Η ΣΙΩΠΗ
Τί σημαίνει αυτό;
Δεν ξέρω.
- Τί κοιτάς; - Τα πόδια σου.
Γιατί;
Σε πηγαίνουν πέρα δώθε... από μόνα τους.
Δεν θα ήταν καλύτερα να καλέσουμε ένα γιατρό;
- Κρυώνεις; - Λίγο.
Η ζέστη είναι φρικτή.
Αν ξεκουραστώ σήμερα, αύριο θα μπορούμε να πάμε σπίτι.
- Δόξα τω Θεώ! - Το ξέρω οτι θέλεις να φύγεις.
- Είναι αποπνικτικά εδώ μέσα; - Σωστά...
Ανοιξε το παράθυρο λοιπόν.
- Μπορώ να κλείσω την πόρτα; - Βέβαια.
- Γιόχαν, έλα δω και τρίψε μου την πλάτη. - Έρχομαι.
Φτάνει.
Πήγαινε να καθίσεις στο άλλο δωμάτιο.
Θα κοιμηθούμε.
Βγάλε το πουκάμισο και το παντελόνι σου.
Έλα εδώ...
Ναι...
Χέρι.
Μαμά!
Ω, Γιόχαν, σώπα! Σου είπα οτι θέλω να κοιμηθώ.
Γειά σας.
Έχεις μαυρίσει αρκετά.
- Θα βγώ. - Περίμενε!
- Τί είναι; - Τίποτα.
Καλά...
Είναι ταπεινωτικό, δε θα το αντέξω!
Πρέπει να είμαι λογική.
Όλοι με ξέρουν σαν ένα άτομο με πνευματικό επίπεδο...
Θεέ μου, σε παρακαλώ άσε με να πεθάνω στο σπίτι!
Τώρα είναι καλύτερα.
Πρέπει να φάω κάτι, νιώθω άδεια.
Πόσο ανόητο ήταν να πιώ με άδειο στομάχι.
Ευχαριστώ.
Πεινάς;
Έλα εδώ, μπορείς να φας από το φαγητό μου.
Σου λείπει το σπίτι;
Τη Δευτέρα θα είμαστε σπίτι..
- Και θα πάω στη γιαγιά; - Κατευθείαν.
- Πόσο θα μείνω εκεί; - Όλο το καλοκαίρι και τον ερχόμενο χειμώνα.
Εκεί θα πηγαίνεις σχολείο.
- Θα έρχεται να με βλέπει η μαμά; - Βεβαίως.
- Και ο μπαμπάς; - Αν έχει χρόνο.
- Αλλά είναι πολυάσχολος. - Αυτό είναι αλήθεια...
Όμως υπάρχουν κι άλλα ωραία πράγματα. Άλογα...
Τα φοβάμαι λίγο τα άλογα.
Ωστε έτσι.
Υπάρχουν και κουνέλια. Επίσης μπορείς να πάς ταξίδια με το ιστιοφόρο του θείου Πέρσον.
Το νερό είναι πράσινο κι ωραίο, τόσο καθαρό που βλέπεις στο βυθό.
Μην είσαι άκεφος.
Εσύ θα είσαι εκεί;
Μπορείς και να πας για ψάρεμα.
- Τί θα πιάσεις; - Πέρκες. Και κανέναν κυπρίνο.
Έφαγα αρκετά, ευχαριστώ.
Αφησε ανοιχτή την πόρτα, σε παρακαλώ.
Θα σου φτιάξω μια ωραία ζωγραφιά αν θέλεις.
Μην ανησυχείς. η μαμά θα επιστρέψει σύντομα.
Κι εγώ είμαι εδώ.
Α, είσαι καλύτερα; Χαίρομαι.
- Τί κάνεις; - Δουλεύω, όπως βλέπεις.
Τότε κοίτα τη δουλειά σου και μη με κατασκοπεύεις.
Και να σκεφτείς οτι σε φοβόμουν!
Πότε γυρίζουμε σπίτι;
Απόψε, ίσως.
- Θα έρθει κι η Έστερ μαζί μας; - Δεν ξέρω.
- Πώς λέγεται αυτή η πόλη; - Τιμόκα, νομίζω.
Τί είναι αυτή η μουσική;
- Ξέμεινα από τσιγάρα. - Τα δικά μου είναι στο γραφείο.
- Μπορώ να πάρω κανα δυο; - Βέβαια.
Ευχαριστώ πολύ.
Εσείς οι δυο, καλύτερα να πάρετε το βραδινό τραίνο για το σπίτι, απόψε.
Δεν μπορούμε να σε αφήσουμε έτσι.
Δεν μπορώ να ταξιδέψω ακόμα. Σε λίγες μέρες, πιθανώς...
- Τί μουσική είναι αυτή; - Μπάχ.
Ωραία είναι.
Θα βγώ για λίγο. Δεν αντέχω τη ζέστη εδώ μέσα.
Θα γυρίσω σύντομα. - Γιατί δεν διαβάζεις στην Έστερ;
Πήγαινε, αφού στο επιτρέπει η συνείδησή σου.
Φύγε λίγο, σαν καλό παιδί. Θέλω να μιλήσω στην Άννα.
- Δεν θέλεις να σου διαβάσω; - Αργότερα.
- Θα είμαι έξω στο διάδρομο. - Μην απομακρυνθείς πολύ.
- Πού ήσουν; - Έξω, για μια βόλτα.
- Πού πήγες; - Ω, όχι μακριά.
- Πολύ μεγάλη βόλτα. - Δεν ήθελα να επιστρέψω εδώ..
- Γιατί όχι; - Δεν είχα την όρεξη.
Λές ψέμματα.
Θέλεις να μάθεις κάθε λεπτομέρεια;
Απλά απάντησε στις ερωτήσεις μου.
Θυμάσαι εκείνο το χειμώνα, πρίν δέκα χρόνια, που μείναμε με τον μπαμπά στη Λυών;
Ήμουν με τον Κλώντ.
Με είχες ανακρίνει και εκείνη τη φορά.
Είπες οτι θα το έλεγες στον μπαμπά, αν δεν σου έδινα όλες τις λεπτομέρειες.
Πήγα σε ένα σινεμά και κάθισα σε μια θέση πίσω.
Ένας άντρας και μια γυναίκα έκαναν έρωτα ακριβώς μπροστά μου.
Και όταν τελείωσαν, έφυγαν.
Μετά μπήκε ένας άντρας, κάποιος που γνώρισα στο μπάρ.
Κάθισε δίπλα μου και άρχισε να χαϊδεύει τα μπούτια μου.
Μετά είχαμε μια συνεύρεση στο πάτωμα.
Έτσι λερώθηκε το φόρεμά μου.
- Είναι αλήθεια αυτά; - Γιατί να πω ψέμματα;
Σωστά, γιατί να πεις;
- Κι έτσι σου είπα ψέμματα. - Δεν έχει σημασία.
Πράγματι είδα ένα ζευγάρι να κάνουν έρωτα.
Μετά πήγα στο μπαρ και έφυγα μαζί με αυτό τον άντρα.
Δεν ήξερα που να πάω και βρεθήκαμε σε μια εκκλησία.
Συνευρεθήκαμε σε μια σκοτεινή γωνιά πίσω από μερικές κολόνες.
Ήταν πιο δροσερά εκεί.
Καταλαβαίνω.
Αυτή τη φορά θα φροντίσω να βγάλω τα ρούχα μου πρώτα.
Δεν θα ήταν καλύτερα να πέσεις στο κρεβάτι;
Κάθισε μαζί μου. Εδώ, στην άκρη του κρεβατιού.
Μια στιγμή μόνο.
Σκοπεύεις να τον συναντήσεις;
Σε παρακαλώ, μη...
Όχι αυτή τη νύχτα.
- Είναι τέτοιο μαρτύριο. - Γιατί αυτό;
Επειδή...
Νιώθω ταπεινωμένη.
Πρέπει να σκεφτείς οτι ζηλεύω.
Να πηγαίνω τώρα.
Είχες πει οτι θα μου διάβαζες.
Φαίνεσαι παράξενη.
Θα ήθελες να μου διαβάσεις τώρα;
Προτιμώ να σου δείξω τον Punch και την Judy μου.
Βοήθεια! Πεθαίνω!
- Τί απαντάει; - Δεν ξέρω.
Φοβάται και μιλάει σε μια αστεία γλώσσα.
Δεν μπορεί ο Punch να τραγουδήσει, καλύτερα;
Όχι, όσο είναι ακόμα θυμωμένος.
Τί ωραία...
Τί ωραία που δεν καταλαβαίνουμε ο ένας τον άλλο.
Μακάρι να πέθαινε η Έστερ.
Έστερ...
Γιατί είσαι μεταφράστρια;
Έτσι ώστε να μπορείς να διαβάσεις βιβλία γραμμένα σε ξένη γλώσσα.
- Ξέρεις αυτή τη γλώσσα; - Όχι, αλλά έχω μάθει μερικές λέξεις.
Μην ξεχάσεις να μου τις γράψεις.
Δεν θα ξεχάσω.
Γιατί δεν θέλει η μαμά να μείνει μαζί μας;
Ω, μα θέλει.
Όχι, μας αφήνει όποτε μπορεί.
- Απλά είναι έξω και κάνει βόλτα. - Όχι, δεν είναι.
Είναι με κάποιον. Φιλιούνταν συνέχεια.
Μετά μπήκαν σε ένα δωμάτιο.
- Είσαι σίγουρος γι'αυτό; - Τους είδα ο ίδιος.
- Πλύθηκες καλά; - Όχι, θα'πρεπε;
Ελπίζαμε να περάσεις καλά σε αυτό το ταξίδι.
- Αλλά αντίθετα... - Διασκέδασα πάρα πολύ.
Η μαμά είναι η μόνη που μπορεί να σε αγγίζει, σωστά;
Αγαπάμε τη μαμά, εσύ κι εγώ.
Ξέρεις πως λέγεται το πρόσωπο σε αυτή τη γλώσσα;
Λέγεται νάιγκο και το χέρι είναι καζί .
Από τότε που αρρώστησε, θέλει να γίνεται το δικό της.
Πάντα μου βρίσκει λάθη.
''Πόσο λαίμαργη είσαι'', μου λέει.
''Κοιτάξου - είσαι χοντρή.''
''Θέλεις δίαιτα.''
Μ'αρέσει το φαγητό.
Θα της άρεσε κι εκείνης, αν δεν έπινε τόσο.
Είμαι καλή οδηγός, ωστόσο.
Ακόμα και η Έστερ το παραδέχεται αυτό.
Είσαι εκεί;
Τί θέλεις;
Θέλω να σου μιλήσω.
Είναι ακόμα εκεί.
Κλαίει.
Πού είσαι;
- Τί έχω κάνει για να το αξίζω αυτό; - Τίποτα συγκεκριμένο.
Απλώς, πάντοτε επιμένεις στις ηθικές αρχές σου-
-και το διαλαλείς πόσο σημαντικά είναι όλα αυτά.
Αλλά δεν είναι τίποτα παραπάνω από ζεστός αέρας.
Θέλεις να μάθεις γιατί;
Θα σου πω.
Όλα περιστρέφονται γύρω από το εγώ σου.
Δεν μπορείς να ζήσεις χωρίς να ξέρεις οτι είσαι ανώτερη.
Όλα πρέπει να είναι απελπιστικά σημαντικά και ουσιώδη...
-... και ένας Θεός ξέρει τι άλλο. - Και πώς αλλιώς μπορούμε να ζήσουμε;
Πάντα πίστευα οτι ήσουν σωστή.
Ήθελα να σου μοιάσω, επειδή σε θαύμαζα.
- Δεν είχα καταλάβει οτι με μισείς. - Δεν είν'έτσι...
Ω, ναι, έτσι είναι.
Πάντα με μισούσες, απλώς δεν το είχα καταλάβει ως τώρα.
- Και κατά κάποιο τρόπο, με φοβάσαι. - Δεν σε φοβάμαι.
Σε αγαπώ.
Πάντα μιλάς πολύ για την αγάπη.
Τι δεν θέλεις να πώ;
Οτι η Έστερ νιώθει μίσος;
Είναι απλά μια ανόητη ιδέα μου;
Με μισείς, όπως μισείς τον εαυτό σου.
Εμένα, και ό,τι είναι δικό μου.
Είσαι γεμάτη μίσος.
Είσαι πολύ μορφωμένη-
-έχεις μεταφράσει τόσα περίφημα βιβλία-
-μπορείς ν'απαντήσεις σε αυτό;
Όταν πέθανε ο μπαμπάς, είπες: ''Δε θέλω να συνεχίσω να ζω.''
Τότε, γιατί είσαι ακόμα τριγύρω;
Όχι για χάρη μου, όχι για τον Γιόχαν;
Για τη δουλειά σου ίσως;
Ή για κανένα λόγο ειδικά;
Είμαι σίγουρη οτι τα έχεις πάρει όλα λάθος.
Μη μου μιλάς σε αυτό το ύφος!
Βγές έξω! Άσε με μόνη!
Δύστυχη Άννα.
Γιατί δεν το βουλώνεις;
Δύστυχη Άννα.
Ο Γιόχαν κι εγώ πάμε πέρα για να τσιμπήσουμε τίποτα.
Θα φύγουμε με το τραίνο των 2.
Η ζέστη είναι φρικτή.
- Αντίο. Θα γυρίσω σύντομα. - Αντίο.
Δώσε μου τα χαρτιά μου!
ΣΤΟΝ ΓΙΟΧΑΝ
ΛΕΞΕΙΣ ΣΤΗΝ ΞΕΝΗ...
Έφυγε πρίν μια ώρα, και πήρε το αγόρι μαζί της!
Στυτικός ιστός...
Είναι όλα θέμα στυτικού ιστού και εκκρίσεων...
Μια εξομολόγηση πριν την τελευταία μετάληψη:
το σπέρμα μυρίζει απαίσια για μένα.
Έχω μια πολύ οξεία αίσθηση της όσφρησης-
-και βρωμούσα σαν ψόφιο ψάρι όταν με γονιμοποιούσαν.
Είναι θέμα επιλογής.
Δεν μπορούσα να αποδεχτώ τον κακόμοιρο ρόλο μου.
Αλλά τώρα είμαι τόσο ελεεινά μόνη.
Δοκιμάζουμε τις συμπεριφορές μας και τις βρίσκουμε όλες άχρηστες.
Οι δυνάμεις είναι τόσο ισχυρές.
Εννοώ οι δυνάμεις...
Οι απαίσιες δυνάμεις.
Πρέπει να προσέχεις το βήμα σου-
-ανάμεσα σε φαντάσματα και μνήμες.
Όλη αυτή η συζήτηση...
Δεν υπάρχει λόγος να συζητήσουμε για τη μοναξιά.
Είναι χαμένος χρόνος.
Δώσε μου τα χαρτιά μου.
Νιώθω καλύτερα τώρα, άσε με να σου πω.
Ξέρεις πως ονομάζεται η κατάστασή μου; Ευφορία.
Όπως ακριβώς ο πατέρας. Γελούσε κι αστειευόταν.
Μετά, θα με κοίταξε.
''Εδώ είναι η αιωνιότητα, Έστερ'', είπε.
Ήταν τόσο ευγενικός...
... παρόλο που ήταν ένας τόσο μεγάλος και βαρύς άνδρας.
Ζύγιζε κοντά 200 κιλά.
Θα ήθελα να είχα δει τους άντρες που σήκωσαν το φέρετρό του.
Είμαι τόσο κουρασμένη.
Όχι, δεν θέλω να πεθάνω έτσι!
Δεν θέλω να πάθω ασφυξία.
Ω, αυτό ήταν φρικτό. Φοβάμαι.
Αυτό με τρόμαξε. Δεν πρέπει να ξανάρθει.
Πού είναι ο γιατρός; Πρέπει να πεθάνω ολομόναχη;
Μην φοβάσαι, δεν πρόκειται να πεθάνω.
Θα συνέλθω.
Το βλέπω.
Σου έγραψα ένα γράμμα, όπως σου υποσχέθηκα.
Είναι στο πάτωμα...
... αν μπορέσεις να το βρεις.
Είναι σημαντικό. Θα καταλάβεις.
Πρέπει να βιαστούμε, το τραίνο φεύγει σε μια ώρα.
Μη φοβάσαι.
Βιάσου, Γιόχαν, δεν ακούς;
Πάνω στην ώρα φεύγετε.
Δεν ζήτησα τη γνώμη σου.
- Τί είναι αυτό; - Η Έστερ μου έγραψε ένα γράμμα.
Μπορώ να το δω;
''Στον Γιόχαν. Λέξεις από την ξένη γλώσσα.''
Πόσο όμορφο εκ μέρους της.
[ 6/3/2014 ]