Превод: Виктор Николов
Еднаш многу одамна,
имаше едно девојче наречено Ела.
И таа го гледаше светот не секогаш каков што беше тој,
но каков што можеби тој би можел да биде, со само малку на магија.
Ах, мојата мила!
На нејзината мајка и татко, таа беше принцеза.
Точно, таа немаше титула, ниту круна, ниту замокот,
но таа беше владетел на нејзиното малечко кралство,
чии граници беа куќата и ливадата на крајот на шумата
каде што нејзиниот народ живееше со генерации.
Со Господинот Гусан...
И сите нивни семејства со животни.
Здраво, таму. Што мислите дека вие правите?
Оставете ги малите да го земат нивниот дел.
Ние не сакаме вие да добиете вознемирен стомак.
Ох, Гас-Гас,
ти си куќно глувче, а не градинарско глувче.
Зарем не е тој, Жаклин?
И ти не треба да ја јадеш храната на Господинот Гусан.
Зарем не е така, Мамо?
Дали ти се уште веруваш дека тие те разбираат тебе?
Зарем тие ме разбираат, Мајко? Ох, да.
Јас верувам дека животните не слушаат и ни зборуваат на нас
ако ние само го имавме слух за тоа.
Така ние ќе научиме да се грижиме за нив.
Кој се грижи за нас?
Добрите куми самовили, се разбира.
И дали ти веруваш во нив?
Јас верувам во сè.
Тогаш и јас верувам во сè, исто така.
Нејзиниот татко беше трговец,
кој отиде во странство
и и носеше подроци од сите земји на Ела.
Ела!
Каде се моите девојки, моите убави девојки?
Каде се моите мили?
На Ела и недостасуваше ужасно кога тој беше далеку.
Но, таа знаеше дека тој секогаш ќе се врати.
Ене ја! - Тато, добредојде дома!
Како си ти?
Ти си пораснала!
Зарем не си ти, сега?
Еве повелете, господине. Што беше тоа?
Ох, ова?
Јас го најдов тоа како виси на дрвото.
Јас мислам дека тука можеби има нешто внатре.
Ох, тоа е толку убава.
На Француски, тоа е пеперутка.
Пеперутка. - Многу добро.
Дали вие ќе танцувате со мене, госпоѓице?
Со задоволство. - Ти благодарам многу.
Уф. Уф.
Ти стоиш на моите нозе.
Дали ние ќе?
Гледај, Мамо! Јас танцувам!
Да!
Мала пеперутка.
Се беше како што треба да биде.
Тие знаеа самите да бидат многу среќно семејство да живеат како што тоа го правеа.
и да се сакаат еден со друг многу.
Но, тагата може да дојде во било кое кралство,
без разлика колку се радосни.
И така дојде до домот на Ела.
Мене многу ми е жал.
Ти благодарам, Докторе.
Ова мора да е многу тешко за тебе.
Дојди.
Ела.
Ела, моја мила.
Јас сакам да ти кажам една тајна.
Голема тајна што ќе те води преку
сите испитувања што животот може да го понуди.
Ти мораш секогаш да се сеќаваш на ова.
Имај храброст и биди добра.
Ти имаш повеќе добрина во твојот мал прст
отколку што повеќето луѓе поседуваат во целото нивно тело.
И тоа има моќ, повеќе отколку што знаеш ти.
И магија. - Магија?
Навистина.
Имај храброст и биди добра, моја мила.
Ќе ме ветиш на мене?
Јас ветувам.
Добро.
И...
Јас мора да одат многу брзо, моја љубов.
Те молам прости ми.
Се разбира дека јас ти простувам.
Јас те сакам.
Јас те сакам, моја мила.
Јас те сакам.
Времето одминуваше, и болка остана во сеќавање.
Во нејзиното срце, Ела остана иста.
Таа се сети на нејзиното ветување на нејзината мајка.
Имај храброст, и биди добра.
Таткото, сепак, беше многу изменет.
Но, тој се надеваше за подобри времиња.
"И оттаму за дом,
"и јас и жена ми пеевме, на наше големо задоволство,
"и ако некогаш имало човек посреќен во неговата судбина,
"јас не го познавам него."
Така завршува г-дин Пепис за денеска.
Јас сакам среќен крај, зарем ти несакаш?
Тие се сосема мои омилени видови.
Како што тие треба да бидат.
Ела...
Јас дојдов до заклучок дека е време, можеби...
Да почнеме ново поглавје.
Секако, Татко?
Ти се сеќаваш дека пред некое време, во моите патувања,
јас се запознав со Господинот Френсис Термијн.
Да.
Господарот на Мерсер Гилд, зарем не е тој?
Беше.
Јадниот човек умре, за жалење.
Неговата вдовица,
чесна жена,
се најде сама,
иако се уште во најдобрите денови на нејзиниот живот.
Ти си загрижени тоа да ми го кажеш на мене.
Но, ти не треба да бидеш.
Не, ако тоа те доведе тебе до твојата среќа.
Да.
Среќа.
Дали ти мислиш дека јас можам да си дозволам уште една последна шанса,
иако помислив, јас мислев дека за тоа нешто е готово засекогаш?
Се разбира, јас мислам, Татко.
Таа само ќе ти биде маќеа.
И ти ќе имаш две убави сестри да ти прават друштво.
Имај храброст, биди љубезна.
Добредојдовте, дами. Добредојдовте!
Таа е слаба како метла!
И таа мазна коса!
Ти си многу убава.
Добредојдовте. Јас сум многу среќна што ве запознав вас.
Ти имаш таква убава коса.
Ти благодарам. - Ти треба да ја подсредиш.
Ох. Јас сум сигурна дека ти си во право.
Дали вие сакате да ви ја покажам куќата? - Што рече таа?
Таа сака да ни ја покаже нејзината куќа на фармата.
Таа е горда на тоа, јас мислам. - Дали тие ги чуваат животни внатре?
Колку шармантно. Колку совршено шармантно.
Луцифер.
Нејзината маќеа беше
жена на големо чувство и префинет вкус.
И таа, исто така, беше запознаена со тагата.
Но, таа се носеше со тоа прекрасно добро.
Ти не кажа дека твојата ќерка била толку убава.
Ах, таа го наследила од неј...
Нејзината мајка.
Едноставно така.
Што значи тоа Мамо? - Што е толку шармантно за тоа?
Таа лаже. - Тоа е само добро однесување.
Замолчи.
Колку долго вашето семејство има живеено тука?
Повеќе од 200 години.
И во сето тоа време, тие никогаш не помислиле да реновираат?
Анастасија, тишина.
Тие ќе мислат дека ти се потсмеваш.
Маќеата на Ела
таа беше дама со висок дух,
се посвети да го врати животот и смеата во куќата.
Ох, ти си ужасен, Барону.
Ах, среќата повторно ми е благонаклонета на мене.
Па, погледнете кој има своја забава за себа.
Жаклин, Теди, Матилда, алчниот Гас-Гас.
Само што...
Да, што мислиш ти да правиш, Луцифер?
Жаклин е моја гостинка, и јадењето на гостите не е дозволено.
Ајде оди, сега. Ти имаш доволно храна за мачки за да бидеш среќен.
Ние дами мора да си помогнеме едни на други.
Ти ја пропушташ забавата.
Ох, јас мислам таа е многу иста како и сите други.
И јас заминувам рано наутро, Ел.
Но. Ти се...
Ти штотуку се врати од последното патување.
Дали ти треба да одиш?
Тоа е само на неколку месеци, моја мила.
Што би сакала ти да ти донесам на тебе од странство?
Ти знаеш, твоите сестри...
ух, полусестри, побараа
чадори за сонце и тантела.
Што би сакала ти?
Донеси ми ја првата гранка што ќе те допре по рамо на твоето патување.
Тоа е чудно барање.
Па, ти ќе мора да ја носиш со тебе
на твоето патување
и да помислиш на мене кога ти ќе погледнеш во неа.
И кога ти ќе ја донесеш, тоа значи дека ти ќе бидеш со неа.
И тоа е она што јас навистина го сакам.
За тебе е да се вратиш.
Без оглед на што.
Јас ќе.
Ела, додека јас сум отсутен,
јас сакам ти да бидеш добро со твојата маќеа
и полусестри, иако тие можат да бидат...
досадни понекогаш.
Јас ветувам. Ти благодарам.
Јас секогаш оставам дел од мене зад себе, Ела.
Запомни го тоа.
И твојата мајка, е тука, исто така, и покрај тоа што ти не можеш да ја видиш.
Таа е срцето на ова место.
И тоа е причината зошто ние мора да ја негуваме оваа куќа, секогаш, за неа.
Мене ми недостига.
Дали и ти?
Многу.
Не заборавај на чипката! Јас едноставно мора да ја имам!
И мојот чадор!
За мојот тен!
Тоа значи кожата, ако ти не знаеше!
Чао!
Чао, Ела!
Те сакам!
Те сакам, исто така!
Чао!
Ела, драга.
Сега, сега. Немора да плачеш.
Да, маќео.
Ох, ти не треба да ме викаш така.
"Мадам" е доволно.
Таму нема место за мене и за сите твои алишта!
Па, тогаш направи се самата помала!
Анастасија и Дрисела
секогаш делеле соба.
Каква драга, приврзаност на девојките.
Или... Или уште подобро, исчезни во целост!
Ти би го сакала тоа, зарем не?
Понекогаш и јас би можеле да ти ги извадам твоите очи!
Јас мислам дека тие открија спалната соба ќе ги, ограничува.
Ох, па, мојата спална соба е најголема после твојата и на татко.
Можеби тие би сакале да ја споделат.
Што прекрасна идеја.
Што добра девојка си ти.
Јас можам да престојувам на...
Таванот.
Токму така.
На таванот?
Да.
Ох, само привремено, додека јас сите други соби не ги преуредам.
На таванот е толку убаво и има воздух
и ти ќе бидеш подалеку од сите наши гужви и немири.
Можете да ти биде дури и повеќе пријатно ако ти ги задржиш сите овие безвредни нешта.
Таму горе со тебе.
Да те забавуваат.
Па...
Никој не може да ме вознемирува тука.
Ох, здраво, Гас-Гас.
Ох...
Ох.
Ајде, Гас-Гас, ти можеш да го направиш тоа.
Значи ова е местото каде што вие се засолнувате.
И јас исто така, се чини.
Така.
Кој ќе ми помогне?
Проста.
Тоа е последната капка.
Нашата мала сестра, таму горе, разговара со црвот во дрвото.
Колку многу пријатно.
Без мачки...
И без полусестри.
Ние имаме брлива сестра.
Јас имам две.
Јас го слушнав тоа.
Со кого зборува таа? - Таа е луда.
Добар ден. - Добро утро, Госпоѓице Ела.
Добро утро, Том!
Здраво. Нема да пречи ако јас...
Колку прекрасно јајце. Добро сторено.
Благодарам.
Добро утро. - Добро утро.
Ти благодарам, Г-ѓице Ела.
Нема зошто.
Ела!
Разбудете се, девојки! Време е за ручек!
Утрата не се согласува
со полусестрите на Ела.
И на нив им недостигаше умешност
во такво домашно знаење како што е одржување на куќата.
Всушност, тие немаа познавање за ништо.
Ох.
Замолчи.
Големата утеха на Ела
беа писмата што татко и ќе ги испратеше од неговите патувања.
За неколку недели одложено до неколку месеци,
но секој ден ќе ги донесе неговите мисли од некој далечен дел.
Г-ѓице Ела, тоа е поштенската кочија!
Додека доцна едно попладен...
Земјоделецу Џон?
Г-ѓице Ела.
Тоа е вашиот татко, госпоѓице.
Тој се разболе на патот.
Тој почина, госпоѓице.
Тој замина.
До самиот крај, тој зборуваше само за вас, госпоѓице.
И за твојата мајка.
Јас треба да ти го дадам на тебе ова.
Но, што е со мојата чипка?
Мојот чадор?
Зарем вие не разбирате? Ништо од тоа не е важно.
Ние сме уништени.
Како ние ќе живееме?
Ти благодарам.
Тоа мора да е многу тешко за вас.
Како навистина да се живее
економиите требаа да се преземат.
Маќеата на Ела ги отпушти одржувачите на домаќинството.
Нејзината маќеа и полусестрите
секогаш ја злоупотребуваа неа.
И пополека и пополека тие ја сметаа Ела
помалку за сестра туку за слуга.
И така на Ела и беше оставено да ја работи целата работа.
Ова беше добра работа, бидејќи тоа и го одвлекуваше вниманието од нејзината тага.
Барем тоа беше она што и го рече нејзината маќеа.
И таа и нејзините две ќерки беа повеќе од задоволни.
за да и обезбедат на Ела многу, многу одвлекување од вниманието.
Во нивната одбрана, тие ја делеа со неа истата храната што тие ја јадеа.
Или подобро кажано, остатоците од нивната маса.
Таа имаше многу малку пријатели.
Па, нејзините пријатели се многу мали.
Тука сте вие.
Вечерајте со мене, ќе сакате?
Но, оние пријатели што таа ги имаше, таа се однесуваше со отворено срце.
И подадена рака.
Вашата маса.
Понекогаш, на крајот на денот,
ветровитиот таванот беше премногу ладно за да ја поминеш ноќта,
затоа таа легна до згаснатите жарчиња од огништето
за да се стопли.
Јас мислев дека појадокот е подготвена.
Подготвен е, госпоѓо.
Јас само да запалам оган.
Во иднина може ли да не не повикуваш додека работата не е сработена?
Како сакате.
Ела, што е тоа на твоето лице?
Госпоѓо?
Тоа е пепел од огништето.
Изми се.
Ти ќе натресеш пепел во нашиот чај.
Јас имам ново име за неа! Жената пепел.
Јас не можам да поднесам да ја гледам неа валкана.
Ох, валканата Ела.
Пепел-ашка!
Така ние ќе те викаме тебе.
Ох, девојки.
Вие сте премногу паметни.
За кого е ова?
Има ли некој ние што сме го заборавиле?
Тоа е моето место.
Се чини дека е премногу да се очекува од тебе да подготвш појадок,
да го послужиш и уште да седнеш со нас.
Не би сакала ти да јадеш кога целата работа е направена, Ела?
Или јас треба да кажам, "Пепелашко"?
Пепелашка.
Имиња имаат моќ, како магијата.
И одеднаш, тоа и се чинеше на неа
дека нејзината маќеа и полусестрите
навистина ја претвориле неа
во само суштество на пепел
и тешка работа.
Леле, Леле, Леле!
Бегај!
Брзо, мој пријателе, или тие ќе ти се фатат тебе!
Оди!
Леле! Пополека!
Можеби тоа е само како што и полусестрите на Ела што беа сурови.
Таа немаше да побегне во шумата.
Таа можеби никогаш немаше да се сретне со принцот.
Пополека! Пополека! Леле! Леле!
Пополека, момче!
Ајде, момче, забави!
Госпоѓице!
Дали сте добро?
Држете се!
Јас сум добро, ти благодарам!
Во ред е. - Стој!
Стој, стој, стој!
Стој. Стој.
Дали сте добро? Јас сум добро,
но вие речиси го уплашивте него до смрт.
Кого?
Еленот.
Што ви направил тој некогаш на вас за вие да го бркате наоколу?
Јас морам да признаам дека јас никогаш не сум го сретнал претходно.
Тој е пријател на тебе?
Познаник.
Ние се сретнавме токму сега.
Јас погледнав во неговите очите,
и тој погледна во моите,
и јас само почувствува дека тој имаше уште многу работи да направи во својот живот.
Тоа е сè.
Госпоѓице, како тие ве викаат вас?
Не е важно како тие ме викаат мене.
Вие не би требало да бидете волку длабоко во шумата сама.
Јас не сум сама. Јас сум со вас, Господине...
Како тие ве викаат вас?
Вие не знаете кој сум јас?
Тоа е...
Тие ме викаат Кит.
Па, мојот татко ме вика така. Кога тој е во добро расположение.
И...
Каде живееш, г-дине Кит?
Во палатата.
Мојот татко ме учи на неговиот занает.
Вие сте чирак?
Еден вид.
Тоа е многу добро.
Дали тие се однесуваат со тебе добро?
Подобро отколку што јас заслужувам, најверојатно.
А вие?
Тие се однесуваат со мене колку што се тие во можност.
Мене ми е жал.
Не го правиш ти тоа.
Ниту пак ти исто така, јас се обложувам.
Тоа и не е толку многу лошо.
Другите имаат и полошо, јас сум сигурен.
Ние мора да...
Едноставно да имаме храброст и да бидеме добри, ние мораме.
Да.
Вие сте во право.
Тоа е точно како што јас се чувствувам.
Ве молам не дозволувајте им да го повредат него.
Но, ние ловиме, ти гледаш. Тоа е она што се прави.
Само затоа што тоа е она што се прави не значи дека тоа треба да се направи.
Во право си повторно.
Тогаш.
Вие ќе го оставите на мира, зарем не?
Јас ќе го оставам.
Ти благодарам многу, г-дине Кит.
Ах.
Тука сте, ваше височ...
Тоа е Кит! Кит!
Кит! Јас сум Кит. Јас доаѓам.
Па, ние подобро да побрзаме.
Г-дин Кит.
Како што реков јас.
Јас доаѓам.
Јас се надевам дека ќе се видиме повторно, госпоѓице.
И јас, тебе.
Ти звучиш како за прв пат да си се сретнал со убава девојка.
Таа не беше "убава девојка."
Па, таа беше убава девојка,
но имаше толку многу повеќе за неа.
Колку многу повеќе? Ти си се сретнал со неа еднаш.
Како би можеле ти да знаеш нешто за неа?
Ти ми кажа на мене ти си знаел веднаш кога си се сретнал со мајка.
Тоа е различно. Твојата мајка беше принцеза.
Ти би ја сакал како и да е.
Јас никогаш не би ја видел, бидејќи тоа не беше соодветно.
И мојот татко ќе ми го кажеше на мене она што јас ти го кажувам на тебе.
И јас би го послушал.
Не, ти не би. - Да, јас би.
Не, ти не би. - Јас би.
Ти не би. - Ти си во право.
Па, како е тој?
Ваше Височество...
Не е важно.
Ако е потребно толку време да се одработи на тој начин за да се каже, јас веќе знам.
Татко...
Патот на секое тело, момче.
Дојди.
Ние ќе задоцнам.
И точноста е...
...учтивоста на принцовите. - Учтивоста на принцовите.
Неговото Височество, Кралот!
Јас сум сигурен дека татко ти ти зборуваше со тебе за твоето однесување во шумата.
Тоа не е твоја работа, Голем Војводо?
Твојата работа е и моја работа, Ваше Кралско Височество.
Тоа така не се прави, да се пушти на слобода елено.
Само затоа што тоа е она што се прави не значи дека тоа треба да се направи.
Или нешто слично на тоа.
Мајсторот Финиус, мајсторот на четка,
трпеливо чека.
Направете го да изгледа како за брак, мајсторе Фениус.
Ние мора да привлечеме соодветна невеста
дури и ако не сака да послуша ни зборот што јас кажувам.
Јас ќе настојувам да задоволам, Ваше Височество.
Но, јас не можам да направам чуда.
Прекрасно платно, мајсторе Фениус.
Ти благодарам.
Како да тој знае нешто за уметноста.
Значи, овие портрети навистина ќе бидат испратени во странство?
За да ги поттикне високите и силните да присуствува на овој бал на кој инсистираш ти.
Што е традиција. - Кој е сакан.
На кој ти ќе избереш невеста.
Ах, фасцинантно.
Ако јас морам да се оженам, зарем ја не може да венчам, да речеме, добра, чесна девојка од село?
Како многу дивизии ова "добра, чесна девојка од село", ќе ни обезбеди на нас?
Како таа ќе го направи кралството посилно?
Ние сме мало кралство помеѓу големи држави, Ваше Кралско Височество.
И тоа е еден опасен свет.
Слушај, момче.
Ве кревам нагоре, мајсторе Фениус. - Добро.
Јас сакам да те видам тебе и кралството безбедни.
Добро, татко.
Под еден услов.
Нека поканите бидат за секого, не само на благородништвото.
Војните ни донесоа тага на сите нас.
Што мислиш ти?
Дали тоа ќе ги задоволи луѓето?
Тоа е надвор од мојата должност, Ваше Височество.
Но, на мене не би ми пречела малку весела.
Јас мислам дека ние можеби направивме договор.
Бал за народот.
И принцеза за принцот.
Звучи како чекор во вистинската насока, ако вие ме праша...
Ние не те прашавме тебе.
Мене многу ми е жал. Непослушна боја, непослушна четка.
Долу, те молам, Самсон.
Дури немам ни перница.
Десно, доле, доле. Не дека... Ој!
Јас сум на земја.
Јас сум буквално на земја. Жалам.
Всушност ова е многу добар агол за вас.
Одлични ноздри. Можеле ли да ми дадете подолга четка?
Вие не изгледате добро, госпоѓице.
Не, воопшто.
Зошто ви остане таму, кога тие се однесуваат кон вас, така?
Бидејќи јас им дадов на мајка ми и татко ми ветување
дека ќе го чувам местото каде што ние бевме толку среќни.
Тие ја сакаат нашата куќа...
и сега, кога ги нема нив, јас тоа го сакам за нив.
Тоа е мојот дом.
Слушајте! Слушајте!
Тивко!
"Знајте,
"на овој ден, две недели од сега,
"таму ќе се одржи во палатата,
"Кралски бал.
"На именуваниот бал,
"во согласност со античките обичаи,
"принцот ќе избере невеста.
"Исто така,
"по наредба на принцот,
"се прогласува дека секоја девојка во царството,
"да е тоа благородна или обична...
"е поканета да присуствува.
"Таква е наредбата на нашиот најблагородениот крал. "
Се извинувам, госпоѓо.
Ела беше многу возбудена
што ќе го види Кит, чиракот.
И нејзините полусестри беа благо заинтересирани
од идејата за средба со принцот.
Јас ќе го измамам да се вљуби во мене Гледај, ако јас не направам!
Ова се најголемите вести!
Смирете се себе си.
Сега слушајте ме мене.
Една од вас ќе мора да го освои срцето на принцот.
направете го тоа, и ние ќе може да се ослободиме од долгот во кој ние бевме заробени.
кога ние дојдовме во оваа пустелија!
Јас, принцеза?
Или подобро, јас, принцеза?
Ја достави твојата вести,
зошто ти си се уште тука?
Ти мора да се вратиш во градот веднаш
и кажи и на онаа шивачката да ни подготви нас три одлични фустани за балот.
Три?
Тоа е многу внимателно од вас.
Што сакаш да кажеш?
Да помислиш на мене.
Да помислам на тебе?
Мамо, таа поверува дека другиот фустан е за неа.
Сиромашната, бавната, малата пепелка. Како непријатно.
Ти можеби си премногу амбициознна за твое добро.
Ох, не. Јас само сакам да го видам мојот пријател.
Дозволи ми јас да бидам многу јасна.
Еден фустан за Анастасија.
Еден за Дрисела.
И еден за мене!
Париска мода.
Таа не знае што значи тоа.
Јас знам се разбира за париската мода. И јас ќе бидам подготвена.
Добро. Така.
Тоа е решено тогаш.
Сега оди!
Секоја девојка во кралството ќе го прогонува принцот.
Ти мора да стигнеш таму прва пред шивачката да се удави во работа!
Кажи ми што рече таа, Дрисела.
Јас зборувам француски, не италијански!
Разбудете се, Ваше Кралско Височество. Вие сте нерасонет.
Мене ми е жал.
Вие сте отсатен уште од ловот.
Тоа е таа прекрасна девојка. Јас не можам да престанам да мислам на неа.
Но, постојат многу девојки.
Но, нејзиниот дух, нејзината добрина...
Вие да не знаете дали таа има сестра, нели? - Јас не знам.
Јас не знам ништо за неа.
Можеби вашата мистериозната девојка може да дојде на балот.
Токму затоа ги отворивте вратите, зарем не?
Капетане.
Тоа беше за доброто на народот. - Се разбира.
Колку плитко од мене.
И ако таа дојде, тогаш што?
Тогаш вие ќе и кажете дека сте принц.
И принцот може да земе без разлика невестата која што тој ќе ја посака.
Ха! Ха?
Да. "Ха."
Ти знаеш дека мојот татко и Големиот Војвода
ќе ми дозволат на мене да се оженам со принцеза.
Па, ако оваа девојка од шумата е шармантна како што велите вие,
тие би можеле да го сменат нивното мислење.
Денот на балот пристигна
и целото кралство
го задржуваше здивот во очекувањето.
Ти сакаш јас да ти бидам твоја кралица?
Кој? Јас?
Постегнато.
Постегнато!
Постегнато.
Тоа е тоа!
Погледај, сестро.
Исто така.
Ние мора да се натпреваруваме за принцовата раката.
Но, нека тоа не значи дека ние носиме темни мисли една против друга.
Се разбира дека не, драга сестро.
Јас не би ни сонувала да те отрујам тебе пред ние да заминеме на балот.
Ох, ниту јас да те турнам тебе од кочијата во движењ на патот до таму.
Или јас елегантно да ти ја скршам главата на скалите на палатата кога ние ќе пристигнеме.
Ние сме сестри, на крајот на краиштата.
И крвта е толку многу подебела од водата.
Ние ќе оставиме принцот да одлучи.
Како ќе изгледа тој, јас се прашувам?
Што е важно како ќе изгледа тој?
Тој е богат надвор од разумот.
Нели би сакале да знаете малку за него пред да се омажите за него?
Сигурно не. Тоа би можело да го промени моето мислење.
Јас се обложувам со тебе дека ти никогаш не си зборувала со маж.
Имаш ли, Месечево-лице?
Јас имам, еднаш.
Со еден господин.
Некој здодевен, без сомнение.
Некој чирак.
Тој беше чирак, да.
Сите мажи се будали, тоа е она што вели мама.
Колку побрзо ќе го научиш тоа, толку подобро.
Првиот танц, моја дамо?
Прекрасен принцу, вие сте толку непристоен!
Јас сакам да ја пробам. Не, јас ја носам.
Не! Не!
Не е прв пат,
Ела, всушност, почувствува жал за овие две измамнички,
кои можат да бидат исто толку грди во душата колку што беа и убави.
Мојот принц!
Но, јас ќе бидам негова кралица!
Ако нејзината маќеа не сакаше
четврти фустан да го направи,
и се чинеше на Ела дека не постои причина зошто
таа не би се обидел да го направи самата.
И покрај тоа, таа имаше малку помош.
Моите драги девојки.
Да ве видам вас вакви...
Тоа ме тера да поверувам дека некој од вас само може да го зароби принцот.
И да помислам дека јас имам два коња во трката!
Јас се осмелувам да кажам никој во кралството ќе ги засени моите ќерки.
Пепелашка?
Тоа не ве чинеше вас ништо.
Тоа беше на мајка ми стариот фустан, гледате.
И јас го преправив самата.
Oох-ла.
Пепелашка на балот!
Никој не сака слуга за невеста.
По сето тоа што јас го направи...
Јас не сакам да расипам ништо.
Јас дури и не сакам да го запознаам принцот.
Ох, и ти нема, затоа што тука не не станува збор за твоето одење.
Но, сите девојки на земјата се поканети,
по наредба на кралот.
Тоа е за крал на јас што мислам.
Тоа би било навреда на кралската личност
да те одведам тебе во палатата облечена во тие стари партали.
Партали?
Ова беше на мојата мајка.
Ох, мене ми е... Жал што морам да ти го кажам ова на тебе.
Но вкусот на твојата мајка беше доведен во прашање.
Оваа работа е толку старомодна
тоа практично се распаѓа на делови.
Рамото е искинато.
Тоа се распаѓањ на парчиња. - И ова!
Тоа е смешна, старомодна шега!
Како можеше ти?
Како би можела јас поинаку?
Јас нема да дозволам некој да ги поврзува моите ќерки со тебе.
Тоа ќе го уништи нивниот изглед
да бидат видени како пристигнуваат со парталава слугинка.
Затоа што тоа е она што си ти.
И тоа е она што ти секогаш ќе бидеш.
Сега запомни ги моите зборови!
Ти не треба да одиш на балот!
Ајде, одиме!
Мене ми е жал, Мајко.
Мене ми е жал.
Јас реков дека јас ќе имам храброст, но јас немам.
Не повеќе.
Јас не верувам повеќе.
Се извинувам.
Можете ли да ми помогнете, госпоѓице?
Само малку корка леб, или подобро, чаша млеко?
Да.
Да, да, да.
Јас мислам дека може да најдам нешто за вас.
Зошто плачеш?
Ох, тоа не е ништо.
Ништо?
Ништо.
Што е чинија млеко? Ништо.
Но, добрината го прави тоа сето.
Сега, јас не мислам да те брзам тебе, но ти навистина немаш многу време, Ела.
Како ме познаваш ти мене?
Која си ти?
Која сум јас?
Јас треба да мислам дека ти би требало да знаеш.
Јас сум твоето влакнесто куче чувар.
Јас мислам, кумата самовила!
Вие не може да бидете.
Зошто да не?
Тие не постојат.
Тие се само измислени за децата.
Зарем твојата мајка не веруваше во нив?
Немој да кажеш не, затоа што јас ја слушнав неа.
Вие сте ја слушнале неа?
Ох, тинтири-минтири, тинтири-минтири.
Така! Првите нешта прво.
Дозволи ми да се лизнам во нешто поудобно.
Тоа е подобро.
Сега, каде застанав јас?
Како ти напра...
Ох, да. Ајде да видиме.
Она што ни треба на нас е нешто еден вид да речеме, "кочија".
Хм...
Ах, таа хранилка?
Навистина не може да се каже "кочија".
Не, не, мене ми се допаѓа овошјето и зеленчукот.
Дали ти одгледуваш лубеници?
Не.
Дињи?
Јас дури и не знам што е тоа.
Артишок?
Кумкват (Цитрон)?
Месаст домати?
Ние имаме тикви.
Ах.
Тикви?
Ова ќе биде првпат за мене.
Секогаш интересно.
Јас обично не работам со тиквички.
Премногу каша.
Дозволете ми да видам. Ах, тоа ќе заврши.
Да. Ножот?
Еве повели. - Ти благодарам, мила.
Здраво, мое чудно портокалово зеленчуково пријателче.
Брзо сецкање на тебе.
Ах, прекрасна!
Ох, тешка тиква!
Внимавајте, глувчиња!
Ох, добро. Не е важно.
Ајде да го направиме тоа тука.
Да направиме што тука?
Да ја претвориме тиквата во кочија.
Ти ме правиш мене нервозна, всушност.
Треба ли јас да ги затворам очите? - Тоа би можело да биде добро.
Ох, мили господе. Ајде само да одиме на тоа.
Ах.
Па, нешто дефинитивно се случува.
Гледаш, трикот е...
Всушност, јас имам заборавено во што е трикот. Хм.
Јас само мислев, ако тоа...
Ако тоа стане многу поголемо...
Да?
Држи се.
Дали е тоа она што ти мислеше да го направиш?
Дали ти мислиш дека тоа е она што јас мислев да го направам?
Трчај! Трчај, мила!
Засолни се!
Ете! Една кочија.
Вие сте навистина мојата кума самовила.
Се разбира.
Јас не одам и претворам тикви само за било кој.
Сега, каде се оние глувци?
Глувци? - Да.
Глувци, глувци, глувци.
Таму се.
Бибиди-бабиди бу!
Четири бели коњанички коњи.
Гас-Гас, колку прекрасно изгледаш!
Но, како ти напр...
Сега, каде застанавме ние?
Имаме кочија, коњи... Ух, слуги!
Слуги?
Здраво, прекрасен господине гуштер.
Бибиди-бабиди бу!
Здраво!
Вие повикавте?
Сега, мене ми треба тој кочијаш.
Кочијаш?
Дали јас реков "кочијаш"? Јас мислев "гусан".
Јас не можам да возам. Јас сум гусан.
Сега, иш!
Секој на своето место, нема време да се губи!
Ајде!
Кумо самовило!
Да, што?
Мојот фустан.
Јас не можам да одам во овој фустан.
Можеш ли ти да го поправш? - Да го поправам?
Не, не. Јас ќе го претвори во нешто ново.
Ох, не, те молам немој.
Ова беше на мојата мајка.
И јас би сакала да го носам кога јас ќе одам во палатата.
Тоа е речиси како да ја носам неа со мене.
Јас разбирам.
Но, на нејзе нема да и пречи ако јас го потсредам малку?
Не би и пречело убаво сино?
Не.
Ете.
Тоа е убаво.
На нејзе би и се допаднало тоа.
Сега, ајде. Надвор, одете. Брзо!
Ти ќе задоцниш!
Јас сум многу нов за ова!
Ох, момче.
Запрете ја таа расцветна кочија!
Стој!
Ти благодарам.
Само еден миг!
Дали се тие најдобрите што ти ги имаш?
Тоа е во ред. Никој не може да ги види нив.
Не, тие ќе го уништат целиот изглед. Брзо, брзо.
Собуј ги. Навистина ужасно.
Ајде да имаме нешто ново за промена.
Јас сум прилично добра во чевлите.
Но...
Тие се направени од стакло?
Да.
И ќе откриеш дека тие се навистина удобни.
Ела, ти навистина мора да одиш сега.
Ох, кумо самовило?
Што е?
Мојата маќеа и девојките?
Немој да се грижиш.
Јас ќе се погрижам тие да не те препознаат тебе.
Сега, оди ти.
Бидејќи ти ќе одиш на балот.
Ах, влегувај внатре. - Ох, толку убаво.
Ох, престани со зборување глупости.
Ела!
Јас за малку ќе заборавев.
Запомни, магијата само ќе трае толку долго.
Со последното ехо на последното ѕвонење,
но последниот удар на полноќ,
магијата ќе биде прекината
и сите ќе се вратат на она што биле порано.
Полноќ?
Полноќ.
Тоа е повеќе од доволно време.
Ти оди тогаш. - Ти благодарам.
Ти благодарам.
Гусану, оди!
Збогум!
Лустерите, највисоко!
Принцезата Меи Меи на Фијжан.
Принцезата Шахарзад на Селџукс.
Ваше Височество!
Принцезата Шелина на Сарагоса!
Принцезата Имани на Шона!
Принцезата Хајна на Хризантема престол!
Дамата Тремејни и нејзините ќерки.
Дамата Тремејн и нејзините ќерки.
Јас сум Дрисела.
И јас сум Анастасија.
Луѓето ќе сакаат да знаат. - Јас сум паметна.
Јас сум многу убава.
Многу умната Госпоѓица Дрисела,
и многу убавата Анастасија.
Ајде одиме!
Господарот Венеринг.
Кого бараш ти?
Никого.
Тоа е таа девојка од шумата, зарем не е тоа?
Токму затоа ти беше толку дарежлив со поканите.
Татко, тоа е за народот.
Јас знам дека ти го сакаш народот, Кит.
Но, јас исто така знам дека твојата главата е свртена.
Но, ти ја имаш сретнато нејзе само еднаш, во шумата.
И ти би ме оженил со некоја што ќе ја сретнам еднаш, вечерва.
Принцеза.
Тоа е принцеза или ништо.
Не ги затворајте вратите! - Уште една влегува.
Може ли јас да ја претставам Нејзиното Кралско Височество,
принцезата Шелина на Сарагоса.
Вие сте убав како на вашите слики.
И вашето мал кралство е волшебно.
Јас се надевам дека принцезата нема да најдете нашата "мало кралство" премногу ограничувачко.
Госпоѓице Ела.
Ти благодарам.
Јас сум исплашена, господине гуштер.
Јас сум само една девојка, не принцеза.
И јас сум само гуштер, а не слуга.
Уживајте во тоа додека трае.
Ваше Височество, Вашиот Кралско Височество,
Мои Лордови, дами и господа,
истакнати посетители и луѓето од нашата земја,
принцот сега треба да ја избере неговата партнерка за првиот танц.
Нека нашиот бал започне!
Се извинувам.
Илјада извинувања, Вашиот Кралско Височество.
Јас не знам што се случи.
Господине Кит.
Тоа си ти?
Зарем не?
Така е.
Ваше Височество...
Ако смеам јас да...
Тоа е...
Тоа ќе ми даде на мене најголемо задоволство,
ако ме направиш чест на мене допуштајќи ми на мене да те водам низ овој...
Првиот...
Танц?
Да, танц.
Тоа е тоа.
Сите тие гледаат во тебе.
Верувај ми, тие сите гледаат во тебе.
Која е таа?
Јас не знам.
Кој е тоа мамо?
Јас не сум точно сигурна, но тоа не се одвива добри.
Тоа е еден прекрасен фустан што го има таа.
И колку е убава таа. - Концентрирајте се!
Мора да му го свртите умот на принцот вие, глупачи! Сега, одете таму!
Но, никој не побара да танцуваат со нас.
Господа. - Ох!
Може ли да ги претстави моите ќерки, Анастасија, Дрисела.
Госпоѓице. - Ајде одете!
Насмевка.
Дојди со мене.
Таму. - Насмевка.
Значи, ти си принцот!
Не "Принцот", поточно.
Постојат многу принцови во светот. Јас сум само еден принц.
Но, твоето име не е навистина Кит.
Се разбира дека е, татко ми сè уште ме вика така,
кога тој е особено не-вознемирен од мене.
Но, ти не си чирак.
Јас сум. Чирак монарх.
Се уште учам за трговија.
Ох, боже!
Гледај, те молам прости ми.
Јас мислев, дека ти може да ме третираат поинаку ако знаеше.
Јас те сметав тебе за добра, чесна девојка од село,
и сега јас гледам дека ти не сакаше да импресионираш обичен војник.
Мали се шансите за тоа.
Нема повеќе изненадувања?
Нема повеќе изненадувања.
Дали си тоа ти?
Јас се мразам себеси на сликите. Зарем ти не се?
Никој никогаш не го насликал мојот портрет.
Не? Па, тие би требале.
Која е таа? - Таа не даде име, Ваша Милост.
Ти не праша?
На сметка на претставувањето на принцезата Блодвијн на Ланфетлфетл...
Замолчи, ќе сакаш ли? - "Замолчи." Апсолутно.
Јас не верувам во ова!
Не! Не неа!
Зарем нема да им недостасуваш ти на балот?
Можеби.
Но, ајде да не се враќаме се уште.
Што не е во ред?
Кога јас ќе се вратам, тие ќе се обидат да ме стават зедно со дамата на нивниот избор.
Од мене се очекува да се оженам за корист.
Ох. Па, за чија корист?
Тоа е добро прашање.
Па, сигурно ти имаш право да го следиш своето сопствено срцето.
И јас мора да натежнам со тоа против кралските желби.
Тој е мудар владетел и грижлив татко.
Добро, можеби тој ќе се премисли.
Јас се плашам дека тој нема многу време да го стори тоа.
Јадниот Кит.
Луѓе велат дека таа е принцеза.
Нашите принц се чини дека е сосема зљубен со неа.
Таа отиде право кон него.
Ти треба да ја цениш нејзината ефикасност.
Но, сигурно, ако таа е принцеза, ова може да биде добро.
Јас веќе му ветив брак на него, со принцезата Шелина.
Но...
Ох.
Простете ми, Ваша Милост.
Јас не мислев да пречам.
Не, тоа вие треба да ми простите на мене, госпоѓо.
Вашата тајна е безбедна со мене.
Јас никогаш не сум го покажал ова место на никого.
Тајна градина.
Мене ме се допаѓа!
Те молам.
Не, јас не би требала.
Ти би требала.
Јас не би требала. - Ти би требала.
Јас ќе.
Може ли јас?
Те молам.
Ох!
Таа е направена од стакло.
И зошто да не?
Дозволете ми на мене.
Ти благодарам.
Ете.
Нема ли ти да ми кажеш на мене која си ти навистина?
Ако јас го направам тоа, јас мислам дека сè може да биде поинаку.
Јас не разбирам. Можеш ли барем да ми го кажеш твоето име?
Моето име е...
Јас морам да си одам.
Тоа е тешко да се објасни.
Гуштерите и тиквите, и нештата.
Чекај!
Каде ќе одиш?
Ти беше навистина мил.
Ти благодарам за прекрасната вечер. Мене ми се допадна тоа.
Секоја секунда!
Гуштерите и тиквите.
Се извинувам.
Мене ми е жал! Ужасно жалам.
Мој боже!
Мој принцу!
Ти ја имаш погрешната!
На него му треба нејзиното име!
Јас знам дека на него му е потребно нејзиното име.
Нејзиното име, ти глупаку. Дознај го нејзиното име!
Оох, тоа навистина боли!
Ох, Ваше Височество.
Млада дамо.
Мене ми е многу жал.
Ох, не се грижи за ништо од тоа, моја драга.
Јас сакав да кажам, Ваше Височество,
вашиот син Кит е најпрекрасна личност што некогаш јас сум ја сретнала.
Толку добар и храбар.
Јас се надевам дека вие знаете колку многу ве сака.
Извинете!
Чекај!
Каде ќе одиш?
Побрзајте, побрзај!
А? Ах!
Врати се!
Побрзајте!
Побрзајте, те молам, господине Гусан!
Чекај!
Внимавајте!
Капетане, мојот коњ.
Не!
Ова може да е некоја измама да ве измами да излезете од дворецот.
Твојот татко има потреба од тебе, тука.
Капетане!
Јас се забавував како во старото време.
Ти мораше да одиш и да ја изберш таа, зарем не?
Да, јас морав.
Побрзајте, господине Гусан!
Ајде!
Бидете внимателни, господине Гусан!
Ох!
Ох, мој боже!
Вие таму! Застанете во име на кралот!
Таков лоши тајмингот.
Застанете таму!
Јас знам што да направам!
Да!
Ох, да!
Отворете го ова нешто!
Ох, мили!
Ах!
Не, не, не.
Ох, мене ми е жал.
Вие ќе видите дека тоа е многу удобно.
Ох...
Дај замолчи!
Пепелашка!
- Ние мора да ја разбудиме неа.
Пепелашка!
Разбуди се, мрзливи коски!
Чај и чинија со бисквити.
Добредојдовте назад!
Ти изгледаш весело! - И влажно!
Ох, ух, јас отидов на прошетка по дождот да си се расположам.
Типично.
Чај.
Ние не комунициравме само преку зборови.
Нашите души се сретнаа.
Токму така. Мојата душа и душата на принцот.
Твојата душа беше покрај масите на балот.
Ти не го виде него како танцуваше со мене.
Танцуваше со тебе?
Тој дури и не ти прозборе на тебе.
Тоа не беше наша вина, Мајко. Тоа беше таа девојка.
Мистериозната Принцеза.
Мистериозната Принцеза?
Мој, какво шармантно мислење.
Ах, таа не беше принцеза.
Таа беше восхитен натрапник кој направи спектакал од самата себе.
Ох?
Вулгарна, млада заводничка влета на балот,
без придружба, ако сакате,
и на ужас на сите, се фрли самата пред принцот.
И тој, всушност, танцуваше со грдото нешто.
Да? - Да.
Тоа беше тажно. Тој беше премногу љубезен да ја испрати надвор пред сите, ти разбираш.
Но, не сакаше да не изложува нас на претенциозната проститутка повеќе,
тој ја присили неа. - И рече да си оди.
Но, таа одби да си оди
и чуварите на дворецот ја избркал неа од забавата!
Јас го сожалувам принцот. Таков лош вкус.
Тие си припаѓаат еден со друг.
Па, тоа не е важно, девојки.
Балот беше само диверзија.
Принцот не е слободен да се ожени за љубов.
Тој е ветен на принцезата Шелина од Сарагоса.
Големиот Војвода ми кажа самиот.
Тоа е толку многу нечесно.
Да.
Начинот на светот.
Ох, здраво повторно.
Ви благодарам за вашата помош.
Тоа навистина беше како во сон.
Подобро од сон.
Ела не можеше да чекаат да го запише
сето она што се случило.
Така што таа може да се сети на секој мал дел од тоа.
Само исто како таа да им кажува на нејзината мајка и татко.
За балот во палатата и нејзиното време со принцот.
Пред сè, принцот.
Ох, ти дојде.
Добро.
Ох, татко.
Немој да одиш.
Јас морам.
Ти не треба да бидеш сам.
Одбери невестата.
Принцезата Шелина.
Што ако јас ти заповедам на тебе да го направиш тоа?
Јас те сакам и те почитувам тебе, но јас нема.
Јас верувам дека ние не треба да гледаме надвор од нашите граници.
За сила или насока.
Она што ни треба на нас е токму пред нас.
И ние треба само да имаме храброст и да бидеме добри да го видиме тоа.
Само така.
Ти имаш станато свој човек.
Добро.
И можеби, во малкуто време што ми остана на мене,
јас можам да станам татко што ти го заслужуваш.
Ти не треба да се ожени за корист.
Ти мора да се ожениш за љубов.
Најди ја таа девојка.
Најди ја.
Онаа за која што сите зборуваат.
Онаа заборавената
која го изгуби чевелот. - Изгуби чевелот.
Ох, биди весел, момче.
Ти благодарам на тебе, Татко.
Ти благодарам на тебе, Кит.
Јас те сакам, сине.
Јас те сакам, Татко.
Откако време за жалење помина,
објавата беше испратена.
Слушајте! Слушајте!
Слушајте!
Знајте дека нашиот нов крал.
Со кажаново ја изјавува својата љубов за...
мистериозната принцеза...
што носеше...
стаклени чевли на балот.
И барање таа да се претстави самата во палатата,
при што, ако таа е подготвена,
тој веднаш ќе се ожени со неа...
Со сета церемонија.
Дали ти го бараш ова?
Мора да има многу добра приказна што оди со неа.
Нема ли ти да ми кажеш на мене?
Не?
Добро тогаш.
Јас ќе ти кажам на тебе една приказна.
Еднаш, многу одамна,
имаше убава млада девојка
која се омажила за љубов.
И таа имаше две сакани ќерки.
Се беше добро...
но, еден ден, нејзиниот сопруг,
светло на нејзиниот живот, почина.
Следниот пат,
таа се омажи за доброто на своите ќерки.
Но, тој човекот, исто така, беше одземен од неа.
И таа беше осудена да го гледа секој ден од денот неговото сакано дете.
Таа се надеваше дека ќе омажи
еден од нејзините прекрасни, глупав ќерки за принц.
Но неговиот ум беше заматен од девојката со стаклени чевли.
И така...
Јас живеев несреќно засекогаш.
Мојата приказна изгледа дека е завршена.
Сега, кажи ми ја твојата.
Дали ти го украде тоа?
Не.
Тоа ми беше дадено на мене.
Дадено на тебе?
Дадено на тебе. Никогаш ништо не се дава.
За сè, ние мора да платиме и платиме.
Тоа не е вистина.
Љубезноста е бесплатна. Љубовта е бесплатна.
Љубовта не е бесплатна.
Сега, еве како ти ќе ми платиш на мене,
ако ти сакаш да го имаш она што го посакуваш.
Никој нема да ти верува на тебе, валканата слугинка без семејство,
ако ти ставиш барање за принцовото срце.
Но, со почитувана жена од висок социјален стандард да те претстави,
тебе нема да те игнорираат.
Кога ти ќе бидеш омажена,
ти ќе ме направиш мене шефот на кралското домаќинство.
Анастасија и Дрисела ние ќе ги спариме со богати господари.
И јас ќе се справам со тоа момче.
Но, тој не е момче.
И која си ти?
Како ти ќе владееш со кралството?
Најдобро е тоа да го оставиш на мене.
На тој начин сите ние се ќе го добиеме она што го сакаме.
Не.
Не?
Јас не бев во можност да го заштитам мојот татко од тебе,
но јас ќе го заштитам принцот и Кралството...
Без разлика што ќе бидне со мене.
Па, тоа е грешка.
Не!
Зошто?
Зошто си ти толку сурова?
Јас не го разбирам тоа.
Јас се обидов да бидам љубезна со тебе.
Ти? Љубезна со мене?
Да.
И покрај тоа што никој не заслужува да се однесува. Како што ти се однесуваш со мене.
Зошто ти го направи тоа?
Зошто?
Бидејќи ти си млада и невина, и добра.
И јас...
Не!
Може ли јас да те прашам тебе од каде ти е ова?
Од парталавата слугинка во моето домаќинство.
Мистериозната Принцезата е обична личност.
Вие може да замислите кога јас го дознав нејзиниот трикот колку преплашена бев јас.
Ти не кажа на никој друг?
Ниту дури на моите сопствени ќерки.
Никој не треба никогаш да ја дознае вистината.
Вие го имате поштедено кралството од голема доза на понижување.
И јас би сакал да остане на тој начин.
Дали ти ми се закануваш на мене?
Да.
Па што сакате вие?
Јас би сакала да бидам грофица.
И јас барам богати бракови за моите две ќерки.
Сторено.
А девојката?
Ох.
Прави со неа што сакаш.
Таа не ми е ништо на мене.
Каде? - Напуштена на страна од патот.
И дали ти ја најде неа? - Девојка?
Не, таа е исчезната.
Мора да постои некоја причина штом таа исчезна.
Можеби таа е спречена да зборува.
Не губи го срцето, Кит.
Напротив, изгуби срцето и здобијсе со мудрост.
Луѓето треба да знаат дека кралството е безбедно.
Дека кралот има кралица, и земјата може да има наследник.
Тие сакаат да се соочат во иднината со сигурност!
Се согласувам! Тогаш ајде ние да бидеме сигурни.
Јас сум кралот.
Јас велам ние ќе ја бараме мистериозната принцеза,
дури и ако таа не сака да биде пронајдена.
Јас морам да ја видам неа повторно.
Но, ако таа не е пронајдена...
Тогаш за доброто на кралството, вие мора да се ожените со принцезата Шелина.
За доброто на кралството.
Многу добро, се согласувам.
Но, Ваше Височество...
Но, вие нема да се штедите.
Ваше Височество, се разбира.
Го имате мојот збор.
Следната.
Чевелот ја пропатува должината и широчината на кралството,
посетувајќи ја секоја девојка и двете високото и ниското,
и секој вид помеѓу.
Ох, Господе!
Вие прво, госпоѓо.
Па, јас ќе пробам.
Така. Јас велам. Каде ме сакате мене?
Ох!
Горе! Горе јас одам.
Ох, внимателно, мојата нога е малку потечена.
Јас сум бил...
Тоа е квасецот.
Големиот Војвода беше верен на својот збор.
тој не штедеше напори да му покаже на принцот
дека мистериозната принцеза не можеше да се најде.
Таа одговара!
Таа не во одговара на вас. - Таа одговара!
Таа не одговара. - Таа е моја!
Јас сум мистериозната принцеза! - Врати го чевелот.
Одземете и го чевелот на неа!
Не ми го одземајте чевелот, ве молам, ве молам, ве молам, тоа е мојот чевел!
Направете пат за чевелот!
Може ли јас да ја пробам мојата другата нога? - Јас не мислам така.
Но, со било што тие и да се обидуваа,
магичниот чевел одбиваше да одговара дури и на тие што има право на тоа.
Ја најдовме мистериозната принцеза за тебе!
Што не е во ред, капетане?
Ние ја немаме најдено девојката.
Јас сум разочаран за нашиот крал.
Ох, ајде, сега! Немој да го губиш срце.
Има уште една куќа.
Ние мора да не оставиме ниту еден камен непревртен.
Коњи! - Коњи!
Мајко, тоа е наша шанса!
Бргу, бргу, бргу.
Пуштете ги внатре!
Господа! Какво прекрасно изненадување.
Еден момент од вашето време, добра дамо.
Се разбира, Ваша Милост.
Ве молам. Навака.
Ела не знаеше кој беше долу.
Ниту, пак, таа се грижеше.
Сигурно никој не е дојде да ја види неа.
Жаклин, престани со тоа!
Таа се намали.
Обидете се повторно.
Ох, доволно е!
Иако Ела беше тажна,
нејзиниот дух не беше скршен.
Таа знаеше дека балот,
и нејзиното време со принцот,
ќе станат убави, далечни спомени,
како оние на нејзиниот татко и мајка,
и нејзиното златно детство.
Таа ми одговара!
Лоша среќа, госпоѓице.
Многу добро.
Нашата задача е направена, капетане.
Но, судбината уште може да биде милостива со нас, девојки.
Навистина, госпоѓо!
Дали го слушате тоа, Ваша Милост?
Ајде да си одиме, капетане.
Само еден миг.
Госпоѓо,
не постои друга девојка во вашата куќа?
Никој.
Тогаш има ли вашата мачка научено да пее?
Имаше доволно глумење денеска, капетане. Ајде да си одиме.
Но, таа е лаже, Ваша Милост.
Глупости! Јас и верувам на дамата. Ние си заминуваме.
Голем Војводо!
Ваше Височество.
Колку слатко пеење. Ме тера да посакам да ја следам истата динамика само малку.
Ваше Височество, јас не знаев...
Капетане, ќе биде ли толку љубезен да истражите?
Тоа ќе ми биде задоволство, Ваше Височество.
Ете! Ти гледаш?
Јас ти кажав на тебе дека не е никој од било каква важност.
Ние ќе видиме за тоа.
Госпоѓице.
Вие сте замолени и потребни да се претставите себе си на вашиот крал.
Јас ти забранувам на тебе да го направиш ова!
И јас ти забранувам на тебе да и забрануваш на неа!
Која си ти да го запреш офицерот на кралот?
Дали си ти кралица?
Светец?
Божица?
Јас сум нејзината мајка.
Ти никогаш не си била...
И ти никогаш нема да бидеш моја мајка.
Дојдете сега, госпоѓице.
Само сети се која си ти, јадна душо!
Кој беше таа,
кој навистина беше таа, да биде доволно?
Немаше магија да и помогне на неа овој пат.
Ова е можеби најголемиот ризик што секој од нас ќе го прифати.
За да биде виден какви што сме ние навистина.
Имај храбра, и биди добра.
Која си ти?
Јас сум Пепелашка.
Ваше Височество...
Јас не сум принцеза.
Јас немам кочија,
немам родители,
и без мираз.
Јас дури и не знам дали тој убава чевел ќе ми одговара.
Но...
Ако тој одговара...
Дали ти ќе ме земеш мене каква што сум јас?
Чесна селска девојка која те сака тебе.
Се разбира, дека јас ќе те земам.
Но, само доколку ти ме земеш мене каков што сум јас.
Чирак кој се уште учи за трговијата.
Те молам.
Пепелашка!
Ела!
Моја мила сестро! Мене ми е жал.
Значи многу жалам.
Ќе одиме ли ние?
Јас ти простувам на тебе.
Простено или не,
Маќеата на Пепелашка и нејзините ќерки
наскоро ќе заминат со Големиот Војвода,
и никогаш нема да стапнат во кралството повторно.
Тие ќе се сакаа едни со други.
Ние мора да има портрет од тебе насликан.
Ох, не. Јас би се мразела себеси на слика.
Биди љубезна.
И имај храброст.
И се ќе биде добро.
Дали си ти подготвен?
За се, се доколку сум со тебе.
Моја кралице.
Мојот Кит.
И така Кит и Ела се венчаа,
и јас можам да ви кажам на вас, како нејзина кума самовила,
дека тие се смета за
најправедните и најдобрите владетели што кралството ги познаваше.
И Ела продолжи да го гледа светот не каков што е,
но каков што тој би можел да биде,
Ако само ти веруваш во храброста...
И добрината, и повремено...
Само малку на магија.
КРАЈ
Превод: Виктор Николов
ПЕПЕЛАШКА
Добро направено, Ела. - Јас сум на ред.
Каде отидоа сите?