Λοιπόν, είμαστε στη Μι.
-Tην τονική. -Όχι, την Μι.
Εντάξει, Μι.
Λοιπόν, 4 μπάρες από αυτό, ξέρεις,
"Ξύπνησα το πρωί, το κεφάλι μου πονούσε πολύ,"
μετά στη Λα.
Την ελάσσονα.
"Ξύπνησα το πρωί, το κεφάλι μου πονούσε πολύ."
Το ίδιο, με διαφορετική χορδή.
Δύσκολο.
Μετά ξανά πίσω στη Μι...
Ξύπνησα το πρωί, το κεφάλι μου πονούσε πολύ...
Μετά, είναι η συναισθηματική γροθιά, ανεβαίνει στη Σι.
Τη μείζονα.
Και λέει κάτι σαν,
"Θα πω σε κείνη τη γυναίκα", και πάλι σε Λα,
"ότι με τρελλαίνει"
και μετά εκείνο το όμορφο πράγμα, το γύρισμα στη Σι...
Σε Σι ελάσσονα ίσως ήταν καλύτερα.
Και αυτό σε φέρνει πίσω στη Μι.
-Και το κάνω; -Ποιο;
Σε τρελλαίνω;
Βασικά, ναι.
Μετάφραση: Calamity Jane
Όχι απόψε. Ευχαριστώ.
Τέλεια.
Τώρα ακούστε!
Ωραίοι τόνοι...
Ένα μάτσο άρρωστες γάτες.
Προτιμώ εσάς.
Δεν με πειράζει, αν θέλεις εκείνον τον Hank.
Ή είναι ο Elvis;
Chuck Berry.
Δεν πειράζει, έχει πεθάνει, κουράστηκε.
Ειλικρινά, μπορείς, νομίζω ότι είναι...
Είναι αρκετά...
Αρκετά τι; Κάπως χαρούμενος.
Ο Chuck Berry;
Και τι άλλο;
Και, ξέρεις, ανάλαφρος.
Ξέρεις,
Νομίζω ότι πρέπει να είσαι το πιο ειλικρινές άτομο του δυτικού πολιτισμού.
Όμως με αγαπάς.
Γι αυτό σε αγαπώ.
Ξέρεις, Florence, ήταν πολύ όμορφα.
Τίποτα δεν πήγε στραβά!
Ακόμα και η μητέρα μου ήταν φρόνιμη.
Πιστεύεις ότι ήξερε τι συνέβαινε;
Δεν ξέρω. Ίσως.
Καημένε Edward...
Με προσοχή.
Κράτα το.
Να πάρει.
Τώρα δώσε εδώ.
Κοίτα, αποφάσισα.
Αν κάνουμε κορίτσι, θα τη βγάλουμε Chloe.
Chloe.
Ναι, είναι πολύ όμορφο.
Να πάρει. Αγνόησέ το.
Πρέπει να δεις.
Καλησπέρα, κύριε. Το δείπνο που παραγγείλατε.
Όχι από τόσο νωρίς...
Κυρία.
Προσοχή.
Όχι, ίσως...
Τα παράθυρα λίγο πιο κλειστά.
Όχι τόσο πολύ.
Λίγο πιο πολύ. Ναι, αυτό είναι. Ευχαριστώ.
-Και τραβήξτε τις κουρτίνες. -Βεβαίως, κύριε.
-Αντικρυστά. -Μάλιστα, κύριε.
Τις καρέκλες.
Βασικά είναι πολύ καλό.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε.
Θα...
Θα στέκεστε εκεί συνέχεια;
Σερβίρουμε το μοσχάρι, κύριε,
και μετά αποσυρόμαστε.
Σε αγαπώ.
Κι εγώ...
Ευχαριστώ.
Αν χρειαστείτε οτιδήποτε, κύριε,
απλά τραβήξτε το σχοινί. Δυνατά.
Και να περάσετε καλά, κύριε.
Ναι.
Καληνύχτα.
Ναι.
Συγγνώμη.
Ευχαριστούμε.
Κορίτσια, μπορείτε να κατεβείτε; Χρειάζομαι τη βοήθειά σας.
Θεέ μου...
Στον κήπο, παρακαλώ.
-Marjorie. -Ήταν εκεί πάνω.
-Μπορούσε να με ακούσει. -Harriet.
-Είναι εντάξει. -Έλα, Harriet, μας θέλει ο μπαμπάς.
Στον κήπο, γρήγορα.
Με καταλάβαινε. Με άκουγε.
Το ξέρω. Αλλά θα σε άκουγε και αν ήσουν ντυμένη.
Όχι, αλλά χρειάζεται τη σύνδεση.
Η νύχτα είναι τώρα μικρότερη, γι αυτό δεν κοιμάται πολύ.
Αλλά δεν θα κατέβει.
Όχι. Δεν θα κατέβει ποτέ.
Είμαστε ασφαλείς.
Marjorie Mayhew. Θα με κάνεις να μπω φυλακή.
Κορίτσια, βοηθήστε τη μαμά να ντυθεί.
Έλα, μαμά.
Ξέρεις, καθώς προχωράς προς τα κει στην παραλία,
οι πέτρες μεγαλώνουν.
Ναι;
Σε χιλιάδες χρόνια, οι καταιγίδες έφτιαξαν τα βότσαλα.
Γι αυτό, όταν οι τοπικοί ψαράδες βγαίνουν στην ακτή το βράδυ
καταλαβαίνουν ακριβώς πού βρίσκονται.
Αυτό λέει η ιστορία, τέλος πάντων.
Μπορούμε να ξαναπάμε εκεί έξω.
-Δεν εννοείς τώρα. -Γιατί όχι;
Να πάρουμε το κρασί, λίγα φρούτα.
Θα κάνει ώρα να σκοτεινιάσει.
Ναι, αλλά δεν είμαι σίγουρος αν πρέπει να αφήσουμε όλα αυτά...
Δεν πεινάω τρελλά μετά από εκείνο το γεύμα.
Ναι, όμως Flo, μπήκαν σε τόσο κόπο. Δεν μπορούμε έτσι...
Το ξέρω, αλλά φαίνεται τόσο όμορφα εκεί έξω...
Μα είμαστε εδώ...
Εδώ μέσα...
Και εσύ είσαι τόσο όμορφη.
Σκέφτομαι συνέχεια πόσο όμορφη είσαι, και...
Υποθέτω ότι έχεις δίκιο. Εννοώ για...
Θεέ μου.
Άκου, συγγνώμη. Γίνομαι νταής;
Και βέβαια όχι.
Ξέρεις κάτι,
θα τους πω να φέρουν εκείνο το πράγμα που ζεσταίνει το φαγητό.
Και μπορούμε να βγούμε έξω όση ώρα θέλουμε.
Όχι, είμαι ανόητη.
Ειλικρινά, Edward, δεν νομίζω ότι θα άντεχα να τους έχουμε πάλι εδώ.
Δεν θα κάνει πολύ. Δεν είναι καθόλου φασαρία...
Edward, σε παρακαλώ, όχι!
Θεέ μου...
Έχουμε τον πρώτο μας καυγά.
-Florence, όχι. -Ναι. Γιατί φέρομαι εγωιστικά.
Ειλικρινά, δεν μαλώνουμε. Γιατί δεν φέρεσαι εγωιστικά.
Μαλώνουμε, μαλώνουμε.
Και είναι όλο δικό μου λάθος.
Και τι λένε, οι φίλοι σου από το Aldermaston,
γι αυτό το υπέροχο τείχος στο Βερολίνο τον προηγούμενο μήνα;
Λίγο αμήχανο για τους αριστερούς, έτσι;
Το μισούμε. Όλοι το μισούν.
Μια ολόκληρη χώρα έγινε στρατόπεδο συγκέντρωσης με τις ευχές των Σοβιετικών.
Ημέρα περηφάνειας για τον σοσιαλισμό.
-Πώς ήταν το σχολείο; -Ένα εκατομμύριο Ρώσοι στρατιώτες
-σκορπισμένοι στα σύνορα. -Καλά ήταν.
Τι νομίζεις ότι τους εμποδίζει
να στείλουν τα τανκ τους στη βόρεια Γερμανία;
Ο κοινός νους, θα έλεγα.
Κοινός νους; Βλακείες! Είναι η βόμβα, αυτή που θέλετε να καταργήσετε.
Ο κομμουνισμός, όπως ισχυρίζεται, είναι ένα δόγμα επεκτατισμού.
Οι πυρηνικές βόμβες μας τους αποτρέπουν. Είναι τόσο απλό, καλή μου.
Χρειαζόμαστε έναν αποτρεπτικό παράγοντα.
Θυμάσαι πριν μερικούς μήνες που είπα ότι γνώρισα έναν τύπο σε μια συνάντηση CND;
Τον κάλεσα να έρθει αύριο για τσάι.
Τύπο; Είναι μπήτνικ;
Όχι.
-Μούσι και σανδάλια; -Όχι.
-Τι κάνει; -Είναι μπήτνικ.
Σταμάτα. Είναι σαν εμένα, μόλις τέλειωσε τη σχολή του.
-Σε ποιο κολλέγιο; -Στο UCL.
Μα, αγάπη μου, αυτό είναι στο Λονδίνο.
-Για τους γιους των εμπόρων. Florence!
Βγάζουν μερικούς καλούς μηχανικούς.
Τι ακριβώς;
Τι κάνει ο πατέρας του;
Εννοείς, αν είναι της εργατικής τάξης, ή σαν εμάς;
Ναι. Νομίζω ότι αυτό περίπου εννοώ.
Ο πατέρας του είναι διευθυντής σε ένα δημοτικό στο Henley.
Και τι σκοπεύει να κάνει ο νεαρός σου με τον εαυτό του;
Δεν έχω εξερευνήσει τις προοπτικές του.
Δεν έχω εξετάσει την ακριβή κοινωνικοοικονομική του κατάσταση.
Δεν κανόνισα να τον παντρευτώ. Τον κάλεσα για τσάι. Τσάι.
Πολύ καλά.
Δώσε μου το νέο πράσινο... Πώς τα λέμε;
Mangetout.
Θα έλεγα ότι ήταν τη μέρα που αγόρασα το πρώτο μου εισιτήριο τραίνου.
Πρέπει να ήμουν 13.
Όταν μπήκα στην ουρά, η καρδιά μου χτυπούσε.
Είχα κάνει πρόβα τα λόγια μου την προηγούμενη νύχτα,
όπως ένα μεγάλος ρόλος σε θεατρικό του Σαίξπηρ.
Και μετά ήρθε η σειρά μου και είπα με μια μικρή φωνούλα,
"Μπορώ να έχω ένα μισό για το Λονδίνο;"
Ούτε ένα λάθος!
Mετά περπατούσα με το εισιτήριο στο χέρι
και σκέφτηκα, "Αυτό ήταν.
"Τα κατάφερα, μπήκα στον κόσμο των μεγάλων, είμαι ενήλικας!"
Εμένα...
Ήταν η στιγμή που έμαθα τι συνέβη πραγματικά στη μητέρα μου.
Και τώρα έχουμε έναν Holman Hunt δανεικό στη Νέα Υόρκη,
ένα Burne Jones δανεικό στο Εδιμβούργο,
γι αυτό αποφάσισα να μετακινήσω τους Titians ή τους Rubens, όπως μου ζητήθηκε.
Αλλά να φέρουμε από την αποθήκη δύο φανταστικούς Uccellos...
-Δεν ξέρω τον Uccello. -Χρυσέ μου! Υπέροχος.
Ένας πρωτοπόρος του 15ου αιώνα στην προοπτική,
βασικά ένας μαθηματικός.... -Καλύτερα να σταθείς λίγο πίσω.
Και θαυμάσιος στα ζώα.
Πουλιά. Τοπία. Δέντρα στα φυσικά τους χρώματα.
Εσένα, Lionel, ειδικά, θα σου άρεσαν πολύ...
Είχα μεγαλώσει συνηθίζοντας το πώς ήταν.
Την είχα δεδομένη.
Όλοι μας.
Aλλά όταν χρησιμοποίησε αυτή την φρικτή φράση,
όλα άλλαξαν.
Εγκεφαλική βλάβη.
Ξαφνικά την είδα όπως την έβλεπαν οι άλλοι.
Αυτό πρέπει να ήταν απαίσιο.
Είσαι πάντα πολύ καλός μαζί της.
Η δική μου μητέρα προσποιείται ότι έχει εγκεφαλική βλάβη.
Περιέργως, ήταν ένα είδος απελευθέρωσης.
Ένιωσα αυτό...
Αυτό το χώρο να ανοίγεται γύρω μου.
Εκείνη είχε εγκεφαλική βλάβη κι εγώ δεν είχα.
Δεν ήμουν εκείνη,
δεν ήμουν η οικογένειά μου, ήμουν εγώ.
Ένιωσα αναστατωμένος, λες και η ζωή μου μόλις άρχιζε.
Ed! Δεύτερο γράμμα. Μοιάζει να είναι αυτό που περιμένεις!
Μεγάλη στιγμή, έτσι;
Terry, νομίζω ότι θα...
Πες μου αύριο. Και καλή τύχη.
Δεν το πιστεύω.
Μαμά..
Μαμά, άκου.
Με ακούς;
Δεν είναι πως είναι τώρα. Είναι το μέλλον.
Καινούργιο. Μια ειδική κάμερα που σου δείχνει πώς θα είναι κάποτε.
Είναι σημαντικό.
Άφησέ το κάτω αυτό ένα λεπτό.
Άκουσέ με.
Αρίστευσα, μαμά.
Αποφοίτησα με άριστα.
Ακριβώς, γιε μου. Σε είδα. Σε παρακολουθούσα.
Τώρα πες μου. Το κίτρινο, όπως αυτό, έχει δύο πράγματα.
Μια έννοια και έναν αριθμό.
Τώρα ξέρω τον αριθμό...
Επτά, μαμά.
Επτά.
Δεν μπορώ να θυμηθώ την έννοια.
-Anne; -Επάνω.
-Harriet; -Τι;
Anne, Harriet, αρίστευσα.
-Είναι καλό αυτό; -Το καλύτερο.
Ο μπαμπάς θα χαρεί τότε.
-Πότε επιστρέφει; -Στις 8:00.
-9200. -9200.
Έπρεπε να είστε έξω. Είναι πολύ όμορφα.
-Πολύ ζεστά. -Πολύ βαρετά.
Χαίρετε. Είναι εκεί ο Toby;
Πότε τον περιμένετε;
Mrs. Davenport;
Edward Mayhew, φίλος του Henry από το Πανεπιστήμιο.
Είναι εκεί;
Στη Φινλανδία;
Σκέψου το λίγο, Florence.
Αν έπεφτε στο St. Giles, ο κρατήρας θα είχε ένα μίλι πλάτος,
εκατό πόδια βάθος,
και η πόλη δεν θα ήταν κατοικήσιμη για χίλια χρόνια
γιατί η ραδιενέργεια...
Γεια σου.
Θα ήθελες ένα;
Λέει για την περίπτωση που πέσει στην Οξφόρδη μια βόμβα υδρογόνου.
Δεν μπορώ να σκεφτώ τίποτα καλύτερο.
Θα σε πείραζε να σου πω κάτι;
-Πρέπει να το πω κάπου. -Πες το σε μένα.
Σας ξέρουμε;
Μόλις έμαθα ότι αρίστευσα
στην Ιστορία.
Αυτό είναι φανταστικό.
Να συνεχίσουμε με τη διανομή αυτών;
Εντάξει.
Είναι μια σειρά ιστορικών βιβλίων,
όχι για τους μεγάλους άντρες,
αλλά για τους άλλους που βρίσκονται δίπλα τους,
τους αφανείς ήρωες.
Όπως εκείνος που πήγε ιππεύοντας από το Λονδίνο στο Εδιμβούργο
για να πει στον βασιλιά της Σκωτίας ότι η Ελισάβετ ήταν νεκρή
και ότι εκείνος ήταν τώρα ο βασιλιάς της Αγγλίας.
Πιστεύω ότι είναι τρομερή ιδέα.
Εγώ πίστευα ότι όλα θα ξεκαθάριζαν όταν έπαιρνα τα αποτελέσματά μου.
Όμως δεν είναι.
Ακόμα κάθομαι.
Όπως εγώ.
Θα μπορούσα να παίξω στην ορχήστρα ενός ξενοδοχείου κοντά στο Slough.
Αλλά αυτό που θέλω πραγματικά είναι να δουλέψω με το κουαρτέτο μου.
Τι είναι αυτό;
Δύο βιολιά, βιόλα, τσέλο.
Είμαστε το Ennismore Quartet.
Τότε θα έπρεπε να με ζει ο πατέρας μου, κι εκείνος κι εγώ δεν...
Τι πήρες;
Τι;
Στο πτυχίο της μουσικής σου.
Βασικά, το ίδιο με σένα.
Για την Miss Florence...
Ponting.
Για την Miss Florence Ponting.
Σε αναγνώριση της μεγάλης επιτυχίας σου.
Πολύ καλά.
Ευχαριστώ.
Florence, κοίτα...
Σε αγαπώ.
Και είσαι τόσο...
Εννοώ, πρέπει να σε φιλήσω.
Κι εγώ σε αγαπώ.
Και...
εγώ...
Τι είναι, αγάπη μου;
Τίποτα.
Edward...
-Τι; -Συγγνώμη.
Τι είναι;
Σκέφτηκα απλά...
Ξέρεις, δεν είναι και πολύ άνετα εδώ όταν θα μπορούσαμε...
Εννοείς...
Ναι, φυσικά, ας...
Έλα.
Αν το βγάλω αυτό, τότε...
Θα μπορούσαμε να πάμε στο κρεββάτι και...
Τότε νομίζω ότι... Τα παπούτσια μου.
Θα το κάνω εγώ.
Θα ήταν καλύτερα.
Λοιπόν, έλα. Γιατί τον αγαπάς;
Πρώτον. Δεν θα κρατήσεις σημειώσεις;
Πρώτον, δεν είναι σαν τους άλλους.
-Κανείς δεν είναι. -Δεν φαντάζεσαι.
Δεύτερον,
έχει πάντα στην τσέπη του ένα βιβλίο ιστορίας και ένα μολυβάκι.
Τρίτον,
ξέρει τα ονόματα των δέντρων και των λουλουδιών και των αστερισμών.
Και φοράει πάντα αθλητικά παπούτσια.
-Και οι κάλτσες του είναι διαφορετικές. -Ακριβώς.
Και δεν ξέρει τη διαφορά μεταξύ ενός κρουασάν και μιας μπαγκέτας.
Γι αυτό τον αγαπάω! Και ξέρεις πώς τον λέει η μαμά;
Θεέ μου. Πώς;
Την άκουσα να μιλάει στο τηλέφωνο με την Iris Murdoch.
Είπε ότι ήταν λίγο βλαχαδερό.
Αυτός είναι.
Με κοίταξες για πρώτη φορά...
Και είδα έναν άντρα που δεν φορούσε τζάκετ.
-Τότε τι; -Χαλαρό πουκάμισο,
μανίκια ανεβασμένα μέχρι τους αγκώνες,
οι άκρες να κρέμονται. -Ανοησίες.
Παντελόνια με ένα μπάλωμα στο γόνατο,
και μακριά μαλλιά, σχεδόν επάνω απ' τ' αυτιά σου.
Τι άλλο;
Εντάξει.
Μου άρεσε ο τρόπος που σταμάτησες στην πόρτα
και τους κοίταξες όλους γύρω σου, λες και ήσουν ο ιδιοκτήτης.
Περήφανος.
Όχι, εννοώ, θρασύς.
Είχα απλώς ανάγκη να πω σε κάποιον,
οποιονδήποτε, ότι αρίστευσα.
Μετά με είδες, και αποφάσισες να με κοιτάζεις επίμονα.
Εσύ μου έριξες μια ματιά και αποφάσισες ότι δεν αξίζω δεύτερη.
Σκέφτηκες τότε ότι ήταν κεραυνοβόλος έρωτας;
Λοιπόν;
Βασικά, αρχίζω να πιστεύω ότι ήταν.
Εντάξει, προς το παρόν.
Τι είναι αυτό;
Κουιντέτο;
Είπατε να αποφασίσω για το επόμενο κομμάτι...
Μα σημαίνει να βάλουμε άλλη μια βιόλα.
Άλλον έναν. Θα αλλάξει τα πάντα.
-Είναι πολύ νωρίς. -Χαιρετήστε την Elsbeth,
στο τρίτο έτος, πάρα πολύ καλή.
Γεια σας.
Γεια σου.
Λοιπόν, ξεκινάμε. Charles, η μεγάλη σου στιγμή.
Το βλέπω.
Πάρτε το λίγο πιο αργά απ' όσο λέει.
Πάλι.
Είναι απαλό. Σαν ερώτηση.
Είναι μια σειρά ερωτήσεων.
Ο κόσμος πιστεύει ότι είσαι ντροπαλή,
αλλά στην πραγματικότητα είσαι μάλλον σκληρή.
Να σε κεράσω ένα ποτό;
Έχω αργήσει στη δουλειά.
Όλοι οι καλλιτέχνες στο πράσινο δωμάτιο, παρακαλώ.
Ένα λεπτό, παρακαλώ, Florence.
Χρησιμοποίησε τον καρπό, Florence.
Μισή βόλτα κάθε φορά, δεν είναι και τόσο περίπλοκο.
Θέλεις να μάθεις ένα μυστικό;
Ναι.
Βασικά, φοβάμαι λίγο.
Νομίζω ότι κι εγώ φοβάμαι.
Θα μπορούσα...
Για όνομα του Θεού, Florence, μείνε ακίνητη.
Γύρνα απ' την άλλη.
-Σε παρακαλώ, μην το σκίσεις... -Να πάρει!
Τι αδέξιος που είμαι. Δεν μπορώ να κατεβάσω ένα φερμουάρ!
Κάτι δεν πάει καλά με μένα.
Έλα να καθήσουμε στο κρεββάτι.
Θυμώνεις τόσο μερικές φορές.
-Δείχνεις σαν να θέλεις να χτυπήσεις κάποιον. -Αλήθεια;
Το πρόσωπό σου γίνεται πολύ τρομακτικό.
Πες μου κάτι.
-Έχεις όμορφα πόδια και... -Όχι, όχι για μένα.
"Με το σώμα μου σε λατρεύω..."
Μπλεκόσουν σε καυγάδες, έτσι δεν είναι; Μου το έχεις πει.
Πες μου για την τελευταία φορά που μπλέχτηκες σε καυγά.
Ήταν απαίσια. Δεν θέλεις να το ακούσεις.
Θέλω.
Θέλω να ξέρω την χειρότερη πλευρά σου.
Καλά.
Ήταν στο τελευταίο έτος.
Σάββατο βράδυ. Πήγα στο Hundred Club.
Ήμουν εκεί με κείνο τον τύπο, το εξυπνότερο άτομο στο έτος μου,
Δεν είχα ιδέα τι έκανε εκεί. Μισούσε τη δυνατή μουσική.
Το στήθος της Susie είναι μεγαλύτερο. Το στήθος της Lucy δεν είναι πολύ μεγάλο.
Αν θέλεις να το προχωρήσεις με μια κοπέλα από το Τμήμα της Ιστορίας...
ή από το Τμήμα της Φιλολογίας...
πρώτα πρέπει να γνωρίσεις τους γονείς της.
Και μετά πρέπει να την παντρευτείς.
Μάλλον θα φύγω.
Συνάντηση αργά το βράδυ του Τμήματος της Φιλοσοφίας.
Φιλοσοφίας. Τέλεια. Θα έρθω μαζί σου.
Θαύμαζα πολύ τον Harold και ήθελα να με πάρει στα σοβαρά.
Και το θέμα για τον Gabriel Marcel έχει ως εξής.
Ως μεμονωμένα άτομα, επιζητούμε όλοι την αρμονία στην εφήμερη ζωή μας
και τη βρίσκουμε μέσα από αυτό που αποκάλεσε δευτερεύοντα στοχασμό.
Η κεντρική ιδέα είναι ότι η φιλοσοφική αναζήτηση
βασιζόταν στο θαύμα και στην έκπληξη,
και το να είσαι ανοιχτός στην παρουσία των άλλων.
Εβραιόπαιδο!
Τι είπες;
Edward, μη.
Να φωνάξει κάποιος την αστυνομία!
Θεέ μου, κοίτα τι του έκανες!
Κτήνος! Είσαι τρελλός;
Με απέφευγε μετά από αυτό.
Καλέστε ασθενοφόρο!
Δεν μου ξαναμίλησε ποτέ.
Ο πατέρας μου λέει πράγματα για τους Εβραίους. Με εξοργίζει.
Γιατί πιστεύεις ότι δεν σου ξαναμίλησε;
Νομίζω ότι ντρεπόταν για μένα.
Πάντα έμπλεκα σε καυγάδες.
Σε παιδικές χαρές, ή έξω από μπαρ.
Edward! Τόσο επικίνδυνο και χαζό.
Ο κόσμος έλεγε ότι ήμουν καλός σ' αυτό.
Ήμουν περήφανος για τον εαυτό μου.
Και μετά;
Και μετά δεν ήθελα πια να είμαι ένας βλάχος που καυγαδίζει.
Ήθελα να είμαι κουλ, σαν τον Harold.
Είσαι.
Τώρα πρέπει να υποσχεθείς στη σύζυγό σου. Τέλος πια οι καυγάδες.
Υπόσχομαι.
Μπορώ να σε ρωτήσω κάτι;
Θέλω να σου βγάλω τις κάλτσες.
Καλύτερα να το κάνω εγώ.
Τόσο καφέ.
Ήταν εκείνη τη μέρα που περπάτησα από το Henley.
Ένα μίλι.
Ο Wicket θα θέλει να το ξανακάνει.
Θα γίνει, Mr. Rammage.
Florence!
Πώς ήρθες εδώ; Πόση ώρα...
Πήρα το τραίνο μέχρι το Henley και περπάτησα μέσα στο δάσος.
Είχα χάρτη. Δεν χάθηκα ούτε μια φορά.
Πέντε μίλια.
Και μετά έφαγα ένα πορτοκάλι δίπλα στην εκκλησία,
κοιτάζοντας κάτω την κοιλάδα
και κοίταξα το χάρτη και σκέφτηκα,
"Απέχει μόνο ένα μίλι τώρα, και είμαι τόσο ευτυχισμένη."
-Ευθεία. -Συγγνώμη.
Όχι!
-Ήταν καλό; -Ναι.
-Έκανα καλή δουλειά; -Ναι.
-Eίσαι ευχαριστημένος; -Πολύ.
Ωραία.
Έχω δουλειά.
Εκεί! Το είδες;
Χρυσοτσίχλονο;
Όχι! Πήγαινε γρήγορα και χαμηλά εκεί πέρα.
Φλώρος;
Ξεφτέρι.
Ειλικρινά, Florence, το μόνο που αναγνωρίζεις είναι o κοκκινολαίμης.
Και το κοτσύφι.
Τι θα κάνω μαζί σου;
Πάμε. Από δω.
Σχεδόν φτάσαμε.
Florence, δεν θα σε θυμάται.
Κάθε φορά αυτό λες. Μπορεί κάποια μέρα.
Αλλά μπορεί να ονομάσει κάθε πίνακα στο Ashmolean (μουσείο της Οξφόρδης).
Marjorie, γεια σου, είμαι η Florence.
Ήρθα να σε δω.
Εμένα; Γιατί; Δεν έκανα τίποτα κακό.
Σου έφερα κάτι ενδιαφέρον. Από το μουσείο.
Το είχαμε συζητήσει.
Μου είπες πράγματα που δεν γνώριζα.
Uccello. 'The Hunt in the Forest'.
Το τελευταίο του.
Κοίτα αυτή την άποψη.
Μου είπες ότι όταν ήταν νέος,
ζωγράφιζε μπλε τα λιβάδια του, διαμαρτυρόμενος για τη βαρετή τροφή.
Ναι, ο Vasari λέει ότι ο ηγούμενος τού έδινε κάθε μέρα να φάει τυρί.
Σκέφτηκα ότι μπορούμε να ζωγραφίσουμε μαζί ένα αντίγραφο.
Μια πλαστογραφία!
Θα φτιάξω τσάι.
Υπάρχουν άλλα δύο εδώ μέσα.
Έχουν βλαστήσει, αλλά εντάξει. Ξεφλούδισέ τα και ρίξτα μέσα.
Μετά θα κάνουμε κάτι γι αυτό το πάτωμα.
Υπάρχει κανένας κουβάς ή...
Florence! Florence! Florence! Florence!
Έχουμε κάτι να σου δείξουμε.
-Έλα εδώ. -Florence.
Florence!
Είναι πολύ όμορφο.
Αλήθεια.
Βοηθήσαμε. Έκανα λίγο πράσινο.
Κι εγώ. Και καφέ.
Αλλά η μαμά το έκανε στην πραγματικότητα.
Στον Uccello τα άλογα τα ξέρουν όλα.
Κάποτε ήταν άγρια, αλλά άλλαξαν πλευρά.
Τώρα είναι με τους κυνηγούς.
Νιώθουν ένοχα. Το βλέπετε στα μάτια τους.
Πανέμορφο.
Η παλιά καλή μαμά.
Σε αγαπάμε, Florence.
-Έλα, Edward, έχουμε πολλά να κάνουμε. -Ευχαριστώ.
Αυτή η Florence δεν είναι υπέροχη κοπέλα;
Αυτή δεν είναι που μου κάνει μπάνιο;
Όχι, αγάπη μου. Η φίλη του Edward.
Anne, μπορείς να βάλεις τα κουτάλια στο τραπέζι, παρακαλώ;
Καλά.
Harriet, εκεί. Και τα κουτάλια πηγαίνουν δίπλα στα μαχαίρια.
Marjorie, θέλεις να έρθεις να καθήσεις;
Ναι, καλή μου.
Μαμά, κάθεσαι εκεί. Εγώ θα καθήσω εδώ.
Παντρέψου αυτό το κορίτσι.
Kαι η Florence μπορεί να καθήσει εδώ, και ο Edward εδώ.
Χαίρομαι πολύ που ήρθες, αγαπητή μου. Ήθελα να το δοκιμάσω αυτό.
Λαγό μαγειρεμένο με δαμάσκηνα. Όλη μέρα σε χαμηλή φωτιά.
Είσαι φανταστική μαγείρισσα, αγάπη μου.
Μυρίζει υπέροχα.
Ξέρεις, φτιάχνω όλη τη μαρμελάδα και το τσάτνεϊ.
Δεν έχει σταματημό.
Και κάνεις υπέροχη δουλειά.
Βάζω τα δυνατά μου.
Έχεις δικά σου παιδιά, καλή μου;
Όχι.
Με γαργαλάει κάπως.
Είναι εντάξει..
Θέλω να σε ρωτήσω κάτι.
Ναι;
Πόσες κοπέλες έχεις, ξέρεις...
Η αλήθεια είναι, όχι και πολλές.
Πόσες τότε;
Μερικές.
Έξι;
Ναι, περίπου, ή...
Δεν ξέρω.
Τέσσερις; Πιστεύεις ότι ήταν τέσσερις;
Flo, είναι...νομίζω ότι είναι θέμα ορισμού.
Και ποια ήταν τα ονόματά τους;
"Τα ονόματά τους;" Γιατί μιλάμε για...
Δεν υπάρχουν ονόματα.
Είσαι η πρώτη.
Εσύ είσαι η πρώτη.
-Ποιος είναι ο τύπος εκεί; -Κάποιος.
-Φαίνεται λίγο άγριος. -Να αρχίσουμε.
Charles.
Σου άρεσε; Φαινόσουν σαν να αποκοιμήθηκες.
Να αποκοιμήθηκα; Όχι, ειλικρινά, μου άρεσε πολύ.
Ακούω συχνά με τα μάτια κλειστά.
Κοίτα, μπορώ και να το τραγουδήσω.
Καλά. Το παίρνω πίσω.
Πάμε. Θέλω να σου δείξω πού δούλευα κάποτε.
Εδώ περιμένουν οι εκτελεστές για να βγουν στη σκηνή.
Και μετά τους σέρβιρα ποτά εδώ.
Κάποτε έφτιαξα τσάι για τον Benjamin Britten.
-Ναι, τον διάσημο... -Και αυτό το ματάκι.
Άκουγα τα χειροκροτήματα και κοιτούσα έτσι,
και όταν οι εκτελεστές άρχιζαν να φεύγουν από τη σκηνή,
έπρεπε να την ανοίγω απαλά, χωρίς να με βλέπουν.
Φαντάζεσαι τον τρόμο και το δέος του να βγαίνεις εδώ έξω
για να παίξεις το πρώτο σου κονσέρτο;
Είναι επιλεκτικοί ακροατές.
Ναι, θα ήταν κάτι...
Ξέρω ότι οι Ennismore θα παίξουν εδώ κάποια μέρα.
Και όταν παίξουμε, θα διαλέξω το "Mozart Quintet",
αυτό που μπορείς να τραγουδήσεις.
Ναι.
Θα το παίξουμε πολύ όμορφα.
Θα είναι εδώ ο κριτικός των Times.
Θα θριαμβεύσουμε.
Και θα είναι δικό σου, θα είναι ειδικά για σένα.
Είναι η υπόσχεσή μου.
Κι εγώ θα είμαι εδώ.
Στο κέντρο ακριβώς, τρεις σειρές πίσω.
Έτοιμος να φωνάξω στο τέλος. Τι φωνάζουν;
Μπράβο.
Μπράβο! Μπράβο στο Ennismore Quartet!
Εδώ θα κάθομαι, Florence, στη συγκεκριμένη θέση.
Νούμερο 9, σειρά C.
Και αυτή είναι η δική μου υπόσχεση.
Αυτό ηχογραφήθηκε στο Βερολίνο.
Δεν έχω ξανακούσει στερεοφωνικό ήχο.
Ποια είναι η σημασία του;
Ακούς όλη την ορχήστρα.
Τα βιολιά αριστερά,
τα διπλά μπάσα στα δεξιά και όλα τα όργανα ενδιάμεσα.
Στάσου εδώ, κλείσε τα μάτια σου...
Ξέρεις τι είναι μια οκτάβα.
Τώρα θα ακούσεις το μεγαλύτερο άλμα οκτάβας που υπάρχει.
Σε αγαπώ!
Florence;
Flo;
Florence, μην κουνιέσαι, εντάξει; Florence;
Λοιπόν. Να το θέσω αλλιώς.
Δεν φαίνεσαι όσο ευτυχισμένη θα έπρεπε.
Ερωτευμένη, όπως λες, και παντρεύεσαι το καλοκαίρι.
Όχι, είμαι, ειλικρινά. Είμαι πολύ ευτυχισμένη.
Κάτι σε βασανίζει, Flo.
Μπορεί να είναι το κουαρτέτο, ο τσελίστας, Charles Morrell.
Νομίζω ότι με έχει ερωτευτεί, συνέχεια μου ζητάει να βγούμε.
Αυτό είναι εύκολο. Τώρα έχεις αρραβωνιαστικό.
Βλέπετε, δεν θέλω να το ξέρει το κουαρτέτο.
Θα νομίσουν ότι θα φύγω, και θα πανικοβληθούν.
Όμως δεν είναι αυτό, σωστά;
Είμαι απλώς ανόητη.
Δεν μπορείς να μιλήσεις στη μητέρα σου;
-Πρέπει να πηγαίνω. -Μείνε λίγο ακόμα.
Υπάρχει κάτι... Κάθησε.
Είναι κάτι που θέλω να πω.
Μπορείς να αλλάξεις γνώμη.
Ο πατέρας σου παρήγγειλε τέντα,
η μητέρα σου κάνει πρόβες για φόρεμα,
οι προσκλήσεις είναι στο τυπογραφείο.
Flo, αυτές είναι ασήμαντες λεπτομέρειες.
Δεν είναι αργά για να κάνεις πίσω.
Πρέπει αλήθεια να φύγω. Παραδίδω ένα μάθημα.
Θεέ μου! Εννοώ, κόλαση. Συγγνώμη, δεν ήθελα να πω αυτό.
Συγγνώμη.
Έγινε χάλια.
"Αυτή η ευχάριστη αναστάτωση
"κάνει το πέος να γεμίσει με αίμα
"και να διογκωθεί..." Θεέ μου.
"Εκκρίνει μια διαυγή ουσία για να λιπάνει την βλεννώδη μεμβράνη ."
"Και τώρα τα προκαταρκτικά ολοκληρώθηκαν.
"Ξαπλώνει από πάνω της,
"και είναι απόλυτα θεμιτό για κείνη να χρησιμοποιήσει απαλά το χέρι της
"για να οδηγήσει τον σύζυγό της μέσα της.
"Και τελικά μπαίνει μέσα της."
Μπαίνει μέσα μου.
"Μπαίνει μέσα της και αυτό λέγεται διείσδυση."
Flo;
Μπες. Μπορείς να μπεις μέσα μου.
Ορίστε;
Τίποτα.
Είσαι καλά;
Νιώθω μάλλον άρρωστη.
Τι διαβάζεις;
Ένα εγχειρίδιο για το σεξ.
Flo! Λόγω του Edward;
Τι λέει;
Λέει ότι οι γυναίκες είναι σαν πόρτες. Οι άντρες μπορούν να μπουν μέσα τους.
Αυτό είναι γελοίο! Δεν είναι αλήθεια.
Φοβάμαι ότι είναι.
Τι άλλο λέει;
Δεν θα σου αρέσει.
Λέει ότι το πέος...
-Το πέος γεμίζει με αίμα. -Αίμα;
-Είδατε τον μπαμπά; -Όχι.
Τυπικό.
Τώρα έχω την επιτήρηση Spinoza,
γι αυτό, Ruth, όχι τρέξιμο στο διάδρομο,
και Florence, μπορείς να αφήσεις την εξάσκησή σου για μετά το τσάι;
Έλα, Flo, είναι εύκολο. Δείξε και διάλεξε.
Όμως δεν πρέπει να το δεις εσύ.
Τι λες γι αυτό;
Όχι. Απαίσιο. Πολύ μπεζ και δαντελωτό.
Θέλω κάτι απλό. Και λευκό.
-Λευκό; -Μπορώ να σας βοηθήσω, νεαροί;
Έχουμε αργήσει για την πρόβα. Ευχαριστούμε.
-Είσαι εντάξει; -Ναι.
Σ' αγαπώ.
Edward, πες μου κάτι.
Πες κάτι.
Όχι, πες κάτι χαζό, όπως έκανες παλιά.
Miss Ponting, έχετε ένα ντεκολτέ και ένα άνω χείλος
επάνω στα οποία θέλουν όλοι οι άντρες να παίζουν,
και ένα βιμπράτο που λατρεύουν όλοι οι άντρες,
αλλά είστε όλη δική μου, και είμαι πολύ χαρούμενος και περήφανος.
Σ'αυτή την περίπτωση, μπορείς να φιλήσεις το βιμπράτο μου.
Τόσο σκληροί κάλοι για τόσο απαλή γυναίκα.
Και το άνω χείλος μου...
Ορίστε. Είναι καλά; Σε πιέζω;
Όχι και τόσο.
Συγγνώμη.
Απλώς...
Πρέπει...δεν μπορώ...
-Μόνο κάτσε ακίνητη. -Συγγνώμη. Αν μπορούσες...
-Ξέρω, προσπαθώ. -Αν μπορείς να σηκωθείς λίγο.
Ξέρω. Προσπαθώ. Δεν μπορώ...
"Έρχεται από πάνω της.
""και είναι απόλυτα θεμιτό για κείνη να χρησιμοποιήσει απαλά το χέρι της
"για να οδηγήσει τον σύζυγό της μέσα της."
Florence.
Εδώ.
Είναι πολύ...
Τι είναι;
Θεέ μου!
Μη με κοιτάς!
Σε παρακαλώ μη με κοιτάς! Σταμάτα να με κοιτάς!
Edward.
-Ήρθες επιτέλους. -Συγγνώμη που άργησα.
-Κανείς δεν σταματούσε για μένα. -Είναι ανόητοι.
Ίσως πρέπει να κουρευτώ.
-Ή να βάλω καινούργιο τζάκετ. -Έλα να δεις το δωμάτιό σου.
Αυτή τη φορά η μαμά σε έβαλε στο μικρό δωμάτιο, στον επάνω όροφο.
-Γεια σου. -Όσο το δυνατόν πιο μακριά από μένα.
Πολύ συνετό.
Είναι τεράστιο.
Είσαι πολύ όμορφη.
Βάλε τα χέρια σου γύρω μου.
Μου αρέσει αυτό.
Ο μπαμπάς θέλει να σου δείξει το εργοστάσιο.
Την εργασία.
Άσε με να φιλήσω το βιμπράτο σου.
Χαζούλη.
Πιστεύεις ότι μπορείς να είσαι πωλητής και να γράφεις βιβλία ιστορίας;
Κάποιος πρέπει να το προσπαθήσει.
Και ήρθε και η ασφάλεια. Επιτρέπεται να οδηγείς το Humber.
Και η Ruth λέει ότι παίζεις τένις με τον μπαμπά.
Όχι. Florence. Παίζω χάλια. Είναι γελοίο. Δεν μπορώ ούτε..
-Άλλα είπες στο δείπνο. -Το ξέρω, αλλά..
Είναι εντάξει. Θα θέλει απλά να σε κατατροπώσει.
Άστον.
Αλλά τώρα είσαι δική μου. Θέλω εγώ να τον κατατροπώσω.
Μην τολμήσεις.
Σου είπε η Florence; Θα της δίνω μερικά χρήματα.
Για να μπορέσετε να ξεκινήσετε.
-Αυτό είναι απίστευτα... -Είσαι καθόλου καλός, παρεμπιπτόντως;
Βασικά είμαι χάλια. Οι πάντες αυτό λένε.
Υποθέτω ότι σκέφτεσαι ότι επειδή είσαι νέος θα με συνθλίψεις.
Λοιπόν, φίλε μου, ξανασκέψου το.
Τέλος πάντων, εδώ είναι.
Στη θέση του παλιού Υπουργείου Άμυνας.
Το αγόρασα σχεδόν τζάμπα. Κόστισε λιγότερο από το σκάφος μου.
Κυρίως ειδικά υλικά που παραγγέλνουν εργαστήρια.
Αυτός ο παλμογράφος προσαρμόζεται για το τμήμα μηχανικών της Οξφόρδης.
Αρκετά από τα υλικά μας είναι για πανεπιστήμια. Αλλά μπορούμε κι άλλα.
Ίσως να περάσεις εδώ μερικούς μήνες για να μάθεις τι κάνουμε,
να καταλάβεις μερικά βασικά ηλεκτρονικά.
Μετά θα πηγαίνεις στα πανεπιστήμια να εξηγείς τις υπηρεσίες μας,
να κάνεις δουλειές για μας.
Θα έχεις και δικό σου γραφείο.
Θα έχω γραφείο;
6- love. Δύο σετ δικά μου. Ένα ακόμα;
Δεν ξέρω. Νομίζω ότι μάλλον θα πάω μέσα...
Δικό σου το σερβίς. Έλα, φίλε. Να δούμε αν μπορείς να πάρεις παιχνίδι.
Μόνο ένα παιχνίδι.
-Έξω! -Μέσα.
-Love- 15. -Το ξέρω.
30-40.
1-4.
Για όνομα του Θεού, φίλε. Πάμε!
Match point.
Αυτό είναι!
6- love, 6- love, 6-1.
Πρέπει να το πω. Αυτό το γύρισμα ήταν καθαρή τύχη.
Όχι, βασικά, αυτό το δουλεύω εδώ και καιρό.
Θεέ μου, Florence! Πόση ώρα βρίσκεσαι εδώ;
Όχι πολύ. Σκέφτηκα να...
Σε ρώτησα κάτι, να πάρει. Πόση ώρα;
-Σχεδόν 5 λεπτά. -Σχεδόν;
Σχεδόν;
Τι νομίζεις ότι σκαρώνεις;
Σε προσκάλεσα να με κατασκοπεύσεις;
Λοιπόν;
Απάντησέ μου!
Νάσαι. Χρειαζόταν να πας τόσο μακριά;
Ναι.
Πρέπει να είναι δύο μίλια μέχρι το ξενοδοχείο.
Είχα ανάγκη να βγω έξω.
Αυτό είναι γελοίο. Ήταν άδικο εκ μέρους σου να φύγεις έτσι.
-Ήταν; -Ναι.
Βασικά ήταν δυσάρεστο. Πολύ δυσάρεστο.
-Ναι. -Τι εννοείς "ναι";
Ξέρεις ακριβώς τι εννοώ.
Ήταν απόλυτα αποκρουστικό.
Δεν έχεις ιδέα πώς να είσαι με έναν άντρα, έτσι δεν είναι;
Αν είχες, αυτό δεν θα είχε συμβεί.
Όλον αυτό τον καιρό, ποτέ δεν με άφησες να σε πλησιάσω.
Δεν με άφησες ποτέ...
Δεν ξέρεις τίποτε από αυτά, έτσι δεν είναι;
-Σε παρακαλώ, μη με εκφοβίζεις. -Δεν σε εκφοβίζω.
Με εκφοβίζεις, Edward, αυτό κάνεις!
-Λες ανοησίες. -Προσπαθώ να...
Εσύ είσαι εκείνη που μας εμπόδισες να έρθουμε κοντά.
Όταν κρατιόμαστε από το χέρι, σκέφτεσαι ότι μου κάνεις χάρη.
Είσαι τόσο ψωνισμένη!
-Αυτό πιστεύεις; -Ναι, αυτό πιστεύω.
Τότε γιατί είσαι εδώ;
Γιατί με κυνηγάς στην παραλία;
Γιατί δεν με αφήνεις να καθήσω εδώ μόνη μου;
Edward, θέλω να σε κάνω ευτυχισμένο.
Αλλά πιστεύω ότι είμαι πάντα μια απογοήτευση.
Εσύ πάντα προχωράς, εγώ πάντα κάνω πίσω.
Και δεν μπορούμε να μιλήσουμε γι αυτό.
Δεν μπορούμε ποτέ να είμαστε ευτυχισμένοι. Ή απλά να υπάρχουμε.
Πάντα ζητάς κάτι παραπάνω, κι εγώ είμαι άχρηστη στο...
Κι εσύ σιωπάς και είσαι δυστυχισμένος και για όλα φταίω εγώ.
Και όταν το κάνω...
Δηλαδή όταν λέω ναι σε κάτι, ακόμα κι αν δεν το θέλω,
ξέρω ότι θα υπάρξει κάτι άλλο που θα περιμένεις από μένα να κάνω.
Δεν είμαι καλή σε αυτές τις απαιτήσεις.
Απαιτήσεις;
Αυτό που εννοώ είναι...
Νομίζεις ότι είμαι ένα είδος συλλέκτης χρεών.
Ελπίζω να μη μιλάς για χρήματα.
Και βέβαια όχι.
Αυτό δεν είναι; Τα χρήματα;
-Ειλικρινά, δεν μιλούσα για... -Δεν με ενδιαφέρουν τα χρήματα...
-Δεν ανέφερα τα χρήματα, Edward. -...ούτε τα δικά σου ούτε κανενός.
-Το ξέρω. -Γι αυτό κράτα τα λεφτά σου.
Νομίζεις ότι εγώ ζήτησα αυτή τη δουλειά από τον πατέρα σου;
Δική σου ιδέα ήταν. Και ξέρεις κάτι; Δεν θέλω να δουλέψω γι αυτόν.
-Πες του ότι άλλαξα γνώμη. -Ξέρω ότι δεν το εννοείς αυτό.
-Είναι επειδή νιώθεις... -Το εννοώ!
Aλλά γιατί έφυγες έτσι; Δεν έπρεπε.
Στο είπα.
-Ήθελες να με ταπεινώσεις. -Όχι, ειλικρινά.
Είναι κάτι...
Δεν μπορώ να το εξηγήσω.
Δεν ξέρω τι είναι, γιατί έφυγα.
Ήμουν σε μια φοβερή κατάσταση.
-Ντράπηκα... -Γι αυτό με ταπείνωσες.
Εντάξει τότε. Αν έτσι θέλεις! Προσπαθούσα να σε ταπεινώσω.
Αυτό σου αξίζει, όταν δεν μπορείς να ελέγξεις τον εαυτό σου.
Είσαι σκύλα που μιλάς έτσι!
Edward, σε παρακαλώ φύγε.
Θα μπορούσαμε να είμαστε τόσο ελεύθεροι μεταξύ μας.
Θα μπορούσαμε να κάνουμε ο ένας τον άλλον τόσο ευτυχισμένο.
Αντί γι αυτό, τα έχουμε κάνει θάλασσα.
Ναι.
Τι σημαίνει αυτό ακριβώς;
Είναι χάλια.
Χωρίς ελπίδα.
Είναι;
Είναι αηδόνι;
Είναι κοτσύφι.
Τόσο αργά;
Πρέπει να βρίσκεται σε εξαιρετικό μέρος.
Κάνει υπερωρίες, γιατί πρέπει να δουλεύει σκληρά.
Όπως εγώ.
Edward, όχι, σε παρακαλώ.
Είναι κάτι που θέλω να σου πω.
Δεν είναι...
Τι;
Ξέρεις ότι σε αγαπώ.
Ακόμα.
Θέλω να περάσω τη ζωή μου μαζί σου.
Κι εσύ νιώθεις το ίδιο.
Αγαπιόμαστε, και μπορούμε να ελευθερώσουμε ο ένας τον άλλον.
Edward, πρέπει να έχεις καταλάβει μέχρι τώρα ότι είμαι...
-Florence, τι είναι; -Ότι είμαι χωρίς ελπίδα.
Είμαι εντελώς ανίκανη στο σεξ.
Δεν είμαι καλή σε αυτό.
Φαίνεται ότι δεν το χρειάζομαι όπως άλλοι άνθρωποι, όπως εσύ.
Μπορεί να αλλάξω, αλλά δεν μπορώ να το φανταστώ.
Αν δεν το πω τώρα, θα παλεύουμε πάντα με αυτό.
Θα σου προκαλέσει πολλή δυστυχία, όπως και σε μένα.
Florence, δεν καταλαβαίνω τι ...
Η μητέρα μου γνωρίζει δύο ομοφυλόφιλους.
Ζουν μαζί σε ένα διαμέρισμα, σαν σύζυγοι.
Δύο άντρες. Στην Οξφόρδη, στην Beaumont Street.
Διδάσκουν και οι δύο στο Πανεπιστήμιο.
Κι εμείς μπορούμε να ζήσουμε με τους δικούς μας κανόνες, Edward.
Μπορώ να το πω αυτό, γιατί ξέρω ότι με αγαπάς.
Δεν χρειάζεται να είμαστε σαν τους άλλους.
Θα μπορούσαμε να ζούμε μαζί και...
Κι έτσι...
Και κανείς δεν θα ήξερε τι κάναμε ή δεν κάναμε.
Θα ήμαστε μαζί, και αν το ήθελες, αν το ήθελες πραγματικά,
δηλαδή, όποτε συνέβαινε, και φυσικά, θα συνέβαινε,
θα καταλάβαινα, και επιπλέον, θα το ήθελα.
Γιατί θέλω να είσαι ευτυχισμένος και ελεύθερος.
Δεν θα ζήλευα ποτέ, εφόσον ήξερα ότι με αγαπούσες.
Θεέ μου.
Ειλικρινά, αγάπη μου,
θέλω να είμαι μαζί σου για όλη μου τη ζωή,
να σε φροντίζω, να είμαι ευτυχισμένη μαζί σου,
και να δουλεύω με το κουαρτέτο,
και μια μέρα στο Wigmore Hall
να παίξω κάτι υπέροχο και όμορφο για σένα
όπως Mozart.
Το...
Το κατάλαβα σωστά;
Θέλεις να πηγαίνω με άλλες γυναίκες. Αυτό είναι;
Όχι αν δεν το θέλεις.
Ξέχασες ότι σήμερα παντρευτήκαμε;
Δεν είμαστε δύο γέροι ομοφυλόφιλοι που ζουν μυστικά στη Beaumont Street.
Είμαστε σύζυγοι!
"Με το σώμα μου σε λατρεύω!"
Αυτό υποσχέθηκες σήμερα.
Ενώπιον όλων!
Είσαι τόσο αθώα και ανόητη που δεν συνειδητοποιείς
πόσο αηδιαστική και γελοία είναι η ιδέα σου;
Και τι προσβολή είναι;
Προσβολή σε μένα!
Με ξεγέλασες.
Είσαι απάτη.
Και ξέρω τι άλλο είσαι.
Ξέρεις τι είσαι;
Ψυχρή.
Αυτό είσαι.
Εντελώς ψυχρή.
Πίστευες ότι χρειαζόσουν σύζυγο,
κι εγώ ήμουν ο πρώτος ανόητος που εμφανίστηκε.
Edward; Edward;
Γεια σου, Edward, αγάπη μου. Ήσουν στη δουλειά;
Αλλά πού είναι η Florence;
Θεέ μου, γιε μου.
Και όλα αυτά τα δώρα;
Θα σταλούν όλα πίσω. Ο μπαμπάς γράφει στην Mrs. Ponting.
-Γιατί δεν μπορούμε να δούμε τη Florence; -Την αγαπάμε.
-Γιατί δεν μας λες τι έγινε; -Κοιτάξτε...
Μια μέρα, όταν θα μεγαλώσετε, θα καταλάβετε
Αλλά θέλω να μου υποσχεθείτε,
να μου δώσετε μια ιερή υπόσχεση.
Ότι δεν θα αναφέρετε ποτέ ξανά το όνομά της,
ούτε θα με ρωτήσετε γι αυτήν. Καταλάβατε;
Χέρια στην καρδιά.
-Edward. Αυτό είναι ανόητο. -Το εννοώ.
Και τη δουλειά.
Πρέπει να γράψεις στον Mr. Ponting.
Έγραψα ήδη.
Έλαβα γράμμα από τη μητέρα της Florence.
-Ορίστε, διάβασέ το. -Καλύτερα όχι.
Λοιπόν...
Τέλος πάντων, συμφωνήθηκε.
Μη ολοκλήρωση.
Έλα, γιε μου.
Αλήθεια δεν υπάρχει τίποτε που να θέλεις να μου πεις;
Είσαι σίγουρος;
Eddy.
Κοίτα αυτό.
Τι;
Αυτή η λίστα δεν σου φαίνεται οικεία;
-Έχουμε ήδη όλους αυτούς τους δίσκους. -Τι;
Δεν ξέρω τι έκαναν εδώ. Είναι χάλια.
Φαίνεται σαν να έστειλαν την παραγγελία του προηγούμενου μήνα.
Και αυτού του μήνα.
Τα έχουν μπερδέψει εντελώς.
Θα πρέπει να τις ξεχωρίσουμε,
και να καλέσουμε τον... πώς τον λένε;
-Τον Bob. -Θα μπορούσε να έρθει το απόγευμα.
Με συγχωρείτε. Έχετε κανέναν Chuck Berry;
Φυσικά.
Δεν ξαναείχαμε αυτό το πρόβλημα;
Υποθέτω πως ναι.
Για να δούμε...
Τι λες για ένα "Best of";
Τέλεια.
Δεν φαίνεσαι ότι θα σου άρεσαν αυτά.
Δεν είναι για μένα. Είναι για τα γενέθλια της μητέρας μου.
Είναι πολύ μεγάλη. Θα γίνει 36.
Δεν είναι και τόσο μεγάλη.
Βλέπετε, ακούει μόνο κλασσική μουσική
αλλά της αρέσει ο Chuck Berry.
Κι εμένα.
Πάντα λέει ότι είναι ανάλαφρος και χαρούμενος.
Θα εκπλαγεί πολύ. Αλλά πόσο κάνει;
Έχω μόνο 75p.
Είναι...
Είναι εντάξει. Μπορείς να τον πάρεις.
Θέλω να τον πάρεις.
Είστε στ' αλήθεια σίγουρος;
Ναι.
Τέλεια. Και ευχαριστώ. Θα βάλω τα λεφτά στο φιλανθρωπικό...
Όχι, όχι. Δεν υπάρχει λόγος...
Μόνο πες της...
Πες της "Χρόνια πολλά."
Χρόνια πολλά από ποιον;
Από...ξέρεις, από το κατάστημα.
Αντίο τότε. Και πάλι ευχαριστώ. Είστε πολύ καλός.
Περίμενε.
Δεν μου είπες πώς σε λένε.
Chloe. Chloe Morrell. Γεια.
-Λοιπόν, δανείστηκε το ποδήλατο... -Όχι, το έκλεψε.
Πήγε για σκοποβολή στο λόφο, στο σπίτι της μητέρας του
και είπε, "Ορίστε τα χρήματά σου."
Δεν είναι πάντα έτσι.
Ήξερα κάποτε ένα ζευγάρι.
Πολύ σωστό.
Αθώους και νέους.
Κι εκείνη ήταν πολύ όμορφη.
Και παντρεύονται, ξέρετε, με τον παραδοσιακό τρόπο.
Εκκλησία και τούρτα.
Μήνας του μέλιτος σε ένα ξενοδοχείο δίπλα στη θάλασσα...
Και τη μεγάλη βραδιά,
δεν πήγε ακριβώς καλά, ξέρετε, στο κρεββάτι.
Και εκείνη αναστατώνεται πολύ.
Και του λέει ότι δεν το έχει με το σεξ.
Ότι όταν θα ζουν μαζί, μπορεί εκείνος να το κάνει με όποιαν θέλει.
-Με οποιανδήποτε εκτός από κείνη. -Τι προσφορά.
Τον αγαπάει;
Ναι.
Τον αγαπάει. Ειλικρινά.
Αλλά αυτό είναι το θέμα, βλέπετε, αυτός δεν το καταλαβαίνει.
Δεν έπρεπε να έχει ακούσει.
Έπρεπε να της το έχει κάνει στην παραλία.
Τυπικό.
Είσαι τόσο ευαίσθητος.
Είναι πολύ θυμωμένος.
Δεν βλέπει ότι...
Το θέμα είναι...
Τον αγαπάει πραγματικά.
Και δεν θέλει να τον απογοητεύσει.
Αλλά θέλει να είναι μαζί του, και θέλει εκείνος να είναι ευτυχισμένος.
Λοιπόν, όλα τελειώνουν εκείνη τη βραδιά στην παραλία.
Δεν...
Δεν ξαναβλέπουν ποτέ ο ένας τον άλλον.
Παντρεμένοι για έξι ώρες.
Τι απέγινε εκείνη;
Δεν ξέρω.
Υποθέτω ότι...
Δεν ξέρω.
Ούτε καν το είδα. Πολύ αργός.
Πριν σχεδόν μισόν αιώνα,
τέσσερις σπουδαστές στο Royal College of Music
άρχισαν να συναντιόνται ανεπίσημα
για να παίξουν μερικά αγαπημένα κομμάτια
και να βελτιώσουν την ομαδική τεχνική τους.
Το αποτέλεσμα ήταν το διάσημο πια Ennismore Quartet.
Αυτόν τον Οκτώβριο στο Wigmore Hall του Λονδίνου,
θα παρουσιάσουν ένα πρόγραμμα με Mozart, Beethoven και Britten
για να γιορτάσουν τα 45 χρόνια της μουσικής τους.
Μια παράσταση που έχει ακόμα μεγαλύτερη σημασία
λόγω της πρόσφατης ανακοίνωσης
ότι αυτό το κονσέρτο θα είναι το αποχαιρετιστήριο.
Χθες, στο σπίτι τους στο Primrose Hill,
μίλησα με την βιολίστρια Florence Morrell και τον σύζυγό της, Charles, τον τσελίστα,
και τους ρώτησα πρώτα
πόσο δύσκολο ήταν να συνδυάσουν μια επιτυχημένη οικογενειακή παρουσία,
3 παιδιά, 5 εγγόνια, με τις απαιτήσεις της διεθνούς...
Ευχαριστώ, αγάπη μου.
Γεια σου, μαμά. Καλή επιτυχία.
Γεια σου, μπαμπά. Καλή επιτυχία.
-Ορίστε, μπαμπά. -Ευχαριστώ, γιε μου.
Μαμά, είμαστε τόσο περήφανοι και για τους δυο σας.
Μετάφραση: Calamity Jane
Μπράβο.
Λυπάμαι, Edward.
Λυπάμαι πάρα πολύ.
Πάμε τώρα πίσω...
Μαζί.
Edward;