Opowieść ta, oparta jest na prawdziwej historii... trochę.
- Wow, Ty jesteś Danny Collins. - Taa.
Jesus H!
- Nie masz nic przeciwko, żebyśmy trochę posłuchali, gdy będziemy rozmawiać? - Jasne.
- To jest wporzo? - Jasne.
Szluga?
Nie. Nie, dzięki.
Więc, album będzie wielki, jak Ci się to udało?
- Przepraszam? - Wpływ, z kogo brałeś wzór?
Kto sprawił, że jesteś kim jesteś?
Więc... Myślę, że, ja... Gdybym się nad tym zastanowił...
Poczekaj chwilę.
30 czerwca, 1971.
Guy DeLoach, wywiad z młodzikiem Dannym Collinsem.
Dla Chime Mag.
Najbardziej ze wszystkiego to... twoje teksty.
Piszesz jak p***** Lennon, człowieku.
To jest... Dziękuję.
Myślę, że to właśnie on jest tym... wiesz, kto uczynił mnie tym kim jestem.
Jesus H!
Będziesz wielki, dzieciaku.
Bogatszy niż bogaty. Sławny jak g*****.
Będziesz miał więcej kobiet, niż zdołasz obrócić.
Mówię Ci, i muszę o to zapytać,
dlaczego siedzisz tam i gapisz się na mnie jakby ta informacja
wystraszyła Cię najbardziej?
Bo tak właśnie jest.
Jesus H!
Danny, Danny, Danny, Danny, Danny.
- Połamania nóg, Danny. - Powiedz tylko komu.
Witaj, L.A.! Jak dobrze jest wrócić!
Danny!
♪ Hey, baby doll, what's goin' on?
♪ Sweet baby doll, I'll sing my song!
♪ For you!
♪ You were strong when I was weak
♪ With a kiss upon my cheek
♪ We could fly so far away from here
♪ My baby!
♪ Baby!
♪ Hey, baby doll!
♪ What's goin' on?
♪ Sweet baby doll, I'll sing my song for you!
♪ Hey, baby doll!
♪ What's going on...
Przepraszam, panie Collins? Myśli pan, że moglibyśmy zrobić sobie "szybką fotkę"?
Bardzo szybką. Naprawdę szybką, moją matkę zetnie z nóg.
Mam nadzieję, że nie.
- Świetnie. - Piękna...
- Twitnę Ci ją. - Świetnie.
To był dobry występ, dzieciaku.
Świetnie.
Hej, Sylvio Plath, wszystko gra?
Gdybym tylko czuł się tak, jak śpiewałem, byłoby świetnie.
Wiesz...
Mały urodzinowy blues... chyba.
W porządku, słuchajcie wszyscy. Mój człowiek potrzebuje trochę spokoju.
Cześć, Danny.
Sally, dzięki, że przyszłaś złotko. Przekaż tacie moje pozdrowienia, Kate.
Widziałeś te Złote Dziewczęta w pierwszym rzędzie?
- Przez cały występ zajadały lukrecję. - Nie wybierasz sobie fanów, Danny.
Trzy z nich. Jedna starsza od drugiej.
Zjadły całą paczkę lukrecji przez cały występ.
Po prostu siedziały i żuły ją przez 2 godziny.
Na Sunset postawili nowy bilbord.
Powinieneś go zobaczyć jak będziesz wracał do domu, taa?
No dobra, wystarczy tych śmieci.
Więc jutro są twoje urodziny. I to jest ten twój wielki problem?
Ciężarna kobieta w Afryce, musi karmić połowę swojej wioski ze swoich cycuszków.
Te kobiety mają problemy... nie Ty.
- Masz rację. - Taa.
Oczywiście, że tak, zawsze mam rację.
Więc idź teraz do domu, do swojej oszałamiającej, o ponad połowę młodszej od Ciebie narzeczonej,
która nalega, by urządzić jutro dla ciebie wielkie przyjęcie-niespodziankę,
o którym, właśnie Ci nie powiedziałem,
i wtedy idź opowiedzieć o swoich problemach Afrykańskim kobietom z na wpół wysuszonymi cycuszkami.
OK?
OK.
Do zobaczenia na moim przyjęciu-niespodziance koleżko.
- Hej. - Taa?
To był dobry występ dzieciaku.
Serio.
OK.
Każę to dla pana naprawić, panie Collins. Jak występ?
Wróciłem!
Skarbie?
Jestem pod prysznicem.
Słuchaj, będę za minutkę. Kończę golenie.
Co robiłaś dziś wieczorem?
Nic szczególnego.
Zawsze robisz "nic szczególnego".
Mamy duży dom. Zajmowanie się nim daje dziewczynie zajęcie, prawda?
- Och... kochanie? - Taa, sekundę.
Wiesz... Jesus, Sophie.
Co?
OK. Ten dzieciak przed domem? Możesz mu coś powiedzieć?
Ponieważ nie potrzebuję półgodzinnej bzdurnej gadki, za każdym razem jak przyjeżdżam do domu.
On jest twoim fanem, stara się Ci zaimponować.
Więc... nie wychodzi mu to.
Idę trochę odpocząć przed moim przyjęciem-niespodzianką.
P**** Frank!
Niespodzianka!
Och, nie! Bez jaj! To twoja sprawka.
Powinniście wiedzieć, że nie powinno się zaskakiwać gościa w moim wieku.
Mogliście mi zafundować zawał serca.
Ona wygląda dokładnie jak młoda Jackie O.
- Razem wyglądamy absurdalnie. - Tak, to prawda.
Musimy przygotować dla niej intercyzę, co?
Tak, musimy.
Jestem o wiele za stary na to, żeby tyle "walić po nosie".
Tak, jesteś.
Jesus, Frank, nie dawaj mi wszystkich dobrych odpowiedzi na raz.
Naprawdę zgarnąłeś 10% z dzisiejszego wieczora, koleżko.
A co chcesz, żebym mówił?
Och, nie, Danny, wyglądasz idealnie przy tej gorącej nastolatce
która nie potrafi trzymać zakrytych sutków przez dłużej niż pięć minut.
Intercyza, a kto jej potrzebuje?
Znaczy się, jasne, pozbyłeś się już trzech żon,
ale z tą, to wygląda na poważnie.
Och, spójrz, znowu widzę jej ci***.
To było słodkie.
Dzięki, starałem się.
Więc,
Wiem, że jesteś fanatyczny, jeśli chodzi o Lennona.
Więc, pogrzebałem trochę w internecie,
i ja... znalazłem tam jednego gościa. Kolekcjonera.
Powiedziałem mu, że szukam dla ciebie czegoś specjalnego.
Trzymałem to prawie od trzech miesięcy.
Nie, nie, nie. Czekaj, czekaj. Poczekaj chwilę.
Pamiętasz ten wywiad, który robiłeś, gdy byłeś młody?
Dla... Chime Magazine.
Kolesia o nazwisku DeLoach?
Taa. Może. Nie wiem. Taa.
Nie wiem co powiedziałeś temu kolesiowi,
znaczy, musiałeś wspomnieć Lennona albo coś.
Ale to bez znaczenia, chodzi o to że
Lennon przeczytał.
Ten wywiad.
I...
Napisał Ci list.
O czym Ty mówisz?
John Lennon napisał do ciebie list, koleżko,
w 1971.
Wysłał go do ciebie poprzez tego DeLoacha.
DeLoach wyczuł kasę, schował list i nigdy Ci o tym nie powiedział.
Wtedy DeLoach umarł.
Ale nie o to chodzi, chodzi o to, że
sprzedał ten list kolekcjonerowi.
Czy możesz w to uwierzyć?
Nie nadążam, Frank.
Otwórz pudełko. Otwórz pudełko.
John Lennon napisał własnoręcznie do ciebie list w 1971.
Czy możesz w to k**** uwierzyć?
Przeczytaj go!
"Drogi Danny Collins.
"Yoko i ja, przeczytaliśmy twój wywiad.
"Bycie sławnym i bogatym, nie zmienia sposobu twojego myślenia.
"nie zanieczyszcza twojej sztuki.
"Tylko Ty możesz to zrobić.
"Więc, co Ty o tym myślisz, Danny Collins?
"Pozostań wierny..."
"swojej muzyce.
"Pozostań wierny sobie.
"Mój numer telefonu jest pod spodem.
"Zadzwoń, możemy o tym porozmawiać.
"Możemy pomóc.
"Z wyrazami miłości, John."
To zwariowane, co nie?
Trzymam to tak już od miesięcy.
Wróciłem!
Co porabiasz?
Pakuję się.
Dokąd jedziemy?
My... nigdzie nie jedziemy. Ale ja... odchodzę.
Dokąd odchodzisz?
Gdzie?
- Gdzie on jest? - Kto?
Ktokolwiek z kim byłaś przed chwilą w łóżku. Oto kto.
Danny, Nie wiem o czym Ty mówisz.
No weź, Sophie.
Nie wszedłem tak jak, robię to zazwyczaj,
więc dzieciak z zewnątrz mógł Cię ostrzec i opóźnić mnie.
OK, posłuchaj. Nie będę zły, Obiecuję Ci, że nie będę zły.
Po prostu chcę wiedzieć, kto do k**** nędzy jest w moim domu. To wszystko.
Hej! Gdziekolwiek jesteś, już dobrze, obiecuję, że nie będę zły.
Po prostu chcę zobaczyć twoją twarz.
Po prostu wyjdź.
Już dobrze.
"Nic szczególnego".
- Judd. - Nie, "Nic szczególnego."
Będę Cię nazywał - Nic Szczególnego, ponieważ ona jest zawsze zajęta robieniem - nic szczególnego.
Teraz rozumiem.
No dobra dzieciaki, Ty i Nic Szczególnego,
możecie zostać tu sobie przez chwilę, jeśli chcecie.
Mi to nie przeszkadza. Jesteście młodzi. Bawcie się.
Szukam mojego notesu z adresami.
Ponieważ potrzebuję adresu... I znalazłem go.
Sophie.
I tak chciałem, żebyś podpisała intercyzę.
Więc, wiesz... i tak nie będziesz tęsknić za dużą gotówką.
Jeśli to sprawi, że poczujesz się lepiej.
Myślę, że trochę sprawiło.
OK, ja spadam.
I, Nic szczególnego?
Opiekuj się nią. OK?
Moi rodzice mięli swój pierwszy taniec przy twojej piosence.
- Proszę pana. - Taa.
Więc... to wszystko jest p****** w każdy sposób, czyż nie?
Hej. Posłuchaj. Potrzebuję samolotu.
Jersey.
Taa, New Jersey.
Taa. Samochód... wiesz co lubię.
Niech będzie czerwony.
Taa. Zmieniam różne g****.
Co ty robisz? Tutaj jest martwica.
Tutaj była konwencja dentystyczna w zeszłym tygodniu.
Było tu... coś koło czterech ludzi.
Och, g****!
Och, nieźle!
Witamy w Hiltonie, Danny Collins.
Znaczy się, panie Collins. Znaczy...
Witamy w Hiltonie, proszę pana.
Dobrze jest być tu, w Hiltonie.
Możesz mówić mi Danny. Jak ja mam nazywać ciebie?
Nicky Ernst.
Absolutna przyjemność Cię poznać.
Masz dobrą twarz, Nicky. Mogę dać Ci 100 dolców?
Postaraj się nie oślinić samochodu, Nicky.
OK.
Witamy w Hiltonie, czy ma pan rezerwację?
Nie. Ale mam nadzieję, że to nie jest poważna wtopa
- ponieważ ja szybciutko zakochałem się w tym Hiltonie. - *****
- *****! - Dużo tego słyszę, jak Ci na imię?
- Jamie. - Jamie. Jestem Danny.
Taa, wiem kim jesteś.
A co z tym gościem przed drzwiami? Nicky Ernst. To wspaniały facet, dobra twarz.
Może pozwolisz mu się zabrać na przejażdżkę moim samochodem?
- Zakochasz się. - OK. OK.
Spójrzcie na tą twarz. Dlaczego wszyscy tutaj mają takie wspaniałe twarze?
I takie młode. Dlaczego wszyscy tutaj jesteście tacy młodzi?
Jesteśmy studentami. Świarzakami. Ja mam wolne na lato.
To wszystko wyjaśnia.
Jak długo pan u nas zostanie, panie Collins?
Nie wiem. Ale mój GPS powiedział mi, że to niedaleko od Hillsdale w New Jersey.
Teraz... czy mój GPS kłamał, czy podał mi to właściwe g****, co chciałem usłyszeć?
Właściwe g****. To pięć minut drogi stąd.
OK, Zostanę więc tutaj na czas nieokreślony.
Chwilkę. Mary!
Ludzie, jeśli kolejna wspaniała twarz stamtąd wyjdzie,
to nie wiem, czy to zniosę.
Koniec. Z pewnością tego nie zniosę.
- Zobacz kto to jest. - Widzę.
Cześć.
Chce zostać na czas nieokreślony i możemy mu dać apartament dla nowożeńców.
On nie chce apartamentu dla nowożeńców. To nie mój miesiąc miodowy.
I do tego nie jestem słodki. Jakikolwiek pokój będzie mi pasował.
A do jakiej szkoły Ty chodzisz, młoda damo?
Więc zostajesz na czas nieokreślony? Tutaj?
Jestem wielkim fanem tego Hiltona.
- Czy jesteś zamężna, Mary? - Och, przepraszam?
Czy jesteś obecnie zaręczona?
- Nie. - Dobrze. Kolacja?
Zapraszasz mnie na kolację?
Tak. Tak myślę. Jamie? Zaprosiłem Ją na kolację, czy nie?
- Tak, taa, tak zrobiłeś. - Dowód.
- Przepraszam, czy jesteś na prochach? - Obecnie, czy w ogóle?
- Obecnie? - Nie. Kolacja?
- Nie. Jestem zmuszona odmówić. - Nie jesteś fanką?
- Obecnie czy w ogóle? - W ogóle.
- Nie. - Och, wielka szkoda.
Ale gadka nam się dobrze klei.
Czy nie? Czy nie, Jamie? Nadążasz za czymkolwiek z tego?
- Nie. - Spójrz. Zamelduję Cię, dobra?
W czasie kiedy Ty mnie wmeldujesz, ja Cię obczaję.
Och...
Wiecie, Właściwie to nie widziałem przedtem jak to się robi.
Uwaga na drzwi. OK.
- Danny? - Hej.
Frank. Och, człeku.
- Chodź do tatka. - Dobrze Cię widzieć stary.
Och, co za podróż. Złapałem pierwszy lot.
Dzięki, Frank. Byłeś tu już wcześniej?
W barze nad jeziorem Woodcliff, New Jersey, Hilton? Nie.
- Och, człeku. - Ja...
Rozmawiałem z Sophie. Powiedziała...
Zrobiłem to. Zrobiłem to. Josh.
Podasz wody z lodem
dla mojego młodego przystojnego przyjaciela?
Frank, zdecydowałem...
dokonać kilku zmian w moim życiu.
Niektóre z tych zmian, mogą szokować.
Niektóre mogą na wpływać na ciebie, finansowo.
Jestem tu jako twój przyjaciel, Danny. Nie jako twój menadżer.
Chcę odwołać resztę występów.
- Przepraszam? - Nie przepraszam.
Skończyłem, Frank.
Skończyłem, tak mi dopomóż Bóg,
Już nigdy więcej nie zaśpiewam tych piosenek.
Danny, jesteś zakręcony. Jesteś na czymś? Co bierzesz?
Skończyłem też z całym tym g****.
Żadnego więcej picia, żadnego ćpania.
Przecież właśnie pijesz, Danny.
Prawda.
Zapomnijmy co mówiłem o piciu.
Znaczy się, nie zamierzam zostać Papieżem.
I to wszystko z powodu Sophie?
Frank, proszę. Odpuść trochę, dobra? Sophie?
OK. Co by się stało, gdybym dostał wtedy ten list?
Zadzwoniłbym do niego.
Pewne jak ch****, że zadzwoniłbym do niego.
Może całe moje życie potoczyłoby się całkiem inaczej.
Przestań... Przestań...
Jesteś dla siebie za ostry, dzieciaku. Zawsze byłeś. Daj spokój.
Frank.
Nie napisałem piosenki od 30 lat. Trzydziestu lat.
Jestem p***** żartem.
Jestem MC.
P**** błazen z mikrofonem.
Kiedyś byłem prawdziwy.
Serio. Kiedyś byłem prawdziwy.
Jeden album... moje kawałki się nie sprzedały,
dali mi swoje do zaśpiewania. I zaśpiewałem.
Poddałem się.
Danny, przechodzisz załamanie.
Nie chciałem Ci tego mówić stary. Przechodzę załamanie od 40 lat.
Jestem załamany. Nie zostało już nic do złamania.
Zajeżdżam moje ciało od czterech dekad.
Jeśli znajdę jakikolwiek sposób na odkupienie... nie mogę marnować już więcej czasu,
Nie mogę marnować już więcej czasu.
Ale dlaczego do k**** jasnej New Jersey?
Jeden szok na raz, Frank.
Hej, Jamie.
Rozmawiałaś już z tym dzieciakiem, Nickim Ernstem o tej przejażdżce?
- Jeszcze nie, panie Collins. - Musisz to zrobić.
- Spotkajmy się o 19:00 na kolacji. - Ciągle muszę odmówić.
Mary, jeśli ciągle pasujesz,
ja ciągle będę próbował i zobaczymy kto odpuści pierwszy.
Miłego dnia, panie Collins.
Wielki dzień. Dla mnie to wielki dzień. Spotykam kogoś po raz pierwszy w życiu.
Jak wyglądam?
Szczerze?
Jeżeli nasze relacje mają się zmienić, Mary,
myślę, że powinniśmy być ze sobą szczerzy.
OK. Więc...
wyglądasz odrobinę idiotycznie.
Nie. Wyglądam ostro.
- Widzimy się o 19:00. - Nie, nie widzimy.
Hej, Jamie, nie zapomnij o Nickim.
To wspaniały chłopiec.
Nie opowiadaj nic nikomu.
- Nicky Ernst! - Gotowy dla pana.
Oh, człowieku, nie wiem co zrobiłeś tej dziewczynie w środku,
ale, wow, mówi tylko o tobie. Powinieneś się z nią umówić.
- Jamie? - Tak, to ta.
Nie uderzaj do Mary. Mary jest moja.
Podoba mi się twój trawnik.
Dziękuję.
Witaj!
Witaj.
Hope, miałaś nie otwierać drzwi nieznajomym.
On nie jest nieznajomym, widzieliśmy go w TV.
Mówiłam Ci.
Nie słuchałaś, ale ja próbowałam Ci powiedzieć.
Nie byłem pewien... co jest właściwe.
On jest w pracy.
Przyniosłem bajgle.
1, 2, 3...
? The itsy-bitsy spider came up the water spout
Taa.
♪ Down came the rain and it washed the spider out
♪ Out came the sun and dried up all the rain
♪ And the itsy-bitsy spider
♪ Climbed up the spout again
Pięknie. Masz naturalny talent do śpiewu.
- Och... - Przychodzi Ci to naturalnie.
Jak nas znalazłeś?
Och, więc, wiesz, wytropiłem go parę lat temu, wiesz,
po prostu nigdy nie miałem odwagi... się z nim zobaczyć.
Chcę bajgla. Mogę dostać bajgla, mamo?
Taa. OK. Jak tylko...
Wow. Tyle szczerości. Wow.
Jak długo jesteś w ciąży?
Około...
Sześć miesięcy, mniej więcej.
- Chłopczyk czy dziewczynka? Wiesz? - To chłopiec.
Chłopiec. Wow.
Tyle tego...
Trzeba do niego zadzwonić. Znaczy się, muszę do niego zadzwonić.
Och, taa, jasne.
Jasne. Jasne. Jasne.
Właśnie ukończyłam pierwszą klasę.
A moją nauczycielką jest pani Williams.
Jej ciotka umarła w zeszłym tygodniu, więc mieliśmy zastępstwo.
On miał wąsy.
Ona miała wąsy?
- On. - Och, to był on. Och, OK.
Dlaczego byłeś w TV?
Ponieważ jestem piosenkarzem.
Jesteś dobrym piosenkarzem?
Wiesz, nie wiem, chyba dobrym.
- Nie wydaje mi się. - Hope.
Nie wydaje Ci się?
A dlaczego Ci się nie wydaje?
Ponieważ, kiedy byłeś w TV, mój tata powiedział, "Wyłącz to, Samantha!"
A mama wyłączyła to naprawdę szybko.
I mama powiedziała, "Tom..." I tata powiedział, "NIE."
I to na tyle.
- Ale ja myślę, że byłeś świetny. Naprawdę. - Myślałaś, że jestem dobry?
Danny Collins pokazał się u nas w domu.
Zajada bajgle z Hope w kuchni.
- Zróbmy sobie przerwę od tego? - OK. Pokolorujmy to.
Spójrz na to...
- A co powinnam zrobić? - Dlaczego nie robisz tego powoli?
Zrobiłam tak, tak. OK.
Cześć skarbie.
- Ja już tego nie pokolorowałam? - Zrobiłaś to. Tak mi powiedziałaś.
Więc... on wraca do domu.
Tata wraca do domu.
To powinno być... interesujące.
To będzie interesujące.
- Mamo, spójrz! To Yo Gabba Gabba! - Widzę.
A ten pomarańczowy kosmita, ma oko po środku.
Spójrz, jest w TV!
Hej, Hope. Przestań. Uspokój się.
Dziękuję. OK.
Ona wydaje się trochę... energiczna.
Albo bardzo nadpobudliwa.
Wiesz, ADHD...
Kłopoty z nauką, zaburzenia zachowania, i cała ta reszta.
Robimy wszystko co możemy, ale to jest walka.
Dlaczego tu jesteś?
Wiesz...
Ja tylko...
Wprowadzam pewne zmiany w moim życiu.
Trochę na to za późno, czy nie?
Może. Nie wiem, mam nadzieję, że nie.
Tom to najlepszy człowiek jakiego spotkałam.
Jest stały, dobry, zabawny.
Mieliśmy jedną kłótnię przez 12 lat, mieliśmy jedną poważną kłótnię.
Parę lat temu miałam wejściówki za kulisy na jeden z twoich występów.
Pomyślałam, że...
Powinien przynajmniej się z tobą spotkać, racja? Po takim czasie?
Nie zgodził się.
Wręcz się sprzeciwił.
- Więc, to spotkanie nie będzie piękne? - Myślę, że nie.
OK.
Więc, myślisz może... no wiesz,
mogłabyś pomóc zamielić tym kołem?
Panie Collins.
Moi rodzice nie żyją. Jego mama też.
Znaczy się, Byłoby wspaniale gdyby nasze dzieci miały chociaż jednego z dziadków.
Byłoby wspaniale, gdy mój mąż poznał swojego ojca.
Za parę minut, mój mąż przejdzie przez te drzwi, a kiedy to zrobi,
Jestem prawie pewna, że to ostatni raz kiedy Cię widzę.
I pomimo twojej sławy, i pomimo tego, czego chcę dla mojej rodziny,
Nie będę próbowała tego powstrzymać.
Ty to zrobiłeś.
Ty to sobie zrobiłeś.
Wstydź się.
To było dobre.
Dzięki. Ćwiczyłam to od kiedy podałeś mi te bajgle.
W jakiś sposób da się to wyczuć.
Och, dobrze się ożenił.
- Wiem. Jestem wspaniała. - Taa.
Widzisz co straciłeś?
Idealną synową.
No dobrze...
Tato! Tato!
Zobacz kto to jest, człowiek z TV! Widzieliśmy go w TV jak śpiewał!
- A mama powiedziała... - Spokojnie...
I przyniósł bajgle. On przyniósł bajgle.
- Mama zadzwoniła po ciebie i jesteś w domu wcześniej. - Hope, twoim ulubionym kwiatem jest...
Róża.
By ją powąchać, oddychasz przez...
Zatrzymaj, tak długo jak się da.
Wtedy wypuść już raz...
...dwa.
- Cześć, słodziutka. - Hej, skarbie.
Porozmawiamy na zewnątrz przez chwilę?
Jasne. Pewnie.
OK.
Jeśli tak się stało,
jest mi naprawdę przykro,
że tak wiele z wszego życia mnie ominie.
Dziękuję za bajgle.
- OK. - Hope, pożegnaj się z panem Collinsem.
- Do widzenia, panie Collins. - Pan Collins, żegna się z Hope.
Żegnam się z Hope.
Chodź tutaj.
Jesteś taki wysoki...
Przepraszam, ale czego Ty dokładnie chcesz?
- No wiesz... - Jesteś chory?
To dlatego tu jesteś? Umierasz?
Nie, nie jestem chory.
- Masz całkowite prawo się złościć. - Nie. Nie. Nie złoszczę się. Naprawdę nie.
Jestem lekko zmieszany, i dziwnie niezainteresowany, więc...
jeśli chcesz mnie o coś zapytać, to nie krępuj się.
Ponieważ to jest ostatni raz, kiedy się widzimy.
- Więc, jak zarabiasz na życie? - Pracuję na budowach, lokalnie, mieszkaniówki.
To nie jest praca moich marzeń, ale jest stabilna,
i jak wiesz szanse na Princeton, nie były w mojej talii kart.
- Co jeszcze? - Twoja mama?
- Ona... - Zmarła na raka 10 lat temu.
Nigdy nie wyszła za mąż, nie rozmawiała o tobie
z wyjątkiem tego, że miała dziką przygodę gdy miała 23 lata
gdy wylądowała pijana za kulisami jednego z twoich koncertów.
Używam jej nazwiska. Coś jeszcze?
- Widać, że się złościsz. - Spójrz, nie obchodzi mnie czy to widać... jestem wściekły,
gdy zastanawiam się nad tym, co powiedzieć tej małej dziewczynce na temat tego kim jesteś.
I jeszcze myślę nad tym, że muszę być z powrotem w robocie za 20 minut.
- Skończyliśmy już? - Wysyłałem czeki.
- Rwałem je, OK? - OK.
OK. Miło było Cię poznać. Życzę miłego życia.
- Czy jesteś szczęśliwy? - Czy jestem szczęśliwy?
No nie wiem.
Masz szczęśliwe życie?
Nie znoszę mojego szefa.
P**** Mets łamie mi serce każdego roku.
Ale mam najbardziej niesamowitą żonę w historiach o żonach,
i niesamowitą małą dziewczynkę.
Dla której chciałbym móc zrobić więcej. To jest to, co naprawdę chciałbym zrobić.
Ale wiesz co? Jeśli pomoże Ci to lepiej spać,
taa, jestem szczęśliwy.
I p**** się, Ty samolubny dziadu. Teraz jestem wściekły.
Panie Collins.
Jak się dziś mamy?
Git. Dzięki za troskę.
Dobrze. Cieszę się, że to słyszę.
Panie Collins,
zastanawiam się, czy mógłby mi pan pomóc w pewnej sprawie.
- Wal. - OK.
Kiedy sławny muzyk zaczyna się upijać w hotelowym barze
a Ty jesteś menadżerem tego hotelu,
czy jest jakiś protokół, by opanować taką sytuację?
Ponieważ właściwie ostatnio mamy niedobór upijających się sławnych muzyków,
i czuję się trochę zagubiona.
Rozumiem.
No wiesz... miałem zły dzień.
Och. OK.
To tylko woda.
- Och, naprawdę? - Taa.
Taa, ponieważ wypiłeś całą gorzałę, a to jest po prostu rozpuszczony lód.
Nie bądź dla mnie zła. Naprawdę miałem zły dzień.
- Taa? - Taa.
- No więc... ja także miałam zły dzień. - Taa?
Mogę postawić Ci drinka?
Bay Breeze?
Wine spritzer? Może nawet jednego z tych mrożonych...
Josh, daj mi tequilę z lodem, coś z anejo, i chlustnij na to wodą.
Już się robi, szefowo.
Nie jesteś jedyną gwiazdą rocka w tym hotelu.
Najwidoczniej nie.
Więc, miałaś zły dzień?
Dlaczego miałaś zły dzień?
OK, Pracuję z bandą dobrze wyszkolonych... Dziękuję.
Ale nadzwyczaj ciemnymi dwudzisto-kilku-coś tam latkami,
którzy czekają tylko, aż będą mogli z powrotem wracać na studia.
I jedna z nich załatwiła system komputerowy
i zajęło mi pół dnia wprowadzanie wszystkich rezerwacji ręcznie.
A co z tobą?
Odnalazłem mojego dorosłego syna,
którego nigdy przedtem nie spotkałem.
I spotkałem jego, jego żonę, moją wnuczkę.
I wtedy on mi powiedział, dosyć wyraźnie,
o**** się i zdychaj.
No więc, to były wszystkie rezerwacje,
i każda musiała być wprowadzona ręcznie. Mam nadzieję, że to jasne.
Mogę Ci zadać pytanie?
Nie, jeśli to jest pytanie: dlaczego nigdy nie spotkałem mojego syna wcześniej.
Och, no więc... to było moje pytanie.
Straciliśmy nasz wzorzec.
Przepadł.
Wiesz... widziałam Cię raz na koncercie pięć lat temu.
- Widziałaś? - Taa, mój mąż... Mój były mąż.
Był twoim wielkim fanem. Och, przepadał za tobą.
A Ty?
Ja doceniałam twój zapał.
Och, ch****.
- Co? Zapał, to nie takie złe. - Zapał, to nie wspaniale.
Słyszysz nas? "Zapał, to nie takie złe. Zapał, to nie wspaniale".
Mamy z powrotem nasz wzorzec.
Co Ty na to? Powinniśmy "zabrać to na drogę".
Ty i ja. Nowi Nichols i May.
No więc, May i Nichols. Chcę górne notowania.
Jesteś dobra.
Chcę wypić za ciebie.
- Toast. - Och, OK.
Musisz się trochę zbliżyć.
- Och, to było dobre. - Widzisz jak pracuję?
Czego ten drink potrzebuje? Potrzebuje cytryny.
Nie.
Wtedy napisał,
"Więc, co Ty o tym myślisz, Danny Collins?"
John Lennon? John Lennon napisał: "Więc, co Ty o tym myślisz, Danny Collins?"
Taa.
No więc wiesz, John.
Myślę, że może... powinieneś wysłać ten list do mojego domu.
O może wtedy uniknąłbym takiego badziewiarskiego życia
przez ostatnie 40 lat, oto co myślę, John.
Może wezmę ostatniego łyczka.
- Przepraszam, jestem lekko upojona - Takie śmieszne, nie...
Nie, ja nie... Zazwyczaj nie piję tak dużo.
- Wypiłaś całego. - Zastanawiam się, czy ktoś to zauważył.
Tam jest jeden z tych ludzi...
Nie, ta dziewczyna za ladą, to ona załatwiła komputer.
- To jest Danny Collins. - Och...
Jest naszym gościem.
- Czy ma pan jakieś imię? - Hiroshi.
- Miłe, Hiroshi. - Hiroshi.
To jest moja córka. Ma 18 lat.
- Och, taa. - Taa.
- Wow. - Nie mów tego w ten sposób.
- Jestem gotowy. OK. - Och...!
To mnie nakręca.
Rick i ja rozeszliśmy się w zeszłym roku.
Większość rodziców stara się poczekać, aż ich dzieci pójdą na studia.
Ale my zrobiliśmy wprost przeciwnie.
My próbowaliśmy to zrobić w czasie, kiedy to mogło ją naprawdę zranić.
- I co, udało się? - Tak. Taa, idealnie.
Jest kompletnie rozbita i nienawidzi nas oboje.
- Zgadnij co? - Co?
Jego nienawidzi bardziej.
To idealnie.
Moja druga żona była gwiazdą z Gilligan's Island.
- Ruda? - Nie.
- Mary Ann? - Taa.
- Czekaj, to szaleństwo. - Wiem.
- Byłeś żonaty z Mary Ann? - Tak.
Och... więc, jaka ona jest?
Nie pamiętam.
"...nie zanieczyszcza twojej sztuki, tylko Ty możesz to zrobić."
"Więc, co Ty o tym myślisz, Danny Collins?"
- To takie nierealne. - Taa.
Wiesz, lepiej żebyś miał jakiś numer do zagrania
bo inaczej to tylko marna próba zaciągnięcia mnie do swojego pokoju...
Mam coś, co mogę Ci zagrać. Tak.
Naprawdę będziesz grał?
Nie napisałem nic od dłuższego czasu.
A fortepian to nie jest mój pierwszy język.
Fortepian jest moją pierwszą miłością, ale nie pierwszym językiem.
- Denerwujesz się. - Tak.
- Uwielbiam to. - Co z tego?
Więc jak, jesteś gotowa?
♪ It's spring
♪ In my mind
♪ But the autumn leaves
♪ They fall...
Och, nie przestawaj. Nie przestawaj.
To wszystko. Tylko tak daleko z tym zabrnąłem.
Szczerze, to była tylko marna próba, by zaciągnąć Cię do mojego pokoju.
Jesus Christ.
- Nie, nie, nie, nie odchodź. Zostań. - Dobranoc, Danny.
Daj spokój. Jestem staruszkiem po 10 szkockich.
Co mógłbym zrobić?
Proszę, to znaczy... szanse na to, że mogłoby się wydarzyć coś ryzykownego, są tak k**** odległe.
Dobrej nocy, Danny.
- Dobranoc, Mary. - Dobranoc.
Wiesz... ta piosenka jest piękna. Jest tylko trochę za krótka.
- Ale poza tym, jest piękna. - Dziękuję.
I wiesz, to o czym rozmawialiśmy przedtem,
nie powinieneś się poddawać.
- Zgadzam się. - Taa.
- Kolacja, jutro? - Nie to. Chodziło o twojego syna.
Och, taa. Wiem.
OK. Ale z tą kolacją, też się nie poddawaj.
Kolacja... dzisiaj?
Pójdzie ze mną na kolację.
Zgadza się. Sześcioletnia dziewczynka. Pieniądze to nie problem, więc...
Otwieram nowe operacje poza moim centrum biznesowym.
Powiedział, że mi to już wysłał. Ale jeszcze tego nie dostałem.
Taa, to dla mojej wnuczki.
Co on robi?
Jeździ po swoim centrum biznesowym, oto co on...
- Hej. - Hej.
Hej.
- Hej, Ray! - Steve, panie Collins.
- Dla mnie zawsze będziesz Ray. - Dobra.
- Och, ja p****. - Język, słoneczko.
Nie chcemy twojej muzyki!
Nie chcesz mojej muzyki?
Tom wytłumaczył Hope, że jesteś muzykiem
i że czasami muzycy chodzą od drzwi do drzwi i sprzedają swoją muzykę.
- Zupełnie jak Harcerki sprzedają swoje ciasteczka. - Taa.
I czasami zdarzy się, że nie chcesz ich ciasteczek, więc nie byliśmy nieuprzejmi...
- Taa, nie byliśmy nieuprzejmi. - Taa. Po prostu nie chcemy żadnych...
- Załapałem. - OK.
Możliwe, że to zbyt skomplikowane wytłumaczenie dla siedmiolatki.
- Możliwe. - Wiesz co? Załapałem.
Mamo widzisz to?
- Hej, Jimmy! - Hope.
- Przepraszam. Hope. - Nie, nie, jest OK.
- Nie, nie. Zajmie się nią. - Dzięki, Jimmy.
Więc co, załatwiasz tu jakieś sprawy?
Taa, wiesz. Byłem w okolicy, więc...
Czy Ty sobie k**** jaja robisz?
- Spójrzcie, już jest nas trójka. - Ty sobie k**** żartujesz.
Słyszałeś o New Compass School na Manhattanie?
Co?
TO najbardziej postępowa szkoła w kraju.
Mają nauczanie wielo-modułowe
dla uczenia dzieci mających problemy z nauką, zwłaszcza ADHD.
Pociągnąłem za parę sznurków, i macie wywiad za dwie godziny.
- Tu jest prysznic! - Wiem.
Jak chcesz możesz tam wejść, on nie działa.
Czekaj chwilę, czy naprawdę myślisz, że nie próbowaliśmy już w każdej szkole?
- Nie w tej. - Skąd to wiesz?
No więc, wiesz, nie stać Cię na nią.
Steven, czy mógłbyś się nie wp**** w nie swoje sprawy, proszę!
Przepraszam. Mówiłeś, że mamy wywiad, jako twoja rodzina, dzisiaj,
za dwie godziny w New Compass School?
Ludzie czekają dwa lata na taki wywiad.
Dwa lata. A wy macie go za dwie godziny.
Po prostu dajcie mi jeden dzień, żebym mógł zrobić dla was coś dobrego.
A wtedy, przepadnę, na zawsze.
I Ty ciągle pójdziesz do nieba, bo jesteś taki ch**** tolerancyjny.
A ja ciągle pójdę do piekła, ponieważ, wiesz... nie można kupić odkupienia.
Każdy wygrywa. Zróbmy to, no dalej.
Przyprowadźcie przyjaciół, macie jakichś? Miejsca mamy w bród.
Hej!
W tej szkole nie czeka się dwa lata.
- Tam czeka się sześć lat. - Co chcesz powiedzieć?
Chcę powiedzieć, że ja uszykuję Hope, a Ty załóż jakąś koszulę z p**** guzikami.
Hej, Hope. Chodź tutaj dziecinko.
Tutaj jest wszystko!
Uwielbiam to! Tu jest tak fajnie!
Uwielbiam tu wszystko! To wygląda jak dom.
I może On tutaj żyje! Jestem pewna, że tak.
Ale ciągle tu jest super, a ja nie mogę przestać mówić!
Najpierw napisałem do niego, później rozmawiałem z nim przez telefon.
Więc znasz doktora Kurtza?
Czasami odpisuje na swoim blogu.
- Na czym? - Swoim blogu. On pisze bloga.
- Co to jest blok? - Blog. To jest coś jak...
- Acha, blog. - Nie mogę uwierzyć, że się z nim spotkamy.
W tym autobusie jest wszystko!
To jest szkoła?
- Blog o tym nie mówi... - Wiem.
Przepraszam, że musieliście czekać.
Jestem ubrany jak Jack LaLanne, W weekendy jestem elastyczny.
Jestem doktor Kurtz. Shock-ma-a-lya!
Ty naprawdę jesteś Danny Collins!
- Tak, jestem. A Ty naprawdę jesteś doktor Kurtz. - To naprawdę Ty.
Tom Donnelly. Moja żona, Samantha. Moja córka, Hope.
Moje jaja są w jej torebce. Na wszelki wypadek, gdybyś chciał się z nimi spotkać później.
Jesteś inny niż mi się wydawało przez telefon.
Mam nadzieję.
Ty, musisz być Hope.
- Ja jestem Tom. - Tom. Więc Ty musisz być Hope.
Cześć, Samantha Donnelly. Śledzę Cię na Twitterze.
- Och, dziękuję. - Czyta twojego bloga.
Więc gdzie jest Hope?
Ja jestem Hope! Tutaj! To ja! Mam siedem lat! Ja jestem Hope!
Jak się masz? Pozwól, że Cię oprowadzę.
- Ty też chodź, to Ty to wszystko zacząłeś. - Och, zgadza się.
Mamo, tato, nie uwierzycie w to!
Hope! Hope!
Wszystko w porządku. Nic jej nie będzie.
Już w pierwszek klasie zauważyliśmy, że zaczyna mieć problemy.
Taa, mieliśmy korepetytora raz w tygodniu,
i robiliśmy z nią te specjalne ćwiczenia, prawie co wieczór.
- Ale ona ma problemy ze skupieniem. - To dla była dla nas prawdziwa udręka.
- Serio. - Taa. Taa.
Większość szkół stara się, by dzieci takie jak Hope wpasowały się do ich systemu.
My wolimy dostosowywać program do tego, czego potrzebuje dziecko.
To wszystko jest jak wielkie IPN.
Indywidualny Program Nauczania?
IPN.
- Odrobił pan swoją pracę domową, panie Collins. - Mam to wszystko tutaj.
Chodźcie, pokażę wam całość.
Czy pamiętasz kto robił wstępną ocenę?
Dobrze się bawisz?
Trochę, taa. Jestem bardzo podekscytowany.
Jesteśmy już w połowie naszego letniego programu.
Ale ciągle jeszcze jest miejsce.
- Och, taa, ja już się wczułem. - I co Ty na to?
Więc, to jest tylko K na 5 czy cały program K na 8?
Nie, podstawowy i średni.
Będzie u nas do 8 klasy, a później damy zapewnimy jej miejsce w jednej z naszych...
Nie, nie, nie. My mieszkamy w New Jersey. Nie damy rady pokonywać takiej drogi...
Nie, ona będzie miała szofera, codziennie.
Z i do szkoły. Codziennie, aż do studiów.
Zapiszcie to sobie... Gwarantowane.
Oczywiście wymagany jest bardziej formalny wywiad.
Ale biorąc pod uwagę hojną dotację pana Collinsa
i to co widzę w aktach Hope, podejrzewam, że wywiad pójdzie dobrze.
Macie wiele do omówienia, ale wierzcie mi... chcecie tego.
To jest szansa, żeby zmienić życie Hope. Dam wam chwilę.
- Dziękuję doktorze. - Jesteś dobrym dziadkiem.
Dzięki stary.
- Dziękujemy bardzo... Dzięki. - Taa.
Więc, teraz gdy porcja edukacji na dzisiaj jest skończona,
przejdźmy do zabawnych rzeczy.
Jakich zabawnych rzeczy? Nie, my po prostu wracamy do domu, racja?
- Nie, mówiłeś dzień. Pamiętasz? - Nie, nie mówiłem.
- Zgodziliśmy się... Samantha. - Tak, zgodził się!
- Tak, zgodził się. - Nie wydaje mi się, żebym słyszała słowo "zgoda".
- Nie zgadzałem się na dzień. - Samantha. Na litość...
OK. OK. Zgodziliśmy się. Zgodziliśmy się na cały dzień.
I o ile mi wiadomo,
dzień się jeszcze nie skończył.
Jeszcze się nie skończył, tato!
- Każda rzecz, którą mówi mnie drażni. - Pozwól mu mieć ten jeden dzień.
Zostań, zabiorę ją.
Buziak?
Chciałabym coś powiedzieć, ale obawiam się, że to będzie zbyt miłe.
Dobranoc, Samantha.
Dziękuję.
Jimmy, chcesz jej pomóc?
Uważaj na głowę, skarbie.
Dziękuję bardzo, Jimmy. Dzięki chłopaki.
Jimmy, dasz nam chwilę? Dzięki.
Jesteś niepoważnym człowiekiem.
Wiesz... spędziłem całe moje życie
próbując stać się człowiekiem, jakim Ty nie jesteś.
Ale jestem wyczerpany.
Nie masz pojęcia, jak wyczerpujące to było.
Wiesz... kiedy poznałem twoją mamę,
Byłem na takim ciągu...
I gdy się dowiedziałem, no wiesz...
Ja... próbowałem pomóc. Wysyłałem pieniądze.
Ale ona niczego nie chciała przyjąć. Odmówiła.
Ale wiesz, moje życie jest takie ekstremalne. Pełne prochów i kobiet...
Podróży i całego tego gwiazdorskiego g****.
Myślałem sobie, że kimkolwiek jesteś,
będzie Ci lepiej bez tego, z normalnym życiem.
Z normalnymi ludźmi.
Sam nie wiem,
jak mogłem pozwolić, by to trwało tak długo.
To co dzisiaj zrobiłeś,
wyrównało nasze rachunki.
Ale tylko tak daleko to zajdzie, dobra?
- Chcę być częścią twojego życia. - To nie jest zbyt dobra chwila.
To nie jest właściwy czas, OK?
- Dlaczego to nie jest właściwy czas? - To nie jest właściwy czas.
- O co chodzi? - Jestem chory.
H****.
Jesteś chory? Co masz na myśli?
To jest to na co zmarła mama...
To rodzinne.
Jest naprawdę źle.
K****.
K****, żartujesz sobie ze mnie?
Dopiero Cię poznałem. Ty sobie k**** żartujesz ze mnie!
Och... Przepraszam. Oczywiście to była niedobra reakcja.
- Przepraszam. - Nie, w porządku.
- Przepraszam. - W porządku, spójrz...
Spójrz, to ja jestem tym, który powinien przepraszać. Mam na myśli, że po całym tym twoim...
Jesteś Danny Collins, tak? To znaczy...
Kim ja k**** jestem, żeby stawać na drodze do twojego szczęśliwego zakończenia?
Tom, Tom, Tom...
Pozwól że Cię o coś zapytam. Myślałeś, że jak to się wszystko skończy,
ten mały filmik, który kręcisz w swojej głowie?
Co, myślałeś, że pojawisz się jak błyskawica, znikąd, serio,
i naprawisz moją córeczkę,
i potem będziemy się trzymać za ręce i ronić łzy do jakiejś muzyczki, tak?
- Nie dotykaj mnie do k**** nędzy. - Chodziło mi o to...
Nie dotykaj mnie do k**** nędzy!
Chcesz posmakować odrobinę realnego świata? Chcesz się stać normalny?
Taka norma Ci odpowiada, super gwiazdo?
Mam $200,000 hipoteki. Mam ciężarną żonę.
I... o tak, mam tą odmianę białaczki, która prawdopodobnie mnie zabije.
- Witaj w domu tato. Widzisz co cię ominęło? - Nie wiem co powiedzieć.
Nie chcę, byś mówił cokolwiek, chcę byś odszedł.
Wracam do domu pogadać z żoną,
- zanim mnie zapyta o czym do h**** rozmawialiśmy. - Poczekaj. Chwila!
Ona nie wie?
Zwariowałeś?
To niedobrze, człowieku.
Mam dobrego lekarza w Nowym Jorku.
Mówił mi o tej trzytygodniowej terapii celowej.
Nie stracę włosów.
W ciągu miesiąca będą wiedzieli, czy się przyjęła. Jeśli się przyjmie, może mam jakieś szanse.
A jeśli nie, to wszystko potoczy się szybko.
Sam jest w szóstym miesiącu ciężkiej ciąży.
Więc powiem jej, jak już urodzi.
Jadę do pracy do Delaware. Ona wie tylko tyle.
Będziesz potrzebował pomocy. Masz przyjaciela?
Ona jest moim przyjacielem.
Więc... ja tam będę.
- Znaczy... kto inny tam będzie? - Gdzie będzie?
Gdziekolwiek, to znaczy... Potrzebujesz mnie, będę tam...
Nie, nie, nie, nie potrzebuję Cię. Nie o to chodziło.
To jest poza dyskusją. To jest poza dyskusją.
Będziesz musiał to "przegryźć".
Ponieważ, jestem tu i k**** zostaję.
- Cześć. - Hej.
Więc, jak poszło?
No więc... taa. No wiesz... To tylko...
No wiesz...
Nie, zrozumiałam. Rodzina potrafi dopiec, racja?
Taa, to prawda. To z pewnością prawda.
W tym przypadku, tak.
Dokładnie, spotkanie dorosłego syna po raz pierwszy.
Nie spodziewałeś się, że pójdzie gładko, prawda?
Myślałem, że będzie dużo łatwiej niż to...
Racja. Taa.
Wiesz... każda część mnie teraz
chciałaby pójść tam i się z tobą uchlać.
Ale...
Zamiast tego pójdę na górę.
To dobrze, prawda?
Taa, no tak. Na górze jest fortepian z twoim imieniem.
Tylko jeśli nazywam się Steinway.
Więc, odzyskaliśmy nasz wzór.
Jesteś spoko.
- Nie jestem spoko. - Tak, jesteś.
Nie jestem spoko.
♪ It's spring in my mind
♪ But the autumn leaves they fall
♪ As I am walking by
♪ I collect them all
Odnosiłem sukcesy tą metodą w przeszłości.
Ale nie będę pana okłamywał, panie Donnelly.
Nie będzie pięknie przez następnych parę tygodni.
Większość ludzi niepokoi się, jak fatalne może być ich samopoczucie.
A to tylko pogarsza sprawę.
Wszystko gra?
Kim jest Joyner-Kersee?
Nie lubisz rosołu z makaronem?
Jak do ch**** można nie lubić rosołu z makaronem?
Nie lubię makaronu, dobra?
Przypominają mi robaki.
Niespodzianka.
Mój wujek zabrał mnie kiedyś na ryby. Wziął robaka i...
i zjadł go, tylko po to żeby zrobić sobie ze mnie jaja?
I teraz, kiedy zobaczę makaron,
myślę o moim grubym wujku jedzącym robaka i to mnie obrzydza.
- No proszę, spójrzcie na to. - Ta technika...
- Zrobiłaś obrazek. - Zrobiłam obrazek. Taa.
Nie napuszaj się.
Co to za wujek, który pogrywa tak z małym dzieckiem,
tworząc fobie o rosole z makaronem?
- Tego nie kapuję. - Wynoś się!
A, B mniejsze, C równe.
- Nie wiem co to znaczy. - Nie, nie. Posłuchaj, nauczę Cię.
Pozwól mi się nauczyć, kapryśny mały z****.
OK, więc, za trzy tygodnie od dzisiaj obejrzymy razem wyniki testu,
i to powie nam, jakie kroki powinniśmy podjąć.
Ale teraz, miejmy nadzieję na najlepsze. Myśl pozytywnie, dobrze?
Taa, dziękuje.
- Dziękuje, doktorze. - Dziękuje.
♪ I'm walking blind upon this road
♪ In search of higher ground
♪ I'm walking blind upon this road
♪ In search of higher ground
♪ Walking blind upon this road
♪ In search of higher ground
♪ Don't look back
♪ And don't look down
Wejdź! Nie jest tam zakluczone tym...
- Cześć. - Cześć.
- Taa, więc, dostałam twoją notkę. - Taa, więc, co tym myślisz?
Więc... OK, OK.
"Obrazy z mojego życia, gdy spaceruję wzdłuż korytarza.
"Gdy tak idę, zbieram je wszystkie."
- Co o tym myślisz? - No więc...
Jesteś świadomy tego, że nie mam żadnej wiedzy muzycznej, podstaw ani teorii.
- OK. Taa. - OK.
- Więc... ciągle chcesz wiedzieć, co o tym myślę? - Jasne.
Myślę, że bardziej mi się podobało przedtem, z tymi "liśćmi".
- Serio? - Taa, liście i... Taa.
Mi też.
Po prostu, chciałem znowu zaciągną Cię do mojego pokoju.
Więc teraz mogę zaprosić Cię na kolację, tak?
Zagraj to na koncercie, OK? Potem weźmiesz mnie na kolację.
- Jesteś kolacyjną prowokatorką. - Nie jestem kolacyjną prowokatorką.
Jesteś wielką kolacyjną prowokatorką. Odkryłem Cię.
Och, jesteś okrutna.
To już drugi raz jestem w New Jersey w ciągu dwóch miesięcy.
I nie jestem z tego zadowolony.
Frank. Och, jestem twoim dłużnikiem...
Och, Frank. Tak mi przykro.
Ale wiesz jak to jest, gdy pracuję.
- Byłem taki zajęty... - Taa, najwidoczniej.
Czy mogę...
Och, taa, jasne. To jest Frank Grubman.
Mój menadżer i najlepszy przyjaciel.
- Witam. Witam. - Witam.
To jest Mary. Ona jest moją nową dziewczyną.
Och, doprawdy?
Pracuję nad tym. Wiesz co mam na myśli...
- Onaa jest wielką kolacyjną prowokatorką. - Nie jestem, nie, nie jestem.
Tak, tak, tak. Ciągle zmienia zdanie, kiedy da się zaprosić?
Mary, czy miałabyś coś przeciwko, żebym zamienił słowo z Dannym?
Och, nie, oczywiście. Oczywiście. Przepraszam. Przepraszam.
Taa, myślę, że już powiedziałaś wystarczająco, dziewczyno.
- OK, kolacja, dzisiaj. - Taa, jesteś niepoważny.
- Jest urocza. - I w odpowiednim wieku.
- Nie, nie zupełnie. - Małymi kroczkami.
Taa. W porządku, siadaj, siadaj, siadaj. Musimy porozmawiać.
Wiem. Muszę Ci opowiedzieć o wielu rzeczach, koleżko.
Tak się niefortunnie składa, że dzisiaj mam mój kapelusz menadżera.
OK.
Co jest?
Poszperałem trochę z Billem i...
nie jest dokładnie tak, jak myślisz, że jest.
OK. A jak jest?
Trochę do przodu, jeśli sprzedamy posiadłości. Ale tylko trochę.
Znaczy się... nie powinniśmy sprzedawać twoich praw autorskich tak wcześnie.
A wszystkie te posiadłości, rynek nieruchomości jest zapadnięty.
Prywatny samolot, twój styl życia.
Te plany z Madoff, to Cię całkowicie zrujnowało, jak się domyślasz.
Ale... nie jesteś bankrutem czy coś w tym stylu.
Po prostu musisz zrozumieć jak poważna jest sytuacja.
OK. Więc co mogę zrobić?
Jedną z dwóch rzeczy. Zaczynasz żyć jak normalny człowiek.
Kupujesz Toyotę Prius, latasz Continental, wiesz... tego typu bzdury.
Albo wracasz na trasę.
A twoje ostatnie występy były moim planem emerytalnym dla ciebie.
- Mogliśmy wyrwać niezłą kasę. - Wiem.
- Koncesje! - Wiem.
- Handel! - Wiem.
Znowu piszę, Frank.
- Danny. - Mówię Ci, to jest dobre.
Mary myśli, że to jest bardzo dobre.
Och, menadżer hotelu Woodcliff? Och, OK. Well, teraz czuję się o wiele lepiej.
Po prostu załatw mi koncert.
- Koncert? - Koncert, taa.
Coś małego, nie na wielkiej scenie.
Coś takiego jak Springsteen, by się nadało.
- "Jak Springsteen, by się nadało." - Taa, coś jak takie miejsce...
Danny, Danny, Danny, Danny...
Czy Ty w ogóle siebie słyszysz?
To jest mocna rzecz. Daj temu szanse.
I wtedy, ruszamy w trasę.
A bonusem jest to...
że nie myślę co noc o samobójstwie.
OK?
OK.
OK, Zamierzam wygłosić oświadczenie.
- Dobrze. - Dobrze.
- Jesteście gotowi? - Taa.
- Zagram koncert w barze. - Och, koncert?
- W piątkowy wieczór. - Koncert?
Co to jest koncert?
Koncert. Koncert to takie wydarzenie, kiedy śpiewam naprzeciwko ludzi.
- Chcę usłyszeć jak śpiewasz. - A ja chcę, żebyś usłyszała jak śpiewam.
Chcę, żebyś usłyszała jak śpiewam, bardziej niż cokolwiek innego na świecie.
Ale musimy sprawdzić, czy mama i tata się na to zgodzą.
- To jest w barze? - Idę na koncert do baru.
To ekskluzywny bar. No wiesz, mają tam...
Co to jest ekskluzywny bar?
Stosowne menu koktajli. Opłata od osoby...
- Opłata od osoby! Doprawdy? - Tak, zgadza się.
Robisz teraz w miejscach, gdzie kasują od osoby?
To miejsce jest wystarczająco duże, żebyś mógł wykonywać swoje ruchy?
O człowieku, nic nie ograniczy moich ruchów.
- To na to czekamy. - Taa.
Następny Danny Collins? Myślę, że tak nazywają te ruchy - "the Danny Collins."
♪ Hej, baby doll, what's goin' on?
Nie zaczynajcie z tym.
Więc co o tym myślisz? Występ zaczyna się o 19:30.
- Potrwa do 21:00. - 21:00?
- Taa, trochę późno. Ale nie aż tak. - Trochę późno, no nie wiem.
Myślisz, że twoja publika będzie jeszcze na nogach do 21:00?
Że będzie przytomna?
Będziemy musieli zadzwonić do tego klubu i dać im znać,
że potrzebny będzie pokój dla chrapiących, starszych pań.
No dobra, zadzwonię do nich i dam im znać,
- żeby wiedzieli. - Och, jesteś taka dobra.
Więc co zrobimy? Załatwiamy twoje pozwolenie?
Zmusimy mamę i tatę, żeby powiedzieli "tak, w porządku"?
Ponieważ, to dla mnie ważne.
I to by pomogło, gdybym miał tam te policzki.
Te policzki tam będą.
No i masz...
Jak dla mnie... policzkowa gadanina.
Skarbie? Czy Ty to słyszysz? To już trwa...
Kiedy w końcu pójdziesz do lekarza?
- To tylko kaszelek. - To nie jest tylko kaszelek.
To trwa od tygodni, a przynajmniej, od kiedy wróciłeś.
Hope, czy twój tata jest najbardziej upartym człowiekiem na planecie?
Nie bądź taki uparty, tato!
- Wszystko w porządku, skarbie. - Taa, nie bądź uparty, tato!
Lepiej tak łazić jak żywy trup niż wziąć jakieś antybiotyki.
Słuchaj mamy!
- Posłucham mamy. To jest dobry pomysł. - Słuchaj mamy.
Uparty człowiek.
♪ Hej, baby doll, what's goin' on?
Tak, właśnie tak!
Jesus. Wyglądasz jak Lee Trevino.
Samantha zabrała mnie na zakupy.
Słyszałeś kiedyś o tym miejscu - Banana Republic?
- Taa, myślę, że tak. - To niesamowite miejsce.
Taa, OK. Dom na kółkach jest spakowany.
- Och, to dobrze. - Zespół tam jest, już gotowy.
Phil może zagrać na fortepianie, jeśli byś potrzebowałbyś do tych nowych kawałków.
Rodzina jest na przedzie.
I zostawiłem też miejsce dla Mary. Jest tam z nimi.
O wilku mowa.
- Połamania nóg, dzieciaku. - Powiedz tylko komu.
Wejdź. Ucieszy się, że Cię zobaczy.
- Dziękuję. - Dziękuję.
OK, cześć, do zobaczenia później.
Och, dziękuję za wejściówki dla VIP'ów. Mam miejsce w pierwszym rzędzie.
Pomyślałam, że sprawdzę jak sobie radzisz, denerwujesz się?
Mary, no wiesz, Robiłem to zillion razy.
Nigdy się nie denerwowałem. Z ręką na sercu, nawet raz.
Ani razu?
- Ale teraz się denerwuję. - To miłe...
Więc to...
Znaczy się... myślę, że to oznacza, że w końcu pozwolisz mi zabrać Cię na kolację?
Zobaczymy najpierw jak Ci pójdzie.
Dodałaś mi jeszcze napięcia. Jakbym tego potrzebował.
Wiesz... to co powiem zabrzmi dziwnie, wiem,
ponieważ znam Cię od niedawna. Ale jestem z ciebie bardzo dumna, Danny.
To jest k****wsko dziwne, Mary.
- Jesteś słodka i dziwna. Tak jak lubię. - No i proszę.
OK. Więc, udanego występu. Będziesz fantastyczny.
Dziękuję. Kocham Cię, Mary.
To takie wyrażenie szoł-biznesu, wiesz...
To znaczy mniej więcej, że Cię lubię.
Ciągle tam jesteś?
Wyglądasz bardzo ładnie.
Ty też wyglądasz bardzo ładnie.
Och, litości...
No dobra.
Cześć dziadku!
Dziadek!
Dziękuję. Dziękuję raz jeszcze.
Dziękuję potrójnie.
Panie i panowie, moja wnuczka.
OK.
- Baby Doll! - Baby Doll!
No dalej, Danny, zagraj Baby Doll!
Taa, Baby Doll!
Zagraj Baby Doll, Danny!
- Play Baby Doll! - Baby Doll!
- Baby Doll, Danny! - Baby Doll!
- Zagraj Baby Doll, Danny! - Baby Doll!
- Zagraj Baby Doll, Danny! - Zagraj Baby Doll!
Phil.
Czy mógłbyś...
- Witam wszystkich. - Cześć, Danny.
Pracowałem trochę nad czymś.
Ale wiem po co tu przyszliście.
Myślę, że to znacie.
♪ Hej, baby doll
♪ What's going on?
Danny!
Sophie!
- Danny Collins. - Co wy tu robicie?
Usłyszeliśmy o twoim koncercie i postanowiliśmy Cię troszkę wesprzeć.
Och, taa...
I użyłam twojej karty na przelot.
- Co jest? "Na czym biegacie"? - Co masz na myśli?
- No dalej. No dalej. Co mam na myśli? - No dalej skarbie, on chce się zabawić.
- Chcę posmakować. - Mam wszystko skarbie, mam wszystko.
Taa.
Trzymaj, Danny.
- Och, człowieku. - Taa.
Jest dobre.
Zwolniłam gościa od basenu i ogrodnika też.
Nie lubiłam jak na mnie patrzył.
- Postanowiłam zacząć... - Dziadku!
- Dziadku? - Skarbie.
♪ Hej, baby doll
♪ What's goin' on?
Chodź tutaj. Chodź tutaj.
- Tato! Co Ty robisz? - Idź do mamy, jest dobrze.
Co Ty robisz? Co Ty robisz?
Nic nie zrobiłem, nie wiedziałem... nie wiedziałem... Cześć, Samantha.
To jest moja przyjaciółka Sophie. I jej przyjaciel, Nic szczególnego.
Więc, o co chodzi?
Co to za spojrzenie?
Osądzaj mnie dalej, Tom.
Osądzaj mnie, śmiało.
I w porządku, w tym jesteś dobry.
A kiedy skończysz,
z byciem tak k****wsko idealnym i honorowym,
powinieneś porozmawiać ze swoją żoną o tym co robiłeś w Delaware.
O co chodzi? Co to znaczy? Tom?
Powiem Ci, kiedy wrócimy do domu.
- Trzymaj się z dala od mojej rodziny. - Tom.
Chodźmy.
Cześć, Hope.
Och...
Dalej... s****lajmy stąd.
A kim Ty jesteś?
- Och, przepraszam, pracuję w tym hotelu. - Och, dobrze, dobrze.
- Potrzebujemy więcej ręczników, możesz to załatwić? - Mary!
- I jakieś piwo. - Och, Mary.
Przyniosę ręczniki i jakieś piwo.
Mary, czekaj, czekaj, czekaj.
Mary, proszę.
- To nie jest... - Co się wczoraj stało?
No wiesz... Ja...
Tylko... wiesz, to by nie było w porządku? To nie był właściwy czas.
O czym Ty mówisz?
Pracowałeś tak ciężko i cała twoja rodzina tam była.
- Wiem, po prostu nie mogłem... - Przestań!
- Straciłem nerwy. - Och, więc kolacje straciłeś także.
OK...
Powinieneś zagrać tą piosenkę, Danny.
Powinieneś przynajmniej zagrać jedną pi****ną piosenkę.
Trzyma się, Jamie.
Pan także, panie Collins.
Bądź dobra dla Nickiego. To dobry chłopak. Masz taką piękną twarz.
Pana też nie jest taka zła, panie Collins.
No proszę. Teraz my łapiemy wzór.
OK.
Wiesz, tak dla ścisłości...
Mary Ann z Gilligan's Island,
tak naprawdę nazywała się Dawn Wells.
I była miss Nevady, zanim stała się sławna
i nie wytrzymałaby porównania z tobą.
Cześć.
Nicky.
Och, Nicky. To była przyjemność.
Cała przyjemność po mojej stronie, Danny.
Będę tęsknił.
Będę tęsknił...
Spójrz na to.
- Skończyły mi się setki. - Przestań, nie martw się tym.
Coś Ci powiem.
Dzisiaj nie będę sknerą.
Przestań. O czym Ty mówisz?
W momencie, kiedy przestaniesz doceniać tą maszynę,
oddaj ją komuś innemu.
Zgoda?
Zgoda.
No dalej stary.
- Bądź błogosławiony, Danny Collins. - Zaraz po tobie.
Ile w ogóle kosztuje ubezpieczenie... P****yć to. Nie ważne, nie ważne.
- Uważaj na głowę. - OK.
OK, Danny.
Nie chcę, by ostatnia rzecz jaką do ciebie powiedziałam była wredna,
ale też nie chcę powiedzieć Ci nic miłego.
Więc, panie Collins,
w imieniu hotelu Woodcliff Lake Hilton, chcę podziękować panu za pobyt.
I mamy nadzieję, że hotele Hilton będą dla pana jak dom, gdziekolwiek pan będzie.
Muszę jechać taksówką.
- Widzę. - Oddałem Nickiemu mojego Mercedesa.
Oddałeś Nickiemu swojego Mercedesa? Jesteś po****ony.
Tak, masz rację. Teraz mnie na to nie stać.
Frank dzwonił do mnie rano i znowu ruszamy w trasę.
Potrzebuję pieniędzy. Teraz mam rodzinę.
Więc...
Ściskają mnie za jaja, ale...
Mówią, że tak bywa w rodzinie.
Taa, racja. Dobrze Cię nauczyłam.
Taa. Zagram moje nowe piosenki.
Niektóre z nich. I zobaczę co się stanie.
Ja wiem co się stanie.
- Taa, obrzucą mnie pomidorami. - Taa, i cebulą.
Wiesz... będę tu za parę miesięcy,
no wiesz, w tej okolicy. Będziemy grali w Garden.
Taa, może wpadniesz zobaczyć występ.
Może... potem pójdziemy na tą kolację.
Wiesz co w tobie lubię? Nigdy się nie poddajesz.
Niektóre kolacje są warte, by o nie walczyć.
Zostawiłem coś dla ciebie w moim pokoju.
Taa? Prawdopodobnie zostawiłeś mi tam wielki bałagan.
No wiesz... gwiazda rocka.
Więc...
W innym życiu?
Nigdy nie wiadomo.
- Och. Cześć. - Hej.
Cześć, przepraszam, chyba się nie znamy. Jestem Mary, menadżer tego hotelu.
- Ty musisz być... Nic specjalnego? - Taa.
Jestem Judd.
- Judd, taa, racja. OK, dobrze. - Taa, taa.
- W każdym razie, wypis w południe. - Dobra.
Co to ma być? Wysłał Cię żebyś mnie sprawdzał?
W hotelu nie wiedzieli co zrobić z tym ch****ym fortepianem.
Więc pomyślałem, że Ty będziesz je chciał.
- Nie chcę jego fortepianu. - Taa?
Zajęło sześć godzin, żeby wyciągnąć je z hotelu,
a ja nie znam nikogo innego w New Jersey.
Spójrz, to jest warty $30,000 instrument, Tom.
Sprzedaj, jeśli o mnie chodzi.
Jak zdrowie?
Dowiem się za kilka dni.
W twoim wieku...
Wiesz... kiedy ja dobiłem trzydziestki, zacząłem ostro chlać.
W mojej rodzinie była długa linia pijaków.
Z wszystkimi tymi syfiastymi wymówkami.
Ostrożnie panowie!
To jest Steinway!
Tak czy inaczej, byliśmy na trasie w Bay Area. Przysnąłem za kółkiem.
Prawie zabiłem siebie i innych. Danny zapłacił za mnie kaucję.
O 5:00 rano zjawił się na posterunku w San Jose,
z obandażowaną głową.
Wiózł mnie sześć godzin do tego odwyku w Hollywood
pijany bardziej niż ja byłem poprzedniej nocy, przygłup.
Odwiedzał mnie w każdą sobotę, dopóki mi się nie polepszyło,
a potem raz w tygodniu, od 37 lat,
dostaję od niego cztery zgrzewki butelkowanej wody, którą wysyła mi, gdziekolwiek jestem.
Zawsze z tą samą notatką.
"Pij tak dużo jak zechcesz. Na mój koszt. Danny."
Twój ojciec... najlepszy przyjaciel jakiego miałem.
Taa, ocalił mi życie i od wtedy jestem trzeźwy.
I gdy to robił, sam zawsze na czymś "jeździł".
Przepraszam, ale nie rozumiem dokąd to zmierza.
Chodzi o to, chłopcze, że...
on ma dobre serce.
Ale "daje ciała" co jakiś czas.
To co z tym zrobisz, zależy od ciebie.
Moja woda będzie przychodzić, choćby nie wiem co.
W porządku chłopaki, ruszamy z tym "szczeniaczkiem"! Żebym mógł wy****lać z New Jersey.
No to do zobaczenia w Pittsburgh?
Taa. Frank ustawił resztę występów.
OK, wkrótce pogadamy.
OK. Spójrzmy na system komputerowy.
Ciągle nie wiem...
Miłej zabawy u doktora.
Twoim ulubionym kwiatem jest...
Róża.
By ją powąchać, oddychasz przez...
Zatrzymaj, tak długo jak się da, Wtedy wypuść już raz...
Cześć. Tom Donnelly do doktora Silvermana.
Oczywiście. Proszę usiąść, panie Donnelly.
Więc... jest wkurzona?
Nie, jest zachwycona. Dzięki, że pytasz.
Och, to była okropna noc dla mnie. To nie wymówka...
Mogę Cię zapewnić, że dla mnie to była o wiele gorsza noc.
Więc ona w ogóle nie przyjdzie?
Ledwie może się ruszać.
Lekarz kazał jej cały czas leżeć.
I jeszcze jest to że, wolę by usłyszała ode mnie to, cokolwiek to będzie a nie od jakiegoś lekarza.
Panie Donnelly?
Słuchaj, jeśli wieści będą złe...
- Tom... - Nie, posłuchaj mnie.
Jeśli jest źle,
- Samantha, Hope i dziecko... - Zaopiekuję się nimi, Tom.
- Nawet o tym nie myśl. - OK. OK. Dobrze.
Dziękuję.
Nie jestem gotowy, by ich opuścić.
Nie jestem gotowy.
Wiesz, Tom. Tak rozmyślałem...
I zauważyłem coś bardzo interesującego.
Z jakimikolwiek wieściami wchodzi tu ten lekarz,
albo nazywa Cię: panie Donnelly albo Tom.
Zauważyłeś to?
Zawsze jedno z tych dwóch.
Teraz posłuchaj, jeśli nazywa Cię: panie Donnelly,
to nigdy nie są dobre wieści.
I wtedy obrzuca cię jakimiś wieściami, że chce Ci się rzygać.
Albo kiedy nie podobają mu się twoje wyniki.
Ale kiedy nazywa Cię: Tom, to zawsze przynosi dobre wieści.
Na przykład, kiedy podobała mu się ilość twoich białych krwinek, pamiętasz?
Nazwał Cię Tom. Mam to tutaj, robiłem notatki.
Dosłownie, za każdym razem,
Będzie dobrze jeśli nazwie Cię Tom.
Więc, to jest to czego teraz chcemy.
Więc gdy tu przyjdzie, i otworzy te drzwi, chcemy by nazwał Cię Tom.
To wszystko, czego teraz chcemy.
Rozumiesz?
No więc... Skupmy się...
Właśnie na tym.
OK?
OK.
Wszystko będzie dobrze, synu.
Wszystko będzie dobrze.
Obiecujesz?
Czy kiedykolwiek Cię zawiodłem?
- Jesteś niepoważnym człowiekiem, wiesz o tym? - Wiem.
Tak mi mówiono.
OK.
Taa, on tu wejdzie i nazwie Cię Tom.
I wszystko będzie dobrze...
Zgadza się?
Wszystko będzie dobrze.
OK, Tom, oto na czym stoimy.
♪ It's spring in my mind
JESZCZE NIE KONIEC
♪ But the autumn leaves, they fall
♪ As I am walking by
♪ I collect them all
To co się stało, gdy robiłem wywiad
dla magazynu o nazwie Zig Zag w 1971.
Zaraz po tym jak wyszedł mój pierwszy album.
I zostałem zapytany przez gościa który go prowadził...
Czy ja...
jeśli będę bardzo bogaty, wiecie,
czy to diametralnie wpłynie na teksty moich piosenek.
I pomyślałem... Powiedziałem, że to możliwe.
Jednakże, John, z jakichś powodów,
uznał to za istotne i napisał ten list.
To był bardzo przyjacielski list.
I zakończył go słowami, "Więc, co Ty o tym myślisz?"
Miał jego domowy numer telefonu z domu w Ascot.
Więc gdybym dostał ten list,
- Zadzwoniłbym do niego. - No jasne, taa.
To jest dosyć frustrujące.