ΠΡΟΛΟΓΟΣ
Είμαι κουρασμένος.
Τώρα θα κοιμηθείς.
Όχι!
Είκοσι ώρες μετά τον φόνο...
ο Μόγκενς Γένσεν, καθηγητής ψυχιατρικής...
μιλάει στον ανακριτή.
Πρέπει να ήταν γύρω στις 5.
Είχα μόλις σηκωθεί για να πάρω την πρωινή εφημερίδα.
Τότε χτύπησε το τηλέφωνο.
Θυμάμαι ότι θύμωσα που δεν το είχα κατεβάσει.
Οι ασθενείς μου με παίρνουν μέρα-νύχτα.
Στην αρχή το αγνόησα μετά όμως απάντησα...
γιατί δεν ήθελα να ξυπνήσω τη σύζυγό μου.
Ήταν ο Πίτερ Έγκερμαν.
Ήταν πολύ ήρεμος. Είχε τέλεια αυτοκυριαρχία.
Μου ζήτησε να πάω σε μια συγκεκριμένη διεύθυνση.
Μου είπε να μπω στο σπίτι, να διασχίσω την αυλή...
και να ψάξω για μια μεταλλική πόρτα αριστερά από τις σκάλες.
Είπε ότι είχε βρει ένα κλειδί και ότι θα μου άνοιγε.
Έκανα 20 λεπτά να φτάσω. Ήταν γύρω στις 5.30.
Άνοιξα την πόρτα και κατέβηκα στο υπόγειο.
Όλα τα δωμάτια ήταν κατάφωτα...
και ένα κασετόφωνο έπαιζε στη διαπασών.
Η κοπέλα ήταν ξαπλωμένη μπρούμυτα στο τραπέζι.
Ήταν καλυμμένη με ένα μπροκάρ ύφασμα.
Τα πόδια της ήταν διάπλατα ανοιγμένα.
Το πρόσωπό της ήταν ματωμένο, πρησμένο, πανιασμένο...
Οι υπόλοιπες λεπτομέρειες είναι στην ιατροδικαστική έκθεση.
Ο Έγκερμαν είπε ότι τη σκότωσε...
και ύστερα έκανε πρωκτικό έρωτα μαζί της.
Η αλήθεια είναι ότι είμαι πολύ σοκαρισμένος.
Γνωρίζω τον Έγκερμαν 20 χρόνια.
Είναι ένας αξιαγάπητος, ταλα - ντούχος, ευσυνείδητος άνδρας...
συμπαθής σε όλους, απ' όσο ξέρω.
Έχει έναν ευτυχισμένο γάμο με μία γυναίκα καριέρας...
ευρύ κοινωνικό κύκλο...
και ζει μια άνετη μάλλον λιτή ζωή.
Έχει μια γοητευτική μητέρα...
Την Κορντίλια Έγκερμαν, την ηθοποιό.
Ο πατέρας του πέθανε πριν από λίγο καιρό.
Είναι από πλούσια οικογένεια.
Ο αδελφός του είναι πρόξενος...
και η αδερφή του, σύζυγος επιχειρηματία.
Υπάρχει ιστορικό κατάθλιψης στην οικογένεια;
Όχι απ' όσο ξέρω.
Δεν προσέφυγαν ποτέ σε εσάς ο Πίτερ και η Καταρίνα;
Δεν ήταν ποτέ κάτι που δεν αντιμετωπιζόταν με βάλιουμ.
Δεκατέσσερις ημέρες πριν από την τραγωδία...
ο Πίτερ Έγκερμαν πήγε στο γραφείο του δρος Γένσεν.
Ξενυχτάω και πίνω πολύ τώρα τελευταία.
Επίσης έχω πλήρη επίγνωση...
του καιρού που περνάει.
Έτσι...
Θα αφήσω όμως τις ασάφειες. Θα σου πω τι με βασανίζει.
Όλοι βασανίζονται από κάτι. Δεν νομίζεις;
Το δικό μου άγχος όμως είναι αρκετά ιδιαίτερο.
Γι' αυτό ήρθα εδώ.
Νομίζεις ότι μιλάω πολύ. Έχεις δίκιο.
'Ισως διστάζω να σου πω τι με βασανίζει.
Όσο δεν εκφράζω το άγχος μου με λέξεις, παραμένει όνειρο.
Μόλις πω τις λέξεις, γίνεται πραγματικότητα.
Η επιθυμία μου να σκοτώσω μου προξενεί φρίκη.
Η επιθυμία μου να σκοτώσω άλλον άνθρωπο μου προξενεί φρίκη.
Μου προξενεί φρίκη.
Θέλω να σκοτώσω τη γυναίκα μου.
Θέλω να τη σκοτώσω.
Το σκέφτομαι εδώ και δύο χρόνια.
Έχουμε κάνει απιστίες και οι δύο, δεν είναι αυτό όμως.
Στο κρεβάτι τα πάμε τέλεια. Το σεξ είναι φανταστικό.
Κάνουμε έρωτα -πώς να το πω; Χωρίς συναίσθημα.
Χωρίς να σκεφτόμαστε πώς νιώθουμε ο ένας για τον άλλον.
Δεν ξέρω πώς να περιγράψω την πολυπλοκότητα της ψυχής.
'Ισως δεν χρειάζεται να το πω. Νιώθω ότι με καταλαβαίνεις.
Μας αρέσει η απόλαυσή μας.
Ή ίσως η απόλαυση που νιώθει το άλλο άτομο.
Το σεξ ήταν πάντα καλύτερο μετά από κάθε απιστία.
Η λέξη "απιστία" όμως είναι λάθος.
Έχει μια αρνητική χροιά και εμείς ποτέ δεν...
Είναι αυτό που λέμε "αμοιβαία σεξουαλική ελευθερία".
Απεραντολογώ... Βλέπεις πόσο αβοήθητος νιώθω.
Οι ψυχίατροι ενδιαφέρονται για τα όνειρα.
Τα όνειρά μου όμως είναι τετριμμένα, ανούσια, ανιαρά...
Θέλω να μου πεις ότι η παρόρμηση να τη σκοτώσω...
οφείλεται στις ορμόνες μου.
'Ισως θέλω να με υπνωτίσεις.
Θα ήταν μια κάποια λύση.
Δεν λες τίποτα.
Γιατί ήρθες να με δεις;
Δεν πιστεύεις στην ίδια σου την αγωνία.
Δεν πιστεύεις στην ύπαρξη της ψυχής. Γιατί ήρθες;
- Θύμωσες; - Και βέβαια θύμωσα.
Σέβεσαι τόσο λίγο τον φόβο σου.
'Ισως πρέπει να μου γράψεις ένα φάρμακο.
Κάνε έναν μεγάλο περίπατο.
Είναι ό,τι καλύτερο για την κατάθλιψη.
Π ιες έναν καφέ, μερικά κονιάκ και θα σου περάσει.
Ευχαριστώ, Μόγκενς. Με βοήθησες πολύ.
Γεια σου.
Δεν θέλω.
Κάθησε.
Νομίζω ότι έκανα αρκετά μεγάλη προσπάθεια.
Πόσο συχνά λέμε ότι μισούμε κάποιον;
Ή ελπίζουμε να πέθαινε; Ή πιανόμαστε στα χέρια;
Ταπεινώνουμε, προκαλούμε, απειλούμε τον άλλον.
Φτύνουμε καταπρόσωπο ο ένας τον άλλον...
Παλεύουμε, φωνάζουμε...
Τελικά χύνεται αίμα.
Ο ένας θριαμβεύει, ο άλλος καταστρέφεται.
Στέκεται στην πόρτα του μπάνιου ζητώντας συγγνώμη.
- Δεν είναι επικίνδυνο αυτό; - Καθόλου.
Είναι σαν ένα παιχνίδι...
με επαναλαμβανόμενες απαντήσεις, παύσεις, ξεσπάσματα...
Προβαρισμένες εξόδους...
Δεν υπάρχει κοινό βέβαια...
συνήθως όμως υπερπηδάμε αυτό το εμπόδιο.
- Αυτό είναι... - Τίποτα!
Χωρίζουμε και λύνουμε την κοινή μας ζωή.
Νομίζω...
Όχι, ούτε αυτό είναι αλήθεια.
Δεν είναι αλήθεια;
Μια τρελή θεωρία δεν υποστηρίζει...
ότι κάποιοι θέλουν να μαλλώνουν και να αλληλοταπεινωνόνονται;
Δεν λένε ότι είναι ένας εξευγενισμένος τρόπος επαφής;
Με γρονθοκοπούν. Τι ωραία, είχαμε σωματική επαφή.
Διαζύγια και τα ρέστα...
Πώς θα τη σκοτώσεις;
Επικρατεί ησυχία στο διαμέρισμα.
Το φως του ήλιου ξεχύνεται από τα παράθυρα.
Κάνουμε ό,τι θέλουμε για αρκετές ημέρες.
'Ισως και για περισσότερο.
Δεν έχουμε μαλλώσει. Επικρατεί ησυχία.
'Ισως είναι νωρίς το πρωί. Ο δρόμος είναι άδειος.
Τα πάντα μοιάζουν μακρινά.
Η δουλειά, η καθημερινότητα, οι φωνές, τα ραντεβού...
Δεν υπάρχει ταραχή ούτε φόβος.
Τη βλέπω να τριγυρίζει στο μπάνιο...
λουσμένη στο έντονο, σχεδόν αφύσικο φως του ήλιου.
Χτενίζεται.
Πάντα μου άρεσε να την παρακολουθώ.
Ακόμα κι όταν μισιόμαστε...
ή όταν ήταν απωθητικά πιωμένη, άρρωστη ή απλώς θυμωμένη.
Πάντα μου άρεσε ο τρόπος που κινείται...
Το άρωμά της, η παρουσία της...
Είναι μπροστά στον καθρέφτη. Με κοιτάει απ' τον καθρέφτη.
Είναι χαμένη στις σκέψεις της αλλά βαριανασαίνει.
Στέκομαι λοξά πίσω της...
κρατώντας το ξυράφι στο δεξί μου χέρι.
Με κοιτάει απ' τον καθρέφτη. Τώρα με βλέπει πραγματικά.
Ένα αδιόρατο χαμόγελο τρεμοπαίζει στα χείλη της.
Νιώθω την ελαφρά ταραχή της, τον ελαφρύ σφυγμό στον λαιμό της.
Ξέρεις ότι το ανθρώπινο σώμα έχει μεγάλη ποσότητα αίματος;
Αν έκοβες τη σφαγίτιδα φλέβα...
θα γεμίζατε αίματα εσύ και οι τοίχοι.
Το αίμα βρομάει και κολλάει.
Δεν θα πέθαινε αμέσως.
Θα περνούσαν λίγα λεπτά μέχρι να λιποθυμήσει.
Θα είχατε και οι δύο πολύ καιρό να σκεφτείτε.
'Ισως το μετάνιωνες.
Τα πράγματα θα εξελίσσονταν διαφορετικά.
Δεν θα ζούσες την εμπειρία σου...
εκτός από το να δεις την Καταρίνα...
στο χαλί του μπάνιου με κομμένο λαιμό.
- Με ειρωνεύεσαι; - Όχι.
Μπορώ να σε βάλω στην κλινική μου.
Θα καταπιείς τόσα φάρμακα που δεν θα νοιάζεσαι...
αν είσαι ο Πίτερ Έγκερμαν ή ο αυτοκράτορας της Κίνας.
Ξέρουμε πώς να εξαλείφουμε τις ταυτότητες των ανθρώπων.
Τέλος ο εαυτός, τέλος ο φόβος. Δεν είναι υπέροχο;
Διάβασα ότι οι νεότερες τεχνικές είναι πολύ σκληρές.
Σου είπα ότι παίρνω το θέμα στα σοβαρά.
Σε κρατάω απ' τη δουλειά σου.
Ναι. Περιμένω επισκέψεις.
Δεν θα σε καθυστερήσω άλλο.
Θα έχω χρόνο για σένα την Πέμπτη μετά τις 4.
- Είσαι πολύ ευγενικός. - Είμαι.
Να πω στην Καταρίνα...
Αντίο, Πίτερ Έγκερμαν. Να προσέχεις.
Αντίο, Μόγκενς.
Να προσέχεις πολύ.
Τι εννοείς;
Σε περιμένουν.
Ξέρεις πού είναι η έξοδος;
Φυσικά.
Είναι εκεί η κυρία Έγκερμαν;
Ναι, είναι πολύ επείγον.
Ο καθηγητής Γένσεν.
Ναι, περιμένω.
Καταρίνα;
Είχε έρθει ο Πίτερ.
Όχι, μόλις έφυγε.
Μπορείς να έρθεις εδώ; Θα αφήσω ανοιχτά.
Ναι.
Συγγνώμη που άργησα.
Πάρκαρα λίγο πιο κάτω και έτρεξα ως εδώ.
Κάνει πολύ κρύο έξω.
Πώς είσαι; Για να σε δω...
Μια χαρά σε βλέπω.
Έχεις τίποτα που πίνεται;
- Πώς πάει η επίδειξη; - Πολύ καλά. Θα έρθεις;
Θα έρθει η Φάνι.
Εγώ θα μείνω σπίτι να γράψω έναν λόγο.
- Θα πας στην Τυνησία; - Την Παρασκευή.
- Για πόσο; - Έξι εβδομάδες.
- Μόνος; - Φυσικά.
Αυτό το κρασί είναι υπέροχο.
- Και η γυναίκα σου; - Κάνουμε χωριστά διακοπές.
- Μου το είπες. - Δεν έρχεσαι μαζί μου;
- Στην Τυνησία; - Γιατί όχι;
- Και ο Πίτερ; - Θα του φανεί πρακτικό.
Δεν έχεις καταλάβει ότι τον αγαπώ;
- Δεν του έχεις κάνει... - Συχνά.
Αυτό όμως είναι διαφορετικό.
- Δεν καταλαβαίνω. - Δεν χρειάζεται να καταλάβεις.
Μου κίνησες την περιέργεια.
Σε βρίσκω ελκυστικό.
Θα ήταν ωραίο να είχα δεσμό μαζί σου.
Ένα ταξίδι όμως είναι διαφορετικό.
Και τώρα;
Δεν ήρθα για να κοιμηθώ μαζί σου...
αλλά για να μιλήσουμε για τον Πίτερ.
Άλλωστε έχω περίοδο.
Φτηνές δικαιολογίες.
Δεν μπορούμε να μείνουμε εδώ.
Δεν θα μείνουμε εδώ.
Τι προτείνεις λοιπόν;
Εκεί.
Δεν είναι η πρώτη φορά ε;
Επαγγελματικό μυστικό.
Πού είναι το μπάνιο;
Ορίστε.
Συγγνώμη αλλά δεν μπορώ να το κάνω.
Θα περνούσαμε πολύ ωραία αλλά δεν μπορώ.
Εξαιτίας του Πίτερ;
Ναι, εξαιτίας του Πίτερ.
Πολύ συγκινητικό.
- Γιατί τόση ειρωνεία; - Δεν σε ειρωνεύτηκα.
Ο Πίτερ ήθελε να μου μιλήσει.
Λέει ότι διακατέχεται από μια έμμονη ιδέα.
- Έμμονη ιδέα; - Επίμονη σκέψη.
Είναι σοβαρό;
Οι άνθρωποι μεγαλοποιούν τα άγχη τους.
Οι φόβοι τους είναι χειρότεροι από τις εμμονές τους.
Τι είδους εμμονές;
Επιθυμία θανάτου, αυτοκτονία, φόνος, βίαιες πράξεις...
Δεν είμαι σίγουρος.
Θα ξανάρθει την Πέμπτη. Τότε θα μάθω κι άλλα.
- Θα μπορούσε... - Δεν είναι τόσο σοβαρό.
Τι μπορώ να κάνω;
'Ισως αν έφευγες για λίγο...
Τώρα που πνίγομαι στη δουλειά;
Άλλωστε αν ο Πίτερ είναι άρρωστος, με χρειάζεται.
Υπάρχει μια μικρή αλλά σαφής πιθανότητα...
να σου συμβεί κάτι κακό.
Εννοείς ότι ο Πίτερ...
Ναι.
- Είπε κάτι τέτοιο; - Το υπαινίχθηκε.
Είναι εντελώς γελοίο!
- Δεν θα πας ταξίδι; - Αδύνατον. Κατάλαβέ με.
Αν φιλοξενούσες κάποιον;
Δεν θα το ανεχόταν ο Πίτερ.
Δεν έχεις δύο ανιψάκια;
Ένα εξάχρονο κι ένα οκτάχρονο; Αδύνατον.
- Αν πήγαινε ο Πίτερ ταξίδι; - Είναι απασχολημένος.
Διαπραγματεύεται κάτι πολύπλοκες συμφωνίες.
Μπορεί να πάρει αναρρωτική για λίγους μήνες.
Αποκλείεται.
Δεν ξέρω τι να σου πω τότε.
Μ ήπως ανησυχείς περισσότερο απ' όσο λες;
Ο κίνδυνος είναι μηδαμινός.
Ας φερθούμε λογικά τότε.
Δεν ξέρω, Καταρίνα. Έχω κακό προαίσθημα...
Είναι πάντα σωστά τα προαισθήματά σου;
Έτσι νομίζω.
Έχω κι εγώ ένα προαίσθημα.
Και τι σου λέει;
Ότι συνειδητά ή ασυνείδητα...
προσπαθείς να καταλάβεις τη σχέση που έχω με τον Πίτερ.
Για ποιο λόγο;
Δεν ξέρω.
'Ισως είσαι τέτοιου είδος άτομο.
Με αφήνεις άναυδο.
Πάντα σε φοβόμουν.
- Με φοβόσουν μόνο; - Ο Πίτερ είναι κομμάτι μου.
Δεν το καταλαβαίνεις;
Τον κουβαλάω μέσα μου όπου κι αν πάω.
Δεν έχω νιώσει έτσι για κανέναν άλλον.
Αν είχαμε παιδιά, θα ήταν αλλιώς.
Είμαστε ο ένας το παιδί του άλλου.
Όχι, δεν είναι αλήθεια.
Δεν θέλουμε να είμαστε έξυπνοι και ώριμοι.
Γι' αυτό δερνόμαστε και κλαίμε.
Δεν θέλουμε να μεγαλώσουμε.
Έχουμε το ίδιο κυκλοφορικό.
Τα νεύρα μας έχουν αναπτυχθεί μαζί με έναν μυστηριώδη τρόπο.
Το καταλαβαίνεις;
Όταν δεν νιώθει καλά ο Πίτερ, δεν νιώθω ούτε εγώ.
Θέλω να τρέξω σπίτι, να τον αγκαλιάσω και να του πω:
"Από τώρα, καταλαβαίνω όσα λες ή σκέφτεσαι. "
"Όσα αισθάνεσαι. "
Θέλω να τον αγκαλιάσω σφιχτά μέχρι να με βρει.
Γ ιατί δεν βλέπουμε ο ένας τον άλλον παρόλο που ζούμε μαζί...
και γνωριζόμαστε καλά;
Μια εβδομάδα μετά τη δολοφονία...
ο ανακριτής μιλάει με τη μητέρα του Πίτερ.
Νιώθω τόσο αβοήθητη!
Τι θέλετε να μάθετε;
Ό,τι μπορείτε να μου πείτε.
Ο Πίτερ ήταν το παιδί που πάντα ήθελα.
Ή μασταν τόσο ευτυχισμένοι.
Είχε μια υπέροχη παιδική ηλικία.
'Ισως ήταν πολύ προστατευμένος. Δεν ξέρω.
Ήταν φοβιτσιάρης. Φοβόταν το σκοτάδι.
Ήθελε πάντα αναμμένο το φως του διαδρόμου.
Φοβόταν τα σκυλιά, τα άλογα, τα μεγάλα πουλιά...
Τα αδέρφια του ήταν πιο γεροδεμένα.
Εκείνος έμοιαζε περισσότερο με εμένα.
Ή μουνα κι εγώ ευαίσθητο και μάλλον ασθενικό παιδί.
Είχα άσθμα και πάθαινα ξαφνικές αλλεργικές κρίσεις.
Θυμάμαι ότι έτρωγε τα νύχια του. Ήταν χάλια.
Ήταν πολύ δεμένος με την κατά 3 χρόνια μικρότερη αδερφή του.
Έπαιζαν κουκλοθέατρο μαζί.
Ήταν καλός μαθητής. Είχε τους καλύτερους βαθμούς.
Ήταν πολύ πιο ταλαντούχος από τα αδέρφια του.
Στα 20 του γνώρισε μια πολύ καλή κοπέλα.
Θα παντρευόντουσαν μόλις τελείωναν το κολέγιο.
Τότε γνώρισε την Καταρίνα και την ερωτεύτηκε τρελά.
Η Καταρίνα εξασκούσε μεγάλο έλεγχο επάνω του.
Αυτά που έλεγαν ή πίστευαν οι γονείς του...
δεν είχαν πια σημασία.
Ίσως έτσι πρέπει να γίνεται.
Δεν ξέρω τίποτα.
Δεν καταλαβαίνω τίποτα.
Πώς θα μπορούσα άλλωστε;
Ή μουν ηθοποιός πριν παντρευτώ. Σταμάτησα χάριν των παιδιών.
Ο σύζυγός μου δεν ήθελε να δουλεύω. Δεν το μετάνιωσα ποτέ.
Έζησα μια καλή και ευτυχισμένη ζωή.
Ο Πίτερ ήρθε να με δει πριν από λίγες ημέρες.
Είχε έναν κατάλογο με πράγματα που έπρεπε να επιδιορθωθούν.
Είδαμε μαζί τον κατάλογο. Θα μιλούσε με τον αρχιτέκτονα.
Είναι ένα παλιό, ετοιμόρροπο σπίτι...
με έναν απεριποίητο κήπο.
Σε μια πτέρυγα, η στέγη έχει τόσο κακή μόνωση...
που μπαίνει μέσα το χιόνι.
Μιλήσαμε για όλα αυτά.
Βιαζόμασταν και οι δύο.
Εγώ περίμενα επισκέψεις...
και ο Πίτερ θα πήγαινε σε ένα συνέδριο.
Δεν πρόσεξα τίποτα ασυνήθιστο.
Ο Πίτερ είπε απλώς ότι ήταν λίγο κουρασμένος.
Ότι είχε συνάχι.
Η Καταρίνα θα έμενε στο Παρίσι μέχρι τα μέσα της εβδομάδας.
Γελούσαμε με τις επιδιορθώσεις και την έκθεση του αρχιτέκτονα.
Ο Πίτερ είπε ότι ζούσα σε μια πραγματική ποντικοπαγίδα.
Εγώ όμως αγαπάω το παλιό μου σπίτι.
Δεν θα φύγω ποτέ από 'κει!
Πέντε ημέρες πριν από την τραγωδία
Η Καταρίνα και ο Πίτερ περνούν μια άγρυπνη νύχτα.
Άναψε το φως αν θέλεις να διαβάσεις. Δεν με ενοχλεί.
Θα σηκωθώ για λίγο.
- Να σου φτιάξω ένα ζεστό γάλα; - Όχι, ευχαριστώ.
Να ανάψουμε τη θέρμανση;
Όχι για μένα.
Πώς πάει το συνάχι σου;
Μου πέρασε ο πονόλαιμος.
Ωραία...
Ούτε εγώ μπορώ να κοιμηθώ.
Θα φταίει η αλλαγή του καιρού ή η πανσέληνος.
Ή το φρικτό φαγητό...
που επέμενε να φτιάξει για μας ο Όσκαρ.
- Τι πίνεις; - Κονιάκ.
Θα πιω κι εγώ κάτι.
Το απαίσιο λικέρ σου είναι αριστερά.
Λικέρ στις 3 τα ξημερώματα; Ουισκάκι θα πιω.
Θα με χαλαρώσει. Είναι υγιεινό.
Μην πίνεις τόσο πολύ.
Θα πιω όσο θέλω, χρυσέ μου. Ποτέ δεν το παρακάνω.
Χθες βράδυ ήσουν ανυπόφορη.
Λες να μην το ξέρω;
Επειδή είχες παραπιεί.
Επίτηδες το έκανα.
Επίτηδες...
Μου αρέσει να στριμώχνω τον Μάρτιν.
Τα κατάφερες θαυμάσια.
Προσπαθεί πάντα να με πασπατέψει στα κρυφά.
Έρχομαι λοιπόν στο κέφι και τον πασπατεύω εγώ.
Δημοσίως.
Έτσι εκδικείσαι κάποιον, μικρέ μου Πίτερ.
Σου έρχεται και λες ανοησίες δυνατά.
Άποψή σου. Όλοι οι άλλοι με θεωρούν πολύ γλυκιά.
Χέσε όλα αυτά τα δείπνα.
Έχουμε 5 την άλλη εβδομάδα.
- Είναι δυνατόν να σου αρέσουν; - Κι εσένα σ' αρέσουν.
Όχι πια.
Αύριο θα φάμε στης μητέρας σου.
- Αυτό είναι σοβαρό. - Όχι για μένα.
- Είναι επαγγελματικό δείπνο. - Δεν έχω καιρό.
Μου το υποσχέθηκες.
Οι επαγγελματικές σου γνωριμίες...
θεωρούν τιμή τους που τρώνε το φαγητό της απαίσιας μητέρας σου.
Και μάλιστα σ' εκείνη την ποντικοπαγίδα.
Η μαμά είναι μνημείο.
Είναι ένα παλιό μνημείο...
στην αυτοκρατορία καταπίεσης του πατέρα σου.
Η Καταρίνα πάει για ύπνο.
Θα σηκωθώ στις εφτά παρά τέταρτο αύριο.
Θα κοιμηθώ στο γραφείο.
- Δεν θα παίξεις τένις; - Πονάει το χέρι του Χάρι.
- Καπνίζει πολύ. - Τι σχέση έχει αυτό;
70 τσιγάρα την ημέρα...
πειράζουν το κυκλοφορικό και τους μυς.
- Ναι καλά... - Είναι αυτονόητο.
Είναι αυτονόητο ότι είναι αυτονόητο.
Να μη σε ξυπνήσω προτού φύγω;
- Πότε φεύγεις; - Λίγο πριν τις 8.
Τότε ξύπνα με λίγο πριν τις 8.
Καληνύχτα, αγάπη μου.
Καληνύχτα, γλυκιά μου.
Πίτερ;
Ναι;
Μου λες γιατί είσαι τόσο δυστυχισμένος;
Δεν είμαι ούτε δυστυχισμένος ούτε ευτυχισμένος.
Τι γελοία λέξη αλήθεια.
- Έχεις προβλήματα; - Κάθε άλλο.
Η δουλειά πάει μια χαρά, αν εννοείς αυτό.
Δεν εννοούσα αυτό.
Δεν υπάρχει διέξοδος.
Αν καταλαβαίνεις τι εννοώ.
Όχι.
Δώσε μου ένα παράδειγμα.
Κόρος.
"Κόρος"; Δεν ξέρω καν τι θα πει αυτό.
Ένα χαρακτηριστικό του "κόρου" είναι...
ότι νιώθεις ανυπόφορα "κορεσμένος"...
όταν καλείσαι να διασαφηνίσεις τον λόγο του "κόρου" σου.
Θα σου πω κάτι που δεν σκόπευα να σου πω.
Δεν είναι τίποτα ιδιαίτερο.
Απλώς ένα συναίσθημα.
Ωραία...
Συνέβη νωρίς το πρωί χθες.
Ή μουνα στο μπάνιο και σκουπιζόμουνα...
με μια φρεσκοπλυμένη, τραχιά πετσέτα που μοσχοβολούσε.
Ξαφνικά είχα μια ενόραση, ή όπως αλλιώς λέγεται αυτό...
Είδα όλα τα οικεία πράγματα γύρω μου και ήξερα...
ότι σύντομα δεν θα μου ανήκαν πια.
Ότι θα τα έχανα όλα.
Κανένα από τα πράγματα γύρω μου δεν θα μου ανήκε πια.
Το συναίσθημα αυτό έφυγε μετά από ένα λεπτό...
χθες βράδυ όμως ξαναήρθε.
Είμαι κουρασμένος, Καταρίνα...
- Θα μπορέσεις να κοιμηθείς τώρα; - Π ήρα νεμπουτάλ.
Έλα. Πάμε για ύπνο.
- Τι ώρα είναι; - Σχεδόν 4.
Ακούω τις νταλίκες στην εθνική οδό.
Υπάρχουν δύο εναλλακτικές λύσεις.
Είτε καλύπτουμε το κόστος της επένδυσης...
ανεβάζοντας την άδεια χρήσης σύμφωνα με τα τρέχοντα επιτόκια...
λαμβάνοντας υπόψιν την απόσβεση του δανείου...
ή αν καλύψουν οι άλλοι το κόστος της επένδυσης...
προτιμούμε την πρώτη εναλλακτική λύση.
Νέα παράγραφος.
Συμφωνήσαμε για επταετή περίοδο απόσβεσης δανείου.
Είναι μεγάλο διάστημα...
οι επιδιορθώσεις όμως θα γίνουν δωρεάν...
Παύλα, έτσι θα ανταλλάξουμε σταδιακά τα παλιά εξαρτήματα...
Παύλα...
κάτι που μακροπρόθεσμα θα αποβεί προς όφελός μας.
Νέα παράγραφος.
Ανάμεσα στη σταθερή άδεια χρήσης ανά μηχάνημα ετησίως...
και στην ελάχιστη άδεια χρήσης...
επιλέξαμε την πρώτη εναλλακτική λύση.
Προφανώς νομίζουν ότι θα ελέγξουμε τα βιβλία τους...
για να δούμε τις πραγματικές τιμές παραγωγής.
Όχι. Γ ράψε: Όταν ελέγξουμε τα βιβλία τους...
θα μάθουμε πράγματα που θα μας φανούν χρήσιμα...
όταν ανοίξουμε γραφεία στις συγκεκριμένες χώρες.
Το πρόβλημα είναι ότι τότε τέθηκε ένα νέο ζήτημα.
Διαμαρτυρήθηκα λέγοντας ότι τέθηκε πολύ αργά...
είχαν δίκιο όμως.
Θα είναι δύσκολο να απορρίψουμε το αίτημά τους.
Είπαν ότι εφόσον δέχτηκαν την πρώτη εναλλακτική λύση...
η άδεια χρήσης θα εξοφλούσε τον εξοπλισμό σε 7 χρόνια.
Η πρώτη παράταση καλύπτει μια περίοδο 7,5 ετών.
Μια νέα παράταση θα το τραβούσε 10 χρόνια.
Εφόσον ο εξοπλισμός που είναι ιδιοκτησία μας...
αποσβεστεί στο τέλος της πρώτης παράτασης...
πιστεύουν ότι η άδεια χρήσης...
πρέπει να μειωθεί μετά από 7 χρόνια.
Μακροπρόθεσμα έχουν δίκιο.
Πρέπει λοιπόν να τους πούμε πόσο κοστίζει ο εξοπλισμός.
Όταν υπολογίζαμε τις δύο εναλλακτικές λύσεις...
είχαμε προβλέψει σωστά...
ότι θα επέλεγαν την πρώτη εναλλακτική λύση...
έτσι υπερβάλλαμε το κόστος.
Αν λοιπόν θέλουμε να αφαιρέσουμε αυτά τα έξοδα...
από την άδεια χρήσης μετά από 7 χρόνια...
θα έχουμε λιγότερα έσοδα από ό,τι υπολογίζαμε.
Τα μέλη να πάρουν ένα αντίγραφο...
κι εμείς το αρχείο και τον βασικό φάκελλο.
Τελειώσαμε, κα Άντερς.
Να σας φέρω έναν καφέ;
Όχι, ευχαριστώ.
Να φύγω στις 5 αύριο;
Βεβαίως.
Είστε καλά;
Μια χαρά. Ευχαριστώ.
Π ήρε η μητέρα σας. Της είπα ότι ήσασταν σε συμβούλιο.
Θαυμάσια.
Ήθελε να σας υπενθυμίσει το ραντεβού σας.
Τέσσερις ημέρες πριν από την τραγωδία...
η Καταρίνα ετοιμάζει την επίδειξη μόδας της.
Έτσι το θέλω. Άλλαξέ το, Τιμ.
Έγινε. Π ήρες το Μιλάνο;
Π ήρα την Αριάντνα σήμερα. Π ήρες τον Πολ;
Πριν από 10 λεπτά. Είναι στο τελωνείο.
- Δεν είδε κανείς το μηχάνημα. - Μ η στείλεις λεφτά.
Φεύγουμε; Περίμενες πολύ; Γίνεται χαμός εδώ πέρα.
Δεν έχει έρθει το 25% της επίδειξης. Το φαντάζεσαι;
Φεύγεις;
Είμαστε καλεσμένοι σε δείπνο και έχουμε αργήσει.
Θα γυρίσω όσο το δυνατόν νωρίτερα. Γεια σου, χρυσέ μου.
Πάμε.
- Χρειάζομαι ένα ποτό. - Έχουμε αργήσει.
- Χρειάζομαι ένα ποτό. - Θα το πιεις εκεί.
Χρειάζομαι κάτι δυνατό για να αντέξω τη μητέρα σου.
Πάμε σε ένα μπαρ. Δύο λεπτά θα κάνουμε.
Μου βάζεις άλλο ένα, Τζακ;
- Θα είσαι πολύ τσαντισμένος. - Είμαι.
Σου πάει. Σκουραίνουν τα μάτια σου.
- Μου αρέσεις όταν... - Είμαι κουρασμένος.
Εσύ δέχτηκες την πρόσκληση.
Σε ρώτησα πρώτα.
Αφού είχες ήδη δεχτεί.
Ξέρεις πόσο σημαντικό είναι.
Θύμωσε όσο θέλεις. Χρειάζομαι κι άλλο ποτό.
Τζακ!
Θα πω στη μαμά ότι δεν ευκαιρούσες.
Θαυμάσια ιδέα.
- Να σου φέρω κάτι άλλο; - Όχι, ευχαριστώ.
Δεν πήγες στο δείπνο της μητέρας του Πίτερ;
Πώς τα πας;
Θα κάνουμε διάλειμμα μέχρι τις 4. Ελπίζω να μη σε πειράζει.
Δεν με πειράζει.
- Έχεις φάει τίποτα; - Δεν νομίζω.
Έχω μια υπέροχη ιδέα. Έλα σπίτι μου για λίγο.
Θα κάνεις ένα ωραίο μπάνιο και θα φτιάξω σαλάτα.
Καλά είμαι κι εδώ.
Έλα, Καταρίνα... Πρέπει να βγεις λίγο έξω...
- Νιώθω τόσο άσχημα. - Εξαιτίας του Πίτερ;
Είναι ανόητο, ε;
Έλα, Καταρίνα...
Ο Μάρτιν ήταν πολύ σωστό άτομο.
Ή μασταν πολύ συνδεδεμένοι.
Όπως ξέρεις όμως, δεν υπάρχει πίστη.
Όχι πραγματική πίστη.
Όταν είσαι γκέι, δεν γίνεται να είσαι πιστός...
γιατί δεν μπορούμε να κάνουμε παιδιά...
ούτε καν να υιοθετήσουμε.
Ούτε εμείς έχουμε παιδιά.
Πάντα αγαπούσα τα παιδιά.
Π ιστεύω ότι θα ήμουν καλή μητέρα. Δεν συμφωνείς;
Ναι.
Ο Μάρτιν ερωτεύτηκε τρελά ένα σχολιαρόπαιδο.
Οι γονείς του δεν άντεχαν άλλο αυτή την κατάσταση.
Ήταν σκάνδαλο.
Ένιωσα εγκαταλελειμμένος και πένθησα τον χαμό του...
τουλάχιστον όμως πήρα το διαμέρισμα για παρηγοριά.
Ο Μάρτιν ερχόταν συχνά εδώ.
Καθόταν στην πολυθρόνα που κάθεσαι τώρα.
Καμμιά φορά έκλαιγε.
Ήταν δύσκολο. Δύσκολες εποχές.
Ο νεαρός αποδείχθηκε μεγάλος μασκαράς.
Το διαμέρισμα όμως είναι υπέροχο.
Πολύ ωραίο.
Νιώθω καλά μαζί σου.
- Πόσα χρόνια γνωριζόμαστε; - 15 χρόνια, Τιμ.
Θεέ μου...
Και συνεργαζόμαστε 12 χρόνια.
Είσαι δυστυχισμένη;
Φαίνομαι δυστυχισμένη;
Είσαι πάντα τόσο φιλική, τόσο εργατική...
και τόσο ατάραχη...
Ξαφνικά ένιωσα ότι είσαι πολύ δυστυχισμένη.
Συγγνώμη... Δεν ήθελα να σε φέρω σε δύσκολη θέση.
- 'Ισως θέλω να κλάψω. - Κλάψε αν το νιώθεις.
Δεν με πειράζει καθόλου.
Αντιθέτως, θα το θεωρήσω ως δείγμα εμπιστοσύνης.
Οι περισσότεροι γκέι νιώθουν σαν γυναίκες.
Όχι επειδή έχουμε κάτι το θηλυκό. Όχι...
αλλά επειδή έχουμε περισσότερη
επαφή με το συναίσθημα.
Ο Μάρτιν το σκέφτηκε αυτό. Μπορεί όμως να έχει δίκιο.
Νιώθω απροσμέτρητη θλίψη. Το καταλαβαίνεις αυτό;
'Ισως δεν είναι θλίψη αλλά κάποιο είδος τρέλας.
Τα άτομα σαν εμένα δεν σκέφτονται πολύ την ψυχή.
Τότε η ψυχή κάνει τα κόλπα της και μένεις αβοήθητη.
- Καταλαβαίνεις; - Καταλαβαίνω.
Στην αρχή ίσως χύνεις λίγα δάκρυα.
Ένα παράξενο είδος θρήνου...
που γίνεται φρικτό ουρλιαχτό θλίψης και απελπισίας.
'Υστερα γίνεται ένας τυφλός βρυχηθμός.
Ένας βρυχηθμός...
Όλοι καταρρέουμε πού και πού.
Είχα κι εγώ δύο νευρικούς κλονισμούς.
Δεν ξέρω αν μετάνιωσα που κατέρρευσα. Δεν νομίζω.
Η αιτία ήταν συνήθως ο έρωτας.
Είμαι εξαρτημένος από τις προ - σωπικές σχέσεις. Υπάρχουν όμως;
Όταν λέω προσωπικές σχέσεις, εννοώ σαρκικές.
Πάντα η ίδια θλιμμένη ιστορία.
Το κορμί γίνεται εμπόδιο και ύστερα ακολουθεί η ψυχή.
Ένα συνονθύλλευμα ελπίδων, φαντασιώσεων και υποχωρήσεων.
Θεέ μου, είμαι τόσο θεωρητικός...
- Σου πήρα ένα δώρο! - Δώρο;
Περίμενε. Θα στο δώσω.
- Ορίστε... - Αγαπημένη μου Καταρίνα...
Το πήρα για τον Πίτερ αλλά δεν θα του το δώσω γιατί ήταν κακός.
- Πολύ ωραίο. - Το πήρα στο Μιλάνο.
Θα σου πηγαίνει. Το φοράς συχνά αυτό το χρώμα.
Βλέπεις;
- Με μεγαλώνει; - Δεν θέλεις να μεγαλώσεις;
Οι ρυτίδες δεν με πειράζουν. Η ασχήμια με στενοχωρεί.
Το ξηρό δέρμα που είναι τόσο σκληρό...
παρόλο που βάζω κρέμα κάθε νύχτα...
κι αυτή η βαθιά αυλακιά γύρω από το στόμα.
Μια μέρα ξύπνησα, κοιτάχτηκα στον καθρέφτη...
και ξαφνικά την είδα.
Παραλίγο να πάθω συγκοπή.
Ο λαιμός μου είναι εντάξει, το ίδιο και τα μάτια.
Τα χέρια μου όμως είναι σκέτη απελπισία.
Τ ρεις γιατρούς ρώτησα.
Οι κηλίδες αφαιρούνται, όχι όμως οι φλέβες και οι ρυτίδες.
Κοιτάω το στόμα και τα χέρια μου...
και δεν πιστεύω στα μάτια μου.
Είμαι ακόμα παιδί.
Ή ίσως δεν είμαι πια παιδί.
Δεν καταλαβαίνω τι είναι ο χρόνος.
Κάποιοι ειδικοί λένε ότι δεν υπάρχει και έχουν δίκιο.
Όταν κλείνω τα μάτια, νιώθω ότι είμαι 10 ετών.
Ακόμα και σωματικά.
Τότε ξανανοίγω τα μάτια...
κοιτάζομαι στον καθρέφτη...
και βλέπω αυτόν τον γεροπαράξενο.
Έναν γέρο που παλιμπαιδίζει. Δεν είναι περίεργο;
Έναν γέρο που παλιμπαιδίζει. Αυτό είναι όλο.
Όχι, υπάρχει και κάτι άλλο.
Τι πράγμα, Τιμ;
Γίνεσαι έτσι.
Δεν καταλαβαίνω.
Απλώς γίνεσαι έτσι.
Οι προσωπικές σχέσεις είναι ένα όνειρο.
Κτηνωδία και χυδαιότητα.
Πού και πού πηγαίνω σε συγκεκριμένα μέρη...
για να ψωνίσω φρικτούς άνδρες.
Δεν θα πίστευες στα μάτια σου.
Απόλαυση, σεξουαλικότητα, φρίκη και χυδαιότητα.
Όλα μαζί.
Δεν είναι ακριβώς τρυφερές προσωπικές σχέσεις...
Κάποια μέρα θα με σκοτώσουν.
Είναι κι αυτό μια γαργαλιστική σκέψη.
Με κινούν δυνάμεις που δεν μπορώ να ελέγξω.
Γιατροί...
Εραστές...
Χάπια...
Ναρκωτικά...
Αλκοόλ...
Δουλειά...
Τίποτα δεν βοηθάει.
Είναι μυστικές δυνάμεις.
Έχουν όνομα; Δεν ξέρω.
'Ισως είναι τα γηρατειά. Η σήψη.
Δεν ξέρω.
Δεν τις ελέγχω αυτές τις δυνάμεις.
Πλησιάζω τον καθρέφτη και κοιτάω το πρόσωπό μου...
που έχει γίνει τόσο οικείο...
και συνειδητοποιώ ότι αυτό το κράμα σάρκας και αίματος...
νεύρων και οστών...
περιέχει δύο εντελώς ασύμβατους...
Δεν ξέρω πώς να το πω...
Δύο ασύμβατους ανθρώπους.
Το όνειρο των προσωπικών σχέσεων...
της τρυφερότητας, των κοινών ενδιαφερόντων...
της ικανότητας να ξεχνάς τον εαυτό σου...
και από την άλλη...
η βία, η χυδαιότητα, η φρίκη και ο θάνατος.
Μερικές φορές σκέφτομαι...
ότι όλα αυτά έχουν κοινή προέλευση.
Δεν ξέρω...
Πώς θα μπορούσα άλλωστε;
'Ισως τα όνειρά μου ήταν λίγο παραπάνω όμορφα...
και για τιμωρία...
Η ζωή σε τιμωρεί εκεί που δεν το περιμένεις.
Όταν φτάνεις σε οργασμό...
είσαι τόσο βαθιά χωμένος στα σκατά που σχεδόν ασφυκτιάς.
Καταρίνα...
Κοίταξέ με.
Π ιάσε μου το χέρι.
Ακούμπησέ το στο μάγουλό σου.
Νιώθεις το χέρι μου;
Νιώθεις ότι είμαι εγώ;
Ότι είμαι εγώ;
Τ ρεις ημέρες μετά τον φόνο...
ο ανακριτής μιλάει με τον Τιμ.
Πείτε μου το ονοματεπώνυμό σας.
Τιμ. Τ -Ι-Μ.
Αυτό είναι το καλλιτεχνικό σας ή τα αρχικά σας.
Θέλουμε το ονοματεπώνυμό σας.
Με λένε Τιμ. Στην Ευρώπη όλοι με φωνάζουν Τιμ.
Σύμφωνα με τους φακέλλους μου το όνομά σας είναι:
Τόμας 'Ισιντορ Μάντελμπαουμ.
Αφού το ξέρετε τι ρωτάτε;
Είναι ερώτηση ρουτίνας. Ρωτάμε για να μην υπάρξει μπέρδεμα.
Αυτό είναι αδύνατον.
Είναι ανεπίσημη συζήτηση.
Τότε κλείστε το κασετόφωνο.
Σας ενοχλεί;
Προφανώς. Αλλιώς δεν θα το ζητούσα.
- Το έκλεισα. - Ευχαριστώ πολύ.
Θέλετε έναν καφέ; Ή μήπως κρασί ή τσιγάρο;
Όχι, ευχαριστώ.
Μεταλλικό νερό; Τ σάι; Δεν έχουμε πολλά να σας προσφέρουμε.
Όχι, ευχαριστώ.
Τότε ας αρχίσουμε, κύριε Τιμ.
Εντάξει.
- Δεν θα πονέσετε. - Δεν σας πιστεύω.
Ήθελα να σας μιλήσω γιατί είστε φίλος της οικογένειας.
Συνεργάζομαι με την Καταρίνα εδώ και 10 χρόνια. Όχι, 12.
Ή μασταν 10 χρόνια φίλοι. Στην αρχή ήμασταν υπάλληλοι.
- Γνωρίζετε τον Πίτερ Έγκερμαν; - Φυσικά.
- Πώς ήταν ο γάμος τους; - Καλός.
Η μητέρα του Πίτερ είχε διαφορετική γνώμη.
Τώρα έχετε δύο αντικρουόμενες απόψεις.
Είχατε δεσμό με τον Πίτερ;
Όχι...
- Διστάσατε. - Δεν είχαμε δεσμό.
Αγκαλιαζόμασταν όπως αγκαλιάζονται δύο καλοί φίλοι.
- Συγχωρήστε την ευθύτητά μου. - Είμαι συνηθισμένος.
- Γνωρίζατε τη δολοφονημένη; - Ναι.
- Πόσο καλά; - Ή μασταν καλοί φίλοι.
Γιατί ήσασταν φίλος με μια πόρνη;
Τι είδους ερώτηση είναι αυτή;
Είναι ή μοχθηρή ή ύπουλη ή αφελής.
Απαντώ στην ερώτησή σας λέγοντας ότι δεν μ' αρέσει.
Δεν ήθελα να σας προσβάλλω.
Θα προσπαθήσω να το πιστέψω.
Ζείτε μόνος;
Ναι, ζω μόνος.
Αυτή η φίλη σας γνώριζε άλλους άνδρες;
Μερικές φορές.
Συστήσατε τον Πίτερ στην Καταρίνα Κραφτ...
ή "Κα" όπως τη φώναζαν;
Ναι.
Πώς συνέβη;
Συνέβη μια Κυριακή πέρυσι το φθινόπωρο.
Στον σιδηροδρομικό σταθμό.
Π ηγαίνατε ταξίδι;
Στον σταθμό πάνε αλλοδαποί για να βγάλουν λίγα χρήματα.
Ξαφνικά έπεσα πάνω στον Πίτερ Έγκερμαν.
Είχε αγοράσει ξένες εφημερίδες από το διεθνές πρακτορείο.
Ήπιαμε έναν καφέ μαζί.
Για κάποιο λόγο του είπα γιατί βρισκόμουν στον σταθμό.
Αυτό του κίνησε το ενδιαφέρον.
Ξαφνικά μου είπε ότι δεν είχε πάει ποτέ με πόρνη.
Του πρότεινα την Καταρίνα Κραφτ.
Του έδωσα τη διεύθυνσή της και υποσχέθηκα να της πω γι' αυτόν.
Αυτή είναι όλη η ιστορία.
Στην πραγματικότητα όμως δεν είναι ούτε η μισή...
Η Καταρίνα Έγκερμαν με εξόργιζε.
Πάντα με εξόργιζε παρόλο που τη συμπαθούσα.
Χαιρόμουν που ο Πίτερ θα την απατούσε με μια πόρνη.
Αυτό όμως είναι μόνο ένα μέρος της αλήθειας...
Τα αδύναμα άτομα ενεργούν περίεργα.
Θα πρέπει να το ξέρετε αυτό.
Βασανίζομαι που σύστησα εγώ το θύμα στον δολοφόνο.
Συγχωρήστε τους μελοδραματισμούς μου.
Απλώς έχω τύψεις.
Ρίχνω το φταίξιμο στην ομοφυλοφιλία μου.
Κι αυτό όμως είναι ένα μέρος της αλήθειας...
Έχει αρχίσει να γίνεται ενδιαφέρον, δεν νομίζετε;
Η αλήθεια είναι ότι ήθελα τον Πίτερ για τον εαυτό μου.
Δεν το είχα καταλάβει όμως.
Θα μοιραζόμασταν ένα μυστικό.
Ήθελα να τον πάρω από τη γυναίκα του...
και να τον κάνω δικό μου.
Έβλεπα την τρομερή ψυχρότητα του γάμου τους...
και μου είχε γίνει έμμονη ιδέα ότι θα στρεφόταν σε μένα.
Ότι επιτέλους θα με ανακάλυπτε.
Ότι θα συνειδητοποιούσε...
ότι τον αγαπούσα μυστικά.
Συναισθηματικά, ο Πίτερ ήταν ετοιμοθάνατος.
Όπως κάποιος πεθαίνει από πείνα, δίψα ή αιμορραγία.
Ήξερα ότι μπορούσα να τον σώσω.
Ευχόμουν να ήμουν εκείνος που ζητούσε.
Εκείνος που αποζητούσε.
Δεν νομίζω ότι κάνω λάθος.
Άτομα σαν εμένα τα νιώθουν αυτά τα πράγματα.
'Ισως όσα σας είπα δεν είναι η αλήθεια.
Κάποιοι σοφοί λένε ότι είμαστε τυφλοί.
Ότι οι κινήσεις μας είναι προδιαγραμμένες.
Ότι είμαστε βεβηλωμένοι από τα γεννοφάσκια μας.
Αυτό όμως δεν αλλάζει την κατάσταση.
Δεν συμφωνείτε;
Ο Πίτερ Έγκερμαν έγραψε ένα γράμμα στον καθηγητή Γένσεν.
Δεν το έστειλε ποτέ.
Αγαπητέ Μόγκενς...
Αυτό που θα σου περιγράψω δεν είναι όνειρο...
παρότι το βίωσα υπό την
επήρρεια χαπιών και αλκοόλ.
Αυτή η εμπειρία έμοιαζε πιο πραγματική και φρικτή...
από την πεζή πραγματικότητα.
Όλα αυτά όμως είναι κοινότοπα.
Μπορείς να πετάξεις το γράμμα.
Δεν γράφω για να σε ψυχαγωγήσω αλλά γιατί πρέπει να γράψω.
Ονειρεύτηκα ότι κοιμόμουν.
Ονειρεύτηκα ότι ονειρευόμουν.
Ήταν πολύ αισθησιακό.
Όχι μόνο ερωτικό.
Υπήρχε ένας δεσμός ανάμεσα στο κάτω μέρος του σώματός μου...
και την έντονη και γλυκιά υγρασία μιας γυναίκας.
Ιδρώτας...
Σάλιο...
Άρωμα πυκνών μαλλιών...
Πλανιόμουν πάνω από μια λαμπερή επιφάνεια με κλειστά μάτια.
Επικρατούσε μεγάλη ησυχία.
Ή μουν απόλυτα ευτυχισμένος.
Ένιωσα την ανάγκη να πω μια αστεία ιστορία...
αλλά δεν μπορούσα να μιλήσω.
Αυτό όμως δεν με στενοχωρούσε.
Η αίσθηση ότι πλανιόμουν συνδεόταν με την αλαλία μου...
Το μυαλό μου ήταν επικεντρωμένο στα χέρια μου...
ή μάλλον στα ακροδάχτυλά μου.
Σε κάθε δάχτυλο υπήρχε ένα μικρό μάτι...
που κοιτούσε την απαστράπτουσα λευκότητα με αγαλλίαση.
Ένιωθα ωραία.
Θα μπορούσα να μείνω έτσι.
Σκέφτηκα...
Ή μάλλον δεν σκέφτηκα καν.
Κυμάτισε σαν κορδέλλα στα χείλη μου:
"Αν είσαι ο θάνατος... "
"σε καλοσωρίζω, αγαπητέ θάνατε. "
"Αν είσαι η ζωή... "
"σε καλωσορίζω, αγαπητή ζωή. "
Βρίσκομαι σε ένα κλειστό δωμάτιο χωρίς παράθυρα και πόρτες...
χωρίς οροφή και τοίχους.
'Ισως είμαι κλειδωμένος στη σφαίρα μιας έκλειψης.
Δεν είμαι σίγουρος.
Δεν σκέφτηκα να εξετάσω το περίγραμμα του δωματίου.
Ονειρεύτηκα...
ότι ξύπνησα από βαθύ ύπνο.
Ή μουν ξαπλωμένος στο πάτωμα που ήταν απαλό σαν παχύ χαλί.
Ήταν ζεστά και ωραία και ήμουν ευτυχισμένος.
Στο πλάι μου ήταν η Καταρίνα. Ακίνητη, βαθιά κοιμισμένη.
Κατάλαβα αμέσως ότι ήταν όνειρο.
Ψιθύρισα στον εαυτό μου ότι δεν έπρεπε να φοβάμαι...
ότι θα ήταν επικίνδυνο αν φοβόμουν...
αν πανικοβαλλόμουν, αν έψαχνα να βρω διέξοδο...
αν έκλαιγα ή φώναζα ή χτυπούσα τους τοίχους.
Αποφάσισα να παραμείνω ήρεμος.
Η Καταρίνα άρχισε να ξυπνάει.
Προσπάθησα να της μιλήσω...
αλλά δεν μπορούσα να την αγγίξω.
Ήταν σαν να μην ήξερε ότι ήμουν εκεί.
Ήταν απαλή και αδιάφορη...
με έναν ερεθιστικό τρόπο.
Ήθελα να της κάνω έρωτα...
δεν μπορούσα όμως να τη διαπεράσω.
Με κοίταξε με μισάνοιχτα χείλη και χαμογέλασε.
Με τύφλωσε ο θυμός.
Αποτραβήχτηκα για να μην τη σκοτώσω.
Με έπνιγαν συναισθήματα οργής και φρίκης.
Είπα στον εαυτό μου να παραμείνω ήρεμος...
άφοβος...
ατάραχος...
όχι απρόβλεπτος.
Τα πάντα πήγαν στραβά.
Υπήρξε μια στιγμή τρυφερότητας...
Απόλυτης σιωπής...
Είναι δύσκολο να περιγράψω αυτή τη στιγμή.
Ακόμα κι ο αέρας είχε αλλάξει.
Ανέπνεα πιο εύκολα.
Το γκρίζο φως χάθηκε.
Το διαδέχτηκε το απαλό φως της αυγής...
σαν χέρι που χάιδευε τα καταπονημένα μας κορμιά.
Εισδύσαμε σε μια πνευματικότητα χωρίς επιφυλάξεις.
Τότε ήρθε η καταστροφή.
Είχε συμβεί το πιο ακατανόμαστο...
το πιο αμετάκλητο γεγονός.
Η Καταρίνα ήταν νεκρή.
Ήξερα ότι την είχα σκοτώσει...
με έναν σκληρό, αποτρόπαιο τρόπο.
Ξαναξύπνησα και βρέθηκα να κάθομαι στο κρεβάτι μου.
Είχε αρχίσει η κίνηση στην εθνική οδό.
Τα πάντα ήταν κανονικά.
Η Καταρίνα κοιμόταν πλάι μου. Ανέπνεε κανονικά.
Μπορείς να με βοηθήσεις;
Μπορώ να θεραπευτώ;
Μπορώ να συνεχίσω να ζω;
Είμαι αλήθεια ζωντανός;
Ή μήπως το όνειρό μου...
ήταν η μόνη σύντομη στιγμή ζωής;
Μιας βιωμένης και συντριμμένης πραγματικότητας;
Δύο μέρες πριν από την τραγωδία...
ο Πίτερ απειλεί να αυτοκτονήσει.
Συγγνώμη που ενοχλώ. Μπορώ να μιλήσω στον καθηγητή Γένσεν;
Όχι, ευχαριστώ. Με συγχωρείτε.
Ευχαριστώ που ήρθες. Μπορείς να του μιλήσεις;
Είναι στη στέγη!
Ναι.
Σέβομαι την απόφασή σου...
είναι όμως απάνθρωπο να βασανίζεις τους άλλους.
Θα σε δει κάποιος και θα ειδοποιήσει την αστυνομία.
Κρυώνεις;
Να σου φέρω το γούνινο παλτό σου;
Πολύ ευγενικό εκ μέρους σου.
Καταρίνα! Πού είναι το γούνινο παλτό του;
Πάω να το φέρω!
- Πίτερ... - Παράτα με!
Η Μάρθα στέλνει χαιρετίσματα.
Η καημένη. Την ανησυχήσαμε.
Καθόλου. Είχε πρωινή εγχείρηση στο Παίδων.
Δεν είναι ανώτερος άνθρωπος;
Έλα κάτσε μαζί μου.
Καλά είμαι κι εδώ.
Ήπιαμε ένα ποτό με τον Γιόχαν και τη Μαριάν...
και μετά πήγαμε στο καινούργιο ιταλικό εστιατόριο...
κοντά στο θέατρο.
Πέσαμε πάνω στον Μέλκερς και τη φιλενάδα του.
Επέμεναν να πάμε σπίτι τους.
Μου δίνεις ένα τσιγάρο;
Ευχαριστώ.
Τι έχει ο λαιμός σου.
- Έσπασε το κολιέ της. - Μάλιστα...
Π ιάστηκε στο χέρι μου και έσπασε.
Πρόσεχε μη μολυνθεί.
Μου λέει ότι θέλει να μ' αφήσει και της λέω να πάει στο καλό!
Μετά μου λέει ότι δεν μπορεί να ζήσει μακριά μου!
Της λέω ότι εγώ προτιμώ να ζήσω μακριά της και με λέει ανίκανο!
Ο καυγάς ξεκίνησε από το εστιατόριο!
Της λέω ότι μόνο μαζί της είμαι ανίκανος!
Στην αρχή ήταν αστείος μετά όμως άρχισε να με μιμείται.
Ένιωσα άβολα κι άρχισα να κλαίω.
Ξέρει ακριβώς πότε να κλάψει.
Θα σου πω γιατί μαλλώσαμε.
Αρχίζει η άρια!
Πάψε. Εσύ έδωσες την παράστασή σου.
Ήθελε να γαμηθούμε όταν θα γυρίζαμε σπίτι.
Ή μουνα κουρασμένη και ήλπιζα ότι δεν θα κρατούσε πολύ.
Ο Πίτερ όμως ήθελε παρατεταμένο γαμήσι.
Σκέφτηκα ότι θα τα κατάφερνα. Πάντα τα καταφέρνω.
Ήθελε να με γαμήσει από πίσω...
αλλά δεν μπορούσε να μου τον βάλει!
Ήταν πολύ μεθυσμένος.
Τότε άρχισα...
Τότε άρχισα να γελάω.
Θύμωσε και έβαλε τις φωνές.
Εγώ όμως δεν μπορούσα να σταματήσω να γελάω.
Είπα ότι θα του έπαιρνα πίπα. Του αρέσει αυτό.
Άρπαξε το κολιέ μου και το έστριψε. Παραλίγο να με πνίξει.
Ξέρω πώς να σε ικανοποιώ.
Ξέρω πώς να τη φέρω σε οργασμό. Να σου πω πώς;
Τα τελευταία 10 χρόνια...
είχα γύρω στους 832 οργασμούς μαζί σου!
Προσποιήθηκα 513 φορές και ύστερα αυνανίστηκα στο μπάνιο.
Πού και πού ένιωθα έναν μικρό σπασμό.
Ευγνωμονώ βαθιά...
τον Πίτερ Έγκερμαν που με έμαθε να νιώθω σαν γυναίκα.
Καημένε Πίτερ, πόσο σε λυπάμαι.
Σε λυπάμαι πραγματικά.
Τώρα θα μιλήσει για την αφοσίωσή της.
Ας τον ψυχαγωγήσουμε με άλλη μία ιστορία.
Τουλάχιστον το στόμα σου δουλεύει ακόμα!
Φοβάται τη σιωπή!
Η σιωπή κρύβει την αλήθεια.
Τη δική της αλήθεια, γιατί εγώ δεν έχω.
Η Καταρίνα όμως...
έχει συμβόλαιο με την αντικειμενική αλήθεια!
Εν μέρει επειδή είναι γυναίκα!
Ως γυναίκα δικαιούται να έχει τέτοιες απόψεις!
Και εν μέρει γιατί είναι η Καταρίνα...
που επέλεξε και έπλασε ειδικά ο Θεός!
Πάω να ξαπλώσω για λίγο.
- Πότε μας περιμένει ο Μπάουερ; - Στις 10.
Κοιμήσου μια ώρα και μετά κάνε ένα ζεστό ντους.
Χρειάζεσαι βοήθεια;
Είσαι πολύ ευγενική. Τα καταφέρνω και μόνος μου.
Ευχαριστώ που ήρθες, αγαπητέ μου Άρθουρ.
Είσαι πραγματικός φίλος.
Όταν σε βλέπω με την Καταρίνα...
συνειδητοποιώ τι ωραίο ζευγάρι θα ήσασταν.
Όπως είπε ο Ι ησούς στον σταυρό:
"Μ ητέρα, δες τον γιο σου. "Γιε, δες τη μητέρα σου. "
Φέρθηκα σαν υστερική γυναικούλα.
Τι σκέφτεσαι;
Ότι παίζεις την ίδια κασέτα:
"Εγώ έφταιγα. Συγγνώμη αγάπη μου. "
Και βγαίνεις από πάνω.
Αν πιστεύω ότι φέρθηκα υστερικά, να μην το πω;
Όχι.
- Τι να κάνω τότε; - Τίποτα.
Ό,τι πεις...
Δεν με πειράζει που είσαι εδώ, βούλωσέ το όμως.
- Πίτερ! - Κόφ' το! Δεν έχει νόημα!
Δεν μπορούμε να μιλήσουμε;
Όχι.
Δεν μπορούμε να προσπαθήσουμε τουλάχιστον;
Έχουμε προσπαθήσει 100.000 φορές.
Την επόμενη φορά θα χρησιμο - ποιήσουμε ότι είπαμε ως όπλο.
Θυμάσαι πόσο σκληρά προσπαθούσαμε στην αρχή;
Είχαμε κεφάλαιο.
Πες το "κεφάλαιο αγάπης" αν θέλεις.
Το πετάξαμε. Ξέρεις γιατί;
Δεχτήκαμε τους όρους αλλά δεν είχαμε ταλέντο για το παιχνίδι...
και τότε προδοθήκαμε.
Ξέρεις τι με τρομάζει περισσότερο;
Να μη μπορώ να πάω στη δουλειά...
ή να διαβάσω την εφημερίδα μου...
ή να τρώω κανονικά γεύματα...
ή να έχω αϋπνίες, δυσκοιλιότητα, ή να χαλάσει το αμάξι...
ή να αρρωστήσω, ή να έχω πονόδοντο...
Το παραμικρό μπορεί να καταστρέψει...
το προσεκτικά σχεδιασμένο σύστημα ασφαλείας μου.
Αν ήταν αλήθεια αυτό, δεν θα έπινες τόσο.
Πίνω για να βρω το θάρρος να κλείσω το σύστημά μου.
Για ποιον λόγο;
Για να τινάξω τα μυαλά μου στον αέρα.
Και τι θα απομείνει;
Ένας κιμάς από αίμα και νεύρα.
Και είναι καλύτερο αυτό;
Τουλάχιστον θα μοιάζει με την πραγματικότητα που με περικλείει.
Τ ρεις εβδομάδες μετά την τραγωδία...
η Καταρίνα επισκέπτεται τη μητέρα του Πίτερ.
Είμαι ολομόναχη σ' αυτό το μεγάλο σπίτι...
και δεν νιώθω την ανάγκη να δω κανέναν.
Δεν θέλω καν να βγω έξω.
Γ ιατί δεν φεύγεις για λίγους μήνες;
Η αδερφή μου με κάλεσε στο Παρίσι.
Πρέπει να πας ένα ταξίδι.
Κι αν με ζητήσει ο Πίτερ;
Τον είδες;
Όχι. Δεν μπορώ να πάω εκεί.
Όχι ακόμα.
Π ήγα να τον δω χθες.
Ναι;
Δεν φαίνεται να επικοινωνεί.
- Π ιστεύεις ότι υποφέρει; - Όχι. Του κάνουν ενέσεις.
Μακάρι να με έβγαζε μια ένεση από αυτή την κόλαση.
Είναι πραγματική κόλαση.
Γυρνάω μόνη μου όλη μέρα.
Βάζω το παλτό μου για να πάω μια βόλτα στο πάρκο...
δεν μπορώ όμως να βγω από την πόρτα.
Δεν ξέρω τι να κάνω.
'Ισως πρέπει να πάω στον γιατρό...
ο γέρο-Γιακόμπι όμως τα έχει χαμένα.
Μπορώ να πω στον καθηγητή Γιένσεν...
να επικοινωνήσει μαζί σου.
- 'Ισως είναι καλή ιδέα. - Θα τον πάρω αύριο.
Είμαι τόσο μόνη, Καταρίνα.
Μπορώ να έρχομαι να σε βλέπω κάθε μέρα.
- Αρκετές στενοχώριες έχεις. - Όλοι έχουν.
Π ιστεύεις ότι φταίω εγώ.
Πάντα επέκρινες τη σχέση που είχα με τον Πίτερ.
Εσύ επέκρινες τον γάμο μας.
Μ ητέρα του είμαι.
Είμαι πιο κοντά του από κάθε άλλον.
Τον γέννησα και τον μεγάλωσα. Είναι μέρος της ζωής μου.
Εσύ δεν έχεις παιδιά.
Δεν καταλαβαίνεις πώς νιώθει μια μητέρα.
Την ευθύνη...
Τις ενοχές...
Τη ντροπή...
Έχεις δίκιο. Δεν καταλαβαίνω.
- Δεν ήθελα να σε πληγώσω. - Δεν με πλήγωσες.
- Σε λυπάμαι. - Δεν το πιστεύω αυτό.
Εδώ και μισή ώρα μιλάς μόνο για τα συναισθήματά σου.
Τα προβλήματά σου, τις ενοχές σου, τη ντροπή σου.
Συγγνώμη. Νόμιζα ότι ήρθες για να μιλήσουμε.
Νόμιζα ότι θα μιλούσαμε για τα συναισθήματά μας.
Εγώ δεν ξέρω τι σκέφτηκα...
Σκέφτηκα και σένα, Καταρίνα. Σε σκέφτομαι συνέχεια.
Κι εγώ είμαι μόνη.
Ναι.
Γεμάτη κατάπληξη αναπολώ τη ζωή μας.
Την αλλοτινή πραγματικότητα...
και νομίζω ότι όλα ήταν όνειρο.
Ήταν ένα παιχνίδι. Ένας Θεός ξέρει τι στο καλό κάναμε.
Η αληθινή πραγματικότητα είναι αφόρητη.
Μιλάω, απαντάω, σκέφτομαι, ντύνομαι, κοιμάμαι και τρώω.
Ένας καθημερινός καταναγκασμός. Μια σκληρή επιφάνεια.
Κάτω από την επιφάνεια όμως, κλαίω.
Κλαίω για τον εαυτό μου...
γιατί δεν θα ξαναγίνω ποτέ όπως ήμουν.
Ό,τι υπήρξε, δεν θα ξαναϋπάρξει. Καταστράφηκε. Χάθηκε.
Σαν όνειρο.
Κλαίω για τον Πίτερ.
Ποτέ δεν μπόρεσα να μπω στη θέση των άλλων.
Ξαφνικά όμως νομίζω ότι ξέρω...
τι αισθάνεται και τι σκέφτεται ο Πίτερ.
Καταλαβαίνω ότι είναι απροστάτευτος...
φοβισμένος και μόνος.
Τόσο μόνος...
Δεν θα ξαναγυρίσει όσο κι αν τον φωνάζουμε.
Το χειρότερο όμως...
για το οποίο δεν αντέχω να μιλάω είναι η καημένη η κοπέλα.
Λέω στον εαυτό μου ότι φοβήθηκε μόνο για μια στιγμή...
ότι δεν συνειδητοποίησε τι της συνέβαινε.
Δεν βοηθάει όμως.
Δεν βοηθάει.
Πενήντα λεπτά πριν από την τραγωδία...
ο Πίτερ πηγαίνει στην πόρνη Καταρίνα Κραφτ.
Καλησπέρα.
Κλείνουμε!
Μαζέψτε τα! Κλείνουμε!
Αντίο.
- Μπορεί να μείνει ως τις 6. - Ευχαριστώ.
Κανονικά απαγορεύεται λόγω της ασφάλειας πυρός.
Να έχεις φύγει μέχρι τις 6 γιατί έρχεται η αστυνομία.
Οι μπάτσοι έρχονται για ένα στα γρήγορα και έναν καφέ.
Στην αναφορά γράφουν, "επίσκεψη ρουτίνας".
Έλα μέσα. Δεν θα αργήσω.
Θέλεις λίγο κρασί;
Σε προτιμώ μακιγιαρισμένη.
- Εντάξει. - Αν δεν σε πειράζει.
Όχι... Αρκεί να βγάλω τις ψεύτικες βλεφαρίδες.
Βέβαια.
Είναι λίγο αποπνικτικά εδώ, ε;
Δεν είναι τόσο άσχημα.
Ξέχασαν να βάλουν εξαεριστήρες...
όταν έκαναν ανακαίνιση.
Έτσι αφήνουμε ανοιχτή την πόρτα του υπογείου.
Έρχονται κάτι πολύ περίεργοι τύποι.
Δεν θα βγάλεις το παλτό σου;
Ξέχασα την εφημερίδα μου. Θα την πάρω σπίτι.
Την πήρα το πρωί και τώρα βράδιασε.
- Μ ην ξεχνάς. Μέχρι τις 6. - Εντάξει.
Σου άρεσε το νούμερό μου;
Όχι ιδιαίτερα.
- Δουλεύεις καιρό εδώ; - Τ ρία χρόνια.
Όταν ήρθα, το μαγαζί ήταν ακόμα ολοκαίνουργιο.
- Τα λεφτά είναι καλά; - Δεν έχω παράπονο.
Έχεις άλλο κρασί;
Τα μπουκάλια είναι στη βιβλιοθήκη πίσω απ' το ψυγείο.
Είσαι παράξενος.
Έχεις κάτι παράξενο.
- Μ ήπως σκαρώνεις τίποτα; - Δεν νομίζω.
Μια κοπέλα ήθελε να μείνει για κάθε περίπτωση.
'Ισως ήταν ανόητο που της είπα να φύγει.
Μ ην ανησυχείς.
Κάτι δεν μου πάει καλά.
Κάτι δεν είναι καλά.
Φοβάσαι;
- Διαβάζεις τους ανθρώπους. - Με ειρωνεύεσαι;
Πάντα ειρωνεύομαι. Είναι το κουσούρι μου.
Πού έπεσα, Θεέ μου...
Είναι άβολα εδώ.
Μπορούμε να πάμε σε ένα άλλο δωμάτιο.
Πάμε...
Ο γλυκός γιος της Σίλβιας
Πέρνα μέσα...
- Είναι το δωμάτιό σου; - Εδώ δέχομαι τους πελάτες μου.
Κάνει πολλή ζέστη. Να ανοίξω ένα παράθυρο;
Δεν υπάρχουν παράθυρα.
- Δεν μ' αρέσει εδώ μέσα. - Πάμε στη σκηνή.
Έχει πιο πολύ χώρο και είναι αρκετά άνετα.
Έλα, πάμε...
- Πώς σε λένε; - Κα.
Το αληθινό μου όνομα όμως είναι Καταρίνα.
Έχεις το ίδιο όνομα με τη γυναίκα μου.
Καλό κι αυτό!
Ήθελες να πεις τίποτα;
Με παρεξήγησες.
Το νούμερό σου ήταν πρωτόγονο και μάλλον ανιαρό...
εσύ όμως είσαι μαγευτική.
"Μαγευτική"!
Κάτσε εκεί. Θέλω να σε κοιτάξω.
Έτσι;
Καλύτερα να σηκωθείς.
Είναι καλύτερα έτσι;
Κοίταξέ με.
Λοιπόν;
Οι άλλοι άντρες δεν σου ζητάνε χειρότερα πράγματα;
Αυτό είναι το χειρότερο.
Δεν υπάρχει διέξοδος.
Φεύγεις;
- Δεν υπάρχει διέξοδος. - Ανοησίες... Έλα εδώ...
Σου είπα ότι κρατάμε όλες τις πόρτες κλειδωμένες.
Πρέπει να μείνεις.
Να φτιάξω καφέ;
Έχει πολύ φως. Να το σβήσω;
Παραπονεθήκαμε κι εμείς αλλά ποιος μας ακούει...
- Τι μυρωδιά είναι αυτή; - Μ υρωδιά;
Μυρίζω κάτι.
Μυρίζει πάντα σκόνη, ιδρώτα, άρωμα, τσιγάρα...
Όταν βουλώνει η λεκάνη μυρίζει σκατά. Τι σου μυρίζει;
Δεν ξέρω. 'Ισως το φαντάζομαι.
Εγώ έχω χάσει την αίσθηση τής όσφρησης. Δεν μυρίζω τίποτα πια.
Όταν ήμουν παιδί...
η μητέρα μου με πήγαινε στους γονείς της στη Δανία.
Θυμάμαι πώς μύριζαν οι εποχές.
- Οι εποχές; - Ναι.
Ο χειμώνας...
μύριζε χιόνι, φούρνους με κάρβουνα και βρεγμένα γάντια.
Το καλοκαίρι μύριζε φύκια και μυρμηγκοφωλιές.
Η άνοιξη μύριζε λιωμένο πάγο και χιόνι σε βαθιά χαντάκια...
μπουμπούκια ταξιανθίας και βροχή.
Το φθινόπωρο όμως ήταν το ωραιότερο απ' όλα.
Δεν κοιμόμουν.
Γιατί δεν βγάζεις αυτό το χαζό παλτό;
Δεν κάνει αρκετή ζέστη εδώ;
Ναι.
Είμαι κουρασμένος...
Τέσσερις εβδομάδες αργότερα...
ο καθηγητής Μόγκενς Γένσεν...
υπαγορεύει μία πρώτη εκτίμηση αργά το βράδυ.
Όσον αφορά τον ασθενή μας...
η καταπιεστική μητέρα και οι συχνές απουσίες του πατέρα...
προκάλεσαν μια λανθάνουσα ομοφυλοφιλία.
Ο Πίτερ Έγκερμαν δεν το είχε συνειδητοποιήσει...
είχε όμως αποδιοργανωτική επίδραση στον γάμο του...
και στις σχέσεις του με τις άλλες γυναίκες.
Αυτό το γεγονός...
καθώς και η επιθετικότητά του που είχε μετατραπεί σε φόβο...
προς την καταπιεστική μητέρα του...
δεν βρήκε διέξοδο στον κοινωνικό του περίγυρο...
εφόσον κάθε συναισθηματικό ξέσπασμα...
θεωρούνταν σχεδόν αισχρό.
Αποστασιοποιήθηκε λοιπόν νωρίς από τα συναισθήματά του.
Αντί να είναι ο εαυτός του, υιοθετούσε συμπεριφορές.
Έπαιζε τον ρόλο που του υπαγόρευαν...
η μόρφωση και το περιβάλλον του.
Συγγνώμη, καθηγητά. Δεν ήξερα ότι ήσασταν ακόμα εδώ.
Τελειώνω σε λίγα λεπτά. Καληνύχτα.
Μια υπεραναπτυγμένη αίσθηση του καθήκοντος...
Αυτοκυριαρχία εξασκημένη από την παιδική ηλικία...
και σχετική κοινωνική επιτυχία...
τον εμπόδισαν να εκφράσει ελεύθερα τα συναισθήματά του.
Ήταν πολύ συνδεδεμένος με τη σύζυγό του...
η οποία είναι κτητική και αυταρχική σαν τη μητέρα του.
Ο ανεξήγητος φόβος και ο φόβος γι' αυτόν τον φόβο...
εκφράζονταν σε ένα κλειστό κοινωνικό τελετουργικό μοτίβο...
όπου η κατανάλωση ναρκωτικών και αλκοόλ...
είναι παραδεκτή, ακόμα και συνιστώμενη διέξοδος.
Ίσως να μην είχε συμβεί τίποτα αν παρέμενε στο περιβάλλον του.
Η τραγωδία συμβαίνει...
τη στιγμή που έρχεται σε επαφή με την πόρνη.
Τα πάντα γίνονται πιθανά.
Οτιδήποτε μπορεί να έδωσε το έναυσμα.
Μια λέξη, ένα νεύμα, ο τόνος της φωνής της.
Βίωσε ένα συναισθηματικό κενό...
κατά τη διάρκεια του οποίου σκότωσε την κοπέλα...
και σε μία στιγμή έκστασης...
ολοκλήρωσε τη σεξουαλική πράξη με τη νεκρή.
Η συναισθηματική χιονοστιβάδα απελευθερώθηκε επιτέλους.
Κατέχεις ή ελέγχεις μόνο το πρόσωπο που έχεις σκοτώσει.
Έσπασε όλα τα κοινωνικά και συναισθηματικά ταμπού...
και αποτελεί ενδεχόμενη περίπτωση αυτοκτονίας.
Υπόκειται στον ίδιο κανόνα που μόλις ανέφερα.
Μόνο εκείνος που αυτοκτονεί...
ελέγχει απόλυτα τον εαυτό του.
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Μόλις σηκωθεί...
αφού φάει το πρωινό του και στρώσει το κρεβάτι του...
- σηκώνεται πριν από τους άλλους -
βάζει το σκακιστικό πρόγραμμα στον υπολογιστή.
Επιλέγει ένα δύσκολο επίπεδο...
και παίζει για αρκετές ημέρες.
Είναι πολύ ευγενικός με το προσωπικό...
αλλά ταυτόχρονα πολύ συγκρατημένος.
Περιποιείται σχολαστικά το σώμα του...
και καθαρίζει το δωμάτιό του τουλάχιστον μια φορά την ημέρα.
Φροντίζει ιδιαίτερα το κάλυμμα του κρεβατιού του.
Κάνει 15 λεπτά μέχρι να το στρώσει όπως ακριβώς θέλει.
Δεν διαβάζει βιβλία ούτε εφημερίδες.
Δεν ακούει ραδιόφωνο ούτε βλέπει τηλεόραση.
Έχει κρίσεις πανικού αλλά αρνείται κάθε βοήθεια.
Αποκρούει τις προσπάθειές μας να τον βοηθήσουμε.
Τη νύχτα κοιμάται με ένα κουρελιασμένο αρκουδάκι.
Ενθύμιο από την παιδική του ηλικία ίσως.