Welkom bij de PBR World Final.
Luke Collins is jong, knap en een goochelaar op een stier.
Maar hij gaat nu zijn ultieme demon trotseren.
Hij gaat op een stier rijden die geen inleiding nodig heeft.
74 rijders heeft hij al van zich afgestoten.
Las Vegas, jullie weten over wie ik het heb.
Dit is Rango.
De drievoudig kampioen uit Walkertown, North Carolina...
Luke Collins.
Hij is klaar voor wat 'rock and roll'.
Los.
Wacht...
Luke Collins is neer.
Haal hem daar weg.
Een jaar later...
Weten jullie waar Sophia is? - Nee, sorry.
Houd onze plekken vrij.
Heb jij Sophia gezien? - Ze is in haar kamer.
Het lukt je echt niet om haar over te halen.
NIET STOREN
Marcia, bedankt voor het niet storen.
Ik heb een cadeautje voor je.
Je bedoelde het serieus? - Zie ik er zo uit?
Je ziet er belachelijk uit.
Het wordt super leuk. - Ik heb werk te doen.
Dit is het laatste halfjaar school. Je hebt torenhoge cijfers.
Je kunt zo aan de slag in New York.
Een stage. Werken zonder de centen.
Het halve huis gaat. - Ik vind mezelf geen rodeomeid.
Het is geen rodeo, maar stier rijden.
Je snapt het niet. - Knappe jongens, ik weet het.
Geen 'knappe' jongens. De knapste jongens die je ooit hebt gezien.
Alsjeblieft.
Vooruit.
Maar ik doe geen cowboylaarzen aan.
Dit is het dus.
De stoerste sport op zand.
Doe mij maar een knappe cowboy.
Best spannend. - Ik zei het je toch.
Apart hoor.
Moet je die jongen zien.
We gaan nu naar de 'bucking chute'...
voor lokale held Luke Collins uit Walkertown, North Carolina.
Een drievoudig PBR World Finals-kampioen.
Meer dan een jaar is hij geblesseerd geweest.
Maar hij is terug.
Momenteel 52e van de wereld.
Hij heeft nog een lange weg te gaan.
Ben je er klaar voor? - We zullen zien.
Vandaag rijdt hij op Sweet Thang.
Los.
Dames en heren, we hebben een kampioen.
Dat is mijn jongen.
Zullen we gaan staan?
Luke Collins is nu 48e op de ranglijst.
Hou maar.
Goed bezig, meid.
Veels te groot. - Ja.
Goed gereden, cowboy.
Maar mijn oma kon dat ook op Sweet Thang.
Fijn dat je terug bent, Luke. Het werd te makkelijk zonder je.
Jared.
Ho, knul.
He, Larry.
Leuk je weer te zien.
Luke, alles goed?
Gefeliciteerd. Een overwinning voelt goed, he Zeker.
Ik wil je zo even voorstellen aan wat mensen van PBR.
Kom een biertje doen. - Ik kom zo.
Je had een goede avond.
Maar het is nog een lange rit naar de top.
Ik heb ook zo'n hoed.
Nee, hou maar. Jou staat ie beter.
Zo zeker?
Mag ik?
Ja hoor.
Prachtig.
Luke. - Sophia.
Leuk je te ontmoeten, Sophia.
Wil je wat drinken?
Jij was vanavond toch de grote winnaar?
Ik moet jou dus trakteren.
Zo werkt dat niet waar ik vandaan kom.
Jij betaalt.
Daar ben je.
Ik heb je overal gezocht.
Dit is Marcia, mijn...
Zus.
Studentenzus.
BFF's om precies te zijn.
Jij bent prachtig.
Tijd voor een taxi.
Alles moet gewoon even niet meer zo draaien.
Ik moet zo kotsen.
Hoe zeker? - Een dikke 90.
We hebben haar.
Ik ga haar naar huis brengen.
Goed idee.
Ik zou je willen bellen...
maar dat werkt zo niet waar je vandaan komt.
Dat klopt. Zal ik jou dan bellen?
Hij heeft dus gebeld, maar je hebt niet teruggebeld?
Ik ga naar New York. Wat heeft het voor zin?
Heb je hem goed bekeken?
Zijn schouders. Die ogen. Daarvoor heeft het zin.
Ik begin aan een nieuw hoofdstuk, ik hoef nu geen afleidingen.
Jij bent de enige die ik ken die niets wil met een cowboy.
Direct naar voicemail.
Luke, met Sophia.
Ik vroeg me af of je een keer wat wilde drinken samen.
Nee, dat hoeft niet.
Dan zal ik je niet verder lastigvallen.
Ik neem je in de maling, Sophia.
Een etentje?
Als in een date?
Ja, als in een date.
De meeste vragen: "Wat doe je later?" Of sms'en 's avonds laat: "Kom je langs?"
Noem me ouderwets.
Zullen we ergens afspreken? - Nee, ik haal je thuis wel op.
Komt 18:00 uur goed uit? - Ok�.
Dames...
Ik ken jou. - Marcia, toch?
De vorige keer was je...
een beetje vaag.
Kom binnen.
Ze is zich boven aan het klaarmaken.
Dank je. Heel lief.
Hij heeft zelfs bloemen meegenomen.
Zullen we?
Fijne avond nog, dames.
Ik wil ook een cowboy.
Hij is zo knap.
Je hebt nooit gezegd dat je in een studentenhuis woont.
De goedkoopste huur op de campus.
Is het zoals ik me het voorstel?
En hoe is dat?
Kussengevechten in je ondergoed. - Nee, kom op zeg.
We dragen geen ondergoed.
Ik had je te pakken.
Waar gaan we heen?
Dat is een verrassing.
Adembenemend.
Wat zit jij vol met verrassingen.
Dat je eten voor me hebt gemaakt. - Amy heeft het eten gemaakt.
Wie is Amy? - Smokin' Amy's.
De beste BBQ in North Carolina.
Het klassieke trekt me dan echt aan.
Het is raar, echt zo van...
Hoe belandt een meid uit New Jersey in North Carolina?
Ja, zo iets.
Ik kreeg een studiebeurs hier, dus ik moest wel.
Studiebeurs? Toe maar.
De fooien van mijn vaders restaurant zouden niet voldoende zijn.
Weet je...
Ik hou van kunst.
Alles. Het bestuderen.
De cultuur die het meebrengt.
De menselijke ervaring.
Alles in een.
Woede, verdriet, liefde, passie, onthaal, geschiedenis.
Laat maar. Vertel eens wat over jou.
Die van mij...
Die van mij is best simpel.
Gewoon evenementen blijven winnen.
In de top 35 belanden.
Naar Vegas gaan. De finale bereiken.
Ik moet wat inhalen.
Want ik raakte gewond vorig jaar.
Wat bedoel je met gewond?
Alle stierruiters raken gewond.
Het is niet 'of'.
Het is 'wanneer'.
En hoe erg.
Hoe erg was die van jou? Ernstig?
Ik kan nog een paar jaar rijden...
voor ik een stijve hark ben.
Ik ga de beste worden.
Gaat het alleen om winnen? - Nee.
Niet helemaal.
Ik heb een familieranch.
Het zijn een paar zware jaren geweest. Mijn moeder moet het alleen doen.
Ik moet gewoon geld blijven verdienen.
Heb je het koud? Je hebt het koud.
Een beetje.
Waar ga je heen?
Hoe noemen ze die kleur nagellak?
Transparant.
Juist. Dat is best logisch.
Ziet er goed uit.
Je hebt best gladde praatjes voor een cowboy.
Ik? - Ja, jij.
Ik zag hoe die meiden naar je keken.
Denk je dat ik zo'n soort jongen ben?
Nee.
Niemand heeft ooit zoiets voor me gedaan.
Vind je North Carolina wat?
Ja.
Het is prachtig.
Ik ga eind volgende maand verhuizen naar New York.
Ik heb daar een baantje.
Een stage eigenlijk.
Het is best wat. In een galerij in Manhattan.
Daarom duurde het zo lang voor ik terugbelde. Dit leek me namelijk geen goed idee.
Ik ben blij dat je toch belde.
Dit is gewoon slechte timing.
Laat ik je maar naar huis brengen. Het gaat regenen.
Zie je dat? - Wat?
Wat is het?
Bel 112.
Wakker worden.
Leeft hij nog? - Houd vast.
Doos.
Zei hij nou doos?
Je hebt zojuist z'n leven gered. - Wij allebei.
Ik hield alleen de zaklamp vast. Jij was geweldig.
Ik hoop dat het goed met hem gaat.
Ik breng je wel naar huis.
Ik blijf liever. - Echt?
Tenminste tot hij uit de eerste hulp is.
Dan wacht ik met je. - Dat hoeft niet. Echt.
Bedankt voor vanavond.
Het was een leuke avond.
Soort van.
Succes met alles in New York.
10 april 1940.
Lieve Ruth.
Vandaag begon als alle andere dagen.
Maar toen jij mijn vaders winkel binnenliep...
zo mooi, zo levendig...
wist ik dat mijn leven voor altijd zou veranderen.
U bent de nieuwe familie waar de rabbijn over sprak.
Uit Wenen? - Ja.
Ik ben Hannah, en dit is mijn dochter Ruth.
Aangenaam.
Ik ben Sarah, en dit is mijn zoon Ira.
Ira?
De dagen erna bedacht ik manieren om met je te kunnen praten.
Nu je woonde in mijn kleine gemeenschap.
Maar ik was niet de enige die jouw aandacht zocht.
Dit zou wat langer gaan duren.
Hij is wakker, mocht je hem willen zien.
U moet wat eten, Mr Levinson. Alleen dan wordt u beter.
Ik ben oud.
Ik heb een hartaanval gehad.
Een heupvervanging.
Beide knieën zijn geopereerd.
Hoeveel beter kan ik nog worden?
Wie ben jij?
Ik kwam dit afgeven. - Hoe kom je daaraan?
Uit uw auto. Ik moest hem pakken van u.
Heb jij me gered? - Nee, mijn vriend Luke.
Maar u vroeg mij om deze doos te pakken.
Weet u het niet meer?
Nou, bedankt.
Heel erg bedankt.
Hij mag jou blijkbaar, dat is voor het eerst.
Laat hem iets eten alsjeblieft.
Ze heeft de koudste handen die ik ooit heb gevoeld.
Volgens mij doopt ze ze in ijswater voor ze langskomt.
U moet echt wat eten. - Het is met me gedaan.
Is dat wat Ruth zou willen?
Hoe weet jij over Ruth? Heb je mijn brieven gelezen?
Wat boeit het? Het is toch met u gedaan.
Ze zijn prachtig.
Ze was een beeldschone vrouw.
In ieder opzicht.
Ik snap waarom ze zo dierbaar voor u zijn.
Ik kan ze al jaren niet meer lezen.
Zelfs niet met mijn bril.
Zal ik ze voorlezen?
Maar u moet eerst wat eten.
25 mei 1940.
"Voor de eerste keer in mijn leven...
"hoopte ik dat de dienst in de synagoge langer zou duren."
Excuseer me.
Ga je ooit iets zeggen tegen me?
Pardon? - Ik zie je altijd. Rondhangen.
Ik hang niet rond. - Echt wel.
Maar je komt nooit met me praten. Ben ik zo eng?
Nee, ik...
Wat je die roos aan hebt gedaan is onvergeeflijk.
Zag je dat?
Schaam je er niet voor. Het was een lief gebaar.
Ruthie?
Wil je met me naar huis lopen?
En David Stein dan? - Die mag met mijn moeder lopen.
Wenen is prachtig en zit vol cultuur. Er zitten meer kunstenaars dan in Parijs.
Voor de oorlog tenminste.
Het was vast zwaar om te vertrekken.
Zeker voor mijn ouders.
Maar het zou erger zijn geweest als we daar bleven.
Iedereen vond het onzin, ze vonden dat mijn vader overdreef.
Nu kunnen we onze familie niet eens meer bereiken.
Soms denk ik:
"Hoezo mag ik gelukkig zijn als er zo veel verdriet is in de wereld?"
Hoezo moet je ongelukkig zijn?
Goed punt.
Voor een boerenhummel ben je best filosofisch.
Het is 'boerenpummel', niet 'boerenhummel'.
Ik vind die van jou beter.
Nou...
Bedankt voor het meelopen.
Graag gedaan. Het was me een genoegen.
Ruth...
Wil je een keer met me uit?
Ik kan na de sjabbat wel.
Wacht, wil je vanavond gaan? - We worden er niet jonger op.
Je mag daar wachten als je wilt.
"Voor altijd de jouwe, Ira."
Zal ik er nog een voorlezen?
Kun je misschien...
Kun je misschien een andere keer terugkomen?
Carolina Thunder is een goede.
Kun je het wel aan?
Laat je horen voor de enige echte: Rango.
We richten onze aandacht op de 'bucking chute'...
waar Evan Matthews uit Summerville, Georgia klaar staat.
Hij gaat op een stier rijden die geen inleiding nodig heeft.
85 rijders heeft hij al van zich afgestoten.
Hij gaat voor de Gouden Gesp.
Dat ziet er bekend uit.
Laat je horen voor Luke Collins.
Als hij deze rit uitzit op Carolina Thunder...
komt hij in de top 35 terecht en mag hij naar Vegas.
Los.
Hij komt te vroeg neer.
Deze fout kost hem misschien zijn toegang tot de World Finals...
en zijn kans op de World Title.
Je vraagt je nu echt af hoe hij er mentaal voorstaat.
Het incident met Rango voor zijn rit...
Goede rit, Luke.
...heeft hem mentaal beinvloed.
De terugkeer van de veroverende held.
Wil je gebakken ei? - Nee.
Hoe ging het?
Je hebt je beide benen nog, dat zie ik als een overwinning.
Wanneer stop je ermee, Luke?
Mam, dat weet je, dat kan ik niet.
Echt? En je hoofdletsel dan?
Ik ben een volwassen man. - Ik wil graag dat je een oude man kunt worden.
Je maakt me doodsbang.
Stop er gewoon mee. - Maak je geen zorgen.
Wat is er aan de hand?
Niets.
Ik heb een meisje ontmoet.
Dat doe je constant.
Deze is anders.
Ik blijf maar aan haar denken. - Dus?
Ze gaat verhuizen naar New York over twee maanden.
Dus dat houdt dan ook op, he
Je doopt je handen in ijswater. - Helemaal niet.
Ik ben de enige hier die nog met je praat.
Stoor ik? - Ik wilde hem net gaan wurgen.
Wurg me voor het eten zodat ik geen ziekenhuismaaltijd hoef te eten.
Hoe eerder hoe beter.
Geniet van z'n brieven.
U ziet er goed uit.
Zullen we?
12 juli 1941.
Dat was een mooie dag.
"Lieve Ruth, de herinneringen aan ons avontuur...
"dansen de hele tijd in mijn hoofd rond."
Alsof je me gisteren pas de wereld liet zien in een ander licht.
Waarom moeten we zo netjes gekleed naar de film gaan?
In Wenen gaat iedereen altijd netjes gekleed.
Zelfs voor een wandeling. Het is elegant.
Het is ook juli in North Carolina.
Ik wil je wat laten zien.
Ruth, zo komen we te laat.
Gemaakt door een artiest in Black Mountain.
Wat is Black Mountain? - Een kunstgroep.
Een hele groep, hier in North Carolina.
Is het niet prachtig? Zo'n persoonlijk landschap.
Het is zo direct en eerlijk.
Simpel en vervormd tegelijkertijd.
Vind je het niet geweldig?
Ik vind het fijn dat jij het geweldig vindt.
Kom op.
Wat? Nee.
Wil je dansen?
Die kus, onze eerste kus, was een belofte van wat nog komen moest.
Dagen werden maanden.
We bezochten nieuwe plekken in het weekend.
Ik was nog nooit op vakantie geweest.
Al was ik dat wel...
dan zou het nooit zo memorabel als deze zijn geweest.
Wat?
Dit is de eerste keer dat North Carolina als thuis voelt.
Maar ik faal met mijn belangrijkste student.
Ruth is verliefd geworden op hedendaagse kunst.
Vader denkt dat kunst na Matisse en Picasso is overleden.
Dat denk ik niet. Maar het doet een lang dutje.
Je probeert je kinderen goed op te voeden. Ze groeien op en hebben een eigen mening.
Heel goed. - Het is tragisch.
Het was fijn om je zo te zien praten.
Niets zou me gelukkiger maken dan een leven met dagen zoals deze.
Ruth, ik wil je wat vragen. - Wacht.
Ik wil een groot gezin. Heel groot.
Dat wil ik al sinds ik een klein meisje was.
Met alles wat er nu speelt...
voel ik de verantwoordelijkheid om het leven aan de wereld terug te geven.
Klinkt perfect.
Je kunt het me nu vragen.
Ruth, ik weet dat ik niet rijk ben en dat ik niets van kunst af weet.
Maar ik beloof dat ik voor altijd van je zal houden.
Echt?
Wil je met me trouwen? - Ja.
Ja, waarom duurde het zo lang?
Welkom in de familie.
Dank je. - Fijn dat je er bent.
"Liefs, Ira."
Ik kom morgen terug.
Mr Levinson? - Ken ik u?
Luke Collins.
Weet u nog, op de snelweg? Toen u die vangrail besloot stuk te maken?
Je hebt mijn leven gered. Dank je.
Is dit jouw Luke? - Dit is mijn vriend Luke, ja.
Jouw vriend.
Wat doe je hier?
Ik vond dit op de vloer van mijn truck. Dacht dat je die wel zou willen bewaren.
7 december, 1941.
Niets maakte me gelukkiger dan de gedachte dat we gingen trouwen.
Maar de wereld waarvoor je familie en jij waren gevlucht, kwamen we toch tegen.
De Verenigde Staten van Amerika werd plotseling en opzettelijk aangevallen...
door het leger van Japan.
Beloof me dat je terugkomt. - Ik kom terug.
Beloof het me, Ira. - Ik beloof het.
Kijk me aan, ik beloof het je.
Kom bij me terug.
We kunnen hem daar niet achterlaten.
Help me.
Iemand, help me.
Ik moet hem redden.
Ben je gek? De tanks staan 180 meter verderop. Je komt dan niet meer terug.
Ik kom terug. Ik moet mijn belofte houden.
Jouw overlijden zal niemand anders helpen dan de Duitsers.
Help me, alsjeblieft.
Kan iemand me helpen?
Doe je armen om mijn nek.
Ik moet terug. Terug naar Ruth.
Dat was krankzinnig, Levinson. Weet je dat?
Het spijt me enorm.
Toen ik terugkwam van de oorlog was alles veranderd.
Ik zat in een groter gevecht. En ik kon mijn belofte aan jou niet waarmaken.
Je moeder zegt dat je al sinds maandag thuis bent.
Ik kan niet doen alsof ik weet wat je hebt meegemaakt, maar ik wil helpen.
Vind je niet dat ik een uitleg verdien?
Ik vind van wel.
Je snapt het niet. Het was de wond niet.
De wond raakte ontstoken. Ik heb bijna twee weken koorts gehad.
Bezoek meer dokters. Vraag een second opinion.
Denk je dat ik dat niet gedaan heb? Ze kunnen niets doen.
Dit is mijn leven, dat moet ik accepteren. Maar ik wil dit niet voor jou.
Maar er is nog een kans. Ik wil met je trouwen.
Als je met me trouwt, zul je geen gezin krijgen.
Wil je dat echt opgeven?
De oorlog was voorbij.
En wat mij betrof, was mijn leven dat ook.
We zijn dicht.
Ik weet wat je doet. Je kunt mij niet vertellen wat ik wil opgeven.
Toen jij ten strijde trok hield ik hier aan de hoop vast...
dat je thuis zou komen en we zouden trouwen.
En dat we kinderen zouden krijgen. Maar dat is een fantasie, Ira.
Jij bent echt.
Ik weet niet wat de toekomst brengt, maar ik weet dat er geen toekomst is zonder jou.
Tenzij je niet meer van me houdt.
Op dat moment wisten we allebei...
dat de kans op een leven samen groter was dan het risico om gescheiden te zijn.
Het was aardig dat je die foto meebracht.
Hij heeft veel meegemaakt.
Doe rustig aan.
Het was goed je te zien.
Heb je plannen?
Dat ziet er goed uit.
Ik ben er klaar voor. Echt waar.
Jij krijgt de kleine stok. - Dank je.
Dames eerst.
Ik moet nog steeds wennen aan jouw zuidelijke hoffelijkheid.
Ik probeer nog steeds indruk te maken.
Het werkt best wel. - Een beetje?
Laat me niet winnen. Ik hou van gezonde competitie.
Genoteerd.
Wat doe je? - Ik mocht je niet laten winnen.
Dit is plan B: Afleiding.
Sorry.
Dank je. - Ik hou van macaroni en kaas.
Troosteten? - Ja.
Wat is jouw troosteten?
Kolduny.
Wat? - Kolduny.
Het zijn heerlijke Poolse vlees-knoedels die mijn moeder maakt.
We serveren ze in het restaurant.
Ik beloof je dat je na een hap daarvan de macaroni met kaas bent vergeten.
Is dat een uitnodiging?
Misschien.
Ga je gang. - Alleen een hapje.
Wanneer kwamen jouw ouders hier naartoe? - Voor mijn geboorte.
Dat is krankzinnig. Ik zou dat niet kunnen.
Echt? - Echt waar.
Je rijdt op stieren, jij kan alles.
Op een stier rijden heeft niets met reizen te maken.
Jouw ouders moesten hun leven aanpassen. - Dat deden ze helemaal niet.
Mijn leven is altijd anders geweest omdat ik met immigranten ben opgegroeid.
Iedereen schreeuwde in vreemde talen. Ik nam stinkende, rare snacks mee naar school.
Mijn broek was altijd te kort. - Dat is hij nog steeds.
Op een boerderij is iedereen hetzelfde.
Iedereen die je kent is veeboer.
Ik ben jaloers. - Waarom?
Toen ik klein was wilde ik net als iedereen zijn.
Ik vind je leuk omdat je niet zoals iedereen bent.
Je bent zelf ook niet slecht.
Voor ik jou ontmoette was het enige vee dat ik tegenkwam een stuk steak.
Steak? We moeten je op een stier zetten. - Een stier?
Echt niet. - Een keer op 'n stier.
Nee, wat dacht je van een keer op een paard? - Dat kan wel.
Volgende week.
Ik heb een idee. Een hele goeie. Kom op.
Waar gaan we heen? - Dat zul je wel zien.
Na jou. - Dank je.
Klaar?
Gekke bek.
Dat ziet er goed uit.
Doe je voeten erin en pak de teugels.
Klaar? Trek aan de teugels.
Daar gaan we.
We gaan achteruit, geweldig.
Zo ja, doe je handen naar beneden.
Hoe doe je dat? Waarom hobbel ik zoveel?
Laat de teugels een beetje los. - Goed.
Goed zo.
Ik denk niet dat je mij kunt bijhouden.
Ik moet toegeven dat je goed kunt paardrijden. - Dank je.
Maar ik denk niet dat je sneller bij de schuur kunt zijn dan ik.
Ik zou daar niet heen gaan.
Ik probeerde het te zeggen. - Dat weet ik.
Dit is thuis. - Wat mooi.
Heel mooi.
De douche is daar en er liggen ook handdoeken.
Sophia, wil je soep?
Dus je maakt ook soep?
Zoiets. Soep.
Kom op.
Goed zo.
Leg je handen hier.
Het doel is simpel. Je moet acht seconden blijven zitten.
Het is best makkelijk.
Sommige stieren zijn wel zo lief.
Pardon, sorry.
Hoe weet je welke je krijgt? - Dat weet je niet.
Er wordt geloot.
Uit Walkertown North Carolina: Luke Collins.
Je hebt nummer vier gekozen en dat is Gunpowder & Lead, Luke.
Jared Middleton heeft chip twee. Jij hebt Asteroid.
Dat is onmogelijk.
Je mag maar met een hand vasthouden. Ergens anders mee vasthouden mag niet.
Ik snap het.
Nu de lokale held. Luke Collins uit Walkertown, North Carolina.
Los.
Luke Collins is nu 35e op de ranglijst...
en heeft zich gekwalificeerd voor Vegas.
Als je je evenwicht verliest, verlies je punten.
Maar als je de stier onder controle hebt, krijg je stijlpunten.
Dus dan doe je je hand zo? Zo ongeveer.
De stier wordt beoordeeld op snelheid, behendigheid en kracht.
Of hij bokt of agressief wordt. Zich tegen jou keert.
Luke Collins uit Walkertown North Carolina staat nu 26e.
Een goede ranking voor Las Vegas.
Sommige stieren zijn gewoon gemeen. Maar andere...
Andere zijn monsters.
Laten we de storm trotseren. - Laten we het doen.
Dit is beter dan het ziekenhuis, of niet?
Hoe voel je je?
Een betere vraag is: Hoe zie ik eruit?
Heel knap. - Daar gaat het me om.
Wacht even.
Hallo, Sophia, met Adrienne. - Hallo, Mrs Francis.
Mijn cliënt heeft dit weekend een tentoonstelling in Charlotte. Kom je ook?
Graag, klinkt leuk.
Dit is een grote kans voor ons. Ik mail je de details.
Goed, spreek je gauw. - Dag, Sophia.
Goed nieuws? - Ja.
De vrouw voor wie ik deze zomer werk...
heeft een cliënt met een tentoonstelling. Ze wil dat ik haar help.
Ik wist niet dat je interesse in kunst had. - Pas sinds mijn vijfde.
Ruth hield ook van kunst.
Ik herinner me het verhaal over het schilderij in de hotellobby.
Ken je Black Mountain College?
Mijn proefschrift gaat daarover.
Ik was op weg daar naartoe toen ik ruzie met de vangrail kreeg.
Wil je de huwelijksreis echt zo doorbrengen? - Ik beloof dat je het leuk zal vinden.
Ik wilde liever in bed blijven.
Je kon je passie voor hedendaagse kunst in ons kleine stadje niet delen.
Dus Black Mountain College was een geschenk uit de hemel.
Het is geweldig.
Bekijk je werk goed om het te begrijpen.
Ik wil controle over de ongelukken hebben.
Ze niet aan het lot, God of geluk overlaten. Of hoe je het ook wil noemen.
Ik leer het je zien.
Dan hebben zelfs ongelukken een doel en betekenis.
Geweldig.
500 jaar lang creéren artiesten letterlijk wat ze voor zich zien.
Toen brak Kandinsky alle regels.
Sorry.
Geweldig.
Niet te geloven dat we Josef Albers hebben ontmoet.
Een klein stukje nog.
Gaat het?
Klaar?
Vind je het mooi?
Van de ene op de andere dag begonnen we ons leven samen op te bouwen.
Volgens mij is er niemand thuis. - Ik denk niet dat je naar binnen moet.
Dan gebruiken we toch de sleutel.
Geweldig mens. - Wacht, kom hier.
Ja, daar.
Nee, daar.
Daar, het eerste dat je ziet als je binnenkomt.
We hadden een druk en gelukkig leven.
Ik nam mijn vaders succesvolle bedrijf over en jij gaf les op een lokale school.
Wie begrijpt dit?
Kijk aan. Jullie zijn allemaal op weg om wiskundigen te worden.
Los de sommen op het bord op. Als je vragen hebt, stel ze gerust.
Het klinkt alsof je haar erg gelukkig maakte.
Dat was ook zo.
Eventjes.
Zijn eerste cowboyhoed. - Wat schattig.
Hij hield hem altijd op. Hij at en sliep erin.
Hij wilde het aan zijn hoofd lijmen zodat hij bleef zitten.
Hij brak zijn arm op zijn zevende toen hij op een kalf reed.
Ik betrapte hem toen hij 's nachts in de schuur oefende.
Vasthoudend met zijn arm zonder gips.
Zelfs toen kon ik hem er niet van weerhouden.
Alsjeblieft. - Dank je. Lief.
Dat is Luke's vader, Jack. Hij was een geweldige man.
Ook een goede rijder.
Zelfs als je nu stopt, heb je een betere carriére gehad dan hij.
Wat is er gebeurd? - Hij stierf aan een hartaanval.
Bijna vijf jaar geleden nu.
Wat dachten jullie van een toetje?
Luke, wacht maar tot je ziet wat ik gemaakt heb.
Het is de caloriën waard, Sophia.
Waarom wil je moeder dat je stopt met rijden?
Ze is gewoon overbezorgd.
Hoe erg was je gewond? - Sophia.
Ik weet dat alle ruiters gewond raken. Het is alleen de vraag wanneer dat gebeurt.
Ze zeggen dat stierenruiters stom of gek zijn.
Wat ben jij?
Geen idee. Een beetje van allebei, denk ik.
Wat doe je?
Dit is een schilderij van een artiest die door Adrienne Francis wordt vertegenwoordigd.
De vrouw bij wie ik stage loop? - 80.000, serieus?
Veel mensen vinden hem een genie.
Dat is hij zeker, als hij mensen zover krijgt dat ze 80.000 voor dat betalen.
Weet je zeker dat je naar de tentoonstelling in Charlotte wilt?
Dat wil je toch? - Natuurlijk.
Dan ben ik er. - Je moet die middag rijden.
Ik ben er.
Wat zie jij er knap uit. Ik heb je nog nooit in pak gezien.
Dat komt ook niet vaak voor.
Dat is mijn baas, Adrienne Francis.
Ik moet weg, goed? - Ja, ga maar.
Hallo, Sophia. Goed je te ontmoeten.
Hopelijk voegt Sophia zich straks met mij en mijn team in New York.
Je ziet dit normaal bij process art of lenticulair drukwerk...
maar het is zeldzaam bij penseelwerk. Dat maakt dit werk zo speciaal.
Laat het me weten als u nog vragen heeft. Dank u.
Pardon. - Een momentje.
Volgend jaar is hij twee keer zoveel waard. - 20.000 is een koopje.
Goed. - Mooi. Wil je hem kopen? Dan doen we dat.
Ik vlieg je naar New York. Dan kun je het pand zien en het team ontmoeten.
Het zijn belangrijke mensen. Als je het niet kunt, zeg dan geen ja.
Ik weet dat je examens en verplichtingen hebt. - Ik wil graag. Dit is belangrijk voor me.
Hoi, Luke. Dit is Adrienne Francis. Adrienne, dit is mijn vriend Luke.
Goed u te ontmoeten, Mrs Francis. - Jou ook.
Zit je bij Sophia op de universiteit? - Nee, dat heb ik nooit kunnen doen.
Luke is een professioneel stierenruiter. - Die heb ik nog nooit ontmoet.
Er zitten er vast niet veel in Manhattan.
Hou je van kunst, net als Sophia? - Nee, dat niet.
Wat vond je van vanavond?
Eerlijk? - Natuurlijk.
Ik vind dat het hier erger stinkt dan op mijn werk.
Ik mag hem wel. Laat hem niet gaan.
Hoe kon je dat tegen haar zeggen?
Het was een grapje. - Tegen de vrouw die mijn baas zal worden?
De vrouw die mijn carriëre moet starten? - Die vrouw? Kom op.
Je weet hoe hard ik geprobeerd heb om in jouw wereld te passen.
Waarom probeer je niet in de mijne te passen? - Dat doe ik.
Het was een grapje. Ze vond het grappig, ze lachte.
Dat weet je niet. Wat als ze alleen beleefd was?
Is dit logisch? - Wat?
Hoe gaat dit werken?
Zie je jezelf al op een boerderij wonen? Er werken voor de rest van je leven?
En wat moet ik doen? Naar Manhattan verhuizen?
Met je artiestenvriendjes brunchen?
Over krabbeltjes op een canvas praten alsof het zoveel meer is dan dat?
Dat weet ik. Ik snap het.
Ik weet niet hoe ik dit kan laten werken. - Ik weet het ook niet.
Maar ik wil het wel.
Zijn we soms gek?
Denkt u dat het tussen ons kan werken?
We verschillen heel erg van elkaar.
Maar ik heb nog nooit zoiets voor iemand gevoeld.
Niet iedereen snapt dat. - U wel.
Het was niet zo simpel.
Toen de jaren voorbij gingen, kon ik zien hoe graag ze een gezin wilde.
We probeerden te adopteren. Maar dat ging toen niet zo makkelijk.
Vandaag hebben we het...
over mijn favoriete...
boek. Het heet Pippi Langkous.
Als iemand hem erom plaagt, krijgen ze met mij te maken.
Goedemorgen.
Hallo.
Mijn naam is Ruth Levinson. Ik ben Daniels leerkracht.
Ik ben hier omdat ik mij zorgen maak. Hij valt in de klas in slaap.
Het verbaasde ons...
dat Daniel McDonald werd opgevoed door zijn halfbroer en zijn vrouw.
Ze leken niets om hem te geven.
Hij is een slimme jongen. Heeft veel potentieel.
Misschien kan ik hem bijles geven?
Goed. - Ja?
Ben je een wolf?
Nee, mevrouw.
Ben je een beer? - Nee, mevrouw.
Ben je een jongen?
Ja, mevrouw.
Jongens gebruiken messen en vorken.
O, bijna.
Ja. Ok.
Welke ster is dat?
De Noordster, Polaris. - Goed. Kijk.
"Dat was omdat ze niet wilde omdraaien om naar huis te gaan.
"Toen ze bij Tommy en Anika's poort was, stopte ze."
Al snel gaf ze hem iedere dag bijles.
Soms at hij mee.
We zeiden nooit dat hij het kind was die wij niet konden krijgen...
maar toch...
Wat denk je?
Ze maakt eten voor haar zoon, toch? - Ja.
Ik haat het om hem terug te brengen. Waarom kunnen we hem niet adopteren?
Zij hebben de voogdij. We kunnen niks doen.
Heb je de advocaat gesproken? - Ja, en dat is wat hij zei.
Ze geven niets om hem.
Zij zijn familie en zijn trots. Ze geven Daniel niet aan ons.
We moeten toch iets kunnen doen?
Ruth?
We kunnen maar beter gaan.
Wees braaf, goed? - Ok.
Misschien houd ik wel kippen, of ga ik in de fabriek werken.
Als dat is wat je wilt.
Je kunt alles worden wat je wilt, Daniel McDonald.
Alles. Een boer, advocaat, een astronaut.
Je bent een hele slimme jongen.
Denkt u dat echt? - Ja. Ik weet het.
Goed, kom op.
Ik neem alleen afscheid. Je kunt mij niet stoppen.
Dat weet ik, lieverd. Kom, we gaan naar de auto.
We kunnen niets doen. - Denk er alstublieft over na.
We kunnen niets doen. - Hij verdient beter.
Lieverd, ga de auto in.
Ze geven niets om hem.
Ruth.
Wat moest ik dan doen?
Vechten om de voogdij.
Tegen een halfbroer in een klein stadje als North Carolina?
We zouden geen kans maken. Wie weet wat ze bij Daniel zouden doen.
We waren een gezin.
We zijn een gezin.
Ruth, jij bent mijn gezin.
Ik wilde ook kinderen.
Daarna zagen we Daniel nooit meer.
Mijn God.
Verdomme.
Luke Collins probeert op te staan.
De stierenvechter leidt de stier de andere richting op.
Ik denk dat hij in orde is. Hij probeert op te staan.
Geef hem iets waardoor hij zich beter voelt.
92 punten. 264 met drie stieren.
Luke Collins de winnaar.
Hij is geweldig.
...op de negende plek in de wereld.
Gaat het wel, Luke?
Ik ben in orde.
Heb een geweldige tijd in New York. - Doe ik.
Maak indruk op Adrienne's team. - Ik moet gaan.
Dit is wat je altijd al wilde. - Doei. Zie je maandag.
Lieverd, ik loop nu naar de taxi. - Sophia, met Luiz.
Hoi, Luiz. - Er is iets met Luke gebeurd.
Kan ik je helpen?
Ik moet mijn vriend Luke Collins zien. Hij kwam met een ambulance.
Sorry, alleen familie.
Kun je me wel vertellen hoe het met hem is?
Hij is stabiel, maar krijgt een MRI. Hij is hard gevallen.
Ga maar zitten, dan vraag ik het bij de dokter na. Ik laat het je weten.
Dank je.
Ben je licht in je hoofd, duizelig? Misselijk?
Ik wil je een nachtje houden.
Lieverd, wat doe jij hier? - Ik kwam zo snel mogelijk.
Hoor jij niet in New York te zijn? - Nee.
Ik moet hier zijn.
Godzijdank ben je in orde. - Alles is prima.
Je hebt geluk dat je nog leeft. - Ik ben alleen een beetje duizelig.
Luke, je moet de ernst van je conditie onder ogen komen.
Als je om je vriend geeft, overtuig hem ervan dat zijn gloriedagen voorbij zijn.
Wat bedoelt hij?
Ik ben moe. Kunnen we er morgen over praten?
Ms Francis, het spijt mij heel erg.
Ik begrijp dat je niet dit weekend kan komen, gezien de omstandigheden.
Ik hoop dat Luke in orde is. - Ja, ik ook.
Ik weet niet wanneer ik naar New York kan komen. - Echt?
Je twijfelt toch niet aan je stage?
Ik denk dat je een veelbelovende toekomst hebt, maar je moet zelf een keuze maken...
Ik weet het.
Deelnemer uit Walkertown, North Carolina...
Luke Collins. Hij is klaar voor wat 'rock and roll'.
Los.
Luke Collins in het midden. En hij zit nog steeds.
Een dubbele salto zo het zand in.
Je moet hem daar weghalen.
Ja, geen twijfel mogelijk. Hij maakte een behoorlijke klap.
Het sportteam komt er nu aan om voor de jonge man uit North Carolina te zorgen.
Dat zijn pas spannende momenten. Onmogelijk om zo'n wedstrijd te voorspellen.
De officiële afwerptijd is 4.7 seconden. Op dit moment komt het medisch personeel eraan.
Hier is goed.
Nee, het gaat wel.
Dank je. - Graag gedaan.
Ik pak de tas wel. - Nee, het gaat wel.
Dank je.
Luke...
Echt vreselijk.
Om dit deel van je leven op te moeten geven.
Dat meen je toch niet. - Sophia...
Je hoorde de dokters.
Dokters weten niet alles. - Ben je gek geworden?
Ik zag op YouTube wat er met je gebeurde. Je lag tien dagen in coma.
Je weet dat iedere rijder die in dat zadel zit, kan sterven.
Onzin, jouw situatie is anders.
Je moet stoppen. - Dat kan ik niet.
Ik kan niet met iemand samen zijn die ik ieder moment kan verliezen.
Dat is jouw keuze. - Ik koos jou boven New York.
Mijn stage. Ik koos voor jou.
Ik vroeg jou niet om je leven te veranderen. Verwacht dat dan ook niet van mij.
Dit is wat ik doe.
Het is alles wat ik weet.
Dit is mijn leven.
Ik dacht dat dit ons leven was.
Ik kijk niet toe hoe jij het ruëneerd.
Boven. - Dank je.
Hoe was...
Hoe was New York?
Ik ben er nooit geweest.
En ik heb het toch met Luke uitgemaakt.
Wat vervelend. Kom hier.
Hoe kan ik helpen?
Laten we over iets anders praten.
Wat gebeurde er na de ruzie over Daniel?
Weet je zeker dat je niet over jou en Luke wilt praten?
Ja.
Het is iets engs.
Hoe de mensen die het dichts bij je staan...
zo snel vreemden kunnen worden.
Ik kan dit niet meer.
Ik word gek.
Ik weet dat het jouw schuld niet is.
Ik moet gaan.
Niet doen. - Ik moet iets zeggen.
Toen ik je voor het eerst zag, was ik gelijk verliefd op je.
Jij bent de geweldigste, mooiste vrouw die ik ken en op een of andere manier...
koos je voor mij.
Maar hoe ik toen van jou hield, is niets vergeleken met wat ik nu voel.
Ik hou van je met heel mijn hart.
Ik denk dat je moet gaan.
Ik hou zo veel van jou, ik wil dat je gelukkig bent.
Zelf als je zonder mij gelukkig bent.
Liefde vereist opoffering.
Altijd.
En vanaf die dag, Sophia...
was het niet precies een gelukkige afloop, maar het kwam er wel dichtbij.
We richtten ons op alle prachtige dingen die we hadden...
dan spijt te hebben van de dingen die we niet hadden.
Iedere trouwdag reden we naar Black Mountain.
Ik schreef Ruth elke dag brieven, ook al zag ik haar iedere dag.
Ruthie.
Ruth.
Zo veel prachtige jaren.
Maar het waren er niet genoeg.
De schilderijen die we verzamelden...
waren alleen een herinnering aan wat ik verloren had.
Dus borg ik ze op.
Kan ik u helpen? - Ik ben Andrea McDonald.
Ik denk dat u mijn man kende, Daniel McDonald?
Op een ochtend stortte hij in zijn leslokaal in elkaar.
Een aneurysma.
Dat was zes jaar geleden.
Dat spijt mij om te horen. - Dank u.
Hij was een leraar? - Een professor.
Natuurkunde en astronomie bij de Universiteit in Londen.
Astronomie. - Ik woon sinds een paar jaar weer in de VS.
Toen ik uw vrouws overlijdensbericht zag, wist ik dat ik u dit moest geven.
Het betekende veel voor hem.
Ruth Levinson, lerares derde klas.
Ze zei dat ik alles kon worden wat ik maar wilde.
Je deed alles wat je kon met Luke, Sophia.
Jij offerde je op.
Ik breng graag tijd met u door.
Je maakt me erg gelukkig.
Waarom ben je nog zo laat op?
Ik heb gewonnen.
Ben nu de vijfde van de wereld.
Ga je nu echt beginnen? - Nee.
Je maakt je eigen fouten. - Fouten?
Het risico wat je neemt. Ik weet niet waarom.
Ik probeer de ranch in de familie te behouden. Voor jou.
Voor mij? - Ja.
Dit gaat niet om mij.
Waar ga je wonen?
Waar ga je dan heen? - Denk je echt dat het mij iets kan schelen?
Je doet dit jezelf aan.
Het zijn acht seconden.
Meer niet.
Dat meisje kan de rest van je leven zijn.
Sophia Danko? - Ja, daar spreekt u mee.
Ik ben Howie Sanders. Ik ben de advocaat van Ira Levinson.
Ik probeerde u te bereiken.
Wat is er? Is hij in orde?
Het spijt mij, Ms Danko.
Hij is gisteravond overleden.
Ms Danko?
Gaat het wel? - Ja.
Mr Levinsons kunstcollectie wordt volgende week geveild.
Dit is een privë veiling en alleen op uitnodiging.
Ira vroeg of u erbij wilde zijn.
Ik weet dat het kort dag is.
Maar het is belangrijk om te weten dat hij je erg graag mocht.
Ik mocht hem ook graag.
Ik zal u de informatie sturen.
Het was leuk u eindelijk te hebben gesproken.
Dank u.
Vanavond zien we de beste stierenruiters ter wereld.
Azen.
Mr Collins, ik moet u helaas informeren dat Ira Levinson is overleden.
Hij wilde graag dat u bij de veiling aanwezig zou zijn.
De Verzameling van Ira en Ruth Levinson 1947-2007
Dit is de enige echte PBR.
Tijd om je vijftien tegenstanders te ontmoeten.
Als eerste de nummer een stierenruiter ter wereld...
uit Oklahoma, Jared Middleton.
Wat een gevecht was dat, tussen en hem en de man uit North Carolina...
Luke Collins.
Het was een spannende strijd tussen hen om deze titel.
Maar vergeet de andere deelnemers niet.
We gaan nu naar de 'Shark Cage' voor de loting.
Ryan Dirteater, jij krijgt Smackdown. We zien je snel.
Nu naar Billy Robinson, het talent uit Virginia. Billy, op welke stier mag jij?
Je mag op Bushwacker. Gefeliciteerd.
En nu de publiekslieveling uit North Carolina, Luke Collins.
Luke, jouw lot ligt in die beker.
Het is tijd om die beker in te gaan en je stier te trekken voor deze kampioensronde.
Wie zal het zijn?
Luke, jij zal strijden om de eerste plaats voor dit jaars Bucking Bull met...
Rango.
Goed, Nashville. Jullie weten over wie ik het heb.
Met 99 afwerpingen, en starend naar nummer 100...
dit is de nummer een stier ter wereld.
Luke Collins staat klaar.
Hij doet het moeilijkste wat je in de sport kan doen, en dat is terugkomen.
Maar Luke Collins, hij heeft de PBR-passie.
Het gaat goed, blijf rijden.
We zagen net dat David Goliath versloeg.
Luke, je hebt de acht gehaald met Rango.
Ik wist dat je een cowboy was.
Geweldige rit. We moeten zaken bespreken.
Luke, waar ga je heen?
De Levinson kunstcollectie is de grootste en waardevolste prive collectie.
Deze stukken komen niet alleen uit Black Mountain College, maar uit de hele wereld.
We kijken naar hedentijdse moderne kunstenaars als Andy Warhol, Pat Passlof en Willem de Kooning.
Dit zijn geweldige kunstwerken en ongelooflijk divers.
Zijn nog nooit op een plek gezien.
Dank u, dames en heren, voor het bijwonen van deze opmerkelijke veiling.
Als iedereen wil gaan zitten. Ik weet dat we allemaal graag willen beginnen.
Maar voordat ik begin, een persoonlijke toespraak.
Welkom, ik ben Howard Sanders.
Ik was 25 jaar lang de advocaat van Ruth en Ira.
Ira's testament was erg specifiek over hoe hij deze dag wilde laten verlopen.
Laat mij beginnen door een brief die hij schreef voor te lezen...
speciaal voor deze gelegenheid.
"Mijn naam is Ira Levinson.
"Ik ben een normale man die verliefd werd op een uitzonderlijke vrouw.
"In deze ruimte zien jullie prachtige en onbetaalbare kunstwerken.
"Ruth had oog voor talent...
"terwijl ik alleen oog voor haar had.
"Voor mij...
"was het plezier in het verzamelen niet het verzamelen van de kunst zelf..."
Maar met degene met wie ik het verzamelde.
Mijn geliefde Ruth.
Het geluk wat deze schilderijen haar gaven, waren oneindig.
En het delen van dat geluk...
was het grote voorrecht van mijn leven.
We vierden feest, bereikten veel. Doorstonden veel en sloten een compromis.
Maar boven alles hielden we van elkaar.
Het ware kunstwerk was de langste rit die ik en Ruth deelde.
Het leven.
Er is hier geen schilderij die ik niet zou ruilen...
om haar stem weer te horen.
Of haar glimlach weer te zien.
Nog een keer.
Ondertekend, Ira Levinson.
Allemaal bedankt voor het komen.
Dank u, Mr Sanders.
Het eerste schilderij staat op pagina 34 in de catalogus...
met de titel: het portret van Ruth.
Getekend door de Amerikaan Daniel McDonald, geboren in 1954, gestorven in 2001.
Het werk komt ongeveer uit 1963.
We beginnen met bieden met 1.000 voor het portret van Ruth.
Hoor ik een 1.000?
Wie heeft er 1.000 voor mij?
800? Wie geeft mij 800? Het is maar 800, mensen.
600.
Hoor ik een 600?
Wie heeft er 600 over voor het Portret van Ruth?
600.
Ik heb 600 hier. Eenmaal.
600. Andermaal.
Eerlijke waarschuwing.
Verkocht aan die man voor 600.
Dames en heren, we nemen een korte pauze.
Kijk ondertussen naar het volgende stuk, een Jackson Pollock.
Die staat op pagina 124.
Alsjeblieft. - Wat doe je hier?
Ira nodigde mij uit.
Ik ben klaar met stieren rijden, Sophia.
Ik ben er klaar mee.
Ik reed vanmiddag op Rango.
Ik dacht dat als ik op hem kon rijden en de acht zou halen...
ik alles had wat ik ooit wilde.
Ik heb het gedaan.
Dus je bent de beste. - Bij lange na niet.
De hele tijd dacht ik aan jou.
Ik besefte dat wat ik wilde al de hele tijd voor me stond.
Waarom kocht je dat schilderij?
Ira.
Meneer, u moet naar de andere kamer toe.
Meneer? - Niet nu.
Mr Sanders heeft u nodig.
Stilte, alstublieft.
Hoe heet je?
Luke Collins.
Heb je net het Portret van Ruth gekocht?
Ja.
Mr Collins, er is een bepaling in Ira's testament die ik aan u voor moet lezen.
"Portret van Ruth is misschien niet het meest waardevolste schilderij in mijn collectie...
"maar wel het meest kostbaarste voor mij...
"omdat het mij dagelijks herinnerde aan mijn geliefde Ruth.
"Dus zijn de voorwaarden van mijn testament simpel.
"Wie het portret koopt...
"zal de gehele collectie ontvangen."
Dames en heren, deze veiling is voorbij.
Dit is miljoenen waard.
Hoeveel wil je voor de Warhols? - De Jackson Pollocks?
Ik heb een cliënt die de Picasso's wil kopen.
Ik schrijf wel een cheque.
Ik gok dat uw hoofd nu tolt. - Goede gok.
Als u weer bij zinnen bent, bel me dan.
U bent nu een rijk man.
Hoe was het museum? - Geweldig.
Hoe was het op de Ranch? - Geweldig.
"Mijn allerliefste Ruth...
"als een jongen uit North Carolina een mooi meisje ontmoet...
"moet hij er alles aan doen om haar voor zich te winnen.
"En als hij dat doet, zal zijn leven een portret van geluk zijn."
Wat? - Kom op.
Waar ga je heen? - Kom op.
Waar bleef je nou?
Quality over Quantity (QoQ) Releases Vertaling: Big0Bertha, Mandy & Scarlett
Controle: SwagBoy Gedownload van www.ondertitel.com