ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΤΑΙΝΙΑ ΤΟΥ NETFLIX
Απ' όσο μπορώ να θυμηθώ, έζησα καλά παιδικά χρόνια.
Μεγάλωσα όμως...
και τότε άρχισαν οι ερωτήσεις.
Και οι ερωτήσεις προκάλεσαν οδύνη.
Ποια είμαι;
Από πού είμαι;
Ποια είναι η ιστορία μου;
Ποιες ήταν οι γυναίκες εκείνες
των οποίων τα ονόματα λέγονταν πάντα σιγανά...
όταν νόμιζαν πως δεν άκουγα;
Ποιες να ήταν;
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΕ ΜΙΑ ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ
ΕΠΑΡΧΙΑ ΤΟΥ ΤΣΟΥΜΠΟΥΤ, ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ 1925
Να αγγίξω το πρόσωπό σου;
Θα θέλεις να μάθεις κάποια πράγματα.
Κάποια πράγματα;
Τα πάντα.
Αυτό είναι αδύνατον.
Α ΚΟΡΟΥΝΙΑ. 1898
Πρωτοετής είσαι;
Ναι.
Ήμουν άρρωστη κι έχασα τις πρώτες μέρες.
Αν δεν στεγνώσεις, θα αρρωστήσεις πάλι. Έλα μέσα.
Έλα.
Η ΜΑΤΑΙΟΔΟΞΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΣΟΥ
Λες να λάβουν υπόψη ότι έχασα κάποιες μέρες;
Μην ανησυχείς. Θα τους μιλήσω.
Εγώ δουλεύω εδώ. Η διευθύντρια είναι θεία μου.
Κάτσε να σε βοηθήσω.
Ευχαριστώ.
-Σε πόνεσα; -Όχι.
Τώρα;
Όχι.
Όχι;
-Τώρα; -Όχι.
Με λένε Ελίσα.
Εμένα Μαρσέλα.
Μου αρέσει η ελιά σου.
Την εβδομάδα αυτή, θα μάθουμε τις αντωνυμίες.
Περάστε.
-Καλημέρα. -Καλημέρα.
Με συγχωρείτε, Αδελφή. Είναι καινούργια και χάθηκε.
Αρρώστησε κι έχασε τις πρώτες μέρες.
Όμως, είναι φιλόπονη και πρόθυμη να καλύψει τα κενά.
-Να καθίσει; -Ναι. Σε ευχαριστώ, Ελίσα.
Παρακαλώ.
Το όνομά σου;
Μαρσέλα Γράθια Ιμπέα.
Πολύ καλά. Κάθισε, σε παρακαλώ.
Συνεχίζουμε την ανάγνωση.
"Τα πρόσωπα ή τα πράγματα
δεν λέγονται μόνο με το όνομά τους,
αλλά και με λέξεις που αντικαθιστούν τα ονόματά τους".
Άρα, όταν λέμε
"Ο Μπερνάρντο περνούσε καλά με τη σύζυγό του, την Ελβίρα,
κι έζησαν μαζί πολύ καλά,
αυτή με εκείνον, κι αυτός με εκείνη",
το "αυτός" και το "αυτή" αντικαθιστούν τα ονόματά τους.
-Με τρόμαξες. -Αλήθεια; Συγγνώμη.
Σε περίμενα.
Δεν σου είπα ότι μένω πάνω, με τη θεία μου και τις άλλες αδελφές;
-Στο σχολείο; -Ναι.
Ήθελα να σε ευχαριστήσω.
Δεν είναι ανάγκη.
Πώς είναι να ζεις με τις αδελφές;
Εσύ τι λες;
Δεν ξέρω.
Κόλαση.
Λογίζονται οι νυμφίες του Θεού, αλλά είναι παλιόγριες.
Όλο τσακώνονται και κακολογούν η μία την άλλη.
Είναι δυστυχισμένες.
Σαν να ζεις σε χαρέμι.
Κάθε γυναίκα πασχίζει να γίνει η αγαπημένη του Σουλτάνου...
μα ο Σουλτάνος δεν εμφανίζεται.
Ποτέ;
Εγώ δεν τον έχω δει.
Δεν πιστεύεις...
στον Θεό;
Δεν πιστεύω στις καλόγριες.
Ούτε στους παπάδες.
Ούτε στην Παναγία ούτε στο Άγιο Πνεύμα. Ειδικά σε αυτό.
Και ούτε στον Θεό πιστεύω.
Εσύ;
Δεν ξέρω.
Πιστεύω μόνο σε ό,τι κινείται.
Πιστεύω στα άλογα.
Τι δεν θα έκανα να είχα!
Στα ποντίκια; Στις γάτες και τους σκύλους πιστεύεις;
Στα περιστέρια, στα σαλιγκάρια,
στα μυρμήγκια, στα πάντα.
Καλύτερα να γυρίσεις σπίτι σου.
Κι εσύ στις καλόγριες.
Ναι.
Τα λέμε αύριο, τότε.
Τα λέμε αύριο.
Καληνύχτα.
-Να φέρεις ομπρέλα αύριο. -Εντάξει.
Φτάνει τόσο.
Ποια ήταν αυτή...
που σε συνόδευε;
Μια συμμαθήτρια.
Η Ελίσα.
Με βοήθησε να βρω την τάξη.
Η διευθύντρια είναι θεία της.
Η σούπα έχει φλούδια μέσα.
Τρεις φορές τη σούρωσα.
Τη σούρωσες;
Να μάθεις τίποτα στο σχολείο, αλλά όχι πολλά.
Όχι πολλά πράγματα. Όσα πρέπει.
Γεια σου, Ελίσα.
Καλημέρα, Ελίσα.
Τι κάνεις, Ελίσα;
Γεια σου, Ελίσα. Τι κάνεις;
Ελίσα.
Ελίσα...
Δεν με άκουσες.
Όχι.
Ξεχάστηκα.
Η νίκη του Χριστιανισμού κοντά στο Σπήλαιο της Κοβαντόνγκα
είναι αποτέλεσμα της χριστιανικής πίστης
που φρόντισε εκείνους τους χριστιανούς στρατιώτες,
που έτσι κατάφεραν να νικήσουν τους Μαυριτανούς,
οι οποίοι είναι βάρβαροι.
Η Ισαμπέλ κι ο Φερνάντο
Ήταν εξαίρετοι μονάρχες
-Κι έδιωξαν απ' την Ισπανία -Θες να δεις το δωμάτιό μου;
Τους σκουρόχρωμους Μαυριτανούς
Τώρα;
Αλλιώς πότε;
Ελίσα!
Ποια είναι μαζί σου;
Η Μαρσέλα. Είναι καινούργια, Αδελφή Κλάρα.
Πώς είναι;
Έχει...
κόκκινα μαλλιά.
Καροτί μάλλον.
Έχει πολλές φακίδες.
Κι είναι πολλή χοντρή.
Είσαι σίγουρη;
Αν δεν σε ήξερα, δεν θα σε πίστευα.
Αν δεν σε ήξερα...
Εδώ διαβάζω και ζωγραφίζω.
Τουλάχιστον εδώ ησυχάζω.
Μήπως να φύγω;
Εσύ όχι, σε παρακαλώ.
Τις καλόγριες και τη θεία μου εννοούσα.
Ξέρεις τι μου λένε πάντα;
Όχι.
Να βρω άντρα και να παντρευτώ γρήγορα.
Αλλιώς, θα μείνω εδώ, μαζί τους, για πάντα.
Κάθε μέρα, όλη μέρα.
Ο πατέρας μου λέει να μη χάνω χρόνο εδώ.
Κι ότι λένε πολλά για τις δασκάλες.
Και να παντρευτώ τώρα, πριν γκαστρωθώ.
Κι εσύ τι του λες;
Εσύ; Τι τους λες εσύ;
Εγώ ρώτησα πρώτη.
Εγώ τους λέω ότι...
Τους λέω αυτό που θέλουν.
Κι εγώ το ίδιο.
Όμως, κάλλιο να κάνω οτιδήποτε άλλο παρά να πάρω άντρα. Το εννοώ.
Δεν ξέρω αν θέλω να παντρευτώ.
Καλή μου...
πολλά δεν ξέρεις εσύ τελικά.
Αν πιστεύεις στον Θεό, αν θες να παντρευτείς...
Υπάρχει τίποτα που να ξέρεις;
Ξέρω ότι ζούσα σε ορφανοτροφείο έως τα δέκα μου.
Σαράντα κορίτσια κοιμόμασταν σε σακιά για πατάτες.
Μέσα στα ποντίκια.
Τρώγαμε νερωμένη σούπα, γεμάτη αράχνες.
Μόνο τη μιζέρια ξέραμε...
και τη βρόμα.
Και τη λειτουργία.
Ένα πρωινό, στα ξαφνικά...
ήρθε κάποια που έλεγε ότι είναι η μάνα μου.
Η πραγματική μου μάνα.
Με πήγε στο σπίτι όπου ζούσε ο πατέρας μου.
Ποτέ δεν με αγκάλιασαν.
Ούτε μου είπαν γιατί ήταν χαμένοι για δέκα χρόνια.
Δεν ξέρω αν είμαι παιδί τους.
Αν δεν ξέρω ούτε αυτό...
πώς να ξέρω αν πιστεύω στον Θεό;
Ή στον γάμο. Ή σε οτιδήποτε.
Με συγχωρείς, Μαρσέλα.
Δεν ήξερα.
-Με συγχωρείς. -Έχω μάθημα.
Λυπάμαι.
Με συγχωρείς;
Καλησπέρα.
Είμαι η Ελίσα, η συμμαθήτρια της Μαρσέλα.
Μου δάνεισε ένα βιβλίο το πρωί.
Ήρθα να της το δώσω. Μπορώ να...
-Θα το κάνω εγώ. -Ορίστε.
-Καληνύχτα. -Καληνύχτα.
Το έφερε η συμμαθήτριά σου.
Ξέχασε να σ' το δώσει.
Κάποια βιβλία δεν μας κάνουν καλό.
"Αγαπητή Μαρσέλα...
ποτέ δεν θα σε πλήγωνα επίτηδες.
Το ορκίζομαι.
Πίστεψέ με.
Πίστεψέ με και συγχώρα με.
Δική σου, Ελίσα".
"Δική σου, Ελίσα".
Μαρσέλα;
Ο πατέρας σου δεν έχει δίκιο.
Τα βιβλία...
Τι;
Τα βιβλία τι;
Διαβάζω κρυφά.
Όταν δεν βλέπει ο πατέρας σου.
Ψέματα.
Να το.
Εμίλια Πάρδο Μπαθάν.
ΤΟ ΦΛΕΓΟΝ ΖΗΤΗΜΑ
-Ονειρεύτηκα... -Ονειρεύτηκα...
-Εσύ πρώτη. -Όχι. Εσύ.
Ονειρεύτηκα εσένα.
Δεν γίνεται.
Σε ονειρεύτηκα.
Αλήθεια;
Ναι.
Δεν θα μου πεις τι ονειρεύτηκες;
Όχι.
Ποτέ.
Εσύ;
Ούτε εγώ.
Ξέρεις τι σκέφτομαι όλη μου τη ζωή;
Τι;
Καμιά φορά, κάνω βόλτα εδώ...
πάω κοντά στο νερό...
κλείνω τα μάτια κι ονειρεύομαι.
Ονειρεύεσαι;
Ονειρεύομαι ότι είμαι πάνω σε ένα άλογο
και διασχίζω τη θάλασσα.
Κι όταν βγαίνω στην ακτή...
είμαι στην Αργεντινή.
Και καβαλάω το άλογο για ώρες.
Δεν το βαριέμαι.
Είναι παράλογο. Ποτέ δεν ανέβηκα σε άλογο.
Και τρέμω τη θάλασσα.
Μα τι κάνεις;
Είναι αλήθεια αυτό;
Δεν ονειρεύομαι;
Στα όνειρά μας, δεν κάνει τόσο κρύο.
Πήγαινε καλύτερα.
Έχεις δρόμο έως το σχολείο.
Δεν με νοιάζει.
Τα λέμε αύριο.
Μαρσέλα, εγώ...
-Είναι τόσα πολλά που... -Ελίσα.
Με περιμένουν στο σπίτι.
Να σου πω ένα μόνο;
Τι;
Αν πέθαινα τώρα...
ο χρόνος που περάσαμε στη θάλασσα...
θα ήταν ό,τι πιο όμορφο στη ζωή μου.
Μια μέρα, θα σου πάρω ένα άλογο.
Άφησέ την.
Διαβάζει.
Όχι.
Ούτε να το σκέφτεσαι να πας σχολείο σήμερα.
Γιατί;
Πρόσεχε τη μάνα σου. Αρρώστησε.
Μια χαρά είμαι, αλήθεια. Άφησέ την.
Η Μαρσέλα θα μείνει εδώ.
Μίλησα.
Στην Πορτογαλία, υπάρχουν τρεις κύριες περιφέρειες,
η βόρεια, η κεντρική και η νότια,
στην οποία ανήκουν το Αλεντέζου και το Αλγκάρβε.
Η βόρεια περιφέρεια αποτελείται από το Μίνιο και τη Σέρα ντα Εστρέλα.
Ξέρεις κάτι;
Το σώμα μου είναι γεμάτο ελιές.
Και μια μέρα...
θα με αφήσεις να τις δω;
Περίμενε εδώ.
"Το σκοτάδι άφηνε να φανεί μόνο το επιβλητικό σχήμα του δρόμου,
οι γραμμές κι οι λεπτομέρειες χάνονταν μες στη μαύρη νύχτα".
Τι θέλει αυτή εδώ;
Είναι η Ελίσα.
Μου έφερε τις ασκήσεις για το σπίτι.
Αφού δεν πήγα σχολείο σήμερα.
Πήγαινε.
Κόρη μου;
Εμείς πρέπει να τα πούμε.
Τι να πούμε;
-Θα χάσω το μάθημα. -Δεν πειράζει.
Αφού νοιάζεσαι τόσο για τη μόρφωση,
η μάνα σου κι εγώ σε στέλνουμε σε ένα οικοτροφείο στη Μαδρίτη.
Είναι καλά εκεί, κόρη μου.
Θα μάθεις πιο πολλά απ' ό,τι εδώ.
Σε 3 χρόνια θα γίνεις δασκάλα.
Ή στο οικοτροφείο ή στο μοναστήρι. Αποφάσισε.
Εγώ προτιμώ το μοναστήρι, αλλά η μάνα σου επέμενε.
-Για πού το 'βαλες; -Άσε με!
Παράτα με!
-Σταμάτα! -Άσε με!
Άσε με!
Αγαπητή Μαρσέλα...
Πάνε τέσσερις εβδομάδες, τρεις μέρες και εννέα ώρες...
από την τελευταία φορά που σε μύρισα.
Στα όνειρά μου όμως, σε νιώθω πολύ κοντά μου.
Σχεδόν σε αγγίζω.
Όλα σε θυμίζουν.
Όλα.
Τα παιδιά...
η θεία μου, οι καλόγριες.
Ο ήλιος.
Η βροχή, η θάλασσα.
Η άμμος.
Το χαρτί που γεμίζει με λέξεις που με φέρνουν κοντά σου.
Η πένα.
Το μελάνι.
Σε ονειρεύομαι συχνά, Μαρσέλα.
Ακόμα κι όταν δεν κοιμάμαι.
Σε ζωγραφίζω.
Όπου και να κοιτάξω, εσένα βλέπω.
Μου λείπεις πολύ.
Πολύ.
Θέλω να φιλήσω την ελιά σου.
Δική σου για πάντα...
Ελίσα.
Αγαπητή Ελίσα...
μόλις διάβασα το γράμμα σου.
Ένιωσα σαν να σε άγγιζα.
Είναι μέρες που φαντάζομαι ότι είμαι εκεί όταν γράφεις.
Όταν γράφεις σε εμένα.
Κι εγώ σε κοιτάζω.
Βλέπω κάθε νεύμα σου.
Κάθε λέξη που μου χαρίζεις.
Κοιτάζω με προσοχή τα χέρια σου.
Τις ελιές σου.
Τις παύσεις σου.
Τη βιασύνη σου.
Και τη δική μου.
Φαντάζομαι τα γράμματά μας ραμμένα μαζί, σαν κουβέρτα.
Εσύ κι εγώ, γυμνές, ξαπλώνουμε πάνω τους.
Σαν κάθε λέξη που γράψαμε ποτέ η μία στην άλλη...
να μπορεί να μας φυλάξει από το κρύο.
Από τους άλλους.
Από την απόσταση.
Όποτε παίρνω γράμμα σου...
το κρατώ αγκαλιά πριν το ανοίξω.
Αγκαλιάζω εσένα.
Οι λέξεις σου γαληνεύουν την ανυπομονησία μου.
Τον φόβο ότι δεν θα σε δω ξανά.
Και τον φόβο ότι θα πάψεις να μου γράφεις.
Η αγάπη στις λέξεις σου διαπερνά το δέρμα μου.
Νιώθω τις ελιές μου να γίνονται οι λέξεις σου.
Σε αγαπάω πολύ, Ελίσα.
ΚΟΟΥΣΟ, ΓΑΛΙΚΙΑ ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ
Το κάστανο...
είναι ένα φρούτο...
με κοκκινωπή φλούδα.
Το κάστανο έχει σχήμα...
που μοιάζει πολύ...
με αυτό της καρδιάς.
Σχεδιάστε ένα κάστανο.
Τι έγινε; Ζωγραφίσατε το κάστανο;
Είστε τα πιο γρήγορα παιδιά σε όλο το Κόουσο.
Μπείτε μέσα.
Ποια είναι αυτή;
Εσύ.
-Κάν' το εσύ. -Εντάξει.
-Ήσουν μαζί μου πάντα. -Πάντα.
-Και κάθε λεπτό. -Κάθε λεπτό.
Να ζητήσεις να πας σε ένα σχολείο στο Κούζο.
Πιο κοντά σε μένα.
-Δέκα χιλιόμετρα. -Δέκα χιλιόμετρα.
Θα έρθω σε σένα.
-Ώσπου να γίνεται να είμαστε μαζί. -Ώσπου να είμαστε μαζί.
-Και θα είμαστε μαζί. -Μαζί.
-Μαζί.
-Για πάντα. -Για πάντα.
Για πάντα.
Σε αγαπάω.
-Καλημέρα. -Καλημέρα!
Καθίστε.
ΚΑΛΟ, ΓΑΛΙΚΙΑ ΦΛΕΒΑΡΗΣ 1901
Είμαι η δις Μαρσέλα. Πώς λέγεστε εσείς;
Είμαι ο Πέδρο.
Εγώ η Ρόσα.
Εμένα με λένε Θέλσο.
Εμένα Ροθίο.
Εμένα Ροσαλία.
Η ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΔΑ
ΠΑΤΗΡ, ΥΙΟΣ ΚΑΙ ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ
Θα μας βοηθήσετε;
Τα λέμε!
Είναι κατσούφες.
Το...
σώμα...
του...
σαλιγκαριού...
είναι...
μαλακό.
Το ήξερα ότι θα είσαι εδώ.
Πάντα ξέρω πότε είσαι κοντά.
Τι γράμμα είναι αυτό;
Ο ξάδερφός μου, ο Μάριο...
ο γιος της θείας μου...
πνίγηκε.
Πνίγηκε;
Δεν τον ήξερα καλά, έμενε στην Αγγλία.
Είμαι η μόνη του συγγενής.
Θα φάμε;
Ναι, πεθαίνω της πείνας.
Μου επιτρέπετε;
Δεν ξέρω να χορεύω.
Πώς γίνεται αυτό;
Έναν χορό μόνο.
Μην ανησυχείς για τη φίλη σου. Θα τη χορέψω μετά.
Έχω θυμώσει πολύ μαζί σου.
Ελίσα...
πρέπει να κρυβόμαστε.
Να κάνουμε όπως οι άλλοι.
Ότι είμαστε σαν αυτούς.
Μόνο έτσι θα είμαστε ήσυχες.
Το ξέρεις καλά.
Το ξέρω.
Πώς σου φαίνονται;
Εκείνες οι δυο;
Τι θέλεις;
Να καλέσω τη δίδα Μαρσέλα στον χορό της άλλης εβδομάδας.
Να πάμε μαζί.
Η δις Μαρσέλα δεν μπορεί.
Ας μου το πει η ίδια.
Μήπως της κάνεις κουμάντο εσύ;
Άνοιξε την πόρτα!
Άνοιξέ μου, παλιολεσβία!
Τζιβιτζιλού!
Μαρσέλα!
Ξέρεις τι έπαθαν οι συμμαθητές σου;
Αρρώστησε κανείς;
Καθίστε.
Φανερώσου!
Ξέρεις τι πρέπει να κάνουμε;
Ναι.
Είσαι σίγουρη;
Ναι.
Με αγαπάς;
Με όλη μου την ψυχή.
Μαρσέλα, ακόμα μπορείς να ζήσεις αλλιώς.
Να ζήσεις...
φυσιολογικά.
Πάψε.
Μαζί σου ζω φυσιολογικά.
Κανείς δεν μπορεί να μου δώσει ό,τι εσύ.
Κανείς.
Ποτέ.
Θα πάμε στο Μπουένος Άιρες. Εκεί κανείς δεν μας ξέρει.
Ναι.
Μέρες έχω να δω την Ελίσα.
Έφυγε.
Για πού, αν επιτρέπεται;
Στην Αβάνα.
Στους συγγενείς της.
Το πλοίο της έχει σαλπάρει.
Γεια. Πάω μέσα.
Στάσου.
Λένε πως η φίλη σου έφυγε.
Ναι.
Πριν λίγες μέρες.
Για την Κούβα.
Είσαι μόνη σου;
Κοντεύω να ξεμείνω από καυσόξυλα.
Η Ελίσα φρόντιζε γι' αυτό.
Θα σου φέρω εγώ μερικά.
Ευχαριστώ.
Σήμερα.
Απόψε.
Φυγάς μη μ' αναγκάσεις να γίνω
Σε τίποτα δεν σου 'χω φταίξει
Μια κοπελιά που το 'σκασε
Για να μη χωριστούν ποτέ
Τις θάλασσες διασχίζουν
Να μην την πάρει άλλος κανείς
Μάριο...
Γεννήθηκα την ίδια μέρα με την ξαδέρφη μου,
αλλά επτά χρόνια μετά,
αφού η μάνα μου παντρεύτηκε έναν Άγγλο Προτεστάντη.
Δεν είναι δυνατόν, γιε μου!
Το ξέρω, πάτερ. Οι συνθήκες, βλέπετε...
Όλα τα έγγραφα χάθηκαν και δεν βαφτίστηκα, επειδή δεν το ήθελε ο πατριός μου.
Στα οκτώ μου, με πήγαν στην Αγγλία.
Ξέρεις τι όνειρο έχω, πάτερ;
Το μόνο που θέλω τώρα που γύρισα στην πατρίδα μου...
είναι να βαφτιστώ και να παντρευτώ τη Μαρσέλα.
Θα γίνει αμέσως, γιε μου.
Αύριο κιόλας.
-Αλήθεια, πάτερ; -Ναι.
ΙΟΥΝΙΟΣ 1901
Μάριο...
δέχεσαι τη Μαρσέλα, που στέκει μπροστά σου...
ως νόμιμη σύζυγό σου εις γάμου βίον;
Αν ναι, απάντησε "Δέχομαι".
Δέχομαι.
Μαρσέλα...
δέχεσαι τον Μάριο, που στέκει μπροστά σου...
ως νόμιμο σύζυγό σου εις γάμου βίον;
Αν ναι, απάντησε "Δέχομαι".
Δέχομαι.
Σας ανακηρύσσω ανδρόγυνο,
στο όνομα του Πατρός, του Υιού
και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν.
Αμήν.
Από εδώ, παρακαλώ.
Έτσι.
Τέλεια!
Εμένα θα με ακούσει.
Πάμε.
Τι θα θέλατε;
Μαρσέλα, κόρη μου...
μάθαμε ότι παντρεύτηκες.
Ναι, πάτερ.
Στην Α Κορούνια.
Στον ναό του Αγίου Γεωργίου. Μας πάντρεψε ο πατήρ Κορτίγια.
Θα μας γνωρίσεις τον άντρα σου;
Ξεκουράζεται τώρα.
Δεν θα πάρει πολύ.
Κοίτα, Μαρσέλα...
μας έχουν πει ότι...
όσο παράξενο κι αν φαίνεται...
ότι παντρεύτηκες με...
την Ελίσα.
Με την Ελίσα, μεταμφιεσμένη σε άντρα.
Εξωφρενικό!
Η Ελίσα, μεταμφιεσμένη σε άντρα;
Γι' αυτό ήρθατε;
Τον λένε Μάριο.
Είναι ξάδερφος της Ελίσα.
Είναι πρώτα ξαδέρφια και μοιάζουν πολύ.
Είναι σχεδόν ίδιοι.
-Κάτι άλλο; -Καλύτερα να βγει.
Έχω χρέος...
να τον εξετάσω.
Να τον εξετάσω από κοντά.
Γιατί μπλέκεστε στις ζωές των άλλων;
Δεν έχετε να διαβάσετε κανέναν ετοιμοθάνατο;
Ή να γιατρέψετε αρρώστους;
Να σας πω κάτι, πάτερ;
Κάτι που θα σας πείσει όλους ότι ο Μάριο είναι άντρας.
Σε λίγους μήνες θα το δείτε οι ίδιοι.
Περιμένω παιδί.
Το παιδί του Μάριο.
Του άντρα μου.
Ελπίζω να το βαφτίσετε, πάτερ.
Πηγαίνετε τώρα.
Ο καιρός θα χαλάσει.
Πρέπει να φύγουμε νωρίτερα τελικά.
Μακάρι να φεύγαμε για Μπουένος Άιρες αύριο κιόλας.
Κουράστηκα. Θα ξαπλώσω.
Ελίσα, βγες αν είσαι άντρας!
Βγες έξω, πόρνη!
Πόρνη! Έβγα έξω, μωρή!
Πόρνη!
ΛΙΣΤΑ ΕΠΙΒΑΤΩΝ
ΜΑΡΘΕΛΑ ΜΑΡΙΟ
Υποθέτω πως ξέρεις γιατί σε φώναξα.
Είναι ψέματα, πάτερ.
Ψέματα και τίποτα άλλο.
Οι χωρικοί σκαρφίζονται τα πάντα για να μας κακολογήσουν.
Είναι όλα ψέματα.
Ξέρεις σε τι δύσκολη θέση με έφερες;
Καταλαβαίνεις ότι αυτό που κάνατε...
είναι εντελώς ψεύτικο;
Εσύ κι αυτό το παλιοθήλυκο θα καείτε στην Κόλαση!
Σε παρακαλώ, πάτερ!
Δεν μου μένει τίποτα άλλο...
παρά να κάνω αυτό, Μάριο.
Ή όποιος διάολος είσαι.
Φρουροί!
Πάτερ, ξεκινάω.
Μην το κάνετε, πάτερ. Σας παρακαλώ.
Σας εκλιπαρώ, μην το κάνετε!
Αν είσαι άντρας...
απόδειξέ το.
Σας παρακαλώ.
Όχι!
Είμαι ερμαφρόδιτος. Σας τ' ορκίζομαι!
Ανάθεμά σε, γυναίκα.
Η οργή όλων των αρχαγγέλων
θα πέσει πάνω σε εσένα και...
τη γυναίκα εκείνη.
Είναι η γυναίκα μου.
Τη λένε Μαρσέλα.
Διαβάστε για την Ελίσα και τη Μαρσέλα.
Για τον γάμο δίχως άντρα.
Δεν κάνουν έτσι οι άνθρωποι.
[Πορτογαλικά] Καλώς, εντάξει.
Καληνύχτα. Πηγαίνετε.
ΠΟΡΤΟ, ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 1901
[Πορτογαλικά]
Το ψητό κοτόπουλο!
Βγαίνει ο μπακαλιάρος.
Τι συμβαίνει; Σύνελθε!
Πόσα θέλουμε ακόμα;
Φτάνουν για ένα εισιτήριο.
Σε δυο μήνες...
Δυο μήνες.
Η Μαρία Σεβέρα πέθανε
Πέθανε η Μαρία Σεβέρα
Και τώρα οι δρόμοι της Μουραρία
Χύνουν δάκρυα οργής και πόνου
Και τώρα οι δρόμοι της Μουραρία
Χύνουν δάκρυα οργής και πόνου
Ένα σάλι, σάλι μαύρο
Μαύρο σαν τη νέα Σελήνη
Ένα σάλι, σάλι μαύρο
Μαύρο σαν τη νέα Σελήνη
Μαύρο σαν τη μαύρη νύχτα
Σαν τη μαύρη νύχτα μαύρο
Εσείς οι δυο είστε υπό κράτηση.
Αυτή δεν έκανε τίποτα.
Δεν έκανε τίποτα!
Ήρεμα. Είναι έγκυος.
Σκάσε και προχώρα!
ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑΣ
Από εδώ.
Έχω μπροστά μου μια αγωγή από το Δικαστήριο της Α Κορούνια...
στην οποία αναγράφεται ότι είστε μια γυναίκα ονόματι Ελίσα...
και πως, κάνοντας χρήση πλαστής ταυτότητας,
παντρευτήκατε με...
τη Μαρσέλα...
και εισήλθατε στην Πορτογαλία.
Με λένε Μάριο.
Σας παρακαλώ. Μη φάμε όλη τη μέρα.
Τι σόι φάρσα έχετε στήσει εσείς κι αυτή η γυναίκα;
Η γυναίκα αυτή είναι γυναίκα μου.
Οι Ισπανοί είσαστε πάντα τόσο ξεροκέφαλοι.
Είστε μουλάρια και φωνακλάδες.
Σας παρακαλώ, κύριε. Η σύζυγός μου...
δεν έχει καμία σχέση με αυτό.
Δεν γνωρίζει τίποτα.
Νομίζει ότι είμαι ερμαφρόδιτος και ότι...
Μη συνεχίζετε, παρακαλώ, Ελίσα, Μάριο ή όπως αλλιώς λέγεστε.
Εγώ δεν είμαι κανένας κουτός παπάς σε μια ενορία της Γαλικίας,
που θα τον γελάσετε εύκολα εσείς κι η φιλενάδα σας.
Αν εγώ τώρα πω στους φρουρούς...
να σας πάνε σε κελί φυλακής ανδρών...
πόσο καιρό λέτε ότι θα τους πάρει να καταλάβουν τι είστε;
Πόσο;
Λίγο.
Μάλλον.
Περιμένεις παιδί;
Ναι;
Έλα.
Φάε.
Τι μας περιμένει τώρα;
Για τι κατηγορούμαστε;
Για παρενδυσία.
Βεβήλωση.
Για πλαστογραφία.
Επίσης, η φίλη σας θεωρείται συνεργός.
Αυτό σας περιμένει αν περάσετε τα σύνορα.
Πρώτα όμως, θα λογοδοτήσετε σε τούτον τον τόπο.
Θα δικαστείτε εδώ
κι έπειτα θα μεταχθείτε στη Γαλικία.
Εγώ φταίω για όλα. Η Μαρσέλα είναι αθώα, ορκίζομαι.
Περιμένει παιδί.
Παιδί;
Βάλτε ένα φόρεμα.
Θα πω να σας βάλουν σε κελί με γυναίκες.
Μπορώ να είμαι μαζί της;
Ναι.
Σας ευχαριστώ.
Είστε καλός άνθρωπος.
Παρακαλώ.
Αυτό λέει κι η γυναίκα μου λίγο πριν με κατσαδιάσει.
Πηγαίνετε.
Φύγετε.
Πριν το μετανιώσω
και σας βάλω μαζί με τους αγροίκους.
Εμπρός.
Μαρσέλα;
Μάριο.
Η Ελίσα είμαι.
Ελίσα...
Τι θα γίνει τώρα;
Δεν ξέρω.
Είμαστε μαζί τουλάχιστον.
Ναι, μαζί.
Συγχώρα με.
Σου είχα πει ότι θα σε φυλάω...
και δες πού καταλήξαμε.
Σώπασε, Ελίσα.
Δεν υπάρχει κάτι να συγχωρήσω.
Θα βγούμε από εδώ.
Έπρεπε να είχαμε φύγει καιρό πριν.
Ίσως.
Φοβάμαι μη γεννήσω εδώ μέσα.
Θα μας βοηθήσει ο φύλακας.
Φαίνεται καλός άνθρωπος.
Δεν μας αρκεί ένας καλός άνθρωπος.
Μείνετε ακίνητες.
Κοιτάτε εδώ.
Έτοιμες;
Διαβάσατε για τις δυο γυναίκες που παντρεύτηκαν;
Αν τις στείλουμε πίσω, στην Ισπανία,
θα τις φυλακίσουν για 20 χρόνια.
Κάντε μας τη χάρη και δώστε τους αυτό, σας παρακαλώ.
Βεβαίως, θα το παραδώσω.
Έχω ένα δώρο για το παιδί των Ισπανίδων. Δώστε το τους, σας παρακαλώ.
Με το καλό.
Φτάνουν τα αγγίγματα. Λίγη τάξη, παρακαλώ.
Ελίσα...
Γεννάει!
Αλήθεια;
Ναι.
Όλα καλά!
Πάρε ανάσες.
Εμπρός! Σπρώξε!
Σπρώξε δυνατά. Βγαίνει.
Τώρα, ναι! Μια τελευταία φορά!
-Τι όμορφη! -Ναι. Έχει πολλά μαλλάκια.
Γεια σου.
Γερός και δυνατός.
Κοριτσάκι είναι.
Πώς τη λέτε;
-Άννα. -Τι όμορφη!
ΜΕΓΑΡΟ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗ ΤΟΥ ΠΟΡΤΟ
Διοικητά, τι είναι όλα αυτά για τις Ισπανίδες που παντρεύτηκαν;
Όλο γι' αυτό μιλάει η γυναίκα μου.
Θέλει να πάει να τις δει στη φυλακή.
Πολύς κόσμος πήγε να τις δει.
Αυτό ισχύει.
Οι Ισπανικές Αρχές με πιέζουν.
Θέλουν να τις δικάσουν στην Α Κορούνια.
Μάλλον θα τις τιμωρήσουν παραδειγματικά.
Δεν είναι εγκληματίες, δυο γυναίκες είναι, που...
Ανόητες.
Τι άγευστος μπακαλιάρος!
Πώς έχει το πράγμα τώρα;
Η μία γέννησε στη φυλακή.
Γέννησε στη φυλακή;
Αυτό μας έλειπε.
Κυβερνήτα...
Αν τις παραδώσουμε στις Ισπανικές Αρχές,
θα φυλακιστούν για 10 με 20 χρόνια.
Να υπολογίζω στην αρωγή σας ώστε να μη συμβεί αυτό;
Διά της νόμιμης οδού, φυσικά.
Έστω για να τσιγκλήσουμε του Σπανιόλους.
Εξοχότατε, βασιστείτε πάνω μου.
Δοκιμάστε λίγο. Δεν είναι άγευστος;
Όχι, σας ευχαριστώ.
Έχουμε λεφτά για δύο εισιτήρια, Μαρσέλα.
Μόλις βγούμε από εδώ...
Αν βγούμε, θα μας παραδώσουν στις Αρχές.
Κάτι έχει το μωρό.
Η υγρασία φταίει.
Και τούτο το μέρος.
Δώσ' τη μου.
Όχι.
Τι τρέχει;
Καίγεται.
Έναν γιατρό!
Χρειαζόμαστε έναν γιατρό!
Το μωρό! Έναν γιατρό!
Ηρέμησε.
Άκουσε...
Το μωρό έπαθε πνευμονία.
Αν δεν πέσει ο πυρετός, θα πεθάνει.
Θα την πάρω στο σπίτι μου.
Πάμε σπίτι μου.
-Τι γίνεται; -Πώς είναι;
Μάλλον διέφυγε τον κίνδυνο.
Κοιμούνται τώρα.
Η μπέμπα είναι κούκλα.
Δεν ξέρω πώς να σας ευχαριστήσω για όσα κάνατε.
Τιμή μας που σας γνωρίσαμε.
Οι πιο πολλοί δεν θα το έλεγαν αυτό.
Εμείς δεν είμαστε σαν αυτούς.
Έτσι;
Έτσι.
Δεν έχετε παιδάκια;
Όχι.
Δεν γίνεται να κρατείστε άλλο, Ελίσα.
Αν σας αφήσω όμως, θα απελαθείτε.
Το ξέρω.
Αν σας απελευθέρωνα, και μιλάω υποθετικά...
μία μέρα πριν φύγει το πλοίο...
και στα έγγραφα έβαζα ημερομηνία, ας πούμε...
δύο ημερών μετά...
Πρώτα όμως, πρέπει να αναρρώσουν.
Ναι.
Ναι, βγαίνετε κι οι δυο κερδισμένες,
και κανείς δεν θα το μάθει.
Έτσι πρέπει να γίνει.
Πρέπει να βρούμε τρόπο να γίνει.
Πού είναι η Άννα;
Με τη Φλορ.
Της ζήτησα να την προσέχει μέχρι να ετοιμαστούμε.
Είσαι καλά, Μαρσέλα;
Συμβαίνει τίποτα;
Δεν χαίρεσαι που φεύγουμε;
Χαίρομαι.
Πίστεψέ με
Δεν σου φαίνεται.
Σύντομα θα βγούμε από τη φυλακή.
Καλά είναι στη φυλακή.
Έξω από εδώ είναι το πρόβλημα.
Εκεί όπου θα μας βλέπουν σαν φρικιά.
Ο κόσμος θα κοιτάει επίμονα.
Θα μας κοροϊδεύουν.
Από αυτό δεν γλυτώνουμε.
Και ποτέ δεν πρόκειται.
Γι' αυτό παντρευτήκαμε, έγινα ο Μάριο.
Γι' αυτό έκανα την κόρη μου.
Νόμιζα ότι θα μας πίστευαν.
Πώς το έκανα αυτό στην κόρη μου;
Πώς μπόρεσα;
-Αγάπη μου... -Ελίσα.
Άκουσέ με.
Παρότι σε αγαπώ όσο τίποτα...
αν θέλεις να μείνετε εδώ, το καταλαβαίνω.
Θα σε περιμένω για πάντα, Μαρσέλα.
Δεν το καταλαβαίνεις;
Αυτήν ετοιμάζομαι να αφήσω πίσω μου.
Ευχαριστώ.
Ελίσα, πες της ότι το παιδί θα μάθει ποια είναι η μητέρα του.
Ναι, θα της το πω.
Να την προσέχεις.
Και τον εαυτό σου.
Σε μισούσα. Το ξέρεις;
Για πολύ καιρό.
-Το φαντάζομαι. -Έγιναν καλοί γονείς όμως.
Οι καλύτεροι.
Ήμουν σίγουρη γι' αυτό.
Άξιζαν τον κόπο;
Όλα αυτά.
Ο γάμος, η γελοιοποίηση.
Η φυλακή.
Που με παράτησες.
Άξιζαν;
Ο ΓΑΜΟΣ ΑΤΟΜΩΝ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΦΥΛΟΥ ΕΓΙΝΕ ΝΟΜΙΜΟΣ ΣΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΑ ΤΟ 2005.
ΣΗΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΝΟΜΙΜΟΣ ΣΕ 25 ΜΟΛΙΣ ΚΡΑΤΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ.
ΣΕ 72 ΚΡΑΤΗ, Η ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΟΛΑΣΙΜΗ:
ΣΕ 14 ΚΡΑΤΗ, ΟΙ ΠΟΙΝΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ 14 ΕΤΗ ΕΩΣ ΙΣΟΒΙΑ.
ΣΕ 13 ΚΡΑΤΗ, Η ΠΟΙΝΗ ΕΙΝΑΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ.
Ο ΓΑΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΙΣΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΑΡΘΕΛΑ ΔΕΝ ΑΚΥΡΩΘΗΚΕ ΠΟΤΕ.
Υποτιτλισμός: Πέτρος Μπεϊμανάβης