ترجمه اختصاصی وبسایت فیلم لاست
:: Filmlost.in ::
‫سلام مامان.
‫سلام! این غریبه رو از کجا پیدا کردی؟
‫توی راه پیداش کردم.
‫اشکالی نداره اگه ماشینتون رو بردارم؟ ‫واقعا باید برم سر کار.
‫- حتما ‫- واقعا؟
‫نمی‌خوای وایسی و بهمون توی تموم کردن آخرین ‫تیکه گوشت گوزن این خورش کمک کنی؟
‫از خدامه، باید برم. ‫ممنونم، بابایی
‫یه دونه خوبش رو بردار.
‫چطور بود؟
‫آره، خیلی بد نبود.
‫هی...
‫امشب یه چند کلمه باید حرف بزنی.
‫چقدر؟
‫خب...
‫«لینکلن» برای سخنرانی «گتیزبرگ» 282 تا کلمه ‫استفاده کرد
‫پس 100 تا کافیه؟
‫بیخیال، اونا فقط میخوان ازت تشکر کنن
‫قرار نیست که صف جوخه‌ی آتیش باشه
‫مثل برق و باد تموم میشه
‫این جدیده؟
‫نه
‫فقط هلش بده اینجا
‫من که سخنران نیستم
‫ولی واقعا مطمئنم که از شهروند نمونه‌ی شهر «کیهوی» ‫واقعا مفتخر هستم
‫اگرچه، اگر... اگر به عهده‌ی من می‌بود
‫این رو به فردی مهم‌تر میدادم
‫من...
‫من فقط کسی هستم که راه تمدن...
‫را در بیابانی برهوت برای انسان‌ها باز میگذارم
‫وقتی که...
‫وقتی که شما یک مسیر مشخص را هر روز رانندگی می‌کنید
‫واقعا آسونه که کم کم به این موضوع فکر کنید که ‫جاده رو انتخاب نمی‌کنید
‫من سعی می‌کنم این کار رو نکنم. ‫میدونید...
‫من خوش شانس بودم
‫یک مسیر خوب رو زود انتخاب کردم...
و توی همون مسیر موندم
‫هی، پسر. روزت چطور بود؟
‫آروم باش
‫«کایل» «کایل»!
‫خفه شو!
‫- کمک! ‫- خفه شو
‫دست‌هاش رو بگیر!
‫- کمربندش رو بگیر ‫- گرفتم
‫بکشش پایین
‫کمک!
‫لعنت!
‫- چه خبره؟ ‫- من نمی‌خوام برم.
‫هی، میدونم که باهوشی ولی، نه اونقدرا
‫آه، هی
‫- نمی‌خواد بیاد ‫- آه، لعنتی
‫بزار حدس بزنم، این جریان مربوط به «تیم» هستش، آره؟
‫توی کلاس «رایان» یه قلدر هستش
‫«تیم» دیروز صورتش رو مالونده به خاک
‫میدونی قلدر چیه؟
‫فرصتیه برای ثابت کردن غیرت خودت!
‫حالا کسی دلش نمی‌خواد این فرصت‌ها رو توی زندگی ‫از دست بده.
‫- اون خیلی از من بزرگتره ‫- آره حتی بهتر هم هست
‫داری میگی که باید بزنمش؟
‫آره، برای شروع
‫- خیلی فکر خوبی نیست ‫- اوه آره؟ چرا نه؟
‫بخاطر این‌که به درجه‌ی احمقیت اون میرسم.
‫گوش کن... بیا اینجا، بیا اینجا.
‫من برای تولدت «ارباب حشرات» رو گرفتم.
‫شرط میبندم هنوز شروع به خوندش هم نکردی.
‫خب، این خیلی بده.
‫همه‌ی جوابهایی که توی زندگیت نیاز داری، ‫توی اون کتاب هست
‫بیا، وقت رفتنه.
‫دیشب بدجور ترکوندی، پسر!
‫- هیچ کس دیوونه‌تر از تو نیست، رفیق ‫- کی میدونست که میتونی برقصی!
‫- آه، خوش گذشت، ها؟ ‫- الان بهت میگم چیکار کنیم، دوباره این کار رو میکنیم
‫آره!
‫خوب به نظر میای. واست صبحونه می‌خرم
‫خدای من! «گریس»
‫پسرته؟
‫اون بر اثر اوردوز هروئین مرده.
‫عذر می‌خوام.
‫«کایل» معتاد نبود.
‫ببخشید ولی همه‌ی والدین همین حرف رو میزنن.
‫ولی اون... اون یه معتاد نبود.
‫چیـ...چیکار میخواید بکنید؟
‫من اونو در اختیار پلیس مبارزه با مواد مخدر میذارم
‫ما پسرمون رو نمیشناختیم.
‫«کایل» یه معتاد نبود.
‫گوش نمیکنی چی میگم!
‫او من را برای رستگاری در راه راست با نام خود ‫هدایت کرد.
‫آره، گرچه من از دره‌ی سایه‌ی مرگ عبور می‌کنم،
‫از هیچ شیطانی نخواهم هراسید چرا که تو با من هستی
‫سر من را با روغن متبرک کن
‫و روزی من بسیار زیاد است
‫قطعا خیر و رحمت مرا دنبال خواهد کرد
‫در تمامی روزهای زندگی‌ام.
‫و من در خانه‌ی خدا برای همیشه سکنی خواهم گزید
‫همم؟
‫«نلز»؟
‫«دانته»؟
‫متأسفم، «نلز»
‫من واقعا متاسفم
‫قرار نبود اینطوری کارم تموم شه.
‫میدونم که کوکایین کی و کجا میرسه
‫«کایل» هیچی درمورد این نمیدونست. ‫این حقیقت‌ـه
‫فقط یک کیسه بود
‫فقط یک کیسه!
‫ولی آدمایی مثل اون، همیشه متوجه میشن.
‫یه لحظه صبر کن، یه لحظه صبر کن، چجور آدمایی؟
‫منظورت چجور آدمایی بود؟
‫پولی همراهت داری؟
‫- اگه بهت بگم، اونها بهم صدمه میزنن! ‫- چجور آدمایی؟
‫- لطفا! لطفا! ‫- منظورت چجور آدمایی بود؟
‫«اسپیدو»، ‫یه نفر هست به اسم «اسپیدو»
‫- «اسپیدو»؟ ‫- اون تنها کسیه که من میشناسم!
‫فقط بهم بگو که اون یارو رو از کجا می‌تونم پیدا کنم
‫و بعدش گورت رو از اینجا گم کن!
‫کجاست؟
‫پس تو «اسپیدو» هستی؟
‫زدی تو خال، بیست امتیاز!
‫«دانته» سلام رسوند.
‫من هیچ «دانته»ای نمیشناسم.
‫بله که میشناسی
‫اون با پسر من توی فرودگاه «کیهو» کار می‌کرد...«کایل»
‫اون رو هم میشناسی.
‫«کایل»؟
‫اوه، آره. ‫«کایل» پسر توئه؟
‫آره، آره، من، آه... ‫نه، نمیشناسمش. متاسفم.
‫من آدم‌های مختلفی رو میشناسم. چند نفر به اسم کایل می‌شناسم
‫بهم بگو که چه اتفاقی افتاد.
‫بهم بگو.
‫خیلی خب ، بابا بزرگ. ‫در از اون طرفه، خیلی خب؟
‫من نمیدونم از کدوم سوراخی اومدی بیرون، ولی گمونم دیگه ‫وقتشه که برگردی تو همون سوراخ.
‫و بهم اعتماد کن، این کار، بهترین کاری هستش که ‫میتونی بکنی.
‫خیلی خب؟
‫تلفن من دستته؟
‫هر اتفاقی افتاده بهم بگو.
‫من...
‫فقط داشتم دستورات رو اجرا می‌کردم.
‫از کی دستور میگرفتی؟
‫کی؟!
‫-«لیمبو» ‫- ها؟
‫- «لیمبو»؟ ‫- «لیمبو»؟
‫«لیمبو».
‫«لیمبو»...
‫اینه؟ این «لیمبو»؟
‫شکی نیست که «دان ریوز» حداقل جزو سه مربی برتر بود
‫و از اونجایی که داریم در استادیوم «مایل-های» خاطرات ‫را مرور می‌کنیم،
‫سوال امشب برای اهالی «دنور» این است.
‫بزرگترین بازیکن خط حمله فوتبال آمریکایی، ‫«الوی» بوده یا «منینگ»؟
‫با شماره‌ی 5552395 تماس بگیرید
‫«الوی»
‫نمی‌خوای بپرسی که کجا بودم؟
‫آه، «اسپیدو» گم و گور شده
‫«اسپیدو» کیه؟
‫یکی از کارمندهای من، ولی شما اونو نمیشناسیدش
‫بخاطر این‌که ما توی راه مدرسه درباره‌ی کار ‫صحبت نمی‌کنیم، مگه نه؟
‫کی اینا رو بسته بندی کرد؟
‫- فکر نمی‌کردم که یه بار مهمون کردنش، بکشتش. ‫- شربت ذرت با شهد زیاد
‫لسیتین
‫جوش شیرین؟
‫تنها چیزی که توی اینا نیست، سم موش‌‌ـه.
‫می‌خوام بدونی که...
من هیچ دستی توی این قضیه نداشتم
‫میگم که همش رو قانونی کنیم
‫شیشه، اکس، تریاک
‫شعار من میشه یک تریاک فروشی در هر فروشگاه.
‫به مردم اون چیزی رو که می‌خوان بده. حسابی ازشون ‫مالیات بگیر، بعدش درآمدمون دو برابر میشه.
‫- نظرت درمورد این چیه؟ ‫- نه ممنونم.
‫می‌خوام که بتونم فرق آدم بدا با آدم خوبا رو از هم تشخیص بدم اونجوری می‌فهمم که به کی باید شلیک کنم
‫«نلز کاکسمن»
‫شهروند نمونه‌ی سال
‫خوش به حالش.
‫فامیلیش واقعا همینه، «کاکسمن»
‫معنیش میشه «مردی که هنر اصلیش جنده بازیه»
‫عالیه.
‫اینا رو میبینی؟
‫اوه، اوه، هی...
‫فقط علف‌ـه.
‫آره، ‫خریدنش قانونی‌ـه، مصرفش هم توی خونه قانونیه
‫یه نفس بگیر. ‫بیخیال، یه نفس بکش.
‫یه اصولی وجود داره که تو باید باهاش کنار بیای،
‫اگر که می‌خوای توی نیروی پلیس «کیهوی» دووم بیاری ‫و پیشرفت کنی.
‫بهش میگن «پلیس جامعه محور»
‫که در اون ما ارزش‌های جامعه‌مون رو در آغوش می‌گیریم ‫و اون‌ها رو اجرا می‌کنیم.
‫ارزش‌های اونا که به ما انگشت وسطشون رو نشون میده؟
‫ما الان توی شهری که توش اسکی میکنن هستیم. ‫ملت میان اینجا تا اسکی کنن، سکس کنن و نعشه کنن.
‫پس بیخیال شو.
‫بیا، می‌خوای اون روی سگت رو نشون‌شون بدی؟
‫فاصله خیلی زیاد نیست
‫اون آدامس رو بنداز بره
‫خب، چیکار میتونم براتون بکنم، رییس؟
‫آه، من...
‫الان برمیگردم پیشتون.
‫- باورم نمیشه این اتفاق داره میوفته. ‫- یه ثانیه به من فرصت بدید.
‫این پشت چه خبره؟
‫وای!
‫واقعا خیره کننده‌ست
‫هممم... آره، باورم نمیشه
‫از جزئیات روی بند خوشم میاد. حالتش خوبه.
‫- خیلی برازنده‌ست مگه نه؟ ‫- آره
‫نه، من قطعا عاشقشم. فکر میکنم این خودشه.
‫- فکر کنم الان گریه‌ام بگیره. ‫- خیلی احمقانه‌ست
‫واقعا خیلی قشنگ به نظر...
‫برای توری پولی ازتون نمی‌گیرم
‫وای
‫- مبارکه ‫- بابت همه چیز ازتون ممنونم.
‫احساس عجیبی دارم
‫خیلی خب. ‫چطور می‌تونم کمکتون کنم، رییس؟
‫من...من دنبال یه کت شلوار می‌گردم
‫حله. عروسی کِیه؟
‫عروسی نیست. همسر...
‫من و همسرم، ‫داریم عهدهای ازدواجمون رو دوباره می‌بندیم
‫هنوز هم با قدرت پیش می‌رید، ها؟
‫منم دوست دارم همین رو بشنوم.
‫- نظرتون چیه که اندازه‌تون رو بگیریم، ها؟ ‫- حتما!
‫تو پسر من رو کشتی
‫کی بهت گفت این کار رو بکنی؟
‫کی؟
‫«سانتا». «سانتا»
‫- «سانتا»؟ ‫- همین اسم صداش می‌کنن.
‫کجا می‌تونم این «سانتا» رو پیدا کنم؟
‫یه فردوگاه کوچیک توی «کیهوی» هستش.
‫کوکایین بار میزنه و با پول بر میگرده.
‫چه شکلیه؟
‫شبیه بابانوئل‌ـه.
‫نه، بیخیال، لطفا! نیازی نیست این کار رو بکنی. ‫بیخیال، لطفا.
‫«الوی» یا «منینگ»؟
‫چی؟
‫بزرگترین بازیکن خط حمله‌ی فوتبال آمریکایی. ‫«الوی» بوده یا «منینگ»؟
‫«الوی»
‫میدونستی که «کایل» فیسبوک داشته؟
‫گروه موسیقی مورد علاقه‌اش رو میشناسی؟
‫اون فیلم‌های مورد علاقه‌اش رو پست گذاشته. ‫اینا رو میدونستی؟
‫شما دوتا توی سفرهای شکاری لعنتی‌تون ‫در مورد چی حرف زدین؟
‫شکار!
‫لعنت بهش.
‫خدا لعنتش کنه
‫لعنتی!
‫این چهارمین کیف باشگاهی بود که گم کردی
‫آره، ولی کیه که بشماره؟ مگه نه؟
‫شاید باور این برات سخت باشه،
‫ولی من چیزهای خیلی مهم‌تر از گشتن دنبال ‫کیف‌های باشگاه دارم.
‫مثلا پول در آوردن برای خریدن اون کیف‌ها.
‫الان میگم چیکار کنی...
‫چرا اینو نمیگیری،
‫و براش هرچقدر کیف باشگاهی که توی زندگیش ‫نیاز پیدا میکنه رو نمیخری؟
‫اینطور جواب میده؟
‫خیلی خب.
‫خب، این برای توئه
‫- بهم بگو که این یه شوخی‌ـه ‫- نه
‫این رژیم جدید «رایان» هستش. ‫و تو قرار هر کلمه‌اش رو رعایت کنی
‫صبحونه: گوشت گاو ارگانیک، مارچوبه، بادام هندی
‫ناهار هم همین ‫شام هم همین
‫آره، این واسه دوشنبه‌هاست. سه شنبه تغییر می‌کنه ‫مرغ، کلم بروکلی و بادوم
‫این هم برای صبحانه، ناهار و شام؟
‫می‌خوای که پسرمون یه چیز رو تو ‫سه وعده‌ بخوره؟
‫هشتاد درصد از سیستم ایمنی بدن از شکم ‫شروع میشه
‫حالا اگه داخل شکم‌ـت ساده باشه، ‫میتونی یه زندگی طولانی داشته باشی
‫یک هفته این رژیم رو بگیره، خودش رو میکشه
‫و من هم بهش کمک می‌کنم که این کار رو بکنه.
‫میدونی چیه؟ باید قدردان باشی.
‫بابام روزم رو با یه نصف لیوان گریپفروت و سه تا خط ‫کوکایین اعلا شروع میکرد
‫بهش میگفت «صبحانه‌ی قهرمانان»
‫و الان پسرت نمیتونه بدون این‌که به کندوها ‫دستبرد بزنه یه چیز شیرین بخوره
‫تبریک میگم، تو چرخه رو از بین بردی!
‫و من دارم فکر می‌کنم که...
‫ یه زمانی عاشق اون دهنت بودم
‫با وکیلم صحبت کردم.
‫یه ترتیب جدید میخوایم بدیم، ‫ده روز با من و چهار روز با تو.
‫پیشنهاد متقابل من اینه، ‫چهارده روز با من و هیچ روز با تو.
‫بزار ببینیم وکیل‌ت درمورد این چه فکری میکنه!
‫- صبح بخیر، «آیا» ‫- سلام، «موستانگ»
‫میگن که «لیمبو» غیبش زده
‫نگرانش نباش، اون از پسش بر میاد.
‫اون «موتسارت»ـه؟
‫مال باخ‌‌ـه‌. خیلی راحت میشه حدس زد که ‫این رو «باخ» زده، بخاطر اینکه اون خیلی ریاضیاتش خوبه
‫- اون همونیه که کلی بچه داره؟ ‫- آره، 20 تا
‫عجیبه که وقتی برای آهنگ ساختن هم داشته.
‫می‌خوام توی فوتبال فانتزی کمکم کنی
‫نمیتونم یه بازی هم ببرم
‫برای پول بازی میکنی؟
‫آره، معلومه که بخاطر پول بازی می‌کنم.
‫تو چهارتا از «کلیولند براونز» توی تیم‌ت داری.
‫خب، تیم شهرمه.
‫مردی که تعصب نداشته باشه، پس چی داره؟
‫نمی‌تونم کمکت کنم.
‫هی، جای کافی نیست که بخوایم جفتمون رد شیم
‫توی این فکر بودم که اگه امکانش هست دور بزنی ‫و از اون طرف بری؟
‫هیچ راهی نداره که شما برید عقب؟
‫فقط بین خودم و خودت میمونه؟
‫من، تو و برف!
‫حتما!
‫پسر، اصلا نمیدونی که داری با کی در میوفتی.
‫دارم با کی در میوفتم؟
‫تو دیگه گرد و غباری، رفیق
‫بهم بگو
‫داری وقتت رو هدر میدی
‫خسته شدی، پیر مرد؟
‫آره
‫«گریس»؟
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫«کایل» مُرده.
‫یه نفر کشتتش
‫این موضوع چه ربطی به من داره؟
‫می‌تونم بیام داخل؟
‫بهتره کفش‌هات رو در بیاری. ‫وگرنه اون زنده زنده پوستت رو میکنه!
‫من باید به چند جا زنگ بزنم.
‫که بفهمم چه اتفاقی برای «کایل» افتاده.
‫فکر می‌کنه اونی هستی که قبلا دیدتش.
‫نگرانش نباش
‫«کایل» با یه دلقک به اسم «دانته» قاطی شده بود
‫و اونها یک کیلو کوکائین از «وایکینگ» دزدیدن.
‫- «وایکینگ» کیه؟ ‫- دلال مواد مخدر. یه دونه از اون گنده‌هاش
‫- میشناسیش؟ ‫- آره، از وقتی که یه بچه دماغو بود!
‫- پدرش «بولیت» رو میشناختم. ‫- پدر هم میشناختش؟
‫هر وقت که «بولیت» کار سختی داشت، ‫پدر کسی بود که واسش اون کار رو میکرد. بعد از پدر، من.
‫و بعدش «وایکینگ» روی کار اومد.
‫«وایکینگ» کلا یه موجود دیگه‌ست.
‫اون از آسیب رسوندن به مردم خوشش میاد.
‫«براک»، من قراره بکشمش.
‫البته که این کار رو میکنی.
‫چی باعث شده که فکر کنی می‌تونی یه آدم رو بکشی؟
‫من...
‫سه تا از آدم‌هاش رو کشته‌م.
‫با جنازه‌هاشون چیکار کردی؟
‫توی توری مرغی پیچیدمشون، ‫و انداختمشون تو گلوگاه.
‫- توری مرغی؟ ‫- آره، تا ماهی‌ها رو بندازم به جونشون.
‫اونا گوشت رو از استخوون جدا می‌کنن و می‌خورن
‫و دیگه جنازه‌هاشون باد نمی‌کنه و بو لش نمی‌گیره.
‫اونا ته آب میمونن.
‫- از کجا اینا رو یاد گرفتی؟ ‫- توی یه رمان جنایی خوندمش.
‫- اون برادر منه. ‫- برادر؟
‫به یه ورم.
‫میدونم.
‫- شاید من بهتره... ‫- خفه شو.
‫از دردسر دوری کن.
‫چه کارها که برای عشق انجام نمیدیم، ها؟
‫اون صندوق داری یه سالن ماساژ رو انجام می‌داد
‫اونا من رو فرستادن تا له و لوردش کنم. ولی درعوض...
‫«گریس» چطوره؟
‫اون ترکم کرد.
‫اون زن، زمانبدیش حرف نداره ‫این رو گفته باشم!
‫چطور می‌تونم این «وایکینگ» رو پیدا کنم؟
‫نمیتونی.
‫- تو تا بالاترین پله‌های این نرده‌بون رفتی. ‫- خواهیم دید.
‫یک نفر طبیعی‌ـه که غیبش بزنه. دو نفر؟ بعید میدونم
‫سه نفر؟ با ده تا بسته‌ی کوکائین؟
‫شاید همشون دستشون توی یه کاسه باشه.
‫فکر می‌کنی سه تا از فروشنده‌های من بر علیه‌م ‫خیانت کردن؟
‫اگه این نظرت باشه من بدترین کاراکتر توی فیلم‌های ‫راکی هستم.
‫- نه ‫- نه
‫این کار اون سرخ پوست‌های لعنتی‌ـه.
‫اینا همش تقصیر بابام ـه که باهاشون همکاری کرد.
‫ببخشید، سرخ پوست‌ها؟
‫وقتی پدر «وایکینگ»، اوایل کارش بود
‫اون یه معامله با یه سرخ پوست به اسم گاو سفید کرد.
‫اونو تأمین میکرد، ‫گاو سفید هم اونا رو میفروخت.
‫تا اینکه یه روز گاو سفید سهم بیشتری می‌خواست
‫- بنابراین اون، گاو سفید رو انداخت توی چند تا شهر مزخرف ‫- مثل «کیهوی»
‫و «کیهوی» یه خط اسکی میسازه. ‫تبدیل به یه جور معدن طلا میشه.
‫تنها چیزی که تاریخ بهمون یاد داد اینه،
‫که باید این سرخ پوست‌ها رو توی محله‌شون نگه داشت
‫اونا سرخ پوست هستن، همیشه بیشتر میخوان.
‫بخاطر اینکه فکر می‌کنن که کل آمریکا واسه‌ی اونا بوده
‫شاید توی این مورد یه جورایی حق با اونا باشه، مگه نه؟
‫گاو سفید اینو به پدرم داد...
‫روزی که با هم معامله‌شون جوش خورد.
‫آره
‫وقتشه که این رو بهش برگردونیم.
‫- چیکار می‌تونم براتون بکنم؟ ‫- می‌تونی پیشمون بشینی. داستانت رو بهمون بگی.
‫- من مشتری‌های دیگه‌ای هم دارم ‫- آره؟ چه جالب. بخاطر این‌که من فقط تو رو اینجا میبینم.
‫لطفا بگو که شیفت شب هم کار می‌کنی.
‫پنج شنبه‌ها. چرا؟
‫خیلی توی نور خورشید خوب به نظر میای، ‫باید توی تاریکی هم ببینمت.
‫تخم مرغ، گوشت خوک خشک شده، پنکیک
‫و شما؟
‫منو سورپرایز کن
‫خیلی خب.
‫وقتی که بابام مرد من 13 ساله بودم. ‫میدونی آخرین حرفش چی بود؟
‫«سعی کن که ترتیب هرچی خدمتکار که بهت سفارش ‫رو تحویل میده رو بدی»
‫این سرخ پوست‌ها یه عمر طول میکشه تا خودشون رو ‫نشون بدن.
‫راستی بهم درباره‌ی این حقه‌ی مسافرخونه بگو
‫بیست تا میشه.
‫یه حقه نیست، باشه؟
‫یه اختراع زیباست. یه اختراع که استیو جابز اگه بود ‫بهش افتخار می‌کرد.
‫- «استیو جابز»، ها؟ ‫- درسته
‫میدونی چی باعث شد اون یارو یه نابغه باشه؟ سادگی!
‫- بزار برات بگم ‫- خیلی خب
‫من 100 شب توی یه سال رو توی مسافرخونه‌ها میمونم
‫اولین کاری که هر روز می‌کنم اینه که یه علامت ‫«اتاق را تمیز کنید» روی دستگیره نصب می‌کنم.
‫وقتی خدمتکار علامت رو ببینه، ‫در رو باز می‌کنه.
‫حالا، به جزئیاتی که اینجا دارم میگم توجه کن.
‫کلی فکر پشتش بوده.
‫من اونجا روی کاورها کاملا لخت میخوابم
‫اولین بخش مهم، به چشم‌های خدمتکار نگاه می‌کنم ‫خیلی خب؟
‫اگر این کار رو نکنم قبل از این‌که این جریانات شروع بشه ‫از همون در بر می‌گرده و میره.
‫یه بیست دلاری بر میدارم ‫و میزارمش کف دستم.
‫- بومممم ‫- فقط یه بیست دلاری؟
‫خدمتکارها ساعتی 8.35 دلار در میارن و زندگی‌هاشون هم ‫با بدبختی میگذره.
‫این کاملا بخشی از کار هستش که اهمیت کمی بهش میدن
‫توپ کاملا توی زمین اون‌ـه.
‫میتونه از اون در بره بیرون، هیچ ضرر و هیچ خطایی نکنه
‫یا ... میتونه بیاد و پول رو بگیره.
‫- آمار موفقیتت چقدره؟ ‫- سی و یک درصد؟
‫صدتا مسافرخونه توی سال! خودت حساب کن
‫اون همون دستکش‌های زردی رو داره که گاو سفید ‫دستش می‌کنه
‫- این یه جور چیز سرخ پوستی‌ـه؟ ‫- فکر کنم
‫خوبه
‫اون استیو جابز لعنتی خوبه
‫یه مشکل توش میبینم. کنترل کیفیت.
‫من 20 دلار خرج میکنم ‫پس انتظار بانوی آمریکا رو ندارم.
‫ولی عمرا اگه 31 خدمتکار توی کل کشور باشه ‫که ارزش ترتیب داده شدن رو داشته باشن.
‫اگه میدونستی باورت نمیشد
‫اوه خدای من.
‫کل شب رو داشتم روش کار می‌کردم ‫هنوز هیچی ازش به دست نیاوردم.
‫و به دست نمیاری.
‫میدونی، درد...
‫ برای این افراد مثل دین میمونه.
‫میدونی، آپاچی‌ها در گذشته شکنجه شدن رو ‫نشان افتخار میدونستن.
‫آخه این چطور سیستم ارزش دهی‌ای هستش؟
‫اون یه «یوت»ـه.
‫- حالا چی؟ ‫- سرخ پوست‌های محلی از نژاد «یوت» هستن. آپاچی نیستن
‫میدونی که با یه سرخ پوست ازدواج کرده‌ام؟ ‫فکر نمیکنی که تفاوتشون رو میدونم؟
تـرجـمـه از : Room.ford :
‫این اتفاق‌ها توی «کیهوی» نمیوفته.
‫حالا که افتاده.
‫اولین کارش بود.
‫بهم گفت که «فقط یه کار، بابا»
‫«از پسش بر میام»
‫«من پسر تو هستم»
‫کجا بریم؟
‫خیلی خب، بریم خونه‌مون «دنور»
‫آقای «کاکسمن»
‫واقعا برای فقدانتون متاسفم
‫ممنون
‫هی...
‫خب...
‫- بفرمایید ‫- ممنون
‫دوست پسر سابق من توی پلیس مبارزه با مواد «دنور» ‫کار می‌کنه. امروز بهش یه زنگ زدم.
‫بخاطر اینکه دلت واسش تنگ شده بوده ‫و می‌خواستی ببینی اوضاعش چطوره.
‫خب، اون هنوز فکر می‌کنه که ما با هم شانسی داریم
‫اسمش چیه؟
‫«کرت»
‫- چند وقت شما دوتا عاشق همدیگه بودید؟ ‫- اوه خدای من. دو ماه، خیلی خب؟
‫ازش خواستم که از طرف ما سوابق پزشکی رو یه ‫نگاهی بندازه. اسم این یارو «سایمون لگرو»ـه
‫حالا، پدرش «گاو سفید»ـه.
‫اون یه مواد فروش بومی آمریکایی اهل «دنور» هستش.
‫که سی سال اینجا کوکائین معامله میکرده
‫پس حالا، گاو سفید با «وایکینگ» قلمروشون رو ‫تقسیم می‌کنن.
‫اون یه مواد فروش اهل «دنور» هستش ‫که اسم اصلیش «ترور کلکوت»ـه.
‫پس...
‫فکر می‌کنم...
‫اتفاقی که اینجا داریم جنگ بر سر قلمرو باشه
‫جنگ بر سر قلمروی مواد مخدر.
‫درست توی «کیهوی»
‫حالا می‌خوای چیکارش کنی؟
‫خب، تجربه‌ی 30 ساله‌ی من میگه ‫که این کار پلیس مبارزه با مواد «دنور»ـه.
‫این موضوع اذیتت نمی‌کنه که من همین الان یه چیزایی ‫درباره‌ی یه دلال مواد گنده ...
‫ توی پنج دقیقه پشت تلفن فهمیدم ‫و تو، توی سی سال تونستی اینا رو بفهمی؟
‫چیزی که اذیتم می‌کنه اینه که «کرت» امشب توی جاش ‫میخوابه و فکر می‌کنه که میتونه برگرده به عمق وجودت.
‫«کرت» یه پسر بزرگ‌ـه.
‫میدونستم برمیگردی
‫خیلی خب، اسم واقعی وایکینگ «ترور کلکوت»ـه.
‫اگه می‌خوای بکشیش، باید یه آدمکش اجیر کنی.
‫- یه آدمکش ؟ ‫- آره. یه قاتل
‫کسی رو میشناسی؟
‫«اسکیمو»
‫خب، این روندش چطوره؟
‫برای «اسکیمو» یه بلیط قطار میخری. ‫اون از پرواز میترسه.
‫توی ایستگاه قطار سوارش می‌کنی، ‫به یه مسافرخونه میرسونی‌ش.
‫اونجا نصف پول رو پیش میدی بهش.
‫و بعدش میری خونه.
‫- از کجا بفهمم که کارش تموم شده؟ ‫- روزنامه‌ی «دنور» رو دائما بررسی کن.
‫اونا نمیتونن خبر یه قتل رو پخش نکنن.
‫قضیه‌ی این لقب‌ها دیگه چیه؟ ‫«اسپیدو»، «وایکینگ»، «اسکیمو»
‫«اسکیمو» یه لقب گنگستری‌ـه.
‫تو یه لقب داشتی؟
‫آره. «کمک خلبان»
‫«کمک خلبان»؟
‫آره مثل فیلم «تاپ گان» که میگفت: ‫«تو میتونی کمک خلبان من باشی»
‫کمک خلبان!
‫بیخیال!
‫من سعی کردم، رفیق
‫یه آهنگ درست و حسابی، لطفا!
‫- چی می‌‌خوای گوش کنی؟ ‫- هر چیز دیگه‌ای. فقط «کانیه» نباشه
‫بهش انعام نده
‫یه همایش توی شهر داره برگزار میشه. ‫این تنها چیزی بود که گیرم اومد
‫- این فقط نصف پول‌ـه. ‫- درسته
‫پلیسی؟
‫نه
‫بخاطر این میپرسم که پلیس‌ها همیشه یکسال ‫از خیابونا عقب‌ترن.
‫ولی تو خیابونا میدونن که دو سوم اول داده میشه، ‫یک سوم وقتی که معامله تموم شد
‫ولی پلیس‌ها... هنوز فکر می‌کنن که نصف نصفه.
‫باشه. میتونیم با دو سوم هم با هم کنار بیایم.
‫قراره بدون مشکل با هم کنار بیایم.
‫آره!
‫آره! ده هزارتا! ده هزارتا عزیزم!
‫ده هزارتا!
‫اون حرکت «جت» باعث شد «براون»‌ها برن بیرون. ‫پس تعصب چی شد؟
‫بعضی وقتا تعصب هزینه داره
‫تازه، مادربزرگم اهل «بروکلین» بود
‫خب؟ پس چرا یه مقدار از سهمت رو بهش نمیدی؟
‫بله؟
‫میگه که «اسکیمو»ـه. ‫میگه یه سری اطلاعات داره که تو حاضری بابتشون پول بدی
‫بیاید بشنویم چی میگه
‫بهم نود هزارتا پیشنهاد شده تا بکشمت
‫منو بکشی؟
‫اگه میخوای دخل یکی رو بیاری باید بری پیش ‫«اسکیمو». کاملا منطقیه.
‫کی فکرش رو میکرد که گاو سفید همچین کاری بکنه!
‫گاو سفید یه سرخ پوست‌ـه. ‫سرخ پوست‌ها کار خودشون رو نمیدن دست کس دیگه.
‫- پس اگه این گاو سفید نیست پس کدوم خریه؟ ‫- منم میخوام همین رو بفروشم دیگه
‫-خب، چقدر؟ ‫- نود هزارتا
‫تو واقعا از تقارن خوشت میاد
‫واقعا تاجر خوبی هستی
‫سعی‌ـم رو میکنم
‫سعی میکنم، مفرد هستش
‫- قبوله؟ ‫- معلومه که قبوله
‫پول رو به این حساب توی جزیره‌ی «کیمن» بریز.
‫وقتی که ریخته بشه، شما اسمتون رو میگیرید.
خیلی هم عالی
‫کار کردن با حرفه‌ای‌ها رو دوست دارم.
‫الکی کارهای اضافی نمیکنن.
‫آره . خب...
‫کی میخواد من رو بکشه؟
‫اسم این یارو «کاکسمن»ـه.
‫«کاکسمن»
‫یه «کاکسمن» توی لیست حقوق پدر بود، مگه نه؟
‫اسمش چی بود؟ به خودش میگفت «کمک دینگ»...
‫«کچلی»... بال... دینگ
‫- کمک خلبان! ‫- کمک خلبان!
‫کمک خلبان!
‫کمک خلبان می‌خواد منو بکشه؟ چرا؟
‫این به من ربطی نداره پس من هم سوالی نمی‌پرسم
‫- بپرس. ‫- فکر می‌کنم معاله‌مون تموم شد
‫بله همینطوره.
‫اگه اجازه هست میشه دو تا سوال بپرسم؟
‫یه حرفه‌ای از یه حرفه‌ای دیگه
‫بفرما
‫چرا بهت میگن «اسکیمو»؟
‫برادرهای هم محلی بهم میگفتن.
‫هر کاکاسیاهی که اونقدر دیوونه باشه که توی کشور ‫برف‌خیز زندگی کنه حتما یه «اسکیمو»ـه.
‫این...تو خیلی با نمکی.
‫- سوال دوم. ‫- خیلی خب...
‫کی بهت اخلاق یاد داده؟
‫دوباره بگو؟
‫تو یه معامله کردی که منو در ازای 90 هزارتا بکشی ‫و پای حرفت نموندی.
‫بخاطر اینکه دارم پای این یکی قضیه وایمیسم.
‫آره.
‫فکر می‌کنم حرف یه مرد توی محله‌تون ارزشی نداره، نه؟
‫فکر می‌کنم اونجا هر کسی به حال خودشه.
‫میدونی، اینجا، شخصیت مهمه.
‫بدون شخصیت هیچ کاری انجام نمیشه و ...
‫بدون کار...
‫خب
‫ما کل روز چیکار کنیم؟
‫میشه لطفا از روی قالی بیاید اینطرف؟
‫به این میگین لباس اسکیمویی؟
‫دارم به ایرلند فکر میکنم
‫شایدم آلمان
‫آره؟ برای چی؟
‫- برای تعطیلاتی که با ده هزارتام میرم ‫- اوه
‫آره، یه روزی از همین روزها کتاب «گینس» پر میشه
‫پس میریم «دوبلین»
‫میخوای منو ببری «دوبلین»؟
‫آره
‫هی.
‫«موستانگ» اگه گیر افتادیم...
‫«کمک خلبان»
‫این چند وقته حالت چطور بوده؟
‫اومدیم واسه یه سواری کوچیک
‫خیلی خب، «کمک خلبان» ‫بهم درباره‌ی «اسکیمو» بگو.
‫فکر می‌کنم این روزها دیگه کاری که واسش پول میدی رو ‫واست انجام نمیدن
‫- بعضی از ماها انجام میدیم ‫- اوه جدی؟
‫خب، پس «اسپیدو» و «لیمبو» و «سانتا» چطور؟
‫اونا چطور؟
‫خیلی خب. قبل از اینکه بمیری، بهم میگی که قضیه چیه
‫تنها سوالی که باقی میمونه اینه که، ‫چقدر درد میخوای تحمل کنی؟
‫من یه سرطان بی‌صاحاب دارم، کله خر! ‫پس گوربابای تو و دردت!
‫میخوای بدونی که این قضیه بخاطر چیه؟
‫- بخاطر «بولیت» ‫- پدرم؟
‫آشغال دروغگو، زن من رو قاپید.
‫بابا ترتیب هر چیزی که سوراخ داشت رو میداد.
‫هی «بون». ‫قبلا در این مورد چی میگفتی؟
‫اون حتی به یه مار زنگی هم رحم نمیکرد ‫اگه کسی بود که نگهش داره.
‫- توهین نباشه ‫- نه، چیزی نیست
‫- بابا هزارتا زن داشت ‫- آره، خب، یکیش هم زن من بود
‫- این قضیه چه ربطی به من داشت؟ ‫- خون نجس اون توی رگ‌های تو جریان داره.
‫و اون پوزخند احمقانه‌ـش در تمام صورتت پیداست.
‫کوکایین من کجاست؟
‫ریختمش توی توالت!
‫- ده کیلو بود ‫- حداقل ده کیلو
‫راستش رو بخوای، فکر میکردم بیشتر باشه
‫پس، افراد من رو کشتی،
‫کوکایین من رو دزدیدی، فقط بخاطر یه زن لعنتی؟
‫بهش میگن عشق، عزیزم. ‫تو هم بهتره بعضی وقتا امتحانش کنی
‫حالا کارمون تموم شد؟
‫یا می‌خوای به صحبت کردن ادامه بدی؟
‫نه!
‫خیلی خب «کمک خلبان»
‫ببین، تو اینطور پیش میری.
‫اینطور مثل یه مرد عمل میکنی
‫بخش «کیهوی»
‫- آره، یه لحظه. «کیم» ‫- بله؟
‫پلیس مبارزه با مواد «دنور»
‫سلام، «کرت»
‫خب، اون تحقیقی که در مورد «وایکینگ» و «گاو سفید» ‫از من خواستی بکنم...
‫... همش اینجا آماده‌ست
‫تو بهترینی
‫آسون نبود
‫ممنونم. ‫میتونی ایمیلشون کنی؟
‫میتونم. یا اینکه میتونم رانندگی کنم و بیارم بزارم کف ‫دست‌های گرم‌ـت.
‫خب، البته که سه ساعت راهه و من یه جا نیاز دارم ‫که شب اونجا بخوابم.
‫خب، همیشه خونه‌ی من جا هست ‫ولی خب، جریان از این قراره...
‫... واقعا باید تمام شب رو بزارم پای اون پرونده‌ها.
‫حالا اگه همین الان برام میفرستادیشون،
‫احتمالا امشب کارم باهاشون تموم میشد.
‫و بعدش میتونستم تمام انرژیم رو برای کار دیگه‌ای بزارم
‫باشه، خیلی خب، بگیر که اومد عزیزم. بنگ!
‫درست توی صندوق ورودیت.
‫اوه، درست همینجاست
‫خب، چطور میخوایم این قضیه رو انجام بدیم؟
‫من به این فکر می‌کنم که در رو باز ‫و چراغ‌ها رو روشن بذاری
‫بهم اعتماد کنی تا...
‫یه لحظه صبر کن. چی بود؟
‫- گفتم... ‫- اوه خدای من، بهمن اومد
‫بعدا بهت زنگ میزنم.
‫اوه، هی «گیپ»
‫آره!
‫من به نظر تو شبیه یه بی‌خانمان هستم؟
‫سی سال قبل...
‫...توی یه سوراخ زیر زمین خونه‌ی کسی که بهم ‫مواد میفروخت، زندگی می‌کردم.
‫یه روز اومد سراغم و دستش رو آورد بیرون.
‫من گرفتمش.
‫و یه قرار گذاشتیم
‫قرار خوبی بود.
‫قرار عالی‌ای نبود
‫باید یه کازینو مثل داداشم می‌خریدم.
‫ولی قرار، قرار بود
‫و من بهش احترام گذاشتم
‫اون احترام...
‫...با قصابی جواب داده شد.
‫اونا تنها فرزندم رو ازم گرفتن.
‫امروز...
‫...پسرم آخرین سفرش رو به خونه می‌کنه.
‫ما میمونیم.
‫انتقاممون رو میگیریم.
‫من خون در برابر خون رو اجرا می‌کنم.
‫پسر در برابر پسر
‫سلام.
‫- لعنت بهش ‫- یادت رفت...
‫چی؟
‫- چی؟ ‫- سمینار قلدری کردن رو.
‫اوه ، خدایا
‫- همه‌ی پدر و مادرهای دیگه اونجا بودن ‫- درست میگی، سمینار قلدری کردن رو یادم رفت.
‫ولی من حق دارم که فراموش کنم، میدونی چرا؟
‫بخاطر اینکه یه چک واسه مرکز کامپیوتر جدید نوشتم
‫وقتی که یه چک مینویسی، میتونی 150 تا سمینار ‫رو نیای. این هم حساب و کتابش.
‫این یکی از ویژگی‌های کار منه.
‫تو یه تاجر نیستی، «ترور». یه مجرمی.
‫دیگه پودرهام واست خوب نیست؟ ‫بخاطر اینکه یادم میاد یه زمانی خیلی خوب بودن.
‫وقتی که همینجوری میمالوندی به بدنت.
‫ببین، اونموقع رو یادم میاد که یه ذره از پودرم...
‫...شبیه اسب وحشی‌ـت میکرد.
‫لعنت بهش
‫اون چشم‌های قشنگ قهوه‌ای‌ـت رو ببند.
‫ببین که اون خاطره‌ها توی ذهن تو هم میان یا نه؟
‫اونا یه میزبان برای «جمع کردن کمک‌های مالی» ‫هفته‌ی بعد میخواستن. من اسم تو رو نوشتم.
‫بیا.
‫سه تا از مواد فروش‌های «وایکینگ» هفته‌ی قبل ناپدید شدن
‫دوباره بهم بگو «وایکینگ» کی بود؟
‫ارباب موادفروش‌های «دنور» ‫رقیب «گاو سفید»
‫بزار یه سوال ازت بپرسم.
‫فکر میکنی که چیکار میتونیم بر علیه «وایکینگ» یا ‫«گاو سفید» بکنیم؟
‫از بین ببریمشون. شهرمون رو نجات بدیم.
‫یه مشکل کوچیک داریم که باید حل شه.
‫ما...
‫ما یه سرخپوست بی‌گناه رو از تابلوهای توی جاده آویزون کردیم
‫و حدس میزنم که «گاو سفید» از این قضیه خوشحال نیست
‫پس کسی ایده‌ای داره که چطور میتونیم اوضاع رو ‫درست کنیم؟
‫آره، شاید باید معذرت خواهی کنیم.
‫آره؟
‫یه اشتباه که نمیتونه ما رو نوکرشون کنه. ‫پس براشون یه یادداشت کوتاه میفرستیم
‫و توی این یادداشت کوتاه میخوای چی بهش بگی؟
‫نمیدونم. نظرت درباره‌ی این چیه؟ ‫بابت «تانتو» متاسفم، دیگه این اتفاق نمیوفته؟
‫نه.
‫دارم به یه چیز جذابتر فکر میکنم ‫یه چیزی که از ته قلب باشه
‫آره، سرش رو قطع کنید. ‫توی یه جعبه بذارید و بفرستیدش واسه اونا.
‫بگید که اون مقصر ـه.
‫بهشون بگید که قرار و مدارهای قدیمی‌مون ‫دوباره سر جاشه و ادامه‌ش میدیم.
‫اون لعنتی رو از من دور کن، پسر.
‫تو چه مرگته؟
‫ما چندتا از‎‎‌ بهترین مغازه‌های علف جهان رو داریم. ‫همشون هم قانونی هستن.
‫ولی نه، تو میخوای که این علف لعنتی محلی رو بکشی
‫شاید از این بیشتر خوشم میاد.
‫- سفید پوستا، پسر! ‫- آره
‫میدونی من یه موش داشتم که از اون سگ بزرگتر بود
‫بجاش باید یه ذره از این لعنتی‌ها بکشی
‫حال بهم زنه
‫مامان!
‫این هفته دست اونه، ‫هفته‌ی دیگه دست باباهه‌ست
‫میتونی تقسیم کردن بچه‌ت رو تصور کنی؟
‫لعنتی!
‫- «کیهو» ‫- سلام، «کرت» هستم.
‫سلام، «کرت»
‫تو لیاقت این اطلاعات رو نداری
‫- اطلاعات؟ ‫- اول بگو که لیافتش رو نداری
‫لیاقتش رو ندارم. ‫چی شده؟
‫یه جنازه. «دانته فرستل». اهل «کیهوی» ‫توی یکی از کوچه‌های «دنور» مرده پیدا شده
‫اوردوز کرده. ‫پس چیز جدیدیه، مگه نه؟
‫فقط یه نفر دیگه که شنبه شب اونجا میخوابه
‫و موضوع جالب اینجاست. ‫«دانته» توی فرودگاه جابجا کننده‌ست
‫فرودگاه «کیهوی»؟
‫آقای «کاکسمن»
‫چیکار میتونم واستون انجام بدم؟
‫قضیه در مورد پسرتونه.
‫- نمیدونم که شنیدید چه اتفاقی برای «دانته فرتسل» افتاده یا نه. ‫- آره. اون اوردوز کرده
‫«دانته» با پسرتون توی فرودگاه کار میکرد، درسته؟
‫- آره ‫- شما میشناختینش؟
‫نه
‫«کایل» هیچوقت بهش اشاره‌ای نکرده بود؟
‫نه
‫همین؟
‫آره فکر کنم
‫متوجه نمیشم که چرا اینجایین.
‫حقیقتش رو بگم؟
‫فکر نمی‌کنم پسرتون معتاد بوده باشه
‫و فکر نمی‌کنم که «دانته فرتسل» هم معتاد بوده باشه
‫پس، فکر می‌کنید که چه اتفاقی واسشون افتاده؟
‫نمیدونم
‫امیدوارم بودم که شما بتونید یه چیزی بهم بگید که ‫بهم کمک کنه.
‫متاسفم...
‫نمیتونم کمکتون کنم.
‫شما هم نمیتونید بهم کمک کنید. ‫یه سری کار هست که باید انجام بدم
‫متوجه هستم.
‫نوار
‫شوکر
آنتی‌بیوتیک
‫آنتی‌بیوتیک؟
‫آره، تا حالا یه بچه گازت نگرفته؟
‫کوچولوهای حروم زاده کثیف هستن. ‫تقریبا آرزو میکنی که کاش یه سگ گازت گرفته بود.
‫بله؟
‫باشه.
‫هنوز نمی‌تونیم بگیریمش
‫- چرا نه؟ ‫- دارن یه پیغام رسون میفرستن.
‫من پیغام رسون هستم.
‫ممنونم که باهام ملاقات کردید.
‫اون بخاطر گناهانش مجازات شد. ‫میخوایم که دوباره باهاتون صلح کنیم
‫خیلی خب
‫بابت هدیه ممنون.
‫متفکرانه بود
‫خیلی دل و جرأت داری که تنها اومدی اینجا.
‫ولی من در ازای یه پسر، یه پسر می‌خوام.
‫مواظب باش، پسر! ‫ممکنه بزنی به یه بچه!
‫اگه دوباره این کار رو بکنی، میکشمت
‫بله؟
‫- فردا میبینمتون ‫- هی، «رایان»
‫امروز من میرسونمت خونه.
‫ولی امروز نوبت هفته‌ی مامانمه که منو برداره.
‫آره، میدونم، ولی اون درگیر دندون پزشکی بود. ‫از من خواست تا بیام و تو رو بردارم
‫چیه؟
‫میگیریمش.
‫- پس پیغام رسون چی شد؟ ‫- بهش شلیک کردیم
‫یادم نمیاد به من چیزی در مورد دندون پزشکی ‫گفته باشه
‫آره، اون یه دندون داره که ریشه‌ش یه سری ‫مشکلات داره.
‫و پدرت گفت که می‌تونم برت دارم ‫بخاطر همین اینجا هستم.
‫- این ماشین ماس ‫- چه بلایی سر «تسلا» اومد؟
‫لعنتی!
‫کمربند!
‫- بچه‌هه کجاست؟ ‫- با یه ون فرار کرد.
‫چجور ونی؟
‫روش نوشته بود «کیهوی»
‫ما بچه رو پیدا میکنیم. ون رو پیدا می‌کنیم ‫خیلی طول نمیکشه.
‫از شر این دوتا خلاص شید، ‫قبل از اینکه شروع به بو گرفتن بکنن.
‫تلفن رو جواب بده
‫الو؟
‫نه، اون در حال حاضر نمیتونه جواب بده
‫بخاطر اینکه مُرده.
‫بیاید بریم. سه تا ماشین.
‫جنازه چی؟
‫«مینیا» از شر این خلاص شو.
‫من کار دارم. به اون سرخ پوست لعنتی بگو بکنه.
‫تو واسه‌ی پدرم کار نمیکنی، مگه نه؟
‫اونا دیگه کی بودن؟
‫نمیدونم.
‫لازم نیست نگران اونا باشی.
‫باشه
‫نمیتونن بچه‌ام رو بگیرن و زنگ نزنن.
‫این که روشش نیست
‫اون سرخ پوستای نفهم.
‫اون الکی‌های لعنتی!
‫یکی از اونا رو میگیرم و از تمام تابلوهای جاده‌ی اینجا ‫تا «یوتا» آویزونش میکنم.
‫اگه بچه‌ی یه نفر رو میگیری باید زنگ بزنی! ‫همه این رو میدونن.
‫منظورم اینه که اونا بچه‌ی من رو گرفتن.
‫پسر کوچولوم رو
‫دیوونه شدی؟! ‫این هفته‌ی منه.
‫بدون اینکه از من بپرسی، میری برش میداری؟ ‫اینقدر احمق هستی که بچه‌ی خودت رو میدزدی؟
‫بی‌صبرانه منتظر هستم تا وکیلم قرار جدید رو بنویسه. ‫حضانت کامل!
‫خوش شانس باشی دو ساعت توی ماه می‌تونی بگیریش ‫دو ساعت تحت مراقبت.
‫یه پلیس توی اتاق باهات میمونه و بازی کردنت رو نگاه میکنه
‫تا زمانیکه از دبیرستان فارغ التحصیل بشه نمیتونی بگیریش
‫یه دبیرستان عمومی! با بچه‌های عادی ‫و بدون رژیم غذایی احمقانه
‫فکر کنم دیگه این کار رو نمیکنی!
‫درسته؟
‫اون اینجا نیست.
‫- چی؟ ‫- آه...
‫آهنگ رو قطع کن
‫یه پیام اومد از یه شماره‌ی دیگه.
‫مسافرخونه سکویا. اتاق دوازده.
‫«استیو جابز، عزیزم»
‫سلام
‫یه ذره تابلوتر.
‫اوه ، لعنت بهش
‫میدونم که این دنیا چطور کار میکنه اونا زنگ میزنن و درخواست هاشون رو میگن منم چیزی که میخوان رو بهشون میدم
‫و ما «رایان» رو پس میگیریم.
‫تا 24 ساعت دیگه من به پلیس زنگ میزنم.
‫تا 24 ساعت دیگه اون خونه‌ست.
‫- بخاطر این توی جهنم میسوزی. ‫- آره
‫اونجا میبینمت.
‫به «کیهو شاتو منت کلیر» خوش اومدید.
‫- برای امشب اتاق میخوایم ‫- ببخشید ولی باید رزرو کرده باشید.
‫عذر میخوام؟
‫رزرو؟
‫واقعا؟ ‫(کلمه‌ی رزرو و کلمه‌ی سرخ پوست محلی شبیه به ‫هم هستند)
‫رزر... اوه! نه، منظورم اون نبود
‫منظورم این بود که شما باید از قبل جا بگیرید ‫تا بتونید بیاید اینجا.
‫بخاطر اینکه ما کاملا اتاقامون پره. ‫منظورم این بود.
‫میدونی که من چی شنیدم؟
‫تو به من و دوستام گفتی که باید برگردیم ‫به محله‌ی خودمون.
‫اوه، نه.
‫هیچ میدونی که چیکار میتونم باهات بکنم؟
‫بخاطر این اراجیف؟
‫شاید بهتر باشه به رییست بگی بیاد
‫یا اینکه میتونی یه بار دیگه به دفترت نگاه کنی
‫یه نگاه دیگه میکنم
‫- گرسنه‌ای؟ ‫- بله
‫تخم مرغ؟
‫باشه.
‫- اینجا زندگی میکنی؟ ‫- آره
‫تک و تنها؟
‫آره.
‫بچه‌ی نداری؟
‫نه
‫سبک «راک» رو دوست داری؟
‫از موسیقی کلاسیک خوشم میاد.
‫اینکه من رو آوردی خونه‌ت کار خیلی هوشمندانه‌ای نبود
‫چرا؟
‫می‌خوام با بابات صحبت کنم.
‫امشب؟
‫فردا صبح
‫یه مقدار روغنی هستن
‫گفتی که بچه‌ی نداری.
‫اون رفتش
‫برو بگیر بخواب
‫تو کجا میخوای بخوابی؟
‫توی اتاق خودم، آخر راهرو
‫- اگه فرار کنم چی؟ ‫- هیچ جا نمیتونی بری، بچه‌جون
‫اون بیرون از سرما یخ میزنی. شب خوش
‫من همیشه قبل از خواب یه داستان میخوندم
‫- من هیچ داستانی بلد نیستم ‫- هر چیزی میتونی برام بخونی. برام مهم نیست چی!
‫c130 جدید گل سرسبد برف روب‌هاست.
‫برای رام کردن طبیعت ساخته شده. ‫تا سه تُن بار میتونه حمل کنه
‫برف روب UTV برای استفاده‌ی جهانی درست شده
‫که به موتورهای مدرن قدرتمندی مجهز شده.
‫اونا به شدت موثر و قابل انعظاف هستن.
‫ظرفیت آنها چهار هزار تُن برف در ساعته.
‫و تا 100ها فوت میتونه قدرت پرتاب داشته باشه
‫آره.
‫اون ماشین عالی‌ای هستش.
‫من یکی از اینا دارم
‫فکر میکردم آدم ربا باشی.
‫نه همیشه.
‫خب، منم میتونم یه بار سوارش بشم؟
‫تو باید بخوابی
‫تاحالا چیزی از سندرم استکهلم شنیدی؟
‫صبح بخیر، رییس
‫پیداش کردی؟
‫هنوز نه. ولی میکنیم.
‫آقای «گاو سفید»
‫اینا یه سری بلیط افتخاری اسکی هستن. ‫تا آخر این هفته اعتبار دارن
‫برای شما و همه‌ی دوستانتون...
‫و فقط می‌خواستم دوباره ازت تشکر کنم که ‫انتخاب کردید که پیش ما بمونید
‫میدونیم که انتخاب‌های سرگرم کننده‌ی دیگه‌ای هم دارید.
‫ممنونم
‫- نگهبان مدرسه‌ی «رایان» ‫- نگهبان؟ چرا که نه؟
‫باعث افتخاره که من اینجا هستم. ‫یه سری چیزها شنیدم ولی...
‫- چیزی واسم داری؟ ‫- شاید
‫ونی که پسرتون سوار شد رو قبلا دیده بودم
‫و اون یارو که می‌روندش رو هم قبلا دیده بودم
‫من و خانواده‌ام بعضی وقتا میریم به پاتوق توی «کیهوی»
‫- میدونی؟ همون با کلاس ـه. «شاتو منت کلیر» ‫- اوه آره
‫خب، میدونی میریم اونجا و زنم یه مقدار نرم میشه...
‫... و توی راه برگشتنمون یه مقدار تشکر میکنه ‫منظورم رو گرفتید؟
‫- بله ‫- آره
‫تا حالا شده بتونی فرمون رو ثابت نگه داری وقتی که ‫یه نفر داره برات...
‫ون!
‫خب، همینطور که داشتم میگفتم. ‫ونی که وایستاد و کمکم کرد...
‫...همون ونی بود که پسرت سوارش شد
‫و فردی که اون شب من رو از چاله کشید بیرون...
‫... همون کسی هستش که پسرت رو سوار کرد.
‫اون یکی از اون فامیلی‌ها رو داره که آدم هیچوقت فراموش نمیکنه
‫«کاکسمن»
‫آره. ما تمام شب داشتیم بهش میخندیدیم
‫- بخاطر اینکه اون داشت... ‫- اوه خدای من
‫- «کاکسمن» یه خویشاوند داشته. ‫- و اون با پلیس‌ها صحبت نکرده
‫خب...افراد من چقدر بهت پیشنهاد کردن؟
‫ده هزارتا.
‫پس ده هزارتا میدم.
‫هی! هی! اونو نگاه کنید
‫تو دیوونه‌ای، آوالانچ!
‫مطمئنی که قبلا این کار رو انجام دادی؟
‫من به دنیا اومدم تا پرواز کنم، «پسر سفید»
‫پسرت دست منه. ‫اگه میخوای زنده ببینیش، تنها بیا.
‫آره، آره. میدونم این کار چطور انجام میشه
‫خب چقدر در عوض میخوای؟
‫وقتی رسیدی اینجا درباره‌اش صحبت میکنیم ‫جاده‌ی 2210 «کوآری». «کیهوی»
‫الان تازه دارم از «دنور» میام بیرون. ‫سه ساعت طول میکشه تا خودم رو برسونم ‫(روی تابلو نوشته بود ورودی شهر «کیهوی»)
‫خدای من!
‫حروم...
‫- سلام ‫- سلام. یه روز مرخصی گرفتی؟
‫- جاده‌ی اصلی یه مقدار برف روبی نیاز داره ‫- به زودی میرم سراغش
‫برادر زاده‌ام داره از اینجا بازدید میکنه
‫حتما یه مقدار باعث آرامش خاطرت میشه که ‫همه‌ی خانواده‌ات توی شهر هستن.
‫ما دیدیم دم خونه ـت کلی ماشین بود
‫آره
‫اینجا رو نگاه کن
‫- حالا حداقل میدونیم که ترتیب یه هیپی رو میده ‫- نه
‫روی ماشین رو نگاه کن. اسم شرکت
‫- «جاده‌ی باز» ‫- شش کیلومتر با اینجا فاصله داره
‫- مرده رو بگیر ‫- بریم
‫- خیلی خوش گذشت! ‫- ازت میخوام که...
‫...همینجا بشینی.
‫و صبر کنی تا یکی بیاد دنبالت.
‫- اونا دارن میرن سمت گاراژ «جاده‌ی باز» ‫- دوباره بگو. چی؟
‫گاراژ «جاده‌ی باز»
‫توی پیچ قدیمی
‫«رایان»
‫یالا، بیا بریم داخل. یالا، حرکت کن.
‫- چرا یه تفنگ دوربین‌دار داری؟ ‫- فقط کاری رو که میگم بکن. از پله‌ها برو بالا، بجنب
‫برو داخل قفسه
‫چرا از دست من عصبانی هستی؟
‫از دستت عصبی نیستم. فقط...
‫...فقط خیلی مهمه که کاری که میگم انجام بدی
‫بچه‌ی خوبی هستی.
‫- چی؟ ‫- گفتم تکون نخور
‫آخرین «کاکسمن»
‫پسر من کجاست؟
‫حیطه‌ی کاری من میتونه خیلی خلاقانه باشه ‫ولی من آدمی هستم که قدیمی کار میکنه
‫دوست دارم که اوضاع رو ساده نگه دارم
‫پس اگه قرار باشه دوباره ازت این سوال رو بپرسم، ‫ناخن‌هات رو میکشم...
انگشت‌هات رو قطع می‌کنم ‫دست‌هات را قطع می‌کنم...
‫و دماغت رو میبرم.
‫و اون بخش در مورد دماغ...
‫واقعا از اون بخش خوشت نمیاد
‫تو لایق پسرت نیستی
‫ببریدش داخل گاراژ
‫لعنتی!
‫یه بچه داره یه برف روب رو به سمت «کیهوی» میرونه
زیرنویس از « Room.ford »
‫یه پیام به...
‫آیا بده
‫به زنم بگو...
‫بهش بگو اون...
‫چیکار می‌کنی؟
‫کارم رو می‌کنم
ترجمه اختصاصی وبسایت فیلم لاست :: Filmlost.in ::