Hoogheid.
Nog niet zo heel lang geleden leefden we in een betoverende wereld...
vol elegante paleizen en grandioze feesten.
Dat was in het jaar 1916...
en mijn zoon Nicolaas...
was de tsaar van het Russische Rijk.
Dag, lieverd.
We vierden dat onze familie 300 jaar aan de macht was.
Die avond zag er niemand zo stralend uit als onze lieve Anastasia...
mijn jongste kleindochter.
Ze smeekte dat ik niet naar Parijs terugging.
Dus had ik 'n speciaal cadeau voor haar, om 't afscheid minder zwaar te maken.
Voor mij? Is het een juwelenkistje?
Dimitri. Ga terug naar de keuken.
Kijk.
Dat is ons slaapliedje.
Je kunt er 's avonds naar luisteren en doen alsof ik het zing.
Hoor dit lied
Vergeet het niet
Ik zing mee in je dromen
Straks ben jij thuis bij mij
Voor december zal komen
Lees 's wat er staat.
'Samen in Parijs.'
Echt? O, grootmama.
Maar we zouden nooit samen in Parijs zijn...
want er was een donkere schaduw over 't huis van de Romanovs komen hangen.
Hij heette Raspoetin.
We dachten dat het een heilige was, maar het was een bedrieger.
Een gevaarlijke machtswellusteling.
Hoe durf je hier terug te komen?
Maar ik ben uw vertrouweling.
Wat? Je bent een verrader. Eruit.
Denkt u dat u de grote Raspoetin kunt verbannen?
Met de slechte krachten in me verban ik u met een vloek.
Let op mijn woorden.
U zult samen met uw gezin op de vierde nacht sterven.
Ik zal niet rusten voordat de familie Romanov voorgoed uitgeroeid is.
Verteerd door de haat die hij voor Nicolaas en zijn gezin voelde...
verkocht Raspoetin zijn ziel voor de macht om ze in het verderf te storten.
Ga.
Vervul je duistere taak...
en bezegel voor altijd het lot van de tsaar en zijn gezin.
Vanaf dat moment werd de vonk van ontevredenheid in ons land aangeblazen...
tot een vlam die ons leven voorgoed kapot zou maken.
Help! -Snel, kinderen.
Mijn muziekdoos.
Kom terug.
Schiet op. -Deze kant op, waar de bedienden wonen.
Snel, Anastasia. -Raspoetin, ze ontsnapt.
Mijn muziekdoos.
Kameraden, hier.
Waar zijn ze, knul?
Grootmama... -Hou vol, lieverd.
Raspoetin. -Laat me gaan.
Je zult me nooit ontglippen, kind. Nooit.
Bartok.
Meester.
Anastasia, snel.
Grootmama. -Pak mijn hand.
Hou mijn hand vast. -Niet loslaten.
Er gingen zo veel levens verloren die nacht.
Wat er altijd al was geweest, was nu voorgoed weg.
En mijn Anastasia, mijn bemind kleinkind...
heb ik nooit meer teruggezien.
TIEN JAAR LATER
Sint-Petersburg is donker
Sint-Petersburg is triest
Het ijs staat in mijn onderbroek de boel bevriest
Al sinds de revolutie heeft iedereen het arm
Wie heeft er nog een nieuwtje? we roddelen ons warm
Weet je wat wordt gefluisterd in Sint-Petersburg?
Weet je wat het gerucht is in de rij?
Tsaar Nicolaas werd wreed vermoord maar Ã©Ã©n prinses leeft nu nog voort
Zijn dochter Anastasia
Je hebt het niet van mij
Het is een raadsel want geen mens weet wie ze is
Het is een roddel en een raadsel, er is geen rapport
Het is het grootste geheim der geschiedenis
Haar keizerlijke grootmama wordt letterlijk royaal
Als zij met de prinses herenigd wordt
Vlad. -Dimitri.
Een roebel voor dit kunstwerk van Romanov, echt waar
Graaf Yusupovs pyjama, kreeg ie van de tsaar
En zie je deze bontcape, die komt uit het paleis
Als die van de prinses was, verdubbelt dat de prijs
Dimitri, ik heb 'n theater gevonden.
Alles verloopt volgens plan. Alleen 't meisje ontbreekt.
Geen vervalste documenten en gestolen goederen meer.
We hebben drie kaartjes: voor jou, voor mij en voor Anastasia.
Dit gaat lukken, geen mens weet toch wie ze is
We creÃ«ren Anastasia en gaan hier weg
Jij en ik, vriend, we schrijven geschiedenis
We plukken iemand van de straat, die wordt door ons gekroond
We kleden haar en gaan dan naar Parijs
En reken maar dat grootmama ons vorstelijk beloont
Ze maakt voor ons Parijs tot paradijs
We zijn rijk
We zijn vrij
En Sint-Petersburg heeft er een nieuwe roddel bij
Weet je wat wordt gefluisterd in Sint-Petersburg?
Weet je wat het gerucht is in de rij?
Weet je wat wordt gefluisterd in Sint-Petersburg?
Weet je dat ieder denkt dat ie d'r ziet?
Het geheim van de geschiedenis -Wij weten wat bedriegen is
We zoeken Anastasia
Maar leeft ze nog?
Of niet?
WEESHUIS
Ik heb een baan in de visfabriek voor je gevonden.
Je loopt dit pad af tot het zich splitst. Ga dan naar links...
Luister je? -Dag allemaal.
Jawel, kameraad Phlegmenkoff.
Vanaf de dag dat je kwam, ben je een doorn in mijn oog geweest.
Je gedraagt je als de koningin van Sheba, in plaats van de nietsnut die je bent.
De laatste tien jaar heb ik je te eten gegeven, kleren gegeven...
Een dak boven mijn hoofd.
Hoe komt 't dat je niet meer weet wie je was voor je hier kwam...
maar dat wel allemaal onthoudt?
Maar ik heb wel iets... -Dat weet ik.
'Samen in Parijs.'
Je wilt naar Frankrijk om je familie te vinden.
Kleine Anja, je moet je plaats in 't leven aanvaarden.
Gedraag je er ook maar naar.
En wees maar dankbaar.
'Samen in Parijs.'
'Wees dankbaar.'
'Wees dankbaar, Anja.'
Dat ben ik ook. Als ik hier weg mag.
'Ga naar links', zegt ze.
Ik weet wat er daar op me wacht. Dan ben ik voor altijd Anja de wees.
Maar als ik naar rechts ga, vind ik misschien...
Die ketting was vast van iemand die van me hield.
Ik lijk wel gek om naar Parijs te gaan.
Geef me een teken.
Een hint.
Wat maar ook.
Ik heb geen tijd om te spelen. Ik wacht op een teken.
Laat me toch met rust. Geef terug.
Leuk hoor. Ik moet naar Sint-Petersburg van een hond.
Goed, ik snap de hint.
Hoofd en hart, biedt hulp
Geef me moed en leidt me
Wat wacht mij daar voor ontvangst
Mensen zeggen vaak
Ieder heeft een keuze
Gaat die steeds gepaard met angst?
Ik volg dit vage visioen
Waarom reis ik
Terug naar toen?
Ergens langs dit pad
Weet ik, wacht er iemand
Want dat droom ik iedere nacht
Word ik warm onthaald
Brandt een vuur, 't is veilig
Daar waar ik al word verwacht
En dan pas wisselt het seizoen
Daarom reis ik
Terug naar toen
Mijn familie
Ik weet zeker, ik heb jullie ooit gekend
Mijn familie
Als je niet weet wie je bent
Wordt het nooit lente
Ik zet stap voor stap
Wil niet te veel hopen
Weet niet waar de weg toe leidt
Als ik gisteren vind
Kan ik door naar morgen
Raak ik deze vragen kwijt
Ja, als ik dat zal doen
En dit land doorkruis
Wordt mijn reis terug naar toen
Mijn reis terug
Naar thuis
Een kaartje naar Parijs, graag. -Uitreisvisum.
Hoezo? -Anders krijg je geen kaartje.
Ga naar Dimitri. Hij helpt je wel.
Waar woont hij? -In het oude paleis.
Maar ik heb niets gezegd.
Ga nou.
Mooi hoor.
Ik zie eruit als een prinses.
Ik dans als 'n veertje zo licht. -Bedankt. Volgende.
Grootma, ik ben het.
In godsnaam.
Dat is het, Dimitri. Het is voorbij.
Onze laatste kopek is weg voor dit theater vol met vlooien...
en nog steeds geen meisje om Anastasia te spelen.
We vinden 'r wel. Ze loopt hier ergens rond, vlak voor onze ogen.
Zodra ze het juwelenkistje ziet, denkt de keizerin dat 't de echte Anastasia is.
Ik ben op zoek naar... -Voor ze 't door heeft...
zijn wij ervandoor met de tien miljoen roebel.
Pooka.
Pooka, waar ben je?
Hoorde je iets? -Nee.
Is er iemand?
Deze zaal.
Het lijkt wel een herinnering uit een droom.
Witte zwaan
Goud omringd
En nog steeds in mijn dromen
Klinkt een lied
Iemand zingt
Dat december zal komen
Hou me vast, zo word ik warm
Bijna neem jij me bij m'n arm
Wals ik als beginneling
Door mijn herinnering
Hou me vast, zo word ik warm
Bijna neem jij me bij m'n arm
Wals ik als beginneling
Door mijn herinnering
Geen verdriet, alles blinkt
En nog steeds in mijn dromen
Klinkt een lied, iemand zingt
Het blijven vage fantomen
Ik zie niet
Wie er zingt
Dat december zal komen
Wat doe jij hier?
Stop, stop.
Wacht nou even.
Hoe ben je binnengekomen?
Luister 's, kind. -Vlad, zie jij wat ik zie?
Nee.
Ja.
Ben jij Dimitri? -Schattig.
Misschien, dat ligt eraan wie hem zoekt.
Ik heet Anja. Ik heb reisdocumenten nodig.
Ik moest naar jou, maar ik kan niet zeggen wie dat gezegd heeft.
Waarom draai je zo om me heen?
Was je 'n gier in een vorig leven? -Sorry, Anneya.
Anja.
Je lijkt alleen heel veel op...
Laat maar zitten. Heb je reisdocumenten nodig?
Ja, ik wil naar Parijs.
O ja? -Wie hebben we hier?
Kijk, hij vindt me aardig. -Lieve hond.
Mag ik je iets vragen, Anja?
Heb je ook een achternaam? -Nou, weet je...
Het klinkt vast heel dom, maar ik weet mijn achternaam niet.
Ik ben op straat gevonden toen ik acht was.
En voordat je acht was?
Het klinkt vreemd, dat weet ik. Maar ik weet bijna niets meer van vroeger.
Geweldig.
Ik heb Ã©Ã©n aanknopingspunt. Parijs.
Parijs? -Precies. Kunnen jullie me helpen of niet?
Vlad, kaartjes.
Graag zelfs. We gaan toevallig zelf ook naar Parijs.
Ik heb hier drie... Deze niet. Ik heb drie kaartjes.
Helaas is het derde kaartje voor haar.
We gaan groothertogin Anastasia met haar grootmoeder herenigen.
Je lijkt nogal op haar. -Dezelfde blauwe ogen.
Romanov-ogen. -De glimlach van Nicolaas.
De kin van Alexandra. -Kijk.
Ze heeft zelfs de handen van haar grootmoeder.
Ze is even oud en heeft dezelfde bouw.
Denken jullie soms dat ik Anastasia ben?
Ik heb duizenden meisjes uit het hele land gezien.
Geen Ã©Ã©n lijkt zoveel op de groothertogin als jij.
Kijk naar dat portret. -Ik wist dat je gek was.
Nu denk ik dat van jullie allebei. -Waarom?
Jij weet niets meer van vroeger. -Niemand weet waar zij nu is.
Je zoekt je familie in Parijs. -Haar enige familie woont daar.
Heb je daar wel eens aan gedacht? -Dat ik misschien koninklijk ben?
Als je op 'n koude vloer slaapt, kun je je moeilijk voorstellen dat je 'n hertogin bent.
Maar elk eenzaam meisje hoopt dat ze 'n prinses is.
Ergens loopt een meisje dat dat ook is.
'Anastasia' betekent tenslotte wel 'ze zal verrijzen'.
We willen wel helpen, maar het derde kaartje is voor de groothertogin.
Veel succes.
Waarom heb je haar ons briljante plan niet verteld?
Ze wil alleen naar Parijs. Ik wil geen derde van de beloning kwijt.
We moeten haar niet laten gaan. -Maak je geen zorgen.
Loop wat langzamer.
Drie, twee, een...
We hebben haar in onze macht.
Dimitri, wacht. -Riep je me?
Als ik niet meer weet wie ik ben, kan ik makkelijk een prinses of hertogin zijn.
Ga door.
Als ik Anastasia niet ben, ziet de keizerin dat meteen.
Dan is 't een eerlijke vergissing. -Dat kan.
Maar als je de prinses wel bent...
dan weet je eindelijk wie je bent en heb je je familie terug.
Hij heeft gelijk.
En je gaat naar Parijs.
Mag ik u Hare Koninklijke Hoogheid de groothertogin Anastasia voorstellen?
Pooka, we gaan naar Parijs. -Nee, de hond niet.
Wat? Jawel. -Die hond gaat niet mee.
Ik zeg van wel. -Ik ben allergisch.
Anastasia? Dat levert een klein probleem op. Ze is dood.
Alle Romanovs zijn dood.
Dood, dood, dood.
Niet waar? Hoe kan dat nou Ana...
Toe nou, moet ik geloven dat dat ding opeens na jaren wakker wordt...
omdat iemand beweert dat zij een Romanov is?
Goed, ik snap het. Genoeg gegloei en rookfiguren.
Als dat ding weer tot leven is gekomen, moet Anastasia nog leven.
Laat die hond hier. -Helemaal niet.
Daar heb je haar. -We moeten de trein halen.
Help.
Wat heet.
Tjonge.
Krijg nou wat.
Wie durft mij te komen verstoren?
Eruit.
Bartok? Ben jij dat?
Meester? Leeft u nog?
Ja, bij wijze van spreken.
Dat viel er zomaar uit.
Er is iets gebeurd.
Ik wist het. Ik voelde de duistere krachten zich roeren.
Dat verbaast me niets. Ik heb haar gezien.
Anastasia? Leeft ze nog?
Uw lippen.
Dat kreng van de Romanovs.
Wat een tegenslag. Die vloeken zijn niet meer wat ze geweest zijn.
Daarom zat ik hier vast.
Mijn vloek is niet helemaal gelukt.
Kijk dan.
Ik val aan stukken.
Ik ben een wrak.
Als je nagaat hoe lang u al dood bent, ziet u er helemaal niet slecht uit.
Dat meen ik. -Echt?
Zie ik eruit als een vleermuis die zou liegen?
Toe, even sloegen de vonken weer van u af.
Was ik de gave van de duistere krachten maar niet kwijtgeraakt.
En de sleutel daartoe.
Bedoelt u soms dit reliekschrijn?
Waar heb je dat vandaan? -Gevonden.
Geef hier. -Rustig maar.
Mijn oude vriend.
Weer herenigd.
Nu wordt mijn duistere vloek vervuld.
En sterft de laatste der Romanovs.
In het holst van de nacht lag ik wakker en woelde
Had 'n angstige droom, ik verstijfde van schrik
Toen werd de nachtmerrie waar
Een lijk viel uit elkaar
En de volgende dag bleek de nachtmerrie ik
Ik was vroeger de machtigste man van heel Rusland
Toen 't hof me verraadde, heeft dat me geraakt
Mijn vloek leek een succes
Helaas, er ontkwam een prinses
Kleine Anja pas op, Raspoetin is ontwaakt
In het holst van de nacht wordt ze gevonden
In het holst van de nacht, 'n vloek en 'n zucht
Ik proef zoete wraak
We volbrengen de taak
In het holst van de nacht -Stopt d'r vlucht
Dag dames. Luister, ik...
Ik voel 'n langzaam herstel van m'n duistere krachten
Geef wat eau de cologne, ik stink als de hel
Alles valt nu op z'n plek
En zij betreurt haar vertrek
Dasvidanya, Anja, prinses
Vaarwel
In 't holst van de nacht kwaad zal d'r treffen
Reken maar dat ik dat doe
In het holst van de nacht weet je al hoe?
Zij ondervindt
Dat de nacht pas begint
In het holst van de nacht
Geeft ze toe
In het holst van de nacht kwaad overwint haar
Vind haar
In het holst van de nacht dan wordt ze moe
Bind haar -Gehoorzaam aan mij
Want de droom is voorbij
In het holst van de nacht
Kom, mijn slaven
Buig voor je leider
Klaar dit kwaad karwei
In het holst van de nacht
Zoek haar, vind haar kruip maar bij d'r
In het holst van de nacht
Buigt ook zij!
Dat mormel mag bij het raam.
Hou op met dat gefriemel. Ga rechtop zitten, je bent 'n groothertogin.
Hoe weet jij nou hoe die zich gedragen?
Ik let op dat soort dingen.
Ik wil je alleen helpen.
Denk je echt dat ik 'n prinses ben?
Dat weet je toch. -Zeg dan niet steeds wat ik moet doen.
Ze laat zich niets vertellen.
Ik kan niet tegen zulke vrouwen.
Het loopt niet zo lekker tussen ons. -Dat vind ik ook.
Fijn dat je je verontschuldigt. -Wat?
Helemaal niet. Ik bedoel...
Hou je mond nou maar. Straks word ik weer boos.
Ik hou me rustig als jij dat ook doet. -Geen probleem.
Goed.
Zul je het missen? -Dat je praat?
Nee, Rusland.
Nee. -Je hoort er thuis.
Ik heb er alleen ooit eens gewoond.
Dan ga je zeker in Parijs thuishoren.
Wat nou, thuis thuis?
Iedereen met een gezond verstand wil dat graag.
En het is ook iets dat je...
Laat maar zitten. -Goed.
Godzijdank ben jij het. Haal hem in godsnaam weg.
Laat haar toch met rust. -Ik? Zij doet het.
Jullie mogen elkaar zonder 't toe te geven.
Wat, dat magere kreng? Ben je gek geworden?
Het was maar een vraag. -Haar mogen? Belachelijk.
Vorige maand waren de reisdocumenten blauw.
Nu zijn ze rood.
Documenten, alstublieft.
Daarom mag ik deze regering niet.
Alles is in het rood. -Wat?
Laten we naar de bagagewagon gaan voor de controleurs komen.
We moeten de trein uit.
Sorry, ik dacht dat je iemand anders was.
O, jij bent 't. Dan geeft het niet.
We moeten weg. -Waar gaan we heen?
Je hebt mijn neus gebroken.
Wat zijn mannen toch kinderen.
Dat gaat prima hier.
Ze bevriest hier nog. -Ze kan in Parijs ontdooien.
De bagagewagon? Is er soms iets met onze documenten, maestro?
Natuurlijk niet, Hoogheid.
Ik zie niet graag dat u tussen al het gewone volk moet zitten.
Wat was dat? -Dat weet ik niet.
Maar dat was de restaurantwagen.
Ga van me af. -Dat probeer ik.
Iemand heeft de locomotief geflambeerd.
Er klopt iets niet.
Blijven jullie hier.
Is er iemand?
We gaan veel te snel.
Er is geen machinist. We moeten springen.
Zei je nou springen?
Na jou. -Goed, we koppelen de wagon los.
Geef een bijl of een moersleutel.
EXPLOSIEVEN
Er moet hier toch wel iets beters liggen.
Daar lukt het wel mee.
Snel.
Wat leer je toch in die weeshuizen?
De remmen doen het niet.
Draai harder.
We hebben genoeg rail voor ons. We komen vanzelf wel tot stilstand.
Wat zei je?
Ik heb een idee. Kom even helpen.
Geef de ketting.
Jij niet. -Vlad kan even niet.
Dat had jij kunnen zijn.
Als we dit overleven, bedank ik je nog wel.
Op hoop van zegen. Hou je vast.
We moesten maar eens uitstappen.
Ik haat treinen. Ik ga er van mijn leven niet meer in.
Rustig nou. Echt, u moet op uw bloeddruk letten.
Mijn neefje Izzie viel op een dag dood neer, midden in een mango.
Aan stress ga je dood. En hij at alleen fruit.
Geen vlees. Geen bloed zelfs.
Hoe heeft ze kunnen ontsnappen?
U hebt gelijk, ik ben er ook kapot van.
De reliekschrijn is stuk.
Idioot.
Rustig aan. Wat zei ik nou net over stress?
Hier heb ik mijn ziel voor verkocht.
Mijn leven, mijn hele bestaan hangt ervan af.
En jij had het bijna kapotgemaakt.
Ik snap het. Als je het breekt, moet je het kopen.
Onthou dat maar goed, ellendig knaagdier.
Geef de vleermuis maar de schuld. -Wat mompel je nou?
Anastasia. Ik wou dat ik het voor u kon doen.
Ik zou haar hier, en daar... En nog eens daar...
Ik zou haar ook een schop verkopen.
Ik heb iets anders in gedachten. Wat verlokkelijkers.
Iets echt gemeens.
Gaan we lopend naar Parijs? -We pakken de boot in Duitsland.
Dus we lopen daarheen? -Nee Hoogheid, we pakken de bus.
De bus.
Wat leuk.
Sophie, lieveling.
Vlady komt eraan.
Wie is Sophie? -Dat is een lief klein slokje.
Een kop warme chocolademelk na 'n lange tocht in de sneeuw.
Vlad, houd je mond over Sophie.
Het is een heerlijk taartje gevuld met opgeklopte room en gelach.
Is het een vrouw of een roomgebakje? -Een volle nicht van de keizerin.
Maar we gingen toch naar de keizerin?
Waarom gaan we naar haar nicht?
Je krijgt de keizerin alleen te zien als je eerst Sophie weet te overtuigen.
Nee, dat doe ik niet.
Je hebt niet gezegd dat ik moet bewijzen dat ik de groothertogin ben.
Me laten zien en er goed uitzien, prima.
Maar liegen? -Dat weet je niet. En als het nou waar is?
Je moet nog iets extra's doen om te ontdekken wie je bent.
Ik vond dat je gewoon tot het einde door moest zetten.
Kijk dan. Zie ik er soms uit als een groothertogin?
Vertel 's, wat zie je daar?
Een mager onbelangrijk kind zonder verleden en zonder toekomst.
Ik zie een onderhoudende en vurige jonge vrouw...
die vaak 'n koninklijk gedrag vertoont zoals alleen koninklijke mensen dat kunnen.
En ik heb heel wat mensen van koninklijke bloede gekend.
Zie je, ik maakte deel uit van het keizerlijk hof.
Ben je klaar om groothertogin Anastasia te worden?
Er ligt niets meer achter je.
Alles ligt in Parijs.
Heren, begin met uw lessen.
Ik weet het nog heel goed.
Jij als kind woonde in 'n paleis aan zee
In welk paleis aan zee?
Geen idee? -Jouw bezit
Jij reed pony, toen was je nog maar twee
Toen ik pony reed?
En dat beest... -Dat was wit.
Je stak je tong uit tot wanhoop van de kok -Sloot hem in 'n hok
Was ik wild? -Als 'n bok
Maar jij werd stil als papa's gezicht betrok
Toe, stel je dat eens voor -Herinner je het feit
Er is zoveel te leren en er is zo weinig tijd
Vooruit. Ga verder.
Dus strek je rug en sta rechtop -Niet lopen, doe ons na en zweef
Ik voel me zo mallotig. Is dit zweven? -Ja, je raakt op dreef
Ik buig als man -Wat doe ik dan?
Je hand ontvangt een kus
Schrijd als dame, doe aldus
Als wij het kunnen leren, moet jij het kunnen leren
In de kortste keren -En blijf proberen
Leer te paraderen, in de rij
Anja, doe maar net als wij
Dus armen in en kin omhoog -En slurp nooit van de stroganoff
Ik walgde van de stroganoff -Gesproken als 'n Romanov
De samovaar. -De kaviaar.
Dessert en dan naar bed?
Pas als jij hebt opgelet
Als wij het kunnen leren, moet jij het kunnen leren
In de kortste keren de feiten leren
Leer te galopperen, zij aan zij
Anja, doe maar net als wij
Nu leren we je de namen van de hofhouding
Deze heet Kropotkin
Schoot Potemkin -In de Botkin
En lieve oudoom Vanja hield van wodka
Snap je, Anja?
De baron van Poesjkin -Was vaak zat
Graaf Anatoli -Had 'n wrat
En Sergei -Had altijd wat
Men zegt dat hij zich overat
En had hij niet 'n rooie kat?
Maar geen van ons vertelde dat
Als jij het ook kan leren, laat mij het dan ook leren
Kende jij die kat dan -Ik weet er wat van
Plotseling voel ik me meer dan knap
Anja, dit is weer 'n stap
Als wij het kunnen leren -Moet jij het kunnen leren
Ik wil 't dan ook leren -In de kortste keren
De feiten leren
Kijk, het doel komt telkens -Dichterbij
Alles is te leren -Bij te leren
Doe maar net als wij
Ik heb een jurk voor je gekocht.
Dat is een tent.
Wat zoek je? -Het Russische circus, het zit er vast nog.
Doe nou maar aan.
Schaakmat.
Geweldig.
Prachtig.
Nu ben je gekleed voor een bal.
Je zult ook voor een bal leren dansen.
Ik kan het niet zo goed.
Een, twee, drie.
Nee Anja, jij leidt hem niet. Hij moet dat doen.
Die jurk is echt mooi.
Vind je? -Ja.
Aan 't hangertje zag ie er goed uit, maar jou staat ie beter.
Je moet hem dragen. -Dat doe ik toch?
O, natuurlijk.
Ik maak alleen maar een...
Compliment?
Natuurlijk, ja.
Van een, twee, drie, ik kijk en zie
Opeens een gouden glans
Ik zag direct, zij is perfect geboren voor die kans
Zij krijgt succes, ik gaf haar les
Maar dacht niet aan romance
Ach, dit moest gebeuren
Vlady, je mag niet zeuren
Jij vroeg tenslotte ook om die dans
Ik ben een beetje duizelig.
Zoiets als onvast?
Ik ook.
Vast van al dat draaien.
Laten we maar even stoppen.
We zijn al gestopt.
Anja, ik... -Ja?
Je doet het prima.
Gaat het? -Ja, hoor.
Ik zie alleen scheel van jaloezie. Kijk hem dan. Hij slaapt overal doorheen.
Een mooi juwelenkistje, hÃ¨?
Juwelenkistje.
Weet je zeker dat het dat is?
Wat kan het anders zijn?
Nou, iets anders. Iets speciaals.
Het heeft met een geheim te maken.
Kan dat? -Alles kan.
Jij hebt Dimitri toch leren walsen?
Slaap lekker, Uwe Majesteit.
Droom maar lekker, Pooka.
Daar is ze, meester.
Ze ligt lekker in haar bedje te slapen.
Droom maar zacht, prinses.
Ik kruip je gedachten binnen, waar je me niet kunt ontsnappen.
Kom mee.
Pooka, wat is er?
Hallo, zonnestraaltje.
Spring erin.
Anja. Niet doen.
Anja, nee!
Ja, spring.
De vloek van de Romanovs.
Spring.
Anja, wakker worden.
Word wakker.
De vloek van de Romanovs. -Waar heb je het over?
Ik zie de hele tijd zo veel gezichten.
Je had een nachtmerrie.
Nu ben je weer veilig.
Nee.
Rustig, meester.
Hou uw hoofd er nou bij.
Je hebt gelijk.
Ik ben weer rustig.
Ik ben harteloos.
Ik heb totaal geen gevoelens. -Meneer?
Ik zie het opeens helemaal duidelijk voor me.
Ik moet haar zelf vermoorden.
Met uw eigen handen? -Dat zeggen ze toch altijd?
Als je wilt dat iets goed gedaan wordt...
Dan moet u boven komen.
Precies.
Ik heb zulke prettige herinneringen aan Parijs.
Het zal heerlijk zijn om de laatste Romanov met mijn eigen handen te vermoorden.
Ik moet gaan. -U bent dood, u valt aan stukken.
Hoe wilt u nou heelhuids in Parijs aankomen?
Met de trein, dacht ik zo.
O, ja. Ik weet het nog zo goed.
Oom Yashin kwam uit Moskou.
Oom Boris kwam uit Odessa.
En elke lente... -Picknickten we 's zondags aan de kust.
Heb je niets beters te doen?
Je moet nu gaan. Dag hoor.
Genoeg, genoeg.
Wat jammer nou. Ik dacht dat zij eindelijk echt was.
Ze was echt, menselijk, maar niet een van onze echte.
We trappen er niet meer in.
Ik ga echt heel moeilijke vragen bedenken.
Nee.
Mijn hart kan er niet meer tegen.
Ik wil niemand meer zien die zegt dat ze Anastasia is.
Waar komt oom Boris vandaan? -En als Sophie me niet herkent?
Jawel, jij bent Anastasia.
Drie dagen geleden had ik helemaal geen verleden
en nu probeer ik me een heel leven te herinneren.
Daarom ben ik er. Waar komt oom Boris vandaan?
Moskou?
Sophie Stanislovskievna Somorkov-Smirnoff!
Vladimir Vanja Voinitsky Vasilovich!
Wat een verrassing.
Kijk toch 's. Wat onbeleefd van me.
Kom binnen, iedereen.
Ik sta te trillen van verbazing en van de verrassing.
Dit is de Keizerlijke Hoogheid de groothertogin Anastasia Nikolayevna.
Lieve hemel.
Ze lijkt er zeker op.
Maar een heleboel andere ook.
Waar ben je geboren? -In het paleis Peterhof.
Correct. Hoe drinkt Anastasia haar thee?
Ik hou alleen van warm water en citroen.
Deze laatste vraag zul je vast heel onfatsoenlijk vinden...
maar dat moet je maar verdragen.
Hoe ben je ontsnapt toen het paleis werd bestormd?
Er werkte een jongetje in het paleis.
Hij maakte een muur open.
Het spijt me, wat een onzin.
Muren die opengaan.
En, is ze een Romanov?
Ze heeft wel alle vragen beantwoord.
Hoor je dat, kind? Het is je gelukt.
Wanneer gaan we naar de keizerin? -Dat gebeurt helaas niet.
Zeg dat nog eens.
De keizerin wil er niet van horen.
Sophie, mijn heldere diamant...
je kunt toch zeker zorgen voor een kort onderhoud met de keizerin?
Ik ga pas opzij tot ik een antwoord krijg.
Alsjeblieft.
Hou je van het Russische Ballet? Ze treden vanavond op in Parijs.
De keizerin en ik zijn er dol op.
We missen geen enkele voorstelling.
Het is ons gelukt.
We zien de Keizerlijke Hoogheid vanavond.
We krijgen de tien miljoen roebel.
We worden...
Het is de prinses. -Anja was geweldig gewoon.
Ik geloofde haar zelfs bijna. En Sophie...
Sophie wil met ons gaan winkelen voor het ballet.
Winkelen in Parijs. Niet te geloven.
L'amour.
Welkom, mijn vriend, in Parijs
Hier is je toegangsbewijs
Een roos, pak hem maar aan
Joie de vivre, nee we gaan
Hier nooit meer vandaan, voor geen prijs
Parijs zingt de wijs van je hart
Ga mee want l'amour wacht met smart
Je loopt twee aan twee -Langs de Champs ElysÃ©es
Opeens breekt het grijs, zingt Parijs met je mee
Paris zingt de wijs van mon coeur
Zelfs Freud droomt ervan, krijgt 'n kleur
Je vliegt als 'n ster -Naar de Folies BergÃ¨re
De kunst die de wereld verwart
Parijs zingt de wijs van je hart
Als het even kan, gaan Fransen dansen
Raak hier in de ban van de cancan
In de Moulin Rouge, daar droomt een man van
Waar men de cancan kan
Waar de cancan kan
Parijs zingt de wijs van haar jeugd
Daar heeft zij zich lang op verheugd
Het loopt op z'n eind
Mijn prinses, jij verdwijnt
Parijs zingt de wijs van je hart
Een liefde op maat gaat van start
Je danst een gedicht -Dat is het beeld dat ik koos
De stad van het licht -En een roos is een roos
L'amour vind je hier Ã¡ la carte
Parijs zingt de wijs
Van haar...
Hart
We hoeven nergens zenuwachtig om te zijn.
Ze is de prinses. -Dat weet ik wel. Maar...
Nee, je weet het niet.
Ik was dat jongetje in het paleis.
Ik maakte de muur open. Ze is het echt.
Dan heeft onze Anja haar familie gevonden.
We hebben de erfgename van de Russische troon gevonden.
En jij... -Verdwijnt voorgoed uit haar leven.
Maar... -'n Prinses trouwt niet met 'n keukenhulp.
Ja, maar...
We gaan er gewoon mee door alsof er niets is veranderd.
Je moet het haar vertellen.
Wat moet je me vertellen?
Hoe mooi je eruitziet.
Nou, bedankt.
Kijk, daar is ze.
Ik hoop zo dat ze me nog kent.
Het komt allemaal goed.
Kom, we moeten gaan.
Ontspan je nou, dat lukt je heus wel.
Diep ademhalen. Het komt allemaal goed.
Wacht even hier. Ik ga je binnen voorstellen zoals het hoort.
We hebben samen heel wat meegemaakt.
Ik wilde alleen maar...
Je bedanken.
Ja. Bedankt voor alles.
Anja, ik...
Ik ben...
Ik wil je veel succes toewensen.
Veel succes.
Daar gaat ie dan.
Zegt u tegen Hare Majesteit de keizerin
dat ik haar kleindochter Anastasia gevonden heb.
Ze wacht buiten op haar.
Het spijt me vreselijk, maar de keizerin wil niemand zien.
Zeg die brutale jongeman...
dat ik meer dan genoeg Anastasia's heb gezien.
Ga nu maar. -Ik wil alleen...
Ik wil graag de rest van mijn eenzame leven met rust gelaten worden.
Ik breng je naar de deur.
Kom maar mee.
Uwe Majesteit, ik wil u geen pijn doen.
Ik heet Dimitri. Ik werkte in het paleis.
Die heb ik nog niet gehoord.
Wacht. Gaat u nou niet weg. Luistert u even...
Ik weet waar je op uit bent. Ik heb het al eerder gezien.
Mannen die jonge vrouwen koninklijke manieren leren.
Maar als Uwe Majesteit nu even luistert... -Heb je me niet gehoord? Genoeg.
Het kan me niet schelen hoe zeer dit meisje er nu uitziet zoals zij...
praat of zich gedraagt zoals zij.
Het blijkt altijd niet waar te zijn.
Maar nu wel. -Dimitri. Ik heb over je gehoord.
Jij bent die bedrieger uit Sint-Petersburg...
die audities hield om een dubbelgangster van Anastasia te vinden.
We komen helemaal uit Rusland om... -Anderen zelfs uit Timboektoe.
Nee, u vergist zich.
Hoeveel pijn wil je een oude vrouw voor geld aandoen? Haal hem weg.
Maar het is echt Anastasia. Praat u toch met haar.
Het was allemaal gelogen, hÃ¨?
Heb je mij gebruikt?
Om haar geld te krijgen?
Nee. Zo is het wel begonnen, maar nu helemaal niet meer.
Jij bent echt Anastasia.
Echt. -Hou op.
Je hebt vanaf het begin gelogen.
Ik geloofde je niet alleen, maar...
Toen jij het had over de muur die openging en dat jongetje...
Luister. Dat was...
Ik wil niets meer horen over wat ik gezegd heb of me herinnerde. Laat me met rust.
Anja, je moet de waarheid weten.
Uwe Majesteit.
Ilya, rij zachter. -Ik ben Ilya niet.
En ik ga niet zachter rijden.
Tot u naar me luistert. -Jij!
Hoe durf je? Ik wil dat je meteen stopt.
Stop.
U moet met haar praten.
Kijkt u alleen naar haar.
Ik wil geen moment langer lastiggevallen worden.
Herkent u dit?
Hoe kom je daaraan?
Ik weet dat u geleden hebt, maar zij is vast net zo eenzaam als u geweest.
Jij deinst ook nergens voor terug, hè?
Ik ben net zo koppig als u.
Ga weg, Dimitri.
Sorry, ik dacht dat u...
Ik weet heel goed wie je verwachtte. Wie precies ben jij?
Ik hoopte dat u mij dat kon vertellen.
Ik ben oud.
Ik ben het moe om telkens bedrogen te worden.
Ik wil u niet bedriegen.
Het geld interesseert je zeker ook niet?
Ik wil alleen weten wie ik ben.
Of ik bij een familie thuishoor of niet.
Uw familie.
Je bent een heel goede actrice. De beste tot nu toe.
Maar ik heb er genoeg van.
Pepermunt? -Olie voor mijn handen.
Ik gooide de fles om.
Het kleed was drijfnat en rook voorgoed naar pepermunt.
Net zoals u.
Ik lag altijd op dat kleed en miste u vreselijk als u wegging.
Toen u hier kwam, in Parijs.
Wat is dat?
Dit? Dat heb ik altijd al gehad, zelfs voor ik me kan herinneren.
Mag ik?
Dat was ons geheim.
Van mijn Anastasia en van mij.
De muziekdoos.
Om me in slaap te zingen als u in Parijs was.
Ik zing mee in je dromen
Straks ben jij
Thuis bij mij
Voor december zal komen
Mijn Anastasia.
Bartok, haal een kam voor me.
En eau de cologne. Ik wil er piekfijn uitzien.
Dat duurt wel even. -Schiet op dan. We gaan naar een feest.
Een feest in Parijs? -Precies.
Dan leer ik u de laatste danspassen. Dat doet u zo...
En dan slaan je heupen op hol. Hartstikke leuk.
We laten groothertogin Anastasia er even van genieten.
Laat toch zitten. -En dan vermoorden we haar.
Haar vermoorden? En dat hele feest dan?
Dan vermoorden we haar. We vermorzelen haar op het hoogtepunt van haar glorie.
Daar gaan we weer met dat vermorzelen.
Ik smeek u, laat dat kind toch zitten en geniet van het leven.
Ik zal heus wel van het leven genieten.
Van het hare.
Nu weet ik weer hoeveel ik van ze hield.
Ze zouden niet willen dat we in 't verleden leefden, nu we elkaar gevonden hebben.
Kijk. Die tekening heb ik van jou gekregen.
Weet je nog?
Ja, ik was zo kwaad op Olga.
Ze zei dat ik eruitzag als een varken op een ezel. Ze had gelijk.
Als je lacht, hoor ik mijn Nicky weer, je lieve vader.
Maar je bent net zo mooi als je moeder, Alexandra...
keizerin van heel Rusland.
Hebt u mij geroepen, Hoogheid?
Tien miljoen roebel, zoals beloofd, met mijn dank.
Ik neem uw dank aan, maar het geld hoef ik niet.
Wat wil je dan?
Helaas niet iets wat u kunt geven.
Jongeman, waar heb je die muziekdoos gevonden?
Jij was dat jongetje, hè? Die bediende die ons liet ontsnappen.
Jij hebt haar en mijn leven gered en haar aan mij teruggegeven.
En toch wil je geen beloning.
Niet meer. -Waarom ben je van gedachten veranderd?
Mijn hart dacht er anders over.
Ik moet gaan.
Heb je je beloning binnen? -Ik ben hier klaar.
Jongeman, buig en spreek haar aan als 'Uwe Hoogheid'.
Nee, dat hoeft niet.
Uwe Hoogheid, ik ben blij dat u gevonden hebt waar u naar zocht.
Dat geldt ook voor jou.
Tot ziens dan maar, Uwe Hoogheid.
Tot ziens.
Je ziet er prachtig uit.
Mag ik? Vast wel, je bent een geweldige hond.
Als je nog eens in Sint-Petersburg bent, moet je langskomen.
Dag, Vlad.
Mijn jongen.
Je vergist je. -Voor Ã©Ã©n keer doe ik iets goed.
Dag, mormel.
Ik kan niet blijven, ik hoor hier niet.
Hij is er niet. -Dat weet ik.
Wie niet, grootmama? -Een opmerkelijke jongeman...
die 'n muziekdoos gevonden heeft.
Hij is vast zijn beloning zo snel mogelijk aan het uitgeven.
Kijk ze eens dansen.
Je bent geboren in deze wereld van glinsterende juwelen en mooie titels.
Maar ik vraag me af of je deze wereld werkelijk wilt.
Natuurlijk wel. Ik heb gevonden wat ik zocht.
Ik weet nu wie ik ben.
Ik heb u gevonden.
Ja, dat klopt.
En ik zal er altijd voor je zijn.
Maar is het genoeg?
Lieverd.
Hij heeft het geld niet aangenomen. -O, nee?
Te weten dat je leeft, te zien wat voor vrouw je geworden bent...
maakt me gelukkiger dan ik voor mogelijk had gehouden.
Waar je ook voor kiest...
we hebben altijd elkaar nog.
Grootmama, kunt u me niet vertellen...
U bent aan de beurt.
Pooka? Kom hier.
Daar ben je dan.
Uwe Keizerlijke Hoogheid.
Kijk eens hoe we in tien jaar veranderd zijn.
Jij bent een prachtige jonge bloem.
En ik...
Een rottend lijk. -Dat gezicht.
Dat is voor het laatst op een dergelijk feest gezien.
Een vloek. -Gevolgd door 'n tragische nacht op 't ijs.
Weet je nog?
Raspoetin?
Kapotgemaakt door jouw verachtelijke familie.
Maar alles wat je doet komt naar je terug, en weer terug en weer terug.
Ik doe hier niet aan mee. Hier komen tranen van.
Ik ben niet bang voor jou. -Dat komt nog wel.
Heb je zin om onder het ijs te zwemmen?
Je laatste uurtje heeft geslagen.
Niemand kan je redden. -Wedden van wel?
Als we dit overleven, bedank ik je nog wel. -Straks.
Wat schattig.
Weer samen, voor de laatste keer.
Dat wordt een leuk ritje.
Kijk uit.
Dasvidanya, Uwe Hoogheid.
Hou je vast.
Eindelijk sterft de laatste Romanov.
Lang leve de familie Romanov.
Goed.
Ik had het zelf niet beter kunnen zeggen.
Dit is voor Dimitri.
Geef terug. -En dit voor mijn familie.
Ik scheur je aan stukken. -En dit is voor jou.
Dasvidanya.
Nee, niet doen.
Sorry. -Ja, ik weet het wel.
Alle mannen zijn kinderen.
Ik dacht dat je naar Sint-Peters... -Dat klopt.
Je hebt de belo... -Dat kon ik niet.
Waarom niet? -Omdat ik...
Ze wachten op je.
Lieve grootmama, wens me succes.
We zullen gauw weer samen in Parijs zijn.
Ze zijn samen weggelopen.
Wat romantisch.
Wat een geweldig einde.
Nee, een geweldig begin.
Weet je wat? Wow.
Tot ziens, allemaal.