Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ του Άκι Καουρισμάκι
Μάνα μου, μανούλα μου...
Άναψε τη λάμπα...
Σύντομα θα’μαι νεκρός...
Τ’αφήνω όλα πίσω μου...
Πάρε μου, ένα ωραίο, λευκό κοστούμι, σε παρακαλώ...
Γιατί σύντομα θα κοιμάμαι...
Στο παγωμένο χώμα...
ΞΕΝΩΝΑΣ
- Με βοηθάτε, κύριε; - Αν μπορώ.
Πού είναι το πιο κοντινό αστυνομικό τμήμα;
Είστε σίγουρος;
Δεν θα το’λεγα.
Θα σας δείξω, και αποφασίζετε αργότερα.
Είσαστε εδώ. Μετά, στρίβετε αριστερά...
Καλησπέρα σας, κύριοι.
Θέλω να ζητήσω άσυλο στη Φινλανδία.
Δεν είναι αυτό το πρόβλημα. Δεν είστε ο μόνος, όμως.
Καλώς ήρθατε, κε Χάλιντ Άλι. Ακολουθήστε με.
Γυρίστε.
1,71.
71.
Το δεξί.
Το αριστερό.
Υπογράψτε το.
Περιμένετε εδώ.
- Χαίρετε. - Γεια.
Χάλιντ, από Συρία.
Μαζντάκ, από Ιράκ.
Τα τσιγάρα τα πήρα απ’αυτόν εκεί.
- Ευχαριστώ. - Να μας ξανάρθετε.
Δεν μπορώ να πάρω άλλα. Είναι δύσκολη περίοδος.
- Θέλετε έναν καφέ; - Πάρα πολύ.
Σκέφτομαι ν’αλλάξω δουλειά. Θέλετε ν’αγοράσετε το εμπόρευμά μου;
Τρεις χιλιάδες πουκάμισα στη μισή τιμή.
Όχι, δεν μπορώ.
Τ’άλλα Χριστούγεννα θα σταματήσω και θα πάω στην Πόλη του Μεξικού.
Θα πίνω σάκε και θα χορεύω χούλα-χούλα.
Χρειάζομαι λίγη δράση, μετά από τόση ηρεμία και ησυχία.
Τι δουλειά σκέφτεστε;
Πάντα μου άρεσαν τα εστιατόρια. Θεωρητικά πάντα.
Επικερδής επιχείρηση. Ο κόσμος πίνει πολύ, στα δύσκολα.
Και ακόμα πιο πολύ, όταν όλα πάνε καλά.
Μάλλον δεν θα ξαναβρεθούμε, αφού θα πάω στο Μεξικό.
Είναι το πέμπτο Κέντρο Υποδοχής, απ’όπου περνάω φέτος.
- Ίσαμ, δείξε στους κύριους το δωμάτιό τους. - Εντάξει, κυρία.
Ακολουθήστε με.
Εσύ εδώ κι εσύ εκεί.
Σήμερα, στη 13:00, είναι η πρώτη σου συνέντευξη με το Κέντρο Μετανάστευσης.
Είναι πολύ σημαντικό. Είσαι έτοιμος, Χάλιντ;
Ναι.
Πάρε τη διεύθυνση και έναν χάρτη για το κέντρο.
Αυτή είναι η ταυτότητά σου. Να την έχεις πάντα μαζί σου.
Περίμενε εκεί.
Εγώ έχω τέσσερα παιδιά. Εσείς από πού είσαστε;
Από Σουγουάιντα, Συρία.
- Ο Χάλιντ Άλι; - Ναι.
Ακολούθησε με.
Είμαι μηχανικός.
Δούλευα σ’ένα συνεργείο στο Χαλέπι.
Στις 6 του Απρίλη, την περασμένη άνοιξη...
...όταν γύρισα απ’τη δουλειά...
...κάτι είχε συμβεί.
Όταν γύρισα σπίτι, το βρήκα ερείπιο.
Δεν ξέρω ποιος έριξε τον πύραυλο.
Οι κυβερνητικοί, οι αντάρτες...
...οι Αμερικανοί, οι Ρώσοι, η Χεζμπολά ή το ISIS.
Η αδερφή μου, η Μίριαμ, έφτασε την ίδια ώρα.
Ήταν στην ουρά του φούρνου, για να πάρει ψωμί.
Αρχίσαμε να σκάβουμε αμέσως. Βοήθησαν και οι γείτονες.
Ως το πρωί, είχαμε βρει τον πατέρα μου, τη μητέρα μου, τον μικρό μου αδερφό...
...τον θείο μου, τη θεία μου και τα παιδιά τους. Έτρωγαν όλοι μαζί.
Το άλλο πρωί, αφού τους θάψαμε...
...δανείστηκα έξι χιλιάδες δολλάρια απ’το αφεντικό μου.
Ο ξάδερφός μου μας πήγε με το φορτηγό, στα Τουρκικά σύνορα.
Περάσαμε τα σύνορα με τα πόδια.
Είχαμε τύχη. Δεν πετύχαμε συνοριοφύλακες.
Μετά από δυο βδομάδες, πληρώσαμε τρεις χιλιάδες δολλάρια σ’έναν λαθρέμπορο.
Μας πήγε στην Ελλάδα, με μια βάρκα.
Από εκεί, πήγαμε με τα πόδια στη Σερβία, μέσω Σκοπίων.
Φτάσαμε στα σύνορα της Ουγγαρίας.
Γινόταν πανικός, και χάθηκα με τη Μίριαμ.
Είδα ότι έκλειναν τα σύνορα.
Η Μίριαμ ξέμεινε απ’την άλλη πλευρά.
Προσπάθησα να περάσω απ’τις γραμμές των αστυνομικών.
Δύο αστυνομικοί μ’άρπαξαν και με πέταξαν κάτω.
Μου πέρασαν χειροπέδες και με φυλάκισαν.
Σου’χουν φερθεί βίαια;
Συνέχεια.
Πήγαν ν’αρπάξουν την αδερφή μου τρεις φορές.
Όμως, μας βοήθησαν κάποιοι καλοί άνθρωποι.
Γιατί σου’δωσε τόσα πολλά λεφτά τ’αφεντικό σου;
Είναι ο πατέρας της μνηστής μου.
Η μνηστή σου, πού βρίσκεται τώρα;
Σκοτώθηκε, όταν ξέσπασε ο πόλεμος.
Συνέχισε.
Σ’έβαλαν φυλακή...
Με χτύπησαν, αλλά μ’άφησαν μετά από τέσσερις μέρες.
Έψαχνα την αδερφή μου, αλλά δεν την έβρισκα.
Έψαξα όλα τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, αλλά κανείς δεν ήξερε τίποτα.
Για δυο μήνες, γύριζα στην Ουγγαρία, την Αυστρία, τη Σλοβενία και τη Γερμανία.
Μέχρι και στη Σερβία γύρισα, μήπως με έψαχνε εκεί.
Πώς περνούσες τα σύνορα;
Εύκολα.
Κανένας δεν θέλει να μας βλέπει.
Είμαστε πρόβλημα.
Δεν ζήτησες άσυλο πουθενά;
Όχι.
Για να μπορέσω να ψάξω για την αδερφή μου.
Το ξέρω ότι ζει.
Το νιώθω εδώ.
Ορίστε μια φωτογραφία της.
Γράψε τ’όνομά της και την ημερομηνία γεννήσεώς της.
Περιέγραψε την αναλυτικά.
Θα την αναζητήσουμε.
Θες να κάνουμε ένα διάλειμμα;
Γιατί;
Φέρε κάνα τσιγάρο.
Λυπάμαι, δεν καταλαβαίνω.
Μίλα, ρε χαμένε.
Θα φας μπουνιά, καριόλη.
Θα τα ξαναπούμε, καμηλιέρη!
Το κλειδί της αποθήκης.
Όταν αδειάσει, πες το μου.
Εντάξει.
Υπάρχει θέση για έναν ακόμα;
Πόκερ.
Μίνιμουμ εκατό.
Χωρίς ταβάνι.
Ντάμες.
Δυάρια.
Εννιάρια.
Και...
Δεκάρια. Δύο ζευγάρια.
Διακόσια.
Πεντακόσια.
Τα βλέπω.
Δεκάρια.
Τίποτα.
Πεντάρια.
Τίποτα.
Εκατό.
Εγώ πάω πάσο.
Τα βλέπω.
Τρία δεκάρια.
Αντίο σας.
Γιατί δεν σταματάμε;
Πόσα έχεις ακόμα;
Έχω εξήντα χιλιάρικα και κάτι ψιλά.
Νέα τράπουλα.
Έξι σπαθί και άσσος.
Τρία σπαθί και άσσος.
Δύο σπαθί.
Μένουν δύο άσσοι.
Πέντε σπαθί. Κέντα και ίσως χρώμα.
Τρεις άσσοι.
Τέσσερις άσσοι. Κέντα και χρώμα.
Μην ξανάρθεις.
Μην ανησυχείς, δεν πρόκειται.
ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ
- Βίκστρομ. - Βάιτινεν.
Αυτό είναι.
Όπως σας είπα, ό,τι δεν έχουμε, δεν αποφέρει κέρδη.
Ένα εστιατόριο χωρίς χρέη.
Με πολύ καλό όνομα.
Σε πολύ καλή τοποθεσία.
Και μάλιστα, τόσο κοντά, που πας και με τα πόδια.
Εστιατόριο "Η Χρυσή Καράφα". Εξαιρετικό όνομα.
Σε κάνει και διψάς.
Με πολύ οικονομικό μισθωτήριο, στα 1.400 τον μήνα.
Με δύο υπαλλήλους, αρκετά ικανούς.
Πάνε πακέτο με το μαγαζί, λόγω παλαιότητας.
Πόσα;
Ζητάνε τριάντα χιλιάδες.
Αρκετά λογική τιμή, για επιχείρηση μ’έτοιμο πελατολόγιο.
Αν είναι όλα εντάξει, με τα λογιστικά και την Εφορία...
...πάμε να το δούμε.
Αυτό γίνεται αμέσως.
Οι καλές σχέσεις με τις Αρχές είναι το μυστικό.
Με τους εφοριακούς είμαστε κάτι σαν... οικογένεια.
Η ΧΡΥΣΗ ΚΑΡΑΦΑ
ΠΙΑΤΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΦΙΛΕΤΟ ΡΕΓΓΑΣ - 8 ΦΙΝ. ΜΑΡΚΑ
Καλώς ήλθατε, κύριοι.
Περάστε, παρακαλώ.
Γεια σας και πάλι.
- Επιπλωμένο το δίνουν; - Αυτό κανονίζεται.
Το καλό που σου θέλω.
Δίνω είκοσι πέντε χιλιάδες.
- Θα ρωτήσω αν είναι αρκετά. - Πιστεύω πως είναι.
Πολλά συγχαρητήρια. Τόσο καλό μαγαζί και το πήρατε τσάμπα.
Μιλάμε για χρυσωρυχείο.
Δεν θα το παρατούσα, αν δεν έβγαινα σε αναπηρική σύνταξη.
Πρόβλημα στην πλάτη. Μ’ένα βαψιματάκι, πάντως...
- Το δίχως άλλο. - Εξαιρετική τοποθεσία.
Στην περιοχή μένουν πολλοί ευκατάστατοι φοιτητές.
- Τι θα γίνει με την εξόφληση; - Αύριο, πρωί-πρωί.
Αφού με ξέρετε.
Πρώτα να εξαργυρώσω την επιταγή.
Στο αεροδρόμιο.
Τα ονόματά σας;
- Καλάμνιους. - Νούρχινεν.
Κολεχμάινε, Μίρια.
Ποιοι είναι οι παλιοί, που πάνε μαζί με το κατάστημα;
Εμείς.
- Και εσύ; - Εκπαιδευόμενη. Και απλήρωτη.
Πόσα θα’θελες;
Θέλω δεκατρείς χιλιάδες τον μήνα, συν μπόνους.
Μ’αρέσει που’χεις χιούμορ. Τον βασικό, και πολύ είναι.
Τότε, πώς να σας εμπιστευτούμε;
Θέλουμε ένα όνομα, τουλάχιστον.
- Βίκστρομ. - Και το μικρό;
- Βίκστρομ υπάρχουν πολλοί. - Βάλντεμαρ.
- Μήπως οι φίλοι σάς λένε "Βάλου"; - Δεν έχω φίλους.
Στις δουλειές σας.
Σήμερα, έχουμε κεφτέδες με πατάτες βραστές...
...και σαρδέλες πιπεράτες.
Σαρδέλες και μια μπίρα.
Σαρδέλες.
- Γρήγοροι είσαστε. - Έχουμε καλή κουζίνα.
Όλα εντάξει;
- Ναι, εντάξει. - Ωραία.
Πάλι λάμπουν οι σουρβιές...
Κόκκινες σαν το αίμα...
Πετούν σε σμήνη οι γερανοί...
Πάνω απ’την κεφαλή μου...
Ποτέ δεν με πήρανε μαζί...
Σε χώρες μακρινές...
Όσοι δεν έχουνε φτερά...
στη γκρίζα γη θα μείνουν...
Ο αγέρας είναι αδέρφι μου...
Κι όλο μου τραγουδάει...
Κι όλα τα δάκρυα της βροχής...
Στο παραθύρι μου χτυπάνε...
Βλέπω πολλούς περαστικούς...
Έξω απ’το σπιτικό μου...
Μα όταν εκείνη θα περιμένω...
Ποτέ δεν θα φανεί...
Κύριε Διευθυντά, να περάσω;
Είμαι ο Καλάμνιους. Δουλεύω στην υποδοχή.
Σε θυμάμαι. Κάθισε στον καναπέ.
Δεν μ’αρέσει να κακολογώ...
...όμως, ως φροντιστής του μαγαζιού...
...πρέπει να πω ότι ο πρώην ιδιοκτήτης, δεν ήταν καλοπληρωτής.
Κατάλαβα. Πόσα σας πλήρωνε;
Δεν πλήρωνε.
Εδώ και τρεις μήνες. Και κάποιοι έχουμε και οικογένειες.
- Έχεις κι εσύ; - Εγώ είμαι εργένης. Από επιλογή.
- Ο Νούρχινεν, ας πούμε, έχει τη μάνα του. - Άρα, θες προκαταβολή.
Μάλιστα.
Πολύ καλά.
Θα το εκτιμούσα, αν δεν το’λεγες στους άλλους.
Βασιστείτε πάνω μου.
Μαζντάκ;
Μου δίνεις πάλι, το κινητό σου;
Πόσες φορές θα σ’το πω;
Ασφαλώς. Όποτε θες.
Θέλω άλλη μία χάρη.
Να δώσω τον αριθμό σου στον ξάδερφό μου...
...για να με πάρει, αν βρεθεί η αδερφή μου;
Εννοείται. Θέλει και ρώτημα;
- Σ’ευχαριστώ. - Παρακαλώ.
Έλα, Χασάν;
Γεια σου, Χασάν.
Ο Χάλιντ είμαι.
Ευχαριστώ.
Πες μου, σε παρακαλώ. Τηλεφώνησε η Μίριαμ;
Εσύ πώς είσαι;
Είσαι ακόμα στο Χαλέπι;
Ο Θεός να σ’έχει καλά.
- Ορίστε. - Κανένα νέο;
Τίποτα. Τα ίδια σκατά.
Ο ξάδερφός μου και η οικογένειά του, περάσανε στην Τουρκία.
Όμως, κλείσανε τα σύνορα, και δεν μπορούν να φύγουν.
Κανένας δεν ξέρει τίποτα για την αδερφή μου.
Πάμε σε κανά μπαρ;
Θα’πινα μια μπίρα ή ό,τι άλλο πίνουν αυτοί οι άπιστοι.
Αυτός είναι καλός τσαγκάρης.
Ξέρει να φτιάχνει τα παπούτσια καλά και έχει πολύ καλό χέρι.
Και εκείνο το μαγαζί εκεί πάνω...
...ανήκει σ’έναν φίλο του ξαδέρφου μου.
Τι θα πάρετε;
Δύο μπίρες. Τώρα αμέσως.
- Τώρα; - Αμέσως!
Οι πρώτες είναι κερασμένες.
- Ευχαριστώ. - Παρακαλώ.
- Πού να καθίσουμε; - Όπου θέλετε.
Ωραία τα μιλάς τα Φινλανδικά. Τι του’πες;
Παρήγγειλα δυο μπίρες.
Σαν ντόπιος ήσουν.
Μας ακούει ο Θεός.
Στον αγρό πλάι στο ποτάμι...
Μια καλύβα μ’ένα τζάκι...
Στον αγρό πλάι στο ποτάμι...
Κάθεται ένας άνθρωπος...
Ήταν άνοιξη, μέρα Μαγιού...
Τα δέντρα, όμως, ήταν μαύρα...
Τίποτα άλλο δεν είχε στον νου...
Παρά μόνο την καλή την σπορά...
Μα ετούτη η γης είναι χέρσα...
και ο ήλιος δεν βγαίνει ποτές...
Κι αν ο Κύριος τον αγρότη ελεήσει...
Τούτη η γη δεν το κάνει ποτέ.
Μα ετούτη η γης είναι χέρσα...
και ο ήλιος δεν βγαίνει ποτές...
Κι αν ο Κύριος τον αγρότη ελεήσει...
Τούτη η γη δεν το κάνει ποτέ.
Μα για δες, καλαμπόκια φυτρώσαν...
Κι ο αγρότης γελούσε πολύ...
Την καλή του την τύχη βλογούσε...
Για δεν ήξερε τι θε να’ρθεί...
Νύχτες κρύες πλακώσαν πολλές...
Και ο Αύγουστος είχε βροχές...
Όλο του το βιος εχάθη...
Τα καλαμπόκια πήγαν στράφι...
Νομίζω ότι θα μου στρίψει.
Γιατί;
Είμαι εδώ ήδη έναν χρόνο, και δεν γίνεται τίποτα.
Χρειάζομαι μια δουλειά.
Τι δουλειά έκανες στο Ιράκ;
Νοσοκόμος ήμουν.
Εδώ, όμως, το πτυχίο μου δεν μετράει.
Για δύο μήνες, καθάριζα τον σταθμό του μετρό.
Δύο μήνες και τέλος.
Για να φέρω εδώ την οικογένειά μου, χρειάζομαι τρεις δουλειές.
Δεν κάνω καλό για κανέναν.
Ούτε τον εαυτό μου δεν μπορώ να φροντίσω.
Φαίνεσαι χαρούμενος και ικανοποιημένος.
Προσποιούμαι.
Τους μελαγχολικούς τους στέλνουν πίσω απ’τους πρώτους.
Τους διώχνουν όλους.
Είμαι μικρός για να πεθάνω.
Δεν θέλω να πεθάνω ακόμα.
Μέχρι και ο ιμάμης είπε ότι είμαι άξιος.
Μέχρι και ο ιμάμης.
Έτσι σώθηκα.
Όταν ήρθαν στο σπίτι μου να με πιάσουν, ήμουν στην πόλη.
Όταν ξημέρωσε, τα μάζεψα και πήρα δρόμο.
Πιστεύεις ότι θα’πρεπε κι εγώ να προσποιούμαι και να χαμογελάω;
Ναι, θα βοηθούσε.
Όμως, όχι στον δρόμο. Θα σε πάρουν για τρελό.
Θα’χεις μπλεξίματα.
Μπερδεύτηκα. Να κλαίω ή να γελάω;
Θα καταλάβεις πιο μετά.
Το θρησκευτικό σου δόγμα;
Είσαι Σουνίτης, Σιίτης, Αλαουίτης;
Τον Προφήτη τον έθαψα, μαζί με την οικογένειά μου.
Θα γράψω, λοιπόν, "Άθεος".
Όπως θέλετε, αλλά ούτε αυτό είμαι.
Θα γράψω "Χωρίς θρήσκευμα".
Γιατί θέλατε να’ρθετε στη Φινλανδία;
Δεν ήθελα.
Στο Γκντανσκ της Πολωνίας...
...μου επιτέθηκαν νεο-Ναζί, έξω απ’το λιμάνι.
Έπρεπε να ξεφύγω και κρύφτηκα σ’ένα φορτηγό πλοίο.
Ήμουν κουρασμένος και αποκοιμήθηκα.
Όταν ξύπνησα, το πλοίο ήταν ήδη στα ανοιχτά.
Με βρήκε ένας ναύτης.
Ήταν καλός άνθρωπος. Δεν το’πε στον καπετάνιο.
Μου’φερε να φάω και να πιώ.
Ύστερα, μου’πε ότι το πλοίο πήγαινε Φινλανδία.
Όταν τον ρώτησα για τη Φινλανδία...
...μου’πε ότι είναι μια καλή χώρα, όπου όλοι είναι ίσοι.
Ότι και οι Φινλανδοί έχουν περάσει πόλεμο.
Ότι έχουν τους δικούς τους πρόσφυγες.
Και πως δεν θα το ξεχάσετε ποτέ.
Πάνω απ’όλα, είναι μια καλή χώρα με καλούς ανθρώπους.
Εσύ τι σκέφτηκες;
Ότι ήμουν τυχερός.
Και τώρα;
Αυτή η χώρα δεν έχει πόλεμο.
Θέλω να μείνω εδώ.
Να μάθω τη γλώσσα, να βρω δουλειά.
Να βρω την αδερφή μου και να τη φέρω εδώ.
Ώστε να’χει μέλλον μπροστά της.
Και εσύ;
Δεν έχει σημασία.
Θα σ’το πω, αν μάθω κάτι.
Θεού θέλοντος. Ευχαριστώ.
- Τι κάνεις, Χάλιντ; - Καλά, όπως πάντα. Ευχαριστώ.
Έβγαλαν απόφαση για την παραμονή σου εδώ.
Και;
Δεν ξέρουμε. Πρέπει να πάμε στο αστυνομικό τμήμα αύριο το πρωί.
Λαμβάνοντας υπόψη την εξέλιξη της κατάστασης στο Χαλέπι...
...τον αριθμό των εχθροπραξιών και των θανάτων...
...σε σχέση με τον πληθυσμό της πόλης...
...το Υπουργείο Εξωτερικών κρίνει ότι στο Χαλέπι...
...δεν συντρέχουν επαρκείς λόγοι...
...ώστε όλοι οι κάτοικοι της πόλης...
...να διατρέχουν σοβαρό κίνδυνο...
...όπως ορίζεται στην παράγραφο 88, του Νόμου για το Προσφυγικό Ζήτημα.
Λαμβάνοντας υπόψη την κατάσταση στο Χαλέπι, τον τόπο κατοικίας σας...
...και την προσωπική σας κατάσταση...
...δεν δικαιούστε επικουρική προστασία.
Αύριο, θα μεταφερθείτε μ’έξοδα της Φινλανδικής Δημοκρατίας...
...στην Άγκυρα της Τουρκίας.
Οι Τουρκικές Αρχές θα σας συνοδεύσουν στα σύνορα της Συρίας.
Για την ώρα, θα μετακινηθείτε στο Κέντρο Υποδοχής.
Δεν επιτρέπεται να φύγετε, μέχρι να σας μεταφέρουν στο αεροδρόμιο αύριο.
Δεν έχετε δικαίωμα να εφεσιβάλλετε.
Επόμενη υπόθεση.
Στις εφτά το πρωί να’σαι έτοιμος.
Αύριο επαναπατρίζεται. Φρόντισε να μείνει μέσα.
Δεν θα πάει πουθενά.
Τα Ηνωμένα Έθνη θεωρούν κρίσιμη την κατάσταση στη Συρία.
Η κλιμάκωση των συρράξεων προκάλεσε δεκάδες θύματα μέσα σε 24 ώρες.
Εχθές, Σύριοι στρατιώτες προχώρησαν σε χτύπημα...
...στο Χαλέπι, στο νοσοκομείο παίδων.
Πρόκειται για μια εύθραυστη εκεχειρία.
Στις συγκρούσεις μεταξύ Σύριων στρατιωτών και ανταρτών...
...σκοτώθηκαν 61 άτομα, από την Τετάρτη ως την Πέμπτη.
Μια απ’τις πιο αιματηρές επιθέσεις...
...συνέβη στο νοσοκομείο παίδων στο Χαλέπι.
Η επίθεση από αέρος της Συριακής Κυβέρνησης, είχε 27 θύματα.
Η παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας...
...θα δυσκολεύει, όσο οι συγκρούσεις θα συνεχίζονται.
Η κατάπαυση πυρός έληξε.
Το Χαλέπι καταστρέφεται ασταμάτητα.
Με τη στήριξη της Ρωσίας, ο Συριακός στρατός πλήττει για μέρες...
...το ανατολικό Χαλέπι, το οποίο ελέγχουν δυνάμεις των ανταρτών.
Επίσης, λιγοστεύουν τα αποθέματα σε τρόφιμα, καύσιμα και φάρμακα.
Η Ιστορία θα καταδικάσει τα εγκλήματα πολέμου...
...που συμβαίνουν στη Συρία, εδώ και πέντε χρόνια.
Οι τυχαίοι βομβαρδισμοί πολιτών...
...με ειδικά σχεδιασμένα πυραυλικά συστήματα...
...θεωρούνται, πλέον, έγκλημα πολέμου.
Αυτός είναι ο αριθμός του ξαδέρφου μου, του Χασάν.
Σε περίπτωση που τύχει να περνάς απ’την περιοχή.
Θα σου τηλεφωνήσω, μόλις πάρω τηλέφωνο.
Θεού θέλοντος, Χάλιντ.
Χάλιντ;
Θα παίξεις κάτι; Δεν είμαι στα καλά μου.
Με συγχωρείτε. Να το πάρω για λίγο;
Ξέρεις να παίζεις;
Ελεύθερα.
Μεταφορά στο αεροδρόμιο.
Κάνει μπάνιο. Έναν καφέ, όσο περιμένετε;
Ναι, παρακαλώ.
Θα παίζω...
Αλλιώς θα πεθάνω...
Θα παίζω...
Μη ρωτάτε γιατί...
Τυχερός αν σταθώ...
Η μπίζνα θα πάει καλά...
Μα δεν παίζει ποτέ...
Τι φοβάται;
Θ’ανοίξω πανιά...
Απ’την πόλη μακριά...
Γκάμπια και Βενεζουέλα...
Από μέσα μου ο αλήτης, δεν θα βγει ποτέ...
Ακόμα κι όταν...
Θα πεθάνω...
Θα παίζω...
Αλλιώς θα πεθάνω...
Θα παίζω...
Μη ρωτάτε γιατί...
Τυχερός αν σταθώ...
Το σύστημα θα πιάσει...
Μα δεν παίζει ποτέ...
Τι φοβάται;
Εδώ θα’μαι...
Για όσο ακόμα...
του Σταθμού το ρολόι...
θα χτυπά...
Εδώ θα’μαι...
Για όσο ακόμα...
Το τραμ Νο 7...
Θα περνά...
Θα παίζω...
Αλλιώς θα πεθάνω...
Έχω μια καλύτερη ιδέα.
Χοτ ντογκ.
Πίσω στο πηγάδι σας, ρε κουφάλες!
Την άλλη φορά, πέθανες.
Τι συμβαίνει;
Τι είν’αυτό;
Ο "Πονοκέφαλος".
Βγάλ’τον έξω.
Αύριο να μην είναι εδώ.
Ποιος είσαι εσύ;
Μένω εδώ.
Εδώ είναι το δωμάτιό μου.
Με τίποτα. Εδώ πετάω τα σκουπίδια.
- Ποιος το λέει; - Εγώ το λέω.
- Καβγά γυρεύεις; - Μα, είμαι πιο σωματώδης.
Και, λοιπόν;
Άσχημη η ιστορία του Χάλιντ.
Τι θα τον κάνουμε;
Δεν θα τη βγάλει για πολύ στους δρόμους.
Εμένα, πάντως, μου την έσκασε, αν και τον ξάπλωσα.
Θες δουλειά, Χάλιντ;
Ναι, πάρα πολύ.
Μπορούμε να τον βάλουμε στο ψυγείο.
Όμως, δεν χωράει, ούτε πλαγίως.
Δεν γίνεται να μείνει εδώ. Εξάλλου, θέλω κι εγώ την ησυχία μου.
Είμαι ένα τέρας της φύσης, που ζητά λίγη ιδιωτικότητα.
Κι εγώ ματώνω και πεθαίνω, αν με δηλητηριάσεις.
Είμαι ο τελευταίος του είδους μου;
Κι εγώ τι είμαι, τότε; Εσείς είστε το αφεντικό.
Τουλάχιστον, ξέρεις τη θέση σου.
Εδώ είναι το νερό.
Θα τρως στη δουλειά.
- Μετρητά έχεις; - Δεν θα το’λεγα.
Αυτό για φόρο.
Η δουλειά ξεκινά στις οκτώ.
Καληνύχτα.
Ρουφιάνοι.
Κατάλαβα. Εμπρός!
Αστυνομία.
Τώρα, άνοιξε.
Καλώς ήρθατε. Το μαγαζί ανοίγει στις εννιά.
Έχουμε καφέ, αν θέλετε να περιμένετε.
Η κουζίνα ανοίγει στις έντεκα.
Το πιάτο της ημέρας είναι, κεφτέδες ψαρικών.
Μονάδα Ελέγχου της Περιοχής.
Θα ελέγξουμε και την πυρασφάλεια.
Θέλω τα χαρτιά όλων σας και την αναφορά ελέγχου ψύξης.
Υποθέτω ότι ο Αρχηγός θα θέλει να δει τις εξόδους κινδύνου.
Οι πελάτες μας, σπανίως, θέλουν να βγουν, άπαξ και μπουν μέσα.
Βίκστρομ.
Χαίρω πολύ. Δεν έχουμε συστηθεί.
Μόλις το αγόρασα το μαγαζί.
Δεν πρόλαβα να έρθω σ’επαφή με τις αρμόδιες Αρχές.
Το προσωπικό, όμως, είναι έμπειρο. Θα πάρετε κάτι;
Σας ευχαριστώ, αλλά πρώτα θα κάνουμε τη δουλειά μας.
Τα χαρτιά σας.
- Ο νόμος λέει ότι οι πολίτες της χώρας... - Μοιάζετε με αλλοδαπό.
Να τα φέρω σε λίγο;
Πάλι καλά.
Θα πρέπει να φτιάξουμε την τραπεζαρία και την κουζίνα.
Κοντεύει εννιά, πρέπει ν’ανοίξουμε.
- Και ο Χάλιντ; - Τι πράγμα;
- Μπορεί να βγει έξω τώρα; - Ναι, τον ξέχασα εντελώς αυτόν.
Έλα.
Είναι πολύ έξυπνο σκυλάκι.
Του μίλησα λίγο Αραβικά και ασπάστηκε τον Μωαμεθανισμό.
Μου είπε ότι τον βρίσκει πιο ενδιαφέρον απ'τον Βουδισμό.
Και θα μας καλέσει να περικυκλώσουμε την Βουδαπέστη και το Βελιγράδι αύριο.
Ο Χάλιντ χρειάζεται χαρτιά, νόμιμα ή παράνομα.
Αν μας κλείσουν, καταστράφηκα.
Ας διώξουμε τον Χάλιντ και ας δουλέψουμε όπως παλιά.
Να διώξουμε εσένα.
Αυτό δεν θα’λυνε το πρόβλημα.
Ο ανιψιός μου είναι διάνοια.
Σ’εσένα θα’μοιασε.
Με τον υπολογιστή του, θα φτιάξει χαρτιά για τον Χάλιντ.
Πες του να’ρθει εδώ.
Μπορείς να το κάνεις;
Είναι παιχνιδάκι για μένα. Πόσα θα βγάλω;
Όχι πολλά.
Ένα χιλιάρικο.
Θα φαίνεται λες και ήταν στην απόβαση στη Νορμανδία.
Δεν είναι τόσο μεγάλος.
Και αύριο να γεννήθηκε, τα λεφτά είναι τα ίδια.
Έγινε. Πώς σε λένε;
Ουίνστον, ας πούμε.
- Πότε θ’αρχίσεις; - Αμέσως.
Διάλεξε ένα όνομα. Να μοιάζει στο αληθινό σου.
Χάλιντ Χουσέιν.
Ημερομηνία και τόπος γέννησης;
Δαμασκός.
Στις 6 Ιουνίου.
Το 1991.
Άρρεν ή θήλυ;
Δεν καταλαβαίνω το χιούμορ.
Άρρεν.
Το Ληξιαρχείο εδώ δεν είναι απλώς, άθλιο, είναι ανύπαρκτο.
Μ’αυτό θα’σαι εντάξει. Μακριά από αεροδρόμια, όμως.
Έκανα ό,τι μπορούσα.
Ο Χάλιντ Χουσέιν έχει άσυλο...
...και άδεια παραμονής και εργασίας απ’τον Οκτώβρη.
Πέσε το χρήμα.
Μπορώ να σε κάνω πιο νέο.
- Στα χαρτιά, δηλαδή. - Πάρε δρόμο.
Τα χαρτιά σας, παρακαλώ.
Έλεγχος ρουτίνας. Καλή σας ημέρα.
Επίσης.
Μαζντάκ;
Χάλιντ;
Τι κάνεις;
Καλά, αλλά δεν μπορώ να μείνω πολύ.
- Με ζήτησε κανείς; - Μόνο οι μπάτσοι.
Τηλεφώνησε ο Χασάν; Κανένα νέο για την αδερφή μου;
Τίποτα, αλλά το’χω πει σ’όλους εδώ.
Όποιος μάθει κάτι, θα μου το πει.
Πού μένεις τώρα;
Δουλεύω σε ένα εστιατόριο που λέγεται, "Η Χρυσή Καράφα".
- Υπέροχα! - Άκου. Την αγάπησα τη Φινλανδία.
Όμως, αν βρεις τρόπο να φύγουμε, θα σου’μαι ευγνώμων.
- Θεού θέλοντος. - Δεν ξέρω πώς να σ’ευχαριστήσω.
- Να προσέχεις. - Κι εσύ, αδερφέ μου.
Οι δουλειές δεν πάνε πολύ καλά, μ’όλα όσα έγιναν.
Εγώ νομίζω ότι τα πάμε καλά.
Κύριε Διευθυντά, με συγχωρείτε...
...αλλά τι θα λέγατε, αν αρχίζαμε να παίζουμε χορευτική μουσική;
Εξαιρετική ιδέα. Εσύ αυτό θα’κανες;
Ασφαλώς.
Τότε, θα το σκεφτώ.
Νομίζω ότι ο Καλάμνιους έχει δίκιο.
Έτσι κι αλλιώς, κοντεύουμε να πιάσουμε πάτο.
Οι μπίρες πουλάνε καλά, τα υπόλοιπα όχι.
Κάτι πρέπει να γίνει με τα φαγητά.
Γιατί;
Τι θα’ταν της μόδας;
Το σούσι. Χωρίς αμφιβολία.
Ο ξάδερφός μου έχει σουσάδικο.
Γι’αυτό δουλεύεις εδώ πέρα;
Εγώ του το ζήτησα. Μου’κανε τη χάρη.
- Χειρότερα δεν γίνεται. - Για την ώρα, όχι.
Καλώς ορίσατε.
Παρακαλώ.
Τι θα πάρετε;
Τέσσερις πιατέλες σούσι.
Μας τελείωσε η σούπα μίσο.
Φέρε το λάχανο και όσα μανιτάρια βρεις.
Είκοσι πιατέλες νίγκιρι.
- Αφεντικό; - Ναι.
Ξεμείναμε από πέστροφες και σολωμό.
Κιόλας; Πόσο αγόρασες;
Μισό κιλό απ’το καθένα. Πού να το φανταστώ.
Κέρασε σάκε όλο το μαγαζί.
Τι μας έχει μείνει;
Εκτός από κεφτέδες.
ΠΑΣΤΕΣ ΡΕΓΓΕΣ
- Τις κρατούσα για το καλοκαίρι; - Από πότε;
- Το γουασάμπι θα καλύψει την αλμύρα. - Ξεκίνα, λοιπόν.
Πηγαίνετε στα σπίτια σας. Θα καθαρίσω εγώ.
ΠΙΑΤΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ
ΚΕΦΤΕΔΕΣ 8 ΕΥΡΩ ΨΑΡΟΚΡΟΚΕΤΕΣ 9,5 ΕΥΡΩ
Μες στις σκιές της νύχτας...
Μονάχος καρτερώ...
Ό,τι έφερε η μέρα...
Μου φαίνεται πως είναι περιττό...
Η μελωδία της μνήμης...
Παίζει μες στην ψυχή μου...
Και τα παλιά θυμίζει...
Όταν έφυγες, αγάπη μου, μακριά...
Όπου και να πάει...
η αγάπη μου...
Ακούω τον ψίθυρο...
Του αγέρα...
Να με παρηγορεί...
Χαμένη και χωρίς ίχνος...
Αγάπη μου, πού πας;
Η καρδιά μου λαχταρά, πάλι εδώ να’ρθεις...
Πρέπει να μιλήσω στον Χάλιντ. Είναι εδώ;
Περίμενε έξω.
Ο φίλος σου.
- Γεια σου, σεφ Χάλιντ. - Τι κάνεις, αδερφέ μου;
Καλά είμαι, ευχαριστώ. Ωραία δουλειά!
Μάντεψε.
Με πήρε ο Χασάν πριν δεκαπέντε λεπτά. Βρέθηκε η αδερφή σου.
Πρέπει να φύγω τώρα αμέσως.
Βρέθηκε η αδερφή μου.
Είναι σ’ένα κέντρο υποδοχής στη Λιθουανία.
Πρέπει να πάω γρήγορα.
- Πολλά σύνορα. Ας το σκεφτούμε. - Πρέπει να βιαστώ.
Θες να’σαι πιο έξυπνος, αλλά εγώ είμαι πιο μεγάλος.
Κάτσε να κάνω ένα τηλεφώνημα.
Μπορώ να το κάνω. Πότε να φύγω;
Το συντομότερο. Τα πράγματα αλλάζουν διαρκώς.
Χωρίς φορτίο για Λιθουανία, θα κινήσω υποψίες.
Θα με πιστέψει το κορίτσι;
Χάλιντ, γράψε κάτι στην αδερφή σου.
Πρέπει να τον εμπιστευτεί. Δώσ’του και μια φωτογραφία της.
Και μια διεύθυνση χρειάζομαι.
Και τη διεύθυνσή της.
Δεν έχει τίποτα πίσω. Επιστρέφω χωρίς φορτίο.
Άνοιξε, όπως και να’χει.
Εντάξει, μπορείς να πηγαίνεις.
Μίριαμ.
Χάλιντ;
Σ’ευχαριστώ γι’αυτό. Τι σου χρωστάω;
Μετέφερα εκεί ένα καλό φορτίο.
Δεν θέλω άλλα λεφτά.
Ανησυχούσα για σένα.
Γιατί να πω ψέματα;
Ήμουν ένα ράκος.
Σκεφτόμουν συνέχεια πώς να σε βοηθήσω.
Είχα χαθεί, αλλά με βοήθησαν κάποιοι καλοί άνθρωποι.
Μια οικογένεια απ’το Αφγανιστάν. Σχεδόν με υιοθέτησαν.
Αν και ήμουν πολύ πιο μεγάλη και απ’τα εφτά παιδιά τους.
Μίριαμ;
Μόνο εμείς μείναμε απ’την οικογένεια.
Ελπίζω να μπορέσεις να τ’αντέξεις.
Μην ανησυχείς. Πήρα απ’τη μάνα μας.
Ο θάνατος είναι εύκολος, αλλά θέλω να ζήσω.
Σου’πα για τον νεαρό που μου’φτιαξε τα χαρτιά;
Ήταν σαν μαγικό.
Θα’χεις καινούργια ζωή.
Όχι, Χάλιντ, δεν χρειάζεται.
Δεν θέλω άλλο όνομα.
Θα κρατήσω την ταυτότητά μου.
Αύριο θα πάω να παραδοθώ.
Όπως θες.
Θα σε πάω στη Μίρια...
...και αύριο θα σε συνοδεύσω στο Τμήμα.
Είσαι ο καλύτερος αδερφός του κόσμου.
Θυμάσαι που σε πείραζα, όταν ήσουν μικρή;
Ήσουν πολύ λεπτοκαμωμένη.
Δεν το θυμάμαι.
Μπορείς να την πας στην αστυνομία, αύριο το πρωί;
Δεν θα’ρθω στου Εμίρ. Θα’μαι εκεί.
- Τι ώρα; - Στις δέκα.
Σ’το είχα πει, Εβραίε.
Εσύ είσαι;
Τι θα’θελες; Κλείνω σε λίγο.
Εγώ είμαι.
Δεν έχω πιει σταγόνα, από τότε που έφυγες.
Έφτιαξα αυτό το περίπτερο.
Τι θες;
Δεν θέλω τίποτα. Όμως, μπορώ να σε πάω σπίτι.
- Πώς τα πας; - Καλά.
Λίγο μοναχικά. Εσύ;
Άνοιξα ένα εστιατόριο. Χρειάζομαι μετρ.
Το κράτησα αυτό.
Αν θες ακόμα να...
Περίμενε λίγο.
Χάλιντ!
Ο Χάλιντ θα’ρθει σύντομα.
Θα τα καταφέρεις;
Πρέπει ν’ανοίξω το μαγαζί.
Μίριαμ;
Πήγαινε στις Πληροφορίες. Θα σου πουν τι να κάνεις.
Να τους πεις, αμέσως, ότι ζητάς άσυλο.
Θα με περιμένεις εδώ;
Πρέπει να φύγω.
Θα τα πούμε το βράδυ.
Εμπρός, πήγαινε.
ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΠΕΤΕΡ ΦΟΝ ΜΠΑΓΚ