ΧΑΜΟΓΕΛΑ ΜΙΑΣ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΗΣ ΝΥΧΤΑΣ
Τα εισιτήριά σας, κύριε.
Ευχαριστώ.
- Είναι 4:00. - Ωραία.
Η Δις Άρμφελντ εμφανίζεται.
Η Δις Άρμφελντ; Δεν το ήξερα.
Η Δις Άρμφελντ, η μεγάλη ηθοποιός.
Ναι, ξέρω.
Τι είπε όταν αναφέρθηκες στην Ντιζάϊαρ Άρμφελντ;
Κοκκίνησε και εξεπλάγει.
- Εξεπλάγει; - Πολύ εμφανώς.
- Αντίο, κύριοι. - Αντίο, κε. Έγκερμαν.
Έξω στον ήλιο, κύριοι. Το Καλοκαίρι έφθασε.
"Έξω στον ήλιο, κύριοι."
Θα πάει κατ΄ευθείαν σπίτι στην νεαρή γυναίκα του.
Ο γιός από τον προηγούμενο γάμο του δεν ανακατεύεται στα χωράφια του μπαμπά του.
Αληθεύει ότι η Ντιζάϊαρ Άρμφελντ ήταν ερωμένη του;
Για δύο χρόνια, μετά το θάνατο της πρώτης γυναίκας του.
Μετά τον πέταξε έξω.
- Μια γυναίκα με αχαλίνωτη συμπεριφορά. - Συμφωνώ.
Εξάλλου, είναι ηθοποιός.
Αυτό τα λέει όλα.
ΕΓΚΕΡΜΑΝ — ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ
Άντολφ, ο κος. Έγκερμαν είναι εδώ.
Θα έρθει πάραυτα.
Πάραυτα.
Πως είστε, κύριε;
Πρέπει να πω ότι οι φωτογραφίες της συζύγου σας
είναι τα πιο υπέροχα πορτραίτα που πάρθηκαν ποτέ σ' αυτό το στούντιο.
Ένα υπέροχο καλλιτεχνικό επίτευμα.
Το θέμα —
Το θέμα είναι πάντα κυρίαρχο.
Ναι.
Η Άννι Έγκερμαν είναι όμορφη.
- Η σύζυγός μου είναι μέσα; - Μάλιστα, κύριε. Σερβίρεται το τσάϊ.
- Σας ζήτησε επανειλημμένως, κύριε. - Έχω αργήσει λίγο.
Ο καιρός είναι υπέροχος.
Ναι, το Καλοκαίρι έφτασε.
Αν και προτιμώ το Φθινόπωρο.
Νωρίς το Φθινόπωρο, αυτό είναι.
- Πόσο χρονών είσαι, Πέτρα; - Δεκαοκτώ, κύριε.
- Ευχάριστη ηλικία. - Νομίζετε, κύριε;
- Ο γιός μου είναι στο σπίτι; - Διαβάζει στην κυρία.
"Ενάρετοι βραχίονες ενάρετος άνδρας,
και αν κι' ο πειρασμός επιτίθεται, δεν είναι ήττα.
Επίκαιρο αυτό που είπε ο Μάρτιν Λούθερ,
'Δεν μπορείς να σταματήσεις τα πουλιά από το να πετούν πάνω απ' το κεφάλι σου,
αλλά μπορείς να τα αποτρέψεις από το να φωλιάσουν στα μαλλιά σου.'"
Γειά σας, παιδιά. Γειά σας, Κα. Έγκερμαν.
Συγχώρησέ με που καθυστέρησα το τσάϊ, μα βλέπω πως είχες παρέα.
Γειά σου, γιέ μου.
Πως τα πήγες με τις εξετάσεις; Ανόητη ερώτηση.
Υπέροχα, είμαι σίγουρος.
Ο καθηγητής επαίνεσε τον Χένρικ.
Είπε ότι είναι υπέροχο να βλέπει θεολόγο που να μην είναι ηλίθιος.
Είσαι αποφασισμένος να ενταχθείς στην εκκλησία;
- Μην γίνεσαι κακός, Φρέντρικ. - Δεν είπα τίποτα.
Παράξενο! Θα πάμε στο θέατρο απόψε!
Τι να φορέσω;
Και έχεις καιρό να πας! Παράξενο!
Τι να φορέσω;
Φαντάσου! Βρίσκεις χρόνο να πάρεις την μικρή σου Άννι στο θέατρο.
Χέντρικ, κοίτα! Εισιτήρια θεάτρου!
Μήπως καλύτερα να πήγαινες με τον Χέντρικ;
Όταν μπορώ να πάω μαζί σου, ο οποίος είσαι πάντα απασχολημένος;
Τι να φορέσω;
Το μπλέ με τα φτερά;
Ή το κίτρινο;
Είναι κωμωδία;
Ξέρω.
Το άσπρο πάει και με γέλιο και με δάκρυ.
Πόσο απερίσκεπτος είμαι να αγοράσω μόνο δύο εισιτήρια.
Μα υποθέτω οτι η κωμωδία είναι πολύ εγκόσμια για έναν άνθρωπο του Θεού.
Ίσως.
Άννι γλυκιά μου;
Για να ευχαριστηθούμε την παράσταση στο έπακρο, καλύτερα να πάρουμε έναν υπνάκο.
Θα μας συγχωρήσεις να σε αφήσουμε;
Θα σε δώ στο δείπνο.
- Σταμάτα να περπατάς έτσι. - Τι εννοείτε, κύριε;
- Ό,τι είπα: "Σταμάτα να περπατάς έτσι." - Και πως περπατάω;
- Κουνάς τους γοφούς σου, Πέτρα. - Αλήθεια;
Αλήθεια!
Αστείο.
Ντιζάϊαρ…
πόσο σ' επιθύμησα.
Πρέϋ πες μου για την Κοντέσσα.
Δεν την έχω συναντήσει ποτέ, την έχω δει μόνο από απόσταση.
Καταλαβαίνω το αίτημά σας, Μαντάμ ντε Βιλμοράκ.
Θα καταβάλλω κάθε δυνατότητά μου, να περιγράψω την προσωπικότητα της Κοντέσσας,
η οποία, εντούτοις, έχει πολλές αποχρώσεις και είναι πλούσια σε μυστήριες αντιφάσεις
για να περιγραφεί σε λίγα λεπτά.
Η δύναμή της πάνω στους άντρες, λέγεται οτι είναι μοναδικής ποιότητας.
Η Κοντέσσα Σελιμόν ντε Φρανσέν ντε λα Τούρ ντε Κάνσας.
- Ποιά παίζει την Κοντέσσα; - Η Δις Άρμφελντ, πιστεύω.
- Το μικρό της όνομα δεν είναι Ντιζάϊαρ; - Είναι.
Μπορώ να πάρω τα κυάλια;
- Γιατί μας κοίταξε; - Δεν νομίζω οτι το έκανε.
Μας κοίταξε και χαμογέλασε. Γιατί;
Για αναγνώριση του χειροκροτήμαστος.
- Είναι πολύ όμορφη. - Είναι το μέϊκ-απ.
Πως είσαι τόσο σίγουρος; Την έχεις δει στην πραγματικότητα;
Όλοι ξέρουμε οτι κάθε άντρας έχει την αξιοπρέπειά του.
Οι γυναίκες έχουμε το δικαίωμα να διαπράττουμε πολλαπλά αμαρτήματα στους συζύγους,
στους εραστές στους γιούς,
με εξαίρεση: την προσβολή της αξιοπρέπειάς τους.
Αν γίνει αυτό, θα είμαστε πολύ ηλίθιες και θα πρέπει να υποστούμε τις συνέπειες.
Μάλλον, πρέπει να κάνουμε την αξιοπρέπεια του άντρα, πρώτιστη σύμμαχό μας,
να την χαϊδεύουμε, να την καταπραύνουμε, να της μιλάμε φιλικά
να την χειριζόμαστε σαν το καλύτερο παιχνίδι μας.
Μόνο τότε έχουμε τον άντρα στο χέρι, στα πόδια μας,
ή οτιδήποτε άλλο θέλουμε την συγκεκριμμένη στιγμή.
Πιστεύετε οτι αυτό συνάδει με την αληθινή και ειλικρινή αγάπη, κυρία;
Μην ξεχνάτε, κυρία, οτι η αγάπη είναι μιά αέναη δεξιοτεχνία τριών μπαλών,
το όνομα των οποίων είναι καρδιά, λέξεις και λαγόνια.
Πόσο εύκολο είναι να χειρίζεσαι αυτές τις τρείς μπάλες,
και πόσο εύκολο να ρίξεις μία απ' αυτές.
Ανατριχιάζω σ' αυτή την έλλειψη αξιοπρέπειας!
Θέλω να πάω σπίτι.
Σας βεβαιώ οτι η έλλειψη αξιοπρέπειάς της είναι υψιλά ηθική,
και η επιρροή της σε όλους τους άντρες πολύ εξευγενιστική,
οποιαδήποτε κι' αν είναι η στάση τους.
Γιατί… τελείωσε κιόλας το έργο;
Η κυρία δεν αισθάνεται καλά. Βοήθησέ την να ξαπλώσει, Πέτρα.
Βεβαίως, κύριε.
Στην υγειά σου, γιέ μου.
Δεν ήξερα οτι η κιθάρα ήταν μέρος της παιδείας ενός ιερωμένου.
Υπέροχο κρασί.
Έχεις καλό γούστο.
Χαίρομαι που γιορτάζεις τις εξετάσεις σου.
- Είμαι πολύ δυστυχής. - Ναι, βέβαια.
- Γίνεσαι σαρκαστικός. - Γιατί να είσαι δυστυχής;
Είσαι νέος, έχει φεγγάρι, πέρασες τις εξετάσεις σου,
έχεις σαμπάνια και ένα κορίτσι που είναι σίγουρα... ελκυστικό.
Όμως είσαι δυστυχής. Αυτές είναι οι προσδοκίες της νιότης.
- Δεν την αγαπώ. - Τόσο το καλύτερο.
Αμαρτήσαμε, και ήταν σαν —
Πτώση από μιά σέλλα, που πρέπει να ξανακαβαλίσεις αμέσως.
- Είναι η αλήθεια για την αγάπη και την ιππασία. - Αυτό είναι αηδιαστικό!
Γιατί μπερδεύεις τα πράγματα, αγόρι μου;
Το σέξ είναι του νέου και του γέρου το παιχνίδι.
Η αγάπη είναι —
- Ένας νέος δεν μπορεί ν' αγαπήσει; - Ω, ναι!
Ένας νέος πάντα αγαπά…
τον εαυτό του.
Η αγάπη του εαυτού του, και η αγάπη του για την αγάπη.
Μα ένας ώριμος άντρας σαν και σένα ξέρει τα πάντα για την αγάπη;
- Έτσι νομίζω. - Αυτό πρέπει να είναι υπέροχο.
Είναι τρομερό, γιέ μου, και πολύ δύσκολο να το καταλάβεις.
Είσαι σοβαρός τώρα, πατέρα;
Η Πέτρα ήταν τόσο ευγενική.
"Καλύτερη τύχη την επόμενη φορά," είπε, γελώντας.
Τι είπες; Α, ναι!
Η πρώτη φορά είναι πάντα μιά μίζερη φάρσα!
Ευτυχώς, οι γυναίκες δεν το παίρνουν τόσο σοβαρά όσο εμείς.
- Διαφορετικά το ανθρώπινο είδος θα πέθαινε. - Αστειεύεσαι με τα πάντα.
Κι' εσύ επίσης, όταν καταλαβαίνεις τη βλακεία σου,
και την κοινοτοπία των ψευδαισθήσεών σου.
Η κυρία θα ήθελε να πει καληνύχτα, κύριε.
Θα είμαι εδώ, Πέτρα.
Είσαι καλό κορίτσι, Πέτρα.
Θα φροντίσω να πάρεις μια αύξηση.
Θα ζήλευες;
Να ζήλευα;
Αν ο Χέντρικ άρχιζε να με φλερτάρει,
ή αν είχα κάποια φαντασίωση μαζί του;
Είναι υποθετική ερώτηση.
Εσύ και οι ιδέες σου.
Θα ζήλευες; Απάντησέ μου.
Δεν μπορώ ν' απαντήσω, εκτός κι' αν σηκωθώ.
Ναι, πιστεύω οτι θα ζήλευα.
Διότι είσαστε κι' οι δύο τόσο νέοι κι' εγώ τόσο γέρος,
κι' επειδή σας αγαπώ και τους δύο.
Είσαι τρομακτικά γέρος.
Γιατί με παντρεύτηκες; Μπορείς να μου πεις;
Αυτό είναι ανάκριση;
Θεώρησες οτι είμαι όμορφη;
Μα, ναι. Τρομερά ωραία.
Διαφορετική από άλλες γυναίκες;
Κι' αυτό.
Και ήμουν μόνο 16.
Μα, ναι… κι' αυτό.
Ήμουν σπιτική και πάντα χαρούμενη.
Εσύ με έκανες χαρούμενο.
Και ο λύκος σκέφτηκε:
"Άραγε τι γεύση θα είχε ένα νέο κορίτσι;"
Αυτό σκέφτηκες;
Σίγουρα ο λύκος είχε κακές σκέψεις.
Ναι, ίσως είχε ο λύκος, κάποιες φορές.
Μετά ο λύκος απογοητεύτηκε.
Γιατί;
Ήσουν τόσο μόνος και λυπημένος εκείνο το Καλοκαίρι.
Σε λυπόμουν τόσο πολύ.
Και μετά αρραβωνιαστήκαμε.
Ήμουν εγώ που το πρότεινα. Το ξέχασες;
Ξεχνάει κανείς με τα χρόνια.
Θα κοιμηθώ τώρα.
Μιά μέρα θα γίνω πραγματικά η γυναίκα σου,
και θα κάνουμε παιδί.
Ναι.
Πρέπει να κάνεις υπομονή μαζί μου.
Καληνύχτα.
Δεν ήταν πολύ διασκεδαστικό έργο.
Δεν το είδαμε όλο.
Πόσο χρονών μπορεί να είναι αυτή η Άρμφελντ;
Δεν ξέρω.
Πενήντα, αναμφίβολα.
Ω, δεν νομίζω.
Γριά, όπως και νά'χει.
Καληνύχτα.
"Η αρετή είναι διαρκής,
διότι αν διακόπτεται, παύει να είναι αρετή.
Και η πρόσφατη αρετή δεν αξίζει, το όνομα αρετή.
Η αρετή διαμετρικά αντιτίθεται όχι μόνο σε απρεπείς πράξεις,
μα ως επί το πλείστον σε απρεπείς σκέψεις ή φαντασία.
"Ενάρετοι βραχίονες ενάρετος άνδρας,
και αν κι' ο πειρασμός επιτίθεται, δεν είναι ήττα.
Επίκαιρο αυτό που είπε ο Μάρτιν Λούθ-"
Δεν ακούς.
Ακούω, άλλά δεν καταλαβαίνω.
Το μυαλό σου είναι αλλού!
Όχι εκεί που νομίζεις.
Σκεφτόμουν τον πατέρα σου.
Είναι ένας γερο-κυνικός!
Νομίζω οτι είναι γλυκός.
Όταν σε κοιτάει με τα κατεργάρικα μάτια του,
αισθάνεσαι ένα κάψιμο παντού.
Είσαι μιά ακόλαστη, ασελγής γυναίκα!
Είναι κρίμα που είσαι τόσο γλυκός απ' τη μία και τόσο μπερδεμένος απ' την άλλη.
- Τι εννοείς; - Τίποτα.
Είσαι γλυκός σαν μικρή κούκλα, Κύριε Χέντρικ.
- Γειά σου, Μάλλα. - Να πάρει!
Δις Γκλαντ! Θα ήταν εύκολο να πλύνετε τα κολλάρα μου;
Που είσαστε, κε. Άλμροθ;
Φρέντρικ!
Βρε παλιοτράγο, βάρβαρε, μυταρού καμήλα!
Δείχνεις ασυνήθιστα ανθρώπινος.
Ευχαριστώ για τη φιλοφρόνηση.
Πονάει το ευρύ σου στέρνο; Η καρδιά, όπως το λένε οι θνητοί.
Δεν ήρθα γι' αυτό.
Ω, όχι.
Ήταν πάντα τα επιφανή μέρη σου που σε έφερναν στην Ντιζάϊαρ.
Παράξενο, μα σήμερα όταν πήρα έναν υπνάκο με τη γυναίκα μου,
σε ονειρεύτηκα σε —
Τέλος πάντων, σε ονειρεύτηκα.
Ξαφνικά κατάλαβα οτι μουρμούριζα το όνομά σου χαϊδεύοντας τη γυναίκα μου.
Ευτυχώς, η Άννι δεν το κατάλαβε.
Πολύ συγκινητικό.
"Στα όνειρά του, ζούσε αυτή…"
Γίνεσαι κακιά στην ηλικία σου.
Ηλικία! Τι συζητάς; Τα τρία προηγούμενα χρόνια ήμουν 29,
που δεν είναι τίποτα για μιά γυναίκα της ηλικίας μου.
Η νεαρή σύζυγός μου σκέφτηκε οτι είσαι 50. Τι λες γι' αυτό;
Τη μικρή μέγαιρα!
- Φρέντρικ, σημαίνει οτι ξέρει. - Τι;
Οτιδήποτε είπες για μένα στον ύπνο σου.
Σκέψου, φάνηκε αναστατωμένη.
Έκλαψε και έκανε περίεργες ερωτήσεις.
- Και η Άννι δεν είναι χαζή. - Δεν μπορεί, αν τόλμησε να σε παντρευτεί.
Υποσχέσου οτι δεν θα γελάσεις και θα σου πω κάτι.
Κάτσε εκεί να βγάλω το φουστάνι μου.
Μπορείς να γελάσεις όσο θέλεις.
Είμαστε παντρεμένοι δύο χρόνια και δεν έχω —
Εν ολίγοις, είναι ακόμη ανέπαφη.
Το τέλος του κόσμου έφτασε!
Ο γερό-λυκος το γύρισε σε τρυφερό βοσκό.
Με φοβάται,
και δεν καταλαβαίνω γιατί.
Θέλω να ωριμάσει αδιατάραχτα.
Θέλω να έρθει σε μένα χωρίς φόβο.
Με τη θέλησή της, όχι από καθήκον ή βίαια.
Καταλαβαίνω οτι την αγαπάς.
Βρώμικη λέξη.
Μα αν αγάπησα ποτέ κάποιαν, είναι αυτή.
Ο Φρέντρικ Έγκερμαν ερωτευμένος — Δεν το πιστεύω.
Αποκτάς περίεργες ιδέες με τα χρόνια.
Ιδέες όπως ευγένεια, σεβασμός,
και αγάπη.
Ένα αξιοσημείωτο κορίτσι
που σε κάνει να υποφέρεις από πονόδοντο.
Όταν επιστρέφω σπίτι, τρέχει και με χαιρετά επειδή χαίρεται που γύρισα.
Είναι ξεροκέφαλη σαν κακομαθημένο παιδί.
Είναι οξύθυμη και αγριεύει βίαια.
Είναι τόσο ζωηρή, που το σπίτι δονείται και οι τοίχοι ραγίζουν.
Είναι τρυφερή και στοργική.
Της αρέσει να καπνίζω πίπα.
Της αρέσω…
σαν να ήμουν ο πατέρας της.
Θεέ μου.
Είμαι ώριμος.
Ξαφνικά ο τράγος κατεβάζει το κεφάλι και ογκανίζει.
Μετά λυπάμαι και θυμώνω. Δεν είναι όπως τα σχεδίασα.
Τι θέλεις από μένα;
Θέλω να μου πεις αν η Άννι είναι ανέλπιστη υπόθεση,
ή το αντίθετο. Ή οτιδήποτε.
Πως θα μπορούσα; Δεν την ξέρω.
Πρέπει να με βοηθήσεις, Ντιζάϊαρ.
Προς χάριν της παλιάς φιλίας.
Λοιπόν, είναι μία αιτία, έτσι;
Είσαι η μόνη φίλη μου.
Το μόνο πρόσωπο στο οποίο μπορώ να δείξω τον εαυτό μου, σε όλη του την άσχημη γύμνια.
Και τι θα κερδίσω;
Έχω έναν νεαρό γιό — πάρ'τον.
Ντροπή σου.
Ένα βουνό; Ένα ευγενές άτι;
Δεν είναι αρκετά.
Ένα μαργαριταρένιο περιδέραιο;
Έχω ήδη πολλά.
Θα ανταμειφθείς στον παράδεισο.
Όχι, Φρέντρικ Έγκερμαν!
Θέλω την ανταμειβή μου σ' αυτή τη ζωή.
- Συγχώρησέ με, θα κάνω ένα μπάνιο. - Βεβαίως.
Να φύγω απ' το δωμάτιο;
Μην είσαι ανόητος.
Ακόμη ματώνω.
Φρέντρικ, έλα εδώ.
Είμαι όμορφη όπως ήμουν; Με άλλαξαν τα χρόνια;
Τίμια.
Είσαι τόσο όμορφη, όσο κι' επιθυμητή.
Τα χρόνια έδωσαν στο σώμα σου την τελειότητα, που η ίδια η τελειότητα στερείται.
Τον ενθουσιασμό που δεν βρίσκεις στην υπεροχή.
Η παράσταση τελείωσε. Πήγαινε κάτσε στον καναπέ.
Μπορείς να σταματήσεις ώστε να σε ντύσω;
Ω, όχι, με σταύρωνεις, Μάλλα.
Δεν σε σταυρώνω. Απλά νυστάζω.
Αν δεν ήσουν εσύ, Μάλλα, Θα ήμουν ένα καλάμι κινούμενο απ' τον άνεμο.
Όπως και να' χει, είσαι ένα κουνημένο καλάμι!
Είναι αυτός ο κύριος όμορφος και αξίζει τον κόπο;
Ξέρω τον κο. Έγκερμαν. Είναι όσα πάνε κι' όσα έρθουν.
Όσα πάνε κι' όσα έρθουν.
Η Δις Ντιζάϊαρ έρχεται.
Πριν καλά το καταλάβεις, θα είσαι στην λάθος πλευρά των μπερδεμένων ημερών σου.
Σπαταλάω τα νιάτα μου με λάθος άντρες;
Υπάρχει καιρός ευθυμίας και καιρός θλίψης.
Δεν θέλει κανείς τόσες πολλές γρατζουνιές στο λούστρο.
Που είναι το κόκκινο φόρεμά μου;
- Θα πας στο πάρτυ; - Ναι, θα πάω.
Θα βγω με τον Φρέντρικ Έγκερμαν.
Θα ξαναθυμηθούμε παλιές ιστορίες.
Επί του παρόντος είσαι επίσημα προσκεκλιμένος για ένα ποτήρι κρασί.
Ας φύγουν, όλες οι πίκρες οι δοκιμασίες και οι ταλαιπωρίες
Εδώ και τώρα έχουμε μόνο τον εύθυμο και γλυκό έρωτα
Ας είμαστε όλοι χαρούμενοι τώρα
Η χαρά είναι το μόνο μας μέλημα
Το να κάνεις έρωτα η λογική δεν το ορίζει
Κι αν δεν αγαπούσαμε ποτέ
Ω!
Τι θα κάναμε στην ζωή;i>
Πρόσεχε τη λακούβα, Φρέντρικ.
Φρέντρικ,
δεν είσαι όμορφος!
- Φόρεσε την σκούφια. - Ενίσταμαι!
Θα μπορούσες να κρυολογήσεις, γι' αυτό βάλε την σκούφια.
Πως μπορεί μια γυναίκα ν' αγαπήσει έναν άντρα; Μπορείς να μου πεις;
Η άποψη της γυναίκας σπάνια βασίζεται στην αισθητική.
Και μπορεί κάποιος να σβήσει και το φως.
- Τίνος τα ρούχα είναι αυτά; - Κάποιου άντρα.
- Είναι πολύ — - Θα ήταν χειρότερα αν ήσουν γυμνός.
- Κι' αν φανεί; - Είναι σε γυμνάσια.
Αλήθεια, στρατιώτης;
Τι το κακό;
Κάτω απ' τη στολή, είναι σαν όλους τους άντρες.
Ένας ιππέας, ίσως;
Είναι πολύ όμορφος άντρας.
Ποιός ήταν αυτός;
- Ο Φρέντρικ. - Ο Φρέντρικ;
Ναι, ο Φρέντρικ.
Παράξενος δείχνεις.
Εγώ — Εννοώ, εσύ —
Αυτό είναι — Σίγουρα μπορεί να είναι.
Τώρα κοίτα τον Φρέντρικ Έγκερμαν.
Άσπρος σαν το χιόνι,
και, την ίδια στιγμή, λίγο κολακευμένος, συγκινημένος και πολύ συναισθηματικός.
"Αγαπημένη μου Ντιζάϊαρ, μόνη και γενναία έχεις μοχθήσει όλα αυτά τα χρόνια,
θυσιάζοντας τα πάντα γι' αυτό το σημάδι της αγάπης μας."
Απάντησε στην ερώτησή μου!
Το παιδί είναι δικό μου και μόνον.
Το όνομά του είναι Φρέντρικ!
Από τον Φρέντρικ τον Μεγάλο της Ρωσσίας.
Ντιζάϊαρ!
Πήγαινε για ύπνο τώρα.
Μην δίνεις σημασία στο τι λέει ο ανόητος άντρας.
Δεν θα είχα ποτέ δικό σου παιδί.
Δεν είσαι κατάλληλη να έχεις παιδιά.
Τελείωσε το ηδύποτό σου και φύγε!
Να σου ευχηθώ μια πλήρως ευχάριστη νύχτα.
- Μπορώ να πω κάτι; - Είσαι ίδιος όπως πάντα.
Αδιάφορος σε ότι σε αφορά, κυνικός και βλάκας με τους άλλους.
- Μπορώ να πω κάτι; - Όχι!
Αυτή είναι ιστορική στιγμή:
Τελικά χτυπήθηκες από τρόμο αισθημάτων πάνω απ' τη μέση!
- Κι' εγώ έχω αισθήματα! - Ηρέμησε τώρα.
Είμαι πολύ ήρεμη. Τι να κάνω που έχω θυμό;
Μπορώ να πω κάτι;
Όχι, δεν μπορείς!
Μυταρά μπαμπουίνε. Εύχομαι μιά φορά
να έσπαγε η καρδιά σου, τόσο που να μην σου έμενε ούτε μιά πορδή!
Έχω υποφέρει πολύ.
Έχεις υποφέρει! Από τι; Στενά παπούτσια;
Ο δικηγόρος του οποίου το κεφάλι είναι παλιό σαν το γραφείο του.
- Επιθυμώ να μιλήσω! - Όχι, μιλάω εγώ!
Και θα μιλήσω, ακόμη κι' αν δεν έχω κάτι να πω!
Μ' έκανες τόσο έξαλλη που ξέχασα τι σκεφτόμουν!
- Τι επρόκειτο να πεις; - Ξέχασα.
- Μπορώ να πάω στο κρεββάτι τώρα; - Βεβαίως, αγαπητή Μάλλα.
- Θέλεις ζάχαρη; - Όχι, ευχαριστώ.
Συγχώρησε την απερισκεψία μου.
Ξέρεις πολύ καλά τι είναι η μοναξιά,
παρά τη γυναίκα και το γιό σου.
Μερικές φορές το σπίτι μου φαίνεται σαν νηπιαγωγείο της αγάπης.
Πόσο ταιριαστό.
Τουλάχιστον ήμαστε κι' οι δυό ενήλικες. Ξέραμε τι κάναμε.
Ώστε ήμαστε ενήλικες; Ξέραμε τι κάναμε;
- Ειδικά όταν χωρίσαμε, σωστά; - Εσύ το διέλυσες, όχι εγώ.
Τι είχες να μου προσφέρεις;
Ασφάλεια; Μέλλον;
Μήπως ήσουν ερωτευμένος μαζί μου;
Ήμουν καλός συμπαίκτης, κάτι καλό να δείχνεις στους φίλους σου τους εργένηδες.
- Σκόπευες να με παντρευτείς; - Να, εγώ —
Η γυναίκα μου είχε μόλις πεθάνει.
Μην γυροφέρνεις την ερώτηση. Σκόπευες να με παντρευτείς;
Ίσως, όχι ακριβώς τότε.
Βλέπεις;
Εκτός τούτου, διασκέδαζες γενναία με το σκόρ που είχες στις γυναίκες.
Μα ήσουν η κορυφαία.
Σκεφτόμενη πως σε άφησα να μ' εμεταλλευτείς, με τρελαίνει!
Ήσουν κάθαρμα!
Γιατί με βασανίζεις;
Με κατηγορείς και μου αποδίδεις ονόματα.
- Δεν ξεχνάς εύκολα. - Α, όχι;
Ποιός αναμόχλευσε το παρελθόν;
Τι με νοιάζει αν αγαπάς το νυμφίδιό σου και αν δεν μπορείς να την κουμαντάρεις;
Τι με νοιάζει αν ματώνει η καρδιά σου;
Ας ματώνει, κι' ας αισθάνεσαι τα κεντρίσματα.
Νόμιζα οτι είμαστε φίλοι.
Τώρα βλέπω οτι έκανα λάθος, και καταριέμαι την ειλικρίνεια μου στιγμές πριν!
Γιατί να είμαι φίλη σου; Δεν είχες ποτέ φίλους εκτός από τον εαυτό σου.
Σαν και σένα, στην περίπτωση!
Έχω το θέατρο, αγαπητέ μου κύριε.
Το θέατρο είναι η ζωή μου, και έχω και το ταλέντο μου.
Δεν θέλω την βοήθεια κανενός σε οτιδήποτε, εκτός από το κορδόνι του κορσέ.
Λοιπόν λέμε καληνύχτα.
Τα όνειρά μου θα είναι αυστηρώς μονογαμικά στο μέλλον.
Θα ήμουν ευγνώμων
να γλυτώσω κάθε συμμετοχή στις βασικές φαντασιώσεις σου, αγαπητέ μου κύριε.
Εκτός τούτου, δεν ήσουν πολύ καλή στην Κοντέσσα.
Τον ρόλο έπρεπε να πάρει κάποια νεώτερη απ' τον θίασό σου.
Μα έχεις ακόμη το όνομα, Δεσποινίς Άρμφελντ.
Πρόσεξε, Φρέντρικ Έγκερμαν,
μήπως ένα νεώτερο μέλος της οικογένειάς σου αναλάβει τον ρόλο του συζύγου.
- Ποιος να είναι; - Φοβάμαι πως είναι ο Μάλκολμ.
Εννοείς ο ιππέας;
Θα πω στη Μάλλα να ανοίξει.
- Στο απαγορεύω. - Φοβάσαι;
Ένας κύριος δεν αντιμετωπίζει έναν ανταγωνιστή στερούμενος τα παντελόνια του.
Μάλλα, ανοίγεις την πόρτα;
Το απολαμβάνεις, έτσι;
Πρέπει να σε προειδοποιήσω: Ο Mάλκολμ είναι πολύ ζηλιάρης.
Οπλοφορεί;
Θα μπορούσε πιθανώς να σε καθαρίσει με τα χέρια, αν είχε αυτή την τάση.
Ίσως να κρυφτώ.
Δεν είμαστε στη σκηνή, αγαπητέ Φρέντρικ.
Μα αυτή είναι μια καταραμένη φάρσα!
Ζητώ συγγνώμη για την σκονισμένη μου εμφάνιση.
Το πιστό μου άλογο ο Ράμμελ έπεσε έξω από την πόλη.
Μερικά ταπεινά λουλούδια κατάφερα να μαζέψω από έναν κήπο.
Γοητευτικό, αγαπητέ Καρλ-Μάγκνους. Και τι υπέροχα λουλούδια.
- Πόσο θα μείνεις; - Έχω άδεια 20 ωρών.
Τρεις να έρθω εδώ, εννιά μαζί σου, πέντε με την γυναίκα μου,
και τρεις να επιστρέψω.
Θα σε πείραζε αν φορούσα την ρόμπα μου;
- Είναι κατειλημμένη, φοβάμαι. - Το βλέπω.
Μα νόμιζα οτι σύντομα θα ήταν διαθέσιμη.
Επιτρέψτε μου να σας συστήσω.
Από 'δώ ο κος. Έγκερμαν, δικηγόρος. Ο Κόμης Μάλκολμ.
Γοητευμένος, σίγουρα.
Ο κος. Έγκερμαν έπεσε σε μιά λακκούβα με νερό στην μπροστινή είσοδο.
Ελπίζω να μην πληγωθήκατε.
Ούτε γρατζουνιά.
Χαίρομαι.
Η επίσκεψή σας αυτή την ώρα έχει επίσημο χαρακτήρα;
Είμαστε παλιοί φίλοι.
Επίσης βλέπω οτι και το νυχτικό μου αποδείχτηκε χρήσιμο.
Σας ταιριάζει καλά.
Ούτε πολύ μικρό, ούτε πολύ μεγάλο.
Πολύ καλά, ευχαριστώ.
Ούτε πολύ μικρό, ούτε πολύ μεγάλο.
Υποθέτω πως πρέπει να δω αν τα ρούχα σου στέγνωσαν, Φρέντρικ. Δεν νομίζεις;
Η Δεσποινίς Άρμφελντ είναι ερωμένη μου εδώ και έξι μήνες.
Είμαι πολύ ζηλιάρης άντρας,
ένα γνώρισμα που άλλοι ντρέπονται, θεωρώντας το ελάττωμα.
Εγώ δεν ντρέπομαι. Είμαι ειλικρινής.
Παραδέχομαι ανοιχτά οτι δεν ανέχομαι σκυλιά,
γάτες ή τους αποκαλούμενους παλιόφιλους.
Είμαι σαφής;
Δεν θα μπορούσα να παρεξηγήσω.
- Σας αρέσουν οι μονομαχίες; - Δεν δοκίμασα ποτέ.
Πήρα μέρος σε 18 μονομαχίες.
Πιστόλι, ξίφος, ξιφίδιο, δόρυ, τόξο, δηλητήριο, τουφέκι.
Πληγώθηκα έξι φορές.
Είτε η τύχη μου έκανε χάρη, ή "η ψυχρή οργή"
η οποία, σύμφωνα με τον Στρατηγό Σόμμερ, κάνει τον νικηφόρο στρατιώτη.
Είμαι ειλικρινα εντυπωσιασμένος.
Βλέπετε αυτό το μαχαίρι φρούτου;
Θα το πετάξω στο δωμάτιο.
Στόχος η φωτογραφία της γηραιάς κυρίας. Το πρόσωπο. Το μάτι.
Παρατηρήστε προσεκτικά.
Θα' πρεπε να δίνατε παράσταση σε τσίρκο.
- Είστε δικηγόρος; - Στην υπηρεσία σας.
Πιστεύω οτι το επάγγελμά σας είναι παράσιτο της κοινωνίας.
Επιτρέψτε μου να εκφράσω τον θαυμασμό μου για την στρατιωτική σας ειλικρίνια.
Για την οποία μιλώντας, θα υπάρξει κάποιος πόλεμος;
Γιατί να υπάρξει πόλεμος;
Αναρωτιέμαι ότι ο ίδιος.
- Γίνεστε αναιδής; - Βεβαίως!
- Διασκεδάζετε; - Εγώ πολύ.
- Στέγνωσαν τα ρούχα μου; - Καθόλου.
Χαίρομαι να σας δανείσω την νυχτικιά μου για τον δρόμο προς το σπίτι σας.
Θα πρέπει να δεχτείς αυτή τη γενναιόδωρη προρφορά.
Θα ήθελα να κρατήσω τη ρόμπα, αν δεν σας πειράζει.
Ευχαριστώ για την καλοσύνη, μα καλύτερα να φορέσω τα βρεγμένα ρούχα μου.
Ατυχώς, δεν υπάρχει χρόνος γι' αυτό, κε. Έγκερμαν.
Είναι αργά
και βιάζεστε πολύ.
Κάνε όπως λέει.
Καληνύχτα.
Ορίστε τα ρούχα σου.
Η Δις Ντιζάϊαρ στέλνει τους χαιρετισμούς της και λέει οτι δεν πρέπει να λυπάστε.
Ευγενικό.
- Βρήκε τη διαμάχη σας διεγερτική. - Έτσι είπε, ε;
Λυπάται που σας διέκοψαν.
Μας διέκοψαν;
Προσδοκούσε πολύ τη συμφιλίωσή σας.
Τι να εννοούσε μ' αυτό;
Καλημέρα, μαμά.
Προς τι η επίσκεψη στη γριά μάνα σου στις 7:00 το πρωί;
Χώρισα με τον Κόμη Μάλκολμ.
- Υπάρχει κάποιος άλλος; - Ίσως.
- Τον ξέρω; - Ίσως τον ξέρεις.
- Καλύτερος ή χειρότερος; - Εξαρτάται πως το βλέπεις.
Εκτός τούτου, δεν είναι ενήμερος για την προαγωγή του.
Κοίτα να δεις! Κέρδισα στην πασιέντσα.
Αυτό συμβαίνει πάντα όταν κάποιος κλέβει.
Κάνεις λάθος.
Η πασιέντσα είναι το μόνο πράγμα στη ζωή που απαιτεί απόλυτη τιμιότητα.
- Γιατί πράγμα μιλούσαμε; - Για τον μέλλοντα σύζυγό μου.
Πολύ ενδιαφέρον θέμα.
Τουλάχιστον για σένα, αγαπητό μου κορίτσι.
Γιατί χώρισες με τον Κόμη;
Με απείλησε με μία τσιμπίδα.
Πολύ κακό αυτό για τον Κόμη.
Ίσως και να ήταν δικαιολογημένο.
Για μιά φορά ήμουν αθώα.
Πρέπει να ήταν νωρίς το απόγευμα.
Και τί έκανες;
Τον χτύπησα στο κεφάλι με την τσιμπίδα.
Και τί είπε ο Κόμης;
Επίλέξαμε να χωρίσουμε φιλικά.
Σοφό.
Ένας απόβλητος εραστής, με καλούς όρους μπορεί να είναι πολύ χρήσιμος.
Τι συζητούσαμε;
Για οτιδήποτε συζητούσαμε.
Ήταν διαφορετικά στον καιρό μου.
Ο πατέρας σου κάποτε με πέταξε έξω απ' το παράθυρο.
- Ήταν ανοιχτό; - Όχι, κλειστό.
Έπεσα πάνω σε έναν Αντισυνταγματάρχη. Που αργότερα έγινε πατέρας σου.
Είπες οτι ο πατέρας μου σε πέταξε απ' το παράθυρο.
Έγινε πατέρας σου αργότερα, είπα. Δεν ακούς;
Θεέ μου, πόσο τον αγάπησα!
Ποιόν;
Αυτόν που με πέταξε απ' το παράθυρο, βεβαίως.
Ο άλλος ήταν βλάκας.
Δεν έκανε ποτέ κάτι το διασκεδαστικό.
Γιατί δεν γράφεις τα απομνημονεύματά σου;
Αηαπητή μου κόρη,
μου δόθηκε αυτή η περιουσία με την υπόσχεση να μην γράψω τα απομνημονεύματά μου.
Θέλω να κάνεις ένα πάρτυ για μένα.
Δεν θυμάμαι να στο έχω υποσχεθεί.
Μόνο μιά φορά, αγαπητή μου μητέρα, πες ναι.
Λοιπόν, φέρε μου τα προσκλητήρια.
Ποιούς θα προσκαλέσουμε;
Αν είναι ηθοποιοί, θα πρέπει να φάνε στους σταύλους.
Ο Κόμης και η Κόμησσα Μάλκολμ.
Ο κος. Έγκερμαν ο δικηγόρος, η σύζυγός του και ο γιός του Χένρικ.
Κατάλαβα. Και ποιός είναι ο σκοπός σου;
Θα κάνω μιά καλή πράξη.
Να προσέχεις τις καλές πράξεις.
Στοιχίζουν πολύ.
Και έχουν άσχημη μυρωδιά.
Δεν ξέρεις πόσο καλή πράξη θα είναι.
Λοιπόν, οι δικηγόροι πάντα μπορούν να είναι χρήσιμοι.
Θαυμάζω την μπερδεμένη οξύνοια σου.
Πραγματικά αγαπάς αυτό τον βλάκα;
Ποιόν εννοείς;
- Ποιόν εννοείς; - Α, αυτόν. Ναι, τον αγαπώ.
Οπως λέω πάντα, "Ντιζάϊαρ, με ανησυχείς!"
Ο χαρακτήρας σου είναι πολύ δυνατός.
Το πήρες απ' τον πατέρα σου.
Ποιόν απ' όλους; Έχω να διαλέξω.
- Τι ήταν αυτό; - Δεν ακούς.
Δεν το κάνω ποτέ.
Αυτό επειδή είσαι τόσο υγιής;
Αν ο κόσμος ήξερε πόσο ανθυγιεινό είναι να προσέχει τι λένε οι άλλοι,
δεν θα 'καναν τον κόπο να ακούν,
και θα αισθάνονταν καλύτερα.
Συζητούσαμε κάτι σημαντικό;
Είναι τίποτε σημαντικό για σένα;
Κουράστικα απ' τον κόσμο.
Αλλά αυτό δεν με εμποδίζει να τους αγαπώ.
Ωραία τοποθετημένο.
Ναι, δεν είναι;
Θα μπορούσα να τους έχω παραγεμισμένους και κρεμασμένους σε μακρυές σειρές,
όλους αυτούς.
Τελείωσες με τα προσκλητήρια;
Ναι, τα κεφαλαία φαίνονται καλά.
Ευχαριστώ. Θα τα πάρω.
Κανείς δεν μπορεί να προστατέψει κανέναν από οτιδήποτε υποφέρει.
Αυτό είναι που κάνει κάποιον τόσο τρομερά κουρασμένον.
Που είναι ο σύζυγός μου;
Στον διάδρομο, Κοντέσσα.
- Νίκλας! - Μάλιστα, Λοχαγέ.
Σέλλωσε την Σεμίραμις στις 9:00.
Μάλιστα, Λοχαγέ.
Επιπλέον, στείλε στην Δίδα Άρμφελντ 50 κόκκινα τριαντάφυλλα, με ένα μήνυμα.
Και 55 κίτρινα τριαντάφυλλα στην σύζυγό μου — χωρίς μήνυμα. Κατάλαβες;
- Μάλιστα, Λοχαγέ. - Προχώρα.
- Δεν είσαι σε γυμνάσια; - Γρήγορη επίσκεψη. Πρόσεχε, είναι γεμάτο.
- Επιθεώρηση; - Μπορείς να το πεις κι' έτσι.
Έχασα.
Ούτε που βρήκες τον στόχο.
Στόχεψες πολύ ψηλά.
Πως ήταν η Δις Αρμφελντ;
Ένας κύριος με νυχτικιά ήταν εκεί.
- Τι έκανες; - Πέταξα το δικηγόρο έξω.
- Με τη νυχτικιά; - Με τη νυχτικιά.
Δικηγόρος;
Έγκερμαν.
- Αυτή ήταν καλύτερη. - Ο κος. Έγκερμαν αυτοπροσώπως.
Ο κόσμος δεν έχει ηθική στις μέρες μας.
Καημένη Άννι.
- Φεύγεις σήμερα; - Στις 9:00.
Χαίρομαι.
Η ευχαρίστηση είναι δική μου.
Πότε επιστρέφεις;
Είμαστε προσκεκλημμένοι στις γριάς κας. Άρμφελντ, αυτό το Σαββατοκύριακο.
- Θα είναι εκεί και οι Έγκερμαν. - Ενδιαφέρον.
Για κοίτα. Διάνα.
Τι θα έλεγες αν πυροβολούσα εσένα;
Τι θα κάνει η σύζυγός μου σήμερα;
Θα βαριέμαι, ως συνήθως.
Καλύτερα να επισκεφτείς τη φίλη σου Άννι Έγκερμαν.
Είναι μάλλον ανίδεη για τις περιπέτειες του άντρα της.
Ζηλεύεις;
Η γυναίκα μου μπορεί να με απατά,
μα αν κάποιος αγγίξει την ερωμένη μου, γίνομαι τίγρης!
Καλημέρα, ωραία κυρία.
Καλημέρα, γιέ μου. Κάθησε παρακαλώ.
- Φεύγεις σήμερα; - Μπορεί να μείνω λίγο ακόμη.
Δεν φωλιάζουν πουλιά στα μαλλιά σου, λοιπόν;
Όχι.
Ένα παρ' ολίγο να κάνει αυγά στα δικά μου.
- Τι είπες; - Τίποτε. Φάε το πρωϊνό σου.
- Καλημέρα, Πέτρα. - Καλημέρα, κύριε.
Σε είδα.
- Τι το κακό; - Τίποτε, αλλά δεν είναι και σωστό.
Κι' εσύ τι ξέρεις;
Είσαι κοινωνική αρριβίστρια, Πέτρα.
Μα η πουτάνα παραμένη πουτάνα,
ακόμη κι' αν πουτανίζει με την Αυτού Μεγαλειότητα τον Βασιλιά.
Είναι η κυρία. Θα πάω σ' αυτήν.
Βούρτσισε τα μαλλιά μου, Πέτρα. Είναι τόσο υπέροχο.
Μάλιστα, κυρία.
- Είσαι παρθένα, Πέτρα; - Θεέ και Κύριε, όχι!
- Εγώ είμαι. - Το ξέρω.
- Πως το ξέρεις; - Μπορείς να καταλάβεις από το δέρμα και τα μάτια.
Μπορούν όλοι να το δουν;
Όχι, δεν το νομίζω.
- Πόσο χρονών ήσουν, Πέτρα; - Δεκαέξι, κυρία.
Ήταν τρομερό;
Έλα Θεέ μου, κυρία.
Ήταν τόσο ωραίο και διασκεδαστικό, που μπορούσες να πεθάνεις.
Ήσουν ερωτευμένη με το αγόρι;
Ναι, υποθέτω πως ήμουν.
Έχεις αγαπήσει πολλούς από τότε;
Είμαι πάντα ερωτευμένη, κυρία.
- Αλλά όχι με τον ίδιο. - Όχι, σε κουράζουν.
Αυτό το κάνει ακόμη καλύτερο με τον επόμενο.
Όλα τα καλά δεν είναι και ενάρετα.
Αν είναι έτσι, ζήτω τα κακά.
Μόνο κορδέλλα σήμερα.
Θα 'πρεπε να σηκώσετε τα μαλλιά ψηλά. Είναι πιο θυληκά έτσι —
Δεν τα θέλω πάνω σήμερα.
Πολύ καλά, κυρία.
- Ποιό φόρεμα να φορέσω; - Το κίτρινο.
Θα φορέσω το μπλέ.
Έχω καλή σιλουέττα. Τουλάχιστον σαν τη δική σου, Πέτρα.
Θα ήθελες να ήσουν άντρας;
Θεέ μου, όχι! Τι απαίσια σκέψη!
Ούτε κι' εγώ θα ήθελα να ήμουν.
Θα ταίσω τα πουλιά τώρα, και μετά θα δω τα φυτά μου.
Έχουμε υποχρεώσεις.
Έτσι δεν είναι, Πέτρα;
Καλημέρα, Μπεάτα.
Σκέφτηκα να έχουμε ένα ωραίο ψητό για δείπνο σήμερα.
Έχουμε ψάρι για σήμερα.
Θέλω ψητό.
Φυσικά μπορείτε να έχετε ψητό, κυρία.
Μα οι κύριοι θα έχουν ψάρι.
- Τι κάνετε μ' αυτό; - Ποτίζω τα λουλούδια.
Τα πότισα στις 7:00 το πρωί.
Μα είναι δική μου δουλειά.
Λοιπόν, έχει γίνει.
- Τι διαβάζεις; - Ένα βιβλίο.
- Το βλέπω. Πως λέγεται; - Δεν θα καταλάβαινες αν σου έλεγα.
Θέλω να ξέρω τον τίτλο του βιβλίου σου.
Τι σου είπα;
Τι απαίσια παλιά ρόμπα!
Δως τη μου. Θα την κάψω.
Ουφ, τι βρώμα! Προφανώς δεν έχει πλυθεί ποτέ.
Και αυτές οι παντόφλες;
Βγάλτες αμέσως, γουρούνι!
Θα τις κάψω κι' αυτές.
Πως μπορείς να καπνίζεις αυτή την αηδιαστική παλιά πίπα;
Και αυτό που φλερτάριζες με την Πέτρα.
Ντροπή σου!
Περάστε.
Τι θέλεις, κοριτσάκι;
Συγγνώμη που ενοχλώ.
Η Κοντέσσα Μάλκολμ, κυρία.
Σαρλότ!
Τι υπέροχα!
Φέρε μας λεμονάδα και μπισκότα.
Δεν κάνει ζέστη; Πραγματικός καύσωνας.
Τι ωραίο φόρεμα.
- Επίτρεψέ μου ν' ανταποδώσω τη φιλοφρόνηση. - Θα ήθελα να είχα το δικό σου υπέροχο χρώμα.
Πάντα μου άρεσε η εμφάνισή σου.
Δεν μπορώ να έχω τα μαλλιά κάτω σαν νεαρό κορίτσι.
Και έχουμε την ίδια ηλικία, έτσι;
Πόσο είσαι, Σαρλότ;
Πόσο χρονών είσαι;
Δεκαεννιά, μα θα γίνω είκοσι σύντομα.
Λοιπόν, είμαι κάποια χρόνια μεγαλύτερη.
Λοιπόν πως είσαι;
Ο Χένρικ είναι σπίτι.
Τα πήγε πολύ καλά στις εξετάσεις, λέει ο καθηγητής του.
Με την ευκαιρία, πως είναι ο σύζυγός σου;
Να …
Είναι πολύ καλά.
Ετσι, ο καλός κος. Έγκερμαν είναι καλά.
- Δεν έχει κρυώσει, έτσι; - Μ' αυτή τη ζέστη;
Δεν έκανε τόση ζέστη χθες.
Δεν καταλαβαίνω, αγαπητή.
Είναι το πιο παράξενο πράγμα.
Ο άντρας σου ήταν στην πόλη χθες το βράδυ.
- Θα πήγε για περίπατο. - Με το νυχτικό του;
Γιατί να μην το κάνει αν το θέλει;
Είπαν οτι ήρθε απ' το σπίτι της Δίδος Άρμφελντ, της ηθοποιού.
Στον Φρέντρικ πάντα άρεσε το θέατρο.
Άκουσα οτι κάνει όργια στο σπίτι της.
Κι' άλλο μπισκότο, Σαρλοτ;
- Είναι της γριάς Μπεάτα; - Ναι, είναι πραγματικός θησαυρός.
Δεν είμαι κουτσομπόλα, όπως ξέρεις.
Κι' αν το ήξερα ήδη;
- Εννοείς οτι στο είπε; - Βεβαίως.
Πιθανώς.
- Το έκανε. - Απλά δεν σε πιστεύω.
Υποθέτω οτι συνάντησε τον άντρα σου στις Δίδος Άρμφελντ το σπίτι.
Σίγουρα δεν καταλαβαίνω.
Μα αγαπητή μου, όλη η πόλη ξέρει γι' αυτόν και την Δίδα Άρμφελντ.
Τι μ' αυτό;
Δεν μου πέφτει λόγος τι κάνει το κάθαρμα. Απαντώ ευγενικά.
- Καημένη Σαρλότ. - Τον μισώ!
Τον μισώ, τον μισώ, τον μισώ!
Οι άντρες είναι απαίσιοι… ματαιόδοξοι και φαντασμένοι.
Και έχουν τρίχες σε όλο το κορμί.
Μου χαμογελάει …
με φιλά.
Έρχεται σε μένα τη νύχτα,
τρελαίνοντάς με με τα χάδια του.
Μου μιλάει ευγενικά
και μου φέρνει λουλούδια, πάντα κίτρινα τριαντάφυλλα.
Μιλάει για τα άλογά του, τις γυναίκες και τις μονομαχίες.
Για τους στρατιώτες και το κυνήγι — μιλάει, μιλάει, μιλάει!
Η αγάπη είναι απεχθής υπόθεση.
Παρ' όλα αυτά, ακόμη τον αγαπώ.
Θα έκανα τα πάντα γι' αυτόν.
Τα πάντα, καταλαβαίνεις;
Κι' αυτός με χαϊδεύει στο κεφάλι και λέει, "Καλό σκυλάκι."
Καημένη.
Η Ντιζάϊαρ είναι τόσο δυνατή και ανεξάρτητη.
Κανείς δεν μπορεί να την διαφεντέψει.
Ούτε ακόμη κι' ο Καρλ-Μάγκνους. Γι' αυτό και έχει εμμονή μαζί της.
Δεν την ξέρω.
Σέρνει όλους τους άντρες.
Δεν το καταλαβαίνω.
Λοιπόν, χαίορομαι που ήξερες. Ούτε γάτα ούτε ζημιά, τότε.
Όχι.
Πιθανότατα δεν έχει αγαπήσει ποτέ της.
Τι; Ποιά;
Η Ντιζάϊαρ.
Πιθανότατα δεν έχει αγαπήσει κανέναν.
Μάλλον αγαπάει μόνον τον εαυτό της.
Καλημέρα, Κοντέσσα.
Τι καλά που μας επισκεφτήκατε. Ελπίζω να περνάτε καλά.
Ναι, περνάμε υπέροχα.
Είμαστε προσκεκλημένοι στις γριάς κας. Άρμφελντ.
Αυτή δεν είναι η μητέρα της Ντιζάϊαρ Άρμφελντ;
Έτσι πιστεύω.
Ίσως συναντήσουμε την μεγάλη ηθοποιό.
- Δεν θα ήταν υπέροχο; - Είστε κι' εσείς προσκεκλημένοι, Κοντέσσα;
Ναι, ο άντρας μου κι' εγώ. Τι σύμπτωση.
- Πήγαινε εσύ. Δεν θα μ' άρεσε. - Θα αρνηθώ και για τους δυό μας.
- Περίμενε. Άλλαξα γνώμη. - Και θα πάμε;
Το περιμένω τόσο.
- Πως αισθάνεσαι; - Θαυμάσια.
Μόνο λίγο κρύο.
Κυρίες.
Δεν καταλαβαίνω …
Πόσο γοητευτικό να μας έχετε εδώ για Σαββατοκύριακο, κα. Άρμφελντ.
Τα παιδιά σας είναι πολύ όμορφα, ειδικά το νεαρό κορίτσι.
Η νεαρή είναι σύζυγός μου, κα. Άρμφελντ.
Πιστεύω οτι ζείτε έντονη ζωή, κε. Έγκερμαν.
Το επάγγελμά μου είναι μάλλον κοπιαστικό.
Αλήθεια, κε. Έγκερμαν; Δεν το είχα σκεφτεί έτσι.
Φοβάμαι οτι δεν σας καταλαβαίνω.
Είναι μικρής σημασίας.
Το κύριο είναι να μην χάσει κανείς το μυαλό του, δεν νομίζετε;
- Ώστε είσαι η Πέτρα. - Κι' εσύ είσαι ο Φριντ.
Είσαι γοητευτικό γυναικάκι.
Δεν νομίζω να το έχεις ξανακούσει;
Σταμάτα και κατέβασε το μπαούλο.
- Έχεις εραστή; - Όχι, μα έχω σχέδια για το μέλλον.
Τότε είμαι ο σωστός άντρας για σένα — ένας άντρας απ' το μέλλον.
Έχουν έρθει οι άλλοι καλεσμένοι;
Όχι, αλλά θα έρθουν σύντομα.
- Ο Κύριος και η Κυρία έχουν αυτό το δωμάτιο. - Και ο γιός τους ο Χέντρικ;
- Ενδιαφέρεσαι, ε; - Στο μάγουλο!
Αυτό είναι το δωμάτιο του αγοριού, και είναι πολύ καλό, επίσης!
Ξέρεις γιατί;
Θα σου πω. Είναι Βασιλικό δωμάτιο καλεσμένων.
Αλήθεια; Έχει ζήσει Βασιλιάς εδώ;
Βλέπεις, ο Βασιλιάς είχε έναν Υπουργό, και ο Υπουργός είχε μιά όμορφη γυναίκα.
Και η Υψηλότης Του φαντασιώθηκε την νεαρή σύζυγο.
Ο Βασιλιάς και ο Υπουργός συναντήθηκαν εδώ.
Ο Υπουργός και η γυναίκα του ήταν στο δωμάτιο του Κου. και της Κας. Έγκερμαν.
- ο Βασιλιάς ήταν εδώ. - Και η γυναίκα ήρθε εδώ.
Όχι, είσαι λάθος, καμαριερούλα!
Όταν ο Υπουργός κοιμήθηκε, ο Βασιλιάς πάτησε αυτό το κουμπί.
Κάν' το και δες τι θα συμβεί.
Με πειράζεις.
Κάνε όπως σου λέω.
Έτσι η ωραία κυρία ήρθε δια μέσου του τοίχου, κρεββατιού κ.λ.π.,
για να παίξει με Την Αυτού Υψηλότητα.
Θεέ μου, πόσο έξυπνο.
Κρεββάτι σαν κι' αυτό θα ήταν καλό να το έχει κανείς.
Είσαι ένας μικρός διάβολος, έτσι;
Μην τσιμπάς!
Ω, κοίτα.
Ποιά είναι αυτή η ωραία κυρία εκεί κάτω;
Είναι η Ντιζάϊαρ, η ηθοποιός;
Αν είχα την εμφάνισή της.
Ευγενικό που ήρθες.
Και αυτή είναι η νεαρή σύζυγός σου.
Χάρηκα.
Κόμη Μάλκολμ, η σύζυγός μου.
Γοητευμένος.
Κε. Έγκερμαν,η Κόμησσα Μάλκολμ.
Έχουμε ξανασυναντηθεί.
- Σαρλότ! - Άννι!
Χαίρομαι που σας βλέπω, Κοντέσσα.
Έχουμε μιλήσει τόσο πολύ για το ταλέντο σας, Δις Άρμφελντ.
Θέλετε να δείτε το δωμάτιό σας;
Ναι, θα ήταν ωραίο να φρεσκαριστώ λίγο.
Μιλώντας για αυτοκίνητα…
και δρόμου επιτρέποντος, επιταχύναμε με 20 μίλια την ώρα!
Έχω ένα σχέδιο.
Με αφορά;
Πάρα πολύ.
- Είσαι προετοιμασμένη να είσαι ειλικρινής; - Γιατί όχι; Είμαστε εχθροί, όπως και να 'χει.
Θα θέλατε ένα τσιγάρο;
Όχι, ευχαριστώ. Καπνίζω μόνον πούρα.
Οι εχθροί κάποιες φορές μπορεί να έχουν αμοιβαία ενδιαφέροντα.
Θα συνεχίσουν να είναι εχθροί και θα παραβλέψουν αυτά τα αμοιβαία ενδιαφέροντα;
Όχι δύο γυναίκες.
Τότε ας κάνουμε ειρήνη, τουλάχιστον για λίγο.
Ατυχώς ο σύζυγός μου δεν έχει χαλκά στη μύτη για να είναι δεμένος.
Αλήθεια, έχει ελεύθερη βούληση, απ' ό,τι κι' αν αποτελείται.
Επί πλέον, υπάρχει ο ανένδοτος ανδρισμός του,
ο οποίος του προκαλεί μεγάλα προβλήματα.
Ναι, είναι υποτελής σ' αυτόν.
- Όχι, μάλλον τον λυπάμαι. - Τον λυπάστε!
Παίζουν κροκέ.
Ποιός είναι ο αδιαμφισβήτητος πρωταθλητής;
Ποιός κοκκορεύεται;
Ποιός μετατρέπει ένα αθώο παιχνίδι σε επιθετική μάχη για το γόητρο;
- Είναι η μπάλλα σας, κε. Έγκερμαν. - Μάλλον.
Όπως ξέρετε, έχω τώρα το δικαίωμα να στείλω την μπάλλα σας μακρυά.
Το γέλιο σημαίνει οτι θύμωσε.
Θύμωσε και ζήλεψε.
- Εσάς; - Εσάς.
Γιατί εμένα;
Ο τρόπος που χαιρετήσατε τον κο. Έγκερμαν τον έκανε έξαλλο.
Πόσο γελοίο.
Ναι, είναι τόσο γελοίο.
Λοιπόν, πείτε μου το σχέδιό σας.
Είναι πολύ απλό.
Παίρνετε τον άντρα σας πίσω, κι' εγώ —
Κι' εσείς;
Μπορώ πραγματικά να σας εμπιστευτώ;
Κι' εσείς παίρνετε τον κο. Έγκερμαν πίσω. Έτσι δεν είναι;
Οι άντρες ποτέ δεν ξέρουν τι είναι καλύτερο γι' αυτούς.
Πρέπει να τους βάλουμε στο σωστό δρόμο.
Και το σχέδιό σας;
Πρώτα καθόμαστε για δείπνο.
Λοιπόν, αγαπητέ Καρλ-Μάγκνους, θεωρήτε όλες τις γυναίκες αποπλανήσιμες;
Απόλυτα! Ηλικία, τάξη, συνθήκες και εμφάνιση, είναι άνευ σημασίας.
Ακόμη και οι παντρεμένες;
Ειδικά οι παντρεμένες.
Σ' αυτή την περίπτωση, ο κύριος σύμμαχος δεν είναι τα περιουσιακά σας στοιχεία,
μα της παντρεμένης γυναίκας η γαμήλια ανία.
- Μπράβο! - Ποιά είναι η γνώμη σας, κε. Έγκερμαν;
Μπορούν οι γυναίκες να γίνουν αποπλανητές;
Οι άντρες πάντοτε αποπλανούνται.
Ανοησίες! Δεν έχω αποπλανηθεί ποτέ.
Ο άντρας είναι πάντα στην επίθεση.
Όχι ο κος. Έγκερμαν, προφανώς.
Θέλει να φαίνεται πιο ενδιαφέρων.
Πριν ξεκινήσετε τα "επιθετικά σας," το έδαφος είχε προ πολλού ναρκοθετηθεί.
Και η σοφία του εχθρού ήταν ενάντια στην στρατηγηκή σας.
Εχθροί, επιθέσεις, στρατηγηκές, νάρκες!
Συζητάτε για αγάπη ή για πόλεμο;
Αγαπητέ μου νεαρέ, οι λογικοί ενήλικες συχνά αντιμετωπίζουν την αγάπη
σαν να ήταν στρατιωτική εκστρατεία ή επίδειξη γυμνασίων.
Ήρθαμε στον κόσμο για ν' αγαπάμε ο ένας τον άλλο.
Πιστεύω οτι θα μπορούσα να αποπλανήσω τον κο. Έγκερμαν σε λιγότερο από 15 λεπτά.
Εμείς οι άντρες δεν καταπίνουμε τόσο μεγάλα αγκίστρια, αγαπητή.
Ω, μα το κάνετε.
- Καθόλου. - Η Σαρλότ έχει δίκιο.
Θα βάλουμε στοίχημα;
Πολύ διασκεδαστικό.
- Δεν τολμάτε να στοιχηματίσετε με την σύζυγό σας; - Τολμώ!
Αγαπητά παιδιά και φίλοι.
Σύμφωνα με το μύθο,
αυτό το κρασί προέρχεται από σταφύλια
των οποίων ο χυμός εξάγεται σαν σταγόνες αίματος πάνω στο χλωμό δέρμα του σταφυλιού.
Επίσης λέγεται ότι σε κάθε βαρέλι γεμάτο μ' αυτό το κρασί
προστέθηκε μιά σταγόνα γάλα από το στήθος νεαρής μητέρας
και μιά σταγόνα σπέρμα από νεαρό επιβήτορα.
Αυτά προσδίδουν στο κρασί αποπλανητικές δυνάμεις.
Όποιος πιεί απ' αυτό
πράττει με δικό του ρίσκο
και απαντά για τον εαυτό του.
Πίνω στην αγάπη μου.
Στην επιτυχία μου.
Άννι.
- Συμπεριφέρσου καλά. - Εσύ συμπεριφέρσου καλά!
- Τι γλώσσα είναι αυτή; - Υπάρχουν όρια στο τι θ' αντέξω.
Είσαι Αυτοκράτορας και διαφεντεύεις τις σκεψεις όλων μας;
Ηρέμησε, Χέντρικ. Δεν ξέρεις τι λες.
Ενώ εσύ;
Εσύ, που είσαι πλήρως στερημένος κανονικής ευπρέπειας.
Όταν σου παρουσιάζω τις λύπες μου, απαντάς με σαρκασμό.
Ντρέπομαι να σε λέω πατέρα μου.
Σκάσε ή φύγε απ' το τραπέζι.
Για μιά φορά, δεν αισθάνομαι οτι πρέπει να σιωπήσω.
Αισθάνομαι οτι θέλω να σπάσω το ποτήρι!
Ορίστε άλλο. Σπάσε όσα θέλεις.
Είσαι μεγάλη ηθοποιός.
Μην υποφέρεις απ' τα ψέματα και τους συμβιβασμούς.
Δεν σε βασανίζει η ζωή σου;
Γιατί δεν προσπαθείς να γελάσεις με μας;
Είναι πολύ επίπονο να είναι κανείς κυνικός.
Χένρικ, ηρέμησε.
Ηρέμησε, Χένρικ.
Γιατί η νεότητα είναι τόσο τρομερά ανηλεής;
Και ποιός τους έδωσε το δικαίωμα να είναι έτσι;
Οι νέοι υπολογίζουν ότι δεν θα μεγαλώσουν σαν και μας.
Καλύτερα να πεθάνω.
Το αγόρι εντάσσεται στην εκκλησία.
Πληρώνεται για να δημιουργεί συσπάσεις στις απρόθυμες ψυχές μας.
Θα με χτυπήσεις; Όπως και να 'χει, κάν' το.
Εσύ θα χάσεις.
Συγχωρήστε με.
Παρακαλώ συγχωρήστε με, όλοι σας.
Χένρικ, μην κάνεις κακό στον εαυτό σου!
Μπορώ ν' αποσυρθώ;
Κυρίες και κύριοι, ο καφές σερβιρίστηκε στο κίτρινο υπόστεγο.
Και πιστεύουμε πως το πρώτο βήμα ήταν και το πιο δύσκολο.
Μα το πιο ευαίσθητο, έρχεται τώρα.
Τι ψυθιρίζετε εσείς οι δύο;
Ας πάρουμε λίγο καφέ, Κόμη μου.
- Κλαίτε; - Εγώ; Όχι.
Θα φύγουμε ή θα μείνουμε;
Θα γελάσουμε, θα κλάψουμε ή θα κάνουμε γκριμάτσες;
Ας βάλω λίγη αλοιφή στις πληγές σας.
Γιατί το κάνατε αυτό;
Ήταν δυσάρεστο;
Για να ζηλέψει ο σύζυγός σας;
Δεν μπορεί να μας δει.
Δεν είστε μεγαλύτερη από την σύζυγό μου.
- Μα πολύ πιο επικίνδυνη. - Για σας, ίσως.
Για μένα και άλλους.
Μα πάντα δίνω προειδοποίηση.
Είμαι ένας τίμιος μικρός κροταλίας.
Σας προειδοποιώ τώρα.
Γιατί είμαι τόσο άσχημος,
τόσο κακός, τόσο χαζός;
Το μόνο σωστό πράγμα θα ήταν η αυτοκτονία.
Ναι, αυτό είναι. Θα πεθάνω.
Θα πεθάνω με ήσυχη αξιοπρέπεια.
Ω, Θεέ μου!
Αν ο κόσμος σου είναι γεμάτος αμαρτία, τότε θέλω να αμαρτήσω.
Ας φωλιάσουν τα πουλιά στα μαλλιά μου.
Πάρε την άθλια αρετή μου.
Δεν μπορώ να το αντέξω άλλο.
Όπως και να 'χει πρέπει να είμαι νεκρός.
Άννι.
Σ' αγαπώ.
Σ' αγαπώ από πάντα.
Βλέπεις, μικρή; Η Καλοκαιρινή νύχτα χαμογελάει.
Ώστε είσαι και ποιητής.
Η Καλοκαιρινή νύχτα έχει τρία χαμόγελα.
Αυτό είναι το πρώτο, μεταξύ μεσάνυχτων και αυγής,
όταν οι νεαροί εραστές ανοίγουν τις καρδιές και τα λαγόνια τους.
Κοίτα εκεί. Στον Ορίζοντα είναι ένα χαμόγελο τόσο τρυφερό
που πρέπει να είσαι πολύ γρήγορη και προσεκτική για να το δεις καλά.
Νεαροί εραστές.
Σε συνεπαίρνει, μικρό μου ζωάκι;
Γιατί δεν υπήρξα ποτέ νεαρή εραστής;
Μπορείς να μου πεις;
Αγαπητό μικρό μου κορίτσι… παρηγόρησε τον εαυτό σου.
Υπάρχουν λίγοι νέοι εραστές στον κόσμο.
Θα μπορούσες να τους μετρήσεις.
Είναι ερωτοχτηπημένοι ταυτόχρονα σαν δώρο και σαν τιμωρία.
- Και οι υπόλοιποι; - Οι υπόλοιποι.
Τι γίνεται μ' εμάς;
Επικαλούμαστε την αγάπη, την φωνάζουμε,
την ικετεύουμε, κλαίμε γι' αυτήν, προσπαθούμε να την διακωμωδίσουμε.
Νομίζουμε οτι την κατέχουμε και λέμε ψέματα γι' αυτήν.
- Αλλά δεν την έχουμε. - Όχι, γλυκάκι μου.
Αρνούμαστε το δικαίωμα της αγάπης.
Δεν έχουμε το χάρισμα.
- Ούτε την τιμωρία. - Ούτε την τιμωρία.
Τι;
Ναι, βέβαια.
Τι είναι;
Πες μου!
Να πάρει!
Πρέπει να βιαστείς!
Τώρα ακολουθεί το δεύτερο χαμόγελο της Καλοκαιρινής νύχτας.
Για τους γελοτοποιούς, τους ανόητους …
και τους αδιόρθωτους.
Μετά πρέπει να μας χαμογελάσει.
Θα ήθελες μια μπύρα;
Μετά μας χαμογελάει, είπα!
Σωστά.
Μας χαμογελάει.
Θέλεις να με παντρευτείς;
Μία ώρα πριν είπες οτι ήθελες!
Αυτό ήταν τότε!
Θα με παντρευτείς!
Είσαι ένα δυνατό γλυκό δαμασκηνάκι!
Θα με παντρευτείς!
Θα το κάνεις, θα το κάνεις, θα το κάνεις!
Μικρή Σαρλότ.
Δεν μπορώ να σ' εμπιστευτώ.
Όχι, κάτι πρέπει να γίνει!
Έχεις κανένα ίχνος αξιοπρέπειας;
Τι θα γίνει αν ξυπνήσει η γυναίκα μου; Τι σκάνδαλο!
Η γυναίκα σου είναι ήδη ξύπνια.
Είναι;
Το κρεββάτι είναι άδειο. Δεν είναι εδώ.
Βιάσου και βρές την.
Ο τόνος σου με κάνει νευρικό. Τι εννοείς;
Η Σαρλότ είναι στο κιόσκι.
- Με ποιόν; - Τον κο. Έγκερμαν.
Γύρνα, Ντιζάϊαρ, και δώσε μου το παντελόνι.
Τι πρόκειται να κάνεις;
Θα τον κάνω ομελέττα αυτόν τον καταραμένο δικηγόρο!
Έφαγα αρκετά την φάτσα του και τις εκφράσεις του!
Θα του δείξω το κεντρί της σφήκας!
Είσαι τόσο ζηλιάρης;
Μπορεί κάποιος να ερωτοτροπεί με την ερωμένη μου,
μα να αγγίξει τη σύζυγό μου και γίνομαι τίγρης!
Άσε μας, Σαρλότ.
Ο κος. Έγκερμαν κι' εγώ θέλουμε να μείνουμε μόνοι.
Επιμένω ν' απομακρυνθείς.
- Θα παίξουμε ρουλέττα. - Ρουλέττα;
- Ρώσσικη ρουλέττα. - Δεν καταλαβαίνω.
Καθώς θα ήσουν ανεπανόρθωτα χαμένος αν το κάναμε με όπλα στα χέρια,
έχω την τιμή να σου προρφέρω μιά μονομαχία που μας κάνει ίσους αντιπάλους.
Ακόμη δεν καταλαβαίνω.
Το ρεβόλβερ είναι γεμάτο με μιά μόνο σφαίρα.
Κλείνεις τα μάτια, γυρίζεις τον κύλινδρο,
σημαδεύεις τον κρόταφό σου και τραβάς την σκανδάλη.
Καθένας μας επαναλαμβάνει τη διαδικασία δύο φορές.
Αυτό σημαίνει οτι οι πιθανότητες είναι 12 προς 2.
Είναι ακόμη στο κιόσκι;
Δεν θέλουν να ενοχληθούν.
Γιατί όχι;
Είναι ένα είδος ρουλέττας.
Θα γυρίσω το όπλο τώρα.
Όποιον δείξει η κάννη ξεκινάει.
Στις πιστές συζύγους.
Σε σένα, Κόμη Μάλκολμ.
Έξοχο κονιάκ.
Λέγεται οτι εισάγεται από έναν στενό φίλο της γριάς κας. Άρμφελντ.
Έχει σκοτώσει αμέσως μετά
σε μιά μονομαχία.
Η σφαίρα ήταν στην επόμενη θαλάμη.
Επιτρέψτε μου να πω οτι με εντυπωσιάζετε, κε. Έγκερμαν.
Δεν είναι κουράγιο, αγαπητέ κύριε.
Στην υγειά σας!
Τρέχει κάτι με τον μηχανισμό;
Άκουσα οτι η σύζυγός σας κλέφτηκε με τον γιό σας. Αληθεύει;
Αληθεύει.
Στα νιάτα, κε. Έγκερμαν.
Το γέμισα με αιθάλη!
Θα ρίσκαρε ένας επιφανής τη ζωή του για χάρη ενός ασυνείδητου δικηγόρου;
Είσαι κατάπτυστος!
Είστε όλοι γελοίοι. Εσύ, η Ντιζάϊαρ και όλοι οι άλλοι.
Άπιστη και ασελγής.
Καρλ-Μάγκνους Μάλκολμ!
- Στην υπηρεσία σας. - Γύρνα και κοίτα με.
Λοιπόν;
- Ξεχνάς το στοίχημά μας. - Ποιό στοίχημά;
- Στο δείπνο. - Στο δείπνο;
Α, το στοίχημά στο δείπνο!
Έπρεπε ν' απομονώσω τον κο. Έγκερμαν.
Μα το ευχαριστήθηκες.
Καρλ-Μάγκνους Μάλκολμ,
κοίτα με ξανά.
Δεν μπορώ να είμαι σε ησυχία. Το ξέρεις αυτό.
- Δεν κρατάς το λόγο σου; - Πολύ καλά.
Τι επιθυμείς;
Κλείσε τα μάτια.
Τι επιθυμείς;
Εσύ.
Αυτό είναι αδύνατον.
Το λόγο σου!
Παραιτούμαι!
Ορκίσου να είσαι πιστός για τουλάχιστον —
Θα είμαι πιστός για τουλάχιστον επτά αιωνιότητες χαράς,
δεκαοκτώ ψεύτικα χαμόγελα,
και 57 τρυφερούς ψιθύρους χωρίς νόημα.
Θα παραμείνω πιστός μέχρι το μεγάλο χασμουρητό μας χωρίσει.
Εν ολίγοις, θα παραμείνω πιστός με τον τρόπο μου.
Πονάει;
Ναι, πονάει φοβερά.
Φύγε.
Θυμάσαι τα λόγια σου;
"Είσαι το μόνο πρόσωπο
στο οποίο μπορώ να δείξω τον εαυτό μου σε όλη του την άσχημη γύμνια."
Τι αναστεναγμός!
Μα πρέπει να είσαι λυπημένος, βεβαίως.
Πολύ, πολύ λυπημένος.
Μιά γνήσια τραγωδία.
Δεν ξέρω κάποιον που να είναι περισσότερο λυπημένος.
Είσαι πολύ διασκεδαστική.
Είχες μεγάλη πτώση, Φρέντρικ Έγκερμαν.
Ναι, μεγάλη πτώση.
Μα θα προσγειωθείς μαλακά.
Μην μ' αφήνεις.
Δεν δίνω υποσχέσεις.
Είσαι ένα πολύ βαρετό, κανονικό άτομο,
κι' εγώ είμαι μεγάλη καλλιτέχνις.
Πρέπει να κάτσω μιά στιγμή.
Ζαλίζομαι.
Τι κάνεις;
Βάζω την αγάπη σου στην τσέπη μου.
Μην μ' αφήνεις μόνο μου.
Εδώ είμαι.
Καλώς. Πολύ καλώς.
Ναι, πολύ καλώς.
Μπορείς να μου πεις τώρα γιατί ονόμασες το γιό σου Φρέντρικ;
Δεν είναι καλό όνομα για μικρο παιδί;
Υπόσχεσαι να με παντρευτείς;
Υπόσχομαι! Μόνο άφησε τ' αφτιά μου!
Υποσχέσου πρώτα!
Υπόσχομαι!
Ορκίσου σε κάτι που έχεις ιερό!
Ορκίζομαι στον ανδρισμό μου!
Τότε μπορούμε να θεωρήσουμε τους εαυτούς μας αρραβωνιασμένους.
Μέϊ Φριντ αναπαύσου εν ειρήνη. Είναι στο δρόμο για την κόλαση τώρα!
Σήκω πάνω, χοντρούλη. Ώρα να περιποιηθούμε τα άλογα.
Δεν υπάρχει καλύτερη ζωή απ' αυτή!
Και η Καλοκαιρινή νύχτα χαμογέλασε για πρώτη φορά!
Ω, ναι, μικρό μου δαμασκηνάκι.
Για τους λυπημένους και αποθαρρυμένους,
για τους άϋπνους και τις χαμένες ψυχές,
για τους φοβισμένους και τους μοναχικούς.
Μα οι γελωτοποιοί θα έχουν μιά κούπα καφέ στην κουζίνα!