ΝΙΚΗΤΗΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΡΑΒΕΙΟΥ ΣΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΗΣ ΒΕΝΕΤΙΑΣ ΤΟΥ 1961
ΛΕΟΝ ΜΟΡΙΝ, ΙΕΡΕΑΣ
Θα ήταν περίπου 8:00 το απόγευμα.
Επέστρεφα από το διπλανό χωριό όταν, περνώντας από το πάρκο,
είδα μια ομάδα παράξενων νέων να κοιτάζει τους περαστικούς.
Φορούσαν κάτι αστεία μικρά καπέλα με μακριά φτερά.
Νόμιζα ότι ήταν περιπλανώμενοι κωμικοί μέχρι που είδα τα όπλα τους.
Η πόλη μας είχε καταληφθεί από ιταλικά στρατεύματα.
Αυτή η κατοχή δεν είχε μεγάλη επίδραση στη ζωή μου.
Μόνον η λογοκρισία μού υπενθύμιζε τη δοκιμασία του μακρινού πολέμου.
Δούλευα διορθώτρια στις γαλλικές μεταβιβάσεις
σε ένα σχολείο αλληλογραφίας που είχε εγκατασταθεί σ' αυτήν την πόλη.
Ο κ. Εντελμάν ήταν καθηγητής φιλοσοφίας.
Όπως και εμένα, οι τύχες του πολέμου τον είχαν φέρει σ' αυτό το σχολείο.
Αγάπησα τη Σαμπίν Λεβύ, τη γραμματέα του διοικητική.
Βλέποντάς την, πέταξα μέσα στον χρόνο και στον χώρο.
Σκέφτηκα ότι η ομορφιά θα κυριάρχησε.
Ένιωσα μια σουβλιά ευχαρίστησης
όταν το βλέμμα μου διασταυρώθηκε με το δικό της, σαν δύο μονομάχων...
μέχρι που δεν μπορούσα να το αντέξω άλλο
και χαμήλωσα τα μάτια, βλέπο- ντάς την ν' απολαμβάνει τη νίκη της.
Καταλαβαίνεις;
Μου θυμίζει εκείνους τους όμορφους νέους της γραφής,
με τους άνετους μανδύες...
που κραδαίνουν ένα μπαστούνι, ένα σπαθί της φωτιάς ή ένα ραβδί,
και είναι άγγελοι.
Μοιάζει σαν Αμαζόνα, σαν τη Θεά Αθηνά...
σαν Σαμουράι.
Σαν σκύβει πάνω απ' το γραφείο μου, είναι η σκιά ενός φοίνικα.
Ώστε θα ήθελες να κοιμηθείς μαζί της.
Είσαι τρελή; Τι τρομακτικό.
Η Σαμπίν με συναρπάζει γιατί είναι σαν έναν νεαρό άνδρα...
έναν νεαρό άνδρα με περίεργη γοητεία...
με απαλή γυναικεία λεβεντιά.
Τα πάντα πάνω της με συνέπαιρναν.
Η ευρεία γνώση της,
η παράξενη ομορφιά της.
Ένιωσα να κυριαρχούμαι από αυτήν
μ' έναν τρόπο πέρα από τον καθαρά σωματικό.
Τα χαρτιά λένε ότι θα καταληφθούμε απ' τους Γερμανούς.
Θα τους κάνουμε τα γλυκά μάτια ώστε να μην μας πυροβολήσουν.
Καλύτερα να μας πυροβολήσουν.
Είναι αργοπορημένα βαφτίσια.
Η Λουσιέν, η Τζένη, κι εγώ αποφασί- σαμε να βαπτίσουμε τα παιδιά μας,
που είναι μισά Εβραιόπουλα ή γεννήθηκαν από κομμουνιστές γονείς.
Θα αλλάξουμε τις ημερομηνίες αργότερα.
Εντάξει, αλλά τι γίνεται με τους νονούς;
Ναι, αυτό είναι ένα πρόβλημα.
Νομίζω ότι μπορούμε να κάνουμε το εξής:
Θα είμαι η νονά της Φρανς, της κόρης σου.
Εσύ, Μπαρνύ, θα γίνεις η νονά της κόρης μου και του γιου της Τζένης.
Ο Εμίλ, ο άντρας της Τζένης, θα γίνει νονός της κόρης μου
και του άλλου κοριτσιού, της κόρης σου, τη Φρανς.
Εσύ, Μπαρνύ...
Όχι, συγνώμη, εγώ θα είμαι η νονά της κόρης της Τζένης.
Τα παιδιά σου δεν θα έχουν νονό.
Ας τα γράψουμε για να μην μπερδευτούμε.
Καίει.
Σκασμός!
Καίει, σου λέω.
Σκάσε, αλλιώς θα φωνάξω να σε πάρει ο δερματέμπορος των κουνελιών.
Μπαρνύ, βοήθησέ με, γυάλισε τα παπούτσια της.
Δεν έχει βούρτσα; Κανένα κουρέλι;
Όχι, αλλά δεν πειράζει. Χρησιμοποίησε την κουρτίνα.
Δεν πρέπει να αφήσουμε τον ιερέα να περιμένει.
Ο Πιερ και η Εμίλ είναι ήδη εκεί.
Το κομπινεζόν σου!
Γύρνα, για όνομα του Θεού.
Σταμάτα!
Ας μην σπάσουμε τα μούτρα μας.
Αν είναι το κάνουμε, ας το κάνουμε μετά.
Λάβετε το άλας της σοφίας.
Μπορεί να είναι για εσάς μια υπόσχεση της αιώνιας ζωής.
Έχει απαίσια γεύση.
Έχουμε πόλεμο, Θεέ μου.
Η ειρήνη μαζί σου.
Είσαι σίγουρη ότι δεν θα χτυπήσει τις καμπάνες;
Έξω απ' το σκοτάδι της εκκλησίας περπάτησαν εκεί στο φως
τέσσερα παιδιά νεοφώτιστα απ' τη χάρη του Θεού και των Γερμανών.
Οι αντάρτες φίλησαν τη σύζυγό τους και τα παιδιά τους...
και γύρισαν στο δάσος.
Θεωρώ τον ιερέα και τους οπαδούς του πραγματική πρόκληση.
Ζουν από κάλπικο νόμισμα.
Θα τους δώσω ένα κομμάτι της σκέψης μου. Ξέρεις τι θα κάνω;
Έβαλα ως στόχο την εκκλησία του Αγ. Βερνάρδου.
ΩΡΕΣ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗΣ
Απέκλεισα τον γηραιότερο ιερέα
επειδή μάλλον θα 'μενε ανεπηρέαστος από ένα καλό αστείο.
Έτσι απέμειναν δύο εφημέριοι.
Ο Φιλίπ Ντεμανουάρ...
και ο Λεόν Μορίν.
Είχα μόνον την εισήγηση με τ' όνο- μά τους στο ποιος θα ήταν πιο δεκτικός.
Ο Φιλίπ πρέπει να ανήκει στη μεσαία τάξη,
και ο Λεόν, με τέτοιο όνομα, μάλλον θα είναι χωρικός.
Ας πάω για τον Λεόν! Πέφτω στον Μορίν.
Ήμουν νευρική, αλλά δεν υπήρχε δρόμος επιστροφής τώρα.
Ο Μορίν είχε βάρδια στις 5:30.
Η θρησκεία είναι το όπιο του λαού.
Όχι ακριβώς.
Έχει νερωθεί απ' την αστική τάξη προς το δικό της συμφέρον.
Αλλά εσείς τους το επιτρέψατε. Είστε ένα και το αυτό τώρα.
Η εκκλησία έχασε την εργατική τάξη, ναι. Αλλά αντεπιτεθέμεθα.
Ένας καθολικός εργάτης ο οποίος έχει κοινωνήσει
θα συνεχίσει την απεργία με περισσότερο ζήλο.
Η αδικία γεμίζει τη χριστιανική καρδιά με φρίκη.
Δεν είναι μόνον αυτό.
Ακόμη κι αν η θρησκεία είχε μείνει καθα- ρή, δεν αποδεικνύεται η αλήθεια της.
Φυσικά.
Είναι καλό που ήρθες.
Καλό; Ήρθα ως εχθρός.
Δεν το νομίζω.
Πότε εξομολογήθηκες τελευταία φορά;
Στην Πρώτη Μετάληψη. Αλλά δεν εξομολογούμαι τώρα.
Δεν είναι εύκολο να παραδεχτεί κανείς τα σφάλματα του προς τον πλησίον του.
Δεν είναι πρόβλημα, δεδομένου ότι δεν πιστεύω στον Θεό.
Είσαι σίγουρη; Δεν προσεύχεσαι ποτέ;
Μόνον όταν είμαι σε αδιέξοδο.
Είναι κατάλοιπο της παιδικής ηλικίας μου. Μια αδυναμία.
Είσαι υπερήφανη, ε;
Έχεις πει ποτέ ψέματα;
- Έχεις κλέψει ποτέ; - Ναι.
- Τι έκλεψες; - Φαγητό.
- Έχεις θυμώσει ποτέ; - Ναι.
Έχεις αμαρτήσει εναντίον της αγνότητος;
Δεν ξέρω.
Έχεις ποτέ στερηθεί για χατίρι άλλων;
Μόνον για την κόρη μου.
Εκτελείς τα πολιτικά σου καθήκοντα;
Μέσες-άκρες.
Πιστεύεις ότι χρησιμοποιείς στο έπακρο τις ικανότητές σου;
Ο Απόστολος Παύλος είπε, "ο κόσμος θα ήταν καλύτερος αν ήσασταν εσείς."
Έκανες μια καλή εξομολόγηση. Τώρα ζήτα συγχώρεση.
Από ποιον;
Από τον Χ.
Θα καθόμαστε εδώ, μέχρι το τέλος του κόσμου.
Δεν έχεις κότσια.
Συγχωρέστε με.
Να σου δώσω άφεση;
- Όχι. - Ναι. Η άφεση θα σου κάνει καλό.
Βγες έξω και γονάτισε.
Σε μια βελούδινη καρέκλα;
Όχι, στο πέτρινο δάπεδο.
Θα πονέσουν τα γόνατά σου.
Πες όποια προσευχή επιθυμείς.
Μα, δεν πιστεύω.
Μια ψευδο-προσευχή θα είναι μια κοροϊδία.
Οι προσευχές είναι πάντα μια κοροϊδία.
Υπάρχει τεράστιο χάσμα ανάμεσα σ' αυτές και σ' αυτούς που τις απαγγέλλουν.
Τι θα συμβεί αν ένα άτομο τις παίρνει στα σοβαρά και πραγματικά πιστεύει;
Ποιος λέει ότι η προσπάθεια είναι κατώτερη απ' την πίστη;
Δεν αισθάνομαι τύψεις.
Το ελπίζω.
Ο Ιούδας είχε τύψεις. Γι' αυτό κρεμάστηκε.
Ζητάμε μεταμέλεια. Το αντίθετο της τύψεως.
Θα μπορούσα να μετανοήσω αν επέλεγα να ζήσω με τη Χριστιανική ηθική.
Ακόμη και χωρίς την επιλογή της Χριστιανικής ηθικής,
ζεις σ' έναν Χριστιανικό κόσμο.
Ξέρεις πότε προσβάλλεις τη συλλογική συνείδηση.
Είσαι πάντα ικανοποιημένη με τη συμπεριφορά σου;
Αλλά η συμπεριφορά μου καθορίζεται απ' την κληρονομικότητά μου,
απ' το σώμα μου και απ' το περιβάλλον μου.
Ώστε είσαι ρομπότ.
Σκύψε το κεφάλι. Θα σου δώσω άφεση αμαρτιών.
Είναι εύκολο να με διατάζεις, ε;
Αρκετά εύκολο.
Σε απαλλάσσω απ' όλες τις αμαρτίες σου...
στο όνομα του Πατρός, του Υιού,
και του Αγίου Πνεύματος.
Με τη βοήθεια του πάθους του Κυρίου μας Ιησού Χριστού...
τις αρετές της Ευλογημένης Παρθένου
και όλων των Αγίων...
όλα τα καλά που έχεις κάνει και τα δεινά που έχεις υπομείνει
να κερδίσουν την άφεση των αμαρτιών σου,
την αύξηση της Θείας χάρης, και την ανταμοιβή της αιώνιας ζωής.
Αμήν.
Να σου δανείσω μερικά βιβλία;
Το πρεσβυτέριο είναι ακριβώς απέναντι απ' τον καινούργιο κινηματογράφο.
Πότε μπορείς να περάσεις;
Μόνον τη νύχτα.
Τετάρτη στις 8:30, σε βολεύει;
Τέταρτος όροφος.
Πατέρα Μορίν.
Δεν θα το ξεχάσεις;
Πήγαινε τώρα.
Τότε θυμήθηκα την τιμωρία που μου είχε επιβληθεί.
Περπάτησα χαρωπά,
αισθανόμουνα κεφάτη, πολύτιμη,
εκτεθειμένη.
Αλλά το κέφι μου ήταν μεγάλο
λόγω της πλήρους ελευθερίας της σκέψης μου
ή της άφεσης που είχα λάβει;
Τετάρτη βράδυ, διέσχισα την πόλη,
στάθηκα έξω από βιτρίνες,
έκανα παρακάμψεις και λοξοδρόμησα...
αλλά στο τέλος, την προκαθορισμένη ώρα,
μπήκα στο σοκάκι μεταξύ εκκλησίας και πρεσβυτερίου.
ΝΥΧΤΕΡΙΝΟ ΚΟΥΔΟΥΝΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΕΤΑΝΟΙΕΣ
Πώς είσαι απ' τις προάλλες;
Ήταν τα καλντερίμια του Αγίου Βερνάρδου μαλακά;
Θα ξαναμπώ σε μια εκκλησία μόνον ως τουρίστας.
- Όλοι είμαστε τουρίστες. - Όχι με τον ίδιο τρόπο.
Μερικοί άνθρωποι δεν εξοργίζονται απ' την χλιδή.
Είμαι εξοργισμένος όσο κι εσύ. Όλα αυτά τα σκουπίδια θα 'πρεπε να πυρποληθούν.
Εσείς, ένας ιερέας, το λέτε αυτό;
Ναι. Νομίζεις ότι οι ιερείς νοιάζονται για τα μπιχλιμπίδια;
Τα επιτρέπουν όμως.
Όχι όλοι.
Είναι ένας αγώνας, αλλά έχει υπάρξει μια πρόοδος.
Για παράδειγμα, τώρα υπάρχει μόνον μία κατηγορία κηδείας.
Παλαιότερα, μπορούσαν τρεις ιερείς να θάψουν έναν άντρα.
Για ποιον λόγο;
Η ταφή δεν είναι μυστήριο.
Είναι κάτι δευτερεύον.
Είμαστε εδώ για τους ζωντανούς. Δεν είμαστε εργολάβοι κηδειών.
Αν ο αγώνας σας είναι μόνον να μειωθεί ο αριθμός των ιερέων...
Όχι, σταματήσαμε επίσης να παίρνουμε δωρεές.
Στην εκκλησία, τα χρήματα είναι πάντα ένα ζήτημα,
οπότε εκείνοι που δεν έχουν χρήματα δεν έρχονται.
Ναι, αλλά αυτό αφορά μόνον την κακή χρήση της διδασκαλίας του Χριστού.
To ζέον ερώτημα ενδιαφέρεται εάν είναι έγκυρη η διδασκαλία του Χριστού;
Ποια είναι η άποψη σου για τον Χριστό;
Έχω διαβάσει τα Ευαγγέλια φυσικά.
Και τον Renan. (Γάλλος θεωρητικός 1823-1892)
Αυτό είναι όλο;
Και...α, ναι. Και το "Η ζωή του Χριστού" του Giovanni Papini.
Του Papini δεν είναι σπουδαίο.
"Ο Ιησούς Χριστός" απ' τον Karl Adams.
Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Tubingen. Τίποτα παραπάνω.
Πάρε αυτό το βιβλίο.
Μπορείς να έρθεις ξανά την Παρασκευή το βράδυ;
Δεν θα το έχω τελειώσει μέχρι τότε.
Δεν πειράζει. Πρέπει να συναντηθούμε.
- Θέλεις να με προσηλυτίσεις; - Αυτό αφορά εσένα και τον Θεό.
Τότε γιατί μου δανείζεις βιβλία;
Εσύ δεν θα μου δάνειζες μερικά, που θα ήθελα να διαβάσω;
Δεν ξέρω.
Γιατί πρέπει να έρθω πίσω;
Δεν αισθάνεσαι ποτέ την ανάγκη να ανταλ- λάξεις ιδέες με τον συνάνθρωπό σου;
Βαρβαρότητα.
Τη Δευτέρα ήταν που συμπεριφέρθηκα βάρβαρα. Δεν ξέρω τι μ' έπιασε.
Παρακαλώ, ξέχασέ το.
Μα, όχι, είχε πλάκα.
Τα λέμε την Παρασκευή.
Το ύφος και η συμπεριφορά ενός στρατιωτικού.
Ιερέας των αστών, σύντροφος πατέρας.
Πρέπει να ενεργεί έτσι για να με μπερδέψει.
Το τέλειωσες κιόλας;
Το διάβασες πολύ γρήγορα.
Δεν μπορούσα να το αφήσω κάτω.
Απ' την Καθολική σκοπιά σας,
αν συνεχίσω να ζω ως άθεη, είμαι καταδικασμένη;
Μα, όχι, τέκνο μου, δεν είσαι καταδικασμένη,
ακόμα και αν συνεχίσεις να ζεις ως άθεη.
"Έξω απ' την εκκλησία δεν υπάρχει σωτηρία. "
Είναι η αόρατη εκκλησία.
Εκτείνεται πολύ πιο πέρα από την ορατή εκκλησία.
Ποια είναι η αόρατη εκκλησία;
Όλα τα ανθρώπινα όντα που ζουν καλοπροαίρετα.
Δεν είναι σε σειρά.
Ποτέ δεν έχω χρόνο να τα οργανώσω. Οι άνθρωποι δεν επιστρέφουν τα βιβλία.
Πόσο αστείο που έπρεπε να πέσω επάνω σου.
Είναι η Θεία Πρόνοια.
Γιατί θα πρέπει εγώ να επιλέξω τα βιβλία σου;
Έλα εδώ. Κάνε την επιλογή σου.
Πάρε το.
Για να δω.
Φυσικά.
Ίσως να μην σου έκανα τη χάρη να σου το δανείσω αυτό.
Αρκετά ξεψειρίζεις ήδη τη μαϊμού.
Τέλος πάντων, αν αυτό σε ευχαριστεί.
- Μόνοναυτό; - Έχω πολύ λίγο χρόνο.
Και η γνώμη σου για τον Karl Adam;
Δυνατός. Αυθεντικός.
Διαβάζοντάς το, αισθάνθηκα να πιστεύω στον Θεό.
Ευτυχώς που το ξεπέρασες.
Πώς μπορώ να πιστεύω χωρίς αποδείξεις;
Δεν υπάρχει ανάγκη κάποιας απόδειξης με τον τρόπο που το εννοείς.
Η πίστη στον Θεό δεν είναι κάποια επιστημονική, πνευματική βεβαιότητα,
όπως φαίνεται να φαντάζεσαι.
Η πίστη στον Θεό είναι η αρμονία ολόκληρης της ύπαρξής μας.
Όταν αγαπάς κάποιον, τον αγαπάς χωρίς απόδειξη.
Το ίδιο ισχύει και για την πίστη: μια ηθική βεβαιότητα.
Μα...
πολλά θρησκευτικά βιβλία έχουν λίστα με αποδείξεις για την ύπαρξη του Θεού.
Όχι, δεν είναι έτσι.
Είναι οδηγοί για να μας βοηθήσουν κατά μήκος ενός τμήματος του δρόμου.
Αλλά υπάρχει πάντα ένα χάσμα που ο άνθρωπος πρέπει να διασχίσει μόνος.
Αν υπήρχαν αποδείξεις, όλοι θα πίστευαν.
Η πίστη δεν θα ήταν καν απαραίτητη.
Θα καταλαβαίναμε, θα ξέραμε.
Θα βλέπαμε.
Δεν θα υπήρχε πια ο κάτω κόσμος, αλλά μόνον ο παράδεισος.
Θα κάνω το πορτρέτο σου.
Αυτή είσαι εσύ.
Τώρα θα κάνω τον Θεό.
Η τελεία θέλει να συμπεριλάβει τον κύκλο.
Αυτό είναι αδύνατο, όπως βλέπεις.
Η κουκίδα πρέπει να περιλαμβάνεται στον κύκλο. Μην αντιστρέφεις τους ρόλους.
Τι προσδοκά ο κύκλος;
Από εσένα εξαρτάται να κάνεις μια κίνηση.
Αν ο Θεός εκβίαζε την υποταγή μας, δεν θα ήμασταν ελεύθεροι.
Η αντιπαραβολή μεταξύ της πίστης στον Θεό και της αγάπης
δεν έχει νόημα.
Αγαπάμε χωρίς αποδείξεις, ναι,
αλλά χάρη στην αγάπη γνωρίζουμε ότι υπάρχει αυτό το πρόσωπο.
Συνεχίζεις να αναρωτιέσαι αν ο Θεός υπάρχει ή όχι.
Ο Θεός δεν έχει καμία ύπαρξη.
Ο Θεός είναι ύπαρξη.
Ξέρεις, ο Ιεχωβάς είπε,
"Είμαι ό,τι είμαι."
Είναι κάπως σαν να λέμε, "Το Χ ισούται με X."
Αυτό που αναρωτήθηκα, μετά την ολοκλήρωση του "Ο Ιησούς Χριστός",
ήταν κατά πόσον αυτή η ύπαρξη του Θεού
είναι μια προσωπική ύπαρξη.
Οι άνθρωποι είναι προικισμένοι με μια προσωπικότητα;
Από πού προέρχεται,
αν όχι από μια υψηλότερη προσωπικότητα;
Όχι απαραιτήτως.
Μπορεί να είμαστε μια πρόοδος
σε σχέση με προηγούμενα μη διαφοροποιημένα είδη.
Τι ωθεί αυτήν την πρόοδο;
Μπορεί το μικρότερο από μόνο του να παράγει το μεγαλύτερο;
Όλα αυτά είναι θεωρητικά.
Ίσως το μικρότερο να μπορεί να παράγει το μεγαλύτερο εν τέλει.
Φαίνεται να πιστεύεις στην αυθόρμητη γένεση.
Φυσικά, Πατέρα,
έχετε όλα τα σωστά επιχειρήματα να με κάνετε να πιστέψω στον Θεό.
Αλλά οι άθεοι μπορούν να βρουν εξίσου ισχυρά επιχειρήματα για το αντίθετο.
Το πιο πιθανό.
Θα πρέπει να σταματήσουμε τη φλυαρία.
Πού ωφελούν τα λόγια;
Ο Θεός, πρώτα απ' όλα,
είναι μια πειραματική, ατομική πραγματικότητα,
διαφορετική για τον καθέναν μας.
Και αμέθεκτος.
Αμέθεκτος.
Πόσο απαίσιο.
Γιατί;
Τι σημασία έχει για εσένα αν υπάρχει Θεός ή όχι;
Τι σημασία μπορεί να έχει;
Είναι όλα αυτά τα θέματα.
Η φιλοσοφία κόντεψε να με οδηγήσει στην αυτοκτονία.
Παίρνεις μια ιδέα!
Οι συνομιλίες μου με τον Μορίν,
μία ή περισσότερες φορές την εβδομάδα,
ήταν πλέον μέρος της ζωής μου.
Ένιωθα σαν στο σπίτι μου εκεί περισσότερο από οπουδήποτε αλλού,
στην εν λόγω αίθουσα που έμοιαζε μ' ένα εγκαταλελειμμένο πλυσταριό
του οποίου το πάτωμα έλαμπε σαν καθρέφτης.
Οι Ιταλοί πολέμησαν όλη τη νύχτα.
Αρνήθηκαν να υπακούσουν στις Γερμανικές εντολές.
Παραδόθηκαν όταν τους τελείωσαν τα πυρομαχικά.
Λυπάμαι που το λέω, αλλά
είναι η τελευταία φορά που θα δούμε τους φτερωτούς μας παίκτες.
Οι Γερμανοί κάνουν μια επίδειξη απολύμανσης
των τοποθεσιών που είχαν καταλάβει οι Ιταλοί,
για να αποδείξουν το γεγονός
ότι υπάρχει διαφορά μεταξύ των συμμάχων τους
και των ίδιων.
Οι απελάσεις ξεκίνησαν.
Με φώναξαν στο Αρχηγείο για το όνομά μου: Χόλντεμπεργκ.
Είμαι Αλσατή.
Ρώτησαν αν ήμουν Εβραία.
Τους διαβεβαίωσα ότι δεν ήμουν.
Πώς μπορείς να λες ότι δεν είσαι Εβραία;
Δεν έχεις βαπτισθεί.
Ούτε και οι Προτεστάντες.
Σίγουρα, οι Προτεστάντες βαπτίζονται.
Ένας Εβραίος δεν ανήκει στη Γαλλική φυλή.
Δεν υπάρχει Γαλλική φυλή.
Αρκεί να δει κανείς όλους τους εφευ- ρέτες και τους επιστήμονές μας!
Όταν η Γαλλία μιλάει, ο κόσμος ακούει.
Εκείνο το βράδυ
έμεινα μόνη στο γραφείο για να κάνω διορθώσεις.
Είμαστε κλειστά, κύριε. Αν θέλετε να δείτε τον Διευθυντή...
Όχι, αγαπητέ συνάδελφε. Εσένα ήρθα να δω.
Θέλω να πω αντίο.
Πάω μακριά. Σας αφήνω.
Γιατί, κε Εντελμάν;
Δεν ξέρω κανέναν Εντελμάν.
Ο Εντελμάν τώρα είναι ο Ζωρζ Μουσέ.
Ο ηλικιωμένος δάσκαλος της φιλοσοφίας, με τα γκρίζα μάτια κάποτε τόσο λυπημένα
έλαμπε τώρα απ' τον πυρετό της περιπέτειας.
Είμαι ως εδώ. Αυτό κρατάει πάρα πολύ καιρό.
Αν ο άνδρας μου δεν δραπετεύσει, κρίμα. Η μητέρα μου, η θυρωρός, συμφωνεί.
Πήγαινε αυτές τις εκθέσεις στον καθηγητή Ντιβάλ.
Μπορώ να έχω τη διεύθυνσή του, παρακαλώ;
Όχι, βρες την μόνη σου! Σκασίλα μου!
Βγαίνουν έξω απόψε.
Μεγάλωσες με υπηρέτες;
Πρέπει να φταίει το κόμπλεξ του θυρωρού και η οξεία συζυγική στέρηση.
Τι είπες;
Μπορώ να καταλάβω τον θυμό σου, αλλά όχι αυτήν τη κακία.
Γιατί η κακία πρέπει να είναι ευκολότερη για να ελέγξεις έναν χαρακτήρα;
Ξέρεις ότι υπάρχει μια γυναίκα σαν εσένα, η Άρια χήρα ενός Εβραίου,
και η Γκεστάπο τής πήρε τα δύο παιδιά της;
Θα πω ότι ο πατέρας της δεν ήταν Γάλλος.
Θα επινοήσω έναν Άριο πατέρα, έναν που να του μοιάζει, που δεν θα το αρνηθεί.
Τι χαστούκι.
Είδα τον ουρανό με τ' άστρα.
Αυτή η Μπάρνι... όταν βαράει!
Την Κυριακή αποφάσισα να πάω τον μικρό Δημήτρη
στον αγρότη που είχα πάει την κόρη μου.
Σου αρέσει;
Απάντησέ μου!
Ελέγχουν ταυτότητες.
Τι πρέπει να κάνουμε;
Θα κόψουμε δρόμο μέσα απ' τα χωράφια. Είναι πολύ πιο ωραία.
Θα περάσουμε μέσα απ' το δάσος. Θα μαζέψουμε χόρτα για τα κουνέλια.
Βοήθησέ με.
Αυτός είναι ο Δημήτρης.
Θα μείνει μαζί σου και θα παίξετε παρέα.
Γιατί δεν μπορείς να είσαι ευγενική;
Μα, ξέρεις καλά ότι ο φίλος μου είναι ο Τίτι Σερπολέτ.
Πήρε πέντε αγελάδες.
Γιατί τα λευκά παπούτσια σου είναι βαμμένα μαύρα;
Ήτανε πήχτρα στη βρώμα.
Να τα καθάριζες. Δεν έπρεπε να τα βάψεις.
Δική της ιδέα ήταν.
Πες μου γιατί.
Γιατί ο μπαμπάς μου πέθανε.
Καλημέρα, κε Λατουίγ.
Τι ζητάς εδώ;
Κανένα ίχνος μακιγιάζ στο πρόσωπο της Κριστίν,
ή στα μεγάλα της σκουλαρίκια.
Δεν έχεις βάλει μέικ-απ;
Το έβγαλα.
Γιατί;
Πάω στον πνευματικό μου σύμβουλο.
Είναι ο Λεόν Μορίν;
Ναι, ο Πάτερ Μορίν.
Εσύ τι ζητάς εδώ;
Πήγαινα να τον δω. Αλλά πήγαινε εσύ.
Μην φεύγεις. Περίμενε.
Τι αστείο να συναντηθούμε εκεί.
ΤΌταν πρωτοπήγα, σκέφτηκα: "Βρήκες αυτό που έψαχνες επιτέλους."
Δεν είναι στην περιοχή σου.
Η Ντανιέλ Όλντεμπεργκ με πήγε εκεί πρώτη φορά.
Τώρα θυμήθηκα ότι, η Ντανιέλ έλεγε ότι βλέπει έναν ιερέα περιστασιακά.
Τα πράγματα που λέει! Μερικές φορές θέλω να τον χτυπήσω.
Η Ντανιέλ κι εσύ είστε Καθολικές;
Όχι με τον ίδιο τρόπο. Γι' αυτήν η θρησκεία είναι σαν τη Γαλλική Ιστορία.
Και για εσένα;
Είναι διαφορετικά.
Από εκεί που κατάγομαι, είναι στο αίμα μας.
Ο Πάτερ είπε τίποτα για εμένα;
Είπε ότι είσαι περίεργο κορίτσι.
Μόνον αυτό;
Δεν ήθελα να το επαναλάβω αυτό.
Είπε, "Είναι πιο κοντά στον Θεό απ' τους ενορίτες μου."
Η μαντάμ Σανγκρεντίν σάς το είπε;
Ναι, αυτή.
Πολύ ελαφρύ το χέρι σας.
Εννοούσε το χαστούκι στο γραφείο ή το χάδι στις σκάλες;
Έπρεπε να το ξεκαθαρίσω.
Εγώ...
Είμαι ερωτευμένη με μια κοπέλα.
Μόλις το ξεστόμισα, αυτή η μαύρη αλήθεια ήρθε στη επιφάνεια πάλι.
Και η σκέψη της Σαμπίν, έκανε την καρδιά μου να πάλλεται.
Φυσικά, όλοι οι άνδρες της ηλικίας σου έχουνε φύγει.
Μα, εσείς είστε ένας άντρας της ηλικίας μου.
Δεν είναι το ίδιο.
Είμαι μια ξεχωριστή περίπτωση.
Ένα κορίτσι στο γραφείο σου;
Είναι όμορφη και έξυπνη. Είναι υπεύθυνη για τα πάντα.
Είναι σαν μια ακτίνα μαύρου φωτός.
Την λένε Σαμπίν.
Γιατί δεν την έφερες;
Δεν θα ερχόταν ποτέ. Είμαι υφιστάμενή της.
Και δεν την αγαπώ, όπως συνηθίζω.
Ποτέ δεν την αγάπησες. Δεν ξέρεις καν ποια είναι.
Ζεις μέσα στο κέλυφός σου.
Είναι πάνω από εμένα. Όταν ακούω αυτόν τον θόρυβο, γίνομαι άγρια ευτυχισμένη.
Χωρίς καν να γνωρίζω αν είναι ή ελπίζοντας να είναι η Αντίσταση.
Ακόμα κι αν λέω στον εαυτό μου ότι πε- θαίνει κόσμος τραγικά, γεμίζω από χαρά.
Όταν κάθε φρένο για την κόλαση έχει σπάσει, θέλω να γίνω κομμάτι της.
Το ίδιο συμβαίνει και σε εμένα.
Είμαστε όλοι ταλαιπωρημένοι. Απολαμβάνουμε έναν καλό αγώνα.
Η ανθρώπινη φύση είναι διεφθαρμένη. Δεν πρέπει να αποδεχτούμε αυτό.
Και ο πόλεμος άλλαξε τον τρόπο που ζούμε.
Υπάρχουν άνθρωποι στο δωμάτιό μου διαρκώς.
Κοιμούνται στο κρεβάτι μου.
Τι είδους άνθρωποι;
Εβραίοι, φυσικά.
Ρίχνω έναν μέσα στην κολυμβήθρα και άλλοι εμφανίζονται.
Σχεδόν έχουμε μανιβέλα στα βαπτιστικά πιστοποιητικά.
Η μητρόπολη με επιπλήττει.
Η κυρία Λατουίγ δεν μπορούσε να κρατήσει τη Φρανς,
έτσι αποφάσισα να την κρατήσω μαζί μου έως ότου βρω μιαν άλλην οικογένεια.
Πήγε στο σχολείο.
Μια μέρα ήρθε στο σπίτι ακτινοβολώντας.
Ξέρω τα πάντα τώρα.
Μας είπαν τα πάντα. Τα κατάλαβα όλα.
Ποια όλα;
Τα πάντα. Τώρα ξέρω ποιος με έκανε.
- Ποιος; - Ο Θεός.
- Ποιος σου το είπε; - Ο κύριος.
Ποιος κύριος;
Ο ιερέας.
- Πού; - Στη κατήχηση.
- Αλλά πού; - Στην εκκλησία.
Ήσουν στην εκκλησία;
Η Λουσί Τριβολί με πήγε.
Μου έδωσαν ένα μικρό βιβλίο.
Δίνουν κουλουράκια χωρίς κουπόνια.
Τώρα ξέρω τομ Θεό.
Δεν τον είδες.
Δεν μπορούμε να τον δούμε. Δεν έχει σώμα. Αλλά δεν πειράζει.
Η Λουσιέν Μπερνάρντ μού σύστησε τις δεσποινίδες Ρεν και Έμμη Πλαντάν,
γεροντοκόρες αδελφές που ζουν στα περίχωρα
και πρόθυμες ν' αναλάβουν ένα παιδί.
Ως κορίτσι είχα ωραία μαλλιά. Κάποιος είπε,
"Τι κρίμα, τέτοια μαλλιά στην κόρη ενός εργάτη."
Η αγαπημένη μου μητέρα απαγόρευσε τον γάμο μας
λόγω της διαφορετικής κοινωνικής τάξης.
Αυτός πέθανε από την ισπανική γρίπη.
Οπότε δεν μπορούσε να τον έχει ούτε αυτή.
Έμμη!
- Βγάλε τα αυτά. - Γιατί;
Θέλω να βλέπω τα μάτια των ανθρώπων.
Απεχθάνομαι τα εμπόδια.
Οι στήλες στις εκκλησίες είναι απαίσιες.
Δεν μπορείς να δεις τον βωμό.
Και το σκοτάδι είναι πολύ κακό.
Χρειαζόμαστε τεράστιες, μοντέρνες εκκλησίες, λουσμένες στο φως.
Θρησκευτικούς ουρανοξύστες.
Όχι, αλλά ένας γυάλινος καθεδρικός ναός δεν είναι κάτι;
Κάποιος νομίζει ότι είμαστε πανσιόν.
Βάλτε το στο τραπέζι του μπιλιάρδου.
Ποιος ήταν;
Δεν τον ξέρω.
Τι λέει ο Μορίν που είσαι υπέρμαχος της κατεχόμενης Γαλλίας;
Θα βοηθήσει όταν βρεθώ μπροστά απ' το εκτελεστικό απόσπασμα της Απελευθέρωσης.
Τι έκανες στα μαλλιά σου;
Αυτός φταίει. Απείλησε να μη μου δώσει άφεση αν συνέχιζα να τα βάφω.
Ξέρει ακριβώς πόσο κοστίζει. Θα έχει κάποιον μετανοημένο κομμωτή.
Με συμβούλεψε να μιμηθώ την απλότητα των κομουνιστριών γυναικών.
Αμέσως κατάλαβα πως με τον όρο "κο- μουνίστριες γυναίκες" εννοούσε εσένα.
Τον έχεις σοβιετικοποιήσει εντελώς.
Έκανες καλή δουλειά.
Όχι, αυτός με έχει κομουνιστικοποιήσει.
Είπα ότι μητέρα μου επέκρινε τους νεαρούς κομμουνιστές
επειδή δεσμεύονται πριν να ωριμάσουν.
Αυτός σαντέτεινε ότι "Έχουν δίκιο. Η ωριμότητα έρχεται με τη δέσμευση."
Δίπλα στο σπίτι των αδελ- φών Πλαντάν ήταν ένα λιβάδι
όπου οι Γερμανοί στρατιώτες έκαναν ασκήσεις κάθε πρωί.
Είσαι καλά;
Σε αγαπάω τόσο πολύ καιρό
Θα σε θυμάμαι πάντα
Θα μείνετε για πάντα εδώ;
Όχι. Ξεκουραζόμαστε. Θα πάμε στη Ρωσία.
Μακάρι να μπορούσες να μείνεις εδώ για πάντα.
Κάνει φασαρία;
Όχι, είναι πολύ γλυκό κοριτσάκι.
Και πολύ έξυπνο.
Δουλεύεις σκληρά στο σχολείο;
Ναι. Ο δάσκαλος πέθανε,
αλλά δεν πειράζει. Μας φέρανε έναν άλλον.
Όταν θα πεθάνεις,
τι θα ήθελες να βάλω στον τάφο σου;
Όχι ακριβά λουλούδια. Θα χρειαστώ τα χρήματα ν' αναθρέψω τα παιδιά μου.
Τι είναι αυτό; Ποιος σου έδωσε αυτό το βραχιόλι;
Είναι απ' τον φίλο μου, τον Γκιντέρ.
Το φίλο σου, τον Γκιντέρ;
Είναι ένας πολύ όμορφος Γερμανός στρατιώτης. Τον αγαπώ.
Το καλοκαίρι ήρθε.
Οι Γερμανοί είχαν επιβάλει επ' αορίστον απαγόρευση κυκλοφορίας απ' τις 20:00μμ.
Δεν μπορούσα να επισκεφτώ τον Μορίν να του επιστρέψω τα βιβλία.
Άρπαξα την ευκαιρία και σταμάτησα ένα Σάββατο πρωί.
Πατέρα, θα γίνει λειτουργία της Θείας Ευχαριστίας απόψε;
Πάρε τα κλειδιά. Έρχομαι αμέσως.
Περίεργα τα ήθη του ιερέα, ακόμη και μπροστά σε τρίτο άτομο με κατέπληξε.
Δεν είχα δει ποτέ κανέναν τόσο αδιάφορο για το τι θα πει ο κόσμος.
Αυτό το φύλαξα για εσένα.
Δεν δέχεσαι δώρα από άλλους;
Ναι. Αποδέχομαι την ελεημοσύνη απ' τον χρόνο σας.
Ελεημοσύνη;
Ναι, είναι αλήθεια, σου δίνω ελεημοσύνη απ' τον χρόνο μου.
Και τώρα φάε αυτό το αχλάδι.
Όχι, ευχαριστώ, Πατέρα.
Αυτό είναι υπερηφάνεια.
Μπορεί να αντιπαθείς τους αστούς, αλλά εσύ είσαι ακόμα πιο αστή.
Δεν σε βάζει σε πειρασμό;
Παρ' το.
Όχι, ευχαριστώ, Πατέρα.
Τότε θα το δώσω σε έναν λιγότερο ανόητο.
Κάποιος πρέπει να παίρνει τη ζωή απλά.
Εσύ είσαι απλή;
Δεν ξέρω.
Θα σας έκανα εντύπωση ως απλή;
Δεν εντυπωσιάζομαι έτσι κι αλλιώς.
Κι εσείς, Πατέρα, είστε απλός;
Ναι, έτσι νομίζω.
- Τι νομίζετε για εμένα; - Τίποτα.
Τίποτα; Δεν είναι δυνατόν.
Αν και έχω μία άποψη για εσένα, κανείς δεν θα με ρωτήσει για την αξία σου.
Αλλά όταν στέκομαι εδώ μπροστά σας,
τι σκέφτεστε για εμένα;
Σε σκέφτομαι ως ένα έμβρυο.
Με κατηγορείτε για υπερηφάνεια. Γιατί η υπερηφάνεια είναι κάτι κακό;
Είναι έλλειψη αυτοσεβασμού.
Αντιθέτως. Είναι επίδειξη μεγάλου αυτοσεβασμού.
Είναι αυταπάτη.
Αυταπάτη; Πως;
Νομίζεις ότι είσαι πιο σημαντικός απ' ό,τι είσαι.
Ο Γαβριήλ χτυπά.
Θα έπρεπε να προσευχηθεί όπως οι αγρότες του Millet
ή να αγνοήσει το αίτημα της εκκλησίας.
Θα μπορούσε να φανεί γελοίος ή ανεπαρκής.
Γνωρίζεις τον Γαβριήλ;
"Ο άγγελος ανακοίνωσε στη Μαρία ότι θα είναι η μητέρα του Χριστού.
Η σύλληψη έγινε απ' το Άγιο Πνεύμα.
Και ο Λόγος έγινε σάρκα
και κατοίκησε ανάμεσά μας.
Προσευχηθείτε για εμάς, Αγία Μητέρα του Θεού."
Και αν δεν ήσουν τόσο έξυπνη, θα είχες ανταπαντήσει,
"Αυτό μπορεί να μας κάνει άξιους στις υποσχέσεις του Χριστού. "
Πρέπει να βάψεις τα νύχια σου.
Χρειάζεται έναν σύζυγο.
Κρίμα. Το κάνω με ένα ραβδί.
- Μπορεί να βλάψεις τον εαυτό σου. - Δεν είμαι εύθραυστη.
Όταν υπάρχουν κενά στις συζητήσεις μας,
περιμένετε απ' το Άγιο Πνεύμα να σας κάνει τον υποβολέα;
Φτωχό μου παιδί.
Σου αρέσει να φλυαρείς.
Δεν απαντήσατε στην ερώτησή μου.
Κατά τη σιωπή σας δέχεστε βοήθεια απ' το Άγιο Πνεύμα;
Σαν μου έλεγαν ανοησίες, όταν ήμουν παιδί, έλεγα,
"Πήγαινε μίλα στους τοίχους του αχυρώνα."
Γιατί είμαι τόσο απαίσια απέναντί σας;
Συμβαίνουν αυτά.
Θα περάσει.
Φεύγω.
Δεν θα πάρεις τίποτα βιβλία σήμερα;
Δεν κρατάω κακία.
Τι συμβαίνει, Σαμπίν;
Η μητέρα μού έστειλε γράμμα, λέει ότι ο αδελφός μου συνελήφθη απ' την Γκεστάπο.
Πήρε ένα γράμμα με ταχυδρο- μική σφραγίδα του Drancy
στο οποίο λέει ότι τον πάνε στη Γερμανία.
Τελειώνει με τις λέξεις, "Ζήτω η Γαλλία».
Δεν ακούσαμε νέα του ξανά.
Η Σαμπίν διαχειριζόταν το γραφείο ως συνήθως.
Το πρόσωπό της είχε χλωμιάσει. Έχασε σχεδόν όλη την πρότερη ομορφιά της.
Δακτυλογράφησέ το σε τρία αντίτυπα και να τα υπογράψει ο διευθυντής.
Μέσα σε λίγες εβδομάδες, φαινόταν χρόνια μεγαλύτερη.
Αν έχεις την καλοσύνη πέρνα μέσα.
Πού είχαμε μείνει,
δεσποινίς υπερήφανη;
Νομίζω ότι αυτό που με εξεγείρει στον Χριστιανισμό
είναι η ιδιοτέλεια η οποία εμπλέκεται.
Πρέπει να κάνεις αυτό ή να μην κάνεις το άλλο, για να πας στον παράδεισο.
Όταν φυτεύεις έναν σπόρο, δεν θέλεις να αναπτυχθεί;
Αυτό είναι ο παράδεισος, η βλάστηση του σπόρου.
Θυμάσαι τον σπόρο μουστάρδας για τον οποίο ο Κύριος μας μίλησε;
Ο δικός σας Κύριος.
Είναι τόσο δικός σου όσο είναι και δικός μου.
Όχι, αν αρνηθώ.
Μπορείς ν' αρνηθείς κι ότι η γη γυρίζει, αλλά αυτό δεν θα αλλάξει πολλά.
Είμαι δυστυχισμένη όσο ποτέ
απ'ο τότε που μίλησα μαζί σας για αυτά τα πράγματα.
Διάβασα τα βιβλία που μου δανείσατε.
Αλλά ξέρω ότι μου κάνουν κακό.
Με σκοτώνουν.
Είμαι βασανισμένη, κυνηγημένη, κατατρεγμένη.
Αισθάνομαι ότι πρέπει να σταματήσω να έρχομαι εδώ,
αλλά δεν μπορώ να κρατηθώ να μην έρθω.
Αυτό το αποκαλούμε η λειτουργία της χάριτος.
Τη νύχτα σκέφτηκα ότι,
η πίστη στον Θεό κάνει τη ζωή μια υποφερτή ανηφόρα.
Αλλά οι συνομιλίες μου με τον Μορίν είναι ανησυχητικές.
Παίρνω φόρα σαν ταύρος, μα, το εμπόδιο εξαφανίζεται μόλις το φτάνω.
Παρασυρόμενη απ' την ορμή μου,
πέφτω, δεν ξέρω πού.
Καταλήγω χαμένη, απ' την έλλειψη ενός αντιπάλου.
Ο Μορίν μού φαίνεται άμεμπτος.
Μέρος της σοφίτας μου ήταν γεμάτο από μπάζα.
Αποφάσισα να περάσω τη Δευτέρα της Πεντηκοστής, καθαρίζοντάς τα.
Ήταν τότε που χτύπησε η καταστροφή.
Πατέρα...
Έχω κάτι να σας πω.
Ορίστε, πείστηκα.
Πείστηκες;
Θα προσηλυτιστώ. Πείτε μου τι να κάνω.
Τι σου συνέβη;
Τίποτα.
Σκοπεύω να ενταχθώ - ή να επανενταχθώ - στην Καθολική Εκκλησία.
Γιατί;
Έχω στριμωχτεί. Τα παρατάω.
Μήπως είσαι υπερβολικά κουρασμένη ή μήπως πεινάς;
Όχι, δεν είμαι κουρασμένη και μόλις έφαγα πατάτες.
Γιατί θέλεις να προσηλυτιστείς;
Δεν θέλω. Είμαι αναγκασμένη.
Τι σημαίνει για εσένα ο προσηλυτισμός;
Αρχικά να ακολουθήσω τα διδάγματα του Χριστού.
Ποια διδάγματα;
Να ήμαστε πάντα ταπεινοί.
Να αρχίσουμε να αγαπάμε τους άλλους.
Θα κάνω το καλύτερο γι' αυτούς.
Πρακτική αυτοθυσία.
Προσευχή στον Θεό.
Συμμετοχή στα μυστήρια.
Ένωση με την εκκλησία.
Σκέψου το πριν να πάρεις μια τέτοια μνημειώδη απόφαση.
Δεν είναι μία απόφαση.
Δεν έχω άλλη επιλογή.
Νομίζεις πως δεν έχεις.
Ήσουν λίγο νευρική και συγκινημένη τον τελευταίο καιρό.
Ήμουν αρκετά ήρεμη και ολομόναχη στη σοφίτα.
Τι συνέβη εκεί;
Τίποτα απολύτως.
Αντιθέτως, όλα τελείωσαν.
Τι εννοείς;
Όπως όταν το οπλοστάσιο ανατινάχθηκε.
Έχεις χάσει τα μυαλά σου, κορίτσι μου.
Πιστέψτε με, αν προσηλυτίζομαι, είναι αντίθετο προς τη θέλησή μου.
Καθαρή περίπτωση δαιμονισμού.
Θα πρέπει να σ' εξορκίσω.
Πατέρα...
φυσικά κάνατε τα πάντα ώστε να με κάνετε χριστιανή.
Τώρα είναι σαν να θέλετε να πάψω ν' ακολουθώ τον Κύριό σας.
Γιατί πρέπει να το κάνεις;
Επειδή δεν είμαι σίγουρη πως ό,τι είπε ήταν λάθος.
Θα δηλητηριάσεις την ύπαρξή σου.
- Θα καταστρέψεις τη ζωή σου. - Είναι αλήθεια.
Τα λέτε για να με δοκιμάσετε.
Ξέρω ότι τίποτα χειρότερο δεν έχει, ή δεν μπορεί, ποτέ να μου συμβεί.
Δεν σου πέρασε απ' το μυαλό να γίνεις Προτεστάντης;
Είναι συνήθως καλοί άνθρωποι.
Γιατί με εμπαίζετε, Πατέρα;
Δεν κάνω κάτι τέτοιο. Είναι η αλήθεια.
Τώρα, μιλώντας πρακτικά...
οφείλω να εξομολογηθώ πριν από τη λήψη της κοινωνίας.
Πρέπει να πάω στην εκκλησία της ενορίας μου;
Όχι, μπορείς να έρθεις στον Άγιο Βερνάρδο.
Εσείς θα είστε που θα...;
Ναι, δεδομένου ότι γνωριζόμαστε.
Εξομολόγηση γίνεται κάθε Δευτέρα, Τετάρτη, Παρασκευή, και Σάββατο,
από τις 5:30 έως τις 7:30 ή τις 8:00.
Ή τα πρωινά, πριν να έρθει ο κόσμος.
Θα έρθω αύριο τ' απόγευμα.
Όπως επιθυμείς. Αν δεν έρθεις, δεν πειράζει.
Τώρα τα έχω δει όλα.
- Καλησπέρα. - Ω, όχι, δεν είναι.
- Γιατί είσαι τόσο καταπονημένη; - Από τη ματαιότητα.
Θα περάσει, θα δεις. Δεν είναι τίποτα αυτό.
Να επαναλάβεις μετά από εμένα.
"Κύριε, φώτισε τη συνείδησή μου,
ξέρω ότι ίσως να σε έχω προσβάλει,
και εξιλέωσέ με με μια ταπεινή εξομολόγηση,
πραγματικής μεταμέλειας, και ειλικρινούς μετάνοιας."
"Κύριε, φώτισε τη συνείδησή μου
ξέρω ότι ίσως σε έχω προσβάλει..."
"Και εξιλέωσε με με μια ταπεινή εξομολόγηση..."
Πρέπει να το επαναλάβω;
Ναι, αλλά με την ησυχία σου. Δεν υπάρχει βιασύνη.
"Και εξιλέωσέ με...
με μια ταπεινή εξομολόγηση, πραγματικής μεταμέλειας και ειλικρινούς μετάνοιας."
"Το ευγενικό πνεύμα σου θα με οδηγήσει πάλι στον δρόμο της αλήθειας."
"Κύριε, θέλω να με επαναφέρεις στον δρόμο της δικαιοσύνης."
Τα χέρια σου είναι ακόμα καθαρά, ε;
Όχι, Πατέρα.
Το σώμα σου είναι ο ναός του Αγίου Πνεύματος.
Του οφείλεις τον μεγαλύτερο σεβασμό.
Ο ανθρώπινος οργανισμός δεν είναι θαυμάσιος;
Ναι.
Οπότε δεν θα πρέπει να τον καταχράσαι.
Θα σταματήσεις την εξαχρείωση.
Πώς τα πας στη δουλειά;
Οι άλλοι με απεχθάνονται επειδή θέλω να προσηλυτιστώ.
- Κι εσύ, τους αγαπάς; - Δεν μπορώ.
Λατρεύω τον Θεό, εάν υπάρχει, επειδή είναι τέλειος και παντοδύναμος,
αλλά όσον αφορά αυτούς...
"Όποιος λέει, 'αγαπώ τον Θεό', μα δεν αγαπά τους αδελφούς του είναι ψεύτης."
Κατά τον Άγιο Ιωάννη.
Τίποτα άλλο που να σε απασχολεί;
Τι είναι αυτό;
Την πρώτη φορά που ήρθα εδώ,
είπα ψέματα στον εαυτό μου, ότι επρόκειτο για πλάκα.
Νόμιζα ότι θα έπαιζα θέατρο επί μήνες,
ότι θα κρυβόμουν απ' τον εαυτό μου, ότι θα έτρεχα μακριά.
Κάτι που είναι γνωστό ως η χάρη της αντίστασης.
Αυτό είναι όλο;
Ως τιμωρία για αυτές τις αμαρτίες, πες μια φορά,
"Θεέ μου, ας αγαπήσω τον γείτονά μου, ως εαυτόν, και όπως αγαπώ εσένα."
Η ελαφρότητα αυτής της τιμωρίας με είχε κατατροπώσει.
Πρέπει να αρχίσεις να πηγαίνεις στην κατήχηση.
Ήδη πηγαίνω.
Πώς;
- Γιατί δεν μου το είπες; - Θα θύμωνες.
- Γιατί δεν μου το είπαν οι αδελφές; - Δεν το ξέρουν.
- Πότε πηγαίνεις; - Μετά από το σχολείο.
- Και όταν καθυστερείς; - Νομίζουν ότι κρατήθηκα ως τιμωρία.
Χαίρομαι που σε ξαναβλέπω.
Με κάνει να υποφέρω τρομερά.
Γιατί;
Φαντάσου ένα σαλιγκάρι με κέλυφος σπασμένο, μα, ακόμα ζωντανό,
γεμάτο από πληγές, να σέρνεται ανάμεσα σε βρώμικες πέτρες.
Ο ήλιος θα θεραπεύσει τις πληγές του.
Εάν έχεις αδελφικά συναισθήματα πώς μπορείς να συνεργάζεσαι;
Η Γαλλία δεν έχει άλλη διέξοδο.
Ακόμη και εάν αυτό ήταν αλήθεια,
ακόμη και αν η Αντίσταση ήταν καταδικασμένη σε αποτυχία,
ακόμη και αν η συνεργασία ήταν ο μόνος τρόπος επιβίωσης,
δεν έχεις δικαίωμα, ως Χριστιανή, ν' ακολουθήσεις αυτόν τον δρόμο.
Γιατί όχι;
Καλύτερα η Γαλλία να χαθεί, παρά να ζει αμαρτάνοντας θανάσιμο.
Η ερμηνεία της συνεργασίας ως του μικρότερου δυνατού κακού, δεν την καθιστά θανάσιμο αμάρτημα.
Ναι, την καθιστά.
Αποδέχεται την απέλαση και τη δολοφονία αθώων.
Όπως του αδελφού της Σαμπίν, μεταξύ χιλιάδων άλλων.
Το μόνο που κάνει η αντίσταση είναι να προκαλεί αντίποινα.
Με άλλα λόγια, εσύ, μια Καθολική,
θ' αφήσεις την κόρη μου ν' απελαθεί, έτσι ώστε η δική σου να έχει γάλα;
Πρέπει να θυσιάσουμε τους δικούς μας ακόμα κι αν δεν έχει νόημα;
Οι απελαθέντες είναι και δικοί σου άνθρωποι.
Οι Εβραίοι; Πλάκα μου κάνεις;
Ακριβώς.
Ο Κύριος μας είναι Εβραίος.
Σίγουρα...
Αυτό που θέλω είναι να παντρευτώ.
Το νυφικό μου θα έχει μπροστινά κουμπιά.
Το τρομερό είναι ότι,
τα αγόρια πάντα με ακολουθούν στο δρόμο.
Άκου, Αρλέτ,
πρέπει να συναντήσεις κάποιον που να μπορεί να σε βοηθήσει.
Έναν ιερέα που να ενδιαφέρεται για τους νέους.
Είναι νέος;
- Πόσων ετών; - Στην ηλικία μου.
- Πότε μπορούμε να τον δούμε; - Αύριο.
Είναι όμορφος.
Τώρα που το είπε η Αρλέτ,
συνειδητοποίησα ότι ο Μορίν ήταν πράγματι όμορφος.
Αναρωτήθηκα, με μια σουβλιά άγχους,
αν δεν ήταν αμαρτία
το ν' απολαύσω τη σωματική διάπλαση του εξομολογητή μου.
Αλλά τι κακό θα μπορούσε να υπάρχει σε αυτό;
Τα Ευαγγέλια υπαινίσσονται ότι ο Ιησούς ήταν όμορφος.
Η ομορφιά είναι δώρο του Θεού.
Σας ευχαριστούμε, Κύριε, για το ότι κάνατε τον δούλο σας, Μορίν,
ένα εκλεπτυσμένο έργο τέχνης.
Οι σκέψεις αυτές έκαναν την Αρλέτ να φαίνεται συνετή.
Η δεκτικότητα του Μορίν ήταν τέτοια,
ώστε εκείνοι που του μιλούσαν κατέληγαν να του μοιάζουν.
Θα ήθελα να το ξεκαθαρίσω.
Σπάνια πάω σε λειτουργία. Δεν μου φέρνει αγαλλίαση.
Λες να φέρνει σ' εμένα;
Μην ζητάτε απ' τη λειτουργία περισ- σότερα απ' όσα μπορεί να δώσει.
Έχω δουλειές να κάνω.
Με συγχωρείτε, πρέπει να φύγω.
Είδες; Το ξενοδοχείο Κλαρμόν ανατινάχθηκε.
Δεν το πρόσεξες; Δεν είναι στον δρόμο σου;
Ναι, είναι στον δρόμο μου.
Και πέρασες απ' αυτά τα ερείπια χωρίς να τα προσέξεις;
Όχι, δεν τα πρόσεξα.
Κάτι δεν πάει καλά.
Ήμουν πολύ αφηρημένη.
Ήσουνα για πολύ ώρα.
Τι σημασία έχει;
Γιατί να σας ανησυχεί τόσο;
Δεν ειν' αμαρτία τ' ότι δεν παρατήρησα πως το Κλαρμόν ανατινάχτηκε.
Αμαρτία ή όχι, το να έχεις το κεφάλι συννεφιασμένο, είναι ένα θέμα.
Στο δρόμο προς το σπίτι μου, πέρασα από την πλατεία, όπου βρισκόταν το Κλαρμόν .
Το ότι δεν το είχα προσέξει πριν με τάραξε.
Θα δω τον Πατέρα Μορίν το επόμενο Σάββατο.
Μου έδωσε ένα βιβλίο και μου ζήτησετην περίληψή του.
Καθώς έφευγα, είπε,
"Αντίο, μικρή πεταλούδα."
Ποιο βιβλίο;
Είναι δυσνόητο. Δεν καταλαβαίνω λέξη.
Λέγεται "Το Ένδοξο Διακύβευμα της Πίστης". Πού να το τελειώσω;
Αν δεν τα καταφέρω, δεν τολμώ να του το επιστρέψω.
Πείτε μου, Πατέρα...
Έχω μία φίλη, ο οποία χωρίζει, κι ίσως να χρειαστεί τη βοήθειά σας.
Πώς;
Έχει πέντε εραστές.
Δύο στην πολιτοφυλακή, έναν στην Αντίσταση,
έναν μαυραγορίτη, και πιο πρόσφατα, έναν Γερμανό.
Η δουλειά της στην Τράπεζα της αφήνει λίγο χρόνο
να εξυπηρετήσει την Αντίσταση, το Βισί, και τη Γερμανία.
Δεν μπορεί να κάνει ταχυδακτυ- λουργίες με τα ραντεβού της,
και επιπλέον κάνει λαθρεμπόριο χρυσού.
Καλώς, θα ήθελα να συναντήσω αυτό το ενδιαφέρον άτομο.
Χαίρετε, Πατέρα.
Αυτή είναι η φίλη μου, η Μαριόν Λαμιράλ.
Περάστε.
Σου λείπει ένα σκουλαρίκι.
Ξέχασα να το ξαναφορέσω
μετά από ένα τηλεφώνημα.
Πόσων ερών είσαι;
Θα κλείσω τα 26 την άνοιξη.
Όπως το υπολόγισα. Είμαστε συνομήλικοι.
Λοιπόν, τι κάνεις στη ζωή;
Πολλά πράγματα.
Όπως;
Κατ' αρχάς χωρίζω.
Και ο λόγος, αν επιτρέπεται;
Εκείνος δεν με θέλει πια. Έχει καλούς λόγους.
Ο Πάτερ είδε τον άντρα της Μαριόν.
- Γιατί; - Να τον πείσει να την ξαναδεχτεί.
- Και θα την δεχτεί; - Θα αστειεύεσαι.
Είναι εκπληκτικό το ότι ήταν ευγενικός.
Ένα είναι σίγουρο: Η Μαριόν γουστάρει τον Μορίν.
Λέει ότι θα γίνει δικός της.
- Μπορείς να το καταλάβεις αυτό; - Όχι, δεν μπορώ.
Είναι αδιανόητο.
Δεν γίνεται να παραβλέψω ότι ένας ιε- ρέας είναι αφιερωμένος στον Θεό.
Κάτι που δεν έχει σημασία για τη Μαριόν. Δεν το θεωρεί ιεροσυλία.
Είναι ένας άντρας και τον θέλει.
Και πιστεύει ότι μπορεί να τον έχει;
Είναι σίγουρη ότι μπορεί.
Ποτέ δεν έχει αποτύχει σε αυτόν τον τομέα.
Πρέπει να γίνετε επαρχιακός ιερέας.
Θέλω να γίνω η οικονόμος σας.
Είναι μια ιδέα.
Εξαιρώντας το ότι, οι παλιόγριες γίνονται οικονόμοι των ιερέων.
Ίσως σε μερικά χρόνια.
Μου αρέσει να σας κοιτώ.
Τα μάτια σου δεν θα τα καταφέρουν ποτέ.
Επειδή απαγορεύεται;
Δεν θέλω να σε πληγώσω, αλλά το βλέμμα σου δεν είναι πολύ ωραίο.
Δεν έβαλα αρκετή μάσκαρα. Θα βάλω περισσότερη την επόμενη φορά.
Μπορώ να το φανταστώ.
Το φτωχό σου μυαλουδάκι.
Ίσως από την επόμενη φορά να γίνει κάτι με εσένα.
Αγαπητό μου παιδί...
Είναι τρελό το πόσο σ' αγαπάει ο Κύριος .
Είσαι απ' τα αγαπημένα πλάσματά του.
Ο παράδεισος έγινε ειδικά για εσένα.
Ειδικά για εσένα.
Αγαπημένε Θεέ μου...
κάνε με να μπορώ να προσεύχομαι όπως η Μαριόν...
και με τη Μαριόν.
Η "Χρυσή" Μαριόν, Η Μαριόν των "Πέντε εραστών",
μπήκε στο εξομολογητήριο.
Είδα τη Μαριόν στον Άγιο Βερνάρδο. Πήγε για εξομολόγηση.
Ναι, αλλά δεν θα βγει κάτι απ' αυτό. Μην έχεις αυταπάτες.
Έφυγε απ' την πόλη χθες με νέο προστάτη.
Θα σε πείραζε να σπεύσεις;
Δεν μπορείς να περπατήσεις πια;
Χθες το βράδυ έπεσαν πυροβολισμοί απ' το καμπαναριό
και το ξενοδοχείο επιτάχθηκε απ' την πολιτοφυλακή.
Ζουν εκεί με τις οικογένειές τους.
Στη 1:00 π.μ. ακούστηκε μία κραυγή,
"Πατέρα, για όνομα του Θεού!
Έλα κάτω γρήγορα!"
Πήγα κάτω, με το πάσο μου.
Το καμπαναριό φωτίστηκε.
Έπρεπε ν' ανοίξω την εκκλησία,
και ν' ανεβούμε στο καμπαναριό.
Αυτοί που πυροβολούσαν;
Εξαφανίστηκαν.
Πατέρα...
αυτό που δεν μπορώ να κατανοήσω
είναι το πώς πέθανε ο Ιησούς εγκαταλελειμμένος απ' τον Θεό.
Μα, τι λες;
Τα φοβισμένα λόγια του λίγο πριν να πεθάνει δεν ήταν:
"Θεέ μου, Θεέ μου, ίνα τι με εγκατέλειψες;
Κάθε άλλο.
Ο Ιησούς ήταν Εβραίος και πέθανε σαν Εβραίος,
απήγγειλε τον Ψαλμό 22, ο οποίος αποτελεί εβραϊκή προσευχή.
Ορίστε.
"Θεέ μου, Θεέ μου...
ίνα τι με εγκατέλειψες;
Διατί η χάρις σου μένει μακριά και δεν ακούει τον λυγμό μου;"
Και τελειώνει με έναν φόρο τιμής στο Θεό:
"Διά το βασίλειο του Ιεχωβά,
και αυτός διέπει μεταξύ των εθνών."
Ο Ιεχωβάς, ο Θεός των Εβραίων και των Χριστιανών.
Φυσικά.
Αυτός ο Ιεχωβάς είναι ο Θεός Πατέρας;
Θα πρέπει να αγωνιστώ για να μην το ξεχάσω.
Δεν είσαι η μόνη.
Ο Ιησούς δεν επέλεξε τον Ψαλμό 22 κατά τύχην.
Τον επέλεξε διότι αναφέρεται ειδικά σ' αυτόν.
Λέει επίσης ότι...
"Τρύπησαν τα χέρια και τα πόδια μου.
Διαμοιράστηκαν τα ρούχα μου μεταξύ τους
και διά την ενδυμασία μου έριξαν κλήρον."
Η Παλαιά Διαθήκη είναι το βιβλίο των Εβραίων...
με το οποίο έζησε ο Μεσσίας.
Ο Ιεχωβάς επέλεξε ανθρώπινο περί- βλημα για την επίγεια ζωή του.
Έτσι είχε δεδομένη τη νιότη.
Ο ίδιος επέλεξε να πεθάνει στο άνθος της ηλικίας του.
Γι' αυτόν τον λόγο έχει μείνει στη μνήμη με το αίμα της νεότητας.
Ο Θεός ποτέ δεν γερνά.
Πιστεύω ότι ενοχλούμαι
από τις ηλικιωμένες κυρίες που μουρμουρίζουν στις ψαλμωδίες
και απ' τους ηλικιωμένους, που περιο- ρίζουν την πρόοδο της εκκλησίας...
...ναι, πιστεύω ότι...
αυτή ειδικά η ενόχληση είναι Χριστιανική.
"Γιαβόλ". Το λέει και στα γαλλικά: "Απαγορεύεται η διέλευση."
Δεν το είδα!
Τότε ξαφνικά η ατμόσφαιρα άλλαξε.
Λοιπόν, τι κάνει αυτό το μικρό αγόρι, εδώ;
Δεν με παρατάς, ρε γαμώτο;
Καθόλου ευγενικό.
ΟΧΙ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ, ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΘΕΙ Η ΠΟΛΗ
Και ένα πρωί η πόλη ξύπνησε ελεύθερη.
Οι Γερμανοί είχαν φύγει κατά τη διάρκεια της νύχτας.
Ο Σιδηρούς Στρατός το είχε βάλει στα πόδια.
- Είναι βέβαιο ότι θα με τουφεκίσουν. - Μπορεί και όχι.
Καθίστε.
Ήρθαμε να σου ζητήσουμε να πάρεις το παιδί σου πίσω.
Μας έχει εξαντλήσει.
Είναι σκέτη ενόχληση.
Εντάξει, αλλά δεν ήταν ανάγκη να έρθετε στην πόλη γι' αυτό.
Θα την έψαχνα η ίδια.
Ήρθαμε να δούμε τις ξυρισμένες γυναί- κες, οπότε, μιας και ήμασταν εδώ...
Μου κλέψανε το ποδήλατο. Έπρεπε να πάω να πάρω τη Φρανς με τα πόδια.
Εδώ είμαστε.
Σας ευχαριστώ πολύ.
- Θα έρθω επάνω. - Είσαι με τα καλά σου;
- Έλα, πάμε! - Θ' αστειεύεσαι! Και η κόρη μου;
Και τι έγινε;
Ένα μονόχωρο έχω. Άσε μας να φύγουμε.
Δωσ΄ μου το σακίδιό μου.
Θα σου το δώσω επάνω.
Έχει τα ρούχα της κόρης μου.
Δεν έχει άλλα. Σε παρακαλώ, δωσ' τα μας.
Έλα, μωρό μου. Θα στα δώσω... επάνω.
Πώς να σου δώσω να καταλάβεις ότι χάνεις την ώρα σου;
Δωσ' μου το σακίδιο, σε παρακαλώ! Δεν έχω λεφτά να της αγοράσω άλλα.
Έλα, ρε, συ, τελείωνε. Δωσ' της τα πράγματά της.
Προσπάθησα να κλάψω,
ελπίζοντας να του αλλάξω γνώμη.
Άφησέ την ήσυχη, δωσ' της το σακίδιό της.
Ε, και; Θα είναι ωραία.
Θέλει να σε σκοτώσει;
Έλα, πάμε επάνω.
Καλά, κράτα τα πράγματα της μικρής αν αυτό σε ικανοποιεί.
Άντε να φύγετε τώρα. Αντίο και καλή τύχη.
Δεν μπορώ να έρχομαι πια. Δεν μπορώ να αφήνω μόνη την κόρη μου.
Δεν θα σε ξαναδώ λοιπόν;
Αν ερχόμουν εγώ να σε βλέπω; Θα σε πείραζε;
Αχ, σ' ευχαριστώ.
Δεν ξέρω πότε θα είμαι ελεύθερος αλλά θα βρω ένα απόγευμα.
Ξέρεις καλή γυμναστική;
Ναι, μαθαίνεις πολλά στην ιερατική σχολή. Ακόμα και μποξ.
Γύρνα στο κρεβάτι. Μην αρπάξεις κα 'να κρύωμα.
Δεν είχα πει στην κόρη μου γι' αυτόν, ούτε για μια ενδεχόμενη επίσκεψή του.
Ήτανε σκέτη έκπληξη να βλέπω τη Φρανς να συμπεριφέρεται έτσι.
"Τα Πρώτα Βήματα Προς Τον Ιησούν".
- Αν ήσουν κόρη μου... - Θα 'θελα να είμαι κόρη σου.
Δες αυτό.
Δεν ξέρω αν φταίει το βιβλίο που της δώσατε,
αλλά είναι ανυπόφορη πλέον.
Όταν την κατσάδιασα, είπε, "Βλέπεις τον κόκκο, αλλά όχι τη σκόνη σου."
Όταν την απείλησα με την κόλαση, είπε:
"Η κόλαση είναι για τους μεγάλους, όχι για τα παιδιά."
Την χαστούκισα.
Έχεις το δικαίωμα να βάζεις το παιδί σου στη θέση του,
αλλά πρόσεξε να μην το παρακάνεις.
Έφαγα κάμποσες ξυλιές μικρός. Περισσότερες απ' όσες μου αναλογούσαν.
Τον μισό χρόνο πήγαινα στο κρεβάτι χωρίς να δειπνησω.
Γιατί ήταν τόσο σκληρός ο πατέρας σου;
Γιατί ήταν τόσο αυστηρός;
Όχι ο πατέρας μου. Ποτέ δεν με άγγιξε.
Τότε ποιος;
Η μητέρα μου.
Γιατί σε χτύπαγε;
Αν ερχόμουν σπίτι αργά από το σχολείο.
Με μια βέργα για τα μοσχάρια.
Έσφιγγα τα δόντια.
Αλλά δεν ήταν λάθος σας το ότι γυρνούσατε αργά στο σπίτι;
Ναι, ήταν λάθος μου.
Τσακωνόμουν σε όλον τον δρόμο προς το σπίτι.
Ήταν 6 χιλιόμετρα.
Και σας έδερνε μόνον γι' αυτό;
Επιπλέον έλεγα πολλά ψέματα.
Επειδή τη φοβόσασταν.
Έδερνε και τις αδελφές σας;
Όχι, ήταν καλή η συμπεριφορά τους.
Η μητέρα σας ήταν πολύ σκληρή.
Νόμιζε ότι έκανε το σωστό.
Επομένως, δεν είχατε ευτυχισμένη παιδική ηλικία;
Ανοησίες! Φυσικά και είχα ευτυχισμένη παιδική ηλικία.
Μην με κοιτάς έτσι.
Δεν έτρωγα ξύλο κάθε μέρα. Τι φαντάζεσαι;
Τι έκανε την παιδική ηλικία σας ευτυχισμένη;
Η ατμόσφαιρα.
Αισθανόμουν ωραία στο σπίτι.
Πώς ήταν στο σπίτι;
Το πρωί σηκωνόμασταν στις 6:00 και φεύγαμε στις 7:00.
Τις Κυριακές, ο πατέρας φρόντιζε τις κατσίκες διαβάζοντας την εφημερίδα.
Η μάνα μου μου 'πε πως κάποτε εντόπισε έναν λαγό στο δρόμο προς την εκκλησία.
Σκέφτηκε, "Να γυρίσω πίσω για το δίκαννο μου.
Όχι, θα αργήσω στη λειτουργία."
Όταν γυρνούσε μετά από τη λειτουργία, ο λαγός ήταν ακόμα εκεί.
Πήρε το κυνηγετικό του όπλο, πυροβόλησε, και τον σακούλιασε.
Δεν αγανακτούσες με τη μητέρα σου;
Φυσικά και αγανακτούσα.
Παρέμεινες αγανακτισμένος στην ιερατική σχολή;
Μόνο όταν με τσίγκλιζαν. Αργότερα, καθόλου.
Πόσων χρονών ήσασταν όταν εισήλθατε στην σχολή;
Μπήκα στη σχολή των νεαρών στα δώδεκα.
Τι σας έκανε να γίνετε ιερέας,
παρ' ότι ήσασταν άτακτο αγόρι;
Και τι μ' αυτό;
Γίνεσαι ιερέας για να σώσεις ψυχές, αυτό είναι όλο.
Ηιδέα είναι ικανή να εμπνεύσει ακόμη και άτακτα αγόρια.
Η μητέρα σας ήταν αυστηρότερη από ό, τι άλλες μητέρες,
αλλά εσείς ήσασταν σαν τα άλλα τα παιδιά.
Ήμουν απ' τα χειρότερα.
Έσπασα το πόδι μιας αγελάδας προσπαθώ- ντας να την βάλω να πηδήξει έναν φράχτη.
Περιττό να πω ότι ο ιδιοκτήτης της μου έδωσε ένα χέρι γερό ξύλο.
Δεν βοήθησε.
Ακόμα προσπαθείτε να πείσετε μηρυκαστικά να κάνουν μεγάλα άλματα.
Γι' αυτό είμαι εδώ.
Θα σπάσετε κανένα πόδι πάλι.
Δεν έχει σημασία, αρκεί να γίνει το άλμα.
Αδέρφια μου...
είναι το κρύο που σας μουδιάζει;
Ελπίζω πως το φως του ήλιου θα σας αναζωογονήσει λιγάκι.
Κάποιοι από εσάς παίζετε το κομπολόι κατά τη διάρκεια της λειτουργίας.
Δεν είναι η κατάλληλη ώρα.
Μερικοί λένε τη μικρή προσευχή τους σ' ένα άγαλμα,
παρ' ότι ο Ιερός Οικοδεσπότης
σας περιμένει εδώ, ζωντανός και παρών.
Και όλοι σας φεύγετε πριν απ' το τελευταίο Ευαγγέλιο.
Εσείς, οι Χριστιανοί της Κυριακής, έχετε τέτοια βιασύνη ν' αφήσετε τον Θεό σας;
Αλλά όχι σαν τους μαθητές που,
που συνωστίστηκαν τόσο κοντά γύρω απ' τον Κύριό μας,
ώστε σχεδόν τον έπνιξαν και εμπόδισαν άλλους να τον δουν
ή να τον πλησιάσουν.
Αν είστε Χριστιανοί μόνον κατ' όνομα, να διώξετε τους αναποφάσιστους.
Να συντρίψετε την επιθυμία τους να έρθουν.
Κάθε ένας από εσάς
θα πρέπει να είναι Απόστολος στο δικό του περιβάλλον.
Ας σας πω επίσης και το εξής:
Ας ψάλλουμε όλοι μαζί με μεγαλύτερη ζέση, χωρίς δισταγμό στις τελευταίες νότες.
Εις το όνομα του Πατρός, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν.
Υπάρχουν δύο πράγματα. Είμαι απολύτως βέβαη γι' αυτά,
παρ' όλα αυτά είναι αντιφατικά.
Ο Πάτερ Μορίν είναι πνευματικά ο πιο εμπνευσμένος τύπος που έχω γνωρίσει.
Και την περασμένη Κυριακή, δεν υπάρχει αμφιβολία σ' αυτό,
περπάτησε σκόπιμα προς εμένα,
βουρτσίζοντάς με, με το λευκό ράσο του.
Φαντάσου πώς ένιωσα.
Το παρατήρησα. Κάνει μερικές φορές τέτοια πράγματα.
Δεν είναι για να απορείς το ότι έχει δεχθεί επιπλήξεις
Λες να το έκανε για να με πειράξει;
Έτσι για πλάκα;
Πρέπει να είναι αυτό που αποκαλούν η ένδοξη ελευθερία των παιδιών του Θεού.
"Αγάπα και κάνε όπως θέλεις." Αλλά αυτό με καταστρέφει.
Το κάνει για να μας κεντρίσει, αλλά, φυσικά, είναι επικίνδυνο.
Τον φοβίζει όσο και τα υπόλοιπα.
Ήταν νύχτα.
Συγχώρεσέ με, Κύριε.
Επέβλεπε τα όνειρά μου.
Μην επιτρέψεις να σε προσβάλω, ακόμη και στα όνειρά μου.
Καλησπέρα.
Ορίστε, για τα μεγάλα μπλακ-άουτ.
Ένα κερί κηδειών.
- Τι έκανες; - Έκοβα ξύλα.
Θα τα κάνω εγώ.
Όχι, όχι εσείς.
Δώσε μού το αυτό. Κάνε στην άκρη.
Πάρε.
"Η Ιωάννα με το Τσεκούρι".
Έχεις κανένα σύρμα;
Αν ήσασταν προτεστάντης πάστορας, θα με παντρευόσασταν;
Φυσικά.
Σας μιλάω σοβαρά.
Πρέπει να ξέρω.
Αν δεν ήσασταν ιερέας, θα με θέλατε ως σύζυγό σας;
Το χέρι του, σε μία μόνο κίνηση,
τα είχε δώσει όλα και τα είχε πάρει όλα μακριά.
Δεν τον είδα πολύν καιρό ακόμα.
Μια Κυριακή,
έκανα βόλτα κατά μήκος των λόφων και κοίταξα προς τα κάτω
στις κόκκινες και στις ροζ στέγες.
Δεν μπορούσα να πάρω τα μάτια μου από ένα καμπαναριό.
Νόμιζα ότι ήταν εκεί εκείνην τη στιγμή
και ότι, σαν να ήταν εσπερινός...
θα έψαλε.
Καλησπέρα.
Έφερα μερικά βιβλία για την Ντανιέλ.
Η Κριστίν είπε ότι θα πήγαινες μέχρι το σανατόριο.
Εδώ έχω ένα και για εσένα.
"Παραδοσιακός Δογματισμός και Εμπειρική-κριτική."
Φαίνεται πολύ βαθύ. Αμφιβάλλω αν θα το καταλάβω.
Σίγουρα θα το καταλάβεις.
Δεν μου έδωσες ποτέ την εντύπωση ότι είσαι ανόητη.
"Παραδοσιακός Δογματισμός" - Το καταλαβαίνεις αυτό;
Ναι; Ωραία.
Τι γίνεται με την "Εμπειρική Κριτική";
Η Εμπειρική Κριτική είναι ένα κρίσιμο δόγμα
που βασίζεται στον εμπειρισμό.
Με άλλα λόγια, η εμπειρία
πάνω-κάτω, θεωρείται ως η μόνη πηγή της γνώσης.
Με παρακολουθείς;
Α, είσαι ζεστή.
Κοίτα.
Θεέ μου...
πραγματοποίησε την ευχή μου μόνο μία φορά.
Μόνον αυτήν τη φορά.
Μετά, ας καταδικαστώ στο αιώνιο μαρτύριο.
Έλα!
Δεν είναι η δεσποινίς Σαμπίν πλέον. ΑΕίναι μια πρόοδος.
Κοίτα τους ανθρώπους όταν τους μιλάς.
Μακάρι να καλούσες τον Θεό όπως καλείς έναν άντρα. Αυτό είναι προσευχή.
Θα ξανάρθετε;
Φυσικά. Γιατί όχι;
Και να χάσω τις συζητήσεις μας για την υπόσταση;
Θα πρέπει να εξομολογηθείς.
Όχι. Δεν θα μπορούσα να το πω σε κανέναν.
Θα το πεις σε εμένα, το ξέρω ήδη.
Σε εσάς;
Η εξομολόγηση είναι αγγαρεία και για εμένα.
Αλλά ακόμα πηγαίνω, και συχνά.
Ακόμα πηγαίνεις, και συχνά!
Δεν αμαρτάνεις ποτέ. Πρέπει να δανείζεσαι την αμαρτία των άλλων.
Μερικοί τη γλιτώνουν φτηνά.
Θα έρθεις απόψε,
εντάξει; Θα περιμένω απ' τις 5:30 μέχρι να έρθεις.
- Η κόρη μου θα γυρίσει απ' το σχολείο. -Θ' ακούσω και τη δική της εξομολόγηση.
Αντίο, τα λέμε μετά.
Ένιωθα την ψυχή μου σαν πορνείο.
Μη βγάζεις το παλτό σου. Θα πάμε για εξομολόγηση.
Τι αμαρτία έκανες;
Δεν σε αφορά.
Αν μου πεις τη δική σου, θα σου πω τη δική μου.
Πατέρα, βοήθησε με.
Δεν χρειάζεσαι βοήθεια. Ακούω.
Εγώ σχεδόν...
Είπα...
Δεν ξέρω την κατάλληλη λέξη.
Κάνεις σαν ξερό κλαδί. Ξέρεις τι παθαίνουν;
Τι παθαίνουν;
Κόβονται.
Και μόλις κοπούν;
Καίγονται.
Σ' ακούω.
Προσπάθησα να παρασύρω...
Ολοκλήρωνε τις προτάσεις σου, αν δεν σε πειράζει.
Προσπάθησα να παρασύρω έναν ιερέα να παραβιάσει τον όρκο του.
Ήθελα να παραβιάσει την ενάτη εντολή.
Ορίστε.
Αύριο θα δεις τη Ντανιέλ.
Θα δεις ότι η επίσκεψή σου της έκανε καλό.
Θα κάνετε η μία στην άλλη καλό.
Ως τιμωρία, κάθε βράδυ,
θα γονατίζεις και θα διαβάζεις μία σελίδα του βιβλίου που με άκουσες να σχολιάζω.
Και τώρα πήγαινε εν ειρήνη.
Έφυγα...
σχεδόν γαλήνια.
Φεύγω για να διδάξω το Ευαγγέλιο στα έθνη της γης.
Ή, έστω, στις γειτονικές πόλεις.
Τι εννοείς;
Φεύγω απ' τον Άγιο Βερνάρδο για ένα μικρό χωριό.
Δεδομένου ότι δεν υπάρχουν ιερείς στα άλλα γειτονικά χωριά,
θα περιφέρομαι.
Δύο από εμάς και δύο κορίτσια για να μας βοηθήσουν σ' ένα άλλο χωριό.
Αποκαλείται αποστολή.
Η Γαλλία είναι πλέον μία χώρα των αποστολών.
Δεν είμαι ενθουσιασμένος που πάω.
Γιατί δεν είστε ενθουσιασμένος;
Στη επαρχία, πριν να συζητήσεις για σοβαρά θέματα,
θα πρέπει να μιλήσεις για κουνέλια και γουρούνια.
Αγαπώ την ενοριακή ζωή όταν τα πράγματα κυλάνε ομαλά.
Εκεί, τα πράγματα δεν κυλάνε ομαλά.
Τα χωριά έχουν διαιρεθεί με την πολιτική.
Απ' την άλλη πλευρά,
είναι καλό για τον λόγο το ότι στερή- θηκαν τον ιερέα για πολύν καιρό.
Έχουν εντελώς εκχριστιανισθεί.
Έτσι, δεν υπάρχουν αποκλίσεις. Είναι σχεδόν παρθένο το έδαφος.
Θα χρειαστούν γενιές για να επιτύχουμε κάτι.
Τι κάνεις εκεί;
Ανησυχώ για τον πισινό σου. Νομίζω ότι είναι σε μπελά.
Θέλω να σε ρωτήσω κάτι.
Τι θέλεις να μάθεις;
Τι έκανε ο Θεός πριν να φτιάξει τον κόσμο; Τίποτα;
Βαριόταν, λοιπόν.
Ίσως. Δεν ξέρω.
Δημιούργησε τον κόσμο από αγάπη.
Γιατί να μην ρωτήσω τι έκανε πριν;
Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε αυτά τα πράγματα.
- Ούτε ακόμα κι εσύ; - Όχι περισσότερο απ' τους άλλους.
Ποτέ δεν θα το μάθουμε;
Θα το ξέρουμε όταν θα είμαστε νεκροί.
Τότε θα ήθελα να είμαι νεκρή.
Έως ότου να γίνεις, γύρνα πίσω στο κρεβάτι.
Και αν ξανασηκωθείς,
θα έρθω και θα στις βρέξω ο ίδιος.
Θέλω μια προσευχή που δεν υπάρχει.
Μια προσευχή που δεν υπάρχει;
Μια προσευχή που κανείς δεν ξέρει. Γιατί λέμε συνέχεια στον Θεό τα ίδια;
Δεν είναι ευγενικό.
Θα κάνω μία για εσένα.
Δεν είναι ακριβώς προσευχή για κοριτσάκι,
αλλά θα σου τη διαβάσω όπως και να 'χει.
"Δώσε μου, Κύριε, ό, τι έχει απομείνει.
Δώσε μου ό, τι κανένας ποτέ δεν έχει ζητήσει.
Δεν παρακαλάω για την ειρήνη,
ούτε για το μυαλό ή το σώμα.
Σε έχουν παρακαλέσει τόσο πολύ γι' αυτά που δεν πρέπει να έχεις περίσσευμα.
Δώσε μου, Κύριε, ό, τι έχει απομείνει.
Δώσε μου ό, τι απορρίπτεις.
Δώσε μου αυτό που οι άλλοι δεν θέλουν.
Αλλά δώσε μου, κουράγιο και δύναμη επίσης.
Δώσε μας, αυτό που μπορούμε να βρούμε μόνοι."
Αξιοθαύμαστη η ειρωνεία του Θεού.
Είχα ποθήσει αυτός ο άντρας να έρθει στο υπνοδωμάτιό μου.
Και είναι εδώ.
Όχι ως εραστής όπως ευχόμουν,
αλλά ως ακτινοβολών ευσεβής,
νανουρίζει το παιδί μου, ένα από το ποίμνιο του, με ένα ποίημα.
Κύριε, σ' ευχαριστώ που τον αγαπάς περισσότερο από εμένα,
για να κάνει περισσότερα απ' όσα σου ζήτησα.
Σε ευχαριστώ για την αγάπη και για τη φροντίδα σου.
Το γραφείο μας ήταν να επιστρέψει στο Παρίσι. Έπρεπε να φύγω όταν θα έφευγε και ο Μορίν.
Είχε πει ότι θα έρθει να πει αντίο, αλλά οι μέρες πέρασαν,
και αναρωτήθηκα ανήσυχη, μα, και καρτερώντας,
μήπως είχε ήδη φύγει.
Ο Πάτερ φεύγει αύριο.
Θέλει να πας να τον δεις το απόγευμα.
Βίρα τις άγκυρες.
Αυτά λοιπόν είναι όλα τα υπάρχοντα του.
Ξέμεινα από κάλτσες.
Να σας βοηθήσω να ολο- κληρώσετε το μάζεμα;
Ευχαριστώ, αλλά έχει τελειώσει. Είναι όλα εκεί.
Μένει μόνο να τελειώσω το σακίδιό μου. Αύριο το πρωί.
Στείλατε το πιάνο πρωτύτερα;
Όχι, ήταν νοικιασμένο. Ήρθαν και το πήραν.
Δεν θα είχα χρόνο να παίζω έτσι κι αλλιώς.
Κρίμα.
Θα κάνω τρύπες σε ένα καλάμι.
Πρέπει να πηγαίνω.
Ευχαριστώ για όλα.
Δεν υπάρχουν ερωτήσεις να μου κάνεις αυτό, το τελευταίο βράδυ;
Θα τις διατηρώ σ' όλη τη ζωή μου, οπότε καλύτερα να σιωπήσω.
Σκούπισε την καρέκλα με αυτό το πανί.
Κάθισε.
Λοιπόν, ποιο είναι το θέμα της ημέρας;
Τίποτα σπουδαίο. Ένα μικρό σημείο.
Είπατε ότι οι Jansenists ήταν αιρετικοί.
Τι γίνεται με το θαύμα της Ιεράς Αγκίθας;
Γιατί δεν θα πρέπει ο Θεός να κάνει θαύματα για τους αιρετικούς;
Τους αγαπάει λιγότερο;
Υπό την καθοδήγησή σας θα έπρεπε να φανταστεί κανείς τον Θεό Καθολικό.
Να τον αποκαλέσουμε τότε Καθολικό οικουμενικό;
Στην εξωεκκλησιαστική μας γλώσσα.
Δεν θα σήμαινε ότι δεν μπορεί να είναι και πολλά άλλα.
Ξέρεις τι είπε ο Κύριός μας;
"Στο σπίτι του πατέρα μου υπάρχουν πολλά αρχοντικά."
Αντιφατικά αρχοντικά;
Ίσως.
Αλλά οι αντιφάσεις είναι κυρίως στο μυαλό μας.
Αυτή τη φορά φεύγω για τα καλά.
Τα λέμε.
Τα λέμε; Είναι ένα σχήμα λόγου.
Όχι, θα συναντηθούμε ξανά.
Όχι σε αυτόν τον κόσμο.
Στον επόμενο.
Ο Θεός να είναι μαζί σου.
Μετάφραση Savas 23 - Νέος χρο- νισμός, βελιτώσεις και προσθα- φαίρεση υποτίτλων Koutsodontis