας σου θα 'ταν ευτυχής και πιο πλούσιος θα γινόσουν.
Σωστά, Ορέστη. Του έλεγα κι εγώ πως πρέπει να νοικοκυρευτεί!
Υπέροχο καπέλο! Μου πάει ωραία;
Θαυμάσια, μα είναι δικό μου.
-Πότε αρχίζω δουλειά; -'Αργησες πολύ... Αμέσως!
Πήγαινε εκείνη την πολυθρόνα στο μάστορα.
Εκείνη... Με προσοχή!
Πηγαίνω στο Δημαρχείο.
Αντίο, και να 'στε φρόνιμοι γιατί οι εποχές είναι δύσκολες.
Πολύ δύσκολες!
Δύσκολες, ε; Ποιες είναι οι πολιτικές σου πεποιθήσεις;
Μπενίτο! Αδόλφε! Καθίστε φρόνιμα!
Τι είπες πριν;
Είπα... Η οικογένεια καλά; Αντίο, λοιπόν...
Πρόσεχε, θα σπάσεις τα πόδια!
Μου βούτηξε το καπέλο! Αλλά πού θα μου πάει;
Μπενίτο, θα φας σφαλιάρα!
Θέλει πολύ χρόνο η διαδικασία για ν' ανοίξω βιβλιοπωλείο;
Χρόνια...
Ας κάνουμε, όμως, τώρα την αίτηση.
Θα την υπογράψει ο τμηματάρχης...
Παραλίγο να σπάσω τ'αβγά μου!
Δόξα τω θεώ που τα γλίτωσα. Κράτα σημείωση...
Εγώ, ο υπογεγραμμένος Γκουίντο Ορέφιτσε, αιτούμαι...
Δεν μπορεί να υπογράψει τώρα!
Τι συμβαίνει;
Θέλω μια υπογραφή για ν' ανοίξω βιβλιοπωλείο.
-Του το είπα, μα επιμένει. -Μια υπογραφούλα.
Δεν μπορώ. Ο αντικαταστάτης θα 'ναι εδώ σε μια ώρα.
-Μια υπογραφή θέλω. -Κλείνουμε στη μία.
-Μα, είναι μία παρά δέκα. -Τα παράπονά σας, εγγράφως!
'Αγριος ο τύπος...
Τι ήταν να βάλει μια υπογραφή; Τώρα θα περιμένω μια ώρα...
Θα υποβάλλω αναφορά... Γράψε, "Ο υπογεγραμμένος..."
Στο δόξα πατρί!
Χτύπησες; Να σε βοηθήσω. Δεν το έκανα επίτηδες.
Μη μ' αγγίζεις! Για το βιβλιο- πωλείο σου το κάνεις αυτό.
'Οχι, για τ' αβγά μου!
Θα σε σκοτώσω, αχρείε!
Στην άκρη!
Καλημέρα, πριγκιπέσσα!
Αναρωτιέμαι αν θα συνα- ντηθούμε ποτέ, όρθιοι...
Συγγνώμη, αλλά πρέπει να φεύγω. 'Εχε γεια, πριγκιπέσσα!
-Κοτόπουλο... -Εύκολο!
Σερβίρεται ολόκληρο... Θα μου το κόψετε; Ευχαρίστως!
Μπήγω το μαχαίρι κάτω απ' τη φτερούγα...
Κόβω κατά μήκος του στέρνου, αφαιρώντας φτερούγες και πέτσα.
-Αστακός... -Παιχνιδάκι, θείε...
Λοιπόν, ο αστακός...
Λυγίζω το φτερό, βγάζω το πόδι, τεμαχίζω τον αστακό με...
Ο αστακός είναι οστρακόδερμο.
Φεύγει το όστρακο από..το οστρακόδερμο.
Φεύγει το όστρακο κι η κεραία. Ποιος τρώει την κεραία;
Φεύγει η κεραία, πάει κι ο αστακός...Δεν έμεινε τίποτα.
Ξεμείναμε από αστακό, μα το κοτόπουλο είναι χάρμα!
Δε θυμάμαι πώς ετοιμάζεται...
Τον σερβίρεις όπως είναι... Δε χρειάζεται να τον αγγίξεις.
Είναι πανεύκολο, γι' αυτό δεν το θυμόμουν!
Συμπεριφορά: Στέκεσαι ακίνητος. Σερβιτόρε! Παρακαλώ!
Εις θέσιν... Σερβιτόρε!
Επιστρέφω... Σερβιτόρε!
Γιατί όλο εμένα; Υπάρχουν κι άλλοι, έτσι;
Υπόκλιση... Παιχνιδάκι.
Λοιπόν, στην υπόκλιση...
σκύβουμε έτσι...
Σε γωνία 45 μοιρών, όπως βάζουμε τη σαμπάνια.
'Ισως σκύβουμε σε γωνία, 50 ή πενήντα πέντε μοιρών...
Ορθή γωνία... Ευθεία γωνία...
Σκέψου το ηλιοτρόπιο... Υποκλίνεται στον ήλιο...
Μα, αν κοιτάει το έδαφος, είναι νεκρό.
Σερβίρεις, δεν είσαι υπηρέτης! Το σερβίρισμα είναι τέχνη!
Ο Θεός υπηρετεί τους ανθρώπους, χωρίς να 'ναι υπηρέτης τους.
-Δεν κούμπωνε το πουκάμισο. -Λείπει το κουμπί, ανόητε!
-Πρέπει να επιστρέψω το αμάξι. -Σε κανένα μήνα, θα το κάνεις.
Πρέπει να το επιστρέψω σύντομα. Ξέρεις γιατί;
Γιατί;
Τι είπες;
Τι συμβαίνει;
Σε πήρε ο ύπνος;
Κοιμήθηκες ενώ μου μιλούσες! Πώς τα κατάφερες;
Σοπενάουερ...
Λέει, ότι κάνεις τα πάντα με τη δύναμη της θέλησης.
Θέλω να κοιμηθώ και λέω στον εαυτό μου:
"Κοιμάσαι, κοιμάσαι..." Και κοιμάμαι... Είναι πολύ απλό.
Θέλω να προσπαθήσω κι εγώ...
Κοιμάμαι, κοιμάμαι...
Μην κουνάς τα χέρια!
Είναι ζήτημα σκέψης και θέλει χρόνο. Θα τα πούμε αύριο.
Εκπληκτικό είναι...
Ξύπνα... Ξύπνα...
Ξύπνα...
-Τι είναι πάλι; -'Επιασε!
Ο Σοπενάουερ! Ξέρεις τι έλεγα τώρα; "Ξύπνα!"
Και ξύπνησες! Εκπληκτική θεωρία! Αλλά πώς έγινε;
'Εσκουζες μέσα στ' αυτί μου! 'Ετσι έγινε!
-Να το λέω πιο σιγά, ε; -Μην το λες καθόλου!
Είναι κάτι βαθύτερο... Πρέπει να το σκεφτείς.
-Γιατί τρέχεις έτσι; -Γρήγορα, αργήσαμε!
Μαρία, το κλειδί!
Κάθε μέρα πετάει το κλειδί... Κοίτα!
Εκείνη η δασκάλα! Τι όμορφη που είναι!
'Ελα να στη συστήσω...
Θεέ μου, μείνε ακίνητος!
Μην κουνιέσαι, Φερούτσιο!
Αυτός στο αμάξι, είν'ο κόπανος που έφαγε τ'αβγά στο κεφάλι.
Αν με δει, θα με σκοτώσει!
Μιλάει... Πού θες να ξέρω τι λέει;
Τώρα τις αποχαιρέτησε... 'Εχει ίδιο αμάξι μ' εμένα!
Να 'τος!
Αν με δει, θα με σκοτώσει! Μείνε ακίνητος, Φερούτσιο!
Καλημέρα, πριγκιπέσσα!
Πάλι εσείς; Πώς τα καταφέρνετε;
Είναι η πριγκίπισσα που έπεσε απ'τον ουρανό στην αγκαλιά μου.
Ο κύριος σου έβγαλε το δηλητήριο απ' το πόδι;
Ναι, όλο έτσι περίεργα συναντιόμαστε...
Μπορούμε να το οργανώσουμε... Απόψε στις 8;
-'Οχι, είναι καλύτερα έτσι. -Πάμε, Ντόρα... Θ' αργήσεις.
Ελπίζω να ξανασυναντηθούμε ξαφνικά...
'Εχε γεια, πριγκιπέσσα!
'Ομορφη, ε, μη μου πεις; Της αρέσει που εμφανίζομαι ξαφνικά.
Δεν το πιστεύω!
"Αφάνεια".
Είσαι ιδιοφυία!
"'Οσο μεγαλύτερη, τόσο λιγότερο φαίνεται" Απάντηση: Αφάνεια.
Εσείς φτιάξατε αυτό το γρίφο;
'Οχι, αλλά τον έλυσες σε 5 λεπτά, ενώ παιδευόμουν 8 μέρες!
Σολομός, σαλάτα κι ένα ποτήρι λευκό κρασί.
-'Ακουσε αυτό, Γκουίντο... -Συγγνώμη, είναι η σειρά μου.
Μου το 'πε ο πατέρας μου...
"Επτά νάνοι κι η Χιονάτη, κάθισαν να φάνε στο λεπτό."
"Μάντεψε γρήγορα, αν μπορείς, πότε θα σερβίρει η δεσποινίς."
'Εξυπνο ακούγεται... Θέλω να το λύσω τώρα αμέσως.
-Φάτε πρώτα... -Δε θέλω... Τώρα είναι αργά.
Ο σολομός είναι ελαφρύ φαγητό.
Επτά νάνοι...
κι η Χιονάτη...
-'Εκλεισε η κουζίνα; -'Εφυγαν όλοι... Γιατί;
'Ενας κύριος από τη Ρώμη... Θέλει να γευματίσει...
Η κουζίνα έκλεισε.
'Εχασες "γερό" πουρμπουάρ...
Η κουζίνα άνοιξε.
Περάστε...
Παρακαλώ...
Δεν τρώτε τίποτα!
Καλησπέρα...
Ξέρω ότι η κουζίνα έκλεισε. 'Ισως έχετε ένα κρύο πιάτο.
-'Ολα είναι νόστιμα. Διαλέξτε. -Κάτι ελαφρύ...
Από κρέας... Μπριζόλα οκτάπαχης αγελάδας...
συκώτι και νεφρά τσιγαρισμένα σε λίπος.
-Μετά, σε ψαρικό... -Ναι, ψάρι...
'Εχουμε καλοθρεμμένη συναγρίδα...
χέλι με παχυντική σος, σβησμένο σε Γκραν Μαρνιέ, άπαχο σολομό..
-Το σολομό... Ευχαριστώ. -Για συμπλήρωμα;
Υπάρχει;
Βεβαίως έχουμε... Τσιγαριστά μανιτάρια...
Πατάτες "βουτυρέ", με βούτυρο εμπλουτισμένο σε λιπαρά...
Υπάρχει μικρή, ελαφριά σαλάτα; Αλλιώς, δε θέλω...
Ελαφριά σαλάτα, ε; Κρίμα τα τσιγαριστά μανιτάρια...
'Αρα: Ελαφριά σαλάτα, άπαχο σο- λομό κι ένα ποτήρι λευκό κρασί.
-Τέλεια! Σύντομα, παρακαλώ. -Θα κάνω ότι μπορώ...
Παρακαλώ...
"Μάντεψε γρήγορα, αν μπορείς, πότε θα σερβίρει η δεσποινίς."
Ακριβώς.
-Καλή σας νύχτα... -Καληνύχτα, ιδιοφυία!
Τι είπε; Μεθυσμένος είναι;
Γρίφος είναι... "Επτά λεπτά."
"Επτά λεπτά" είναι η λύση. "Επτά νάνοι κι η Χιονάτη..."
Οι νάνοι είναι επτά, σερβίρει στο λεπτό, άρα επτά λεπτά.
Ο Δρ Λέσινγκ είναι γιατρός...
μα έχει εμμονή με τους γρίφους. Χάνει τον ύπνο του μ' αυτούς.
Με συγχωρείτε... Το σχολείο "Φρανσέσκο Πετράρκα"...
Το δημοτικό; 'Εχω εκεί μια φίλη μου... Εδώ δίπλα είναι.
Ωραία... Θα κερδίσω μισή ώρα ύπνο.
Γιατί; Θα πάτε το πρωί στο σχολείο;
Ναι... Με περιμένουν στις 8:30.
Κάντε ησυχία, παιδιά! Προσέξτε εδώ...
Σε λίγο θα έρθει ο Επιθεωρητής. Θέλω να κάνουμε καλή εντύπωση.
Να ακούτε προσεκτικά αυτά που λέει.
Θα μας πει σημαντικά πράγματα...
-Κυρία, ήρθε ο Επιθεωρητής! -Κιόλας;
Νωρίς ήρθε... Κάθισε, Ρομπέρτο!
Σηκωθείτε!
Καλημέρα, πριγκιπέσσα.
Καλημέρα, κ. Επιθεωρητά. Είμαι η Διευθύντρια...
Αυτοί είναι οι καθηγητές μας...
Ωραία...
Πόσα χρόνια διδάσκετε εδώ;
Δέκα έξι...
Γνωρίζετε το φετινό εκπαιδευτικό πρόγραμμα;
Ναι...
Διαβάσατε το φυλλάδιο για την Υγιεινή στα σχολεία;
Βεβαίως...
Τι κάνετε την Κυριακή;
Εvvοώ την Κυριακή, της Θεοτόκου, τι θα κάνετε;
Θα πάω στο θέατρο...
-Τι θα δείτε; -'Οφενμπαχ...
Βέβαια... Παίζει 'Οφενμπαχ.
Πολύ ωραία...
Τώρα να πηγαίνω. 'Ηρθα μόνο για να...
Γνωρίζουμε...Ο κ. Επιθεωρητής ήρθε να μας μιλήσει...
για το μανιφέστο, που υπέγραψαν σχεδόν όλοι οι επιστήμονές μας.
Θα μας αποδείξει και είναι τιμή μας αυτό...
ότι ανήκουμε σε ανώτερη φυλή, στην καλύτερη απ' όλες!
Καθίστε, παιδιά.
Η σειρά σας...
-Η φυλή μας είναι... -Ανώτερη.
Βεβαίως!
Η φυλή μας είναι ανώτερη! Γι' αυτό ήρθα απ' τη Ρώμη...
κι αυτή τη στιγμή σας λέω...
και να το ξέρετε, ότι η φυλή μας είναι ανώτερη!
Με επέλεξαν ομόφωνα οι ρατσι- στές Ιταλοί επιστήμονες...
για να σας πω γιατί η φυλή μας είναι ανώτερη.
Αναρωτιέστε γιατί επέλεξαν εμένα;
Πρέπει να το πω;
Πού μπορείτε να βρείτε ομορφότερο άντρα από μένα;
Σιωπάτε, και με το δίκιο σας. Είμαι αυθεντικός 'Αριος...
Ας αρχίσουμε από κάτι, φαινομενικά ασήμαντο.
Το αυτί... Κοιτάξτε την τελειότητα αυτού του αυτιού!
Αριστερός λοβός, με κρεμαστή απόληξη, σαν καμπανάκι.
Κοιτάξτε! 'Ενας κινητός, εύκαμπτος χόνδρος!
Βρείτε μου τέτοια αυτιά και φεύγω αμέσως.
Στη Γαλλία, ονειρεύονται να βρουν τέτοια!
Οι φυλές υπάρχουν...
'Ομως, θα ήθελα να σας δείξω κάτι άλλο.
Είπε, ""επιθεωρητής"";
Απ' τη Ρώμη;
Η κοιλιά!
Κοιτάξτε! Δείτε σφρίγος!
Δεν πιέζεται! Προσπάθησαν κι οι ρατσιστές επιστήμονες:
Τζίφος!
Αυτή είναι η Ιταλική κοιλιά! Κοιτάξτε το στιλ της!
Κοιτάξτε μυς! Ακέφαλους, δικέφαλους, τρικέφαλους!
Απολαύστε ομορφιά! Κοιτάξτε γοφό!
Κοιτάξτε κίνηση!
Κύριοι!
Τώρα πρέπει να σας χαιρετήσω...
γιατί έχω κάποιο σημαντικό ραντεβού...
Θα κάνω Αρία έξοδο...
'Εχετε γεια! Zήτω η Ιταλική κοιλιά!
Πριγκιπέσσα, θα σε δω στη Βενετία.
Ακούω μόνο απ' αυτό το αυτί...
Κοίταξέ με, πριγκιπέσσα...
Εδώ κάτω είμαι...
Κοίταξέ με, πριγκιπέσσα...
Εμπρός, κοίταξέ με...
Γύρνα, πριγκιπέσσα...
Γύρνα... Γύρνα...
Γύρνα, πριγκιπέσσα. Γύρνα...
-Τρώμε ένα παγωτό σοκολάτα; -Ναι, μα πρέπει να βιαστούμε.
Είμαστε καλεσμένοι, στις 8, για δείπνο στου Νομάρχη.
-Πού είπες; -Στου Νομάρχη.
Θεέ μου, ας μην είναι αλήθεια! Πάλι δείπνο στου Νομάρχη...
Θα 'ρθει κι η μητέρα σου.
Πάμε για δείπνο και σταματάμε στου Νομάρχη για καφέ.
Δεν έρχομαι!
Μην κάνεις έτσι, σ' άκουσα. Θα πάμε κάπου οι δυο μας.
-Καλησπέρα, Ροδόλφο! -Καλησπέρα σας, κ. Νομάρχα!
Θα σε δω στο σπίτι μου στις οκτώ, έτσι;
Ακριβώς στις 8:00 θα 'μαι εκεί.
Πού είναι, την είδες; Εδώ πρέπει να 'ναι...
Εδώ είσαι; Να 'σαι στην ώρα σου αύριο, έτσι;
'Εβγαλες τα πράγματα από τ' αμάξι;
Είναι από μετάξι... Μην τα καταστρέψεις!
-Υπέροχη η όπερα. -Καταπληκτική!
Δική σου είναι η κουρτίνα;
'Οχι, πρέπει να 'ναι του συνεταίρου μου.
Πάλι μου βούτηξε το καπέλο.
Πάμε...
Δε βλέπεις ότι βρέχει; Πήγαινε φέρε τ' αμάξι.
Κοντά είναι... Καλά, περίμενε εδώ και θα σου κορνάρω.
Δώσ' μου το κλειδί!
'Οχι του σπιτιού, του αυτοκινήτου! Γρήγορα!
Τι θα κάνεις;
Καθυστέρησέ τον. Ξέρεις, αυτόν με τ'αβγά... Θα τα πούμε απόψε.
Το αμάξι είναι γεμάτο... Σιγά-σιγά!
Μπορούσες να 'χεις μια ομπρέλα. Είσαι αγενής.
Κοίτα χάλια... Επίσης, ξέρεις ότι εκνευρίζομαι με το Νομάρχη!
Μ' έπιασε λόξιγκας!
Πάντα με πιάνει, όταν πιέζομαι...
'Εχω ελάχιστες απαιτήσεις. 'Ενα παγωτό σοκολάτα, ας πούμε...
Δύο, το πολύ...'Εναν περίπατο κι ότι ήθελε προκύψει.
Καλημέρα, πριγκιπέσσα!
Μου οφείλεις μια εξήγηση!
Εσύ οφείλεις εξήγηση!
Πέφτεις απ'τον ουρανό στην αγκαλιά μου.
Πέφτω με το ποδήλατο στη δική σου...
Επιθεωρώ το σχολείο και πάλι εκεί είσαι!
Μέχρι και στα όνειρά μου είσαι!
Πρέπει να μ' έχεις ερωτευθεί τρελά!
Βέβαια, με το δίκιο σου... Εντάξει, παραιτούμαι. Νίκησες.
Πού θες να πάμε; Σ' αρέσει η θάλασσα;
Ναι, μα πρέπει να με πας πίσω στο θέατρο... Τι συμβαίνει;
Μήπως ξέρεις πώς ανοίγουν οι υαλοκαθαριστήρες;
Πάτα φρένο!
'Εχε μου εμπιστοσύνη!
Πάει το τιμόνι!
-Πότε έμαθες οδήγηση; -Πριν δέκα λεπτά...
-Δεν κλείνει η οροφή! -Ούτε η πόρτα ανοίγει!
Περίμενε...
Θα φροντίσω εγώ να βγούμε από δω μέσα!
Το σημαντικό είναι να μη βραχείς! Καλύψου μ' αυτό!
Θα βγούμε από μέσα. Θα τα τακτοποιήσω όλα.
Αυτό είναι...
Βγες, πριγκιπέσσα...
Αυτό ήταν!
Υπάρχει μια λακκούβα με λάσπη! Περίμενε...
Περίμενε, πριγκιπέσσα.
Να 'το...
-Πού είμαστε; -'Εχουμε ξανάρθει εδώ.
-Οι δυο μας; Πότε; -Δε θυμάσαι;
Το βράδυ που έβρεχε και σου έφτιαξα ομπρέλα με μαξιλάρι.
Υπέροχη νύχτα! Πέρασα το τιμόνι στο χέρι...
χόρεψα λίγο βαλς κι όταν σταμά- τησα μπροστά σου, με φίλησες.
Πριγκιπέσσα, ο πισινούλης σου είναι φτερό στον άνεμο...
Εξαρτάται απ' τον άνθρωπο. Ο πατέρας μου ήταν έτσι...
'Ηξερε να με κουμαντάρει...
'Ημουν άβουλη, σαν ζυμάρι στα χέρια του...
Δεν μπορούσα να του αρνηθώ ποτέ και τίποτα.
Αυτοί οι θησαυροί που κρύβεις...
Αν ξεκλείδωνα αυτή την ψυχή, να σε κάνω να λες πάντα ναι...
Είναι πιο εύκολο απ'ό,τι νομί- ζεις. Αρκεί να βρεις το κλειδί.
-Πού βρίσκεται; -'Ενας θεός ξέρει...
Εννοείς, το κλειδί που θα σε κάνει να λες ""ναι""...
θα 'ρθει απ' τον ουρανό;
-Ακριβώς... -Αξίζει να προσπαθήσω.
Μπορεί η Παρθένος Μαρία να μου το πετάξει...Ποτέ δεν ξέρεις.
Μαρία, το κλειδί!
Αυτό είναι;
Πρέπει να γυρίσεις σπίτι; Κι εκείνο το παγωτό σοκολάτα;
Αν όχι τώρα, πότε; Να τ' αποφασίσει ο ουρανός;
Ας μην ανησυχούμε την Παναγία για ένα παγωτό.
'Οχι, είναι πολύ σημαντικό. Πρέπει να Την ρωτήσω...
Μαρία, στείλε κάποιον να πει, σε πόση ώρα θα βρούμε παγωτό!
Σε ""επτά λεπτά""!
Εδώ μένω...
Αναρωτιόμουν ποιος μένει εδώ. Εδώ θέλω ν' ανοίξω το μαγαζί.
-Το βιβλιοπωλείο; -Ναι, θα σε βλέπω κάθε μέρα.
Αντίο, ήσουν πολύ ευγενικός. Τώρα θέλω ένα ζεστό μπάνιο.
-Ξέχασα να σου πω... -Πες μου...
Δε φαντάζεσαι πόσο θέλω να κάνουμε έρωτα...
'Ομως, δε θα το πω, ιδίως σε σένα ακόμα κι αν με βασανίσουν.
Τι να πεις;
'Οτι θέλω να σου κάνω έρωτα... 'Οχι μία, αλλά πολλές φορές.
Αν ήμουν τόσο τρελός να στο πω...
θα σου έκανα έρωτα τώρα, και για όλη μου τη ζωή.
Τρέξε, γιατί θα βραχείς. Πάλι θα βρέξει...
Είσαι μούσκεμα...
Μόνο το καπέλο μ' ενοχλεί.
Πού να βρω, όμως, τέτοια ώρα στεγνό καπέλο;
Πώς το 'κανες πριν; Εύκολο είναι!
Μαρία, στείλε κάποιον να δώσει στο φίλο μου ένα στεγνό καπέλο.
Καληνύχτα, πριγκιπέσσα. 'Εχε γεια!
-Πού είναι η τουαλέτα; -Ευθεία, στα δεξιά σας...
Αν δε σηκωθείς αμέσως, ορκίζομαι στη μνήμη του πατέρα σου...
να μη σου ξαναμιλήσω σε όλη μου τη ζωή.
Αν δε σηκωθείς μέχρι το τρία, θα σε σηκώσω με το ζόρι.
'Ενα...
Δύο...
Τρία!
Ξέρεις ποιος παντρεύεται;
Ο κόπανος με τ' αβγά!
Δεν ξέρω ποια παντρεύεται, αλλά τους έχει στήσει όλους!
Σε γύρευα παντού!
Ο θείος σου... Συνέβη κάτι.
'Ελα μαζί μου! Το άλογο!
Είναι το δικό σου; Τι θέαμα! Τι έγραψαν πάνω του;
""Προσοχή""
Οι συνηθισμένοι βάρβαροι...
Τι ανοησία... ""Εβραϊκό άλογο"".
Μην ταράζεσαι, θείε. Το 'καναν για να...
'Οχι, επίτηδες το 'καναν.
Θα το συνηθίσεις, Γκουίντο. Θα το κάνουν και σε σένα.
Τι να μου κάνουν; Το πολύ-πολύ να με βάψουν κίτρινο...
και να γράψουν: ""Προσοχή, Εβραίος σερβιτόρος""
Δεν ήξερα καν ότι ήταν εβραϊκό.
Θα το καθαρίσω το πρωί... Πήγαινέ το στο στάβλο.
Κοίτα εκεί!
Θα της κάνω έκπληξη!
'Ελα μαζί μου να σε συστήσω στο Φίντο Τζιοβανάρντι.
Δρ Λέσινγκ! Πού πάτε;
Με κάλεσαν επειγόντως στο Βερολίνο.
-Τι είναι αυτά τα λουλούδια; -Για την αναχώρησή σας!
Θα πάρω μόνον ένα...
Θα το πάω στη γυναίκα μου...
Πέρασα πολύ ωραία μαζί σου.
Είσαι ο πιο ευφυής σερβιτόρος που έχω γνωρίσει.
Κι εσείς είστε ο πιο καλλιερ- γημένος πελάτης που γνώρισα.
Στο καλό, Δρ Λέσινγκ.
Μια που το θυμήθηκα...
""Αν πεις τ' όνομά μου, παύω να υπάρχω... Ποια είμαι;""
""Αν πεις τ' όνομά μου, παύω να υπάρχω...""
Τι είπε;
Η ""σιωπή""!
""Αν πεις τ' όνομά μου, παύω να υπάρχω."" Είναι η σιωπή.
Δε μιλάω για το Βερολίνο, μα για την επαρχία.
Ακούστε αυτό το πρόβλημα... Το θυμάμαι γιατί με σοκάρισε.
Ο τρελός κοστίζει στο κράτος 4 μάρκα τη μέρα.
Ο ανάπηρος, 4.5 μάρκα...
Ο επιληπτικός, 3.5 μάρκα...
Με μέσο όρο 4 μάρκα τη μέρα, αν υπάρχουν 300 χιλ. ασθενείς...
πόσα θα κέρδιζε το κράτος αν τους εξόντωνε;
Θεέ μου... Δεν είναι δυνατόν!
Αυτό είπα κι εγώ.
Είναι αδύνατο ένα 7χρονο παιδί να λύσει τέτοιο πρόβλημα.
Πολύπλοκος υπολογισμός. Αναλογίες, ποσοστά...
Χρειάζονται γυμνασιακές γνώσεις για τέτοια προβλήματα.
'Ενας πολλαπλασιασμός είναι. 300.000 οι ασθενείς;
'Αρα, 300.000 φορές το 4.
Το κράτος θα γλίτωνε 1.200.000 μάρκα τη μέρα...Εύκολο είναι!
Ναι, μα είστε μεγάλος! Στη Γερμανία το βάζουν σε 7χρονα!
Είναι άλλη ράτσα...
Καλημέρα, πριγκιπέσσα!
-Τι είπες; -Το γράφει πάνω η τούρτα.
Καλημέρα, πριγκιπέσσα!
Γιατί στέκεσαι εκεί; 'Ελα, πάμε να χορέψουμε!
Σας ευχαριστώ...
Θα πω λίγα λόγια, αν και τα ξέρετε εδώ και πολλά χρόνια.
Με τη Ντόρα γεννηθήκαμε στον ίδιο δρόμο...
Πήγαμε μαζί στο σχολείο, είχαμε τους ίδιους φίλους..
Είναι η γυναίκα της ζωής μου κι εγώ, ο άντρας της ζωής της.
'Ετσι, αποφασίσαμε να παντρευ- τούμε μέσα σ' ένα χρόνο...
Σας καλώ όλους την 9η Απριλίου, στη Σάντα Μαρία Πελεγκρίνο...
και μετά θα ξεφαντώσουμε μέχρι πρωίας εδώ, όπως σήμερα.
Με το ίδιο κέφι...
Φίλα τη!
Φιλί! Φιλί!
-Τι έπαθες; -Τίποτα...
Καλά είμαι... Μα, ποιος έβαλε εδώ την πολυθρόνα;
-Είσαι καλά; -Μια χαρά...
-Λυπάμαι... -Μα, δε χτύπησα.
-Περνάς καλά; -Ωραία είναι...
Πηγαίνετε στη δουλειά σας. Θα τα μαζέψω μόνος μου.
Είσαι καλά, Γκουίντο;
Γιατί ρωτάτε όλοι; Βλέπετε να κάνω τίποτα περίεργο;
'Οχι, καθόλου!
'Ομως, πήγαινε στην κουζίνα.
Από κει είναι η κουζίνα...
'Ολα τα μετακίνησαν απόψε; Κοίτα πού έβαλαν την κουζίνα...
Μάντεψε ποιος είναι!
Εγώ είμαι! Πού χάθηκες, μούτρο;
Δεσποινίς μου... Επιτέλους σε γνωρίζω, Ντόρα.
Δε μου τη γνώρισες τόσο καιρό γιατί φοβόσουν, έτσι;
Δε θα 'ρχεσαι πια στα μπουρδέλα, ε;
Συγγνώμη για την αναστάτωση. Εύχομαι χαρά και ευτυχία!
Τι χαρούμενος τύπος!
Δεν έγινε τίποτα. Θα τα μαζέψω....
Με συγχωρείτε...
Πριγκιπέσσα!
Κι εσείς εδώ;
Πάρε με από δω...
Και τώρα, κυρίες και κύριοι...
μια μοναδική έκπληξη από τη Διεύθυνση του Γκραντ Οτέλ.
Η τούρτα αλά Αιθιοπία!
Σας ευχαριστώ! Μουσική, μαέστρο!
-Συγχαρητήρια. -Ευχαριστώ...
Παρακαλώ, πριγκιπέσσα...
Γρήγορα, πριγκιπέσσα...
Αυτός είναι που...
Αυτός είναι ο κόπανος με τ' αβγά!
Διάβολε! Ο Φερούτσιο έχει τα κλειδιά του σπιτιού.
Λίγο σύρμα και θ' ανοίξω.
Είμαι ειδικός σ' αυτό. Μ' έμαθε ο πατέρας μου.
Την άνοιξα...
Τζόσουα!
Πάμε, γιατί θ' αργήσει η μαμά!
-'Αφησα το τανκ μου! -Μην ανησυχείς, θα το πάρουμε.
-Πού τ' άφησες; -Εκεί, στα σκαλιά.
Κράτα το ποδήλατο και θα το φέρω.
Να 'το και το τανκ!
Ας πηγαίνουμε, ε;
-Γρήγορα, μπαμπά! -Πιο σιγά!
'Αργησες για το σχολείο!
Τραβάει ένα άλογο. Τώρα, δύο!
Μ' εκνευρίζει το κουδουνάκι!
-Ο Τζόσουα το χτυπάει! -'Οχι εγώ, ο μπαμπάς!
-Φτάσαμε... -Θα σας δω το βράδυ.
Πάμε γρήγορα, μπαμπά!
Με το ένα, με το δύο, με το τρία!
Θ' αγοράσουμε τίποτα στη μαμά; Κάνει 15 λιρέτες...
Ψεύτικο γλυκό θα 'ναι, σαν το ψεύτικο τανκ σου. Πάμε, Τζόσουα.
Απαγορεύεται η είσοδος σε Εβραίους και σκύλους
Πάμε, Τζόσουα...
Γιατί δεν επιτρέπεται να μπουν Εβραίοι και σκύλοι;
Γιατί δεν τους συμπαθούν, γι' αυτό...
Ο καθένας κάνει αυτό που θέλει.
Υπάρχει μαγαζί όπου δε θέλουν τους Ισπανούς και τ' άλογα.
'Ενας φίλος μου Κινέζος μ' ένα καγκουρό μπήκε σε φαρμακείο.
""Δε θέλουμε Κινέζους ή καν- γκουρό"", είπε ο φαρμακοποιός.
Εμείς θα τους βάζουμε όλους;
Απ' αυτή τη στιγμή, όχι. Εσύ τι αντιπαθείς;
-Τις αράχνες... Εσύ; -Τους Βισιγότθους...
Αύριο θα γράψουμε: ""Απαγορεύο- νται αράχνες και Βισιγότθοι""
Βαρέθηκα αυτούς τους Βισιγότθους...
-Καλημέρα... -'Ολα είναι μισοτιμής!
Ο Γκουίντο Ορέφιτσε; Πρέπει να έρθεις μαζί μου στη Νομαρχία.
Πάλι;
-Πάμε... -Να κάνουμε τι;
-Μαζί σας είναι ο κύριος; -Ναι, πάμε...
-Θα 'ρθω κι εγώ, μπαμπά. -Θα μείνεις εδώ. Δε θ' αργήσω.
Να εξυπηρετείς τους πελάτες, εντάξει; Επιστρέφω αμέσως.
Καλημέρα...
Καλή σου μέρα.
-Θα πάρω αυτό... -Πέντε λιρέτες.
'Οχι... Επάνω γράφει δέκα λιρέτες.
'Ολα είναι μισοτιμής.
Δώσε αυτό το γράμμα στη μαμά. Πες της ότι είναι απ'τη γιαγιά.
Δε έχω ξαναδεί τη γιαγιά μου.
Θα 'θελες να τη γνωρίσεις;
Θα τη γνωρίσεις αύριο...
Αύριο είναι τα γενέθλιά σου...
κι η γιαγιά θα σου φέρει ωραίο δώρο.
Καινούριο τανκ;
'Οχι... Θα 'ναι έκπληξη.
Δώσε το γράμμα στη μαμά σου. Αντίο, Τζόσουα...
Ξέχασες τα ρέστα σου, γιαγιά...
-Πότε θα 'ρθεις; -Θα περάσω πρώτα απ' το θείο.
-Μετά τι είπε η γιαγιά; -'Οτι θα 'ρθει αύριο...
Εβραϊκό Μαγαζί
Καιρός ήταν!
-Μπες για μπάνιο... -Δε θέλω!
-'Εκανα την Παρασκευή! -Αλήθεια λέει!
-Εσύ άλλαξε πουκάμισο. -'Αλλαξα την Τρίτη!
-Μην ξεχάσεις τα λουλούδια. -'Εξω είναι. Πάω να τα φέρω.
-Θα 'ρθω μαζί σου, μπαμπά! -'Οχι, εσύ θα μπεις στο μπάνιο!
Δε θέλω να κάνω!
Γρήγορα! Πρέπει να πάω να πάρω τη γιαγιά.
-Πού τα θες τα λουλούδια; -'Ασ' τα εκεί κι έρχομαι.
'Εκανα την Παρασκευή!
-Ξέρεις πού είναι ο Τζόσουα; -Εκεί μέσα θα 'ναι...
Θα τακτοποιήσεις εκείνα;
Δείξε μου τα λουλούδια. Φαίνονται όμορφα...
Θες να τα δεις; Θα τα κάνω να 'ρθουν αμέσως.
Ελάτε, λουλούδια! 'Ελα, κομοδίνο....
Σοπενάουερ, δύναμη της θέλησης! 'Ελα, κομοδίνο, πλησίασε...
Σταμάτα, κομοδίνο...
Το κομοδίνο μου φαίνεται πολύ βρόμικο...
Καλημέρα, πριγκιπέσσα!
-Διαβάζει και γράφει; -Εδώ κι ένα χρόνο...
Φτάσαμε...
-Να σε βοηθήσω να κατεβείς; -'Οχι, μπορώ και μόνη μου...
Τι συμβαίνει, Ντόρα;
Φτάσαμε;
'Οχι, ήταν διασταύρωση.
Θα μου πεις πού πάμε;
Τι θα πει ""πού πάμε"";
Στο είπα τόσες φορές...
Πάμε σ' ένα μέρος... Πώς το λένε;
Πάμε...
Πού πάμε;
Τι μέρα είναι σήμερα; Τα γενέθλιά σου...
Πάντα έλεγες ότι ήθελες ένα ταξίδι.
Μήνες έκανα να το οργανώσω...
Ξέρεις πού πάμε;
Υποσχέθηκα στη μαμά να μη σου πω, αλλιώς θα θυμώσει.
Κι ο πατέρας μου είχε οργανώσει τέτοιο ταξίδι για μένα.
Είχε πολύ πλάκα! Το θυμάμαι και γελάω!
Δε θα σου πω... Θα σ' αφήσω να το δεις μόνος σου.
Θα 'ναι έκπληξη... Μόνο που το σκέφτομαι, σκάω στα γέλια.
-Είμαι κουρασμένος, μπαμπά. -'Ελα, κοιμήσου...
Πού πάμε, θείε; Πού μας πηγαίνουν;
Τι ώρα είναι; Φεύγουμε στην ώρα μας!
Τι οργάνωση, ε;
Δεν έχεις ξαναμπεί σε τρένο, ε; Είναι καταπληκτικό!
Εσωτερικά από ξύλο και όλοι στέκονται όρθιοι. Καμία θέση.
Δεν έχει θέσεις;
Θέσεις σε τρένο; Πού ακούστηκε; Φαίνεται ότι δεν έχεις μπει...
'Ολοι στέκονται, σαν παστές σαρδέλες.
Βλέπεις την ουρά; 'Εχω τα τελευταία εισιτήρια.
Γρήγορα, θείε! Μην πουν ότι αργήσαμε και δε μας πάρουν.
Περιμένετε, έχουμε κάνει κρά- τηση! Αφήστε χώρο και για μας!
Εδώ είμαστε, Τζόσουα!
Ευτυχώς που κάναμε κράτηση...
Ευχαριστούμε!
Μπορώ να σας βοηθήσω;
'Εγινε κάποιο λάθος...
Τι λάθος; Ποια είστε;
Ο άντρας μου κι ο γιος μου είναι στο τρένο.
Πώς λέγεται ο άντρας σας;
Ορέφιτσε Γκουίντο...
Στο τρένο είναι επίσης οι Τζόσουα και Ελιζέος Ορέφιτσε.
Πού είδατε το λάθος;
Θέλω ν' ανεβώ κι εγώ στο τρένο.
-'Ολα έτοιμα... -Δώσε εντολή να ξεκινήσει.
Πηγαίνετε στο σπίτι σας, κυρία.
Θέλω ν' ανεβώ στο τρένο...
Αφήστε με ν' ανέβω στο τρένο!
'Ηρθε κι η μαμά!
Σταμάτησαν το τρένο για ν' ανέβει κι η μαμά.
Θείε...
Είσαι χαρούμενος που ήρθαμε; Μήπως κουράστηκες;
Δε μ' άρεσε το τρένο.
Ούτε κι εμένα... Θα πάρουμε το λεωφορείο.
Εμείς θα γυρίσουμε με το λεωφορείο, αυτό με τις θέσεις!
-Τους το 'πα. -Καλύτερα έτσι.
Βλέπεις; Τα πάντα είναι οργανωμένα.
Βλέπεις την ουρά; Περιμένουν όλοι να μπουν.
'Ολοι θέλουν να μπουν!
Τι παιχνίδι είναι αυτό;
Αυτό ακριβώς είναι! Είναι το παιχνίδι όπου...
όλοι παίζουμε!
Τα πάντα είναι οργανωμένα. Το παιχνίδι είναι...
Οι άντρες από δω, οι γυναίκες από κει...
κι οι στρατιώτες θα δώσουν το πρόγραμμα. Δεν είναι εύκολο.
'Οποιος κάνει λάθος, τον στέλνουν στο σπίτι του.
Γι' αυτό πρέπει να προσέχεις. Αν κερδίσεις, παίρνεις βραβείο.
-Ποιο είναι το βραβείο; -Το πρώτο βραβείο...
-'Ενα τανκ... -Μα, έχω τέτοιο.
Μιλάμε για αληθινό τανκ. Ολοκαίνουριο!
Αληθινό;
Δε θέλω να σου πω...
Πού πάει ο θείος;
Ανήκει σε άλλη ομάδα...
Γεια σου, θείε.
'Ενα αληθινό τανκ...
Τι σου 'λεγα, Τζόσουα;
Υπέροχο! Σπουδαίο μέρος, ε;
Γρήγορα, γιατί θα μας πάρουν τις θέσεις!
Περνάμε... Συγγνώμη!
Εδώ είναι η θέση μας.
Θα κοιμηθούμε παρέα, έτσι; Τι συμβαίνει;
Βρομάει εδώ, μπαμπά... Θέλω να πάμε στη μαμά.
Θα πάμε...
-Πεινάω! -Θα φάμε...
Είναι κακοί εδώ. 'Ολο φωνάζουν...
Φωνάζουν, γιατί όλοι θέλουν το πρώτο βραβείο.
-Μπορώ να δω τη μαμά; -'Οταν τελειώσει το παιχνίδι.
Πότε θα τελειώσει;
'Οταν συγκεντρώσει κάποιος 1000 βαθμούς. Θα πάρει και το τανκ.
Δε σε πιστεύω. Θα φάμε κανένα γλυκό;
Γιατί δε ρωτάμε; 'Ολοι φίλοι είμαστε... Πώς σε λένε, φίλε;
Να σε ρωτήσω κάτι, Βαρθολομαίε...
Πέρασε αυτός που μοιράζει ψωμί και μαρμελάδα;
Παρατρίχα θα τον προλαβαίναμε!
Θα ξανάρθει, όμως, έτσι; Θα περάσει ξανά...
Τι είπε;
Zητάει διερμηνέα. Θα εξηγήσει τους κανόνες του στρατοπέδου.
-Ξέρεις Γερμανικά; -'Οχι...
Το παιχνίδι αρχίζει τώρα. 'Οποιος δεν είναι εδώ, έχασε.
'Οποιος πάρει 1000 βαθμούς, κερδίζει. Βραβείο, ένα τανκ.
Ο τυχεράκιας!
Θα λέμε απ' τα μεγάφωνα ποιος θα 'ναι αρχηγός.
Ο χειρότερος θα 'χει ταμπέλα στην πλάτη. Θα λέει ""κόπανος"".
Εμείς είμαστε οι κακοί που θα φωνάζουμε.
'Οποιος φοβηθεί, χάνει βαθμούς.
Θα χάνετε βαθμούς για τρεις λόγους:
Πρώτον, αν κλάψετε...
δεύτερον, αν ζητάτε τη μαμά σας...
και τρίτον, αν πεινάτε ή ζητάτε γλυκό. Ξεχάστε το!
Αν πεινάτε, χάνετε εύκολα βαθμούς! Χθες εγώ έχασα 40...
γιατί ήθελα να φάω σάντουιτς με μαρμελάδα.
Μαρμελάδα βερίκοκο!
Προτιμούσε φράουλα.
Μη ζητήστε γλειφιτζούρια. Τελείωσαν, τα φάγαμε όλα!
Είκοσι έφαγα χθες.
Πάει το στομάχι μου.
'Ομως, θα είμαστε καλοί.
Σίγουρα...
Συγγνώμη, αλλά παίζουμε κρυφτό και αν δε φύγω, θα με βρουν.
Μη ρωτάτε εμένα... Ο Βαρθολομαίος ξέρει.
Μετά να μου πείτε τι σας απάντησε.
-Χίλιοι βαθμοί; -Στο 'πα ότι θα διασκεδάσουμε!
Είναι τρελοί! Αυτό εδώ πάει πάνω από 100 κιλά!
Κι εκεί μέσα είναι καμίνι! Δεν αντέχω άλλο, Βιτορίνο!
-Απ' το πρώτο κάνεις έτσι; -Υπάρχουν κι άλλα;
Αυτό θα κάνουμε ως το βράδυ.
Πού σε πάνε, Βαρθολομαίε;
Στο νοσοκομείο. Χτύπησα το χέρι μου.
Εδώ θα πεθάνουμε!
Δεν αντέχω άλλο! Τ' αφήνω!
Τι θα μου κάνουν;
Θα σε σκοτώσουν!
Πού το πάμε αυτό το πράγμα;
Θεέ μου! Δε θα τα καταφέρω!
Πρέπει να 'χει 10.000 βαθμούς εδώ μέσα!
Μπαμπά!
Κοίτα! Ωραίος είμαι, έτσι;
Είμαστε σε ομάδα...
'Οταν πήγα να γραφτώ, ο διαιτητής μου είπε:
""Εσύ κι ο γιος σου δεν είστε στη λίστα.""
""Δεν πήρατε αριθμό.""
Κόντεψα να πέσω κάτω... ""Να πάτε στο σπίτι σας"", είπε.
""Εσύ να πας στο σπίτι σου"", του είπα. Δώσ' μου τον αριθμό μου.
Και μου τον έδωσαν. Κοίτα...
Τους έβαλα, για σιγουριά, να μου τον γράψουν κι εδώ...
Είδες σε τι ωραία μέρη σε φέρνει ο μπαμπάς;
Αλήθεια... 'Επαιξες με τα άλλα παιδιά;
Ναι, αλλά δεν ξέρουν τους κανόνες.
Είπαν ότι είναι ψέματα για το τανκ, ούτε ήξεραν για βαθμούς.
Και το πίστεψες; Θέλουν να σε κερδίσουν!
'Ακου, δεν υπάρχει τανκ... Μην τα πιστεύεις.
Πόσους βαθμούς πήραμε σήμερα;
Πενήντα... 'Οχι, 48.
Μου αφαίρεσαν δύο βαθμούς...
γιατί χάζευα όταν παίζαμε κουτσό.
Γελάσαμε πολύ σήμερα.
Πεθάναμε στα γέλια!
Ανυπομονώ ν' αρχίσω πάλι αύριο.
Κουτσό, ""λακκάκια""... Γύρω-γύρω όλοι...
'Ολα τα παιχνίδια!
""Εσείς έχετε λόξα"", τους είπα. Σταματάω γιατί κουράστηκα...
Αλήθεια... 'Εφαγες τίποτα;
Ναι, αλλά δε ζήτησα γλυκό.
Μπράβο! 'Αρα πήρες κι εσύ 12 βαθμούς.
Εγώ 48 και 12 εσύ, σύνολο 60 βαθμοί.
Με 60 βαθμούς, κερδίζεις...
αυτό το κομμάτι ψωμί, χωρίς μαρμελάδα.
Φα 'το...
-Είναι πολλοί 60 βαθμοί; -Αστειεύεσαι;
Και βέβαια είναι!
Κοίτα ποιος ήρθε! Ο Βαρθολομαίος!
Πώς πήγε;
Χειρότερα απ'αυτό... Είκοσι μάζεψα...
Εμείς μαζέψαμε παραπάνω!
Μην του το πεις, αλλά προηγούμαστε!
Είπα, παιδιά και γριές δε δουλεύουν!
Εμπρός, πήγαινε μέσα! Οι υπόλοιπες κατεβείτε!
Εμπρός, κορίτσια... Κατεβείτε!
Η καινούρια έμαθε αμέσως...
Αυτή στην πόρτα, έδειχνε καλή όταν πρωτοήρθε.
Η χειρότερη είναι!
Τουλάχιστον δε στέλνει παιδιά και γριές για δουλειά.
Δεν τους στέλνουν, γιατί τους σκοτώνουν.
Κάποια μέρα θα τους καλέσουν να κάνουν μπάνιο...
Μα, εκεί που τους βάζουν για μπάνιο, είναι θάλαμος αερίων.
Πώς θα το κάνω αυτό;
Πού τα βρίσκουν τόσα αμόνια;
Μπαμπά!
Γιατί ήρθες εδώ, Τζόσουα;
Δεν πρέπει να 'σαι εδώ! Γιατί δεν είσαι με τα άλλα παιδιά;
Είπαν ότι πρέπει να κάνουμε μπάνιο σήμερα και δε θέλω.
Πήγαινε να κάνεις μπάνιο!
-Δε θα κάνω! -Να πας για μπάνιο!
Τι κάνετε εδώ, μπαμπά;
Κατασκευάζουμε, δηλαδή φτιάχνουμε...
το τανκ!
Τώρα είμαστε στις ερπύστριες. Προχωράμε πολύ αργά...
Δεν κάνει να είσαι εδώ. Πήγαινε για μπάνιο!
Δε θέλω μπάνιο!
Πεισματάρη! Θα το πω στη μαμά και θα χάσεις 10 βαθμούς!
Κρύψου εκεί και τα λέμε μόλις τελειώσω.
Να μη σε δει κανείς... Θα 'χει πολύ πλάκα!
'Ολα!
Γδυθείτε τελείως! Κρεμάστε τα ρούχα εκεί.
Θα τα πάρετε μετά το μπάνιο.
Προχωρήστε!
Να μην ξεχάσετε τον αριθμό σας...
Οι άντρες θα κάνουν μόνοι τους...
Γυναίκες και παιδιά θα κάνουν μαζί μπάνιο.
Χτυπήσατε, κυρία;
Σ' ευχαριστώ, Βαρθολομαίε.
Θα κρύβεσαι εκεί όλη τη μέρα.
Αν μας δουν τώρα, αποκλειόμαστε!
Τι θα κάνω;
Τίποτα... Απλώς πρέπει να κρύβεσαι όλη τη μέρα.
Να μη σε δει κανένας, ιδίως οι κακοί που φωνάζουν.
Να θυμάσαι: Να μένεις κρυμμένος.
Είμαστε στο πιο δύσκολο σημείο, Τζόσουα...
Αν το κάνουμε σωστά, κερδίζουμε 120 βαθμούς τη μέρα!
Ότι κι αν ακούς, είσαι εξαφανισμένος!
Ποιος σ' έχει δει; Ποιος είσαι; Πού είσαι;
Κατάλαβες;
Το 'πιασες!
Είναι κανείς εδώ; Μήπως ενοχλώ;
'Ελα!
'Ελα, σαν αστραπή!
Καλημέρα, πριγκιπέσσα!
Χθες βράδυ σε είδα στο όνειρό μου...
Πηγαίναμε σινεμά και φορούσες το ροζ φόρεμα που μ' αρέσει.
Μόνον εσένα σκέφτομαι, Πριγκι- πέσσα! Πάντα σε σκέφτομαι...
Μαμά!
Ο μπαμπάς με πάει βόλτα με κα- ροτσάκι, μα δεν ξέρει να οδηγεί.
Γελάμε πολύ!
Προηγούμαστε! Πόσους βαθμούς πήραμε σήμερα;
Τρέχα! Μας κυνηγάνε οι κακοί που φωνάζουν!
-Πού; -Εδώ! 'Ελα!
-Είναι στεγνά; -Ναι...
Στεγνά είναι... Πιάσε...
Ντύσου.
Τι έγιναν ο Βιτορίνο, ο Αλόνσο και οι άλλοι;
Δεν τα κατάφεραν...
""Αν πεις τ' όνομά μου, παύω να υπάρχω...""
Η σιωπή...
Στο Γκραντ Οτέλ...
Είχα αρχίσει να φοβάμαι! Τι έπαθες;
Είναι για δέσιμο!
Ο γιατρός ήταν γνωστός μου. Τον γνώρισα όταν ήμουν σερβιτόρος.
Είπε ότι θα δοθεί επίσημο δείπνο για τους αξιωματικούς.
Μου ζήτησε, αν θέλω, να σερβίρω...
'Ισως μας βοηθήσει να γλιτώσουμε από δω.
Είδες τον Τζόσουα; Τι θα πει ""όχι"";
Μα, τι κάνεις; 'Ελα έξω!
Σου είπα να έρθεις!
Εμπρός, βγες!
Κοίτα, είσαι μέσα στη βρόμα!
Πού ήσουν;
'Επρεπε να τελειώσω ένα παιχνίδι...
Από μας φτιάχνουν σαπούνι και κουμπιά...
-Τι είναι αυτά που λες; -Μας καίνε σε φούρνους.
Ποιος σου τα 'πε αυτά;
Κάποιος που έκλαιγε, είπε ότι μας κάνουν σαπούνι ή κουμπιά.
Και το πίστεψες; Πάλι σου την έφεραν;
Νόμιζα ότι ήσουν έξυπνος...
Πού ακούστηκε σαπούνι ή κουμπιά από ανθρώπους;
Κι εσύ το πίστεψες;
Φαντάσου αύριο πρωί να πλύνω τα χέρια μου με το Βαρθολομαίο!
Μετά να κουμπωθώ με τον Φρανσέσκο!
Διάβολε!
Βρήκα τον Τζόρτζιο! Σου μοιάζει αυτό για άνθρωπος;
'Ελα τώρα! Σε πείραζαν κι εσύ το 'χαψες!
Τι άλλο σου είπαν;
'Οτι θα μας ψήσουν όλους στο φούρνο.
Μας καίνε σε φούρνους...
Και το πίστεψες κι αυτό; 'Ολα τα χαύεις σαν χάνος!
Πρώτη μου φορά ακούω φούρνο για ανθρώπους.
""Ξέμεινα από ξύλο! Πάρε αυτόν τον δικηγόρο!""
""Δεν καίγεται, είναι βρεγμέ- νος. Κοίτα καπνό που βγάζει!""
Σαπούνια, κουμπιά, άνθρωποι που ψήνονται σε φούρνους...
Ας μιλήσουμε σοβαρά...
Αύριο έχω έναν αγώνα με τους κακούς...
Αρκετά... Θέλω να πάω σπίτι.
Τώρα;
Αμέσως.
Κάνει κατακλυσμό. Θα αρρωστήσεις άσχημα.
Δε με νοιάζει. Πάμε.
Πολύ καλά. Αφού το θέλεις...
Μαζεύω τα πράγματα και φεύγουμε.
-Μπορούμε να φύγουμε; -Φυσικά!
Νομίζεις ότι κρατάνε εδώ τον κόσμο με το ζόρι;
Θα'ταν σπουδαίο! Τα μαζεύουμε και φεύγουμε από δω.
Κρίμα, γιατί προηγούμαστε... Μόλις φύγουμε, χάνουμε τη σειρά.
'Αλλο παιδί θα κερδίσει το τανκ.
Δεν υπάρχει άλλο παιδί! Μόνον εγώ έμεινα...
Δεν υπάρχει; Εδώ είναι γεμάτο παιδιά!
Και πού τα 'χουν;
Κρύβονται, να μην τα δει κανείς γιατί είναι σοβαρό παιχνίδι!
Δεν καταλαβαίνω... Πόσους βαθμούς έχουμε;
Περίπου 687...
Σου το 'πα χίλιες φορές. Θα τα καταφέρουμε...
Κερδίζαμε, μα αν θες να...
Κερδίζαμε;
Σου είπα ότι προηγούμαστε... Αν, όμως το θες, τα παρατάμε.
Είδα το πρόγραμμα. Θα τα καταφέρναμε...
'Εχε γεια, Βαρθολομαίε! Εγώ κι ο Τζόσουα φεύγουμε.
Η κατασκευή του τανκ τελείωσε...
Καθάρισε τα καλώδια πριν το βάλεις μπροστά.
Ν' ανοίξεις τη βαλβίδα καυσίμου για να κινείται το κανόνι.
Είδες πόσο ωραίο έγινε;
Να λύσεις το χειρόφρενο πριν ξεκινήσεις.
Φεύγουμε... Ο Τζόσουα θέλει να τα παρατήσει.
Θα μπορούσαμε να φύγουμε με το τανκ, μα θα πάρουμε λεωφορείο.
Γεια σας, εμείς φεύγουμε. Αντίο σε όλους!
Πάμε, γιατί θα χάσουμε το λεωφορείο.
'Ελα, Τζόσουα!
Βρέχει και θα μου ανέβει πυρετός.
Εγώ είμαι, ο μπαμπάς!
'Ελα εδώ... Θέλω να σου πω κάτι σημαντικό.
Εκείνο το διαβολάκι τρέχει συνέχεια.
-Υπάρχει πραγματικά παιδί; -Πρέπει να 'ναι 2.000!
Είναι σαν ποντίκια! Κρύβονται παντού να πάρουν το τανκ μας!
Περίμενε...
Μάλλον το είδα... Νομίζω ότι είναι κάπου εδώ κοντά.
Πήγαινε να δεις αν κρύβεται εκεί μέσα. Θα σε περιμένω εδώ.
Θα φυλάω σκοπιά...
Εκεί είναι, μπαμπά!
'Ηταν ξανθό;
Αυτό είναι, λοιπόν... Το λένε... Σβαντζ.
Είναι εκεί μέσα τρεις βδομάδες.
'Ηταν ο δρομέας τους, αλλά τον νικήσαμε.
Σύντομα θα βρούμε και τους άλλους δύο.
-Πόσοι είναι; -Σου είπα, πληθαίνουν συνέχεια.
Κι είναι όλοι κρυμμένοι!
Κοίτα, μπαμπά!
Να μια κρυψώνα!
Πας εσύ, πας κι εσύ... Φύγαμε!
-Μας είδε! -Θα αποκλειστούμε;
'Ερχεται να σε πάρει. Τώρα ήρθε η ώρα του σιωπηλού παιχνιδιού.
Δεν πρέπει να μιλήσεις ποτέ. Ορκίσου!
-Ορκίσου! -Ορκίζομαι...
'Ολοι θα μιλάνε περίεργα. Δε θα καταλαβαίνεις λέξη.
Αν τα καταφέρουμε, δε χάνουμε το βραβείο.
Ούτε λέξη, εντάξει;
Γιατί είσαι εδώ με τα παιδιά;
-Να μην ξαναμιλήσεις σε παιδί! -Το ορκίζομαι...
Πρέπει να σου μιλήσω. Είναι πολύ σημαντικό.
Θα σε ειδοποιήσω εγώ. Αργότερα...
Ευχαριστώ.
Σου είπα να μη μιλάς στα παιδιά!
Είναι εδώ και η γυναίκα μου...
Τρώγε αργά, αλλιώς θα πονέσει η κοιλιά σου.
Προηγούμαστε... 'Ισως να φύγουμε νωρίτερα.
Το παιχνίδι τελειώνει...
Μην κάνεις λάθος, τώρα που προηγούμαστε.
Τρώγε αργά...
Και τώρα πρόσεξε...
""Χοντρό και ασχημούλη, μα κίτρινο και πεταχτούλη.""
""Αν με ρωτήσεις αν μιλώ, εγώ ""κουά-κουά"" θα πω.""
""Πο-πο"" κάνω σαν περπατώ. Τι είμαι; Σας ρωτώ...
'Ενα παπάκι, σωστά;
Παπάκι είναι;
Δεν είναι!
Μου το 'στειλε ένας φίλος μου κτηνίατρος, απ' τη Βιέννη.
Δεν μπορώ να του στείλω δικό μου, αν δε λύσω αυτό.
Σκέφτηκα τον ορνιθόριγχο, αλλά δεν κάνει ""κουά-κουά"".
Ο ορνιθόριγχος κάνει...
Το μετέφρασα στα Ιταλικά για σένα χθες βράδυ.
Λοιπόν, εσύ τι λες;
'Ολα συγκλίνουν ότι είναι παπάκι...
Βοήθησέ με, Γκουίντο.
Για όνομα του θεού, βοήθησέ με...
'Εχω χάσει τον ύπνο μου.
Παπάκι είναι!
'Ελα εδώ!
-Κουράστηκα... -'Ελα, Τζόσουα.
Γιατί βρεθήκαμε εδώ; 'Ισως πήρα λάθος δρόμο.
Κοιμήσου, αγόρι μου. 'Ονειρα γλυκά...
'Ισως όλα αυτά να 'ναι ένα όνειρο. Ονειρευόμαστε, Τζόσουα.
Αύριο, θα μας ξυπνήσει η μαμά...
και θα μας φέρει γάλα με μπισκότα.
Πρώτα θα φάμε, μετά θα της κάνω έρωτα δύο ή τρεις φορές...
Αν μπορέσω...
Με συγχωρείς, Βαρθολομαίε...
Κάλεσαν δύο αξιωματικούς 20 φορές. Μάλλον το 'σκασαν.
-Κατάλαβες τίποτε άλλο; -Είναι ξεκάθαρο.
Ο πόλεμος τελείωσε κι όπου φύγει-φύγει!
-Πού πάνε εκείνα τα φορτηγά; -Δεν πρέπει να βρεθείς σ'αυτά.
Φεύγουν γεμάτα, γυρίζουν άδεια.
Κατάλαβες πού πηγαίνουν...
Κι οι γυναίκες; Τι συμβαίνει;
Πάμε να φύγουμε! Δε χρειάζεται να μαζεύουμε και πράγματα!
'Ακουγα μόνο σκυλιά και αυτόματα. ""Σβήνουν"" τα ίχνη...
Φεύγω. Θα σε δω στο Βιαρέτζιο, ν'ανοίξουμε εργοστάσιο αμονιών.
Γεια σας, παιδιά. Φεύγω...
'Ελα να δεις... Είναι πολύ εκνευρισμένοι. Εκτός εαυτού!
Βλέπεις; Εσένα γυρεύουν.
Για σένα γίνονται όλα αυτά!
Μόνον εσένα δε βρήκαν!'Εψαχναν και κάτω απ'τις πέτρες!
Αύριο τελειώνει το παιχνίδι.
Αν δε σε βρουν απόψε, παίρνεις 60 βαθμούς!
Πόσους έχουμε;
940 βαθμούς. Και εξήντα;
-Χίλιους! -Κερδίσαμε!
Σε γυρεύουν παντού! Αν δεν κάνεις λάθος απόψε, τελείωσε.
-Γρήγορα, άντε κρύψου εκεί! -Είναι μέσα ο Σβαντζ...
Το ξανθό αγόρι...
Τον έπιασαν χθες. Είναι το πιο ασφαλές μέρος. Δε θα το ψάξουν.
Γρήγορα, σαν αστραπή! Εμπρός!
Μπες!
Πάρε αυτή την κουβέρτα, μήπως κρυώσεις. Θα γυρίσω σύντομα.
Θα τους βάλω σε λάθος φορτηγό. Νομίζω ότι είδα έναν εκεί!
Με τρόμαξες, μπαμπά!
Δώσ' μου την κουβέρτα. Κρυώνεις;
Τότε, δώσ' μου το μπλουζάκι σου.
Θα το ρίξω σ' ένα δέντρο για να τους μπερδέψω.
Σε γυρεύουν παντού!
'Ολοι φωνάζουν: ""Πού είναι ο Τζόσουα;""
""Τι θα κάνουμε αν δεν τον βρούμε;"" Μέχρι που καταριούνται!
Σε χαιρετώ τώρα... Θα γυρίσω σύντομα.
Αν για κάποιο λόγο αργήσω να γυρίσω...
να μείνεις κρυμμένος.
Θα βγεις...
μόνον όταν υπάρχει απόλυτη ησυχία και δε βλέπεις κανέναν.
Επανέλαβε!
Θα βγω όταν έχει ησυχία και δεν βλέπω κανέναν.
Μπράβο, Τζόσουα...
Φύγε από κει...
Φύγε, σκύλε...
Φύγε... Φύγε, σκύλε...
Να 'σαι καλά, Φερούτσιο. 'Επιασε...
Είσαι μέσα, Ντόρα; Ο Γκουίντο είμαι.
Πρέπει να τη βρω αμέσως. 'Ηταν εδώ καμιά Ντόρα;
'Ηταν καμία Ντόρα μαζί σας; Είναι η γυναίκα μου.
Υπάρχει μια Ντόρα...
Εγώ είμαι, Ντόρα!
Δεν είσαι εσύ!
Η Ντόρα ήταν ομορφότερη απ' όλες σας μαζί!
Το τανκ!
Γεια σου, μικρέ...
Ολομόναχος είσαι; Πώς σε λένε;
Δεν καταλαβαίνεις τι λέω, έτσι;
'Ελα, ανέβα! 'Ελα να σ' ανεβάσω.
Μαμά!
Σταμάτα!
Αυτή είναι η ιστορία μου...
Μαμά!
Αυτή ήταν η θυσία του πατέρα μου...
Αυτό ήταν το δώρο του σε μένα...
Νικήσαμε!
Μαζέψαμε 1000 βαθμούς!
Θα γυρίσουμε στο σπίτι με το τανκ!
Κερδίσαμε!