Οι ωκεανοί είναι η πηγή όλης της ζωής στον πλανήτη μας
Χωρίς υγιείς ωκεανούς, καμιά μορφή ζωής, ούτε στη στεριά, δεν μπορεί να υπάρχει.
Τα κητώδη, πιο γνωστά ως δελφίνια και φάλαινες,
περιπλανιούνται στους ωκεανούς εκατομμύρια χρόνια τώρα.
κι όμως, μέσα σε έναν μόνο αιώνα,
έχουμε σφαγιάσει πολλά απ' αυτά, σε σημείο να κινδυνεύουν να εξαφανιστούν.
Παρά τις όποιες προσπάθειες να προστατευτούν,
η ανθρώπινη δραστηριότητα αναγκάζει ήδη αποδεκατισμένα είδη...
να αντιμετωπίσουν τον ύψιστο κίνδυνο,
την καταστροφή της φυσικής κατοικίας τους και των πηγών της τροφής τους.
Εμείς ζούμε στην ξηρά. Αυτά ζουν στους ωκεανούς.
Όλοι όμως αναπνέουμε τον ίδιο αέρα.
Μοιραζόμαστε τον ίδιο πλανήτη,
μα μόνο μερικοί από μας είχαν το προνόμιο να τα συναντήσουν στον βυθό.
Θα περιπλανηθούμε λίγο στον κόσμο τους, Θα συναντήσουμε τις φυλές των ωκεανών,
τα δελφίνια και τις φάλαινες.
Φυσητήρας (Physeter macrocephalus)
Ταξιδεύοντας στα λαμπερά νερά των Αζορών,
αυτοί οι φυσητήρες φτάνουν σε μήκος τα 18 μέτρα και ζυγίζουν έως και 45 τόνους.
Είναι οι μεγαλύτερες απ' όλες τις οδοντοφάλαινες.
Οι φυσητήρες είναι κοινωνικά πλάσματα και απολαμβάνουν τη συντροφικότητα.
Φροντίζουν ο ένας τον άλλο και περιποιούνται τους τραυματίες.
Τα θηλυκά μεγαλώνουν τα μικρά τους από κοινού,
ένα θηλυκό φροντίζει το μωρό του άλλου, όταν εκείνο βουτά στην άβυσσο για τροφή.
Ο Φυσητήρας, όπως όλα τα θαλάσσια θηλαστικά,
πρέπει να βγαίνει τακτικά στην επιφάνεια για να αναπνέει.
Είναι επίσης ικανοί να βουτούν σε βάθος έως και 2.100 μ. και μέχρι μία ώρα,
ψάχνοντας για την αγαπημένη τους τροφή, τα γιγάντια καλαμάρια.
Οι ουλές στο κεφάλι του προέρχονται πιθανόν από μάχες με τα θηράματά του...
ή από συναντήσεις με αντίζηλους.
κάποτε, οι φυσητήρες περιπλανιούνταν στους ωκεανούς σε τεράστια πλήθη.
Τους κυνήγησαν σχεδόν ως την εξαφάνιση τον περασμένο αιώνα,
κυρίως λόγω του πολύτιμου ελαίου στα πελώρια τετραγωνισμένα κεφάλια τους.
Σφαιροκέφαλος ο Μακρόρρυγχος (Globicephala macrorhynchus)
Αυτό το πλάσμα, όταν κυνηγούσε, οδηγούσε τους ψαράδες στα καλαμάρια,
συνεπώς έγινε γνωστό και με την ονομασία φάλαινα-πιλότος.
Με μήκος μόνο 4,5 μέτρα, αυτή η οδοντοφάλαινα είναι σχετικά μικρή.
Τα κοινωνικά αυτά πλάσματα ζουν σε μικρές, πολύ οργανωμένες ομάδες...
που με τη σειρά τους σχηματίζουν μεγαλύτερες ομάδες, με έναν αρχηγό.
Ακολουθούν τυφλά αυτόν τον αρχηγό οπουδήποτε,
κάτι που μερικές φορές γίνεται επιζήμιο γι' αυτά.
Όταν κάποιο εξοκέλλει στην ακτή, το ακολουθούν και τα υπόλοιπα.
Γιατί; Δεν γνωρίζουμε με βεβαιότητα.
Δυστυχώς, ακόμα σφαγιάζονται σε κάποιους τόπους...
και μόνο περίπου 185.000 φάλαινες-πιλότοι έχουν απομείνει σήμερα στον κόσμο.
Στικτό Δελφίνι (Stenella frontalis)
Μοιάζουν να μας χαμογελούν, τα στικτά δελφίνια.
Απ' όλες τις φυλές του ωκεανού, αυτό έχουν γίνει οι καλύτεροί μας φίλοι.
Όπως και οι φυσητήρες, τα δελφίνια είναι οδοντοκήτη,
αρπάζουν και κατασπαράζουν τη λεία τους με τα δόντια τους.
Αυτά τα στικτά δελφίνια ήταν γκρίζα όταν γεννήθηκαν και χωρίς στίγματα.
Πολύ κοινωνικά, ζουν κι αυτά σε ομάδες.
Τα δελφίνια απολαμβάνουν την επαφή με άλλα μέλη του είδους τους.
Παίζουν, αγγίζονται, παλεύουν, χτυπούν και χαϊδεύουν.
Εδώ κοιτάξτε.
Δείχνοντας εκπληκτικά ευφυή συμπεριφορά και θαυμαστή ευκολία για ομαδικό έργο,
αυτά τα ενήλικα άτομα σκόπιμα έπιασαν φύκια από τον θαλάσσιο πυθμένα...
για ν' αρχίσουν το παιχνίδι.
Παίζουν διασκεδάζοντας, δεν παλεύουν για τα φύκια,
αλλά τα πετούν το ένα στο άλλο, σαν να παίζουν μπάλα.
Μεγάπτερη Φάλαινα (Megaptera novaeangliae)
Ένα από τα μεγάλα μυστήρια του ζωικού βασιλείου...
είναι το τραγούδι της μεγάπτερης φάλαινας που προκαλεί ρίγος.
Οι αρσενικές μεγάπτερες δημιουργούν απόκοσμες, πανέμορφες μελωδίες
Ερωτικά καλέσματα για τα θηλυκά ή προειδοποιήσεις για τα άλλα αρσενικά;
Δεν γνωρίζουμε με βεβαιότητα-
Αυτά τα περίπλοκα μηνύματα ακούγονται από τεράστιες αποστάσεις...
και μπορεί να επαναλαμβάνονται επί αρκετές ώρες.
Αυτό το αρμονικό υποβρύχιο μπαλέτο είναι από τις πιο όμορφες επιδείξεις...
που θα δούμε ποτέ κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Η μεγάπτερη είναι φάλαινα με μπαλένες.
Αντί για δόντια, έχουν μπαλένες που φιλτράρουν την τροφή από το νερό.
Έχουν όρεξη πελώρια σαν το μέγεθός τους...
και τρέφονται καθημερινά, κατά μέσο όρο, με 2.300 κιλά κριλ και μικρά ψάρια.
Με μέση διάρκεια ζωής 50 χρόνια,
μια μεγάπτερη φάλαινα μπορεί να φτάσει πάνω από 18 μέτρα μήκος και 50 τόνους βάρος.
Οι μεγάπτερες είναι νομαδικές
και μεταναστεύουν στα παγωμένα νερά των πόλων τα καλοκαίρια για να τραφούν.
Στο τέλος του καλοκαιριού, ταξιδεύουν περίπου 5.000 χλμ. επί τρεις μήνες,
επιστρέφοντας στα τροπικά νερά για να αναπαραχθούν και να γεννήσουν.
Σήμερα, παρότι έχουν ανακάμψει λίγο,
οι μεγάπτερες φάλαινες είναι ακόμα θύματα της ανθρώπινης δραστηριότητας...
και το μέλλον τους είναι επισφαλές.
Λευκή φάλαινα (Delphinapterus leucas)
Η λευκή φάλαινα ζει στα παγωμένα νερά της Αρκτικής.
Γεννιούνται γκρίζες και γίνονται λευκές μετά το έκτο έτος της ζωής τους.
Λέγονται επίσης καναρίνια της Θάλασσας, επειδή η φωνή τους μοιάζει με πτηνού.
Η λευκή είναι η μόνη φάλαινα ικανή να κινεί το κεφάλι της προς κάθε κατεύθυνση.
Αυτό το πλάσμα με τη φιλική όψη μοιάζει σαν να παίρνει πολύ ανθρώπινες εκφράσεις.
Η ανθρώπινη δράση έχει προξενήσει μεγάλη ρύπανση των ενδιαιτημάτων τους...
και κάποιες απ' αυτές τις φυλές απειλούνται με εξαφάνιση.
Ίσως η λευκή φάλαινα να γίνει σύντομα ένα φάντασμα στα νερά της Αρκτικής,
να απομείνει μόνο η ανάμνησή της.
Σταχτοδέλφινο (Grampus griseus)
Αυτή η φυλή δύσκολα πλησιάζεται.
Τα σταχτοδέλφινα είναι αρκετά μεγάλα, φτάνουν μέχρι τα 500 κιλά βάρος.
Έχουν ταλαιπωρημένη όψη, εξαιτίας των πάμπολλων ουλών στο σώμα τους.
Όσο πιο ηλικιωμένα είναι, τόσο περισσότερες ουλές έχουν...
και με τον χρόνο, τα φυσιολογικά γκρίζα σώματά τους γίνονται σχεδόν λευκά.
Οι ουλές είναι σημάδια από την κοινωνική συμπεριφορά τους.
Παρότι είναι φιλοπόλεμα,
αυτά τα συναρπαστικά δελφίνια έχουν αυστηρές κοινωνικές δομές,
αναζητώντας την Ισχύ του πλήθους.
Μανάτος των Δυτικών Ινδιών (Trichechus manatus)
Στα ρηχά, παράκτια νερά της Φλόριντας ζει το πιο ειρηνικό θαλάσσιο θηλαστικό,
ο μανάτος-.
Μπορεί να μοιάζει με κητώδες, αλλά είναι σειρηνοειδές.
Οι μανάτοι, όπως Τα δελφίνια κι οι φάλαινες εξελίχθηκαν από θηλαστικά της ξηράς...
και αργότερα στράφηκαν στη θάλασσα.
Οι μανά Το! με την παράξενη όψη συγγενεύουν πιο στενά με τους ελέφαντες..
Παρά με οποιοδήποτε άλλο θηλαστικό που ζει σήμερα.
Παρά την παχύσαρκη όψη τους,
το στρώμα του λίπους τους είναι τόσο λεπτό...
που δεν μπορεί να τους προστατέψει όταν πέφτει η θερμοκρασία.
Δεν επιβιώνουν σε νερά με θερμοκρασία κάτω από 20 βαθμούς,
οπότε τον χειμώνα αναζητούν θερμές πηγές.
Ο μανάτος λέγεται επίσης θαλάσσια αγελάδα.
Και μάλιστα, είναι το μόνο θαλάσσιο θηλαστικό που τρέφεται με φυτική τροφή.
Η διατροφή του μανάτου προκαλεί αέρια.
κοιτάξτε όλες αυτές τις φυσαλίδες.
Τα μικρά ζουν με τη μητέρα τους τα πέντε πρώτα χρόνια.
Τρέφονται από τη μακριά θηλή στη βάση των θωρακικών της πτερυγίων.
Για να κρατήσουν ζεστό το σώμα τους...
πρέπει να τρέφονται με πάνω από 45 κιλά υδρόβιων φυτών την ημέρα.
Οι 3.000 μανάτοι που έχουν απομείνει στη Φλόριντα...
είναι μια από τις τελευταίες φυλές σειρηνοειδών που επιβίωσαν στον κόσμο.
Για πόσο ακόμα, όμως;
καθημερινά, η ανθρώπινη επέκταση στερεί κι άλλο από τον ζωτικό τους χώρο.
Σύντομα, ίσως να μην έχουν πού να ζήσουν.
Φάλαινα-δολοφόνος (Orcinus orca)
Η όρκα, ή φάλαινα-δολοφόνος, είναι ο βασιλιάς του ωκεανού.
Το μεγαλύτερο μέλος της οικογένειας των δελφινιών.
Μπορεί να φτάσει τα 10 μέτρα μήκος και μέχρι τους ΤΟ τόνους βάρος.
Περνούν όλη τους τη ζωή σε ομάδες μέχρι 25 ατόμων.
Το γηραιότερο θηλυκό είναι πάντα αρχηγός.
Η μητέρα ξέρει καλύτερα απ' όλους.
Αυτό το εξαιρετικά ευφυές ζώο,
μάλλον το εξυπνότερο απ' όλα,
επιδεικνύει εξαιρετικά περίπλοκη κοινωνική συμπεριφορά.
Έχουν τις δικές τους διαλέκτους, διαφορετικές για κάθε ομάδα.
Συνεργάζονται ομαδικά,
ικανές να προσαρμόζουν τη στρατηγική του κυνηγιού τους στις αλλαγές συνθηκών.
Η όρκα είναι 0 μεγαλύτερος θηρευτής του ωκεανού...
και επιτίθεται μέχρι και στον μεγάλο λευκό καρχαρία.
Το τρομακτικό παρατσούκλι τους, φάλαινες-δολοφόνοι,
προέρχεται από το γεγονός ότι μόνο αυτές επιτίθενται σε άλλες φάλαινες.
Και οι όρκες υποφέρουν από τη ρύπανση και την εξάντληση των θηραμάτων τους.
Στην κορυφή της τροφικής αλυσίδας,
έχουν γίνει ένα από τα π:ο μολυσμένα κητώδη.
Δηλητηριάζονται αργά από τα μολυσμένα θηράματα με τα οποία τρέφονται.
Άλλη μια φυλή που χάνει τη μάχη.
Πτεροφάλαινα (Balaenoptera physalus)
Η πτεροφάλαινα είναι ένα από τα μεγαλύτερα πλάσματα στη Γη.
Μόνο ένα άλλο, η γαλάζια φάλαινα, είναι μεγαλύτερο.
Βλέποντας αυτά τα δελφίνια,
είναι εύκολο να φανταστούμε πόσο μεγάλη είναι αυτή η πτεροφάλαινα.
Μπορεί να φτάσει τα 27 μέτρα μήκος και μέχρι τους 70 τόνους βάρος.
Μήπως τα στικτά δελφίνια κυνηγούν την πτεροφάλαινα;
Όταν ένα μεγάλο κοπάδι ψαριών αναγκαστεί να σχηματίσει μια σφιχτή μπάλα,
εμφανίζοντα: πολλοί θηρευτές.
Αυτή η μπάλα λειτουργεί σαν δόλωμα...
και πρώτα επιτίθενται από ψηλά τα πουλιά της οικογένειας θυελλοδύτες.
Τώρα, τα στικτά δελφίνια από κάτω
και τελικά, έρχεται η μεγάλη πτεροφάλαινα, με τη σειρά της.
Σε μια απίστευτη μπουκιά,
βάζει ολόκληρο Το κοπάδι των ψαριών στο στόμα της.
Δείτε πώς επεκτάθηκαν οι κοιλιακές αύλακες, κάτω από το στόμα της,
σαν γιγάντιο μπαλόνι, για να χωρέσει η ψαριά.
Το νερό θα φιλτραριστεί από τις μπαλένες...
και ολόκληρο Το κοπάδι Των ψαριών, παγιδευμένο εκεί μέσα,
θα αποτελέσει το γεύμα της πτεροφάλαινας.
Τρέφονται καθημερινά με 3 τόνους κριλ και μικρά ψάρια.
Προστατευόμενο είδος, υποτίθεται, αλλά η πτεροφάλαινα θηρεύεται ακόμη σήμερα...
και είναι εξαιρετικά ευάλωτο είδος
Εκτός από τη σύγχρονη εμπορική φαλαινοθηρία και τις συγκρούσεις με πλοία,
η πτεροφάλαινα επηρεάζεται επίσης από την κλιματική αλλαγή.
Τα κριλ, η κύρια πηγή τροφής τους, εξαρτώνται από την πολική παγοκάλυψη,
η οποία τώρα λιώνει
Κοινό δελφίνι (Delphinus delphis)
Το κοινό δελφίνι
πλάσμα των θρύλων, της τέχνης, της ποίησης,
από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα.
Πού οφείλεται αυτή η μυστηριώδης έλξη;
Ποια ιδιότητα αυτών Των μαγικών φυλών αιχμαλωτίζει την ανθρώπινη φαντασία;
Οι ήχοι που ακούμε χρησιμεύουν για τον ηχοεντοπισμό,
μια έκτη αίσθηση που τους επιτρέπει να "βλέπουν", ας πούμε.
Τη χρησιμοποιούν για να εντοπίζουν αντικείμενο, να βρίσκουν θηράματα,
να αλληλοεντοπίζονται, να αποφεύγουν τους θηρευτές και να προσανατολίζονται.
Τα τσιρίγματά Τους αποτελούν μια μορφή γλώσσας.
Με αυτούς τους ήχους επικοινωνούν μεταξύ τους,
όταν κυνηγούν, παίζουν ή παρακολουθούν τα μικρά τους.
Σήμερα, τα κοινά δελφίνια θηρεύονται ακόμα για το κρέας τους. .
Και περίπου 300.000 δελφίνια και φάλαινες πεθαίνουν ετησίως, παγιδευμένα σε δίχτυα.
οκτακόσια την ημέρα.
Φάλαινα της Ανταρκτικής (Eubalaena australis)
Μια μητέρα ευφάλαινα και το μωρό της,
γαλουχεί και γαλουχείται, ένας δεσμός που διαμορφώνεται αρκετά χρόνια.
Γεννά ένα νεογνό κάθε τρία χρόνια περίπου...
και το τρέφει με το πλούσιο γάλα της επί 12 μήνες σχεδόν.
Το στόμα της ευφάλαινας περιέχει περίπου 250 μπαλένες,
που της επιτρέπουν να φιλτράρει τόνους ζωοπλαγκτόν.
Τα πελώρια ανοιχτόχρωμα εξογκώματα στο κεφάλι και την κάτω γνάθο...
λέγονται τυλώματα και φιλοξενούν τις φαλαινόψειρες,
που τους δίνουν λευκή, ρόδινη, κίτρινη ή πορτοκαλί απόχρωση.
Μοναδικοί σχηματισμοί που λειτουργούν σαν ένα είδος δακτυλικού αποτυπώματος.
Όταν κοιτάς το μάτι μιας φάλαινας,
λένε ότι είναι σαν να κοιτάζεις μέσα στην ψυχή σου.
Στους λιγοστούς ανθρώπους που πλησίασαν τόσο κοντά,
το βλέμμα της φάλαινας πρόσφερε μια στιγμή αληθινού συναισθηματικού δεσμού.
Οι φαλαινοθήρες Τις ονόμασαν ευφάλαινες, επειδή χρησιμοποιούσαν όλο το σώμα τους.
Εκτός του ότι οι μακριές μπαλένες και το λίπος τους ήταν πολύτιμα,
κολυμπούν και πολύ αργά, οπότε πιάνονται εύκολα...
και το κουφάρι τους επέπλεε στην επιφάνεια κάνοντας ευκολότερη την επεξεργασία του.
Έτσι, ήταν σι πιο κατάλληλες για φαλαινοθηρία.
Οι περισσότερες ευφάλαινες γεννιούνται σκούρες,
αυτή εδώ όμως είναι λευκή, Κάτι πολύ σπάνιο.
Πολύ λίγες ευφάλαινες έχουν απομείνει.
Οι ευφάλαινες Της Ανταρκτικής παρουσιάζουν κάποια σημάδια ανάκαμψης,
χάρη στα μέτρα προστασίας.
Ωστόσο, μόνο συγκρατημένη αισιοδοξία μπορούμε να έχουμε.
για το μέλλον αυτών των τελευταίων 9.000 ατόμων.
Όσο για τα ξαδέλφια τους, τις ευφάλαινες του Βόρειου Ατλαντικού
εκτιμάται ότι έχουν απομείνει μόνο 300 στον κόσμο.
Βρίσκονται στα πρόθυρα της εξαφάνισης.
Ρινοδέλφινο (Tursiops truncatus)
Το ρινοδέλφινο.
Αυτή η φυλή δελφινιών είναι συνήθως νομαδική.
Ο Ο ε Ρ
όπως αυτά εδώ, που κολυμπούν στις Μπαχάμες.
Τα δελφίνια ζουν ομαδικά. Οι ομάδες τους είναι σφιχτοδεμένες οικογένειες,
καλά δομημένες με μια καθιερωμένη ιεραρχία.
Τα αξιοθαύμαστα ρινοδέλφινα είναι ικανά να αναπτύσσουν.
Και να διδάσκουν στα μικρά τους ποικίλες τακτικές ατομικού και ομαδικού κυνηγιού.
Κι έπειτα να προσαρμόζουν αυτές τις τακτικές σε διάφορες συνθήκες.
κυνηγούν κοπάδια ψαριών στην ανοιχτή θάλασσα...
ή στριμώχνουν το άτυχο θήραμά τους σε αμμώδη αναχώματα.
Ένα πεινασμένο ενήλικο ρινοδέλφινο καταναλώνει έως και 14 κιλά ψάρια,
καλαμάρια και καρκινοειδή κάθε μέρα.
Ο εγκέφαλός τους έχει αναλογικά το ίδιο μέγεθος με τον δικό μας
Επικοινωνούν με μια περίπλοκη γλώσσα.
Και το πιο εκπληκτικό, κάθε άτομο έχει το προσωπικό του σφύριγμα,
που χρησιμεύει για την αναγνώρισή του, όπως εμείς χρησιμοποιούμε τα ονόματα.
Τα δελφίνια, όταν κυριεύονται από το πάθος, γίνονται πολύ παιχνιδιάρικα,
κολυμπούν με μεγάλη ένταση και ζευγαρώνουν αδιακρίτως.
Είναι πολύ κοινό για Τα ρινοδέλφινα να αλληλογδέρνονται με τα δόντια...
στη διάρκεια της ερωτοτροπίας και του ζευγαρώματος.
Ήρθε πάλι η ώρα του παιχνιδιού
Πιάσ' το.
Μεγάπτερη Φάλαινα (Megaptera novaeangliae)
Έχει περάσει ένας χρόνος.
Το θηλυκό επέστρεψε στα τροπικά νερά, στο βασίλειο της Τόνγκα.
Εδώ, προστατευμένη από τους θηρευτές και την κακοκαιρία,
θα γεννήσει ένα πανέμορφο μωρό μήκους 4 μέτρων.
Αυτό το μωρό είναι νεογέννητο κι έχει ακόμη κλειστά τα μάτια του.
Το σώμα του δεν έχει μάθει ακόμη να διατηρεί την ισορροπία του.
Κάθε τέσσερα Λεπτά, επί πολλά μερόνυχτα,
η μητέρα σπρώχνει απαλά το μωρό της στην επιφάνεια, για να αναπνεύσει.
Στη διάρκεια αυτής της περιόδου, η μητέρα και το μωρό είναι εξαιρετικά ευάλωτα.
Ακόμη και μια δυνατή καταιγίδα, μπορεί να είναι θανάσιμη για το νεογέννητο.
Έχουν περάσει μερικές ημέρες.
Το μικρό μπορεί επιτέλους να κολυμπήσει και ν' αναπνεύσει μόνο του,
παρότι καταφεύγει ακόμη κάτω από το μεγάλο πτερύγιο της μητέρας του.
Πέρασαν εβδομάδες. Το μικρό έχει δυναμώσει.
Το δέρμα του έγινε πιο σκούρο.
Από τώρα και επί δύο χρόνια περίπου,
η μητέρα Θα μαθαίνει στο μικρό της πώς να επιβιώνει στον ωκεανό.
Η μητέρα και το μικρό αγγίζονται συχνά...
σε μια επίδειξη στοργής.
θα χρειαστούν περίπου 8 χρόνια...
για να μπορέσει το μικρό να γεννήσει τους δικούς του απογόνους.
θα επιζήσει μέχρι τότε;
Ελπίζουμε να καταφέρει το μικρό να πει το δικό του μοναδικό, πανέμορφο τραγούδι.
Ελπίζουμε το τραγούδι του να μην είναι το τελευταίο του Θ' ακούσουμε.
Τα δελφίνια και οι φάλαινες είναι από τα ζωντανά θαύματα της Γης.
Κάποιοι θεωρούν δικαίωμά τους να αφανίζουν την κληρονομιά των παιδιών μας.
Μπορούμε να σταματήσουμε το βανδαλισμό και τη λεηλασία των ωκεανών.
Μπορούμε ν' αλλάξουμε τρόπο ζωής.
Χωρίς αμφιβολία, δεν είναι πολύ αργά.
Συνδυάζοντας τις προσπάθειές μας,
έχουμε τη δύναμη να σώσουμε τα δελφίνια και τις φάλαινες,
τις φυλές του ωκεανού.
Φυσητήρες υψηλός κίνδυνος εξαφάνισης
Μαυροδέλφινα εξαρτώνται από τα μέτρα προστασίας
Στικτά Δελφίνια κινδυνεύουν
Μεγάπτερες Φάλαινες υψηλός κίνδυνος εξαφάνισης
Λευκές Φάλαινες υψηλός κίνδυνος εξαφάνισης
Σταχτοδέλφινα κινδυνεύουν
Μανάτοι πολύ υψηλός κίνδυνος εξαφάνισης
Όρκα εξαρτάται από τα μέτρα προστασίας
Πτεροφάλαινες πολύ υψηλός κίνδυνος εξαφάνισης
Κοινά Δελφίνια χαμηλότερος κίνδυνος
Ευφάλαινες της Ανταρκτικής εξαρτώνται από τα μέτρα προστασίας
Ρινοδέλφινα κινδυνεύουν
μάθετε για την προστασία των κητωδών στο www.dolphinsandwhales3d.com
Greek