ΜΠΟΥΕΝΟΣ ΑΪΡΕΣ 1952
Με μεγάλη μου λύπη σας πληροφορώ...
ότι η Εύα Περόν, η πνευμα- τική ηγέτης του έθνους...
πέρασε στην αιωνιότητα απόψε στις 8.25.
ΣΙΒΙΛΚΟΙ 1926
-Δεν είσαι ευπρόσδεκτη εδώ. -Πατέρας των παιδιών ήταν.
Έχουν δικαίωμα να τον δουν, να προσκυνήσουν!
Δεν είσαι γυναίκα του! Τα παιδιά σου είναι νόθα!
Όχι! Είναι ο μπαμπάς μου!
Είναι ο μπαμπάς μου!
Τι τσίρκο!... Τι θέαμα!...
Η Αργεντινή κατέβηκε στην πόλη...
για τον θάνατο μιας θεατρίνας, της Εύας Περόν.
Τρελαθήκαμε όλοι...
θρηνούμε όλη τη μέρα, θρηνούμε όλη τη νύχτα...
και δε μπορούμε να πιστέψουμε...
τη δυστυχία που μας βρήκε.
Τι έξοδος! Έτσι αξίζει να πεθαίνεις!
Όταν σημάνει η ώρα για τη δική σου αυλαία...
ν'απαιτήσεις να σε θάψουν σαν την Εύα Περόν.
Ένα σωστό ηλιοβασίλεμα...
και καλό για τη χώρα μας κατά κάποιο τρόπο.
Είμαστε στην πρώτη σελίδα σήμερα...
στις εφημερίδες όλου του κόσμου.
Μα ποια είναι αυτή η Αγία Εβίτα;
Γιατί όλη αυτή η υστερική θλίψη;
Τι είδους θεά έχει ζήσει ανάμεσά μας;
Πώς θα μπορέσουμε να κάνουμε χωρίς αυτήν;
Είχε τις στιγμές της, είχε και κάποιο στυλ...
Το καλύτερο θέαμα στην πόλη ήταν το πλήθος...
έξω απ'την Κάσα Ροσάδα, να θρηνεί την Εύα Περόν.
Μα όλα αυτά τέλειωσαν τώρα.
Μόλις ο καπνός απ'την κηδεία διαλυθεί...
θα δούμε όλοι καθαρά...
ότι δεν έκανε τίποτα, για χρόνια.
Απογοήτευσες τον λαό σου, Εβίτα.
Έπρεπε να ήσουν αθάνατη.
Αυτό ήθελαν από σένα, δε ζήτησαν πολλά.
Αλλά στο τέλος δεν τους έκανες τη χάρη.
Τραγουδήστε, τρελοί! Χαρείτε όσο είναι καιρός!
Η βασίλισσά σας πέθανε, δε θα ξανάρθει πια κοντά σας.
Απ'τον Οκτώβρη του '45, στη ζωή μας κράτησε το θέαμα.
Αλλά το αστέρι έφυγε, η λάμψη έσβησε.
Είμαστε στην πιο κακή κατάσταση.
Σκηνή αντί κυβέρνηση, λύσσα πριμαντόνας αντί ιδέες.
Πλήθη αντί βοήθεια.
Η Εύα δεν έλεγε πολλά, αλλά τα έλεγε δυνατά.
Τραγουδήστε, τρελοί! Χαρείτε όσο είναι καιρός!
Η βασίλισσά σας πέθανε, δε θα ξανάρθει πια κοντά σας.
Μην κλαις για μένα, Αργεντινή...
γιατί είμαι ασήμαντη και καθημερινή...
και δε μου αξίζει η τόση προσοχή.
Εκτός αν όλοι αξίζουμε, νομίζω πως αξίζουμε.
Κι έτσι μοιραστείτε τη δόξα μου...
Κι έτσι μοιραστείτε το φέρετρό μου...
Είναι και δική μας κηδεία.
ΤΖΟYΝΙΝ, 1936
Σενιόρ Μαγκάλντι, είναι εφτά η ώρα. Θ'αργήσετε.
Τώρα η Εύα Περόν είχε κάθε μειονέκτημα...
που χρειάζεσαι αν είναι να πετύχεις.
Δεν είχε λεφτά, δεν είχε πατέρα, δεν είχε τίποτα.
Και στα δεκαπέντε χρόνια της δεν είχε πάει πουθενά.
Όπως διαπίστωσε αυτός ο τραγουδιστής του ταγκό...
ο Αγκουστίν Μαγκάλντι, που έτυχε να είναι ο πρώτος...
που φάνηκε χρήσιμος στην Εύα Ντουάρτε.
Φαντάσου, ένας άντρας φημισμένος σαν εσένα...
ν'αγαπήσει ένα φτωχό τίποτα σαν εμένα.
Θα γίνω κομμάτι της μεγάλης πόλης, του Μπουένος Άιρες.
Για άκου! Έχουν πέσει πάνω σου, Μαγκάλντι.
Φύγε όσο είναι καιρός.
Επιτέλους συνέβη. Κάνω το ξεκίνημά μου.
Φεύγω με τον άνθρωπό μου.
Εύα, μην ενθουσιάζεσαι.
Τέρμα η μονοτονία, τέρμα η μικρή πόλη.
Ποιος θα ήθελε ποτέ πίσω να γυρίσει;
Μη βάζεις λόγια στο στόμα μου.
Πώς; Θα εγκαταλείψεις το κορίτσι που αγαπάς;
Το κορίτσι που αγαπώ; Μα τι λέτε τώρα;
Έδωσε λάμψη στην εμφάνισή σου στην επαρχία.
Σου έδωσε ό,τι είχε. Δεν ήταν στο συμβόλαιό σου.
Να χαίρεσαι που κανείς στις εφημερίδες δεν το είπε!
Μέχρι τώρα!
Θα γίνω κομμάτι της μεγάλης πόλης, του Μπουένος Άιρες.
Θα έκανα ποτέ αυτό που έκανα...
αν δεν περίμενα, αν δεν ήξερα...
ότι θα μέναμε μαζί;
Δεν έχει νόημα ν'αντιστέκεσαι.
Πήρε την απόφαση. Τίποτα δε μπορείς να κάνεις.
Θα είσαι ο άνθρωπος που την ανακάλυψε.
Κανείς δε θα σε θυμάται για τη φωνή σου.
Παράδεισος είναι η πόλη για όσους έχουν τα λεφτά.
Κι έχουν και τις γνωριμίες για να φτάσουν πολύ ψηλά.
Κάποιες σαν εσένα, το πρωί τις βρίσκουν στα σκουπίδια.
Αν ήσουν πλούσια ή μεσοαστή...
Στο διάβολο οι μεσοαστοί! Δε θα τους δεχτώ ποτέ!
Τέτοιοι ήταν στη φαμίλια του πατέρα μου.
Και δε μας άφησαν να πάμε στην κηδεία του.
Τέτοιους μπελάδες βρίσκεις μ'όλες τις κατακτήσεις σου;
Εύα, φυλάξου απ'την πόλη.
Είναι πεινασμένη, ψυχρή, ανεξέλεγκτη, είναι τρελή.
Όσοι είναι ανόητοι, καταβροχθίζονται.
Κι όσοι δεν είναι, γίνονται αυτό που δεν πρέπει.
-Παίρνουν τον κακό δρόμο. -Για μένα είναι καλός.
Βαρέθηκα να'μαι αξιοπρεπής, μα απ'όλους περιφρονημένη.
Τα πουλιά μακριά πετάνε, γιατί να μην πετάξω κι εγώ;
Θέλω μια κοινωνία με μεγάλη ποικιλία.
Θα γίνω κομμάτι της μεγάλης πόλης, του Μπουένος Άιρες.
Σε πέντε χρόνια από τώρα θα γυρίσω και θα σου πω...
'`Το δικό σου έγινε, έλα στην πόλη.'`
Αλλά εσύ θα με κοιτάξεις με μάτια ξένης.
Η μαγική πόλη... Η πόλη ενός κοριτσιού...
Μια φαντασία που έχει σβήσει πια.
Αυτά που μου έκανες ήταν φαντασία ενός κοριτσιού;
Έπαιξα τα παιχνίδια σου της πόλης, έτσι;
Ξέρω τι με περιμένει, πόσο άθλια μπορεί να'ναι η πόλη.
Είχα μια γεύση τη νύχτα που μας πέρασε.
Θα γίνω κομμάτι της μεγάλης πόλης, του Μπουένος Άιρες.
Εύα, φυλάξου απ'τη φιλοδοξία σου.
Η πόλη είναι ψυχρή, δεν ελέγχεται, αγριεύει.
Ακόμα και για έναν άντρα είναι επικίνδυνη...
μα εσύ είσαι γυναίκα, ούτε καν γυναίκα...
είσαι σχεδόν παιδί ακόμα.
Κι ό,τι κι αν πεις, δε θα σε πάρω μακριά.
Τι νέα, Μπουένος Άιρες;
Είμαι καινούργια, κι έχω κολλήσει επάνω σου.
Θα κολλήσεις κι εσύ επάνω μου.
Εδώ κατεβαίνω, Μπουένος Άιρες!
Κάνε πίσω! Ξέρεις τι θα βρεις σε μένα!
Μια λάμψη αστεριού!
Δώσε μου τη ζέστη και τον θόρυβό σου! Ξέκανέ με!
Κάνε με να χορέψω με τον ρυθμό σου μέχρι να πονέσω.
Μη διστάζεις! Πρέπει να μ'εντυπωσιάσεις.
Πες στον οδηγό ότι εδώ μένω.
Γεια σου, Μπουένος Άιρες.
Κοίταξέ με, ντυμένη ωραία για να πάω κάπου.
Θα δώσουμε παράσταση.
Παράσυρέ με, δώσε μου ταχύτητα, δώσε μου φώτα.
Πότισέ με με το αίμα σου, μέθυσέ με με τη νύχτα σου.
Το μόνο που θέλω είναι η υπερβολή.
Πες στον τραγουδιστή ότι εδώ παίζω.
Κάνε πίσω, Μπουένος Άιρες.
Πρέπει να ξέρεις τι θα βρεις σε μένα.
Μια λάμψη αστεριού!
Κι αν ποτέ φτάσω πολύ ψηλά...
αυτό θα οφείλεται σε σένα...
πανέμορφη πόλη αγαπημένη.
Κι αν χρειαστώ μια στιγμή ξεκούρασης...
δώσε στην αγαπημένη σου το καλύτερο...
ανάλαφρο πάπλωμα και σιωπή.
Είσαι αλήτισσα, κακιά και πρόστυχη...
αλλά είσαι σάρκα, θα'χεις κάθε ανάσα απ'το κορμί μου.
Ετοίμασέ με για μια ζωή γεμάτη επιτυχίες.
Δώσ'μου πίστωση. Θα βρω τρόπους να πληρώσω.
Όλα θέλω να τα μάθω.
Κάνε πίσω, Μπουένος Άιρες.
Γιατί πρέπει να ξέρεις τι θα βρεις σε μένα.
Μια λάμψη αστεριού.
Δεν περιμένω τους έρωτές μου να κρατούν πολύ καιρό.
Ποτέ δεν κοροϊδεύω τον εαυτό μου...
ότι τα όνειρά μου θα βγουν αληθινά.
Όντας συνηθισμένη στους μπελάδες, τους προβλέπω...
αλλά την ίδια ώρα τους μισώ.
Λοιπόν, τι γίνεται τώρα;
Άλλη βαλίτσα, άλλο σαλόνι.
Η φωτογραφία σου σε άλλο τοίχο.
-Πού θα πάω; -Θα τα βολέψεις, όπως πάντα.
Τόσες και τόσες φορές έχω πει πως δε με νοιάζει...
πως έχω ανοσία στη θλίψη...
πως είμαι σκληρή, πέρα για πέρα.
Αλλά όταν έρχεται η στιγμή...
όλα μου τα λόγια μ'εγκαταλείπουν.
Κι έτσι, όλοι μπορούν να με πληγώσουν...
και με πληγώνουν.
Λοιπόν, τι γίνεται τώρα;
-Πού θα πάω; -Θα τα βολέψεις, όπως πάντα.
Έλα σε τρεις μήνες κι όλα θα πάνε καλά.
Ξέρω, μπορεί να μην πάνε τόσο καλά...
αλλά εγώ θα επιζήσω.
Δε θυμάμαι τα ονόματα...
και τα μέρη της κάθε θλιβερής περίπτωσης.
Αλλά αυτό, παρηγοριά δεν είναι...εδώ και τώρα.
Λοιπόν, τι γίνεται τώρα;
Πού θα πάω;
Μη ρωτάς πια.
Καληνύχτα κι ευχαριστώ.
Είναι σε όλα τα περιοδικά... Είναι γνωστή σε όλους...
Κι η βαλίτσα σου είναι ήδη έτοιμη.
Αν ξέχασε κάτι να της τηλεφωνήσεις...
αλλά το ακουστικό δε θα το σηκώσει.
Είναι τόσο θλιβερό, όταν ένας έρωτας πεθαίνει...
αλλά αρκετά υποκριθήκαμε.
Καλύτερα να χωρίσουμε και να μην κοροϊδευόμαστε.
Κι αυτό σημαίνει...
Κανένας δεν υπάρχει, δεν υπήρξε, ούτε θα υπάρξει...
εραστής ή ερωμένη...
που να μη ζητά και να μη βασίζεται...
στις χάρες που κάνει ο ένας στον άλλο.
Ελπίζει, ο εραστής να τη βοηθήσει, να την προωθήσει.
Μην την κατακρίνετε. Κι εσείς το ίδιο είστε.
Καληνύχτα και ευχαριστώ, Εμίλιο.
Ολοκλήρωσες το έργο σου. Τι άλλο να σου ζητήσω τώρα;
Yπόγραψε μόνο το βιβλίο φεύγοντας, και τέρμα.
Θα σου τηλεφωνήσει αν σε χρειαστεί.
Αλλά δεν το βλέπω να γίνεται αυτό.
Είναι τόσο θλιβερό, όταν ένας έρωτας πεθαίνει.
Αλλά περάσαμε μαζί ώρες καυτές.
Σίγουρα θα θυμάσαι τις στιγμές που μοιραστήκαμε.
Κι αυτό σημαίνει...
Κανένας δεν υπάρχει, δεν υπήρξε, ούτε θα υπάρξει...
εραστής ή ερωμένη...
που να μη ζητά και να μη βασίζεται...
στις χάρες που κάνει ο ένας στον άλλο.
Ελπίζει, ο εραστής να τη βοηθήσει, να την προωθήσει.
Μην την κατακρίνετε. Κι εσείς το ίδιο είστε.
Κανένα σαπούνι δεν είναι σαν το Ζαζ!
Τόσο άρωμα και τόση δύναμη, το σώμα σας δε γνώρισε ποτέ!
Είναι το πρώτο και καλύτερο, της πολυτέλειας η μάνα!
Καληνύχτα και ευχαριστώ, Σενιόρ Χαμπόν.
Σ'ευγνωμονούμε που στο ράδιο μια διαφήμιση της βρήκες.
Κι όταν την ακούμε, εσένα θα σκεφτόμαστε.
Θα θέλαμε να μείνεις, αλλά μας εμποδίζεις.
Γι'αυτό, κούμπωσε το παντελόνι σου και φύγε.
Είναι τόσο θλιβερό, όταν ένας έρωτας πεθαίνει.
Το πέρασμα στην αμφιβολία και τη θλίψη.
Το πάθος μας ήταν πολύ έντονο για να επιζήσει.
Κι αυτό σημαίνει...
Σ'αυτή τη λέσχη, ποτέ δεν έπρεπε να μπούμε.
Κάποια μας έκανε να δείχνουμε χαζοί.
Δεν είναι έτσι της Αργεντινής οι άντρες.
Κάποια, τους κανόνες έχει αλλάξει.
Φήμη στο ραδιόφωνο, μέχρι εκεί που πάει.
Καλά όλα αυτά, αλλά κάθε γυναίκα ξέρει...
πως έναν άντρα χρειάζεται να τον μονοπωλήσει...
με τα δάχτυλα σε μια ντουζίνα ακόμα πίτες.
Είναι τόσο θλιβερό, όταν ένας έρωτας πεθαίνει.
Τον Ιούνιο του '43, ήρθε το πραξικόπημα...
Και πίσω του κρυβόταν μια συμμορία, η G.Ο.U.
Κάποιοι που περιττό θεώρησαν στις κάλπες να κατέβουν.
Γλεντούσαν και χαιρόντουσαν με τα όπλα που κατείχαν.
Λες κι ήταν οι απόγονοι του Ούνου, του Αττίλα.
Και λίγες βόμβες να'πεφταν, καμιά αντίρρηση δεν είχαν.
Μια οβίδα μόνο, κι οι κυβερ- νήσεις πέφτουνε σαν μύγες.
Αντάρα και θάνατος! Παραπατούν και πέφτουν!
Οι πλάτες στον τοίχο! Πυρ! Τώρα γλεντάμε όλοι!
Τανκς και σφαίρες κυβερνούν, καθώς η δημοκρατία ξεψυχάει.
Η κυρία έχει προοπτικές, και προχωράει μπροστά.
Γίνεται σταρ του σινεμά με φώτα στ'όνομά της.
Μια άνοδος κοινωνική που θυμίζει Σταχτοπούτα.
Ήταν κακή ηθοποιός, αλλά φίλους είχε καλούς.
Και ξέρουμε όλοι πως μια καριέρα εξαρτάται...
απ'το αν έχεις τον άνθρωπο που θα σε κάνει αστέρι.
Μια οβίδα, και χάνουν το θάρρος τους οι κυβερνήσεις.
Αντάρα! Θάνατος! Παραπατούν και πέφτουν!
Οι πλάτες στον τοίχο! Πυρ! Τώρα γλεντάμε όλοι!
Κι έτσι στο τέλος έχουμε την κυβέρνηση που μας αξίζει!
Και πίσω από τον Πρόεδρο ο άνθρωπος ο ικανός...
με διακριτική ανάμιξη σε όλες τις πλεκτάνες...
είναι ο Κολονέλ Χουάν Περόν, δικτάτορας εκκολαπτόμενος.
Ξεκίνησε στον στρατό, μακριά στην Ιταλία...
είδε τον Μουσολίνι ν'ανέρχεται στα ύψη...
κι αργά ή γρήγορα, σκέφτηκε, θα έκανε κι αυτός το ίδιο.
Μια έκρηξη, και πέφτουν σαν βροχή τα δακρυγόνα.
Αντάρα! Θάνατος! Δεν έχουν καμιά ελπίδα!
Κι ο τρόμος προελαύνει.
Μα υπάρχει κάποιος που τα χέρια δε λερώνει.
Ο Περόν με υπομονή περίμενε η ώρα του να έρθει.
Και ξαφνικά ένας σεισμός χτυπάει την πόλη Σαν Χουάν.
Αντάρα! Θάνατος! Παραπατούν και πέφτουν.
Γεια και χαρά και μακριά απ'τον τοίχο!
Μα υπήρχε κάποιος που γλεντούσε.
Ήταν χρυσή ευκαιρία για τον Περόν αυτή η τραγωδία.
Μια συναυλία οργάνωσε με αξιοσύνη απίστευτη...
τα θύματα για να βοηθήσει, μεγάλη επιτυχία.
Πολιτικοί, θεατρίνοι, κάθε λογής αστέρια.
Ήταν Ιανουαρίου 22 του 1944.
Ένα βράδυ αξέχαστο, χωρίς αμφιβολία.
Ήταν το βράδυ που ο Περόν γνώρισε την Εύα.
Κυρίες και κύριοι, ο Αγκουστίν Μαγκάλντι.
Το νούμερό σου δεν άλλαξε καθόλου.
Ούτε και το δικό σου.
Στέκομαι εδώ σαν υπηρέτης του λαού...
καθώς μαζευτήκαμε για τον υπέροχο αυτόν σκοπό.
Δείξατε με την παρουσία σας και τις επευφημίες σας...
τι μπορεί να κάνει ο λαός!
Η αληθινή εξουσία είστε εσείς...
όχι οι κυβερνήσεις...
εκτός αν τον λαό εκπροσωπούν.
Διαλέγει πάντα την εύκολη μάχη...
Παινεύει τους χαζούς, πνίγει το φως...
Αλλάζει θέση απ'τα δεξιά στ'αριστερά.
Πολιτική, η τέχνη του εφικτού.
Έχω ακούσει τόσο πολλά για σας.
-Μα απλός στρατιώτης είμαι. -Κι εγώ μια απλή ηθοποιός.
-Μια φωνή απ'το ραδιόφωνο. -Πατριώτης, όπως χιλιάδες.
Μα αυτά που κάνετε μας επηρεάζουν όλους.
Κι αυτά που παίζετε εσείς...
μας παίρνουν μακριά απ'την αθλιότητα αυτού του κόσμου.
Είστε μόνη σας εδώ;
Το ίδιο κι εγώ! Τι ευτυχής σύμπτωση!
Ίσως είστε η αμοιβή μου για την αποψινή μου προσπάθεια.
Φαίνεται τρελό, αλλά πρέπει να πιστέψεις...
πως τίποτα δεν υπολογίστηκε, τίποτα δε σχεδιάστηκε.
Συγχώρεσέ με, παρακαλώ, αν φαίνομαι αφελής.
Δε θα ήθελα ποτέ να σε πιέσω...
αλλά να ξέρεις, θα ήμουν καλή για σένα.
Δε συνηθίζω έτσι να βιάζομαι...
λίγες στιγμές αφού πω '`χαίρω πολύ'`...
να λέω σε αγνώστους ότι δεν πρέπει να με χάσουν.
Αν κάνω λάθος, ελπίζω να μου το πεις.
Αλλά πρέπει να ξέρεις, θα ήμουν καλή για σένα.
Θα ήμουν εκπληκτικά καλή για σένα.
Δε θα συνεχίσω, αν σου φέρνω πλήξη...
αλλά την άποψή μου την καταλαβαίνεις;
Σου αρέσει αυτό που ακούς και αυτό που βλέπεις;
Και θα ήσουν κι εσύ καλός για μένα;
Δε μιλάω για μια νύχτα βιαστική.
Ένα παράφορο παιχνίδι, και μετά ένα αντίο ντροπαλό.
Και στο σπίτι επιστροφή λίγο πριν ξημερώσει.
Δεν είναι αυτός ο λόγος που πιάστηκα στο βλέμμα σου.
Κι αυτό σημαίνει πως θα ήμουν καλή για σένα.
Θα ήμουν εκπληκτικά καλή για σένα.
Σε παρακαλώ, συνέχισε να με σκλαβώνεις.
Τέλεια σε καταλαβαίνω...
και μ'αρέσει αυτό που ακούω, αυτό που βλέπω, και ξέρω...
ότι κι εγώ θα ήμουν καλός για σένα.
Δε μιλάω για μια νύχτα βιαστική.
Ένα παράφορο παιχνίδι, και μετά ένα αντίο ντροπαλό.
Και στο σπίτι επιστροφή λίγο πριν ξημερώσει.
Δεν είναι αυτός ο λόγος που πιάστηκα στο βλέμμα σου.
Κι αυτό σημαίνει πως θα ήμουν καλή για σένα.
Θα ήμουν εκπληκτικά καλή για σένα.
Κανένας δεν υπάρχει, δεν υπήρξε, ούτε θα υπάρξει...
εραστής ή ερωμένη...
που να μη ζητά και να μη βασίζεται...
στις χάρες που κάνει ο ένας στον άλλο.
Ελπίζει, ο εραστής να τη βοηθήσει, να την προωθήσει.
Μην την κατακρίνετε. Κι εσείς το ίδιο είστε.
Καλημέρα και αντίο... Μόλις έχασες τη θέση σου.
Γύρνα πίσω στο σχολείο. Είχες μια καλή διαδρομή.
Είμαι σίγουρη ότι σε χάρηκε.
Μη λυπάσαι, μην ξαφνιάζεσαι. Πολιτισμένα ας φερθούμε.
Έλα, μικρούλα! Σαν χαζή μην κάθεσαι εκεί!
Ήρθε η μέρα που ήξερες ότι θα ερχόταν.
Θα επιζήσεις. Φύγε, λοιπόν, μικρούλα.
Μ'αρέσει η κουβέντα σου.
Ξέρεις να φτιάχνεις όμορφες τις φράσεις σου.
Σίγουρα περνάς μια φάση δύσκολη της εφηβείας.
Λοιπόν, τι γίνεται τώρα;
-Πού θα πάω; -Θα τα βολέψεις όπως πάντα.
Πού θα πάω;
Μη ρωτάς πια.
Μέσα στων ευκατάστατων τους κύκλους...
βλέπω μια κάποια αντίσταση στο στυλ της ηρωίδας μας.
Οι αγέρωχοι στυλοβάτες της ανώτερης κοινωνίας...
δεν υποστηρίζουν την άνοδο της άγνωστης κοπέλας.
Είναι ντροπή που βρέθηκε αυτή...
μέσα στον χώρο τον δικό μας.
Και δυστυχώς αυτό το άτομο...
μας αναγκάζει να φερθούμε ωμά.
Δε θα μας πείραζε καθόλου...
στου Χάροντς αν τη βλέπαμε....
αλλά πίσω απ'τον πάγκο με τα κοσμήματα, όχι μπροστά.
Και μήπως στις τάξεις του στρατού...
δεν υπάρχει έλλειψη ενθουσιασμού...
για του Περόν την τελευταία αγαπημένη;
Κι αν ταραχή να προκαλέσεις θέλεις...
στων αξιωματικών τη λέσχη...
πες μόνο τ'όνομά της.
Χαζός είναι ο Περόν και σπάζει όλα τα ταμπού...
φέρνοντάς την στο Επιτελείο του Στρατού.
Κι είναι θεατρίνα, το τελευταίο σκαλοπάτι.
Η μόνη της αξία είναι ανάμεσα στα σκέλια της.
Το ταβάνι έπρεπε να κοιτάζει κι όχι τον ουρανό.
Μπορεί να'ναι η τελευταία πόρνη του...
αλλά όλα δείχνουν πως άλλους στόχους έχει.
Αυτή τον χρησιμοποιεί...
αυτός είναι αδύναμος.
Επικίνδυνη γυναίκα!
Έχουμε πέσει χαμηλά, τον έλεγχο έχουμε χάσει.
Σε φάση παρακμής έχουμε βρεθεί...
Οι πόρνες πέρασαν στην πρώτη τη γραμμή.
Είμαι μόνο στο ράδιο αστέρι, με τη δική μου εκπομπή.
Αλλά μιλώντας σαν λαός, ένα έχω να σας πω.
Μας έχει κουράσει της Αργεντινής η παρακμή.
Δεν έχουμε κυβέρνηση να δώσει αυτά που μας αξίζουν.
Δεν είναι έγκλημα να κάνουν το κέφι τους οι αξιωματικοί.
Φτάνει να είναι διακριτικοί.
Εμείς αγνοούμε, παραβλέπουμε...
Αλλά όταν σε μια παρείσακτη επιτρέπει...
να πάρει μια θέση χωρίς να έχει τα προσόντα...
αναγκασμένοι είμαστε να του κόψουμε τη φόρα.
Κι αυτή να καταλάβει πρέπει, θέση έχει μόνο στο κρεβάτι.
Να καταλάβει πρέπει πως πληρώνεται...
έρωτα για να κάνει και όχι φασαρία.
Επικίνδυνη γυναίκα!
Αυτή ήταν η χρονιά σου, δεσποινίς Ντουάρτε.
Και πες μας, από δω πού πρόκειται να πας;
Ποιους ρόλους λαχταράς να παίξεις;
Με ποιον δείπνησες και πλάγιασες χτες;
Το θέατρο με δένει, δεν είναι δικές μου οι ατάκες.
Και δε βοηθάω την Αργεντινή.
Τότε να υποθέσουμε πως θα τα παρατήσεις;
Και φταίει η σχέση σου με τον Κολονέλ Περόν;
Δε μένει ικανοποιημένη απ'τις νύχτες που περνάει.
Το κορμί του λέει πως θέλει, μα τα χαρτιά του κυνηγάει.
Στους δρόμους πίσω να γυρίσει.
Απόφαση πρέπει να το πάρει...
Δεν πρέπει να φεύγει απ'το κρεβάτι.
Να καταλάβει πρέπει πως πληρώνεται...
έρωτα για να κάνει, και όχι φασαρία.
Αλλά όλα δείχνουν... πως άλλους στόχους έχει.
Αυτή τον χρησιμοποιεί...
αυτός είναι αδύναμος.
Η κατάσταση σε κρίσιμο σημείο έχει φτάσει.
Όταν κάποια απ'τη χαμηλή την τάξη...
άχαρη, χυδαία και χωρίς έμπνευση...
σεβαστή και θαυμαστή μπορεί να γίνει.
Τα ζάρια παίζονται... τα μαχαίρια έχουν βγει...
Πολλοί την προεδρία έχουν στο μάτι.
Κακό σκοπό δεν έχουν...
αλλά όλοι, το δεξί τους χέρι θα'διναν...
για να δουν εμάς δυο μέτρα κάτω απ'το χώμα.
Δεν έχει σημασία τι λένε αυτοί οι βλάκες.
Οι ηγέτες της πατρίδας μας είναι όλοι τους αδύναμοι.
Εξάλλου, μόνον είκοσι είναι αυτοί.
Τι είναι οι είκοσι μπρος στα εκατομμύρια...
που εσένα θέλουν για ηγέτη;
Εσύ δεν έχεις παρά να περιμένεις.
Και να μη μπλέκεις στα πόδια κανενός.
Και στο πιάτο την εξουσία θα σου δώσουν...
όταν αυτοί που μετράνε πουν την τελευταία λέξη.
Κι όταν το χάος παντού θα'χει απλωθεί...
εσύ, στο κάλεσμά τους μ'απροθυμία θ'απαντήσεις.
Αλλά πάλι, ανοησία θα ήταν...
να μην τα παρατήσουμε ενώ είμαστε κερδισμένοι.
Γιατί κι η απόσταση έχει τη γοητεία της.
Κι αυτός είναι ο λόγος...
που ξεχωρίζουν όλοι οι εξόριστοι...
είναι πιο σημαντικοί, δεν είναι νεκροί.
Θα μπορούσα στην Παραγουάη την πιο καλή δουλειά να βρω.
Αυτό είναι τρέλα και ηττοπάθεια.
Γιατί πολιτικά ν'αυτοκτονήσεις;
Κίνδυνος κανένας δεν υπάρχει και τίποτα δε θα κάνεις...
αφού έχεις με το μέρος σου όλα τα συνδικάτα.
-Μην αφήσεις να σε πάρουν. -Εύα, πρέπει να πάω.
Ο ΠΕΡΟΝ ΣYΛΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ
ΣYΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΛΑΟY YΠΕΡ ΤΟY ΠΕΡΟΝ
Μια νέα Αργεντινή!
Έσπασαν οι αλυσίδες των μαζών!
Μια νέα Αργεντινή!
Η φωνή του λαού...
δε μπορεί ν'αγνοηθεί.
Yπάρχει μόνον ένας που τους εργάτες μπορεί να οδηγήσει.
Ζει για τα προβλήματά σας, μοιράζεται τα όνειρά σας.
Σας υποστηρίζει, επειδή σας αγαπάει.
Σας καταλαβαίνει, είναι ένας από σας.
Αν δεν ήταν, πώς θα μπορούσε εμένα ν'αγαπήσει;
Μια νέα Αργεντινή!
Των εργατών της μάχης το τραγούδι!
Μια νέα Αργεντινή!
Η φωνή του λαού...
βροντερή, ως τα πέρατα του κόσμου αντηχεί!
Είμαι κι εγώ εργάτρια, σαν εσάς έχω υποφέρει.
Άνεργη και πεινασμένη, τη μοίρα μου έχω μισήσει.
Αλλά βρήκα τη σωτηρία μου με τον Περόν.
Μακάρι η πατρίδα μας να τον αφήσει...
να τη σώσει όπως έσωσε κι εμένα!
Μια νέα εποχή αρχίζει τώρα!
Μαζί τον κόσμο αντικρίζουμε...
χωρίς ανάμεσά μας διαφωνίες.
Αλλά πάλι, ανοησία θα ήταν...
να μην τα παρατήσουμε ενώ είμαστε κερδισμένοι.
Μας βλέπω μίλια μακριά, χωρίς καμία δράση...
κοκτέιλ να πίνουμε σε μια βεράντα.
Και πρόγευμα στο κρεβάτι.
Να κοιμόμαστε ήσυχα, τίποτα να μην κάνουμε! Είναι ωραίο!
Κι εγώ τα ίδια σκέφτομαι. Τους ίδιους εφιάλτες έχω.
Και δύσκολα τα ξεπερνάς αυτά.
Συχνά είναι δύσκολο τον εαυτό σου ν'ακολουθήσεις.
Μην κλείνεις πόρτες. Να'σαι έτοιμος να φύγεις.
Γιατί όλα ίσως χαθούν για μας.
Αλλά θα είχα κάνει αυτό που έκανα...
αν δεν είχα σκεφτεί, αν δεν ήμουν σίγουρη...
ότι αυτή τη χώρα μπορούμε να κερδίσουμε;
Ο Περόν απ'τον στρατό έχει πια παραιτηθεί.
Τώρα βαδίζει μαζί με τους κατατρεγμένους.
Σας υποστηρίζει επειδή σας αγαπάει!
Σας καταλαβαίνει! Είναι ένας από σας!
Αν δεν ήταν, πώς θα μπορούσε εμένα ν'αγαπήσει;
Έσπασαν οι αλυσίδες των μαζών!
Μια νέα Αργεντινή!
Η φωνή του λαού...
δε μπορεί και δεν πρέπει ν'αγνοηθεί.
Ελευθερώστε τον.
Πόσο ενοχλητικό που υποχρεωμένοι είναι...
να κατεβούν στις εκλογές για την υπόθεσή τους!
Δεν είναι βολικό να πρέπει πλειοψηφία να πετύχεις!
Αν οι γνωστές μέθοδοι για να πείσεις...
δε μπορέσουν τη νίκη να σου δώσουν...
υπάρχουν κι άλλοι τρόποι την εξουσία για να πάρεις.
Λαέ της Αργεντινής!
Ο νεοεκλεγείς Πρόεδρός σου, ο Χουάν Περόν!
Όλοι μας τώρα, εργάτες είμαστε...
και τους κοινούς εχθρούς μας πολεμάμε.
Τη φτώχεια, την κοινωνική αδικία...
την ξένη κυριαρχία στη βιομηχανία μας...
Κι έχουμε έναν κοινό στόχο!
Ανεξαρτησία, αξιοπρέπεια και περηφάνια!
Ας μάθει ο κόσμος...
ότι η μεγάλη χώρα μας τώρα ξυπνά...
κι η καρδιά της χτυπάει μέσα στα ταπεινά κορμιά...
του Χουάν Περόν και της γυναίκας του...
της πρώτης κυρίας της Αργεντινής!
Δεν είναι εύκολο...
θα το βρείτε παράξενο...
όταν πώς νιώθω προσπαθήσω να εξηγήσω.
Ότι ακόμα την αγάπη σας χρειάζομαι...
μετά απ'όλα όσα έχω κάνει.
Δε θα με πιστέψετε.
Δε βλέπετε παρά την κοπέλα που ξέρατε κάποτε.
Παρόλο που μεσ'στα λούσα είναι ντυμένη...
δεν έπαψε κοντά και δίπλα σας να είναι.
Έπρεπε να το αφήσω να συμβεί.
Έπρεπε ν'αλλάξω.
Δε μπορούσα να μείνω μια ζωή στα χαμηλά...
έξω απ'το παράθυρο κοιτάζοντας...
κι απ'τον ήλιο μένοντας μακριά.
Κι έτσι την ελευθερία διάλεξα!
Γύριζα εδώ κι εκεί, δοκίμαζα τα πάντα...
αλλά τίποτα δε μπόρεσε να με κερδίσει.
Κι ούτε το περίμενα.
Μην κλαις για μένα, Αργεντινή...
Η αλήθεια είναι πως δε σ'άφησα ποτέ.
Σ'όλες τις άγριες μέρες και στην τρελή ζωή μου...
την υπόσχεσή μου κράτησα.
Γι'αυτό, μη μένεις μακριά μου.
Κι όσο για τα πλούτη... κι όσο για τη δόξα...
ποτέ δεν κάλεσα να'ρθούν.
Αν και στον κόσμο φάνηκε, πως μόνο αυτά ποθούσα.
Αυτά είναι χίμαιρες.
Δεν είναι οι λύσεις που υπόσχονται να είναι.
Η απάντηση ήταν πάντα εδώ.
Σ'αγαπώ κι ελπίζω να μ'αγαπάς κι εσύ.
Μην κλαις για μένα, Αργεντινή.
Η αλήθεια είναι πως δε σ'άφησα ποτέ.
Σ'όλες τις άγριες μέρες, μεσ'στην τρελή ζωή μου...
κράτησα την υπόσχεσή μου.
Γι'αυτό, μη μένεις μακριά μου.
Μήπως είπα πολλά;
Δε μπορώ να σκεφτώ τι άλλο να σου πω.
Μα εσύ, το μόνο που έχεις να κάνεις...
είναι να με κοιτάξεις για να δεις...
πως κάθε λέξη μου είναι αληθινή!
Για άκου αυτή τη φωνή της Αργεντινής!
Μας λατρεύουν! Μας αγαπούν!
Η πολιτική είναι κάτι πιο πολύ από ψυχαγωγία χωρικών!
Θα δούμε, ανθρωπάκο!
Είμαι μόνο μια απλή γυναίκα...
που ζει για να υπηρετεί τη σταυροφορία του Περόν...
για τη σωτηρία του λαού του.
Ήμουν κάποτε όπως εσείς, και μια υπόσχεση σας δίνω.
Απ'την ολιγαρχία θα πάρουμε τα πλούτη.
Μόνο για σας! Για όλους εσάς!
Και μια μέρα εσείς θα πάρετε αυτούς τους θησαυρούς!
Όταν βροντάνε τα κανόνια...
όταν τα πλήθη για τη δόξα τραγουδούν...
δεν είναι για τον Περόν, αλλά για όλους μας!
Η κατάσταση σε κρίσιμο σημείο έχει φτάσει...
Όταν κάποια απ'τη χαμηλή την τάξη...
σεβαστή και θαυμαστή μπορεί να γίνει.
Η προνομιούχα τάξη έχει πεθάνει πια.
Κοιτάξτε τώρα ποιους καλούν!
Πετάει ψηλά, λατρεύεται...
Τόσο νέα, η βασίλισσα της στιγμής...
Ένα πλάσμα πλούσιο και όμορφο...
Με ταλέντα που την κάνουν...
κάτι ανάμεσα σε ιδανική ερωμένη και αγία.
Δεν ήσουν παρά ένα κορίτσι που γύριζε στους δρόμους...
που πάλευε με νύχια και με δόντια να πετύχει.
Πετάς ψηλά, λατρεύεσαι...
Πίστεψες ποτέ...
στις άγριες στιγμές πως όλα αυτά δικά σου θα ήταν;
Πως η αφέντρα θα γινόσουν όλων αυτών;
Ήταν αστέρια στα μάτια σου...
όταν στη νύχτα μέσα σύρθηκες...
απ'τα πεζοδρόμια και τα μπαρ;
Απ'τον βούρκο του θεάτρου;
Κάτω μην κοιτάς, είναι απότομη η πτώση!
Πετάς ψηλά, λατρεύεσαι...
Τι γίνεται τώρα; Από δω και πέρα πού θα πας;
Γι'αυτόν που βρίσκεται στην κορυφή του κόσμου...
η θέα δεν είναι και τόσο καθαρή.
Κρίμα που όλα τα έχεις κάνει στα είκοσι έξι χρόνια σου!
Μυστήρια δεν υπάρχουν τώρα πια.
Τίποτα δε σε συγκινεί, τίποτα δε σε γεμίζει...
Πετάς ψηλά, λατρεύεσαι...
Ελπίζω με την πλήξη τώρα να συμβιβαστείς...
Τόσο διάσημη, τόσο εύκολα και τόσο γρήγορα...
δεν είναι ό,τι το πιο σοφό!
Δε θα σε νοιάζει αν σ'αγαπούν...
αυτό έχει ξαναγίνει.
Θ'απελπιστείς αν σε μισήσουν.
Από κάθε ενέργεια θα στερέψεις.
Κι όλοι αυτοί που έφτιαξες θα συμφωνούσαν.
Πετάω ψηλά, λατρεύομαι...
Χαίρομαι που τ'ακούω, αλλά δεν έχει σημασία.
Πολύ συνηθισμένη η ιστορία μου.
Μια κοπέλα του λαού, άντρα τρανό παντρεύεται.
Ήταν μια κίνηση προς τη σωστή θέση...
την τέλεια στιγμή.
Ένα κενό συμπλήρωσα, στάθηκα τυχερή.
Αλλά ένα πράγμα θα πω για μένα.
Καμιά άλλη δε θα μπορούσε να το κάνει αυτό.
Αλλά έχω πολλά να κάνω, εδώ δε θα σταθώ.
Ακόμα δεν έχω αρχίσει. Τώρα η παράσταση αρχίζει.
Πρέπει να δουν όλοι ότι μπροστά πάει ο Περόν!
Μάτια!...Μαλλιά! Στόμα!...Σιλουέτα!
Φόρεμα!...Φωνή! Στυλ!...Κίνηση!
Χέρια! Μαγεία! Δαχτυλίδια! Λάμψη! Πρόσωπο! Διαμάντια!
Έρχομαι απ'τον λαό, πρέπει να μ'αγαπούν, στολίστε με!
Απ'την κορφή ως τα νύχια! Εκθαμβωτική πρέπει να είμαι!
Θέλω να φτάσω στο Ουράνιο Τόξο!
Πρέπει να τους συγκινήσω και να συγκινηθώ κι εγώ.
Το προϊόν τους είμαι, γι'αυτό πουλήστε με καλά.
Κάντε με ρόδο Αργεντινής! Πρέπει να συναρπάσω!
Θέλω να φτάσω στο Ουράνιο Τόξο.
Έχουν ανάγκη να ξεφύγουν, κι εγώ το ίδιο.
Οι στερημένοι θέλουν απ'τον εχθρό να λάμπω πιο πολύ.
Δε θα τους απογοητεύσω. Είμαι η σωτήρας τους!
Έτσι όλοι μ'αποκαλούν! Κάντε με σταρ του σινεμά!
Με κάθε μέσο, κάντε με ακαταμάχητη!
Πρέπει να φτάσω το Ουράνιο Τόξο...
με χρώματα μαγευτικά.
Δε στολίζετε μια κοπέλα για μια έξοδο στην πόλη...
ούτε μια δεύτερης διαλογής βασίλισσα που χαριεντίζεται.
Επόμενος σταθμός, η Ευρώπη!
Το Ουράνιο Τόξο περιοδεύει...
Τα καλά μας θα βάλουμε και παράσταση θα δώσουμε.
Φυλάξου, Ευρώπη παντοδύναμη!
Γιατί έπρεπε να ξέρεις τι θα έβρισκες σε μένα.
Ένα μικρό δείγμα, πολύ μικρό δείγμα...
απ'της Αργεντινής τη λάμψη!
Λαέ της Ευρώπης...
σου στέλνω της Αργεντινής το Ουράνιο Τόξο!
Η Ισπανία, στη γοητεία της Εβίτας έχει υποκύψει.
Μπορεί να κάνει ό,τι θέλει, μα δεν την νοιάζει και πολύ.
Είναι η κυρία απ'τον νέο κόσμο, με το χρυσό άγγιγμα.
Γέμισε μια αρένα για σαράντα πέντε χιλιάδες θεατές!
Μα δύσκολο δεν είναι πιο όμορφη απ'τον Φράνκο να'σαι.
Η κυριαρχία του στην Ισπανία έπρεπε να'χει τελειώσει.
Κι έτσι, έναν σύμμαχο μόλις απόχτησες...
που σίγουρα κρατάει το πόστο του όσο κι εσύ.
Αλλά το πιο σημαντικό, η σωστή πολιτική σκέψη...
Η γυναίκα σου είναι το μεγάλο σου ατού.
Ουράνιο Τόξο, λοιπόν. Η περιοδεία πήγε θαυμάσια.
Σίγουροι δεν ήμαστε, είχαμε αμφιβολίες.
-Η Εβίτα θα νικήσει; -Η απάντηση είναι, ναι.
Ορίστε, λοιπόν... Εγώ σας το'χα πει.
Δεν έχει σημασία πού θα πάει.
Όλος ο κόσμος ίδιος είναι.
Ακούστε τους να φωνάζουν τ'όνομά της.
Ποιος θα μπορούσε τώρα την ηθοποιό να υποτιμήσει;
Τώρα, δε θέλω να χαλάσω μια ιστορία θαυμαστή.
Τα νέα από τη Ρώμη τόσο καλά δεν είναι.
Η Εύα δεν '`πέρασε κάτω'` όπως περίμεναν οι άλλοι.
Δεν πείστηκε η Ιταλία απ'της Αργεντινής τη δόξα.
Ταυτίζουν τον Περόν με τον Μπενίτο! Δεν ξέρω το γιατί.
Τ'ακούσατε αυτό; Με είπαν πόρνη.
Στ'αλήθεια με είπαν πόρνη.
Μα, Σινιόρα Περόν, λάθος απλό είναι.
Ακόμα με λένε ναύαρχο...
παρόλο που τη θάλασσα από χρόνια έχω εγκαταλείψει.
Κι άλλα κακά νέα απ'τη Ρώμη. Στον Πάπα πήγε η Εβίτα.
Κι έλαβε μόνο ένα ροζάριο και μια καλή κουβέντα.
Δε θα έλεγα πως ο Άγιος Πατέρας της έδωσε πολλά.
Παράσημο απ'τον Πάπα; Καμιά ελπίδα.
Κι όμως στον Άγιο Πέτρο τον ρόλο της έπαιξε καλά.
Λοιπόν, Ουράνιο Τόξο. Η περιοδεία πήγε θαυμάσια.
Σίγουροι δεν ήμαστε. Είχαμε αμφιβολίες.
-Η Εβίτα θα νικήσει; -Η απάντηση είναι, ναι.
Η Εύα άρχισε καλά, χωρίς αμφιβολία, στη Γαλλία.
Σαν ήλιος έλαμψε στου μεταπολέμου την καταχνιά.
Ωραία θύμηση απ'την εποχή της ξενοιασιάς.
Θα κατακτούσε τη Γαλλία, είχε όλη την ευκαιρία...
αλλά ξαφνικά το ενδιαφέρον έχασε, φάνηκε κουρασμένη.
Φαίνεται πως το Ουράνιο Τόξο άρχισε να τρεμοσβήνει.
Δε νομίζω ότι θα πάει στην Αγγλία τώρα.
Έτσι κι αλλιώς, στο πρόγραμμα δεν ήταν.
Βγάλτε έξω τις σημαίες, κανονίστε μια παρέλαση.
Ανάγκη υπάρχει τώρα για επιστροφή θριάμβου.
Λοιπόν, το Ουράνιο Τόξο. Η περιοδεία πήγε θαυμάσια.
Σίγουροι δεν ήμαστε. Αμφιβολίες είχαμε.
-Η Εβίτα θα νικήσει; -Η απάντηση είναι, ναι.
-Και όχι. -Και ναι.
Περιοδεία για το Ουράνιο Τόξο.
Ήταν απίστευτη επιτυχία.
Σίγουροι δεν ήμαστε. Αμφιβολίες είχαμε.
Θα νικήσει η Εβίτα;
Η απάντηση είναι, ναι.
Έτσι τελειώνουν όλα τα παραμύθια.
Μόνο που μια ηθοποιός, θέατρο θα έπαιζε.
Τελευταίο της έργο οι κρατικές υποθέσεις.
Οχτώ παραστάσεις τη βδομάδα, και δυο απογευματινές.
Το σκουλήκι αρχίζει να γυρίζει.
Θα μάθει ποτέ η χορεύτρια του καμπαρέ;
Δεν έμαθε τις ατάκες που θα θέλατε ν'ακούσετε.
Δε θα σκαρφαλώσει στις πλάτες των φτωχών...
για να γίνει αποδεκτή...
κάνοντας δωρεές αρκετά μεγάλες...
για σωστούς σκοπούς.
Δε θα γίνει πρόεδρος...
στις θαυμάσιες φιλανθρωπικές σας οργανώσεις...
ακόμα κι αν της το ζητήσετε...
όπως θα έπρεπε να είχατε κάνει.
Δεν έμαθε τις ατάκες που θα θέλατε ν'ακούσετε.
Μέλος δε θα γίνει στις λέσχες σας.
Στα σαλόνια σας δε θα χορέψει.
Τους πεινασμένους δε θα βοηθήσει...
κάθε μήνα στις λοταρίες σας.
Αλλά τον έλεγχο θ'αναλάβει αφού εσείς θα εξαφανιστείτε.
Συμπάθα με για την διακοπή...
αλλά όσο όμορφα αυτά τα αισθήματα κι αν φαίνονται...
πολύ λίγα έχουν αλλάξει για μας τους χωρικούς...
εδώ κάτω, στη γη.
Δε θέλω να φανώ αχάριστος και αφελής...
δε μ'αρέσει να γκρινιάζω...
αλλά τώρα για ποια υπόθεση αγωνίζεσαι...
εκτός απ'τη δική σου;
Τα πάντα απ'το Ίδρυμά μου θα δικαιωθούν.
Και το χρήμα έρεε απ'όλες τις πλευρές.
ΔΩΣΤΕ Σ'ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ, ΖΗΣΤΕ ΣΤΟΝ ΕΠΟΜΕΝΟ.
Τα όμορφά της χέρια απλώνονταν παντού.
Τώρα όλοι θα νιώσετε πως ο σκοπός ήταν καλός.
Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα, φίλοι μου.
Όταν το χρήμα ρέει κανένας δε ρωτάει πώς.
Εγγύηση για μέρες καλές, στον λαό έχει δοθεί.
Τους πεινασμένους κάλεσε η Εύα! Ανοίξτε την πόρτα!
Ποτέ δεν υπήρξε ίδρυμα σαν το Ίδρυμα Εύα Περόν!
Θα θέλατε να δοκιμάσετε μια μόρφωση ανώτερη;
Θέλετε δικό σας σπίτι και με τη φαμίλια διακοπές;
Η Εύα και το Ίδρυμά της τα όνειρά σας ζωντανεύουν.
Να τι πρέπει να κάνετε, φίλοι μου.
Τ'όνομα και τ'όνειρό σας γράψτε σ'ένα χαρτί...
ρίξτε το στον αέρα κι αν το πιάσει η κυρία...
τη ζωή σας αυτή θ'αλλάξει μέσα σε μια ή δυο βδομάδες.
Βρες μου μια που νοιάζεται τόσο όσο η Εύα Περόν.
Και το χρήμα έρεε απ'όλες τις πλευρές...
για φτωχούς, για αδύναμους και για κατατρεγμένους.
Και λένε οι κυνικοί ότι το χρήμα αλλάζει δρόμο.
Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα, φίλοι μου.
Και το χρήμα ρέει, αλλά εσύ βιβλία δεν κρατάς.
Φαίνεται ότι τα κατάφερες, όλοι εσένα ευγνωμονούν.
Οι λογιστές μόνο εμπόδια με τα νούμερά τους φέρνουν.
Ποτέ, καμιά γυναίκα δεν αγαπήθηκε όσο η Εύα Περόν!
Όταν το χρήμα ρέει βιβλία δεν κρατάς.
Φαίνεται πως τα κατάφερες. Όλοι εσένα ευγνωμονούν.
Οι λογιστές μόνο εμπόδια με τα νούμερά τους φέρνουν.
Ποτέ, καμιά γυναίκα δεν αγαπήθηκε όσο η Εύα Περόν!
Ο Περόν είναι το παν! Είναι το νεύρο κι η ψυχή!
Ελπίδα και πραγματικότητα για τον αργεντινό λαό!
Μονάχα ένας άνθρωπος είναι το κίνημά μας!
Με το δικό του φως! Κι όλοι τρεφόμαστε απ'το φως του!
Κι αυτός είναι ο Περόν!
Και τώρα θέλει να γίνει Αντιπρόεδρος.
Αυτή η σκέψη είναι ανήκουστη κι ολότελα απαράδεκτη.
Δεν εγκρίναμε, αλλά δε μπορέσαμε να προλάβουμε...
τα παιχνίδια της κυρίας του Προέδρου.
Αλλά έχοντας φιλοδοξίες και ενθάρρυνση...
ξεπέρασε τα όριά της και όλους τους φραγμούς.
Αλλά απ'την άλλη μεριά, είναι το παν γι'αυτούς.
Είναι το διαμάντι στη γκρίζα κι άχαρη ζωή τους.
Και το διαμάντι είναι το πιο σκληρό πετράδι.
Και πάντα επιβιώνει.
Σκεφτείτε αν μπορείτε να θυμηθείτε...
πότε, τελευταία φορά, αγάπησαν κάποιον.
Δεν είναι μπιχλιμπίδι στην άκρη να το βάλεις.
Είναι έξω, και κάνει αυτά που τώρα μόλις συζητούσαμε.
Παράδειγμα...Πίσω σε μας οι επιχειρήσεις μας.
Οι Άγγλοι έξω.
Κι αν το σκεφτείτε, και πρέπει να το σκεφτείτε...
Δεν είναι απ'τα πράγματα που έχουμε υποσχεθεί;
Αλλά απ'την άλλη μεριά, έδαφος έχει χάσει.
Κάτι απ'τη μαγεία της ίσως έχει χάσει.
Αλλά δε θα συμβούλευα όσους την επικρίνουν...
χαρά να δείξουν για το αστέρι της που τρεμοσβήνει.
Αυτή είναι που μας κράτησε εκεί που είμαστε.
Αυτή είναι που εσένα κράτησε εκεί που είσαι.
ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΩΝ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΩΝ
Η ΑΝΕΡΓΙΑ ΣΤΑ YΨΗ
Κάνε πως δε βλέπεις, Εβίτα. Κάνε πως δε βλέπεις.
Παρακαλώ, ευγενική μου Εύα...
θα ευλογήσεις κι εμένα το μικρό παιδί;
Σ'αγαπώ, και στον Ύψιστο να πεις πως κάνω ό,τι μπορώ.
Προσεύχομαι για σένα κι ας είσαι ήδη ευλογημένη.
Παρακαλώ, μητέρα Εύα...
θα με φροντίσεις σαν να ήμουνα παιδί σου;
Κάνε με να ξεχωρίσω.
Γίνε ο άγγελός μου, γίνε το κάθετι για μένα...
που είναι θαυμαστό, τέλειο κι αληθινό...
κι εγώ θα προσπαθήσω να γίνω σαν εσένα.
Κάνε πως δε βλέπεις, Εβίτα. Κάνε πως δε βλέπεις.
Γιατί μια χώρα προσπαθείς να κυβερνήσεις...
όταν αγία μπορείς να γίνεις;
Πες μου, πριν φύγω απ'τη ζωή σου...
πριν στο παρελθόν την πλάτη μου γυρίσω...
Συμπάθα το αυθάδικο το φέρσιμό μου...
αλλά πόσο λες να κρατήσει αυτή η παντομίμα;
Πες μου πριν χαθώ στο ηλιοβασίλεμα...
Yπάρχει ένα πράγμα που ποτέ δεν ξεκαθάρισα.
Πώς μπορείς και λες πως είσαι η σωτήρας μου...
όταν όσοι σου πάνε κόντρα ποδοπατιούνται άγρια...
ή και εξαφανίζονται;
Πες μου πριν ανεβείς στο λεωφορείο σου...
πριν πας να βρεις την ξεχασμένη ταξιαρχία...
πώς ένα άτομο σαν εμένα...
αλλάζει τον τρόπο που παίζεται το παιχνίδι;
Πες μου πριν το ψηλό σου άτι καβαλικέψεις...
τι περιμένεις να κάνω;
Δε με νοιάζουν αυτά που λένε οι αστοί.
Πάω μαζί τους, αλλά για να δώσω στους φτωχούς μου...
μια ή δυο στιγμές μαγείας.
Yπάρχει τριγύρω το Κακό, πάντα παρόν και ισχυρό.
Αυτό είναι το σύστημα που κυβερνιέται ο τόπος.
Κι έτσι, λίγες ελπίδες είχα να προχωρήσω τίμια μπροστά.
Καλύτερα να κερδίσω, την αμαρτία μου ομολογώντας...
παρά να χάσω και ν'αγιάσω.
Πες μου, πριν αναζητήσω πιο άξιους τόπους...
κι εκεί την περηφάνια μου να ξαναβρώ...
πώς μπορείς τόσο κοντόφθαλμη να είσαι...
και δε κοιτάς ποτέ παρά μια βδομάδα μόνο μπροστά...
για να κάνεις όνειρα που ανέφικτα δεν είναι;
Θα σε βοηθήσω να περάσεις εύκολα στο περιθώριο...
και με τρεις κραυγές αντίο θα σου πω.
Αλλά πρώτα πες μου ποιος θα χαιρόταν...
αν έλεγα πως με τα μεγάλα θα καταπιανόμουν...
απ'τον πόλεμο ως τη μόλυνση, ελπίδα καμιά για λύση...
ακόμα κι εκατό χρόνια αν ήτανε να ζήσω;
Yπάρχει τριγύρω το Κακό, πάντα παρόν και ισχυρό...
Αυτό είναι το σύστημα που κυβερνιέται ο τόπος.
Γι'αυτό σε τόπο ασταθή να πας, κι εκεί να μείνεις.
Σε άλλη πολιτεία το μίσος σου να στρέψεις...
αλλά όχι εδώ, καλέ μου, ελπίζω να έγινα σαφής.
Και τι δε θα'δινα εκατό χρόνια για να ζήσω...
αλλά η φύση επεμβαίνει...
κάθε μέρα όλο και πιο πολύ.
Δημιουργέ μου...
τι ωφελεί να'χεις καρδιά δυνατή όσο καμιά...
σ'ένα κορμί που ολοένα καταρρέει;
Ψεγάδι σοβαρό.
Το ξέρεις αυτό, ελπίζω.
Το μικρό κορμί σου ολοένα καταρρέει...
Χάνεις ταχύτητα, χάνεις δύναμη...
αλλά δε χάνεις τη χάρη, αυτή την έχεις πάντα.
Αλλά τα μάτια σου και το χαμόγελό σου...
δεν έχουν πια τη σπίθα που πρώτα είχαν.
Αν ανεβείς σ'ένα βουνό ακόμα...
το τελευταίο σου θα είναι.
Δεν είμαι τόσο άρρωστη.
Έρχονται κακές στιγμές, αλλά πολύ δε μένουν.
Κάποιες μέρες είναι ωραίες, κάποιες είναι λίγο δύσκολες.
Αλλά αυτό δε σημαίνει πως τ'ονειρό μας παρατάμε.
Νικημένη μ'έχεις δει ποτέ;
Μην ξεχνάς πως τόσα έχω περάσει...
κι όμως, ακόμα όρθια είμαι.
Εύα, πεθαίνεις.
Λοιπόν, τι γίνεται τώρα;
Πού θα πάω;
Μη ρωτάς πια.
Πού πάμε από δω;
Δεν είμαστε εκεί που να φτάσουμε σκοπεύαμε.
Τα είχαμε όλα...
Πίστεψες σε μένα... Πίστεψα σε σένα...
Οι βεβαιότητες εξαφανίζονται.
Τι κάνουμε για να επιζήσει τ'όνειρό μας;
Πώς κρατάμε ζωντανά όλα τα πάθη μας...
όπως πάντα κάναμε;
Κρύβω, βαθιά μεσ'στην καρδιά μου...
πράγματα που λαχταράω να πω.
Φοβάμαι να εξομολογηθώ, να πω αυτά που νιώθω...
Φοβάμαι μήπως μακριά μου φύγεις.
Πρέπει να μ'αγαπάς...
Είσαι στο πλευρό μου;
Πώς να είμαι χρήσιμη για σένα τώρα;
Δώσ'μου μια ευκαιρία κι εγώ θα σου δείξω...
πως τίποτα δεν έχει αλλάξει.
Κρύβω, βαθιά μεσ'στην καρδιά μου...
πράγματα που λαχταράω να σου πω.
Φοβάμαι να εξομολογηθώ, να πω αυτά που νιώθω...
Φοβάμαι μήπως μακριά μου φύγεις.
Πρέπει να μ'αγαπάς...
Η θεατρίνα δεν έχει μάθει τις ατάκες...
που θα θέλατε ν'ακούσετε.
Λυπάται για τη χώρα της.
Λυπάται που νικήθηκε...
απ'το ίδιο της αδύναμο κορμί.
Θέλω να πω στον λαό...
της Αργεντινής...
πως αποφάσισα...
ότι πρέπει ν'αρνηθώ...
όλες τις τιμές...
κι όλους τους τίτλους που με πιέσατε να πάρω.
Γιατί είμαι ευχαριστημένη.
Αφήστε με να συνεχίσω σαν η γυναίκα...
που φέρνει τον λαό της...
στην καρδιά του Περόν.
Μην κλαις για μένα, Αργεντινή.
Η αλήθεια είναι πως δε θα σ'αφήσω.
Παρόλο που θα είναι δύσκολο...
για σένα να με βλέπεις.
Είμαι η Αργεντινή...
και πάντα θα είμαι.
Μήπως είπα πολλά;
Δε μπορώ να σκεφτώ τι άλλο να σου πω.
Μα εσύ δεν έχεις παρά να με κοιτάξεις και να δεις...
πως κάθε λέξη μου είναι αληθινή.
Είχε τη στιγμή της, είχε και κάποιο στυλ...
Το καλύτερο θέαμα στην πόλη ήταν το πλήθος...
έξω απ'την Κάσα Ροσάδα να θρηνεί την Εύα Περόν.
Αλλά όλα χάθηκαν τώρα.
Η επιλογή ήταν δική μου...
και μόνο δική μου...
Μπορούσα να έχω το κάθε έπαθλο...
που θα επιθυμούσα.
Θα μπορούσα να καώ μέσα στο φέγγος...
της πιο λαμπρής φωτιάς.
Αλλιώς, μπορούσα να διαλέξω τον χρόνο.
Να θυμάσαι...
Νέα πολύ ήμουνα τότε...
κι ένας χρόνος ήταν αιωνιότητα...
και μια μέρα.
Κι έτσι, τι θα ωφελούσαν...
τα πενήντα, εξήντα, ή εβδομήντα χρόνια;
Είδα τα φώτα...
και προχώρησα...
Και πώς έζησα...
Πώς έλαμψαν...
μα πόσο σύντομα τα φώτα έσβησαν!
Η επιλογή ήταν δική σου και άλλου κανενός...
Μπορείς να κλάψεις για ένα κορμί σε απόγνωση.
Κρέμασε το κεφάλι σου...
γιατί η Εύα δεν υπάρχει πια...
για να λάμψει, να θαμπώσει, να προδώσει.
Πώς έζησε...
πώς έλαμψε...
μα πόσο σύντομα τα φώτα έσβησαν.
Μάτια, μαλλιά, πρόσωπο, εικόνα...
όλα πρέπει να συντηρηθούν.
Η ζωή της να εκτίθεται για πάντα...
όχι λιγότερο απ'όσο της άξιζε.
[GREEK]