Alles gereed? Je weet wat je instructies zijn.
Alles in orde, Mrs Ho?
Het eten is om half acht klaar.
Goedenavond. -Ik weet niet of...
U wordt verwacht, kolonel. Zal ik uw jas aannemen?
Kolonel Mustard, nietwaar? -Nee, ik heet...
Doet u mijn werkgever vanavond een genoegen en gebruik een alias.
En wie bent u? -Wadsworth, meneer. De butler.
Yvette, bezorg de kolonel alles wat hij wenst.
Voor zover het redelijk is, natuurlijk.
Wadsworth, ik wilde...
Welkom, mevrouw. U wordt verwacht.
Weet u wie ik ben? -U wordt voorgesteld als Mrs White.
Ja, dat stond ook in de brief. Maar waarom?
Mag ik u voorstellen? Yvette, de huishoudster.
Ik zie dat u elkaar kent.
Wilt u een lift? -Ja, graag.
Bedankt. Ik ben laat voor een etentje. -Ik ook. Waar moet u heen?
Even kijken... Hill House, langs Route 41.
Laat eens zien. Daar ga ik ook heen. Ik heb net zo'n brief gekregen.
En dit is Mrs Peacock. -Hoe maakt u het?
Yvette, kijk of we aan tafel kunnen zodra alle gasten zijn gearriveerd.
Is dit waar Mr Boddy verblijft? -U moet Mr Green zijn.
Zit.
Niet u, meneer.
Het moet die oprit zijn.
Dat moet het zijn.
Waarom staat de auto stil? -Hij is bang.
Wat een godverlaten oord.
Professor Plum en Miss Scarlet.
Ik wist niet dat u elkaar kende. -Dat doen we ook niet.
Mag ik professor Plum en Miss Scarlet voorstellen?
U hebt allemaal een pseudoniem.
Niemand van u wordt bij z'n echte naam genoemd.
Etenstijd.
Sorry, ik ben een beetje onhandig.
Er staan naambordjes klaar. Neemt u alstublieft plaats.
Is dit uw plaats? -Nee, ik ben de butler.
Wat doet u dan precies? -Ik butler.
Ik bestier de keuken en de eetzaal. Ik hou alles netjes.
Wat is het idee achter dit etentje?
Vraag niet waarom, doe je plicht en sterf.
Sterf? -Ik citeer Tennyson, meneer.
Geef mij maar Kipling. 'Het vrouwtje is veel dodelijker dan het mannetje.'
Houdt u van Kipling? -Ik eet alles.
Haaienvinnensoep.
Voor de gastheer? -Voor de laatste gast: Mr Boddy.
Ik dacht dat hij de gastheer was. -Ik ook.
Wie is dan de gastheer, Mr Wadsworth?
Ik begin nu het nog heet is. -Wacht toch op hem.
Ik hou wel iets warm voor hem. -Wat had je in gedachten?
Iemand moet het ijs breken, dus laat mij maar.
Ik ben vaak gastvrouw, vanwege m'n man.
Het is altijd ongemakkelijk als je elkaar voor het eerst ontmoet.
Dus ik ga graag als eerste van start.
Ik heb geen idee wat we hier doen, wat ik hier doe, en wat dit betekent.
Maar ik ga me zeker vermaken en ik ben benieuwd.
Deze soep is verrukkelijk, nietwaar?
U zei dat u vaak gastvrouw bent vanwege uw man.
Dat hoort er nou eenmaal bij als je de vrouw bent van een...
Ik vergat dat we niks mogen zeggen, al zie ik niet waarom.
Ziet u dat niet? -Ik weet wie u bent.
Zegt u het ons? -Hoe weet u dat?
Ik werk ook in Washington.
Bent u de vrouw van een politicus? -Inderdaad.
Kom op, dan. Wie is uw echtgenoot?
En wat doet uw man? -Niks.
Hij ligt de hele dag op z'n rug. -Dat klinkt als vermoeiend werk.
Het spijt me.
Ik ben nogal onhandig. -Kijk uit.
Excusez-moi.
Een van m'n lievelingsgerechten. -Dat weet ik, mevrouw.
Wat doet u in Washington, Mr Green?
Hoe kunnen we kennismaken als we niks over onszelf vertellen?
Misschien wil hij dat niet.
Ik weet het niet, maar als ik niks zou zeggen...
Zouden we hier nu in stilte zitten.
Heeft u angst voor de stilte? -Ja... Nee, hoezo?
U lijdt schijnbaar aan wat wij 'spraakdrang' noemen.
Wie is 'wij'? Bent u psychiater?
Ik weet inderdaad vrij veel over de psychiatrie.
Bent u arts? -Ik oefen m'n vak niet uit.
Maar oefening baart kunst. Mannen moeten meer oefenen, vindt u niet?
Wat doet u dan? -Ik werk voor de Verenigde Naties.
Nog een politicus.
Ik werk voor een tak van de VN, de wereldgezondheidsorganisatie.
Wat is uw terrein? -Gezinsplanning.
Bent u een echte kolonel? -Zeker.
En woont u niet toevallig ook in Washington?
Hoe weet u dat? Kennen we elkaar?
Ik heb u wel eens gezien, maar u mij wellicht niet.
Woont u ook in Washington? -Absoluut.
Woont iedereen hier in Washington? -Ik niet.
U werkt voor de Verenigde Naties, dat is een overheidsambt.
Werkt iemand hier niet voor de overheid?
Waar is de gastheer en waarom zijn we hier?
Goedenavond. U werd al verwacht.
Sluit u me in? Ik wil de sleutel wel. -Over m'n lijk.
Zal ik uw tas nemen? -Nee.
Er zit zeker bewijsmateriaal in. -Louter verrassingen, m'n vriend.
Dames en heren, mag ik u Mr Boddy voorstellen?
Wat doen ze hier? -Dineren.
Neemt u plaats, Mr Boddy. -Dank u wel.
Nee, neem maar weer mee, schatje.
Ik eis een verklaring. Waarom zijn we hiernaartoe gehaald?
Ik meen dat we allemaal een brief hebben ontvangen.
In de mijne staat: 'U doet er goed aan te komen...
omdat Mr Boddy een eind zal maken aan een slepende financiële kwestie. '
Getekend: 'Een vriend'. -Ik heb er ook zo een.
Wij ook, nietwaar? -Ik kreeg ook een brief.
Nee, Yvette. Ik heb net gegeten. -Kent u haar?
We kennen elkaar al langer, nietwaar?
Mr Boddy, kreeg u dezelfde brief?
Heeft iemand van u interesse voor fruit of dessert?
Dan gaan we naar de studeerkamer voor koffie en cognac.
De mysterieuze gastheer zal z'n intenties daar onthullen.
Er is hier niemand. -Help uzelf en neem plaats.
na het diner openen
Heeft u er bezwaar tegen als ik rook?
Ik heb opdracht uit te leggen wat u allen gemeen heeft.
Of wilt u de eer, Mr Boddy?
Hoezo? Weten ze wie ik ben? -Dat geloof ik niet.
Het is een grap. Laten we gaan. -U kunt het huis niet uit.
Nee? Wie houdt me tegen? -Er is geen uitweg.
De ramen en deuren zijn vergrendeld.
U kunt ons niet gevangen houden. -Dames en heren.
Gaat u terug naar de studie. Er volgt een volledige uitleg.
U ook, Mr Boddy.
De andere kant op.
U komt er niet uit. -Het is maar glas.
U heeft allen één ding gemeen. U wordt allemaal gechanteerd.
U betaalt veel geld aan iemand die dreigt u te verraden.
En niemand van u weet wie u chanteert.
Dat is belachelijk. Niemand kan mij chanteren.
Mijn leven is een open boek. Ik heb nog nooit iets misdaan.
Wil iemand anders ontkennen?
Iedereen zit in hetzelfde schuitje, dus ik kan in detail treden.
Ik kreeg opdracht dat ook te doen. Dank je, Yvette.
Kunt u ons die vernedering besparen? -Het spijt me.
Professor Plum. U was ooit psychiater.
U hielp moordlustige paranoici met grootheidswaanzin.
Nu werk ik voor de VN. -Hetzelfde werk.
Maar niet als geneeskundige.
Z'n vergunning werd ingetrokken. -Waarom?
Hij deed foute dingen met vrouwelijke patiënten.
Wat een smeerlap. -Is dat een moreel waardeoordeel?
Rechtvaardigt u de steekpenningen die u aanneemt voor uw man z'n stem?
Er is niks mis met betaald advies. -Misschien niet als je het aangeeft.
Maar als het in gebruikte biljetten op openbare wc's wordt overhandigd?
Dan riekt het. -Kent u het herentoilet?
Dus is het waar? -Het is gelogen.
Dat stelt ons echt gerust.
Maar u betaalt nu ruim een jaar om dat gerucht uit de kranten te houden.
Ik word ook gechanteerd om een leugen.
Ik ook.
Ik niet? -U niet?
Ik word wel gechanteerd, maar om iets wat ik gedaan heb.
Wat heeft u gedaan?
Mijn dienstverleningsbedrijf bezorgt heren gezelschap van jonge dames.
Wat is uw nummer?
Hoe weet u waar de kolonel woont? Is hij uw cliënt?
Welnee. -Ik vroeg Miss Scarlet.
Ontken het. -Het is niet zo.
Is dat zo? -Nee.
Het is waar. -Dubbele ontkenning.
Heeft u foto's? -Klinkt als een bekentenis.
U heeft uzelf ontmaskerd.
Probeert u me belachelijk te maken?
U heeft mijn hulp niet nodig. -Precies.
Wat is er zo erg aan als de kolonel een bordeel bezoekt?
Dat doen de meeste soldaten.
Hij heeft een hoge functie op het Pentagon.
U rijdt in een nogal dure auto voor een kolonel.
Ik heb geld geërfd in de oorlog, toen ik m'n ouders ben verloren.
Mrs White, u betaalt de chanteur al...
sinds de geheimzinnige dood van uw man.
Wat is daar grappig aan? -Hij ligt op z'n rug in een kist.
Ik heb hem niet vermoord. -Waarom betaalt u dan?
Ik wil geen schandaal. We hadden ruzie in het openbaar.
Hij was door het dolle heen. Hij was gek.
Hij dreigde me te vermoorden, in het openbaar.
Waarom zou hij dat doen? -Hij bedreigde haar in het openbaar.
Was dat zover als het ging? -Verder dan moord gaat niet.
Maar hij is doodgegaan, niet u. -Wat deed hij voor werk?
Hij was wetenschapper. Kernfysicus.
Wat voor man was het?
Stompzinnig optimistisch. Doodgaan was vast een schok.
Hij werd thuis aangetroffen. Z'n hoofd was eraf, net als z'n...
U weet wel.
Ik was naar de film geweest. -Mist u hem?
Er is leven na de dood. Nu hij dood is, heb ik een leven.
Uw eerste man is ook verdwenen. -Dat was z'n werk. Hij was illusionist.
Maar hij verdween voorgoed. -Hij was geen goede illusionist.
Ik wil graag iets zeggen.
Ik ga niet wachten tot Wadsworth me ontmaskert.
Ik werk voor Buitenlandse Zaken. En ik ben homoseksueel.
Ik schaam me daar niet voor.
Maar ik moet het geheimhouden, anders raak ik m'n baan kwijt.
Dank u wel.
Nu Mr Boddy nog. -Wat heeft u te verbergen?
Kunt u dat niet raden? Hij is degene die u chanteert.
Vuilak. -Niet vechten.
Kom op dan.
Heren. -Eerlijk vechten of helemaal niet.
Hij maakte me uit voor vuilak.
Was dat echt nodig, Mrs White? -Wacht. De politie is onderweg.
Mijn carrière is zeer gevoelig voor...
Chantage gedijt door geheimhouding.
U erkent dat hij u chanteert.
Geef hem aan bij de politie en u bent ervan af.
Zo makkelijk gaat dat niet. U zult het nooit aangeven.
Ik wel. Ik heb bewijzen. Dit gesprek wordt opgenomen.
Dat heeft geen rechtsgeldigheid.
De politie zal er in drie kwartier zijn.
Vertel ze de waarheid en Mr Boddy gaat de gevangenis in.
Waar gaat u nu heen? -Ik ga ze helpen beslissen.
Ik haal m'n tas even.
Wie raadt wat hierin zit? -Bewijzen tegen ons, zonder twijfel.
Wist u dat wij hier zouden zijn?
Wat wist u er dan van? -Dat de zaak besproken zou worden.
En als ik niet kwam, zou Wadsworth de politie informeren.
Dus kon ik weinig anders doen dan m'n opwachting maken.
Neem me niet kwalijk.
Maak maar open. -Waarom ook niet?
Ik ontvang graag cadeautjes van onbekenden.
Een kandelaar? Waarvoor dient hij?
U heeft nu allemaal een dodelijk wapen in handen.
Als u me aangeeft bij de politie, wordt u publiekelijk te schande gezet.
Daar zorg ik wel voor in de rechtbank.
Maar als iemand van u Wadsworth nu doodt...
weet niemand ervan, behalve wij zeven.
Hij heeft de sleutel van de voordeur.
Hij zei dat die alleen opengaat over zijn lijk.
Ik stel voor z'n aanbod aan te nemen.
De enige manier om uit de publiciteit te blijven is door Wadsworth te doden.
Nu.
Dat is Wadsworth niet. -Leeft hij nog?
Achteruit. Geef hem ruimte. Laat me eens kijken.
Hij is dood.
Wie had het pistool? -Ik heb niet geschoten.
U had het pistool. Wie heeft er dan geschoten?
Niemand. Geen schotwond. Iemand greep ernaar en het ging af.
Kijk, de kogel heeft de vaas gebroken.
Neem me niet kwalijk.
Hij heeft gelijk. Er zit een kogelgat in de muur.
Hoe is hij gestorven? -Geen idee. Ik ben geen patholoog.
Het moet een van ons geweest zijn. -Niet ik.
Ik moet iets drinken.
Misschien is hij vergiftigd.
Mrs Peacock, alstublieft. Er is niks aan de hand.
We weten niks zeker. Ga zitten.
Ik moest haar geschreeuw stoppen.
Was de cognac vergiftigd? -Ik weet het niet.
En we zullen er nooit achter komen. -Of zij moet ook doodgaan.
Hij zit op slot. -Doe open.
De moordenaar. -Schreeuwend?
Het slachtoffer dan. Yvette. -Mijn god.
Je leeft. -Niet dankzij u.
U sloot me op met de moordenaar. -Dus de moordenaar is hier.
Waar? -Waar? Hier.
Hij of zij staat vlak voor onze neus. Mrs White had gelijk. Het is een van u.
Hoe weet je wat ze zei? -Ik luisterde af.
Waarom schreeuwde je in je eentje? -Ik ben bang.
Ik heb ook van de cognac gedronken. Ik wil hier niet in m'n eentje blijven.
Kom met ons mee. -Naar de moordenaar?
Met een groep is het veiliger.
Geen idee hoe hij gestorven is?
Dit is verschrikkelijk. Zo had ik het niet bedoeld.
Niet wat u had bedoeld? -Dus u bent niet de butler?
Ik ben butler, maar niet de butler. Ik was zijn butler.
Hoezo was hij laat als hij de gastheer was?
Ik heb u uitgenodigd. Het was allemaal mijn idee.
Wacht even. Ik begrijp het niet.
Waarom zijn we hier? Hielp u hem ons te chanteren?
Absoluut niet. -Legt u het dan maar uit.
Gaat u alstublieft zitten.
Dat ik z'n butler was, is waar, maar misleidend.
Ik was z'n butler, maar die betrekking kwam niet tot een einde met zijn dood.
Wanneer dan wel? -Toen m'n vrouw zelfmoord pleegde.
Zij werd ook gechanteerd door deze verfoeilijke man.
Hij haatte haar om dezelfde reden dat hij u haat.
Hij vond u allen uiterst on-Amerikaans.
Sorry. -Hij vond het ontoelaatbaar...
dat een senator een corrupte vrouw had, een arts patiënten misbruikte...
een vrouw haar man de vernieling in dreef, enzovoort.
Waarom gaf hij ons dan niet aan, als hij zo'n patriot was?
Hij besloot wat aan z'n informatie te verdienen. Dat is uiterst Amerikaans.
Wat was uw rol in dit alles? -Ik was ook slachtoffer.
Tenminste, m'n vrouw. Sommigen van haar vrienden waren...
socialisten. -Mijn god.
We maken allemaal wel eens fouten.
Mr Boddy eiste dat ze haar vrienden zou verraden.
Ze weigerde en hij chanteerde ons, maar we waren blut.
Dus moesten we voor niks werken, als zijn slaven.
Om een lang verhaal kort te maken... -Te laat.
Na de zelfmoord van m'n vrouw wilde ik gerechtigheid.
Mr Boddy moest achter de tralies.
De beste manier om te bereiken dat niemand meer de dupe zou zijn...
was door u allen samen te brengen, Mr Boddy te confronteren...
en hem over te dragen aan de politie.
Nu is alles duidelijk. -Behalve wie z'n moordenaar is.
We moeten erachter komen voor de politie er is.
Die kunnen we nu niet gebruiken. -Hoe weten we nu wie van u het was?
Hoezo 'wie van u'? -Ik was het niet.
We hadden allemaal de kans en het motief.
Geweldig. -Was het wel een van ons?
Wie anders? -Wie is er verder nog?
De kokkin.
Hier is ze niet.
Ik heb het niet gedaan.
Kan iemand me helpen? Help me, alstublieft.
Bewijsmateriaal, niet aanraken. -We moeten uitvinden wie de dader is.
Verklaar het maar, Wadsworth. -Waarom ik?
Hoezo de kokkin? -Het eten ging best.
Hoe kunt u grapjes maken? -Het is m'n afweermechanisme.
Fijne afweer. Als ik de dader was, zou u het volgende slachtoffer zijn.
Ik zei 'als'.
De enige erkende moordenaar is zij. -Ik heb niks erkend.
Hoeveel echtgenoten heeft u gehad?
Vijf. Niet meer dan dat.
Net Kleenex. Zacht, stevig en wegwerpbaar.
U nagelt ze stuk voor stuk aan het kruis.
Het kruis is een man z'n zwakste plek. -Precies.
Als u het niet was, wie dan wel? Wie had de dolk? U, Mrs Peacock.
Maar ik heb hem neergelegd. -Wanneer?
Ik weet het niet... Voor ik flauw viel, of daarna.
Maar ieder van u heeft hem kunnen pakken.
Ik stel voor de kokkin naar de studeerkamer te brengen.
Waarom? -Als butler wil ik een nette keuken.
Kijk. Het lijk is weg.
Waar staren jullie naar? Wat ziet u? -Geen lijk.
Wat bedoelt u? -Geen lijk. Mr Boddy's lijk is weg.
Was hij niet dood? Wisten we dat maar zeker.
Z'n hoofd eraf, zeker? -Wat vinnig.
Waar is hij? -Laten we maar zoeken.
Hij kan niet dood geweest zijn. -Hij was dood. Althans, dat dacht ik.
Wat maakt het ook uit? -Het zal hem nogal wat uitmaken.
Misschien is er leven na de dood. -Net zomin als seks na het huwelijk.
Misschien heeft Mr Boddy de kokkin vermoord.
Hoe dan?
Als u me excuseert, ik moet... Is er een toilet in de hal?
Oui, oui, madame. -Ik ga even m'n neus poederen.
Wat is dit?
Dat zijn de foto's waar de kolonel naar vroeg.
Wilde u hem gaan chanteren? -Zeker niet.
Ik wilde ze aan de kolonel geven zodra Mr Boddy ontmaskerd was.
Beeldig. Wilt u ze zien? Ze zijn shockerend.
Ik ben een dame. -Wat weet een dame van zulke foto's?
Wat voor foto's zijn het? -Geef hier.
Ik vrees dat ze mij ook aangaan. -Laat eens zien.
Niemand kan zo'n positie aannemen. -Natuurlijk wel. Ik laat het u zien.
Ga van me af.
Mr Boddy. Hij heeft haar aangevallen.
Nee, hij is dood. -Mr Boddy, dood? Alweer?
Mijn god. -Ze valt flauw.
Vang haar op. -Laat mij maar. Val in m'n armen.
Sorry. -U heeft bloed aan uw handen.
Ik heb het niet gedaan.
Het zijn nieuwe verwondingen.
Nu is hij zeker dood. Waarom tweemaal?
Zo onnodig. -Dat is nou 'overkill'.
Psychotisch. -Of hij was niet dood.
Wat maakt het uit? -Dat onderzoeken we.
Wie hem doodde, waar en waarmee. -Niet schreeuwen.
Ik schreeuw niet.
Goed, ik schreeuw wel. Ik schreeuw, ik...
Leg de lijken op de bank.
Dames gaan voor.
Laat geen bloed op de bank komen. -De dolk zal er nog dieper in gaan.
Leg haar voorover over de leuning.
Nu Mr Boddy.
Goed, wie...
Wie had de kandelaar? -U had hem gekregen.
Hij lag op tafel. Iedereen kon hem pakken.
Alle wapens die we nog hebben: pistool, touw, sleutel, loden pijp.
Laten we ze opbergen in deze kast. Er loopt een moordlustige gek rond.
Heel verstandig. -Goed idee.
Wat doet u met de sleutel? -Ik berg hem veilig op.
Dan kunt u erbij wanneer u wilt. Wat als u de moordenaar bent?
Dat ben ik niet. -En als u het wel bent?
Zolang ik hem heb, ben ik veilig.
Maar wij niet.
Ik heb een idee. We gooien hem weg. -Goed idee.
Briljant. -Dat is de oplossing.
Sorry. Kunnen we u helpen?
Ik wilde het huis niet in rep en roer brengen.
Ik sta hier met autopech en vroeg me af of ik even kon bellen.
Een moment.
Juist. Wilt u binnenkomen?
Waar is het? -Het lijk?
De telefoon. Welk lijk? -De studeerkamer lijkt leeg.
In de salon is een telefoon, meen ik.
Als u klaar bent, wacht u dan hier? -Natuurlijk.
Waar is de sleutel? De sleutel van de wapenkast.
Wilt u nog steeds dat ik hem weggooi?
Dus wat nu?
Wadsworth, laat me eruit. -We moeten uitvinden wie het was.
Als u weggaat, zeg ik dat u het was. -Ik ook.
U zult dit ooit berouwen, als we een keer alleen zijn.
Alleen een gek zou met u alleen blijven.
Ik kan wel een glaasje gebruiken. -Ik ook.
Even controleren. Ja, twee lijken, alles in orde.
Wil iemand anders nog whisky?
Goed. Luister aandachtig, allemaal.
Er is verder toch niemand in huis?
Nee. -Dus er is wel iemand?
Met 'nee' bedoelde ik 'ja'. -Bedoelde u ja?
Ik wil een duidelijk antwoord. Is er verder iemand, ja of nee?
Nee. -Nee, er is niemand of er is iemand?
Ja. -Alstublieft, zeg.
Moet die vent niet het huis uit, voor hij iets in de gaten krijgt?
We kunnen hem er niet uitgooien. -Straks ruikt hij onraad.
Als hij er uitgegooid wordt ook. -Ik zou het nu ruiken.
Wat maakt die vent nou uit? Hou hem nog maar een half uur vast.
Tegen die tijd is de politie er al, en er liggen twee lijken in de studie.
Er is nog altijd onduidelijkheid of er nog iemand is.
Dat is er niet. -Onduidelijkheid of iemand?
Geen van beide. Allebei. -Antwoord.
Natuurlijk. De vraag? -Is er nog iemand?
Nee. -Dat zegt hij. Maar weet hij het ook?
Zoals in het leger. We verspreiden ons en doorzoeken het huis.
Verspreiden?
We hebben weinig tijd. We doen het in paren.
En als een van ons de dader is?
Degene met de moordenaar wordt dan vermoord.
Dan weten we tenminste wie het is. -Maar dan is de andere dood.
Dit is oorlog. Er vallen altijd slachtoffers.
Geen eieren zonder doppen, dat weet elke kok.
Kijk wat er met de kokkin gebeurd is.
Wilt u dat risico nemen? -Hebben we een keus?
Nee. -U heeft gelijk.
Bon, d'accord. Het is donker boven. Dat maakt me bang. Wie gaat er mee?
lk. -Nee, dank u.
Ik stel voor dat we lootjes trekken.
Klaar? De twee kortste samen, en daarna de twee kortste samen.
De twee kortste gaan naar de kelder, en op die manier gaan we omhoog.
U en ik, lieveling.
De kelder.
De studeerkamer en de bibliotheek hebben we gehad.
Die kerel zit in de salon. -We gaan naar de biljartzaal.
Wil jij voor? -Absoluut niet.
Ik weet zeker dat er niemand is. -Gaat u dan voor.
Goed dan.
Dames gaan voor. -Nee, gaat u maar voor.
Ik sta erop. -Ik ook.
Bang voor het leven na de dood? -Alleen voor de dood.
Gaat u naar binnen? -Ja, u ook?
Goed dan.
Ik zie geen schakelaar. -Maar die moet er wel zijn.
Zal ik met u meegaan? -Nee.
Ik bedoel, nee dank u.
Dames gaan voor. -Nee, dank u.
Ga maar, ik blijf vlak achter u. -Daarom ben ik nerveus.
Dan gaan we samen.
Blijf daar.
Als hier iemand is, kijk dan maar goed uit.
Verstopt u zich? Hier kom ik.
Wat is dit? -Al kietelt u me dood.
Oké. -Houd uw handen thuis.
Er is niemand. -Hij staat achter het gordijn.
Kijkt u maar. Ik ga de keuken doorzoeken.
Ik ben een beetje nerveus.
Ik ben in dit enorme huis en zit opgesloten in de salon.
Ja...
Het gekke is dat een groep mensen een soort feestje aan het houden is.
En een van hen is m'n oude baas...
Ziet eruit als een geheime doorgang.
Zullen we kijken waar hij heen leidt? -Waarom ook niet?
Ik ga voor. Ik heb een mooi leven gehad.
Niks aan de hand.
Mijn god.
We zitten opgesloten.
Help.
We zitten hier. Haal ons hieruit.
Waar zitten ze? -Waar gaan we heen?
Waar zijn ze? -ln de salon.
We zijn hier.
Hij zit op slot. -Dat weet ik.
Waar is de sleutel? -Weg.
Laat ook maar. Doe de deur open. -Dat kan ik niet zonder sleutel.
Laat ons erin. -Laat ons eruit.
Het heeft geen zin. Achteruit.
Er is geen alternatief. Ik zal hem moeten inbeuken.
Ik weet het. -Help ons.
Kop dicht. We doen ons best.
We worden beschoten.
Ik ben geraakt. -Kom er maar uit, de deur is open.
Waarom schoot je op ons? -Om u te bevrijden.
Je had ons kunnen raken. Ik had dood kunnen zijn.
Ik kan nu echt niks meer hebben.
Kijk.
Wie van jullie was het? -We hebben hem zo aangetroffen.
Hoe zijn jullie binnengekomen? -Er is een geheime doorgang.
Is dat hetzelfde pistool? -Uit de kast.
Hij was open. -Open?
Ga maar kijken.
Hoe wist je dat je het pistool kon pakken?
Ik wilde de kast openbreken, maar hij was al open.
Heel geloofwaardig.
Misschien gaan ze wel weer weg.
Ik ga opendoen. -Waarom?
Ik heb niks te verbergen. Ik heb het niet gedaan. De sleutel.
Dank u.
Goedenavond, meneer.
Ja? -Er staat een auto voor de oprit.
Heeft de bestuurder hier aangebeld? -Nee.
Eigenlijk wel. -Nee.
U schijnt het niet eens te zijn. -Nee hoor.
Mag ik even binnenkomen en bellen? -Natuurlijk mag u dat.
Gebruik de telefoon maar in de... Nee.
Gebruik anders die in de st... Nee.
Kunt u misschien even wachten in de bibliotheek?
Natuurlijk.
Ken ik u niet ergens van?
U ziet er gespannen uit.
De kroonluchter viel naar beneden. Deze kant op.
Vreselijk tochtig, die oude huizen.
Schenk uzelf iets in, als u wilt.
Geen cognac, voor het geval dat... -Voor het geval dat wat?
En nu?
We hadden moeten praten. -Dat zegt u nu.
Ik zei het toen al. -Kop dicht.
Laten we dit opruimen.
Misschien heeft de agent opgenomen. -Met wie zal ik zeggen?
Wacht u heel even?
Laat me hieruit. U kunt me niet zomaar opsluiten.
Ik bekeur u voor onrechtmatige gevangenhouding...
het hinderen van een agent in het uitvoeren van z'n ambt en moord.
Hoe bedoelt u, moord?
Dat zei ik zodat u zou opendoen. Wat is hier aan de hand?
Waarom sluit u me op? En waarom belt J. Edgar Hoover u?
J. Edgar Hoover? -Inderdaad. Het hoofd van de FBI.
Waarom heeft hij uw nummer? -Hij heeft iedereen z'n nummer.
Neem me niet kwalijk.
Wat is hier aan de hand? -We hebben een feestje.
Is het goed als ik wat rondkijk? -Natuurlijk.
Leidt u hem maar rond, Mr Green. -lk?
U kunt hem de eetzaal laten zien, de keuken, de balzaal...
Prima.
Prima. Agent, kom maar mee.
Ik zal u de eetzaal laten zien, of de keuken, of de balzaal.
Zorg dat het er goed uitziet.
Zo, dit is de eetzaal. -U meent het.
Kom op.
Wat is er met die twee kamers? -Welke twee kamers?
Die twee kamers. -O, die twee.
U kunt daar beter niet binnengaan. -Waarom niet?
Omdat het veel te shockerend is.
Dat is helemaal niet shockerend. Die mensen amuseren zich gewoon.
Neem me niet kwalijk.
Deze man is dronken als een lor. -Als een pier.
U rijdt niet naar huis, hè? -Hij rijdt niet meer, dat beloof ik.
Krijgt hij een lift? -We regelen vervoer.
Een lange zwarte auto. -Een limousine.
Agent. -Ik heb alles gezien.
Ik kan alles verklaren. -Dat hoeft niet.
Rustig maar. Het is niet illegaal. -Echt niet?
Dit is Amerika. -Ik begrijp het.
Dit is een vrij land. -Ik wist niet dat het zo vrij was.
Mag ik nu uw telefoon gebruiken? -Maar natuurlijk.
Hoezo sluit u hem op?
We hebben het huis nog niet doorzocht.
De politie komt over een kwartier. -De politie is er al.
Stil. -Laten we opschieten.
Kijk. Niet te geloven. Waar zou deze heen gaan?
Daar komen we zo achter.
Laten we de balzaal weer proberen.
Raak me niet aan.
Doe de deur dicht. Heeft iemand je herkend?
Vast. En niet alleen m'n gezicht. Ze kennen elk deel van m'n lichaam.
En ze zijn niet de enigen.
U bent het.
Er is hier iets aan de hand, maar ik weet niet wat.
Nee, ik heb geen dienst. Maar ik heb het gevoel dat ik gevaar loop.
Ken je dat grote enge huis...
Ben je daar nog?
Ik ben uw gezongen gelukstelegram.
Ik kom. Ik moet alleen de deur zien te vinden.
Help me, alstublieft. -Ik kom er aan.
Wat is dit? Nog een deur?
Twee moorden.
Ze zijn niet beschoten. Ik hoorde een schot.
Ik hoorde de voordeur dichtslaan. -De dader is ontvlucht.
Drie moorden. -Alles bij elkaar zes.
Het begint ernst te worden.
Geen pistool. Ze liet het hier vallen.
Goed dan. Ik weet wie het was. -O ja?
Ik zal u vertellen hoe het gegaan is.
Volg mij maar.
Om alles te verklaren, zal ik de hele avond doornemen.
In het begin was Yvette hier alleen, om u op te wachten met champagne.
Ik was in de hal.
Ik weet het, ik was er zelf bij. Ik haastte me naar de keuken.
De kokkin, levend, stond haar messen te slijpen.
En toen...
ging de bel.
Dat was u. Ik nam uw jas aan en verbood u uw naam te noemen...
net als de rest, en stelde me voor als de butler.
En toen holde ik naar de bibliotheek.
Hier was Yvette, die naar u lachte en u iets te drinken inschonk.
De bel ging. Dat was Mrs White. Ik nam haar jas aan en hing hem op.
Ik stelde Mrs White aan de kolonel voor.
Ik zag dat Mrs White en Yvette schrokken.
Toen was er een donderslag en een bliksemflits.
Kort gezegd... -Te laat.
Een voor een kwam u binnen.
Toen sloeg de kokkin op de gong en gingen we de eetzaal binnen.
Mrs Peacock, professor Plum...
Mrs White, Mr Green, Miss Scarlet, kolonel Mustard.
Deze stoel bleef leeg. Iedereen had een brief ontvangen.
Schiet op. -Het punt is: chantage.
Dat bleek na het eten, in de studie. -U hebt gelijk.
Mr Green stond hier, Mrs Peacock hier en Miss Scarlet en professor Plum...
Schiet op. -Ik ben er bijna.
Mr Boddy haalde z'n tas, u kreeg uw cadeautjes...
Mr Boddy deed het licht uit...
O god. -Groots.
Mr Boddy lag op de vloer, schijndood. -Hij was dood.
Waarom werd z'n schedel dan ingeslagen?
Goed, ik zat ernaast. -Juist.
Maar waarom deed hij alsof hij dood was?
Omdat hij zag dat het spel uit was.
Het schot was voor hem bedoeld, niet voor mij.
Het was een schampschot. Hij wilde overleven door zich dood te houden.
Degene die het pistool greep, had het op hem gemunt.
En toen? Mrs Peacock nam een slok.
U zei dat het vergiftigd kon zijn. Ze schreeuwde.
We brachten haar naar de bank...
Mr Green...
Ik moest haar geschreeuw stoppen.
Toen, nog meer geschreeuw. Yvette. We haastten ons naar de biljartzaal.
Maar een van ons was er niet bij.
Die was de kokkin aan het vermoorden.
Wie was er niet bij? -Weet u het?
Ik wel. Terwijl wij Yvette hier tot kalmte probeerden te manen...
kon iemand in de studeerkamer de dolk pakken...
de hal afrennen...
en de kokkin neersteken.
We hadden hem zien terugkomen. -Niet met deze geheime doorgang.
De moordenaar rende zo terug naar de studie.
Komt hij daarop uit? -Ja, kijk maar.
Hoe weet u dat? -Dit huis is van een kennis.
U kunt de moordenaar zijn. -Absurd.
Als ik het was, waarom zou ik u dit dan vertellen?
Wie wist er verder van? -De kolonel en ik stuitten erop.
Misschien wist u er al van. -Waarom zouden we u geloven?
Ze was ook in de biljartzaal toen Yvette schreeuwde.
Waarom werd de kokkin vermoord? Ze had er niks mee te maken.
Jawel. Ik heb u hier verzameld omdat u allen met die chantage te maken heeft.
Begreep niemand dat de anderen er ook bij betrokken waren?
Wie? -De kokkin en Yvette.
Zo is hij aan z'n informatie gekomen.
Om u te chanteren, moest hij eerst uw geheimen kennen.
De kokkin en Yvette hielpen hem.
Ik begrijp het. Degene die wist dat de kokkin er ook bij betrokken was...
heeft haar vermoord? -Juist.
Als Mr Boddy's ex-butler weet ik dat de kokkin voor een van u werkte.
Voor wie? -U herkende Yvette. Ontken het niet.
Wat bedoelt u? Ik ontken niks. -Nog een ontkenning.
Goed, ik kende Yvette. M'n man en zij hadden iets, maar ik was niet jaloers.
U kende haar ook. -Ze werkte voor mij.
U kende haar ook. U was een cliënt van Miss Scarlet.
Daarom wilde u die foto's hebben van u en Yvette in flagrante delicto.
Mr Boddy zou ze naar m'n moeder sturen. Dat had ze nooit overleefd.
Knap, omdat u zei dat ze al dood was. Dus hij had een motief.
Dat had u allemaal. -Waar werd Mr Boddy vermoord?
Ziet u dat niet? We kwamen terug met Yvette, Mr Boddy lag op de vloer...
en deed alsof hij dood was. Een van ons zag dat.
Ik vertelde dat ik u had uitgenodigd en dat er verder nog één iemand was.
De kokkin.
Waar is die?
Dood. We legden haar neer, met onze rug naar de koelcel.
Een van ons ging de doorgang in... -Alweer?
en terug naar de studeerkamer.
De moordenaar zat in de doorgang. Mr Boddy lag nog op de vloer.
Hij sprong overeind.
De moordenaar kwam binnen en pakte de kandelaar.
Mr Boddy volgde ons de hal in, de moordenaar sloop op hem af...
en vermoordde hem. -Hou daar nou mee op.
Hij gooide hem het toilet in...
en voegde zich bij ons in de keuken. Dertig seconden.
Dus wie was niet in de keuken? -De moordenaar.
We borgen de wapens op en gingen naar de voordeur...
om de sleutel weg te gooien.
De automobilist.
Ik stopte de sleutel in m'n zak. Hij kan verwisseld zijn.
Door ieder van ons. -Precies.
Wacht even.
De kolonel werkt op het Pentagon.
De man van Mrs White was kernfysicus.
En Yvette is het verband tussen hen.
Wat doet u precies? -Dat kan ik u vertellen.
Hij werkt aan de volgende kernbom.
Hoe weet u dat? -Kunt u een geheim bewaren? Ik ook.
Was het een plot? Of werkte de kolonel in z'n eentje?
Wacht maar af. Eerst de andere moorden.
Pech van die automobilist. -Ik had hem uitgenodigd.
Echt waar? -Het is toch duidelijk?
Iedereen was slachtoffer of handlanger.
Iedereen die dood is, gaf hem informatie door.
Ik wilde ze tegen hem laten getuigen.
En die automobilist? Wat voor informatie had hij?
Hij was m'n chauffeur in de oorlog. -En wat wist hij van u?
Hij wist dat ik zwarthandelaar was.
Ik verkocht radio-onderdelen van de luchtmacht op de zwarte markt.
Zo ben ik rijk geworden. Maar ik ben geen moordenaar.
Onze piloten zijn gesneuveld omdat hun radio niet werkte.
Werkte die agent ook voor Mr Boddy?
Hij kwam uit Washington en werkte voor mij.
Ik gaf hem elke week smeergeld. Mr Boddy was daarachter gekomen.
Mijn god. -Alstublieft, zeg.
En het gelukstelegram?
Ze was ooit mijn patiënt. Ik had een relatie met haar.
Zo ben ik m'n vergunning verloren. Mr Boddy wist daar ook van.
Laten we haar bij de anderen leggen.
Nu weet u waarom ze dood zijn.
Mr Boddy's moordenaar wilde z'n handlangers ook dood.
Hoe wist hij van hen?
Ik dacht al dat het zangeresje Mr Boddy over mij had verteld.
Maar hiervoor wist ik niks van u af.
De moordenaar had wapens nodig en stal de sleutel uit m'n zak.
Toen stelde de kolonel voor het huis te doorzoeken.
Dat klopt. Het was zijn voorstel.
Een van ons glipte weg en kwam naar de studie.
Op het bureau lag de enveloppe met foto's en brieven.
Afkomstig van Mr Boddy's informanten.
Waar is de enveloppe nu? -Verdwenen.
Vernietigd. Misschien in de haard, de enige mogelijkheid.
Aha. De moordenaar wist nu alles. Hij ging naar de kast...
opende hem, pakte de sleutel...
Toen vonden we de doorgang naar de salon, waar de automobilist lag.
We konden er niet in, dus gingen we naar de kast...
pakten het pistool en schoten de deur open, en toen ging de bel.
Ze kunnen beter weggaan, anders worden ze vermoord.
Goedenavond. Denkt u ooit na over de hemel?
Wat? -Het koninkrijk der hemelen is nabij.
En dat is geen onzin. -De dag des oordeels nadert.
Hij is al aangebroken. -Ga weg.
Jullie zielen zijn in gevaar. -Onze levens zijn in gevaar, hippie.
De agent kwam en we sloten hem op. De kast was open. We gingen door.
De moordenaar schakelde de elektriciteit uit.
Niet alweer. -Doe het licht aan.
Ik wilde niemand angst aanjagen. -Een beetje laat. Ik word er gek van.
Er volgden nog drie moorden. Geen van ons doodde Boddy of de kokkin.
Wie dan wel? -De enige die niet bij ons was.
Yvette. -Yvette?
Ze luisterde ons af. Ze hoorde het schot en dacht dat hij dood was.
Terwijl wij het kogelgat bekeken, pakte zij de dolk op...
en stak de kokkin neer. We hoorden niks door Mrs Peacocks geschreeuw.
Yvette ging naar de biljartzaal en gilde.
Wanneer doodde ze Mr Boddy? -Zoals ik zei.
Wij renden naar de kokkin. Yvette keek of Mr Boddy dood was.
Hij ging de hal in, zij sloeg hem op z'n kop en sleepte hem het toilet in.
Waarom? -Verwarring zaaien.
Dat werkte. -Waarom heeft ze het gedaan?
Stond ze onder bevel van degene die haar vervolgens heeft gedood?
Wie?
Was het een van haar cliënten?
Of was het een jaloerse echtgenote? Of een overspelige arts?
Nee, haar werkgever: Miss Scarlet. -Dat is gelogen.
O ja? U gebruikte haar, zoals u altijd heeft gedaan.
U vermoordde de automobilist.
Hoe kon ik van die doorgang weten? -Van Yvette.
Toen we ons weer verspreidden, schakelde u de elektriciteit uit.
U pakte de loden pijp en het touw en wurgde Yvette.
U rende naar de bibliotheek, doodde de agent, pakte het pistool...
deed de voordeur open, herkende het zangeresje van de foto en schoot.
U heeft geen bewijzen. -Het pistool is weg.
Heren, leeg uw zakken. Dames, uw handtassen.
Degene met het pistool is de dader.
Briljant. Gefeliciteerd.
Van mij ook. -Kop dicht.
Er is één ding dat ik niet begrijp. -Eén ding?
Waarom? Half Washington weet wat u doet.
U liep geen gevaar. De halve stad had te vrezen van u.
Men weet niet wat ik werkelijk doe. Ik handel in geheimen.
En ik kreeg ze van Yvette.
De defensiecommissie van senator Peacock...
de kernbom van kolonel Mustard, de VN-relaties van professor Plum...
en het werk van uw echtgenoot, de kernfysicus.
Dus het is wel politiek. U bent communist.
Nee, Mr Green. Het communisme is een vals spoor.
Als prostituee ben ik kapitalist, en ik verkoop mijn geheimen...
uw geheimen, aan de hoogste bieder.
En als we niet meewerken? -Dan geef ik uw geheimen bloot.
En wij die van u. Zes moorden... -Denk aan uw carrière bij de VN.
Behalve minnaar van uw patiënte, bent u nu betrokken bij haar dood.
En bij die van vijf andere mensen. -U kent de VN niet. Het kan me helpen.
Hoe dan ook, ik heb geen geld meer. -Ik ook niet.
Dat weet ik. Maar u kunt me betalen in overheidsgeheimen. U allemaal.
Behalve u, Wadsworth.
Als butler heeft u geen toegang tot staatsgeheimen.
Ik vrees dat uw tijd is gekomen.
Niet zo snel. Ik heb ook geheimen. -Zoals?
Het spel is voorbij. De kogels zijn op.
Ik trap niet in dat trucje. -Het is geen truc.
Boddy één, de kroonluchter twee, de deur twee en de zangeres één.
Dat is geen zes. -Eén en twee en twee en één.
De kroonluchter één. Eén en twee en één en één.
Dat is één en één en twee en één en niet één en twee en één en één.
Dus één en twee en... Kop dicht.
Het punt is, er is nog één kogel en raad eens wie hem krijgt.
Ik ben slechts een gast.
Waar is de hoofdinspecteur?
Goed werk, Wadsworth.
U was gewaarschuwd. Mr Hoover weet alles over de dag des oordeels.
Niet boos zijn omdat ik u wilde neerschieten.
Eerlijk gezegd laat het me koud. Zoals ik al zei, de kogels zijn op.
Eén en twee en één...
Plus twee en één is...
Zo zou het gebeurd kunnen zijn.
Maar wat dacht u hiervan?
In het donker rende de dader naar de studeerkamer...
pakte touw en pijp, ging de biljartzaal in...
en wurgde Yvette.
In de bibliotheek doodde hij de agent. Toen ging de bel: het gelukstelegram.
Hij nam het pistool, opende de deur, herkende haar van de foto en schoot.
En rende terug naar de kelder. -De kelder.
De kolonel was niet in de kelder. -Nee, maar u wel.
Dus?
U was weg toen Mr Boddy en de kokkin werden gedood.
De kokkin kookte vroeger voor u. Herinnert u zich uw vergissing niet?
U zei dat het een van uw lievelingsgerechten was.
Apenhersenen, misschien geliefd in China...
Zijn zeldzaam in Washington.
Hebben we dat gegeten?
Waarom de rest dan? -Misschien had Mr Boddy ze ingelicht.
Dus het heeft niks te maken met de fysicus en de kernbom?
Het communisme was een vals spoor. Het was allemaal Mrs Peacocks werk.
Er is geen bewijs. -Het pistool is spoorloos.
Heren, leeg uw zakken. Dames, uw handtassen.
Degene met het pistool is de dader.
Goed dan.
Wat denkt u eraan te doen?
Niks. -Niks?
Ik keur moord niet goed, maar u hebt de wereld een dienst bewezen...
en ons bevrijd van een chanteur en z'n handlangers.
De politie komt er zo aan. En dan? -Hoezo? Niemand heeft gebeld.
Bedoelt u... -Inderdaad.
We brengen de lijken naar de kelder, doen de kelder op slot...
verlaten een voor een rustig het pand en doen alsof dit nooit gebeurd is.
Goed idee. Ik ga eerst, als niemand bezwaar heeft.
Ga uw gang. Eigenlijk zijn we u allemaal onze dank verschuldigd.
Ik zei toch dat ik het niet was. -En als ze erachter komen?
Dan lost de FBI het wel op.
Mr Hoover? Ik werk voor hem. Hoe weet ik anders zo veel over u?
Eén ding begrijp ik nog steeds niet. -Eén ding?
Wie gaf Mrs Peacock smeergeld?
Een buitenlandse mogendheid. Haar man zit op Defensie.
Gaat het de doofpot in? -Wie heeft er baat bij onthulling?
Verbergt de FBI een meervoudige moord?
Waarom denk je anders dat ene Hoover de baas is?
Hoe weet u hoe ik heet? -Het koninkrijk der hemelen is nabij.
Oké, neem haar maar mee.
Houd uw handen thuis. Ik ben de vrouw van een senaatslid.
Wadsworth, we hebben haar.
Ziet u? We krijgen onze man altijd te pakken.
Was Mrs Peacock een man?
Heeft iemand trek in fruit of dessert?
Maar dit is wat er in werkelijkheid gebeurde.
Ik wilde niemand angst aanjagen. -Te laat.
Er volgden nog drie moorden. -Wie was het?
Laten we elke moord afzonderlijk bekijken.
Professor Plum, u wist dat Mr Boddy nog leefde.
Zelfs psychiaters zien of een patiënt leeft of niet.
U schoot in het donker en miste, dus deed u alsof hij dood was.
Zo kon u hem later ongezien vermoorden.
Hij was niet in de keuken toen we de kokkin vonden.
Hij was wel er toen Yvette gilde. Hoe kan hij de kokkin gedood hebben?
Dat heb ik niet. -Moeten we u geloven?
U wel, want u heeft haar vermoord. Ze was ooit uw kok.
Ze gaf Mr Boddy informatie over u. U beging één fout.
Aan tafel zei Mrs Peacock dat het een lievelingsgerecht van haar was.
Apenhersenen, misschien geliefd in China...
Zijn zeldzaam in Washington.
Kolonel, toen de automobilist aanbelde...
nam u de sleutel uit m'n zak en stelde voor ons te verspreiden.
U verliet Miss Scarlet, stak de hal over...
maakte de kast open, pakte de sleutel...
ging de salon in en sloeg de automobilist neer.
Zo.
Dit is ongelooflijk. -Minder ongelooflijk dan het vervolg.
Ik ging naar boven met u, Mrs White.
En terwijl ik in de slaapkamer was...
ging u de trap af, schakelde de elektriciteit uit...
pakte het touw uit de kast en wurgde Yvette.
U was jaloers op uw man, en daarom vermoordde u hem ook.
Ik heb het gedaan. Ik heb Yvette vermoord.
Ik haatte haar zo erg...
het... vlammen...
vlammen aan weerskanten van m'n gezicht...
ademen, adem, zwaar geadem...
In het donker ging Miss Scarlet de bibliotheek in...
en sloeg de agent op z'n hoofd met de loden pijp.
Goed of fout? -Goed. Wie bent u? Perry Mason?
Dus Mr Green doodde de zangeres. -Niet waar.
Er is niemand over. -Maar ik was het niet.
Wie het pistool heeft, heeft het meisje neergeschoten.
Ik heb haar neergeschoten. -U?
Dus toch. Ik wilde u al ontmaskeren.
Ik geef me liever zelf bloot. -Er zijn dames aanwezig.
U dacht dat Mr Boddy dood was. Hoezo? U had hem nog nooit gezien.
U bent Mr Boddy.
Wacht even.
Wie heb ik vermoord? -M'n butler.
Verdorie.
Hij was vervangbaar, net als u.
Fijn dat u m'n informanten uit de weg heeft geruimd.
Het bespaart me veel moeite. Geen bewijzen meer.
Het heeft niks te maken met m'n verdwenen echtgenoot...
of met de kolonel en z'n nieuwe kernbom?
Het communisme was een vals spoor.
De politie kan elk moment arriveren. U kunt niet ontkomen.
Welke politie? Niemand heeft ze gebeld.
U bedoelt... -O god, natuurlijk.
Niet ontkomen? We bergen de lijken op in de kelder...
gaan een voor een weg en vergeten wat er is gebeurd.
En u gaat door met ons te chanteren? -Natuurlijk. Waarom niet?
Ik zal u zeggen waarom niet.
Goed schot, Green.
Heel goed.
Bent u een agent? -Een stille.
Mijn honger stilt u niet. -Heel geestig.
FBI. J. Edgar Hoover belde voor mij.
Ik zei toch dat ik het niet was.
Oké, wie heeft het gedaan? -Hij.
Die man die daar staat.
Ze hebben het allemaal gedaan.
Als u wilt weten wie Mr Boddy heeft gedood, dan was ik dat.
In de hal, met m'n revolver.
Neem ze maar mee. Ik duik het bed in, met m'n vrouw.