Uzun zamandır hasta olan 78 yaşındaki Ellen Taper Leigh...
...3 Nisan 2018'de kızı Annie'nin evinde vefat etmiştir.
Merhum Martin Leigh'in sevgili eşi, Annie Leigh Graham ve...
...merhum Charles Leigh'in anneleri, Peter Graham...
...ve Charlie Graham'ın sevgi dolu büyükannesiydi.
Ardında damadı Dr Steven Graham'ı da bırakmıştır. Özlemle anılacaktır.
Cuma günü saat 10.00-12.00 arasında Kingstone Cenazevi'nden ebedi istirahati...
...için hazır olacak, cenaze töreni cumartesi günü saat 10.00'da başlayacaktır.
Defin ise Spring Blossom Mezarlığı'nda gerçekleşecektir.
Çeviri: Begüm Özdemir & Sacrer İyi seyirler.
Hadi bakalım Peter. Kalkma vakti. Peter. Uyan hadi.
Takımın burada.
Kardeşin dün gece odasında mı uyudu?
Bilmiyorum.
Hadi Peter, kalk artık.
Charlie, Tanrı aşkına. Hadi ama.
Dün gece hava buz gibiydi. Zatürre olacaksın!
Sorun değil.
Hadi, gidelim. Gecikiyoruz. Annen çoktan arabaya geçti bile.
Bugün burada pek çok yabancı, yeni yüzü görmek, çok acı verici.
Eminim annem çok mutlu olurdu ve...
...muhtemelen de biraz şüpheci yaklaşırdı...
...yani böylesi bir katılım olduğunu görseydi. Evet.
Annem çok ketum ve kendi halinde bir kadındı.
Özel ritüelleri, özel arkadaşları, özel kaygıları vardı.
Burada durup da ondan bu şekilde bahsetmek...
...sanki bir tür ihanetmiş gibi hissettiriyor.
O, anlaşılması zor bir kadındı.
Şayet onun hakkında bir şeyler bildiğinizi düşündüyseniz...
...ve onunla yüzleştiyseniz, umarım Tanrı yanınızda olmuştur.
Ama hayatına müdahale edilmediği sürece...
...dünyanın en tatlı, en sıcak, en sevecen insanı olabilirdi.
Aynı zamanda inanılmaz derecede inatçıydı, sanırım bu huyu beni de tanımlıyor.
Her zaman her şeye bir cevabı olduğuna güvenebilirdiniz.
Şayet bir konuda yanılıyorsa, muhtemelen bu sizin hüsnü kuruntunuzdur.
Ve muhtemelen yanılıyorsunuzdur.
Onda fındık yok, değil mi?
- Hayır. - Güzel.
Bunda fındık var mı? Çünkü yanımda alerji iğnesi yok.
Biliyorum.
Merhaba Rexy! Akıllı köpek seni.
Ayakkabılar çıksın bakalım. Charlie, ayakkabılar çıksın.
Tuhaf hissettiriyor.
Evet.
Üzgün mü olmalıyım?
Nasıl istersen öyle hissedebilirsin. Sana kalmış.
- Nasıl gidiyor bakalım? - Çalışıyorum işte.
Tüm bu curcunadan uzaklaşmaya çalışıyorum.
Hâlâ düşkünler evi için mi uğraşıyorsun?
Evet, onunla anaokulu arasında uğraşıyorum işte.
Ne zaman teslim edeceksin? Yedi aya mı?
- Altı buçuk. - Yaklaşıyor o zaman.
Adının ne olacağına karar verdin mi?
Gel.
Hey...
- İyi geceler evlat. - İyi geceler.
Her şey... Her şey yolunda, değil mi?
- Evet, yolunda. - Biraz üzgün müsün?
Tamam, anlıyorum. Biliyorum.
- İyi geceler. - İyi geceler.
Seni seviyorum.
Bu kim?
Büyükanne mi?
En çok seni severdi, biliyor musun?
Daha ufacık bir bebekken bile seni doyurmama...
...izin vermezdi, bunu kendi yapmak isterdi.
- Beni deli ederdi. - Erkek olmamı istemişti.
Biliyor musun, çocukken tam bir erkek fatmaydım.
Elbiselerden, oyuncak bebeklerden ve pembe şeylerden nefret ederdim.
Benimle kim ilgilenecek?
Anlayamadım? Ben seninle ilgilenemem mi sanıyorsun yani?
Peki ya öldüğünde?
O zaman seninle baban ilgilenecektir.
Hatta Peter.
Bebekken hiç ağlamazdın.
Biliyor musun?
Doğduğunda bile ağlamadın.
Bugün hiç ağlamak istedin mi?
Sence böylece biraz rahatlayabilir miydin?
İyi geceler tatlım.
Sevgilim, bir tanem, güzel Annie'm.
Sana söylemediğim tüm o şeyler için beni affet.
Lütfen benden nefret etme ve kayıpların yüzünden umutsuzluğa kapılma.
Nihayetinde, her şeye değdiğini göreceksin.
Fedakârlıklarımızın mükâfata dönüştüğüne tanık olacaksın. Sevgiler, annen.
Anne?
Çalışma odasındayken kendi kendimi korkuttum.
Ne... Neyle?
Hayır.
Bitirdin mi?
Sayılır.
Oyuncağı, sınavdan sonra bitirebiliriz, ne dersin?
Ne dersin?
- Tamam. - Tamam.
Aman Tanrım. Bu da neydi?
Kahramanın ölümcül hatasını geri alamaması kuralına...
...bağlı kalırsak, Herakles'in kusuru nedir?
Kibir.
Pekâlâ. Neden?
Çünkü tüm oyun boyunca ona sunulan tüm işaretleri görmezden geliyor.
Pekâlâ, bu ilginçti.
Yani kontrolün kendinde olduğunu düşünüyor.
Ama unutmayalım ki, Sofokles kâhini yazdı ve bu mutlak bir şeydi...
...bu da Herakles'in bir şansı olmadığı anlamına geliyor, değil mi?
Peki bir seçim şansı olsaydı, bu onu daha az mı yoksa daha fazla mı trajik yapardı?
- Daha az. - Tamam.
- Neden? - Çünkü.
Katılmak ister misin Peter?
Hangi kısmına?
Bence daha trajik olurdu, çünkü tüm bunlar kaçınılmazsa...
...tüm karakterlerin hiçbir umudu yok demektir.
Hiçbirinin umudu yoktu çünkü hepsi bence umutsuzdu.
Hepsi bu korkunç, umutsuz çarkın içinde birer piyon.
- Merhaba! - Merhaba.
- Annemin odasına girdin mi? - Hayır.
Kapısı açıktı.
Üzgünüm. Saçma olduğunun farkındayım.
- Sorun değil. - Teşekkür ederim.
- Baba, mezarlıktan arıyorlar. - Ne için?
Bakalım neymiş. Alo? Evet.
Bu ne demek oluyor? Zarar mı verilmiş?
Ama daha sadece bir hafta oldu.
Evet, tamam, olur. Tabii.
Tamam. Anlıyorum. Evet.
Neden sizi sonra aramıyorum? Tamam, hoşça kalın.
Neymiş?
Fatura zımbırtıları işte.
Pekâlâ, ben... Ben sinemaya gidiyorum.
Tamam.
Sonra "Ben bir yüküm, ben bir yüküm, ben bir yüküm." dedi.
Ben de ona, "Hayır, hayır." dedim.
Ama evet, o bir yüktü.
SEVDİĞİN BİRİNİ KAYBETMEK
Şimdi de aramıza yeni katılanlara zaman ayıralım, belki konuşmak isteyen vardır.
Pekâlâ, buyurun.
Buraya ilk ya da ikinci gelişinizse, konuşabilirsiniz.
Evet. Konuşmak ister...
- Belki de hayır. - Pekâlâ, baskı yok.
Benim adım Annie.
- Merhaba Annie. - Merhaba Annie.
Annem bir hafta önce öldü.
Buraya sadece denemek için geldim.
Böyle şeylere karşı dayanıklıyımdır...
...aslında ama birkaç yıl önce bir toplantıya gelmiştim.
Gelmem için zorlanmıştım aslında ve sanırım...
Sanırım işe yaradı. O yüzden...
Annem yaşlıydı, son zamanlarında pek de kendinde değildi.
Ve bundan çok daha öncesinde birbirimizden uzaklaşmıştık...
...o yüzden bu durum pek de büyük bir etki yaratmadı.
Ama yine de onu severdim.
Çok kolay bir hayatı olmadı.
Çoklu kişilik bozukluğu vardı, sonlara doğru daha da şiddetlendi.
Ve bunaması vardı.
Babam, ben daha bebekken, açlıktan öldü.
Psikozlu depresyonu vardı ve kendini bile bile aç bıraktı.
Ki bulağa eminim anlattığım kadar kötü geliyordur.
Bir de abim vardı. Abimde şizofreni vardı.
16 yaşındayken, kendini annemin yatak odasında astı...
...ve intihar notunda annemi, içine insanlar koymakla suçlamıştı. Evet.
Annemin hayatı böyleydi.
Son zamanlarında, düşkünler evine gitmeden önce bizim evde yaşamaya başlamıştı.
Ondan önce onunla konuşmuyorduk bile.
Bir küsüp bir barışırdık. Sonra konuşmaya başladık.
İnanılmaz çıkarcı biriydi.
Nihayetinde eşim, irtibata geçilmeyecek kuralı koydu...
...ve bu kural ben kızıma hamile kalana kadar sürdü.
İlk evladım olan oğlum doğduğunda yanına yaklaşmasına izin vermemiştim.
Bu yüzden, kızımı ona verdiğimde anında kancasını ona taktı.
Ve ben... Tekrardan suçlu hissettim.
Yine suçlu hissettim.
Hastalandığında, son zamanlarında ne annem olduğunun...
...farkındaydı ne de herhangi bir konuda suçluluk hissediyordu.
Ve ben de ailemin üzerine daha fazla sıkıntı yüklemek istemiyordum.
Bana yeterince destek olabileceklerinden...
...destek olabileceklerinden emin değildim.
Ve ben... Ben...
Bazen her şeyin mahvolduğunu hissediyorum.
Sonrasında da kabahatli olanın kendim olduğunu fark ediyorum.
Kabahatli olanın değil de...
...kabahatin bizzat kendisi olduğumu. Ben...
Neden kabahatli hissediyordunuz peki?
Bilmiyorum.
Kasabada neler oluyor bayım? Bir toplantı falan mı var?
- Ne? - Üzerinizdeki kıyafetler.
Sabah biriyle konuştum, üzerinde tıpkı böyle bir giysi vardı.
Belki aradığın adam odur?
Onunla konuştun mu?
Sana ne söyledi? Nereye gitti?
Senin derdin ne böyle? Çek şu ellerini üzerimden.
Sana ne söylediğini bana anlatacaksın!
Neden anlatayım ki? Hem sen kendini ne sanıyorsun?
Oha! Yarın Aaron'ın evinde parti var! Sen de gel!
Nerede?
Merhaba Annie! Rahatsız etmek istemiyorum ama çalışmanın durumunu görmek istiyoruz.
Bize şu anki halinin fotoğrafını gönderir misin?
Söz veriyorum, yargılamayacağız. Silvia.
Acaba bu akşam arabalardan birini alabilir miyim?
- Neden? Nereye gidiyorsun? - Okuldakiler barbekü partisi yapıyor.
Bizimle yemeyecek misin yani?
Hayır, yine de sizinle yiyeceğim.
İstersen orada yiyebilirsin. Ben zorlamak...
Hayır, hayır, burada yiyeceğim. Sadece takılmaya gideceğim.
- İçki olacak mı? - İstesek bile içki alamayacak yaştayız.
Kesin öyledir. Sadece içecek misin diye sordum.
Ben de hayır dedim işte.
Kardeşini de götürecek misin?
Gelmek ister mi ki?
Ona sordun mu?
Charlie?
Charlie!
Tanrım, ne yapıyorsun sen? Evden böyle yalınayak çıkıyorsun.
Aklın kıt falan mı senin? Etrafta ayakkabın ve üzerinde ceketin olmadan dolanamazsın.
Büyükannemi istiyorum.
N'oluyoruz? Şimdi de bana mı kızgınsın?
Abinle şu parti... Çoraplarını çıkar.
- Abinle şu partiye gidiyorsunuz. - Ne partisi?
Okuldaki çocuklarla takılacaksınız işte.
- Gerek yok. - Ne demek gerek yok? Gidiyorsun.
- Neden? - Çünkü eğlenceli olacak.
Çünkü diğer çocuklarla takılabileceksin.
- Kimle? - Onlarla...
Abinle. Diğer çocuklarla.
- İyi. - Güzel. Gidiyorsun.
- Seninle geliyor. - Harika.
Bu kesinlikle içki yok demek, ona göre.
Zaten içmek gibi bir niyetim yoktu.
Merhaba.
Parti nasıl gidiyor?
Neden? Geldiğine değsin mi istiyorsun?
Evet. Ne düşünüyorsun?
Fena sayılmaz.
Daha önce hiç tüttürdün mü? Çok sağlam otum var.
- Diğer odada bong var. - İyiymiş.
Bir süreliğine burada beklemek ister misin?
- Hayır. - Charlie, lütfen, sadece...
Sadece iki dakika sürecek, sonra birlikte takılırız.
Resim çizebilirsin. Lütfen Charlie. Ben...
Siktir, bak. Çikolatalı pasta dağıtıyorlar.
- Herkese değil. - Herkese dağıtıyorlar. Partideyiz.
- Kimseyi tanımıyorum. - Kimse tanımıyor.
Oraya git ve bekle, sana da verirler.
Acele et, yoksa bitecek. Çabuk ol Charlie.
Hey millet. Peter'da ot var.
- Aşağıdaki kız kardeşin mi? - Evet. Charlie.
Kız kardeşin seksi mi?
Geçen hafta onu resmimi yaparken gördüm.
- Öyle mi? - Evet. Beni özürlü gibi çizdi.
Evet. O Charlie.
Peter?
Charlie.
Ne oldu?
İyi misin?
Zor nefes alıyorum.
Ne demek o?
Sanırım boğazım şişiyor.
Sorun yok Charlie. Hastaneye neredeyse vardık, tamam mı?
Charlie!
İyisin.
Tamam.
Tamam, güzel. Eve döndüler.
Güzel.
Dışarı tahta almaya çıkıyorum. Bir şey istiyor musun?
İstemiyorum tatlım. Dikkatli sür.
Tamam. 20 dakikaya dönerim.
Aman Tanrım! Aman Tanrım!
Hayır... Dayanamıyorum, dayanamıyorum...
Ölmek istiyorum!
Tanrım! Canım çok yanıyor! Ölmek istiyorum!
Charlie!
Tanrım.
Charlie!
Facebook'ta Becky'yle arkadaş mısınız?
- Sen Becky'yle arkadaş mısın? - Facebook'ta arkadaşız dedim.
Ama cidden, durum güncellemelerini gördün mü dostum?
Aynen dostum, bilmez miyim.
- Her 10 saniyede bir resmen. - Harbi ya.
Dostum peki ya şu... Dur ben yapayım.
- Brian? - Brian ve kız arkadaşı.
Ona bir şey diyor...
Ona gerçekten çok aptalca bir şey diyor. Neydi...
Tamam, ona prenses diyor.
Hangi dallama kız arkadaşına "prenses" der ulan?
Oha amına koyayım.
Adam resmen şöyle, "Prensesimi havaalanından alıyorum."
Şu anda yediğimiz şey kus... Neydi amına koyayım?
Kuskus.
Kuskus, her ne sikimse işte. "Prensesimle yiyoruz."
Çektin mi? Kız arkadaşı kim?
Üniversiteli salak bir hatunun teki.
Vay amına.
Ben de aptal üniversiteli hatunları sikmek istiyorum.
Aynen.
Dostum, dostum, dostum. Sen iyi misin?
Sanırım bir tür tepkime gösteriyorum.
Boğazım...
Sanırım boğazım şişiyor.
Dostum, bu sadece... Bu sadece ot.
Sakin ol dostum. Sorun yok.
Elimi tut. Tut.
Böyle birden geldiğim için özür dilerim.
İçeri gelmeyecek misin?
- Hayır, ben... Bir şey unutmuşum. - Tamam, affedersin.
Affedersin, seni birkaç ay öncesinden hatırladım.
Tanrım. Aptal gibi hissettim. Ben Joan.
- Merhaba. - Daha iyi hissediyor musun?
- Ne? - Annenin ölümünden sonra?
Ne? Hayır, hayır. Bu yüzden...
Benim... Kızım öldürüldü.
Ben...
Çok ama çok üzüldüm.
Benimle içeri gelmek ister misin?
Ya da birlikte bir kahve içebiliriz.
Affedersin. Benim gerçekten de...
Gelemem. Gerçekten de bir şey unuttum.
Oğlum öldü.
- Çok üzüldüm. - Seninki kaç yaşındaydı?
- 13. - Tanrım. Bu korkunç.
Oğlumla torunum dört ay önce boğuldu.
- Ufaklık yedi yaşındaydı. - Aman Tanrım.
Buraya yaklaşık birkaç aydır geliyorum.
Ve yardımı dokundu.
Açıkçası durumu kolaylaştırmıyor.
Ama bazen daha az yalnız hissettiriyor.
- Peki. - Şimdi kendimi rezil edeceğim ama...
...konuşmak için birine ihtiyacın olursa...
...ki buna hepimizin ihtiyacı var...
Arayabilirsin.
Tamam.
Teşekkür ederim. Gerçekten.
Tamam.
Hoşça kal.
- Merhaba. - Merhaba.
- Ben yatmaya gidiyorum. - Neredeydin?
Sinemada. Yatmaya gidiyorum.
Tamam. Ben de geliyorum.
Tamam.
Hemen dönerim.
Hayır dönmezsin. Battaniyeyi alıyorsun.
Uyuyamıyorum.
Dışarısı buz gibi.
Isıtıcı dışarıda.
Tamam.
Sorun olur mu?
Çok soğuk olursa geri gelirsin.
Sadece uyumak istiyorum.
Galeriyi uzatma için ara?
Siktir.
- Annie, gelmişsin. - Biraz erken oldu sanırım.
Hiç de bile. İçeri gel. İçeri gel.
Paspasın.
Çok şeker, değil mi?
Evet. Eskiden annemde de tıpkı böyle nakışlı olanlardan vardı.
Gerçekten mi? Ne kadar garip.
Lütfen gel, otur.
Önce...
Bir şeylerin ters gittiğini anladım.
Sonra da cesedini gördüm.
Katran gibi kapkara kanla kaplıydı.
Başı orada değildi, o yüzden yüzünü göremedim.
Ama gitmişlerdi.
Ve elleri, küçük parmaklarındaki tırnaklar.
Oğlunla aranız nasıl?
Peter'la mı?
Tanrım...
Pekâlâ, ben uyurgezerim.
Uzun zamandır bunu yapmıyorum ama...
Birkaç yıl önce uyandım ve...
...Peter'la Charlie'nin yataklarının yanına gittim.
O zamanlar aynı odada kalıyorlardı.
Ve onlar...
...baştan aşağı tinere bulanmıştı.
Ben de aynı şekilde.
Baştan aşağı.
Orada elimde bir kutu kibritle ve tiner tenekesiyle dikiliyordum.
Sonra kibriti çaktığımda kendimi uyandırdım...
...Peter da o anda uyandı ve çığlık atmaya başladı.
Ve hemen kibritleri bıraktım. Anında.
Ben de en az onun kadar şoke olmuştum.
Ve onları bunun sadece uyurgezerlik yüzünden olduğuna ikna etmek imkânsızdı.
Ki kesinlikle öyleydi ama...
Zamanlama berbattı.
Peter'la sürekli olarak şu aptal tartışmaları...
...yaşıyorduk ve ardı arkası kesilmiyordu...
Boş boş mevzularda.
Ve Peter bunu her zaman bana karşı kullandı.
Söyleyebileceğim ve yapabileceğim hiçbir şey yoktu.
Çünkü bu olmuştu işte.
Ben uykudayken.
Merhaba. Erken döndün.
Buraya kadar bisiklet mi sürdün?
Hayır. Arkadaşım arabasıyla bıraktı.
Bu arada Peter, sen şu...
Sen şu SAT hazırlık kursuna kayıt yaptırdın mı?
Yarın hallederim.
Evet ama bir an önce halletmen gerek, çünkü yaklaşıyor.
Tanrı aşkına Annie.
Bunu görmesine izin vermeyi düşünmüyorsun, değil mi?
- Kimin? - Peter'ın.
Bunu gördüğünde nasıl hissedeceğini düşünüyorsun?
- Ne? Bunun onunla ilgisi yok. - Öyle mi?
Elbette. Bu, kazanın tarafsız bir açıdan tasviri.
- Akşam yemeği için aşağı inecek misin? - Yemeği ben hazırlıyorum.
Hayır, ben hazırladım. Seni çağırmaya geldim.
İn, burada kal, ne istersen onu yap. Umurumda bile değil.
Bu çok güzel olmuş baba.
Sağ ol evlat.
İyi misin anne?
Ne?
Aklında bir şey mi var?
Senin aklında mı bir şey var?
Sanki söylemek istediğin bir şey varmış gibi.
- Peter... - Ne gibi?
Beni hor göreceğini bile bile neden sana bir şey söyleyeyim ki?
Hoş görmek mi? Seni asla hor görmedim ben.
Tatlım, hiç gerek yok. Tavrını anladım ben.
Pekâlâ, tamam. O zaman ne söyleyeceksen söyle.
Peter.
Hiçbir şey söylemek istemiyorum. Bir şeyler söylemeyi denedim zaten.
O zaman tekrar dene. Dök içini.
Seni rahatlatayım yani, değil mi?
Evet, tamam. Beni rahatlat. Söyle kurtul.
Söyle artık amına koyayım!
Sakın bana küfredeyim deme seni küçük bok!
Sakın sesini bana karşı bir daha yükselteyim deme!
Ben senin annenim! Anlıyor musun?
Tek yaptığım, senin için endişelenmek, her dediğini yapmak ve seni savunmak.
Karşılığında ise tek gördüğüm ise suratındaki o mal ifade.
Her yerinden kin ve küçümseme akıyor. Sürekli canı sıkkın haldesin.
Artık kız kardeşin de öldü.
Onu özlediğini, bunun bir kaza olduğunu ve acı çektiğini biliyorum.
Keşke tüm bunları geri alabilseydim.
Keşke tüm bu yaptıklarını unutabilmeni sağlasaydım...
...ama kız kardeşin öldü artık!
Bir daha geri gelmeyecek!
Ne beyhude çaba ama.
Sanki bu bizi bir araya getirebilecekmiş gibi.
Çıkıp da "Özür dilerim" diyebilseydin ya da yaptıklarınla yüzleşebilseydin keşke.
Belki de o zaman bir şeyleri kurtarabilirdik.
Ama sen hiçbir şeyin sorumluluğunu alamıyorsun!
O yüzden bunu kabullenemiyorum...
Ve affedemiyorum da, çünkü...
Çünkü kimse yaptığı şeyleri kabul etmiyor!
Peki ya sen anne?
Partiye gitmek istememişti.
Neden gitti öyleyse?
Pekâlâ. Buna hemen son veriyoruz.
Bu kadar.
Kes artık dedim.
Tamam!
Tamam.
ÇALIŞMAYA DEVAM!
Joan?
- Annie! - Merhaba.
Amanın.
Nasılsın?
- Annie ya, ben... - İyi misin?
İyiyim, evet. Çok iyiyim.
- Çok ama çok... - Peki.
Bir şey oldu Annie...
...ve tamamen dönüşmüş hissediyorum.
Ne oldu?
- Söylemeli miyim onu bile bilmiyorum. - Nasıl yani?
Aklımı kaçırdığımı düşüneceksin.
- Hiç de bile. - Pekâlâ.
Gel bakalım.
Ruhsal bir medyumla tanıştım.
Açık seans gerçekleştiriyorlardı.
Biliyorum. Aklından geçeni biliyorum...
...ama katılmamı istediler.
Şüphecileri ve bilim insanlarını getiriyorlardı.
Ben de tamamen şüpheci bir şekilde gittim.
Orada yaşadıklarım Annie, gerçekten...
Açık seans mı?
19. yüzyıldan bir adamın ruhunu çağırdılar.
Hayır, hayır. Duman ve aynalarla yapılmadı.
Yanımda oturan adam tamamıyla alaycı bir nörologdu.
Seansın sonunda temelli değişmiş gözüküyordu.
Hayır, aklından geçeni biliyorum. Cidden.
Ama sonrasında medyumun yanına gittim...
...ve oğlum ile torunumu sordum. Kadın daireme geldi ve...
Yaptığı şey...
Şöyle ki... Torunumun ruhunu çağırdı.
Hayır, hayır, hayır, biliyorum. O gülüşün sebebini biliyorum. Biliyorum.
Annie, Annie... Ben de olsam inanmazdım.
Ben de inanmadım...
...ama onun sesini duydum.
Odada onun varlığını hissettim.
Annie, bu gerçek.
Şimdi ne iş yapıyorsun?
- Sadece alışverişe geldim. - Gelmek ister misin?
Annie. Ne olursun Annie. Gelmen gerek bence.
Gelirsen çok iyi olur.
İnsanı havaya sokuyor.
Pekâlâ.
Elimi bardağın üzerine koyacağım...
...ama bastırmayacağım.
Sen de aynısını yap.
Tamam.
Louis...
Louis, burada mısın? Ben ninen.
Louis, eğer yanımızdaysan...
...lütfen bardağı kaydırmaya çalış.
Louis, eğer buradaysan...
Merhaba Louis!
- Merhaba Louis! - Nasıl yaptın bunu?
Louis, sana bazı sorular soracağım. Oldu mu canım?
Cevabın evet ise bardağı sağa kaydır.
Cevabın hayır ise öbür tarafa, sola kaydır.
Anladın mı?
Louis, iyi misin?
Acı çekiyor musun?
- Aman Tanrım! - Sorun yok, sorun yok.
Sorun yok, sorun yok. Louis, kara tahtanı getirdim.
Tahtanı hatırladın mı?
Bir şey yazar mısın?
Ah Louis, seni seviyorum canım.
Pardon, durabilir miyiz?
- Ne? - Üzgünüm. Lütfen.
Louis, biraz duracağız ama hemen döneceğim.
- İyi misin sen? - Üzgünüm. Ben gerçekten...
Anlıyorum, anlıyorum.
İlk seferimde ben de böyle tepki vermiştim.
Gitmem gerek. Tamam. Üzgünüm. Teşekkür ederim.
- Ziyanı yok, ziyanı yok. - Teşekkürler.
Biliyorum. Biliyorum tatlım.
Bunu yalnız başına denemek istersen...
- Tanrım. - Sorun yok, sorun yok.
Önce mumu yak, sonra kızına ait bir eşyayı seç.
Bağlantın bu olacak. Benimki kara tahtaydı.
Benim bağlantım bu. Geçti, geçti.
Sorun yok. İşte böyle.
Hazır olduğun zamansa bunu sesli oku.
Dikkatlice kelimesi kelimesine.
Neden ki? Ne bu?
Hangi dil olduğunu bilmiyorum. Medyum önce bana okutmuştu.
Seansı başlatmak için. Ama unutma ki bütün ailen...
...bütün fertler evin içinde bulunmalı.
Oğlun, herkes. Bu çok önemli.
- Oldu. - Oldu mu?
Derin nefes al.
Onu sen öldürmedin Annie.
- Ne? - O ölmedi.
Anne? Ne yapıyorsun?
Neler oluyor?
Uykunda geziyorsun.
Özür dilerim. Charlie burada mı?
Neden benden korkuyorsun?
Ne?
Annen olmayı hiç istemedim.
- Neden? - Korkmuştum.
Anneymişim gibi hissetmedim.
Ama büyükannen beni zorladı.
Neden beni doğurdun öyleyse?
Benim hatam değildi. Önlemeye çalıştım.
Nasıl?
Düşük yapmaya çalıştım.
Nasıl?
Yapabildiğim her şekilde.
Yapmamamı söyledikleri her şeyi yaptım ancak işe yaramadı.
İşe yaramadığı için mutluyum.
Beni öldürmeye çalıştın.
- Hayır, çalışmadım. Seni seviyorum. - Beni öldürmeye çalıştın.
- Seni seviyorum. - Neden beni öldürmeye çalıştın?
Çalışmadım! Seni kurtarmaya çalışıyordum!
Neden beni öldürmeye çalıştın?
Peter?
Peter, tatlım. Uyan.
- Ne? - Bir şey yok. Benim.
Her şey için çok ama çok üzgünüm.
- Lütfen, ne olursun beni affet. - Dert değil.
- Söylediklerimi kaldıramıyorum. - Sorun değil, sorun değil.
Kalkabilir misin tatlım? Bir şey deneyeceğiz.
Kâbus görüyordum.
- Sorun değil. Bir şey yapabiliriz. - Ne?
Bulacağım. Gel, hadi.
Steven. Bebeğim. Steve, uyan.
- Ne? - Aşağı gel.
Birlikte bir şey deneyeceğiz. Hadi, hadi.
Steve, gelsene. Gidelim.
- Baba? - Sorun yok.
Hadi, hadi.
Pekâlâ. Şimdi...
Burası buz gibi.
- Dur, hayır, hayır. Ne yapıyorsun? Yapma! - Pencereyi kapatacağım.
Olmaz. Hiçbir şeyi değiştiremeyiz. Berbat etmek istemiyorum.
Herkesin oturması lazım. Oturun.
Arkadaşım Joan bunu nasıl yapacağımı öğretti.
Hangi arkadaşın Joan?
Avuçlarımız masada olsun ve parmaklarımız dokunsun. Lütfen.
- Ne yapıyoruz Annie? - Lütfen, göreceksin.
Lütfen. Bana güven.
Öyle olsun.
Burada da yaparız.
Peter. Oldu.
Pekâlâ Steve, gel.
İkinizin de konsantre olmasını istiyorum.
- Neye? - Yapabilirseniz Charlie'yi düşünün.
- Sokayım öyle işe. - Tatlım, lütfen yapma.
- 20 dakika önce denedim ve işe yaradı. - Ne yaradı?
İşe yaramasa sizi buraya getirmezdim. Sadece size göstermem lazım.
- Neyi göstereceksin? - Siktir! Ben...
Ben medyumum. Önceden ruh görüyordum...
...ve silkinip atardım ama atmamalıydım.
Kulağa nasıl geldiğini biliyorum ama konuşmak kâr etmiyor.
Size göstermem lazım. Lütfen, anlayacaksınız.
- Aklım başımda benim. - Peter, yatağına yat.
Ne? Hayır, hayır! Peter, yapma!
Ailecek yapmalıyız. Hepimizin enerjisine ihtiyaç var. Birlikte.
Tamam, kalırım.
Steve. Steve, ne olursun. Bu fikre açık olmanı istiyorum.
Lütfen, ne olursun. İkinize de söz veriyorum.
Lütfen. Açık olmanızı istiyorum. Ne olursunuz.
Hadi Steve. Hadi, hadi. Yemin ederim.
Pekâlâ.
Güzel.
Önceden okumuştum.
Tekrar okumama gerek olduğunu zannetmiyorum.
- Hangi dil ki bu? - Konsantre olmaya çalış.
Charlie?
Charlie, burada mısın?
Charlie, ben annen.
Ve baban ile Peter.
Charlie, eğer bu odada bizimleysen hepimizi bardağa dokundurtacağım.
Bastırmadan.
Buradaysan Charlie, bizim için bardağı oynat.
Azıcık da olsa.
- Aman ya Annie. - Azıcık hareket etse olur.
Tamam mı Charlie?
Tamam.
Sıçayım. Ne oluyor lan?
- Ne? - Hissetmediniz mi?
- Neyi? Neyi hissetmedik? - Havanın esnediğini hissetmiyor musunuz?
Evet! Sağ ol Charlie. Harikaydı.
Şimdi Charlie, yapmanı istediğim...
Önceden yaptığın şeyi onlara göstermeni istiyorum.
Daha önce benim için yaptığın şeyi onlara gösterir misin?
- Anne. - Gösterecek.
- Bu kadarı yeter. - Ne? Hayır, hayır, hayır!
Bak, önceden yaptığımda...
...sayfada bu belirdi. Gördüm!
- Gördüm! - Ne ki o?
- Charlie. - Annie!
Charlie, biraz daha çizmek ister miydin?
- Devam edebilirsin. - Kes şunu! Kes şunu!
- Pekâlâ, parmaklarımızın dokunması... - Onu korkutuyorsun!
- Hiç de bile! Peter, Peter, bak... - Kes şunu!
Beni dinle. Korkmaya hiç gerek yok. Kız kardeşin o.
Anne.
Charlie, sorun nedir?
Kimse var mı?
- Anne? - Anne? Anne?
Bu hiç hoşuma gitmedi.
- Baba, hiç hoşuma gitmedi. - Neler oluyor?
- Yapma lütfen. - Annie, ne olur kes artık.
- Neler oluyor? - Lütfen yapma.
- Anne! - Lütfen.
Ödümü koparıyorsun. Lütfen yapma.
- Neler oluyor? Neden herkes korkuyor? - Baba, durdur şunu.
Neden beni korkutuyorsunuz?
Durdur! Durdur! Durdur amına koyayım!
- Durdur şunu! - Annem nerede?
Kes! Kes artık! Lütfen yapma!
- Baba, durdur şunu! - Anne? Peter? Peter, korkuyorum.
Ne oluyor ya? Ne yapıyorsun?
Ne oldu?
Ülkemizin ekonomik açıdan birçok iyi ve kötü zamanı oldu.
Adına yaraşır biçimde...
...Büyük Buhran olarak bilinen bir devirde, 1929 sonbaharına kıyasla...
...1800'lü yıllarda yaşanan mücadeleler hakkında konuşmuştuk.
10 yıl boyunca büyük badireler atlattık.
1929'da Wall Street öyle yolunda gidiyordu ki...
...Büyük İflas sebebiyle çöktüğünde...
...ekonomide devasa bir düşüşe geçilmesine neden oldu.
Öyle ki 10 yıl boyunca insanlar yemek için kuyruğa girmişti.
Federal Hükümet işte burada...
Efendim Peter?
Özür dilerim. Tuvalet gitmem lazım.
Elbette. Gidebilirsin.
Söylediğim gibi...
Alo?
Bil bakalım az önce okuldan sinir kriziyle kim aradı?
- Charlie mi? - Ne?
Hiç. Ne oldu?
Peter aradı beni Annie. Korkmuş, koridorda ağlıyor.
İntikam arayan bir ruhun onu tehdit ettiğine ikna olmuş.
Neden tehdit edildiğini düşünüyor?
Dinle beni Annie. Korumam gereken bir oğlum var.
Anlamı ne bunun?
Anlamı, şu an ilgilendiğim tek konu bu ve böyle...
Benimle böyle konuşamazsın. O benim de oğlum.
Bir daha yüzüme kapatayım deme.
Artık uykumda gezmiyorum. Anladın mı?
Bip sesinden sonra sesli mesajınızı kaydedin.
Kaydınız bitince telefonu kapatabilir...
...ya da daha fazla seçenek için kare tuşuna basabilirsiniz.
Annie, merhaba. Ben Archer Galerisi'nden Patrick.
Şey... Öncelikle sen nasılsın, ailen nasıl diye aradım.
Hepimiz sizi düşünüyoruz, sizin için endişeleniyoruz...
...ve iyi olduğunuzu umuyoruz. Dualarımızdan eksik olmuyorsunuz.
Aramamın diğer sebebiyse, gösteriyi ertelemek...
...ya da ileri bir tarihe almak istersen bize uyar, söyleyelim.
İstemezsen de yardım edebileceğimiz bir konu var mı...
Aman Tanrım. Ne pis kokuyor.
Annie? Bu koku da ne?
Ne sik oldu burada?
Artık bakmak istemedim.
Charlie?
Peter? Aman Tanrım, Peter!
Sorun ne canım? Ne oldu?
- Ne yapıyorsun ya? - Nasıl yani?
Kafamı çekiyordun!
Ne? Çekmiyordum. Yeni geldim. Çığlık atıyordun. Ne oldu?
Charlie'yi köşede gördüm ve sen de kafamı çekmeye başladın!
Peter, sana böyle bir şey yapmam. Çıldırdın mı? Yapma canım.
Charlie'yi hangi köşede gördün?
Peter, beni dinle.
Neler olduğunu ya da ne gördüğünü bilmiyorum...
...ama buna son vereceğim.
Babana bana söylediklerini anlatma. Sakın ha. Çünkü doğru değil.
Ters bir şeyler dönüyor ve buna son verebilecek tek kişi benim.
Anladın mı? Bunu düzeltebilecek tek kişi benim.
Joan?
Joan, lütfen. Seninle konuşmalıyım.
Joan, gerçekten sana bir şey sormalıyım.
Joan!
Peter!
Seni kovuyorum!
Zantany!
Dagdany!
Aparagon!
Peter!
Çık dışarı!
Peter!
Aman Tanrım.
DUALAR
Kral Paimon-Kötülük Tanrısı
Başarıyla çağrıldığında, Kral Paimon en zayıf olan bedeni ele geçirir.
Ayin tamamlandığında, Kral Paimon atanmış bedenine yerleşir.
Bir kez yerleşti mi, bedenden çıkması için yeni bir ayin gerekmektedir.
Kral Paimon erkek olduğu için bir erkek bedenine ihtiyaç duyar.
Zenginlik Mükâfatları
Yani herkes haklı olduğunu düşünüyor.
İfigenya'nın cinayet emrini tanrılar vermişti.
Bu yüzden Agamemnon'un başka seçeneği yoktu.
Peter.
Peter, sorun nedir?
Peter, iyi misin?
Nefes alabiliyor mu?
Peter, ne yapıyorsun dostum?
West Lisesi'nden aranıyorsunuz.
Alo?
Evet, benim.
Tanrıya şükür.
Nasıl? Aman Tanrım! Ne oldu? Ne oldu ona?
Hayır, hayır, hayır, hayır, hayır, hayır.
Olamaz. Hayır. Kim yaptı?
Anlaşılan kendi kendine yapmış.
- Suratını masasına vurmuş. - Steve. Dur, dur, dur. Steve, dinle.
Ayaklarından tut. Ne olur ayaklarından tut.
Steve...
...gidince yukarı, tavan arasına çıktım.
Yukarı çıkıp gördüklerimi görmen lazım.
Ceset ver.
Galiba annemin cesedi.
Sanırım öyle ama derisi tamamen kararmış olduğu için anlayamadım.
Şişmiş ve kafası da yok.
Ne olursun? Yukarı çık da bir bak işte.
Lütfen Steve.
Dahası var.
Annenin başsız cesedinden fazlası mı yani? Elbette vardır.
- Oha, ha siktir! - Dahası var.
O neydi lan öyle?
- Niye polis çağırmadın? - Polis bize yardım edemez.
Yukarıdaki kim amına koyayım?
Joan'ı hatırladın mı? Torunu ölen arkadaşım hani?
- Beni dairesine götürmüştü. - Ceset annene benziyordu.
Bak, bana seansın nasıl yapıldığını öğretmişti.
İstememiştim bile ama torununu geri getirdi.
Senin Charlie'yle yaşadığın gibi gördüm ve hissettim.
Bak işte. Annemin fotoğraf albümü.
Şuraya bak. Gördün mü? Onu gördün mü? İşte bu. İşte Joan.
Annemi tanıdığını söylememişti bile...
...ve onunla hiç tanışmamıştım ama o yanıma geldi.
Beni teselli etti.
Bana seansı anlattı ve nasıl yapıldığını gösterdi.
Şuna bak. Sembolü gördün mü? Annemin bana verdiği kolyede.
Bu onun kolyesi. İkisi de takıyor ve bütün fotoğraflarda takıyorlar.
Düzene baksana. Yukarıda gördün mü?
Kanla cesedin üstüne yazılmıştı.
Mezarı kazıp çıkardın. Sen yaptın, değil mi?
- Ne? - Sinemaya gidiyormuş...
...gibi yaptığın onca akşamda. - Dinlemiyorsun ki.
Ardından mezarlıktan aradıkları gün dedim ki...
"Ona söylemem yoksa endişelenir."
Kahretmesin! Bana bak Steve!
Bana güvenmediğinin farkındayım ve bu konuda elimden bir şey gelmez.
Ama Charlie'yi geri getirdiğimizde bizi lanetlediler.
Bir şeyle anlaşma yaptık. Bu evde bulunan bir şey.
Ne olduğunu bilmiyorum ama Peter'ın peşinde.
Bu sayfaların doluşunu izledim. Hepsi Peter.
Üzgünüm. Ne yaptığımı bilmiyorum.
Ne yaptığımı bilmiyorum ama Peter tehlikede...
...ve bunu ben başlattım.
Şimdi bu kitabı yok edersen...
...beni de alacak.
Yakmaya çalıştım, gerçekten.
Ama sanki ona bağlıymışçasına kolum alev aldı ve bağlıyım da.
Artık anlıyorum. Lütfen.
Bu kitabı yok etmezsek...
Peter...
Tanrım. Anlıyor musun?
Bunu yapmak zorundayız. Lütfen, lütfen, lütfen, lütfen.
Peter'ın hatırına.
Bana güvenmelisin Steve.
Seçilen kişi ben olmalıyım. Hata bende.
Benim hatam. Benim hatam olduğunu biliyorum. Ne olursun.
Ne olur, bunu ateşe atmalısın.
Lütfen, ben yapamam. Olmaz. Ödüm kopuyor.
Ama atmazsak... Eğer atmazsak Peter ölecek...
...oğlumuz ölecek. Eminim. Biliyorum.
Lütfen, lütfen, lütfen, lütfen...
Steve, lütfen. Ne olursun anla canım.
Lütfen, lütfen. Lütfen ateşe at.
Tatlım, yalvarırım.
Al hadi, al. Yapmalısın. Yapmalısın.
Tamam. Teşekkür ederim, teşekkür ederim.
Al işte. Oldu.
Beni dinle şimdi. Beni dinle.
Hayatımın aşkısın sen.
Seni seviyorum Steve. Çok ama çok seviyorum.
Tanrım ya, seni çok seviyorum.
Peter'ı da çok seviyorum.
Şimdi lütfen...
Lütfen at gitsin.
Artık sana ayak uydurmayacağım.
- Ne? Hayır, hayır, hayır! - Hayır, hayır, sana faydası yok.
Hastasın Annie.
Polisi aramalıyım.
Aman Tanrım!
Anne?
Baba?
Anne?
Baba?
Kimse var mı?
Anne?
Yapma! Anne, lütfen yapma!
Anne, özür dilerim! Tamam, özür dilerim.
Anne. Anneciğim, lütfen. Sana yalvarıyorum.
Yalvarırım dur.
Anne?
Uyanman lazım.
Sadece uyanman lazım. Hadi, iyisin. Uyan hadi. Uyan! Uyan! Uyan!
Geçti.
Charlie...
Artık iyisin.
Sen Paimon'sın.
Cehennem'in sekiz kralından biri.
Kuzeybatıya baktık ve seni çağırdık.
İlk dişi vücudunu düzelttik...
...ve şimdi sana bu sağlıklı erkek konağı veriyoruz.
Teslis'i reddediyor ve sana kendimizi adayarak dua ediyoruz yüce Paimon.
Bize tüm sırlara dair bilgini bahşet.
Bize şeref, zenginlik ve iyi arkadaşlar getir.
Herkesi kendi irademize bağla...
...zira biz de şimdi ve ebediyen irademizi sana bağladık.
Paimon'a selam olsun!
Selam olsun!
Çeviri: Begüm Özdemir & Sacrer Twitter: @miserym & @Sacrer_