Είμαι χωρίς αμφιβολία ο τελευταίος από τους παλαιούς.
Με λένε Τζάκ Κράμπ
και είμαι ο μόνος λευκός επιζών της Μάχης του Λίτλ Μπίγκχορν,
που είναι γνωστότερη ως η τελευταία Μάχη του Κάστερ.
Κύριε Κράμπ,
ενδιαφέρομαι κυρίως για τη ζωή των Ινδιάνων της Μεγάλης Πεδιάδας,
παρά για...
...θρύλους για τον Κάστερ.
Θρύλους;
Νομίζεις ότι σου λέω ψέματα;
Όχι. Απλώς...
αυτό που μ' ενδιαφέρει είναι η ζωή των Ινδιάνων,
κι όχι οι διάφορες περιπέτειες.
Νομίζεις πως η Μάχη του Λίτλ Μπίγκχορν ήταν απλή περιπέτεια;
Αυτή η μάχη δεν είναι αντιπροσωπευτική
των... συναντήσεων μεταξύ λευκών και Ινδιάνων, κ. Κράμπ.
Διότι η παραλίγο γενοκτονία των Ινδιάνων...
Η παραλίγο ποιά; Η παραλίγο γενοκτονία.
Δηλαδή...
...η εξόντωσή τους.
Η εξολόθρευση ενός ολόκληρου λαού.
Αυτό κάναμε στους Ινδιάνους.
Αλλά, βέβαια, δεν περιμένω εσείς, ένας πολεμιστής του παλιού καιρού,
να συμφωνήσετε μαζί μου.
Άνοιξέ το! Τι;
Λέω, άνοιξέ το και βούλωσε το στόμα σου!
Κάτσε κάτω και άκου για να μαθαίνεις.
Ο στρατηγός Τζόρτζ Άρμστρονγκ Κάστερ
ξέρω τι άνθρωπος ήταν.
Ξέρω και οι Ινδιάνοι τι είδους άνθρωποι ήταν.
Εδώ και 111 χρόνια,
όταν ήμουν δέκα χρόνων,
περνούσα με την οικογένειά μου τη Μεγάλη Πεδιάδα.
Όταν μας ξεκλήρισε
μια φυλή άγριων Ινδιάνων.
Αυτοί οι φονιάδες, οι αχαΐρευτοι, τους σκότωσαν όλους,
εκτός από μένα και την αδερφή μου την Καρολάιν.
Γειά σου, Τζάκ. Θα σε δω στον παράδεισο.
Γειά σου, Καρολάιν.
Τότε δεν ξέραμε τις διαφορές μεταξύ των Ινδιάνων.
Αλλά η φυλή που μας επιτέθηκε ήταν οι Πόνι.
Από τότε έχασα πάσα ιδέα για τους Πόνι.
Μα αυτός που μας βρήκε δεν ήταν Πόνι, ήταν Σαγιέν.
Έμελλε να τον γνωρίσω καλά.
Τον έλεγαν Ξαφνικό Ίσκιο.
Μπαίνοντας στον καταυλισμό των Ινδιάνων,
νόμιζα πως έβλεπα σκουπίδια, όχι σκηνές.
Μας πήγε στον αρχηγό τους.
Τον έλεγαν Γέρο-Τέντα κι έμελλε να γίνει ο παππούς μου.
Τι θέλουν, Καρολάιν;
Είναι ηλίου φαεινότερο.
Τι;
Εμένα.
Εις ένδειξη καλών τρόπων, ο Γερο-Τέντας κάπνισε
με τον πρεσβύτερο των αρσενικών επιζώντων.
Δεν ήξεραν ότι είμαι γυναίκα.
Γι' αυτό δεν με βίασαν αμέσως.
Δεν νομίζω πως θα σε πειράξουν.
Που τέτοια τύχη, Τζάκ!
Θα με πάρουν απόψε, σίγουρα.
Η καημένη η Καρολάιν ήταν ατυχή με τους άντρες.
Φαντάστηκε πως δεν μπορούσαμε να το σκάσουμε μαζί
και είπε πως θα έστελνε να με σώσουν.
Όταν ξημέρωσε, ήμουν μόνος, ανάμεσα στους Ινδιάνους.
Μα οι Σαγιέν, που φυλάνε για τον εαυτό τους το όνομα Άνθρωποι,
δεν είχαν σκοπό να με πειράξουν.
Με περιποιήθηκαν με το καλύτερο φαγητό τους: βραστό σκυλί.
Το σκυλίσιο κρέας δεν είναι κακό, μόνο λίγο λιπαρό,
αλλά έχει πολύ λεπτή γεύση,
ιδιαίτερα αν πεθαίνεις στην πείνα.
Οι Άνθρωποι με υιοθέτησαν και με έκαναν δικό τους.
Ο Ξαφνικός Ίσκιος μου έμαθε να ρίχνω με το τόξο
και να πλησιάζω αθόρυβα τα θηράματα.
Το Κόκκινο Έγκαυμα μου έδειξε να προστατεύω το ωχρό μου δέρμα.
Δεν είναι γνωστό ότι μερικοί Ινδιάνοι, όπως το Κόκκινο Έγκαυμα,
κάθονται στον ήλιο για να καούν.
Μα ο αληθινός μου δάσκαλος ήταν ο παππούς μου, ο Γερο-Τέντας.
Μου έδειξε να διαβάζω τα ίχνη στο χώμα, τη γλώσσα των Σαγιέν κι άλλα.
Ήταν παράδεισος.
Αλλά παιδιά μπορεί να παίζουνε τους Ινδιάνους. Εγώ τους ζούσα.
Ένα πράγμα μόνο με ενοχλούσε.
Το μπόι μου. Ήμουν κοντοστούπης.
Οι Πόνι μας έκλεψαν έξι άλογα. Θα 'χουμε πόλεμο.
Αλλά εσύ δεν θα έρθεις. Είσαι κοντός και αδύναμος, σαν κορίτσι.
Φύγε, μη σ' αρχίσω τις κλωτσιές.
Δεν είχαν ιδέα από μπουνίδι. Τους έκανε εντύπωση.
Πως το 'κανες αυτό;
Συγγνώμη, Νεαρή Αρκούδα. Δεν ήθελα να σε πληγώσω.
Νόμος των Ινδιάνων: Πότε μη ζητάς συγγνώμη που χτύπησες τον εχθρό,
εκτός εάν, πέρα από το σώμα του, θέλεις να του πάρεις και το πνεύμα.
Έτσι έκανα τον πρώτο αληθινό εχθρό της ζωής μου.
Μια φορά ήταν ένας Άνθρωπος πολύ κοντός.
Μα κέρδισε ένα όνομα: Ανθρωπάκι.
Τον έχεις ακουστά;
Όχι, παππού.
Πήγε να πολεμήσει τους Πόνι.
Μα οι Πόνι ήταν παρά πολλοί.
Οι Άνθρωποι εξολοθρεύτηκαν ένας-ένας.
Το Ανθρωπάκι ήταν πολύ γενναίο.
Τότε οι Πόνι του φώναξαν:
Αν σταματήσεις τον πόλεμο τώρα, θα σ' αφήσουμε''.
Μα το Ανθρωπάκι απάντησε 'Ειναι ωραία μέρα, ας πεθάνω''.
Τελικά του κόψανε το κεφάλι,
μα εκείνος συνέχισε να πολεμά, χωρίς το κεφάλι του.
Χύθηκε σαν στρόβιλος με τ' άλογό του πάνω στους Πόνι.
Και το κεφάλι του, που ήταν καρφωμένο σ' ένα κοντάρι,
τραγουδούσε την ιαχή του πολέμου.
Οι Πόνι δεν άντεξαν
και το 'βαλαν στα πόδια.
Κοίταξαν πίσω και είδαν το Ανθρωπάκι, ακέφαλο,
να κείται ανάμεσα στους φίλους του.
Το Ανθρωπάκι ήταν κοντό,
μα η καρδιά του ήταν μεγάλη.
Οι Άνθρωποι δεν υποχρεώνουν τα αγόρια να πολεμήσουν,
αν δεν έχουν κλίση στον πόλεμο. Όπως το Αλογάκι.
Αν ήθελε να μείνει στο χωριό με τις γυναίκες,
οι Άνθρωποι δεν είχαν πρόβλημα.
Θα αφήσουμε τα άλογα εδώ. Κάτσε να τα φυλάς.
Δεν θέλω να μείνω εδώ. Θέλω να πάω στον καταυλισμό των Πόνι.
Εσύ... δεν είσαι καν Άνθρωπος.
Είσαι λευκός.
Δεν πίστευε αυτά που έλεγε.
Απλώς, η Νεαρή Αρκούδα ήθελε να με προσβάλει με το χειρότερο τρόπο.
Ο Μικρός Λευκός...
...ξεγέλασε τον καημένο τον Πόνι.
Με ξεγέλασες. Θέλεις να φας;
Οι Πόνι πάντα γλείφανε τους λευκούς.
Ο Μικρός Λευκός δεν είναι τρελός, ε;
Βλέπεις; Ο Πόνι είναι φίλος.
Θα κανονίσει τον κακό Ινδιάνο για σένα.
Από τότε μου έμεινε μια στενοχώρια για τον καημένο τον Πόνι.
Δεν ήθελα να τον σκοτώσω.
Ήθελα απλώς να του αποσπάσω την προσοχή.
Η Νεαρή Αρκούδα ήταν πια εχθρός μου για πάντα.
Σου δίνω τα άλογα, μα... σου χρωστώ τη ζωή μου.
Σώζοντας τη ζωή του, τον προσέβαλα ανεπανόρθωτα.
Αυτό το παιδί δεν είναι πια παιδί.
Είναι πολεμιστής. Είναι μικρός στο σώμα, μα μεγάλος στην καρδιά.
Θα τον ονομάσουμε Μεγάλο Ανθρωπάκι.
Δεν καταλαβαίνω. Γιατί να σκοτώνουν γυναικόπαιδα;
Γιατί είναι αλλόκοτοι.
ΗΠΑ
Δεν ξέρουν που βρίσκεται το κέντρο της Γης.
Πρέπει να πολεμήσουμε αυτούς τους δειλούς, για να τους γίνει μάθημα.
Πρώτη φορά θα αντιμετωπίσω τους λευκούς ως εχθρούς, γιέ μου.
Δεν ξέρω αν θυμάσαι τον καιρό πριν γίνεις Άνθρωπος
και γιός μου αγαπημένος,
όσο και τα παιδιά που έκανα με τη Γυναικα-Βούβαλο και τις άλλες.
Μα δεν θα μιλήσω για κείνα τα δύστυχα χρόνια σου.
Απλώς θέλω να πω
ότι,αν πιστεύεις πως είναι κακό να πολεμήσεις τα λευκά πλάσματα,
τότε μην πάρεις μέρος στη μάχη.
Κανείς δεν θα σε κατηγορήσει.
Παππού μου, είναι ωραία μέρα, ας πεθάνω.
Η καρδιά μου πετά ψηλά σαν το γεράκι.
Πρέπει να παραδεχτώ ότι η πολεμική τεχνική του Γερο-Τέντα
ήταν αξιοθρήνητη.
Όχι ότι οι Άνθρωποι δεν ήταν γενναίοι.
Δεν έχουν ακόμα γεννηθεί γενναιότεροι πολεμιστές.
Μα ο Γερο-Τέντας καταλάβαινε τον πόλεμο αλλιώτικα από τους λευκούς.
Οι μισοί από μας δεν χρησιμοποιούσαν καν όπλα.
Χτυπούσαν απλώς τον εχθρό με ένα ραβδί,
για να τον εξευτελίσουν. Έτσι πολεμούσανε οι Άνθρωποι.
Έτσι κερδίζανε τον πόλεμο.
Ίσκιε!
Απ' τη μία ντουφεκιά κι απ' την άλλη τόξα και βέλη.
Πότε δεν κατάλαβα γιατί καμάρωναν για τις νίκες τους οι λευκοί,
αφού στρατιωτικά ήταν τόσο ανώτεροι.
Ο Θεός να φυλάει τον Τζόρτζ Ουάσινγκτον!
Αυτές οι λέξεις βγήκαν μόνες τους από τα χείλη μου.
Ο Θεός να φυλάει τη μάνα μου!
Φονιά! Ηλίθιε!
Πρέπει να σου κόψω το λαιμό, για να δεις ότι είμαι λευκός;
Είσαι λευκός; Φυσικά.
Δεν ακούς που φωνάζω 'Ο Θεός να φυλάει τον Τζόρτζ Ουάσινγκτον'';
Ποιός Ινδιάνος θα 'λεγε τέτοιες βλακείες;
Δωσ' το μου να βγάλω την μπογιά.
Το ιππικό με πήρε και με παρέδωσε
στον αιδεσιμότατο Σάιλας Πέντρεικ,
για να μου προσφέρει χριστιανική διαπαιδαγώγηση και ηθική ανατροφή.
Ξέρεις να οδηγείς μόνιππο, παιδί; Βεβαίως.
Είσαι ψεύτης.
Αφού σε ανάστησαν οι Ινδιάνοι, που έμαθες να οδηγείς μόνιππο;
Πρέπει να ξεριζώσουμε το ψέμα από μέσα σου.
Καλέ μου Τζάκ!
Καλώς ήρθες στο καινούργιο σου σπίτι.
Οι ταλαιπωρίες σου τελείωσαν.
Σε προστατεύει πια η χριστιανική αγάπη.
Παιδί μου, δεν ξέρεις να μιλήσεις;
Χαίρομαι που γνωρίζω την κόρη σας. Απευθύνεσαι στη γυναίκα μου.
Καημένο μου παιδί. Καημένο αγόρι.
Σκέψου τόσα χρόνια πόνου, στερήσεως και δυστυχίας,
μαζί μ' εκείνους τους άξεστους.
Η στέρησις του είναι πνευματικής μάλλον παρά σωματικής φύσεως.
Οι Ινδιάνοι δεν έχουν ούτε Θεόν ούτε ηθικόν δίκαιον.
Τρώνε ανθρώπινο κρέας, συνουσιάζονται, μοιχεύουν,
ευρίσκονται εις συνεχήν επικοινωνίαν μετά των υπηρετών του διαβόλου.
Είναι αποστολή μας... τι λέγω; χριστιανικόν μας καθήκον
να ξεριζώσουμε το μίσος με την βίαν. Βία στο παιδί;
Όχι, όσο ανασαίνω. Μου ήρθε να τη φιλήσω.
Δεν εννοώ σωματικήν βίαν.
Εννοώ συμβολικήν βίαν.
Το καημένο! Ούτε ένα μπανάκι δεν έχει κάνει.
Ευωδιάζει το δείπνον. Θα κάνω μπάνιο στο παιδί.
Μα είναι ώρα για δείπνον.
Είναι χριστιανικόν μου καθήκον να πλύνω αυτό το παιδί πάραυτα.
Βγάλε τα ρούχα σου. Να τα βγάλω;
Ναι. Όλα;
Μέχρι τέλους. Μα θα αποστρέψω το βλέμμα την πρέπουσα στιγμή.
Φέρνουμε τα δεμάτια
Κι αινούμε τον Κύριο
Φέρνοντας τα δεμάτια
Το καλύτερο μπάνιο που είχα κάνει στη ζωή μου.
Ας κατέβουμε στο ποτάμι
Το όμορφο, το όμορφο ποτάμι.
Καταλαβαίνεις, καλέ μου Τζάκ,
ότι ο αιδεσιμότατος Πέντρεικ δεν έχει και τόσο άδικο.
Τι; Δηλαδή... τι εννοείτε;
Ο Χριστός είναι ο Σωτήρας σου.
Το καταλαβαίνεις, ε; Θεέ μου! Μάλιστα, κύρια Πέντρεικ.
Σκέφτεσαι το Χριστό, Τζάκ;
Μάλιστα. Πως! Πως!
Δεν πρέπει να ψεύδεσαι, έτσι; Όχι!
Αγαπώ το Χριστό, το Μωυσή, όλους τους.
Υπάρχει μεγάλη διαφορά.
Ο Μωυσής ήταν Εβραίος,
αλλά ο Χριστός όχι. Ήταν όπως εσύ κι εγώ.
Ακόμα με δαύτονε παιδεύεσαι;
Παρέχω στο παιδί την θρησκευτικήν του αγωγήν.
Πεινάω!
Και δεν μου φαίνεται και πολύ παιδί, εδώ που τα λέμε.
Ωραία, καλέ μου. Σήκω να σε στεγνώσω.
Θα αποστρέψω τα μάτια μου, φυσικά.
Βγες από την μπανιέρα.
Είσαι μεγάλο παιδί, Τζάκ.
Είσαι κοντός, αλλά... καλοφτιαγμένος.
Το ξέρεις;
Όχι. Αλήθεια λέω.
Και γι' αυτό πρέπει να λάβεις θρησκευτική διαπαιδαγώγηση.
Τα κορίτσια θ' αρχίσουν να σε κυνηγούν.
Και Τζάκ... Μάλιστα.
Αυτή είναι η οδός της παραφροσύνης.
Ποιά οδός, κυρία μου;
Αυτά θα τα καταλάβεις καλύτερα, όταν μεγαλώσεις.
Το θέμα είναι, καλό μου, ότι πρέπει να αντιστεκόμεθα στον πειρασμό.
Η αγνότητα είναι η ανταμοιβή μας.
Καλέ μου Τζάκ...
Καλώς ήλθες στο νέο σου σπίτι.
Ντύσου...
...κι έλα στο τραπέζι.
Πήγα σχολείο κι έμαθα να διαβάζω, να γράφω και να μετράω.
Στη αρχή μου φάνηκε παράξενο,
αλλά μου έκανε μάθημα η κ. Πέντρεικ κι έμαθα γρήγορα.
Υπήρχε όμως και κάτι για το οποίο δεν ήξερα τίποτα.
Κι αυτό το κάτι το λέγανε αμαρτία.
Σας επίασα εις τας πύλας της κολάσεως!
Η χείρα του Θεού θα πλήξει την σάρκαν του ανθρώπου!
Αξίζει τον κόπο, καλέ μου Τζάκ.
Αξίζει εκατομμύρια φορές να είσαι αγνός και καλός,
να περπατάς στα μονοπάτια της αρετής.
Είναι η μεγαλύτερη ευτυχία.
Με πιστεύεις, Τζάκ; Με πιστεύεις;
Μάλιστα, σας πιστεύω.
Κι έτσι μπήκα στη θρησκευτική μου περίοδο.
Ήμουν καλός ψάλτης και δεν υποκρινόμουν.
Είχα σωθεί.
Βαπτίζεσαι εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.
Θεέ μου, καταδέξου το τέκνο σου που έζησε μεταξύ των απίστων.
Απάλλαξέ το από τη διαφθορά των παγανιστικών τους συνηθειών
και κάνε τον ξανά λευκό, σαν το χιόνι.
Ας ξαναγεννηθεί κι ας εξαγνιστεί ξανά εις το όνομά σου.
Βαπτίζεσαι εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.
Αμήν.
Η κ. Πέντρεικ είχε δίκιο, όταν μιλούσε για τον πειρασμό.
Δεν ήθελα καμία σχέση μ' αυτά τα διαβολοθήλυκα.
Της είπα για το θρίαμβό μου επί του πειρασμού
και, για να γιορτάσουμε, διαβάσαμε μαζί την Αγία Γραφή για μια ώρα.
Σιγά-σιγά, άρχισα να την ερωτεύομαι...
...πνευματικά, εννοείται.
Πάω για ψώνια.
Το παιδί δεν πάει καλά πρόσφατα. Ας έρθει κι αυτός να πάρει λίγο αέρα.
Θα βαρεθεί τα ψώνια. Δεν θα βαρεθώ.
Καλά, λοιπόν. Έλα μαζί μου, Τζάκ.
Καλημέρα, κ. Κέιν.
Από 'δω ο Τζάκ, ο θετός μου γιός.
Τι θα θέλατε;
Λοιπόν...
Φέρτε μου ένα κόκτειλ σασαφρα.
Κι εσύ, μικρέ;
Κι εγώ το ίδιο.
Αφήστε το δικό μου, πρέπει να κάνω τα ψώνια μου.
Θα βαρεθείς, Τζάκ, μείνε εδώ και φάε λίγο κέικ.
Θα τον προσέχω, κ. Πέντρεικ. Ευχαριστώ πολύ, κ. Κέιν.
Το ζαχαροπλαστείο ήταν υπέροχο.
Ειδικά η κάνουλα που είχε σχήμα ελέφαντα.
Έπαιζα και το φχαριστιόμουνα.
Και ξαφνικά μου μπήκε μια απαίσια ιδέα.
Που είχε πάει εκείνος ο τύπος;
Μη!
Μη. Μη!
Ω ναι! Μη, μη!
Ναι, έλα. Όχι, μη!
Κτήνος, άθεε.
Βοήθεια!
Είσαι διάβολος. Βρωμιάρης, σιχαμένος διάβολος.
Σατανά.
Όχι, όχι... ναι, ναι, ναι!
Μη. Βοήθεια! Πεθαίνω.
Τον έλεγε διάβολο και φώναζε ''βοήθεια'',
αλλά δεν μου φάνηκε πως ήθελε να σωθεί.
Κι έτσι τελείωσε η θρησκευτική μου περίοδος.
Έχω 104 χρόνια να ψάλω εκκλησιαστικό ύμνο.
Πέρασα μία φάση πείνας και τελικά κόλλησα με έναν απατεώνα
ονόματι Αλαρντάις Τ. Μεριγουέδερ.
Μετά την κ. Πέντρεικ, αυτός μου φαινόταν σχεδόν έντιμος.
Έχω χρέος να σας ενημερώσω...
Ο Μεριγουέδερ ήταν από τους πιο έξυπνους ανθρώπους που γνώρισα,
αλλά κάθε λίγα χρόνια έχανε κι ένα μέλος του σώματός του.
Όταν τον γνώρισα, του έλειπε ήδη το αριστερό του χέρι και αυτί.
Μπορεί να γίνει ένα θαύμα, που το έχω δει πολλές φορές.
Η δύναμη αυτού του ελιξήριου έχει αποδειχτεί...
Περπατώ!
Την εποχή που ήμουν με τον Μεριγουέδερ,
έχασε το μάτι του, λόγω ενός πέμπτου άσσου
που του 'πεσε από το μανίκι, σε μια παρτίδα πόκερ.
Δεν στενοχωρήθηκε και πολύ. Η απάτη ήταν η ζωή του
και ταυτόχρονα η αιτία που έχανε σιγά-σιγά το σώμα του.
Βελτιώνεσαι, Τζάκ, μα ξεμπέρδευε πια με την έμφυτη τιμιότητά σου.
Ξέρεις ποιός σε κατάστρεψε; Εκείνος ο Ινδιάνος, ο Γερο-Αντίσκηνος.
Εννοείς ο Γερο-Τέντας; Σου έδωσε το όραμα
μίας ηθικής τάξης στον κόσμο. Μα δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα.
Τ' αστέρια τρεμοπαίζουν στο κενό, αγόρι μου,
και το δίποδο πλάσμα κάνει μόνο όνειρα και μάταιες υποθέσεις.
Όλα μάταια, Τζάκ.
Άκουσες τίποτα; Πρόσεξέ με!
Ο άνθρωπος πιστεύει τα πάντα. Τα πιο εξωφρενικά πράγματα.
Οι φάλαινες μιλάνε Γαλλικά στον πυθμένα της θάλασσας.
Τα Αραβικά άλογα έχουν ασημένια φτερά.
Οι πυγμαίοι ζευγαρώνουν με ελέφαντες στην Αφρική.
Έχω βγάλει λεφτά εγώ απ' αυτά.
Μπορεί να είμαστε όλοι ηλίθιοι και να μη μετράει τίποτα απ' αυτά.
Μείνε με τον Αλαρντάις Μεριγουέδερ και θα ντυθείς στα μετάξια.
Δεν ξέρω αν θέλω να ντυθώ στα μετάξια.
Αγόρι μου, μόνο μετάξια μπορεί να φορέσει ο επιτήδειος άντρας. Τι άλλο;
Να σου πω εγώ! Πίσσα και πούπουλα.
Ακίνητοι.
Ακίνητοι, γιατί θα σας την αστράψω στα σκώτια.
Τι σας φέρνει εδώ στη σκοτεινιά, παρακαλώ;
Αυτοί είναι; Ναι.
Τον νεαρό τον έχω ξαναδεί.
Πρώτη φορά έρχομαι εδώ. Κάπου σε ξέρω, φιλάρα.
Τι έχεις εδώ μέσα, αλισίβα;
Περιμένετε να σας αποκαλύψω τα συστατικά του;
Κύριε μου, σκορπίζετε ένα πανάκριβο φάρμακο.
Εφτά νοματαίοι κόντεψαν να πεθάνουν εξαιτίας του. Τι είναι;
Τίποτα επικίνδυνο, σας διαβεβαιώ.
Λέγε! Κυρίως νερό.
Ουίσκι, λίγο πιπέρι, γαρυφαλέλαιο,
πιπερόριζα...
Κι αυτό τι είναι; Ποιό;
Α αυτό. Είναι δώδεκα κεφαλιά φιδιών, για τη δύναμη.
Πάνω του, παιδιά.
Με πιάσανε, Τζάκ, αυτό ήταν.
Η ζωή έχει τα ρίσκα της.
Δεν βλέπεις ότι ήρθε το τέλος; Το τέλος;
Δεν βλέπω κανένα τέλος. Μόνο πίσσα και πούπουλα βλέπω.
Εντάξει παιδιά, αρκετά.
Σίγουρα κάπου σε ξέρω.
Πως σε λένε;
Τζάκ Κράμπ. Χριστέ και Κύριε!
Έβαλα πίσσα και πούπουλα στον ίδιο μου τον αδερφό.
Τέλεια, Τζάκ.
Θα σου δώσω κάτι που δεν είχες πότε.
Κάτι που ούτε έγω είχα πότε.
Μία αληθινή... οικογενειακή ζωή.
Ναι.
Καλώς ήρθες στους κόλπους της οικογένειάς σου, Τζάκ.
Σειρά σου τώρα.
Δεν ξέρω από όπλα.
Δεν είχα πότε πιστόλι.
Θεέ μου! Τι ανατροφή σου έδωσαν οι Ινδιάνοι;
Πότε δεν είχες πιστόλι; Μα το πιστόλι κάνει τον άντρα!
Κάνε το βλέμμα σου φιδίσιο. Τι να το κάνω;
Έτσι.
Λοιπόν...
Ρίξε στο μπουκάλι, πριν ακουμπήσεις το πιστόλι σου.
Πώς να ρίξω, πριν ακουμπήσω το πιστόλι μου;
Συγκεντρώσου. Προσπάθησε.
Διάολε! Ναι!
Η Καρολάιν είχε δίκιο.
Είναι δυνατό να ρίξεις, πριν ακουμπήσεις το πιστόλι σου.
Ασφαλώς, πρέπει να αντιδράσεις αστραπιαία
και να μάθεις το φιδίσιο βλέμμα.
Πέτα τρία.
Ούτε ο Χίκοκ δεν χτυπάει τρία. Πέτα τρία.
Γεννημένος πιστολέρο.
Κι έτσι έγινα πιστολέρο. Ήταν η αρχή μιας καινούργιας περιόδου.
Μου κρύβεις τη θέα.
Δεν σε είδα. Με συγχωρείς.
Τι χαζός που είμαι, που βρέθηκα μπροστά σου!
Χτύπα μία γκαζόζα. Μάλιστα. Ό,τι πεις.
Ο Γκαζόζας, έτσι μ' έλεγαν.
Ακούς να πίνει γκαζόζα!
Έχεις κανένα πρόβλημα, ξένε; Μπα, κανένα, φίλε.
Να σου πω την αλήθεια, σε θαυμάζω.
Και με ποιόν μιλάω, παρακαλώ;
Με τον Άγριο Μπίλ Χίκοκ.
Χάρηκα...
Χάρηκα για τη γνωριμία. Η χαρά είναι δική μου, φίλε.
Πάρε την γκαζόζα σου κι έλα να κάτσεις μαζί μου.
Χτυπάω τρία μπουκάλια στον αέρα.
Μπράβο σκοποβολή!
Πόσους έχεις...
...σκοτώσει;
Δεν θυμάμαι επακριβώς. Εσύ;
Καμια...
...εικοσιπενταριά.
Αλήθεια; Μπα, ψέματα έλεγα.
Όταν ήμουν πιστολέρο, ήμουν μεγάλος ψευταράς.
Δεν περίμενα να ακούσω τέτοιον αριθμό..
Με το συμπάθιο, αλλά δεν έχεις μάτι δολοφόνου.
Όπως εκείνο εκεί το όρνιο.
Αυτός εκεί; Ένας μεθύστακας είναι.
Τι κάνεις έτσι; Τι φοβάσαι;
Μη με σκοτώσουν.
Έχω φούλ.
Μου 'βαλες ιδέες.
Με συγχωρείς.
Κράτα το φρούριο, να φέρω άλλο ένα μπουκάλι.
Τον ήξερες, Μπίλ;
Δεν τον έχω ξαναδεί.
Κύριε Χίκοκ, πέθανε στ' αλήθεια.
Του τρύπησε τους πνεύμονες και την καρδιά.
Θα πουλήσεις τη στολή του πιστολέρο;
Θα παραδώσεις το πιστόλι σου;
Συγγνώμη, Καρολάιν. Το πιο άχρηστο πράγμα στον κόσμο
είναι ένας πιστολέρο που δεν μπορεί να σκοτώσει.
Άντρες!
Πάνε και οι κόλποι της οικογένειάς μου.
Μετά την αποτυχία μου με τη θρησκεία, τα φιδέλαια και τα πιστόλια,
βρήκα ένα συνεταίρο, αποφάσισα να γίνω αξιοπρεπής μαγαζάτορας
και παντρεύτηκα τηνΌλγα, μία Σουηδέζα με ελάχιστα Αγγλικά.
Ας απαθανατίσουμε τη στιγμή.
Ναι.
Όλγα, να σε πάρω στα χέρια;
Είναι η παράδοση.
Δεν είναι τίποτα ιδιαίτερο ακόμα, αλλά έχουμε σχέδια με τον συνεταίρο.
Ελεύθερο εμπόριο και τίμιος ιδρώτας.
Τι είναι αυτός ο λογαριασμός; Με βάζουν να πληρώσω τα διπλά.
Οι λογαριασμοί του μαγαζιού.
Κάποιο λάθος θα έγινε. Αποκλείεται να με εξαπάτησε ο Τζάκ Απλμπάουντ.
Τζάκ, παράτα τους λογαριασμούς κι έλα να κοιμηθείς.
Κάποιο λάθος θα κάνω.
Τζάκ, κοιμήσου. Το σώμα σου το χρειάζεται.
Δίκιο έχεις.
Κοιμήσου.
Όλγα μου, Όλγα μου. Κάποια λύση θα βρούμε.
Μια μικρή λεπτομέρεια για το συνεταίρο μου: Ήταν κλέφτης.
ΔΗΜΟΠΡΑΣΙΑ
...25 σεντ γι' αυτό το υπέροχο μουσικό όργανο.
Κοιτάξτε αυτό το υπέροχο όργανο. Ποιός θα το πάρει;
Τι αξιολύπητο θέαμα! Μάλιστα.
Μια οικογένεια που η οικονομική συμφορά την έφερε σε απόγνωση.
Πολύ θλιβερό.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ την πρώτη φορά
που είδα το στρατηγό Τζόρτζ Άρμστρονγκ Κάστερ.
Σύμφορά μας! Όλα αυτά ήταν δικά μας! Σύμφορά μας!
Έχεις άλλη δουλειά σ' αυτόν τον τόπο;
Στρατηγέ μου... όχι.
Τότε άκου τη συμβουλή μου. Πήγαινε στη Δύση.
Στη Δύση;
Φοβάται τους Ινδιάνους. Δεν υπάρχει λόγος να φοβάσαι.
Σου το εγγυώμαι προσωπικά.
Όλγα! Όλγα!
Χτύπα τον, χτύπα τον! Με συγχωρείς, αδερφέ μου.
Θα τους ξεφύγουμε.
Άσε με εμένα που έχω όπλο. Πρέπει να είμαστε πολιτισμένοι.
''Και μετά την πληγήν ελάλησε Κύριος προς τον Μωυσήν...''
Πάρε τα χαλινάρια! Τα χαλινάρια!
Δωσ' το μου! Δωσ' μου το ντουφέκι! Όχι, δικό μου είναι!
Πίσω.
Θα σε προστατέψω.
Όλγα!
Γύρισα τρεις πολιτείες
χτένισα τεράστιες εκτάσεις για να την βρω, αλλά πουθενά η Όλγα.
Κράμπ! Ουίσκι, ουίσκι...
Για λίγο ουίσκι, θα σου δώσουνε γυναίκα.
Να γλυτώσεις και το ψάξιμο.
Έψαξα τη γυναίκα μου παντού, μα δεν την έβρισκα.
Τελικά, έπρεπε να χωθώ ακόμα βαθύτερα στη χώρα των Σαγιέν.
Σκέφτηκα ότι δεν θα υπήρχε κίνδυνος για μένα,
αφού ήξερα τη γλώσσα τους και ήμουν κι εγώ κάποτε Άνθρωπος.
Σκοτώστε τον. Δεν έκλεψα, αδερφέ μου.
Γιατί με λες αδερφό σου;
Δεν είμαι αδερφός σου, είμαι Άνθρωπος.
Δεν έχεις ακουστά το Μεγάλο Ανθρωπάκι;
Το Μεγάλο Ανθρωπάκι ήταν αδερφός μου,
αλλά εσύ είσαι άλλος.
Εκείνος σκοτώθηκε στη μάχη, αφού πρώτα ξεπάστρεψε πολλούς.
Είδες το πτώμα με τα μάτια σου;
Όχι, μεταμορφώθηκε σε χελιδόνι και πέταξε μακριά.
Ας τον σκοτώσουμε. Ίσκιε! Κάποτε έφαγες μια σφαίρα.
Σε έβαλα σε ένα άλογο και σου έσωσα τη ζωή.
Χώμα στη Μύτη, έχεις ακόμα εκείνο το άλογο που σου χάρισα;
Όχι, μου το 'κλεψαν οι Πόνι, όταν κατασκηνώσαμε στο Βουνό της Γριάς,
εδώ και πέντε χρόνια.
Πράγματι υπάρχει κάτι που δεν καταλαβαίνω.
Κάτι με πονά ανάμεσα στ' αυτιά.
Γιέ μου, βλέποντάς σε, η καρδιά μου πετά ψηλά σαν το γεράκι.
Έλα να κάτσεις δίπλα μου.
Παππού, σου έφερα αυτό το δώρο.
Άραγε είναι το παλιό μου καπέλο,
αλλά με πιο χοντρό και πιο μαλακό δέρμα;
Όχι, παππού μου, άλλο είναι.
Πρέπει να καπνίσουμε για την επιστροφή σου.
Σε είδα στον ύπνο μου.
Έπινες από μιά πηγή που εμοίαζε με ρύγχος ζώου.
Τίνος ζώου, δεν ξέρω.
Πάνω από το ρύγχος του βγαίνανε δύο κέρατα
και το νερό που ανάβλυζε από αυτό το ρύγχος ήταν γεμάτο αέρα.
Δεν μπορώ να το εξηγήσω, αλλά μου περιέγραφε
την κάνουλα του ζαχαροπλαστείου που είχε τη μορφή ελέφαντα.
Δεν ήταν η πρώτη φορά που τα όνειρα του Γερο-Τέντα έβγαιναν αληθινά.
Μη θυμώνεις με το Κόκκινο Έγκαυμα, τον Ίσκιο και τους υπολοίπους.
Είχαν πολλές κακές εμπειρίες με τον λευκό άνθρωπο, αυτή τη χρόνια.
Κάπνισα γι' αυτό το θέμα, το συλλογίστηκα και το συζήτησα.
Η απόφασή μου είναι...
ότι το Μεγάλο Ανθρωπάκι γύρισε.
Ήταν σαν το γυρισμό του ξενιτεμένου.
Μεγάλο Ανθρωπάκι.
Ήταν το Αλογάκι, το αγόρι που δεν ήθελε να πολεμήσει τους Πόνι.
Δεν με θυμάσαι;
Μου πληγώνεις την καρδιά.
Θα βάλω τα κλάματα.
Είχε γίνει 'χίμανι'', λέξη που δεν μεταφράζεται.
Και πολύ καλός μάλιστα.
Οι Άνθρωποι τον είχαν σε πολλή εκτίμηση.
Γειά σου, Νεαρή Αρκούδα. Αντίο.
Ήταν το αγόρι που του είχα σώσει τη ζωή, προς μεγάλο του όνειδος.
Επίασες κανένα λαγό;
Όχι.
Τότε μην τους δώσεις στη Γυναίκα Βούβαλο.
Η Νεαρή Αρκούδα είχε γίνει 'Ανάποδος'',
το πιο επικίνδυνο είδος πολεμιστή των Σαγιέν,
γιατί, έτσι που ζουν τη ζωή τους, καταντάνε μισότρελοι.
Εκτός από τον πόλεμο, οι ανάποδοι τα κάνουν όλα ανάποδα.
Λένε 'Αντίο'' αντί για 'χαίρετε'', ''ναι'' αντί για 'Οχι'',
πάνε μέσα από τους θάμνους, κι όχι από τα μονοπάτια
πλένονται με χώμα και στεγνώνουν με νερό.
Σε είχα για πεθαμένο.
Γιατί γύρισες, αφού κανείς δεν σε θέλει εδώ;
Πως μιλάς έτσι στο Ανθρωπάκι; Του χρωστάς τη ζωή σου.
Με ευχαριστείς για ό,τι είπα. Χαίρετε.
Εννοούσε να τον συγχωρώ για ό,τι είπε, αντίο.
Μα δεν ήθελε τη συγγνώμη μου. Με μισούσε ακόμα.
Παππού, έχω μία λευκή γυναίκα.
Αλήθεια;
Πολύ ενδιαφέρον.
Σου μαγειρεύει; Είναι δουλευταρού;
Ναι, παππού.
Παράξενο.
Δείχνει χαρούμενη κι ενθουσιασμένη, όταν την καβαλάς;
Ασφαλώς, παππού.
Ακόμα πιο παράξενο.
Κάποτε πήγα με μία τους,
μα δεν μου έδειξε κανέναν ενθουσιασμό.
Παππού, δεν είναι τρελοί όλοι οι λευκοί.
Χαίρομαι που το ακούω, γιέ μου.
Γιατί νόμιζα πως είναι. Όχι.
Ξέρω έναν που είναι γενναίος σαν Άνθρωπος.
Θα ήθελα να τον γνωρίσω κάποτε και να καπνίσουμε μαζί.
Πως τον λένε;
Τον λένε στρατηγό Κάστερ.
Στρατηγό Κάστερ.
Τι σημαίνει αυτό το όνομα; Σημαίνει...
...μακρυμάλλης. Ωραίο όνομα. Πως το κέρδισε;
Στον πόλεμο που κάνανε οι λευκοί για να ελευθερώσουν τους μαύρους.
Α ναι.
Τους μαύρους λευκούς.
Τους έχω ακουστά.
Λένε πως κάποτε ένας μαύρος λευκός έγινε Άνθρωπος.
Αλλά οι πιο πολλοί τους είναι παράξενα πλάσματα.
Δεν είναι άσχημοι σαν τους λευκούς,
αλλά είναι εξίσου τρελοί.
Μην ανησυχείς, γιέ μου. Θα ξαναγυρίσεις στους Ανθρώπους.
Το είδα στον ύπνο μου χτες το βράδυ.
Σε είδα με τις γυναίκες σου.
Κοιμόσασταν όλοι μαζί στη σκηνή κι εσύ πήγαινες από τη μία στην άλλη.
Τις γυναίκες μου, παππού; Ναι. Τρεις, τέσσερις.
Ήταν σκοτεινά κι εκείνες ήταν σκεπασμένες με βουβαλοτόμαρα.
Ήταν υπέροχο ζευγάρωμα, γιέ μου.
Οι Άνθρωποι παίρνουν μόνο μία γυναίκα.
Πως γίνεται εγώ να έχω τρείς η τέσσερες;
Δεν ξέρω. Κι εγώ ανησυχώ.
Ήμουν σίγουρος ότι δεν θα τον ξανάβλεπα.
Πρέπει να γίνω ανιχνευτής, για να βρω τη γυναίκα μου, στρατηγέ.
Την πιάσανε, καθώς πηγαίναμε στη Δύση, σύμφωνα με τη συμβουλή σας.
Τη συμβουλή μου; Αποκλείεται. Δεν σε έχω δει ποτέ.
Δεν θα με θυμόσαστε.
Ούτως ή άλλως, δεν μου φαίνεσαι ανιχνευτής. Καθόλου.
Οι ανιχνευτές έχουν κάποιο στύλ. Πάρε τον Κίτ Κάρσον, για παράδειγμα.
Εσύ δεν έχεις τέτοιο στύλ. Εσύ φαίνεσαι για...
...μουλαράς. Δεν ξέρω από μουλάρια.
Καταλαβαίνω τι δουλειά κάνει κάποιος από την εμφάνισή του.
Αυτός είναι στραβοπόδαρος, έχει δυνατά μπράτσα.
Ασχολείται χρόνια με τα μουλάρια.
Έχω δίκιο; Να σας πω...
Μάλιστα.
Να προσλάβετε το μουλαρά. Μάλιστα.
Από 'δω. Ελάτε.
Αν μου 'χαν πάρει τη γυναίκα οι Ινδιάνοι, δεν θα την ήθελα.
Το πιο ανθρώπινο: μια σφαίρα στο κεφάλι.
Δεν συμφωνώ και θέλω τη γυναίκα μου πίσω.
Ένας Πόνι είδε ένα τσούρμο απ' αυτά τα παράσιτα
κάτω στο ποτάμι.
Ξεκινάμε το πρωί.
Υπάρχει καμιά λευκή ανάμεσά τους;
Εγώ σου λέω να πάρεις την εκδίκηση σου σ' αυτούς που θα βρούμε εδώ.
Λοιπόν, αν μπορείτε, μην πειράξετε τα γυναικόπαιδα.
Πάμε.
Μη!
Είπε να μην πειράξουμε τα γυναικόπαιδα.
Ασ' το ντουφέκι μου.
Παλιό μαλάκα!
Κάθαρμα!
Θα σε σκοτώσω.
Είχα χάσει κάθε ελπίδα.
Ή θα με κυνηγούσαν οι Ινδιάνοι, επειδή ήμουν λευκός,
ή θα με κυνηγούσαν οι λευκοί, επειδή ήμουν Ινδιάνος.
Πόνι και στρατιώτες σκότωναν όποιον έβρισκαν μπροστά τους.
Ίσκιε! Αδερφέ μου, κάτσε να σου πω!
Ίσκιε...
Το έκανα για να τον φάω. Εσένα σε φυλάω για την κρεμάλα.
Αυτό που ένοιωθα δεν περιγράφεται.
Ένας εχθρός μου είχε σώσει τη ζωή,
σκοτώνοντας έναν από τους καλύτερούς μου φίλους.
Ο κόσμος μου φάνηκε τόσο γελοίος, που δεν άξιζε να ζω.
Να γιατί ήταν εκεί ο Ίσκιος, να γιατί πολεμούσε με τόση θέρμη.
Κάθισα εκεί και παρακολούθησα τη γέννηση αυτού του παιδιού.
Η γυναίκα δεν έκανε καθόλου θόρυβο. Μόνο ανάσαινε.
Δεν θα την έλεγες γυναίκα. Μάλλον κορίτσι.
Δεν μπορούσα να πάρω τα μάτια μου από το κορίτσι και το μωρό του.
Πάμε να φύγουμε από 'δω. Τα υπόλοιπα θα τα αναλάβουν οι Πόνι.
Άκουσέ με. Αν είσαι συγγενής του Ίσκιου,
τότε θα έχεις ακουστά το Μεγάλο Ανθρωπάκι.
Ήμουν φίλος των Ανθρώπων, μέχρι που κλέψανε τη γυναίκα μου.
Είσαι η γυναίκα του Ίσκιου;
Η κόρη του;
Που είναι ο άντρας σου;
Σκοτώθηκε.
Πως σε λένε; Λιακάδα.
Θα σε πάρω μαζί μου,
και θα σε αλλάξω με τη γυναίκα μου.
Εκεί κοντά στους θάμνους.
Φύγανε. Δεν είναι κανείς εδώ. Πάμε.
Περίμενε εδώ.
Γειά σου, παππού.
Γειά σου, γιέ μου.
Θέλεις να φας;
Παππού.
Τι έπαθε ο λαιμός σου;
Μια πληγή είναι.
Χάλασε το τούνελ απ' όπου περνά το φως στην καρδιά.
Δηλαδή... είσαι τυφλός;
Όχι.
Τα μάτια μου βλέπουν ακόμα.
Μα ό,τι βλέπω δεν φτάνει στην καρδιά μου.
Πώς έγινε;
Οι λευκοί.
Που είναι η Γυναίκα Βούβαλος; Σκοτώθηκε.
Και η Ελαφίνα και το Χώμα στη Μύτη και ο Λύκος του Βουνού.
Και πολλοί άλλοι. Και το Κόκκινο Έγκαυμα.
Ναι.
Το Κόκκινο Έγκαυμα στον Ήλιο; Πάει.
Η γυναίκα του,
τα παιδιά του.
Και πολλοί άλλοι. Τους μίσησες;
Τους μίσησες τους λευκούς τώρα;
Βλέπεις αυτό το ωραίο πράγμα;
Βλέπεις τι ανθρώπινο που είναι;
Διότι οι Άνθρωποι, γιέ μου,
πιστεύουν πως τα πάντα είναι ζωντανά.
Όχι μόνο ο άνθρωπος και τα ζώα,
αλλά και το νερό, η γη και η πέτρα.
Και τα κομμάτια τους,
όπως αυτά τα μαλλιά.
Αυτός που του ανήκαν τα μαλλιά που βλέπεις
είναι πια μισο-φαλακρός,
γιατί το σκάλπ του είναι πια δικό μου.
Έτσι είναι τα πράγματα.
Μα οι λευκοί
πιστεύουν πως όλα είναι άψυχα,
η πέτρα, η γη, τα ζώα,
και οι άνθρωποι, ακόμα και οι δικοί τους.
Όσο τα πράγματα προσπαθούν να ζήσουν, τόσο οι λευκοί τα σκοτώνουν.
Αυτή είναι η διαφορά.
Θα μείνεις μαζί μας,
γιέ μου.
Μετά από έναν χρόνο ήμουν ακόμα μαζί τους.
Μετά από τόσες περιπλανήσεις, με το συνεχή κίνδυνο ότι θα μας σκοτώσουν
είτε οι λευκοί άποικοι είτε οι λευκοί στρατιώτες,
φτάσαμε σε ένα μέρος που το λέγανε Ινδιάνικα Έθνη.
Ήταν μια έκταση δίπλα στον ποταμό Ουασίτα
που είχε παραχωρηθεί για πάντα στους Ινδιάνους
από το Κονγκρέσο και τον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών.
Ήμασταν ασφαλείς εκεί.
Ήταν ινδιάνικη γη, για όσο καιρό...
...φυτρώνει το χορτάρι, φυσά ο άνεμος και ο ουρανός είναι γαλανός.
Ο γιός σου κλωτσάει πολύ σήμερα.
Νομίζω πως θέλει να βγει έξω να δει τον πατέρα του.
Πες του να περιμένει να τελειώσω το φαγητό μου.
Θα του το πω, μα δεν νομίζω πως θα περιμένει για πολύ.
Χαίρομαι που έχω τέτοιο γερό άντρα που φέρνει τόσο φαγητό.
Ο γερός μου άντρας φέρνει τόσο φαγητό, που μας περισσεύει.
Υπάρχουν πολλοί Άνθρωποι εδώ, πολλές φυλές από πολλά μέρη.
Μα είναι κρίμα. Πολλούς άντρες τους έχουν σκοτώσει οι λευκοί.
Οι γυναίκες τους κοιμούνται μοναχές και κλαίνε.
Σώπασε τώρα. Χωνεύω.
Ναι, μα νομίζω πως ήρθαν οι αδερφές μου.
Οι ποιές;
Η Ψαχουλεύτρα Αρκούδα, το Ελαφάκι και η Γυναίκα του Καλαμποκιού.
Τι εννοείς 'νομίζεις' πως ήρθαν;
Πιστεύω ότι ήρθαν. Το φαγητό που φέρνεις μας περισσεύει.
Είναι κρίμα. Είναι χήρες και κλαίνε.
Λυπάμαι, τι να κάνω;
Η Ψαχουλεύτρα και η Γυναίκα του Καλαμποκιού έχασαν τα παιδιά τους.
Μα το Ελαφάκι δεν είχε παιδιά. Και τι θες να κάνω εγώ;
Το ήξερα πως θα καταλάβεις.
Το όνειρο του Γέρο-Τέντα πήγαινε να βγει αληθινό.
Μα είχα αποφασίσει να μην πλησιάσω τα βουβαλοτόμαρα.
Τρεις νέες γυναίκες, χωρίς άντρα ποιός ξέρει για πόσον καιρό.
Στην ιδέα και μόνο ζάρωνα σαν την αράχνη πάνω στη σόμπα.
Το Μεγάλο Ανθρωπάκι.
Μεγάλο Ανθρωπάκι!
Νεαρή Αρκούδα, το Μεγάλο Ανθρωπάκι!
Δεν είναι πια ανάποδος. Πήρε μία γυναίκα.
Είναι χοντρή, δουλευταρού και τον κάνει ό,τι θέλει.
Εκεί που πάω να πιστέψω ότι πέθανες, επιστρέφεις.
Μέχρι να ξεπληρώσεις τη ζωή που μου χρωστάς, θα επιστρέφω.
Σε άκουσα.
Έλα τώρα στη σκηνή μου να φας.
Η φιλοξενία των Σαγιέν μας έλειπε.
Είμαι πολύ ψηλά εγώ. Πιο ψηλά από σένα.
Έχω γυναίκα και τέσσερα άλογα.
Εγώ έχω άλογο και...
...τέσσερις γυναίκες.
Μπορεί,
αλλά η δική μου γυναίκα είναι πολύ καλή.
Τη βλέπεις;
Εδώ είσαι, ψοφίμι;
Τι θα φάμε, ε; Την πάπια που είναι πετσί και κόκαλο;
Ποιός είναι ο ζητιάνος; Τον έφερες να κλέψει το φαγητό μας;
Καθάρισέ τη! Καθάρισέ τη!
Ήταν η Όλγα. Επιτέλους την έβρισκα.
Μία πάπια.
Η Όλγα δεν έμαθε ποτέ Αγγλικά, αλλά τα Σαγιέν τα μίλαγε φαρσί.
Δεν καταλαβαίνω.
Συνήθως η γυναίκα μου είναι γλυκιά σαν περιστερά.
Δεν σου μίλησα σωστά, ξένε. Κάτσε να φάμε.
Βλέπεις τι καλή που είναι; Είναι επειδή είμαι καλός εραστής.
Άντε στη σκηνή μου. Θα σου φτιάξει την πάπια.
Όχι, δεν πεινάω.
Τον εξευτέλισες ξανά.
Γειά σου, Νεαρή Αρκούδα.
Κουρασμένο σε βλέπω, Μεγάλο Ανθρωπάκι.
Θες να έρθεις στη σκηνή μου, να ξαπλώσεις πάνω σε μαλακές γούνες;
Έλα να μείνεις μαζί μου, να γίνω εγώ η γυναίκα σου.
Σ' ευχαριστώ για την πρόσκληση.
Πρέπει να φτιάξω τα μαλλιά μου, γιατί θα τραγουδήσω απόψε.
Γειά σου, Μεγάλο Ανθρωπάκι.
Γειά σου, Αλογάκι.
Να που τελικά βρήκα τηνΌλγα.
Αλλά την είχα χάσει από καιρό. Μου την είχαν πάρει οι Άνθρωποι
και δεν έβλεπα γιατί να της αποκαλύψω τώρα ποιός ήμουν.
Παππού.
Γιατί πήρες τη σκηνή σου μακριά από τη φυλή μας;
Τα άλογα πάνε να μου πουν κάτι.
Χτες το βράδυ είδα ένα όνειρο.
Τα άλογα πέθαιναν. Τα άκουσα να σκούζουν.
Είχα μάθει να ακούω προσεκτικά τα όνειρα του Γέρο-Τέντα,
μα δεν υπήρχε κίνδυνος, ο τόπος μας είχε παραχωρηθεί με συνθήκη.
Γιατί δεν χωνεύεις τις αδερφές μου;
Ποιός σου είπε πως δεν τις χωνεύω;
Απλώς...
...το Μεγάλο Πνεύμα μου είπε...
Που πας;
Ο γιός σου δεν μπορεί να περιμένει. Θέλει να γνωρίσει τον πατέρα του.
Η Λιακάδα έφευγε για να γεννήσει, όπως όλες οι Ινδιάνες.
Καθώς την κοίταζα που έφευγε,
μου ήρθε η ιδέα ότι το Μεγάλο Πνεύμα ήθελε να πάω στη σκηνή.
Ποιά θέλει να είναι πρώτη;
Ποιά είσαι εσύ; Εγώ είμαι.
Εσύ, λοιπόν. Το ίδιο κάνει.
Νόμισα πως θα ήταν εύκολο, γιατί ήταν η μικρότερη.
Αλλά, μάρτυς μου ο Θεός, αυτές οι κοπέλες είναι σκέτος θάνατος.
Ωστόσο το Μεγάλο Πνεύμα με βοήθησε
και επέζησα.
Το πρόβλημα ήταν ότι, εκεί που πήγαινε να με πάρει ο ύπνος...
Όχι, μείνε.
Όχι ακόμα. Μπορεί να ξανάρθω αργότερα.
Ευσεβείς πόθοι.
Ποιά είσαι; Εγώ, η Ψαχουλεύτρα Αρκούδα.
Ήταν ψαχουλεύτρα, όνομα και πράμα.
Μείνε μαζί μου, η Γυναίκα του Καλαμποκιού είναι κουρασμένη.
Δεν την ακούω και πολύ κουρασμένη.
Δεν είναι αυτή, το Ελαφάκι είναι.
Και οι δυό τους είναι. Ελαφάκι, κοιμήσου.
Κι εσύ. Ψαχουλεύτρα Αρκούδα!
Γυναίκα του Καλαμποκιού, που είσαι;
Ευτυχώς που τη διάλεξα τελευταία.
Και τις άλλες;
Ναι.
Το ήξερα πως είσαι καλός.
Ορίστε ο γιός σου.
Εκείνη τη στιγμή ένοιωσα πως γίνομαι καθαρός Ινδιάνος.
Και ήμουν έτοιμος να περάσω την υπόλοιπη ζωή μου
με τη Λιακάδα και τις αδελφές της.
Αλλά μερικές φορές δεν φυτρώνει το χορτάρι,
δεν φυσά ο άνεμος κι ο ουρανός δεν είναι γαλανός.
Κάτι τρέχει με τα άλογα. Λύκοι. Ο παππούς...
Παρ' το και μπες μέσα. Μη βγεις από τη σκηνή.
Παππού, τι έχουν τ' άλογα και κάνουν έτσι;
Δεν ακούς, γιέ μου;
Άραγε γιατί δεν τους είδα κι αυτούς στον ύπνο μου;
Λιακάδα! Λιακάδα!
Παππού, πρέπει να μπεις μέσα!
Ποιός ο λόγος; Είναι ωραία μέρα, ας πεθάνω.
Πρέπει να πάμε στην όχθη του ποταμού.
Είμαι τυφλός, δεν μπορώ να πολεμήσω.
Μα δεν θα το βάλω στα πόδια.
Αν ήρθε η ώρα μου, θα πεθάνω εδώ, μέσα στον κύκλο.
Παππού,
ο ποταμός είναι τμήμα του μεγάλου κύκλου των νερών της Γης.
Μα οι στρατιώτες θα μας σκοτώσουν, πριν φτάσουμε στο ποτάμι.
Οι στρατιώτες; παππού μου, δεν είδες στρατιώτες στον ύπνο σου
κι αυτό σημαίνει πως ούτε αυτοί μπορούν να σε δουν.
Νομίζεις; Ναι, τι άλλο λες να σήμαινε το όνειρο;
Έχεις δίκιο. Πάμε στον κύκλο του ποταμού.
Ποτέ δεν ήμουν αόρατος στη ζωή μου.
Δεν γίνεται. Μας έχουν αποκλείσει. Δεν πειράζει, είμαστε αόρατοι.
Παππού, περίμενε!
Παππού!
Ακούγεται απίστευτο, το ξέρω, μα κανείς δεν μας σταμάτησε.
Ήταν τόσο ασύλληπτο, που δεν ήξεραν τι να κάνουν.
Ίσως πάλι να νόμιζαν ότι ήμασταν αιχμάλωτοι ή δικοί τους,
γιατί ο Γέρο-Τέντας τους χαμογελούσε σαν το ρακούν.
Ίσως πάλι να ήμασταν στ' αλήθεια αόρατοι.
Το γεγονός είναι πως περάσαμε ανάμεσά τους και φτάσαμε στο ποτάμι.
Περικυκλώστε τον καταυλισμό!
Πολύ το φχαριστήθηκα. Χαίρομαι, παππού.
Λοχαγέ!
Λοχαγέ, σκότωσε τα άλογά τους. Συγγνώμη, τι είπατε;
Πήρα την απόφασή μου. Σκότωσε τα άλογα.
Λιακάδα. Μάλιστα, κύριε.
Νεαρέ, η ηθικολογία σου έχει αρχίσει να με ενοχλεί.
Μα δεν είπα τίποτα. Σε σοκάρει που θα τα σκοτώσω;
Αν θες να ξέρεις, οι γυναίκες είναι πολύ πιο σημαντικές από τα άλογα.
Γεννοβολάνε σαν κουνέλια.
Αλλά εμείς δρούμε σύμφωνα με το νόμο.
Απαγορεύεται αυστηρώς να σκοτώνουμε τις γυναίκες.
Εκτός εάν αρνούνται να παραδοθούν.
Έχω δίκιο; Μάλιστα.
Λιακάδα!
Τρέχα! Τρέχα!
Τρέχα!
Όχι! Όχι!
Που πας; Έχω ένα μήνυμα για το στρατηγό.
Για περίμενε.
Τι έχεις στα μούτρα σου; Λάσπη.
Δεν είναι λάσπη. Είναι ινδιάνικη μπογιά.
Κι έχεις και ινδιάνικο μαχαίρι.
Σε ποιό λόχο είσαι; Σε ποιό λόχο;
Ναι, και ποιός είναι ο διοικητής σου;
Τι συμβαίνει, λοχαγέ; Έχουμε έναν αποστάτη.
Είναι βαμμένος Ινδιάνος και δεν ξέρει σε ποιό λόχο ανήκει.
Παρ' τον και κρέμασέ τον. Στρατηγέ!
Δεν με θυμάστε; Είμαι ο Τζάκ Κράμπ, ο μουλαράς.
Ο μουλαράς; Ναι, ήθελα να γίνω ανιχνευτής,
αλλά εσείς καταλάβατε το επάγγελμά μου από την εμφάνισή μου.
Ναι, κάτι θυμάμαι.
Πως έγινες αποστάτης;
Στρατηγέ, δεν είμαι αποστάτης!
Ήμουν αιχμάλωτος των Σαγιέν!
Παίρνανε αγκάθια από κάκτους και τα χώνανε μέσα μου.
Μα εγώ γέλαγα και τους έλεγα να με τσιμπάνε όσο θέλουν!
Γέλαγες; Πέθαινα στα γέλια.
Αλλιώς δεν θα ήμουν ζωντανός.
Κύριοι, είναι δύσκολο να παραδεχτεί κανείς το σφάλμα του.
Λοχαγέ.
Η ετυμηγορία σου ήταν βιαστική και ολότελα εσφαλμένη.
Ήταν σωστό που τον ανέκρινα επισταμένως ή όχι;
Μάλιστα.
Στο μέλλον να είσαι πιο προσεκτικός, λοχαγέ.
Βάλε μου τσάι, δεκανέα. Μάλιστα.
Τι κάνεις εδώ, μουλαρά;
Τίποτα. Απλώς σας έφερα το τσάι σας.
Και...
...ήθελα να σας ευχαριστήσω ξανά που μου σώσατε τη ζωή.
Γιατί στέκεσαι στο πλάι;
Γύρνα προς τα 'δω.
Ήρθες με σκοπό να με σκοτώσεις, δεν είναι έτσι;
Μα δείλιασες.
Είχα δίκιο, από μία άποψη.
Είσαι αποστάτης, μα σίγουρα δεν είσαι αληθινός πολεμιστής των Σαγιέν.
Ο Κάστερ είχε δίκιο. Ως Ινδιάνος, ήμουν πλήρης αποτυχία.
Να σε κρεμάσω;
Μπα. Δρόμο.
Δεν θα με κρεμάσετε; Η μίζερη ζωή σου
δεν αξίζει την ανατροπή μιας απόφασης του στρατηγού Κάστερ.
Χειρότερο πράγμα δεν μπορούσε να μου κάνει.
Δεν μου είχε απομείνει σταγόνα αυτοσεβασμού.
Δεν μπορούσα να γυρίσω στους Ινδιάνους,
γι' αυτό γύρισα στους λευκούς κι έγινα μπεκρής.
Ρε κακόμοιρη, δε σ' άρεσε που έπινες γκαζόζα;
Τι κάνεις, Μπιλ; Μιά χαρά.
Έχω αλλάξει ζωή. Μπράβο.
Ε, Μπιλ, πάρε μου ένα ποτό. Το χρειάζομαι πιο πολύ κι απ' τον αέρα.
Πάρε 20 δολάρια, να κάνεις το μεθύσι της ζωής σου.
Όμως πρώτα να πας στον κουρέα να κάνεις ένα μπάνιο.
Πήγαινε να αγοράσεις ρούχα κι έλα να με βρεις στο σαλούν.
Πάντως, το μόνο που θα καταφέρεις πίνοντας είναι να πεθάνεις.
Θέλω να σου ζητήσω μιά εμπιστευτική χάρη.
Πρόκειται για ένα ευαίσθητο θέμα που αφορά μιά χήρα.
Πρέπει να βγάλει εισιτήριο με το τραίνο, για να φύγει από 'δω.
Δωσ' της αυτό. Εντάξει, Μπιλ.
Βλέπεις παντρεύτηκα μίαν όμορφη που είναι πολύ ζηλιάρα.
Κι αυτή η χήρα... είναι μία χήρα!
Κατάλαβα, Μπιλ. Τη λένε Λούλου Κέιν.
Αμέσως, Μπιλ. Ωραία.
Κάντε πέρα! Κάντε πέρα!
Μπιλ! Σκότωσε τον πατέρα μου!
Τώρα δεν θα ξανασκοτώσει κανέναν.
Εφτά χρόνια τον γύρευα, μα τελικά τον πέτυχα.
Ποιός ήτανε; Ένα αγόρι.
Φίλε,
εκείνο το θέμα που συζητήσαμε...
...η χήρα; Ναι, Μπιλ.
Μην το πεις στη γυναίκα μου.
Τότε είναι που θα έχω το μεγάλο πρόβλημα.
Με πέταξες μεσ' στη λάσπη.
Παραδώσου αμέσως.
Έλα, ξένε. Ο,τι ποθείς, εδώ θα το βρεις.
Κύρια Πεντρέικ;
Με περνάς για κάποιαν άλλη, ξένε.
Εμένα με λένε Λούλου.
Δεν σας λένε Λούλου. Είστε η Λουίζ Πεντρέικ.
Κι εσύ ποιός είσαι; Ο Τζάκ Κράμπ.
Κύρια Πεντρέικ, δεν με θυμάστε;
Τζάκ Κράμπ!
Θεέ μου!
Τζάκ.
Τι ευχάριστη έκπληξη!
Αυτό το δωμάτιο είναι πιο ευρύχωρο. Πες μου, τι κάνεις;
Λούλου! Τι διάολο κάνεις, μωρή; Τεμπελιάζεις;
Περιμένει ένας κύριος. Έχω κι εγώ έναν κύριο.
Ω! Δεν σε είδα, ξένε.
Αν θέλεις τίποτα, χτύπα το κουδούνι.
Το σλόγκαν μας είναι: Ο,τι ποθείς, εδώ θα το βρεις.
Τζακ, τώρα ξέρεις.
Αυτό είναι ένα κακόφημο σπίτι κι εγώ είμαι ένα πεσμένο άνθος.
Η χήρα δεν είχε χάσει το στύλ της.
Ένα πεσμένο άνθος. Το σκέφτομαι, και μου ανεβαίνει ένας κόμπος.
Αυτή η ζωή δεν είναι απλώς αμαρτωλή.
Δεν έχει καν λίγη χαρά.
Το φαντάζομαι, κ. Πεντρέικ.
Αν ήμουν παντρεμένη κι ερχόμουνα εδώ καμιά δύο μέρες την εβδομάδα,
μπορεί και να μου άρεσε.
Μα κάθε νύχτα, είναι τόσο βαρετό!
Το καταλαβαίνω.
Και δεν μαζεύω καθόλου χρήματα.
Αν μάζευα λίγα χρήματα,
θα πήγαινα στη θεία μου, στην Ουάσινγκτον.
Θα είχα ωραία ρούχα, μίαν άμαξα...
Μπορεί και να παντρευόμουν κανένα γερουσιαστή.
Είστε τέλεια για γυναίκα γερουσιαστή.
Ήσουν πάντα γλυκούλης.
Ξέρεις, σε σκεφτόμουν συχνά με πονηρό τρόπο.
Πολλές φορές.
Παραλίγο να ενδώσω.
Και... να 'μαστε, λοιπόν.
Κύρια Πεντρέικ, τι κάνετε;
Ξέρεις, μιά φορά μπήκα αθόρυβα στο δωμάτιό σου
και στάθηκα και σε κοιτούσα για παρά πολλή ώρα.
Είχα μπει στον πειρασμό να σε ξυπνήσω.
Μακάρι να σε είχα ξυπνήσει.
Τι υπέροχα ξεδιάντροπο που θα ήταν!
Συμβαίνει τίποτα, Τζάκ;
Όχι. Τότε θα σε περιμένω...
...στα ενδότερα.
Έπρεπε να με είχατε ξυπνήσει εκείνη τη νύχτα, κ. Πεντρέικ.
Αυτό σας το στέλνει ο Άγριος Μπιλ.
Η τελευταία του επιθυμία ήταν να πάτε να μείνετε με τη θεία σας.
Η τελευταία του επιθυμία ήταν να με σώσει;
Ω Τζακ!
Πρέπει να σεβαστώ την επιθυμία του.
Μπορείτε, κ. Πεντρέικ.
Ναι, μπορώ και θέλω.
Πρέπει να πηγαίνω τώρα. Γειά σας, κ. Πεντρέικ.
Γειά σου, Τζάκ.
Και σ' ευχαριστώ πολύ.
Και, Τζάκ...
Αν βρεθείς ποτέ στην Ουάσινγκτον, έλα να με βρείς.
Πως τα πάτε, κ. Μεριγουέδερ; Έξοχα.
Κοίτα 'δω. Βουβαλοτόμαρα.
Όσο φυτρώνει χορτάρι στις πεδιάδες, εμείς θα γεμίζουμε τις τσέπες μας.
Να κι ο Μπούφαλο Μπίλ, αυτοπροσώπως.
Μάλιστα, κύριε. Αυτό επί χίλια. Τα βουβάλια λιγοστεύουν.
Εσένα σε μεγάλωσαν Ινδιάνοι. Θα ξέρεις να τα εντοπίζεις.
Μπορεί να πλουτίσουμε, Τζάκ.
Δεν έχεις αλλάξει καθόλου, Τζάκ. Ούτε εσείς.
Να προσέχετε. Σε λίγο δεν θα έχει μείνει τίποτα πάνω σας.
Δεν σας παίρνει να χάσετε άλλο μέλος του σώματός σας.
Κάθε δουλειά έχει τα ρίσκα της.
Γειά σου, παιδί μου.
Ήταν η χειρότερη φάση της ζωής μου.
Είχα πιάσει πάτο.
Έγινα ερημίτης.
Πήγα σε μέρη απάτητα, όσο πιο μακριά μπορούσα.
Μιά μέρα είδα κάτι που όσοι στήνουν παγίδες το ξέρουν καλά.
Ένα ζώο είχε φάει το πόδι του, για να ξεφύγει από μία παγίδα.
Κάτι γκρεμίστηκε μέσα μου.
Αποφάσισα ότι δεν αξίζει να ζω τη ζωή μου
και το μόνο που μου απέμενε ήταν να ενωθώ με τα αστέρια.
Γειά σου, Τζάκ.
Εκείνη τη στιγμή, ήμουν πραγματικά τρελός.
Ήμουν ένα βήμα πριν από τον γκρεμό, όταν...
Είχε έρθει η ώρα να κοιτάξω το διάβολο στα μάτια
και να τον στείλω εκεί που ανήκει, στην κόλαση.
Το μόνο μου πρόβλημα ήταν πως θα τα κατάφερνα.
Λοχία, παρ' τον...
...και δωσ' του ρούχα.
Θα μου είναι εξαιρετικά χρήσιμος, ταγματάρχα.
Εξαιρετικά χρήσιμος;
Κάποτε παραλίγο να τον κρεμάσω. Τώρα θέλει να τον κάνω ανιχνευτή.
Ο σκοπός του είναι φανερός: Να προφυλάξει τους Ινδιάνους.
Δεν σας παρακολουθώ, στρατηγέ.
Ό,τι μου πει θα είναι ψέματα.
Επομένως θα αποτελέσει ένα τέλειο ανάποδο βαρόμετρο.
Σωστά; Φυσικά, στρατηγέ μου.
Κατά τη γνώμη μου, το μίσος του Κάστερ για τους Ινδιάνους
είχε ενωθεί μέσα του με τη φιλοδοξία του.
Θεώρησε ότι χρειαζόταν ακόμα μιά δραματική νίκη κατά των Ινδιάνων,
για να κατέβει για υποψήφιος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών.
Αυτό είναι αληθινό ιστορικό γεγονός.
Σταματήστε!
Διάλειμμα για να δροσιστούμε. Αφιππεύστε!
Διάλειμμα για νερό.
Με συγχωρείς, υπολοχαγέ.
Η αγαμία του έφιππου φταίει. Είχα μυικούς σπασμούς όλη νύχτα.
Δηλητήριο από τα ''γουνίδια''. Δηλητήριο από τα ποιά;
Τα γουνίδια. Πρόκειται για ιατρική ορολογία.
Στρατηγέ, έχω καθήκον ως...
Το δηλητήριο ανεβαίνει από τα γουνίδια και ποτίζει τους μύες.
Οι Κρόου ρωτάνε αν θα κατέβουμε στο φαράγγι Μέντισιν Τέιλ.
Αλήθεια; Ναι, αλήθεια.
Αν ναι, λένε να τους αφήσεις πρώτα να πουν το τραγούδι του θανάτου.
Να πεις στους Κρόου ότι είναι γυναίκες!
Μα αν οι εχθροί έρθουν πίσω μας
κι αν μας περιμένουν εκεί κάτω, δεν θα μπορέσουμε να ξεφύγουμε.
Οι εχθροί πίσω μας;
Δεν βλέπω εχθρούς πίσω μας. Μήπως βλέπεις εσύ;
Όχι τώρα... Τότε...
...μην επιχειρείς να ανατρέψεις μίαν απόφαση του στρατηγού Κάστερ.
Τότε ας στείλουμε ένα απόσπασμα στο φαράγγι Μέντισιν Τέιλ.
Όχι. Μπορώ να μάθω γιατί;
Διότι θα χάναμε το πλεονέκτημα της έκπληξης.
Ποιάς έκπληξης; Το ξέρουν πως είμαστε εδώ.
Μα δεν ξέρουν ότι θα τους επιτεθώ ανελέητα.
Αυτό δεν είναι έκπληξη. Ασφαλώς και είναι.
Η μεγαλύτερη έκπληξη στον κόσμο είναι η ανελέητη επίθεση.
Στρατηγέ...
Οφείλω να διαμαρτυρηθώ κατά αυτής της απερίσκεπτης απόφασης.
Απερίσκεπτη, μιά απόφαση του στρατηγού Κάστερ;
Κι ο Γκράντ με αποκάλεσε απερίσκεπτο.
Ο μεθύστακας από τον Λευκό Οίκο με αποκάλεσε απερίσκεπτο!
Στρατηγέ, σας εκλιπαρώ να το ξανασκεφτείτε.
Σκεφτείτε τόσους άντρες που η ζωή τους εξαρτάται από σας.
Εσύ τι λες να κάνω, μουλαρά;
Αυτός δεν ξέρει τίποτα.
Τι λες, μουλαρά;
Να πάω εκεί κάτω ή να αποσυρθώ;
Τον είχα στο χέρι.
Όμως αυτή τη φορά, δεν κρατούσα μαχαίρι, αλλά την αλήθεια.
Λοιπόν;
Ποιά είναι η απάντησή σου, μουλαρά;
Στρατηγέ,
να πάτε εκεί κάτω.
Μου λες να κατέβω στο φαράγγι; Μάλιστα.
Άρα δεν έχει Ινδιάνους εκεί;
Δεν είπα κάτι τέτοιο.
Έχει χιλιάδες Ινδιάνους εκεί κάτω
και όταν σας αποτελειώσουν,
θα μείνουν μόνο κουφάρια.
Εδώ δεν είναι ο ποταμός Ουοσίτα, στρατηγέ,
και δεν έχετε να κάνετε με απροστάτευτα γυναικόπαιδα,
μα με τους ατρόμητους πολεμιστές των Σαγιέν και των Σιού.
Πήγαινε εκεί κάτω, αν έχεις τα κότσια.
Πάλι πας να με γελάσεις, ε, μουλαρά;
Θέλεις να πιστέψω πως δεν θέλεις να κατέβω εκεί κάτω,
μα η αλήθεια είναι πως όντως δεν θέλεις να κατέβω εκεί κάτω.
Λοιπόν, πείστηκες τώρα, ταγματάρχα;
Άντρες του έβδομου!
Έφτασε η ώρα της νίκης!
Πάμε για το Λίτλ Μπιγκχόρν
και για τη δόξα!
Τους πιάσαμε στον ύπνο! Επίθεση!
Το βάζουν στα πόδια!
Σκοτώστε τους όλους!
Σηκωθείτε, άντρες μου! Ο Κάστερ είναι μαζί σας! Ζει! Μείνετε μαζί μου.
Τι κάνουν;
Γιατί δεν επιτίθενται; Σε ποιόν να επιτεθούν;
Ηλίθιοι! Σκοτώνουν τα άλογά τους!
Συλλάβετέ τους! Συλλάβετέ τους!
Μπιούγκλερ! Επίθεση! Πρέπει να φτιάξουμε προχώματα!
Το ξέρω, ταγματάρχα. Δεν θα μου μάθεις εσύ τη δουλειά μου.
Φτιάξτε προχώματα!
Κανένα έλεος!
Εξαπολύστε ομοβροντία!
Τελειώνουν τα πυρομαχικά. Ωραία!
Τώρα μας τελειώνουν και τα πυρομαχικά. Και του το 'πα.
Αλλά αυτός καθόταν εκεί, στο Λευκό Οίκο, και γέλαγε με μένα.
Ο βρομό-Κοζάκος.
Είναι φριχτό! Μας εξολοθρεύουν.
Εμπρός για την Αμερική και τη χριστιανοσύνη!
Ρίχτε τα βέλη σας, αγριάνθρωποι!
Δεν με πιάνουν εμένα!
Κύριε πρόεδρε!
Κύριε πρόεδρε, εκλεκτοί μας επισκέπτες,
αξιότιμα μέλη της Γερουσίας,
πολεμάμε τον Ινδιάνο κάθε στιγμή...
Σκάσε πια.
Κύριε πρόεδρε, είστε μεθυσμένος!
Δεν κάνετε για τον Λευκό Οίκο!
Σήκω πάνω και πολέμα!
Παράτα με, στρατηγέ. Καλά, λοιπόν,
Καταδικάζεσαι εις θάνατον.
Επιτέλους πατσίσαμε. Σου ξεπλήρωσα τη ζωή που σου χρωστούσα
και την επόμενη φορά θα σε σκοτώσω, χωρίς να με πουν κακό.
Πάει να χορέψει απ' τη χαρά του.
Παππού.
Χαίρομαι που σε βλέπω.
Κι εγώ χαίρομαι που σε βλέπω, γιέ μου.
Η καρδιά μου πετά ψηλά σαν το γεράκι.
Θέλεις να φας;
Δεν θα φάω μαζί σου, γιατί θα πεθάνω σύντομα.
Θα πεθάνεις, παππού;
Ναι, γιέ μου.
Θέλω να πεθάνω στη γη μου, όπου οι άνθρωποι θάβονται στον ουρανό.
Γιατί θέλεις να πεθάνεις, παππού;
Γιατί δεν μπορείς να τα βρεις αλλιώς με τους λευκούς.
Ό,τι κι αν λέμε ενάντιόν τους, πρέπει να παραδεχτούμε
πως δεν μπορεί κανείς να τους ξεφορτωθεί εύκολα.
Δίκιο έχεις, παππού.
Οι λευκοί είναι ατέλειωτοι,
μα οι Άνθρωποι λιγοστοί.
Σήμερα νικήσαμε.
Μα αύριο θα χάσουμε.
Φιδομάνα, φέρε το σάβανό μου.
Έλα, γιέ μου. Πάμε.
Η καρδιά μου πονά.
Ένας κόσμος δίχως Ανθρώπους είναι ένας κόσμος δίχως κέντρο.
Που πάμε, παππού;
Στο βουνό. Στην κορυφή.
Βγές να πολεμήσουμε. Είναι ωραία μέρα, ας πεθάνω.
Σ' ευχαριστώ που μ' έκανες Άνθρωπο.
Σ' ευχαριστώ που με βοήθησες να γίνω πολεμιστής.
Σ' ευχαριστώ για τις νίκες μου και για τις ήττες μου.
Που μου έδωσες το φως και που μου το πήρες, για να βλέπω μακρύτερα.
Φτιάχνεις τα πάντα και τα κατευθύνεις εκεί που τους ταιριάζει, παππού.
Και τώρα όρισες οι Άνθρωποι να πάρουν ένα δρόμο...
...που δεν βγάζει πουθενά.
Τώρα θα πεθάνω, εκτός αν ο θάνατος θέλει να πολεμήσουμε.
Και σου ζητώ για τελευταία φορά
να μου χαρίσεις την παλιά μου δύναμη να λέω κάτι και να γίνεται.
Φρόντισε το γιό μου.
Κοίτα να μην τρελαθεί.
Παππού.
Είμαι ακόμα σ' αυτόν τον κόσμο;
Ναι, παππού.
Το φοβόμουν.
Άλλοτε η μαγεία πιάνει κι άλλοτε όχι.
Πάμε στη σκηνή να φάμε, γιέ μου.
Η Φιδομάνα, η νέα μου γυναίκα φτιάχνει ωραίο σκυλί.
Εντάξει, παππού.
Έχει και πολύ απαλό δέρμα.
Το πρόβλημα με τις Φιδομάνες είναι ότι πάνε με άλογα
κι αυτό με χαλάει λίγο.
Η δική μου το αρνείται. Γι' αυτό την λέω ''Μισάλογη''.
Αλλά, φυσικά, λέει ψέματα.
Φυσικά, παππού.
Αυτή ήταν η ιστορία ενός πολεμιστή του παλιού καιρού.
Η ιστορία των Ανθρώπων,
που τους έταξαν γη, για να ζήσουν ειρηνικά.
Γη που θα ήτανε δική τους,
όσο φυτρώνει το χορτάρι,
φυσά ο άνεμος
κι ο ουρανός είναι γαλανός.
Κύριε Κράμπ, δεν ήξερα.
Έξω, Έξω.