Για το www.vipsubs.gr
Μετάφραση: adespoti & g_poli Επιμέλεια-συγχρονισμός: g_poli
www.subs4free.info
Δεσ' το.
Παιδιά, καλύτερα να γυρίσουμε πίσω.
Και να χάσουμε τα λεφτά; Αποκλείεται.
Μην απομακρύνεσαι.
Φτάσαμε.
Ανέβα στην πλάτη του.
Γρήγορα.
- Να 'το. Πιάσ' το. - Θα μου το πληρώσεις αυτό.
Όχι! Σε παρακαλώ!
Σταμάτα.
Βρήκα μόνο ένα, αλλά είναι εξαιρετικό.
- Μόνο αυτά; - Ναι.
Αυτό το μανιτάρι με δάγκωσε δυο φορές.
Αζαλέα.
Μια φορά κι έναν καιρό... Μάλλον, δυο φορές κι έναν καιρό...
για όσους θυμάστε, ήταν μια πανίσχυρη νεράιδα, η Μαλέφισεντ.
Για κάποιο λόγο, η Αφέντρα του Κακού και προστάτιδα του Μουρ...
ήταν ακόμα μισητή, μετά από τόσο καιρό.
Πράγματι, είχε καταρραστεί την προγκίπισσα Ορόρα...
πρωτού, όμως, βρει την αληθινή αγάπη στην καρδιά ενός κοριτσιού...
το οποίο μεγάλωσε σαν δική της κόρη.
Άλλωστε, ήταν η αγάπη της Μαλέφισεντ που έλυσε αυτή την κατάρα.
Αυτή η λεπτομέρεια, όμως, κατά μυστήριο τρόπο, ξεχάστηκε.
Και καθώς η ιστορία λεγόταν ξανά και ξανά σ' όλο το βασίλειο...
η Μαλέφισεντ, για άλλη μια φορά, έγινε η κακή.
Ώρα να βρούμε και τους άλλους. Έφτασε η μεγάλη μέρα! Πάμε!
Ξυπνήστε!
Κάντε γρήγορα! Έφτασε η ώρα!
- Θυμάστε το μυστικό σχέδιο; - Το έχω εδώ μέσα.
- Πότε θα πω το μυστικό στη βασίλισσα; - Υπομονή, Θίστλουϊτ.
- Λες να ξύπνησε η βασίλισσα Ορόρα; - Δεν είναι πια η Ωραία Κοιμωμένη.
Κατάλαβα.
Επόμενο θέμα, οι αγνοούμενες νεράιδες.
Έστειλα περισσότερα ξωτικά να ψάξουν την περιοχή με τις αζαλέες.
Θα μ' ενημερώσουν το βράδυ.
Θα συνεχίσουμε να ψάχνουμε, μέχρι να τις βρούμε.
Μη μου υψώνεις τις ρίζες σου, Λιφ.
Το να σκοτώνεις ανθρώπους με τα κλαδιά σου, δε βοηθά.
Ντίαβαλ, υποτίθεται ότι είσαι με το μέρος μου.
Εγώ είμαι η βασίλισσα του Μουρ και είμαι άνθρωπος.
Όλοι πρέπει ν' αποκτήσουμε λίγη καλοσύνη.
Συγγνώμη να περάσουμε! Επείγουσα ανάγκη.
Πρέπει να σας πούμε, μεγαλειοτάτη.
- Περιμένετε τη σειρά σας, όπως όλοι. - Δε μπορούμε να περιμένουμε, Μεγαλειοτάτη.
- Καθόλου. - Αλλιώς θα σκάσω. Αλήθεια.
- Πίντο! - Έφερε δώρα.
Τον πρώτο χυμό απ' τα ζεστά δέντρα.
- Για τη μεγάλη μέρα! - Σιωπή, Θίστλουϊτ!
Ποια μεγάλη μέρα;
Το στέμμα μου!
Δεν έχω όρεξη για τέτοια.
Πίντο!
Πού πάτε, θείες;
Δεν έχω ώρα για παιχνίδια, Πίντο.
Τι σας έπιασε;
Να 'τη, Μεγαλειοτάτη!
Έλα 'δω.
Πίντο, βαρέθηκα τα παιχνίδια σου σήμερα.
Κοίτα πως έγινα.
- Φίλιπ, τι κάνεις εδώ; - Σ' έψαχνα.
Συγγνώμη, δε μπορώ να σου μιλήσω τώρα.
Στο Μουρ επικρατεί χάος και έχω πολλά παράπονα στο κάστρο.
- Ξέρω πόσο απασχολημένη είσαι. - Ήθελα να σε ρωτήσω κάτι.
Πιστεύεις ότι είναι εφικτή μια ένωση μεταξύ του Όλστεντ και του Μουρ;
- Ένωση; - Να συνδεθούν οι δυο χώρες.
Θα φέρει αρμονία και ειρήνη. Σκεφτόμουν για μια γέφυρα.
Μια γέφυρα. Ναι.
Η ένωση είναι υπέροχη ιδέα, αν συμφωνούν και οι δυο μεριές.
Το προσπαθώ.
- Θα τα κάνει θάλασσα. - Δωσ' του χρόνο. Ετοιμάζεται.
Μια στιγμή.
Φοράς το επίσημο σακάκι σου.
Είσαι κι εσύ στο κόλπο, ε;
- Αν έχεις δουλειά, θα ξανάρθω. - Όχι. Δεν έχω δουλειά.
- Επειδή δε θέλω να... - Είμαι όλη αυτιά. Τι θες να πούμε;
Έχεις δίκιο, θάλασσα θα τα κάνει.
Πριν 5 χρόνια, νόμιζα ότι σ' έχασα για πάντα.
Αποφάσισα να διεκδικήσω ξανά αυτή τη μέρα για μας.
Σ' αγάπησα απ' την πρώτη στιγμή που σε είδα και δεν έπαψα από τότε.
Αν η αγάπη έχει μια αλήθεια, άκου τη δική μου.
Καμιά μαγεία και καμιά κατάρα δε με διώξει από κοντά σου, Ορόρα.
- Σίγουρα είναι κατάλληλη στιγμή; - Φίλιπ!
- Γονάτισε! - Και πολύ άργησε.
Θα με παντρευτείς;
Ναι.
- Δέχεσαι; - Ναι. Σήκω και φίλα με!
Έχουμε γάμο!
Έναν μυστικό γάμο-έκπληξη.
Πρέπει, βέβαια, να το πούμε στους γονείς μας.
Είναι ανάγκη;
- Αφέντρα. - Τι είναι;
- Έχω νέα. - Λέγε, λοιπόν.
Δεν είναι κάτι σημαντικό...
και δεν υπάρχει λόγος υπερβολικής αντίδρασης.
- Ο πρίγκιπας Φίλιπ... - Εξαφανίστηκε;
- Όχι, ο Φίλιπ... - Κόλλησε κίτρινο πυρετό; Όχι, στάσου.
- Λέπρα! - Όχι, Αφέντρα.
Ο πρίγκιπας Φίλιπ ζήτησε απ' την Ορόρα να γίνει...
Μη μου χαλάς τη μέρα.
Αφέντρα, σε παρακαλώ.
Ηρέμησε!
Πείτε μου, θα είμαι εγώ κουμπάρος...
ή διαλέξατε κάποιο πλάσμα απ' το Μουρ;
Στρατηγέ, αν με ρωτάς αν δέχτηκε...
Ξέρω ότι δέχτηκε. Ποιος δε θα 'θελε να φύγει απ' αυτό το μέρος;
Τι σου έκαναν οι άνθρωποι του Μουρ, Πέρσιβαλ;
Έτσι τους λέμε τώρα;
- Φτερωτά θηρία, φονικά δέντρα. - Πρόσεχε τη γλώσσα σου, Στρατηγέ.
- Δεν ξέρεις τίποτα γι' αυτούς. - Ξέρω ότι η Μαλέφισεντ σκοτώνει κόσμο...
καταστρέφει στρατούς και πολλά άλλα.
Εκείνη δεν είναι έτσι.
Έχω καθήκον να προστατεύσω το βασίλειο.
Και θα το κάνω χωρίς δισταγμό.
Πάμε.
Ανοίξτε την πύλη!
Μεγαλειότατε, έφτασαν τα λάφυρα απ' την προσάρτηση των Μίντλαντς.
Όπλα.
Δε χρειαζόμαστε όπλα.
Οι μέρες του πολέμου πέρασαν.
Ίνγκριθ, βλέπεις που σ' έχω τοποθετήσει;
- Ακριβώς πίσω μου. - Κι εκεί θα είμαι πάντα.
Ίνγκριθ, είπα ότι δε χρειαζόμαστε όπλα.
Πρέπει να είμαστε πάντα προσεκτικοί.
- Μεγαλειότατε, είναι οπλισμένο. - Σοβαρά;
- Πατέρα, μητέρα. - Λοιπόν, τι είπε;
- Δέχτηκε. - Ναι!
Καταπληκτικά νέα! Τα δυο βασίλεια ενωμένα επιτέλους.
Ναι.
Ίσως φέρθηκα εγωϊστικά, βλέποντάς το με λάθος τρόπο.
Έκανες την επιλογή σου. Τώρα πρέπει να το γιορτάσουμε.
- Χαίρομαι που τελικά το εγκρίνεις. - Και κάτι παραπάνω.
Είμαι έτοιμη να υποδεχτώ τη μνηστή σου με ανοιχτές αγκάλες.
- Να την καλέσεις για δείπνο. - Θα ήταν υπέροχο.
Υπό έναν όρο. Να φέρει και τη νονά της.
- Μεγαλειοτάτη, θα συνιστούσα... - Θα γνωρίσουμε αυτή που τη μεγάλωσε...
- εδώ στο κάστρο. - Η βασίλισσα έχει δίκιο.
- Δεν ξέρω αν η νονά της... - Επιμένω.
Άλλωστε, σύντομα θα είμαστε μια οικογένεια.
Να ανακοινωθεί σε όλο το βασίλειο...
ότι ο γιος μου θα παντρευτεί την Ορόρα.
Και ότι η Μαλέφισεντ θα 'ρθει για δείπνο.
Θα το ανακοινώσω αμέσως.
Έρχεται!
Κρατηθείτε!
Βρε, βρε.
- Λοιπόν; - Λοιπόν.
Νονά.
Ο Φίλιπ με ζήτησε σε γάμο.
Ο καημένος. Θα συνέλθει.
Δέχτηκα.
- Όχι. - Ναι.
- Όχι. - Δε σε ρωτάω, ξέρεις.
- Ούτε εγώ. - Τι θα γίνει; Θα τον κάνεις κατσίκα;
Σταμάτα.
- Γιατί δε συμπαθείς τον Φίλιπ; - Κατ' αρχήν, είναι άνθρωπος.
- Το ίδιο κι εγώ. - Και δε σου κράτησα ποτέ κακία γι' αυτό.
Μέχρι που ερωτεύτηκα.
Ο έρωτας δεν έχει πάντα καλή κατάληξη, Μπίστι.
Να σου θυμίσω ότι ο Φίλιπ είναι πρίγκιπας.
Πολύ όμορφος και γοητευτικός πρίγκιπας.
Σου ζητάω να μ' εμπιστευτείς.
Δώσ' του μια ευκαιρία. Θα σου αποδείξουμε ότι κάνεις λάθος.
Ο Φίλιπ είναι συμπονετικός, καλός...
Καλός σε τι;
Ο βασιλιάς και η βασίλισσα θα γιορτάσουν απόψε.
Και μας κάλεσαν στο κάστρο.
Θες να γνωρίσω τους γονείς του;
Ένα δείπνο είναι.
Είμαι ανεπιθύμητη στο Όλστεντ. Γιατί να πάω;
Επειδή η μητέρα του θέλει να γνωρίσει τη δική μου.
Σε παρακαλώ.
Φίλιπ, θέλω να φοράς αυτό απόψε.
- Το σπαθί σου; - Εξαιτίας σου...
Όλστεντ και Μουρ επιτέλους θα ενωθούν.
Πατέρα, η αγάπη μου για την Ορόρα είναι άσχετη με την πολιτική.
Ναι, αλλά η αγάπη σου θα εξασφαλίσει την ειρήνη για πολλές γενιές.
Παρ' το και φόρα το.
Και να ξέρεις ότι δε θα χρειαστεί να το χρησιμοποιήσεις ποτέ.
Γιε μου.
Ποτέ δεν ήμουν τόσο περήφανος.
Και η μητέρα; Συμφωνεί;
Η μητέρα σου θα μάθει ν' αγαπάει αυτήν που αγαπάς.
Αζαλέα.
- Χάνω την υπομονή μου. - Μεγαλειοτάτη.
Πρέπει να κάνουμε πιο γρήγορα, Λίκσπιτλ.
Μάλιστα, Μεγαλειοτάτη.
Η Ορόρα δέχτηκε.
Όλα εξελίσσονται...
θαυμάσια.
Γεια σας.
Προσπάθησε να μη φαίνονται οι κυνόδοντες.
Πως είναι τώρα;
Δοκίμασε τον χαιρετισμό.
Πολύ ευγενικό εκ μέρους σας να με καλέσετε απόψε.
Δεν τους απειλείς.
Πολύ ευγενικό εκ μέρους σας να με καλέσετε απόψε.
Καλύτερα. Δοκίμασε με υπόκλιση.
Καλά, ασ' το.
Τον αγαπάει πολύ, ξέρεις.
Δείχνει μεγάλη καλοσύνη αυτό που κάνεις.
Καλοσύνη;
Αφέντρα...
Δεν είναι πανέμορφη;
Έχω κάτι για σένα.
Για τα κέρατά σου.
Έτσι, θα νιώθει πιο άνετα η οικογένεια του Φίλιπ.
Κι εσύ, επίσης.
- Μάλλον, δεν είναι καλή ιδέα. - Όχι...
Δεν πειράζει.
Είμαι πολύ συγκινημένη.
Περισσότερο απ' όσο αντέχω.
Η Μαλέφισεντ!
Δίκρανα; Οι άνθρωποι έχουν πολύ πλάκα.
Όσο πάει και καλύτερα.
Όποιος εγκαταλείψει τη θέση του, θα κρεμαστεί.
Ήρθαν.
Σκέφτηκες ποτέ να με κάνεις αρκούδα;
Θα ήμουν πολύ εντυπωσιακός.
- Τα νύχια τους είναι τόσο δυνατά. - Γιατί μιλάς για αρκούδες;
Η βασίλισσα Ορόρα του βασιλείου του Μουρ.
- Είσαι πανέμορφη. - Χαίρομαι πολύ που είμαι εδώ.
Ορόρα, μεγάλη μας τιμή.
Καλωσήρθες στο Όλστεντ.
Πανέμορφη κοπέλα.
Δικαιολογημένα έκλεψες την καρδιά του Φίλιπ.
Μεγαλειοτάτη.
Tα λουλούδια στα μαλλιά σου. Είμαι αλλεργική.
- Λυπάμαι πολύ. - Όχι, δεν πειράζει.
- Είναι πανέμορφα. - Η Μαλέφισεντ.
Μαλέφισεντ, χαίρομαι που σε ξαναβλέπω.
Ο πατέρας μου, βασιλιάς Τζον του Όλστεντ.
Και η μητέρα μου, βασίλισσα Ίνγκριθ.
Καλωσήρθατε στο σπιτικό μας.
Πολύ ευγενικό εκ μέρους σας να με καλέσετε απόψε.
Μη χαμογελάσεις.
Να σας συστήσω και τον Ντίαβαλ.
Ελπίζω να μη δυσκολευτήκατε να βρείτε το κάστρο.
Γιατί να δυσκολευτώ;
Κάνει ψιλοκουβέντα. Θα σου εξηγήσω μετά.
Καμιά δυσκολία.
Κυρίες και κύριοι, το δείπνο είναι έτοιμο.
Σαν στο σπίτι σας.
Πουλί.
Νοστιμότατο.
Υπάρχει κάποιο πρόβλημα;
Είναι από σίδηρο.
Μεγαλειοτάτη, όπως έχετε εσείς ευαισθησία στα λουλούδια...
έχει κι εκείνη στο σίδηρο.
Δεν το γνώριζα. Πάρτε το αμέσως.
Ελπίζω να μην νιώθετε άσχημα να φάτε με τα χέρια.
- Πολύ ζεστός καιρός, ε; - Πράγματι.
Έχουμε ένα μικρό δώρο για τον Φίλιπ και την Ορόρα...
για να γιορτάσουμε το λαμπρό τους μέλλον μαζί.
Ανυπομονώ δω ένα πιτσιρίκι να τρέχει πάνω-κάτω στο κάστρο.
- Σ' αυτό το κάστρο; - Μα φυσικά.
Εδώ θα είναι το σπίτι τους.
Άκουσα ότι η Ορόρα έχει δικό της κάστρο.
- Μάλιστα, έχω. - Ναι...
Είμαι περίεργη. Πως έγινε η Ορόρα βασίλισσα του Μουρ;
- Εγώ την έκανα βασίλισσα. - Το κάστρο της είναι εντυπωσιακό.
- Πρέπει να το δείτε. - Ναι, αλλά έχει κι άλλο κάστρο.
- Έτσι δεν είναι; - Μητέρα...
Ένα στο Μουρ κι ένα που της άφησε ο πατέρας της.
Ο βασιλιάς Στεφάν, σωστά;
Αυτό το κάστρο δεν ήταν ποτέ σπίτι μου. Δόθηκε στο λαό.
Άρα, είσαι και μια πραγματική πριγκίπισσα.
Παρόλο που ο Στεφάν πέθανε. Ή σκοτώθηκε;
Θυμίστε μου, πέθανε ή σκοτώθηκε;
Και τα δυο.
Πράγματι, κάνει πολύ ζέστη τελευταία.
Επειδή θυμάμαι μια ιστορία μ' ένα μωρό.
Ένα μωρό καταραμένο να κοιμάται...
και να μην ξυπνάει ποτέ.
Αλήθεια; Ποιος θα έκανε κάτι τόσο φριχτό σ' ένα αθώο παιδί;
Υπάρχουν πολλοί που κυνηγάνε τους αθώους.
Είμαι βέβαιη ότι το είδος σας θα συμφωνούσε.
- Τι εννοείς, "το είδος μου"; - Εννοεί τους ανθρώπους.
- Εξαφανίστηκαν νεράιδες απ' το Μουρ. - Και μένα εξαφανίστηκε το κρασί μου.
- Τις έκλεψαν άνθρωποι λαθροκυνηγοί. - Πρώτη φορά τ' ακούω.
Από κάποιον πήραν εντολή.
Φαίνεται σαν να κατηγορείς τον βασιλια.
- Όχι, δεν είπε κάτι τέτοιο. - Ποιος θα έκλεβε μια νεράιδα;
Μεγαλειότατε, να σας πω ότι δυο χωρικοί βρέθηκαν νεκροί έξω απ' το Μουρ.
- Αγνοούνταν πολλές μέρες. - Κατάλαβα.
Όλοι καταλάβαμε.
Τα σύνορα είναι ανοιχτά, αλλά οι άνθρωποι δεν είναι αυπρόσδεκτοι, σωστά;
Τι ακριβώς υπαινίσσεστε, Μεγαλειοτάτη;
Αθώοι άνθρωποι σφάζονται στο Μουρ.
Κι αυτή μιλάει για νεράιδες.
Μαζέψτε το ζώο σας! Αλλιώς, θα το μαζέψω εγώ.
Αν σκεφτόμουν αλλιώς, θα έλεγα ότι μας απειλείς.
- Σκέφτεσαι; - Τι να σκέφτομαι;
- Αλλιώς. - Αρκετά!
Ασ' την κάτω.
Σε παρακαλώ, ασ' την κάτω.
Είμαστε εδώ για να γιορτάσουμε.
Με συγχωρείτε. Έχει δίκιο. Ας μην ξεχνάμε γιατί είμαστε εδώ.
Η αρχή μιας νέας ζωής για την Ορόρα.
- Εις υγείαν. - Εις υγείαν.
Έκανες μια αξιοθαύμαστη δουλειά, Μαλέφισεντ.
Πήγες κόντρα στη φύση σου, για να μεγαλώσεις αυτό το παιδί.
Τώρα, όμως, η Ορόρα...
θα βρει επιτέλους την αγάπη μιας πραγματικής οικογένειας.
Μια πραγματική μητέρα.
Επειδή, το μόνο που με στενοχωρεί...
είναι που δεν απέκτησα ποτέ μια δική μου κόρη.
Απόψε, όμως, αυτό αλλάζει.
Απόψε, κάνω την Ορόρα κόρη μου.
Ανοίξαμε το σπίτι μας σε μια μάγισσα!
Σταμάτα!
Ούτε ένωση θα γίνει ούτε γάμος!
- Μαλέφισεντ! - Να προστατεύσουμε τον βασιλιά!
- Μαλέφισεντ, σε παρακαλώ, σταμάτα. - Τζον, φοβάμαι πολύ.
Τι μου έκανε;
Πατέρα!
- Τζον! - Πάμε σπίτι.
Τζον!
Είναι κατάρα.
Είναι κατάρα! Η Μαλέφισεντ καταράστηκε τον βασιλιά!
- Τι έκανες; - Τίποτα δεν έκανα.
Ορόρα, πάμε σπίτι τώρα.
Ορόρα!
- Ορόρα! - Ξύπνα τον!
Ξύπνα τον, σε παρακαλώ.
Στην άκρη!
Δεν έχουμε τα μέσα να αναστρέψουμε τα μάγια.
Κάποιο σημάδι θα υπάρχει που να μαρτυρά μαγεία.
Μην καταστρέφετε την αξιοπρέπεια του Μεγαλειότατου.
Όλοι είδαμε τι του έκανε η Μαλέφισεντ.
Λυπάμαι πολύ.
Η κατάρα προς τον βασιλιά, είναι κατάρα για όλο το βασίλειο.
Το μόνο που επιθυμούσε ήταν ειρήνη.
Για όλα φταίω εγώ.
Δεν υπάρχει λόγος να απολογείσαι, αγαπητή μου.
Η Μαλέφισεντ αποτελεί απειλή για όλους.
Ειδικά για σένα.
Θα κάνουμε ό,τι μπορούμε να σε προστατεύσουμε.
Κάποιος τρόπος θα υπάχει να το αντιστρέψουμε.
Μητέρα, δε δοκμάζεις να τον φιλήσεις;
Αληθινή αγάπη, ξέρεις.
- Αμφιβάλω αν θα πετύχει. - Μπορεί να τον σώσει.
- Ένα φιλί δεν είναι τίποτα. - Σε παρακαλώ, μητέρα.
Πολύ καλά.
Ήθελες ειρήνη.
Αναπαύσουν τώρα εν ειρήνη για πάντα.
Σας το είπα. Δεν είμαστε σε παραμύθι.
Πρέπει να γυρίσω στο Μουρ. Είναι ο μόνος τρόπος.
- Περίμενε. - Πρέπει να τη βρω.
- Είναι μεσάνυχτα. - Θα λύσει την κατάρα. Το ξέρω.
Άσε με να 'ρθω μαζί σου.
- Όχι. Μείνε με την οικογένειά σου. - Κι εσύ είσαι οικογένειά μου.
Άφησέ τη, Φίλιπ. Ίσως μπορεί να τον σώσει.
Μαλέφισεντ!
Νονά!
Σε παρακαλώ, γύρνα πίσω.
Δεν είναι στο Μουρ.
Ντίαβαλ.
- Κανείς δεν την έχει δει. - Χαίρομαι πολύ που σε βλέπω.
Δεν είναι πουθενά.
Κι αν δεν ξαναγυρίσει; Θα μείνω άνθρωπος για πάντα.
Πρέπει να τη βρω.
Μόνο αυτή μπορεί να λύσει την κατάρα.
- Πες μου ότι είναι νεκρή. - Το σίδηρο την τρύπησε.
Έπεσε στο ποτάμι και κατέληξε στον καταρράκτη.
Που είναι το κεφάλι της, τότε;
Υπήρχε και κάτι άλλο. Ένα άλλο πλάσμα.
Την τράβηξε απ' τον βυθό της θάλασσας.
- Πως ήταν; - Ίδιο μ' εκείνη.
Τη σήκωσε στον ουρανό.
Ένα πληγωμένο ζώο αφηνιάζει και τώρα δεν είναι μόνη.
Πρέπει να ετοιμαστούμε για πόλεμο.
Η Μαλέφισεντ καταράστηκε τον βασιλιά!
Το ακούτε;
Είναι μήνυμα απ' τους ανθρώπους.
Εγώ το ακούω δυνατά και καθαρά.
Ήρθε η ώρα να πεθάνουμε.
Οι άνθρωποι χρησιμοποιούν το σίδηρο εναντίον μας αιώνες τώρα.
Και κοντεύουμε να αφανιστούμε εξαιτίας του.
Οι δολοφονίες χωρικών στο Μουρ, θα οδη- γήσουν σε περισσότερες συγκρούσεις, Μπόρα.
Έβγαλαν σίδηρο απ' τη γη...
έφτιαξαν σπαθιά και ασπίδες και μας οδήγησαν υπόγεια, όμως αυτό...
- Αυτό θα μας καταστρέψει. - Ο λαός μας είναι ασφαλής εδώ.
Για πόσο, όμως; Οι άνθρωποι θα μας βρουν, δε θα σταματήσουν.
Απαιτώ πόλεμο.
Απαιτώ πόλεμο! Τώρα αμέσως!
Υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι.
Πάρα πολλά βασίλεια.
Κόναλ, θα βρίσκουν συνεχώς νέους τρόπους να μας σκοτώνουν.
Δε μπορούμε να νικήσουμε.
Δε μπορούμε να νικήσουμε!
- Όχι μ' αυτό τον τρόπο. - Κάνεις λάθος, Κόναλ.
Έχουμε κάτι το οποίο δεν υπολόγισαν.
Έχουμε αυτήν.
Έχει δυνάμεις που δεν έχει κανείς μας.
Είναι πληγωμένη, Μπόρα.
Ποιοι είστε;
Βρωμοκοπάς σαν άνθωπος.
Ίσως έκανα λάθος για σένα.
Καλύτερα ο Κόναλ να σ' άφηνε να πεθάνεις στον βυθό της θάλασσας.
Όχι.
Είναι εκεί, ε;
Μέσα σου.
Βλέπετε;
Βλέπετε τι είναι μέσα της;
Αυτό θα μας σώσει όλους.
Εσύ μ' έσωσες.
Έλα.
Θα σου δείξω ποιοι είμαστε.
Είμαστε Σκοτεινές Νεράιδες.
Όπως κι εσύ.
Είμαστε ό,τι έχει απομείνει.
Κρυμένοι εδώ, μακριά απ' τους ανθρώπους.
Με την εμφάνιση όλο και περισσότερων ανθρώπινων βασιλείων, κρυφτήκαμε...
απ' όλες τις γωνιές του κόσμου.
Κάνοντας ό,τι μπορούσαμε για να επιβιώσουμε.
Πολλοί, όμως, χάθηκαν.
Λίγο καιρό πριν, το είδος μας κυριαρχούσε σ' όλο τον κόσμο.
Στις τούνδρες, στα δάση, στις ζούγκλες.
Στις ερήμους.
Τώρα, το μοναδικό μας καταφύγιο είναι εδώ. Σ' αυτή τη σπηλιά.
Μια φωλιά της καταγωγής μας.
Παίξε με τον άνεμο.
Πέτα!
Αυτά τα παιδιά έπρεπε να πετάνε πάνω από δέντρα και ποτάμια.
Και αντ' αυτού, μεγαλώνουν στην εξορία.
Μπορώ να τα προσταεύσω.
Πως; Κυρήσοντας πόλεμο στους ανθρώπους;
- Είμαι σε πόλεμο μ' αυτούς μια ζωή. - Όχι με όλους.
Κάποια τη μεγάλωσες σαν παιδί σου.
Ίσως δεν πρέπει να κρυβόμαστε απ' τους ανθρώπους.
Ίσως μπορούμε να ζήσουμε χωρίς φόβο και πολέμους.
Να βρούμε τρόπο να συνυπάρξουμε.
Αυτό δε θα γίνει ποτέ.
Σε τσάκωσα!
Καλωσήρθες στο νέο σου σπίτι.
Ανησυχήσαμε για σένα, αγαπητή μου.
Μεγαλειοτάτη, δε μπόρεσα να τη βρω.
Η καριά μου σπαράζει για σένα.
Σκέπασε μ' ένα σκοτεινό σύννεφο την ευτυχία σου.
Ξέρω ότι ήταν εναντίον αυτού του γάμου.
Ποτέ δεν εμπιστεύτηκε την κρίση σου ως βασίλισσα.
Όταν την είδα με τα...
κέρατα καλυμμένα...
και λυγισμένα προς τα πίσω...
Δεν απορώ που αφηνίασε έτσι.
- Δεν ξέρω τι να κάνω. - Τον αγαπάς πραγματικά, έτσι;
- Τον γιο μου. - Πολύ.
Η αγάπη είναι αυτή που θα σε θεραπεύσει.
Αυτό μας θεραπεύει όλους.
Ας προχωρήσουμε μαζί μπροστά, σαν οικογένεια.
Προς όλους τους κατοίκους του Μουρ.
- Τι φασαρία είναι αυτή; - Και προς όλα τα βασίλεια...
ο βασιλιάς και η βασίλισσα σάς προσκαλούν να παρευρεθείτε στον γάμο...
του γιου τους Φίλιπ με την Ορόρα, σε 3 μέρες.
Ολοι είναι ευπρόσδεκτοι.
Και σας περιμένουμε όλους!
Ακούσατε; Είμαστε καλεσμένοι στο κάστρο!
Ήξερα ότι η Ορόρα δε θα μας εγκαταλείψει.
Το ήξερα ότι θα με προσκαλούσε. Χαίρομαι που κάλεσε κι εσάς.
Ποιος παντρεύεται;
Ορόρα, δε χρειάζεται να σκεφτόμαστε το γάμο τώρα.
Η βασίλισσα έχει δίκιο. Το οφείλουμε σε όλους.
Και ειδικά στον βασιλιά.
Και με τη Μαλέφισεντ;
Έφυγε.
Η Φοίνιξ. Λένε ότι απ' αυτή ξεκίνησε το είδος μας.
Και εξελίχθηκε στο πέρασμα των αιώνων.
Είσαι η τελευταία απόγονός της.
Έχεις το αίμα της.
Είσαι εκείνη.
Στα χέρια σου έχεις τη δύναμη ζωής και θανάτου.
Καταστροφής και αναγέννησης.
Αλλά η μεγαλύτερη δύναμη της φύσης...
είναι η δύναμη τής πραγματικής μεταμόρφωσης.
Μεταμορφώθηκες, όταν μεγάλωσες την Ορόρα.
Όταν βρήκες την αγάπη, ενώ πονούσες.
Σου ζητώ να πάρεις όλη σου την οργή και τον πόνο...
και να μην τα χρησιμοποιήσεις.
Βοήθησέ μας να συνάψουμε ειρήνη με τους ανθρώπους.
Επειδή η ειρήνη...
μπορεί να είναι η τελική μεταμόρφωση του είδους μας.
Το Μουρ είναι η τελευταία πραγματική μας φύση στη γη.
Και παρόλα αυτά, έχρισες έναν άνθρωπο βασίλισσα.
Μία κόρη που αγαπούσες.
Δεν έχω κόρη.
Έκανε την επιλογή της.
Μόλις το μάθαμε.
Θα γίνεις γάμος στο κάστρο σε 3 μέρες.
Θα 'ρθουν άνθρωποι από παντού. Τότε θα επιτεθούμε.
Θα σκοτώσουμε τον βασιλιά και τη βασίλισσα του Όλστεντ.
Και τον νεαρό πρίγκιπα.
Το βασίλειό τους θα καταρρεύσει.
Κι εμείς θα αναστηθούμε ξανά.
Το έφτιαξαν οι νεράιδες.
Το φορούσα όταν παντρεύτηκα τον βασιλιά.
Σίγουρα είναι τέλειο.
Το ίδιο κι εγώ.
- Μεγαλειοτάτη, είναι αξιολάτρευτη. - Δεδομένου ποια τη μεγάλωσε.
Η ίδια σατανική μάγισσα που την καταράστηκε.
Είναι θαύμα που τη γνώρισε ο πρίγκιπας Φίλιπ.
Θααύμα είναι που το καημένο το παιδί ζει ακόμα.
Όταν μεγαλώσω, θα ζήσω εδώ στο Μουρ μαζί σου.
Θα φροντίζουμε η μία την άλλη.
- Τι σ' απασχολεί. - Τίποτα.
Ορόρα, σε ξέρω καλά.
Αυτά τα κοσμήματα, τα μαλλιά μου...
όλοι αυτοί οι κανόνες.
Με πνίγουν.
Νιώθω σαν να μην είμαι πια η βασίλισσα του Μουρ.
Αισθάνομαι άλλος άνθρωπος.
Ερωτεύτηκα ένα κορίτσι στο δάσος και μόνο αυτή.
Δε χρειάζεται ν' αλλάξεις. Δε θέλω ν' αλλάξεις.
Δεν έπρεπε ποτέ να της ζητήσω να φορέσει το μαντήλι.
Λοιπόν; Πέτυχε;
Έχω λίγα δείγματα για να δουλέψω...
και η διαδικασία εξαγωγής είναι επίπονη.
Ποια εξαγωγή;
Απ' τις αζαλέες. Φυτρώνουν στους τάφους των νεράιδων...
και περιέχουν την πεμπτουσία τους.
Όταν αναμίξεις τη γύρη με σκόνη σιδήρου...
το τελικό μίγμα είναι φονικό για τις νεράιδες.
Χρειαζόμαστε χιλιάδες τέτοια.
Δείξε μου.
- Δείξε μου. - Πολύ καλά.
Επιτέλους, το Μουρ θα γίνει δικό μου.
Τέρμα οι νεράιδες.
Το νου σας.
- Εδώ τα βρήκα. - Έξοχα.
- Κι αν ξανάρθει αυτή με τα φτερά; - Μην ανησυχείς γι' αυτό.
Θα είμαστε έτοιμοι. Μαζέψτε τις αζαλέες.
Πιάστε δουλειά!
- Φρουροί, σε ετοιμότητα. - Τα όπλα στα χέρια.
Μαλέφισεντ.
Εδώ θάβουμε τους νεκρούς μας.
Το κατέστρεψαν.
Έτσι κάνουν οι άνθρωποι.
Είναι ακρίδες που καταστρέφουν τη γη. Πρέπει να τους σταματήσουμε.
Χρόνια νοιαζόσουν για έναν άνθρωπο.
Ώρα να νοιαστείς και για το είδος σου.
Πυρ!
Οπλίστε και ξαναρίξτε!
Πυρ!
Οπλίστε! Είναι κι άλλος!
Μείνετε όλοι μαζί. Φεύγουμε απ' το Μουρ.
Πιάστε ένα χέρι, ένα φτερό, μια ουρά. Ό,τι είναι κοντά, τελοσπάντων.
Φρουροί, μη χαλάτε τον σχηματισμό.
- Συγγνώμη, κύριε. - Ακίνητος.
- Είμαι της νύφης. - Είπαν ν' αφήσουμε το άλλο είδος...
- να κάτσουν πρώτα στις θέσεις τους. - Μα δεν είμαι άνθρωπος.
- Είμαι κοράκι. - Τι;
Κοράκι. Το μαύρο πουλί.
- Αυτό το ρύζι είναι νοστιμότατο. - Πρέπει να το πετάς στο ζευγάρι.
Τι; Και να χαραμίσω ωραιότατο ρύζι;
- Γιατί αυτή η καθυστέρηση; - Αφήστε με να περάσω!
Γιατί να μη μπουν και άνθρωποι;
Γιατί να μη μπούμε κι εμείς;
Ξέρω ότι είναι γρουσουζιά, αλλά έπρεπε να σε δω.
- Για σένα. - Αζαλέα.
- Πού τη βρήκες; - Απ' τη μητέρα μου.
Ο ήλιος ανέτειλε. Είναι η μέρα του γάμου μας.
Απ' τη μητέρα μου.
- Πού θα κάτσουμε, Φιτλ; - Αριστερά. Είμαστε της νύφης.
Ναι. Αλλά και ο γαμπρός είναι υπέροχος.
Ναι, είναι.
Εγώ είμαι και με τους δύο.
Τι συμβαίνει; Κανείς δεν επιτρέπεται να μπει εδώ, εκτός από μένα.
Και αφού εγώ είμαι εδώ, εσύ εξαφανίσου!
Μαλέφισεντ, σε παρακαλώ, σταμάτα.
Μαλέφισεντ... Δεν το έκανε αυτή.
Φύγε! Πριν καλέσω τους φρουρούς.
- Οι εξαφανισμένες νεράιδες. - Είπα να φύγεις, δεν ακούς;
Τι έκανες;
- Είσαι ξωτικό. - Πώς τολμάς να με λες έτσι;
Είμαι ο Λίκσπιτλ, ο ευγενής. Και υπηρετώ τη βασίλισσα.
Σου πήρε τα φτερά.
Πρέπει να τα ελευθερώσουμε. Ανήκουν στο Μουρ.
Όπως κι εσύ, Ορόρα.
Ένας άνθρωπος που πρόδωσε το είδος της.
- Εσύ καταράστηκες τον βασιλιά. - Αγαπητή μου...
Μπορεί να είσαι βασίλισσα, αλλά είσαι πολύ νέα.
Το να κυβερνάς ανθρώπους είναι πιο περίπλοκο...
απ' το να τριγυρνάς ξυπόλυτη με λουλούδια στα μαλλιά.
Όταν ήμουν εγώ νέα...
το βασίλειο της οικογένειάς μου συνόρευε με το Μουρ.
Και έναν ιδιαίτερα σκληρό χειμώνα...
οι σοδιές μας καταστράφηκαν και οι άνθρωποι άρχισαν να υποφέρουν.
Κοιτούσαμε πέρα απ' τα τείχη μας...
και βλέπαμε τις νεράιδες να ευημερούν.
Ο αδερφός κι εγώ θεωρούσαμε ότι έπρεπε να πάρουμε αυτά που χρειαζόμασταν.
Ενώ ο πατέρας μου, ο βασιλιάς, επιζητούσε την καλοσύνη τους.
Έβαλε την ειρήνη πάνω απ' το λαό μας...
και έστειλε τον αδερφό μου να κάνει το θέλημά του.
Δεν επέστρεψε ποτέ.
Αυτοί οι βάρβαροι, πλάσματα που με το ζόρι γρύλιζαν...
πόσο μάλλον να συζητήσουν, τον σκότωσαν.
- Δεν το πιστεύω. - Ο λαός τρομοκρατήθηκε.
Εκθρόνισε τον πατέρα μου.
Η χώρα βυθίστηκε στο χάος κι εγώ εξορίστηκα.
Αναγκασμένη απ' τη μοίρα, παντρεύτηκα τον βασιλιά Τζον του Όλστεντ.
Ένας άλλος ανίσχυρος βασιλιάς που μιλούσε για ανοχή και πολιτισμό.
Και τώρα, ο ίδιος μου ο γιος διεφθάρη με οράματα περί αρμονίας.
Όμως, η ειρήνη δε θα γίνει η καταστροφή μας.
Κλειδώστε τη.
Έρχεται πόλεμος.
Όχι!
Μακάρι να ήσουν εδώ μαζί μου.
Ο Κόναλ ήθελε ειρήνη.
Και τον γέμισαν με σίδηρο.
Γι' αυτό, κηρύσσουμε πόλεμο.
Ο αγώνας μας αρχίζει τώρα!
- Θα αναστηθούμε μαζί! - Θα αγωνιστούμε μαζί!
Και δε θα δείξουμε έλεος!
- Πού είναι οι καλεσμένοι του Φιλίπ; - Οι άνθρωποι δεν έχουν αίσθηση του χρόνου.
Ν' αρχίσει η μουσική.
Έφυγε.
Είναι παγίδα! Πέστε κάτω!
Μεγαλειοτάτη, έρχονται απ' τη θάλασσα.
Δραπέτευσε!
Από 'δω.
- Υψηλοτάτη... - Μόλις δώσω εντολή.
Περίμενε.
Τι συμβαίνει;
- Τώρα. - Πυρ!
Είναι σαν αυτήν.
Υποχώρηση! Υποχώρηση!
Η Μαλέφισεντ κήρυξε πόλεμο. Πρώτα ο πατέρας μου και τώρα αυτό.
- Δεν τον καταράστηκε η Μαλέφισεντ. - Τι;
Δεν τον καταράστηκε αυτή.
- Η μητέρα σου το έκανε. - Τι είναι αυτά που λες;
Το αδράχτι.
Έχει ακόμα την κατάρα.
Η μητέρα σου το χρησιμοποίησε εναντίον του πατέρα σου.
Κοίτα.
Είναι ίδια.
Έκλεισε τον κόσμο του Μουρ στο παρεκκλήσι.
Δεν είναι γάμος. Είναι παγίδα.
Μην ξεχνάς την καταγωγή σου.
Μην ξεχνάς ποια είσαι.
Εγώ έκανα την επιλογή μου.
Πρέπει να κάνεις κι εσύ τη δική σου.
Μείνετε χαμηλά!
Χωριστείτε!
Ακολούθησέ με!
Επίθεση!
- Ανάψτε! - Ανάψτε!
Θείες!
- Ορόρα! - Ντίαβαλ, ήρθες!
Τι συμβαίνει;
Αλαγή όπλων!
Μητέρα! Πρέπει να σταματήσεις.
- Έχουμε πόλεμο. - Δεν είναι πόλεμος, είναι μακελειό.
Φίλιπ, δεν καταλαβαίνεις. Αυτά τα πλάσματα είναι εμπόδιο...
σε όσα χρειαζόμαστε για να επιβιώσουμε.
Κάνεις λάθος. Μπορούμε να συνυπάρξουμε.
Είσαι ανόητος αν πιστεύεις κάτι τέτοιο.
Δεν ξέρεις το τίμημα του αγώνα για το είδος μας.
Μου είπες ψέματα.
Προστατεύω το βασίλειο και το θρόνο σου.
Και ο πατέρας; Τον προστάτευες κι αυτόν;
Ο πρίγκιπας δε νιώθει καλά.
Συνοδέψτε τον στο δωμάτιό του.
Τώρα.
Κύριε, σταματήστε!
Παραδώσου!
Η μητέρα, καταράστηκε τον βασιλιά για να καταστρέψει το λαό του Moυρ.
Οι άντρες σου θα το πληρώσουν ακριβά.
Κάτι πρέπει να κάνουμε!
Αντίο, κορίτσια.
Όχι, γύρνα πίσω!
Φλιτλ! Όχι!
- Όχι! - Πήγαινε με τους δικούς σου!
- Τρέχα, Ορόρα! - Αφήστε τον!
Όχι!
Νονά.
Για τη Φλιτλ!
Φύγετε! Από 'δω!
Φύγετε!
Κάνε πίσω!
Δεν είναι δικός μου πόλεμος.
Η μητέρα μου τον ήθελε και της τον προσφέρετε.
Δε θα επιτρέψω το μίσος της να κατα- στρέψει το βασίλειό μου ή το δικό σας.
Δε θα βάψω τα χέρια μου με το αίμα σας.
Από 'δω!
Η Μαλέφισεντ γύρισε!
Πάει για τη βασίλισσα.
- Υποχώρηση! Σταματήστε! - Κατεβάστε τα όπλα!
Ορίστε το κακό που τους υποσχέθηκα.
Το είδος σου είναι πιο προβλέψιμο απ' τους ανθρώπους.
Σταμάτα!
- Σχεδόν, δηλαδή. - Σταμάτα!
Συγγνώμη που σε αμφισβήτησα, αλλά δεν είσαι έτσι εσύ.
Υπάρχει κι άλλος τρόπος. Ξέρω ποια είσαι.
Σε ξέρω.
Δε με ξέρεις.
Κι όμως, σε ξέρω.
Είσαι η μητέρα μου.
Όχι!
Ξέρεις τι σε κάνει σπουδαίο ηγέτη, Ορόρα;
Η ικανότητα να εμπνέεις φόβο στους υπηκόους σου.
- Και να τον χρησιμοποιείς... - Μεγαλειοτάτη.
εναντίον του εχθρού σου. Γι' αυτό...
διέδωσα την ιστορία της κακιάς μάγισσας...
και της πριγκίπισσας που καταράστηκε.
Δεν είχε σημασία ποιος ξύπνησε την Ωραία Κοιμωμένη.
Όλοι τρομοκρατήθηκαν. Και η ιστορία έγινε θρύλος.
Ξέρω ότι με νομίζεις για τέρας.
Αλλά αυτό που έκανα στον βασιλιά, στη Μαλέφισεντ, στο γιο μου...
το έκανα για το Όλστεντ.
Πρόδωσες το είδος σου και θα το πληρώσεις.
Η Μαλέφισεντ είναι νεκρή!
Δε θα ξαναζήσουμε στο φόβο.
Το Όλστεντ είναι επιτέλους ελεύθερο.
Αφήστε με!
Τι συμβαίνει;
Βρε, βρε.
Γεια σου, Μπίστι.
Μου έλειψες.
- Μήπως χτύπησες στο κεφάλι; - Ναι.
- Φίλιπ. - Ναι;
Αγαπάς την κόρη μου;
Με όλο μου το είναι.
Ωραία.
Νομίζω αυτό είναι δικό σου.
Οι κατάρες δεν τελειώνουν. Λύνονται.
Τελείωσε.
Τέλος οι μάχες.
Το Όλστεντ δεν θα επιτεθεί ποτέ ξανά στο Μουρ.
Και από 'δω και πέρα, προχωράμε μπροστά...
και βρίσκουμε το δρόμο μας ειρηνικά.
Μαζί.
Σήμερα έχουμε γάμο.
Δεν είναι μόνο η ένωση δυο ανθρώπων.
Αλλά και η ένωση δυο βασιλείων.
Και είναι όλοι καλεσμένοι.
Όλοι είναι ασφαλείς και όλοι ευπρόσδεκτοι.
Γεια σου.
Δε μπορούμε να ζούμε ανάμεσα σε τέρατα!
Κάποιος πρέπει να της καλύψει αυτά τα κέρατα.
Μακάρι να σ' έβλεπε ο Κόναλ.
Μπόρα...
Καιρός να γυρίσεις σπίτι.
Γεια.
Έρχεσαι λίγο;
Ναι;
- Θα με παραδώσεις; - Ποτέ.
Όχι. Εννοώ αν θα με παραδώσεις στον γαμπρό.
Ναι.
Ζητώ συγγνώμη σε όποιον χτύπησα σήμερα.
Μπορεί να την ξανακάνει όπως ήταν.
- Νομίζω. - Μόνο αν το θέλουμε.
Πατέρα.
- Χαίρομαι που σε βλέπω. - Ονειρευόμουν αυτή τη στιγμή.
Δύο βασίλεια επιτέλους ενωμένα. Χάρη σε σένα.
Είμαι πολύ περήφανος για σένα.
- Είναι πιο όμορφη με πράσινο. - Ροζ, εννοείς.
- Όχι, πράσινο. - Ροζ.
- Πράσινο. - Ροζ.
- Φλιτλ! - Είναι τέλεια.
Ασ' την τώρα.
Σύνελθε.
Βρισκόμαστε εδώ για να ενώσουμε δυο βασίλεια που τα χώριζε ο φόβος.
Σήμερα μας δείξατε ότι δε μας καθορίζει η καταγωγή μας...
αλλά το ποιον αγαπάμε.
Τις βέρες, παρακαλώ.
- Φίλιπ, δέχεσαι την Ορόρα... - Δέχομαι.
- Ορόρα, δέχεσαι... - Δέχομαι.
Σας ονομάζω ανδρόγυνο.
Μπορείς να φιλήσεις τη νύφη.
Χαμογελάς.
Είναι μια καινούργια μέρα.
Είναι.
- Καλημέρα. - Θα μείνεις λίγο;
Λίγο ακόμα. Μην ανησυχείς, όμως.
Θα τα πούμε στη βάφτιση.
Για το www.vipsubs.gr
Μετάφραση: adespoti & g_poli Επιμέλεια-συγχρονισμός: g_poli
www.subs4free.info