Ελάτε παιδάκια και ακούστε...
Γιατί η ιστορία που θα σας πω θα σας δώσει ένα μάθημα...
Ένα μάθημα, που ίσως μια μέρα σας κρατήσει ασφαλή.
Γι' αυτό μαζευτείτε κοντά...
Και ακούστε με καλά.
Είναι η ιστορία του Όμορφου Παιδιού.
Με το μικρό, ροζ σκουφάκι.
Η γέννηση της ήταν δώρο για τους γονείς της.
Σε μια περίοδο ταλαιπωριών και πείνας.
Όλο το χωριό συμφώνησε ότι ήταν το πιο όμορφο παιδί.
Μα αρρώστησε βαριά...
Και λεγόταν, ότι ο πρώτος της χειμώνας, θα ήταν και ο τελευταίος.
Ο πατέρας της, ακούγοντας τα νέα, δεν θα έμενε με σταυρωμένα τα χέρια.
Ακουγόντουσαν διάφορα για μια μάγισσα...
Που είχε την δύναμη να γιατρεύει όλες τις ασθένειες.
Ο πατέρας της, έπρεπε μόνο να είναι γενναίος...
Και να εμπιστευτεί το Σκότος.
Και ήταν...
Και αυτό έκανε.
Αλλά όταν η μάγισσα πήρε μακριά την αρρώστια...
Άφησε στην θέση της, ένα δώρο.
Εν τέλει, το παιδί, απέκτησε διόραση.
Όλοι θέλανε να τους πει το μέλλον τους...
μα τελικά κανείς δεν ήθελε να ακούσει αυτά που έβλεπε.
Γιατί για όλους ανεξαρτήτως, έρχεται το τέλος, ό,τι κι αν γίνει.
Και η ίδια, φρόντιζε γι' αυτό.
Γιατί ήταν ξεκάθαρο...
Ότι είχε κι άλλες δυνάμεις...
Μα δεν θα τη χάριζε σε κανέναν.
Ούτε στον ίδιο της τον πατέρα.
Που για εκείνη, είχε ρισκάρει τόσα πολλά.
Έτσι, δόθηκε διαταγή...
το παιδί να επιστρέψει στο Σκότος που τη δημιούργησε.
Κρυβόταν μακριά, μέσα στο δάσος...
Ολομόναχη...
Δεν είχε κανέναν να παίξει.
Αλλά...
Ακόμα κι έτσι, είχε τον τρόπο της...
Να κάνει φίλους.
Γι' αυτό παιδιά, σας παρακαλώ...
Προσοχή στα δώρα...
Προσοχή σε αυτούς που σας τα προσφέρουν...
Και προσοχή σε εκείνους που τα δέχονται με μεγάλη χαρά.
Gretel and Hansel
ΠΡΩΤΗ ΔΙΑΝΟΜΗ ΥΠΟΤΙΤΛΟΥ www.vipsubs.gr
Απόδοση - Επιμέλεια VIP Team
Τα παραμύθια, έχουν έναν περίεργο τρόπο να σε επηρεάζουν.
Δεν θυμάμαι που ήμουν...
Ή πότε...
Όταν άκουσα πρώτη φορά την ιστορία του Όμορφου Παιδιού με το ροζ σκουφάκι.
Αλλά νιώθω σαν να την ήξερα πάντα.
Αναρωτιέμαι πως κάποιος καταφέρνει να έχει ένα δικό του παραμύθι.
Και αν θα το ήθελα ποτέ μου.
Πρέπει να περάσεις πολλά...
Και συνήθως, εμφανίζεται ο πρίγκιπας και σε ξυπνάει.
Αλλά δεν βλέπω πρίγκιπες εδώ γύρω.
Είναι μόνο ο μικρός μου αδερφός.
Με ακολουθεί παντού.
Και πρέπει να μοιράζομαι τα πάντα μαζί του.
Μα είναι δικός μου.
Γιατί το φοράς αυτό;
Θα συναντηθώ με τον Τζον Στριπ.
Και την γυναίκα του, αν έχει.
Η μητέρα πιστεύει ότι χρειάζεται μια οικιακή βοηθό.
Αλλά γιατί είναι τόσο περίεργα βαμμένα τα χείλη σου;
Angelina37 ~ Myrto ~ schumi Gandalfas ~ Tonia ~ giotooba
Λοιπόν...
Αν δω πουθενά κέικ...
θα είσαι ο πρώτος που θα το μάθει.
Εντάξει;
Ξέρεις να διαβάζεις;
Όχι, αλλά ξέρω να μαγειρεύω και να πλένω.
Ο πατέρας σου ήταν αγρότης, σωστά;
Ήταν ναι... Έχει αποδημήσει καιρό τώρα.
Η μητέρα είναι μόνη της τώρα και κάνει ό,τι μπορεί.
Πιστεύω ότι μπορεί να κάνει ελάχιστα μέχρι να εξαλειφθεί αυτή η μάστιγα.
- Μερικοί λένε ότι η γη είναι καταραμένη. - Μόνο με την ανικανότητα των ανθρώπων...
όπως είναι και όλα τα υπόλοιπα.
Πραγματικά, το όλο σύστημα, είναι τόσο παράλογο...
Υπηρετούμε, ανούσια, τους ανώτερους και δεν μας επιτρέπεται να φάμε...
Καλό θα ήταν να περιορίσεις τις λέξεις που βγαίνουν από το στόμα σου.
Μάλιστα, κύριε.
Θα κάνεις κάτι καλό για έναν καημένο γέρο, σωστά;
Προσπάθησε να με λες "Λόρδε μου".
Μάλιστα...
Λόρδε μου.
Καλό κορίτσι.
Θα δεις ότι και οι καλεσμένοι μας το προτιμούν.
Τώρα θέλω να σε ρωτήσω κάτι.
Έχεις κρατήσει την παρθενιά σου;
- Παρακαλώ; - Παρακάλα όσο θέλεις...
Αλλά η ερώτηση μου παραμένει.
Είσαι...
άθικτη;
Τι θα συνέβαινε αν τον σφαλιάριζα;
Θα είχε αφήσει σημάδι η παλάμη μου;
Θα ένιωθα εγώ τίποτα;
Θα πάθαινες τίποτα αν απλώς χαμογελούσες και έλεγες ευχαριστώ;
Δεν ήθελε οικιακή βοηθό.
Δε μπορείς να μείνεις εδώ, Γκρέτελ.
Γιατί όχι;
Γιατί δεν υπάρχει αρκετός χώρος.
Το μέρος αυτό, είναι γεμάτο φαντάσματα.
Πεινασμένα φαντάσματα.
Όλων όσων τώρα έχουν χαθεί.
Ο πατέρας σου κάθεται εκεί.
Εγώ θα είμαι εκεί αρκετά σύντομα.
- Μην μιλάς έτσι... - Πάρε τον αδερφό σου...
Και πηγαίνετε στο μοναστήρι.
Πέστε στα πόδια των μοναχών και προσευχηθείτε να σας δεχτούν.
Ο Χάνσελ ποτέ δεν θα γίνει δεκτός σε ένα μοναστήρι.
Και εγώ ποτέ δεν θα ζητούσα να γίνω δεκτή.
Τότε μπορείτε να αρχίσετε να σκάβετε τους τάφους σας και οι δυο.
Γκρέτελ.
Όταν εσύ και ο αδερφός σου πιάσετε τα φτυάρια σας...
Σκάψτε και μια τρύπα για την μαμάκα.
Εξαφανιστείτε!
Ή θα σας κόψω σε μικρά κομματάκια.
Πήρα τον αδερφό μου και αφήσαμε πίσω το μόνο μέρος που αποκαλούσαμε σπίτι.
Η πόρτα έκλεισε πίσω μας...
και ο μεγάλος κακός κόσμος ανοίχτηκε μπροστά μας...
Σαν ένα τεράστιο στόμα.
- Έπρεπε να πας στο σπίτι του άντρα. - Μη μιλάς για πράγματα που δεν ξέρεις.
- Γιατί το κάνεις συνέχεια αυτό; - Δεν κάνω κάτι, δεν είμαι ρολόι.
Δημιουργείς προβλήματα.
Θα είχες το δικό σου δωμάτιο.
Θα είχες δει ένα ψίχουλο τούρτας αργά ή γρήγορα.
Τίποτα δεν δίνεται χωρίς να παρθεί κάτι άλλο πρώτα.
Πότε μπορούμε να επιστρέψουμε στη μητέρα;
Θυμάσαι τη χήρα, Χέις, που έδινε στον πατέρα αβγά...
προτού αρρωστήσουν οι κότες της; Μένει λίγο πέρα.
Ίσως να μπορεί να μας δώσει ένα κρεβάτι.
Πώς βλέπουν τόσο μακριά τα μάτια σου;
Δεν χρειάζεται να βλέπω πράγματα για να καταλαβαίνω ότι υπάρχουν.
Είσαι σίγουρη πως μένει μια γυναίκα εδώ;
Είμαι σίγουρη πως μια γυναίκα ζούσε εδώ.
- Δεν μυρίζει για κατοικία γυναίκας. - Ήσυχα.
Και να ευχαριστείς για τη σκεπή πάνω από τα κεφάλια μας.
Δεν μοιάζει και με "σιδηρά παρθένα".
Έλα, λοιπόν.
ΣτΜ: "σιδηρά παρθένα" λέγεται το κουβούκλιο βασανιστηρίων με καρφιά.
Πιστεύεις ότι η μητέρα είναι καλά;
Πιστεύω ότι θα είναι καλά όσο είμαστε εμείς καλά.
Γκρέτελ...
θα είμαστε εντάξει;
Αν έχω άποψη επί του θέματος.
Αδελφέ!
Γκρέτελ! Βοήθεια! Πάρ’ το από πάνω μου!
Πλάκα μου κάνεις;
Υποθέτω σας έδιωξαν από το σπίτι σας.
Για να φροντίσετε τους εαυτούς σας με μόνο τα ρούχα και το τομάρι σας...
- που δεν είναι και τίποτα σπουδαίο. - Έχω ένα τσεκούρι.
Ομολογώ, ότι κρύβεται καλά στη σκιά σου, νεαρέ.
- Εννοώ ότι έχω ένα τσεκούρι σπίτι. - Σώπασε.
Μετά χαράς να σας κατευθύνω στους δασοκόμους. Καλοί άνθρωποι.
Άφθονα χρήματα. Φαγητό, αν μπορείτε να το κερδίσετε.
Θα σου δώσουν ένα καινούριο τσεκούρι...
και θα σου δείξουν πώς να το δουλεύεις.
Εσύ, κορίτσι...
θα μάθεις τα βότανα και τη γη.
Εκτός κι αν οι άντρες βρουν κάποια πιο προφανή χρήση γι' εσένα.
Κύριε, τι μπορούμε να σας προσφέρουμε ως αντάλλαγμα για το γεύμα;
Θα το είχατε φάει, αν δεν ήμασταν εμείς.
- Δεν έχω όρεξη για κουνέλι. - Τι θέλετε τότε από εμάς;
Δεν έχετε τίποτα που να χρειάζομαι ή να θέλω.
"Τη ψυχή αυτού αγαθόν ποιεί ανήρ ελεήμων".
"Εξολλύει δε αυτού σώμα ο ανελεήμων".
"Ασεβείς ποιεί έργα άδικα"...
"σπέρμα δε δικαίων μισθός αληθείας".
"Υιός δίκαιος γεννάται εις ζωήν".
"Διωγμός δε ασεβούς εις θάνατον".
- Αλλά, όλοι πεθαίνουν. - Όντως. Αλλά όχι τώρα.
ΠΑΡΟΙΜΙΑΙ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ
Φάτε κι επιτρέψτε μου να σας ετοιμάσω ένα λουτρό.
Το αγόρι από εδώ είναι τόσο βρόμικο που θα περνούσε για κοπρόχωμα...
αν δεν ήταν το λευκό στα μάτια του.
Είναι ασφαλές να εμπιστεύεσαι κάποιον που εμφανίστηκε όταν τον χρειαζόσουν;
Ή μοιάζει σαν να καιροφυλακτούσε, κουλουριασμένος σαν ερπετό;
Προχωρήστε δυτικά για δύο ημέρες και νύχτες.
Μείνετε στο μονοπάτι που σας σχεδίασα και θα βρείτε αυτό που αναζητάτε.
Ξεστρατίστε από αυτό και να περιμένετε να συναντήσετε λύκους.
Και τότε, μην σταματήσετε για να τους μιλήσετε.
Είναι πολύ γοητευτικοί και όμορφοι αλλά είναι χάλια συζητητές.
Γιατί δεν μπορούσαμε να μείνουμε με τον κυνηγό;
Αν ήθελε παιδιά, φαντάζομαι ότι θα είχε κάνει δικά του.
Θα είχε "κάνει";
Από τι;
Πρέπει να εξηγώ τα πάντα;
Μα η μητέρα δεν μας "έκανε".
Ήρθαμε από το παράθυρό της από πουλιά.
Έχεις δίκαιο, Χάνσελ. Ήμουν ανόητη τόσο καιρό.
- Τελείωσες; - Ναι και πεινάω ακόμα.
Το φυσικό αποτέλεσμα του να τρως τόσο πολύ.
Θυμάσαι καλά τον πατέρα;
Όχι πολύ καλά.
Πες μου ξανά το παραμύθι.
- Με το Όμορφο Παιδί και το ροζ... - Όχι αυτήν τη στιγμή.
Είναι πολύ τρομακτικό και θα αρχίσεις να βλέπεις πράγματα που δεν υπάρχουν.
Και κάποια πράγματα που πιθανώς υπάρχουν.
Δεν είναι τρομακτικό για εμένα.
Και με βοηθάει να κοιμηθώ.
Γκρέτελ, φοβάμαι.
Δεν υπάρχει τίποτα και κανένας εκεί έξω.
Γκρέτελ.
Προσπαθούσα πάντα να πω στη μητέρα ότι μπορώ να βλέπω πράγματα...
σαν να ονειρεύομαι ξύπνια.
Αλλά μου έλεγε πάντα να τα κρατάω για τον εαυτό μου...
και ότι τα μικρά κορίτσια δεν θα πρέπει ποτέ...
Τι σκατά κάνεις εκεί;
Εξασκούμαι για όταν συναντήσουμε τους δασοκόμους.
Και είπες "σκατά".
Όλη αυτή η εξάσκηση προκαλεί αχρείαστο σαματά!
Συγγνώμη.
Πεινάω.
Εγώ πεινάω πιο πολύ από εσένα.
- Επειδή είσαι γουρούνι. - Είσαι μεγαλύτερο γουρούνι.
Έχεις δίκιο. Είμαι.
Πότε θα φάμε ξανά;
Γκρέτελ;
Γκρέτελ, λιμοκτονώ.
Μοιάζει με μανιτάρι.
Ναι, αλλά διαφέρουν τόσο μεταξύ τους όσο και οι άνθρωποι.
- Αυτό εδώ ίσως να είναι εχθρικό. - Πώς το καταλαβαίνεις;
Θα μπορούσαμε να τα ρωτήσουμε.
Εν πάση περιπτώσει, χαιρόμαστε που σας γνωρίζουμε.
Είμαστε πολύ καιρό τώρα χωρίς φαγητό.
Και για να είμαστε εντελώς ειλικρινείς και ανοικτοί...
σκεφτόμαστε...
πολύ σοβαρά να δειπνίσουμε...
με εσάς.
Πείτε μου λοιπόν παράξενα μικρά πραγματάκια...
είστε καλά ή όχι;
Τι είπε;
Όσο περίεργο κι αν ακούγεται...
Νομίζω ότι είπε "φάε με".
Ακολούθησέ με.
Έλα να με βρεις.
Ακολούθησέ με, αδερφή.
Γκρέτελ;
Αυτό είναι όντως εκεί;
Αν δεν είναι...
Ούτε κι εμείς είμαστε.
Το μυρίζεις αυτό;
Γκρέτελ, μου μυρίζει κέικ.
Άφησέ με!
Γκρέτελ, μου μυρίζει κέικ και δεν μπορώ ν' αντισταθώ.
Γκρέτελ, χρειάζομαι φαγητό.
- Μείνε κάπου που να σε βλέπω. - Έχουν τσουλήθρα.
Κι όμως δεν βλέπω πουθενά παιδιά.
Μου μυρίζει και μπέικον.
Κοίτα μέσα από το παράθυρο.
Λοιπόν;
Τι βλέπεις;
Τον Παράδεισο.
Τι;
Γκρέτελ, έλα να δεις.
Χάνσελ.
Αδερφέ!
Πρέπει να είσαι η αδερφή που έχω ακούσει τόσα πολλά...
Πρόσεχε με αυτό, αγαπητή μου.
Δεν θα ήθελα να ξεκινήσεις κάτι που δεν μπορείς να σταματήσεις.
Δεν είχαμε σκοπό να σας κλέψουμε, κυρία.
"Κυρία"; Νομίζεις ότι είμαι παντρεμένη;
Βλέπεις αλυσίδες στο πόδι μου;
Πες μου όμως, πώς βρεθήκατε στο δάσος μου;
Και χωρίς συνοδό μάλιστα;
Η μητέρα μας είχε δυσκολίες.
Συνήθως είναι το πρώτο πράγμα που έχει μία μητέρα.
- Η αδερφή μου δεν πάει στο μοναστήρι. - Πάψε.
Αμφιβάλλω αν το μοναστήρι είναι μέρος για ένα κορίτσι...
τόσο δραστήριο.
Ακόμα κι αν είναι τόσο λιπόσαρκο.
Δεν έχετε καλεσμένους;
Καλεσμένους; Προτιμώ να έχω κατσαρίδες.
Απλώς κοιτάω.
Για να βεβαιωθώ ότι δεν έχετε ψείρες πριν ξαπλώσετε στα μαξιλάρια μου.
Είστε αρκετά καθαροί.
Φάτε τώρα.
Και ξεκουραστείτε.
Τα κρεβάτια σας είναι ήδη έτοιμα.
Ευχαριστούμε.
Αλήθεια όμως...
Θα κάτσουμε λίγο, αλλά πρέπει να φύγουμε.
Το γάλα...
κάνει καλό στα κόκαλα.
Μια τρίχα εδώ, μια τρίχα εκεί.
Προφανώς το στομάχι μου χορταίνει πιο γρήγορα από τα μάτια μου.
Και έχεις και μεγάλο στόμα προφανώς.
Η μητέρα μου, με σκότωσε.
Η μητέρα μου, με έφαγε.
Τι ωραίο πουλί που είμαι.
Όχι!
Έτοιμο το πρωινό σας.
Δεν θέλεις κρέας για πρωινό, ομορφιά μου;
Όχι, σας ευχαριστώ.
Χάρισμά της όλα τα λαχανικά του κόσμου.
Ενώ εγώ θα φάω μόνο κρέας και θα γίνω δυνατός σαν βόδι.
Θα γίνει κι εκείνη αρκετά δυνατή.
Ακριβώς όπως και το βόδι που τρώει λαχανικά..
τραβάει την άμαξα και τον χοντρό που κάθεται επάνω.
Πάει κι αυτό.
Να μην σας βοηθήσω με αυτό;
Τι είπες, καλή μου;
Λέω ότι ως αντάλλαγμα για τη γενναιοδωρία σας,
προσφέρομαι να είμαι εγώ αυτή που θα το συμμαζέψει από το πάτωμα.
Αυτό είναι μια καινούρια ιδέα.
Μπορώ να ψήνω και να κάνω μπουγάδα, να στρώνω τα κρεβάτια.
Ή να φροντίζω ζώα αν χρειάζεται.
- Κι εγώ μπορώ να κόβω ξύλα. - Μπορεί να μάθει.
Θα μπορούσα.
Τυπικά δεν συνηθίζω να προσλαμβάνω παιδιά.
Σ' αυτήν την περίπτωση όμως μοιάζει με δίκαιη ανταλλαγή.
Μόνο ώσπου να φύγουμε για να βρούμε κάτι πιο μόνιμο.
Θα δουλεύουμε με τους δασοκόμους σύντομα.
Λοιπόν, απ' ό,τι φαίνεται...
οι δασοκόμοι θα πρέπει να περιμένουν λίγο.
Όποιος το βρει, το κρατά.
Η συρόμενη πόρτα στα δεξιά σου.
Οι αλυσίβες και τα ξύδια είναι σε κείνο το ράφι.
Το σαπούνι από λίπος ζώου είναι εκεί.
Και έχεις την λεπίδα έτσι, ψηλά.
Έπειτα ακούμπησέ την ήρεμα.
Πολύ καλά.
Μόλις του πάρεις τον αέρα...
μπορείς να κάνεις και τα άλλα στην αποθήκη.
Τι όμορφος που είσαι.
Δεν είναι τίποτα σπουδαίο.
Αν και τα μάγουλά σου είναι κόκκινα, έχεις κρυολόγημα.
Έλα να σου δείξω κάτι.
Γλυκόριζα, σκόρδο, καλέντουλα...
ουσνέα, αγριαψιθιά, αστράγαλος, και τέλος ουγκαρία.
Ορίστε.
Τι;
Πιες το.
Εγώ δεν...
Αύριο θα νιώθεις άλλο κορίτσι.
Αν όχι αύριο, τότε πολύ σύντομα.
Σε κάθε περίπτωση, θα έχεις κάνει το πρώτο βήμα.
Η άσχημη μυρωδιά είναι απλώς ο άσχημος φύλακας...
μπροστά στο παλάτι των θαυμάτων.
Σταμάτα στις πύλες εξαιτίας του ή δες τι συμβαίνει μέσα.
Εσένα σε παίρνω μαζί μου!
Ηλίθια δέντρα.
Θα του πάρεις τον αέρα.
Να θυμάσαι πάντα...
Ο βασιλιάς φοβάται και έτσι πρέπει.
Επειδή η βασίλισσα μπορεί να κάνει ό,τι θέλει.
Γκρέτελ...
είναι γυμνό.
Σειρά σου.
- Έρχεται καταιγίδα. - Όχι.
Πάψε.
Ήμουν έξω όλη μέρα.
Ξέρω πώς είναι τα σύννεφα βροχής, και δεν είδα κανένα.
Όπως και να 'χει, έφερα το τσεκούρι σου για να είσαι ασφαλής.
Πώς το ήξερες;
Επειδή οι γυναίκες συχνά ξέρουν πράγματα που δεν θα έπρεπε.
Έτσι δεν είναι, Γκρέτελ;
Η Γκρέτελ δεν είναι γυναίκα.
Όχι; Τι είναι τότε;
Τι;
Μήπως είναι φίδι; Βάτραχος;
Γουρούνι;
Μην μας κοιτάς.
Μην μας κοιτάς εδώ.
Κάτω στην τρύπα, στο έδαφος.
Μεγαλώσαμε εδώ κάτω.
Μην μας κοιτάς.
Μεγαλώσαμε εδώ κάτω.
Μην μας κοιτάς.
Τα όνειρα που είχα ήταν επειδή έφαγα πολύ πριν κοιμηθώ;
Ήταν κάποιο μήνυμα;
Μια προειδοποίηση;
Έχασα τη ευκαιρία να ακούσω τον εαυτό μου;
Καλύτερα να φύγουμε πριν κάνουμε κατάχρηση της φιλοξενίας.
Τι;
- Να φύγουμε; - Ναι.
Και να πάμε στους δασοκόμους όπως είπαμε.
Βρήκαμε δουλειά για να κάνουμε εδώ.
Πρόσεξες το φαγητό.
Κάτι είναι λάθος εδώ.
Μα είναι τόσο ευχάριστα.
Μα πες μου τι κρύβεται πίσω από αυτήν την ευχαρίστηση;
Υπάρχουν κακά πράγματα εδώ.
- Τι κακά πράγματα; - Η αφθονία, κατά πρώτον.
Τι σημαίνει αυτό;
Σημαίνει "πάρα πολύ."
Υπάρχουν πάρα πολλά και δεν είναι σωστό.
Πού είναι τα ζώα;
Από πού παίρνει γάλα;
Από πού εμφανίζει τα ατελείωτα κεκάκια της;
Υπάρχουν παγιδευμένες ψυχές μέσα στο σπίτι ή από κάτω.
Μα γιατί βρίσκεις πάντα προβλήματα;
Κάτι από πίσω ή από κάτω; Κάτι κρυμμένο;
Επειδή ο κόσμος είναι μεγάλος και κακός.
Είμαστε ασφαλείς τώρα από τον κόσμο. Αυτό δεν θέλεις;
Ίσως αύριο να με στείλεις για προμήθειες.
Η μητέρα λέει ότι ξεχωρίζω τα καλά προϊόντα.
Δεν είναι απαραίτητο.
Τα δαμάσκηνα κρατάνε μόνο μέχρι τρεις μέρες.
To ζαμπόν δεν είναι παστωμένο. Θα χαλάσει.
Κι όμως,δεν χαλάει.
Ναι!
Πέτυχες κάποιο παλιό φαίνεται που είχε μουλιάσει.
Θα βρεις άλλο στο ντουλάπι στο χολ.
Στο πίσω μέρος.
Όταν το βρεις, έλα να σου δείξω κάτι.
H σκέψη στο μυαλό σου είναι "ψάξε στην αποθήκη".
Θα βρεις πριόνια για ακόνισμα για τα οστά των νεκρών.
H σκέψη στο μυαλό σου είναι "ψάξε στην αποθήκη".
Θα βρεις πριόνια για ακόνισμα για τα οστά των νεκρών.
Τι τρώει με τα δόντια του, μα ποτέ δεν χορταίνει;
Έχεις όνειρα;
Κάποιες νύχτες.
Κάποιες νύχτες, δεν κοιμάμαι καθόλου.
Ξύπνια, να ακούς το δάσος;
Ωραία.
Ο αέρας στροβιλίζεται με αδρότητα.
Το μόνο που χρειάζεται είναι να απλώσεις τα χέρια σου και να τον μαζέψεις.
Αυτή είναι η δύναμή σου, να δεις τι κρύβεται και να το πάρεις.
Ένα στενό μυαλό πιστεύει μόνο ό,τι μπορεί να δει.
Διαμορφώνει ένα τετράγωνο...
που περιμένει να το πάρεις...
χωρίς να αναρωτηθείς τι κυβερνά την μοίρα του.
Μα εμείς ξέρουμε...
ότι είμαστε αφεντικά της μοίρας μας, έτσι;
Εκείνοι σαν εμένα και εκείνοι σαν εσένα
επικοινωνούμε με την Μεγάλη Προμηθεύτρια.
Μας δίνει τους σπόρους της αφθονίας...
και τους μεγαλώνουμε στον κήπο μας.
Τον θερίζουμε και αποδίδουμε δικαιοσύνη.
Λες "εμείς", αλλά εγώ δεν συμφώνησα σε τίποτα.
Δεν είναι στο χέρι σου να συμφωνείς ή να διαφωνείς, ομορφιά μου.
Είναι ήδη μέσα σου.
Μπορείς είτε να το αφήσεις ανενεργό...
είτε να το αφήσεις να ξυπνήσει.
Τώρα...
η αλοιφή.
Της αρέσεις.
Πες του τι να κάνει.
Να του πω;
Ξέρω ότι έχεις μιλήσει σε πράγματα παλιότερα.
Τι μπορεί να κάνει;
Μπορεί να κάνει πολλά, όχι να κάθεται απλώς εκεί.
Αποφάσισες να το ξυπνήσεις τελικά.
Μα πώς...
Να σκέφτεσαι λιγότερο και να γνωρίζεις περισσότερα.
Άντε, λοιπόν.
Περιμένει τον αφέντη του.
Τα οστά των νεκρών.
Φάε λίγο ακόμα.
Δεν θέλω άλλο.
Ακόμα και αν με δάγκωνε, δεν θα το δάγκωνα.
Μα είναι το αγαπημένο σου, πρωταθλητή μου.
Παραγέμισα τη ζύμη.
Θα είναι εδώ και αύριο...
είναι σίγουρο...
και με λιγότερη επεξήγηση.
Ησυχία! Γίνεσαι αυθάδης.
Δάγκωσε τη γλώσσα σου και φάε το φαγητό σου.
Τι έκανες μαζί της όλη μέρα;
Μου κάνει μάθημα.
Πράγματα που μπορούν να μου σώσουν τη ζωή...
- που μπορούν να ... - Δεν είναι η μητέρα μας.
Αλήθεια, δεν είναι.
Έχει πολλά να δώσει.
Δεν θα καταλάβαινες. Υπάρχουν πολλά δώρα εδώ.
Πάντα έλεγες ότι δεν υπάρχουν δώρα στον κόσμο.
Τίποτα δεν σου δωρίζεται χωρίς να σου πάρουν κάτι πρώτα.
Για πες μου λοιπόν...
τι παίρνει;
Φοβάμαι τώρα...
και θέλω να πάω σπίτι.
Θέλω να δω τη μαμά.
Και οι δυο ξέρουμε ότι δεν υπάρχει τίποτα.
Αλλά τα δώρα;
Ξεχνάς;
Ξέχασες ότι φοβάσαι τα δώρα;
Όχι.
Και το παραμύθι;
- '' Κάποτε, γεννήθηκε ένα κορίτσι". - Δεν είναι έτσι.
Αλλά '' Το χωριό συμφώνησε ότι ήταν το πιο όμορφο παιδί ''.
Καλύτερα να κλείσεις το στόμα σου.
Θεώρησαν ότι είχε κυριευτεί με το χάρισμα του...
Σώπασε, μικρέ.
Θα γράψω το δικό μου παραμύθι.
Γκρέτελ.
Θέλεις να φύγεις;
Άσε με να σου δείξω το πώς.
Γκρέτελ! Μην με εγκαταλείπεις.
Γκρέτελ!
Ακολούθησέ με.
Ήταν μόνο ένας εφιάλτης.
Η επιθυμία να τον ξεφορτωθώ ήταν αληθινή.
Αλλά να τον αφήσω μόνο μέσα στη νύχτα, δεν μπορεί να είναι αλήθεια.
Χάνσελ;
Κρατάει μούτρα.
Κατηγορεί τη δύναμη των δέντρων για τη δική του αδυναμία.
Είναι ένα μικρό αγόρι.
Ακόμα και το μικρότερο βότσαλο δυσκολεύεται να ταξιδέψει...
μόλις παγιδευτεί στην μπότα σου.
Τον έχεις αναλάβει και είναι βάρος.
Αλλά χθες βράδυ αδιαφόρησες.
- Αλήθεια; - Δεν το έκανες;
Δεν είσαι η μητέρα του.
Και δεν θυμάσαι την τελευταία φορά που δεν ήξερες πού είναι το μικρό αγόρι.
- Δεν θα τα καταφέρει μόνος του. - Ίσως όχι.
Αλλά εσύ σίγουρα μπορείς.
Πρέπει να πάω για ύπνο...
για να ξυπνήσω νωρίς να ψάξω για τον αδερφό μου.
Εξαιρετική ιδέα.
Αλλά φοβάμαι ότι θα είναι μια ανήσυχη νύχτα.
Θα μου ετοιμάσεις κάτι να με βοηθήσει να κοιμηθώ;
Θα σου ετοιμάσω ένα υπνωτικό. Πιάνει πάντα.
Θα κοιμηθείς σαν μωρό...
Αν το μωρό έπαιρνε τα υπνωτικά της μητέρας του.
Ναι.
Σε ευχαριστώ.
Πρόσεχε με το υπνωτικό.
Ένα φύλλο ή ένα κλαδί με τον έναν ή τον άλλον τρόπο...
και δημιουργείς τελείως διαφορετικό μείγμα.
Μια σούπα με εφιάλτες.
Καλό βράδυ τότε.
Έλα. Αυτό το μέρος δεν είναι για σένα.
Έλα εδώ και κοίτα με.
Δεν έχει σημασία πια αν το ονειρεύτηκα ή το έζησα πραγματικά.
Η φρίκη όσων είδα κάτω από το σπίτι ήταν η απόδειξη για αυτό που γνώριζα.
Τώρα πρέπει να παραμείνω ψύχραιμη και να κάνω τη χαζή...
μέχρι να την ξεγελάσω.
Ενοχλητική νύχτα, σωστά;
Ένιωσες τον άνεμο να κατεβαίνει από τους λόφους...
κουνώντας όλα τα παράθυρα που βλέπουν ανατολικά;
Υποθέτω πως όχι.
Σίγουρα αυτό οφείλεται εξαιτίας του υπνωτικού μου φίλτρου.
Είδες αν υπάρχει φρέσκο γάλα;
Είδα.
Κάποιο σημάδι από το μικρό δραπέτη;
Όχι, κανένα.
Θα έχω τη μύτη και τα μάτια μου ανοιχτά.
Πηγαίνεις κάπου;
Δεν με καλεί συχνά η φύση...
αλλά όταν το κάνει, προσπαθώ να απαντώ.
Θα ανάψεις το τσαγερό;
Φτιάξε μου ένα φλιτζάνι τσάι να είναι έτοιμο όταν γυρίσω.
Και άσε το φαγητό έξω.
Ίσως να θέλω να τσιμπήσω κάτι αργότερα.
Ευλόγησε την ημέρα, αν επιθυμείς να γεννηθείς πάλι.
Σκεφτόμουν...
ότι ίσως είναι για καλό που ο Χάνσελ δεν είναι κοντά μας.
Έτσι δεν είναι; Σύντομα θα άρχιζε να σε φοβάται.
Όπως όλοι οι άνδρες αν είναι έξυπνοι.
Και ο φόβος μετατρέπεται εύκολα σε μίσος.
Καλύτερα να σε θυμάται όπως ήσουν.
Παρά όπως είναι γραφτό να γίνεις.
Με όσα μου δείχνεις...
θα γίνω μια μέρα ισχυρή;
Θα γίνεις.
Θα έχω κυριότητα και κυριαρχία πάνω σε όλα;
Σχεδόν σε όλα.
Πρέπει να δεχτούμε την αδυναμία μας.
Έχεις και εσύ; Ένα τρωτό σημείο;
Μόνο αυτό που πήρε ένα κομμάτι μου.
Μόνο αυτό που πήρε ένα κομμάτι δικό σου.
Και για σένα θα είναι δηλητήριο.
Και πρέπει να το καταναλώσεις...
για να μην σε καταναλώσει πρώτο.
Να καταναλώσω δηλητήριο;
Πώς αλλιώς θα αποκτήσεις ανοσία;
Αλλά το θέμα με το δηλητήριο...
είναι ότι από όλα σε αυτό το μεγάλο και κακό κόσμο...
τίποτα δεν έχει πιο γλυκιά γεύση.
Τι έκανες στον αδερφό μου;
Απλώς τον έβγαλα από τον δρόμο σου.
Είναι ό,τι έχω σε αυτόν τον κόσμο.
Πες το ξανά και θα μετατρέψω τη γλώσσα σου σε λουλούδι.
Για να σου υπενθυμίσω πόσο όμορφη, χαζή...
και πεζή έχεις επιλέξει να δείχνεις.
Ή μπορείς να ακολουθήσεις το μονοπάτι που σου ανοίγεται.
Κάνε ό,τι θέλεις μαζί μου...
αλλά μόνο αν τον ελευθερώσεις.
Δεν θα μπορούσα ποτέ να το κάνω αυτό.
Γιατί όχι;
Επειδή το μικρό αγόρι είναι το δηλητήριό σου.
Και το μόνο που έμεινε είναι να τον κάνω νόστιμο.
Δεν μπορείς.
Γλυκιά μου...
δεν μπορώ να θυμηθώ μια στιγμή...
που να υπήρχε κάτι περισσότερο που να μου άρεσε να κάνω.
Σε ζηλεύω...
που στέκεσαι στο κατώφλι της δικής σου εμπειρίας.
Με τα πάντα μπροστά σου.
Να ήμουν νέα ξανά.
Μια όμορφη ισορροπία.
Θαυμάζω την αφοσίωση.
Αλλά πάνω απ' όλα, είμαι περίεργη για τον λόγο...
που θα με έβαζες για ύπνο όταν πρέπει να γίνουν τόσα πολλά.
Δεν θα κάνω ό,τι θέλεις να κάνω.
Δεν είμαι σαν εσένα.
Είμαστε φτιαγμένοι από την ίδια ουσία...
την ίδια βρώμα.
Αλλιώς, πώς θα ήξερες την ιστορία μου...
χωρίς να χρειαστεί να σου την πω;
Την ιστορία σου;
Μας δόθηκε το ίδιο χάρισμα...
η ίδια μαγεία...
Όπως και σ' εκείνη...
με τη μικρή της ροζ κουκούλα...
Πώς ξέρεις την αδ...
Ξέρω ότι είναι η αγαπημένη σου ιστορία...
αλλά τη λες λάθος.
Είναι αλήθεια, ότι ήταν το πιο όμορφο παιδί.
Κι όλοι το έβλεπαν αυτό.
Αλλά μέσα της...
σάπια μέχρι το κόκαλο.
Και τόσο γλυκιά, όπως το ξύδι.
Ακόμα κι εγώ τη μισούσα.
Κι ήμουν η μητέρα της.
Επειδή μου πήρε τα πάντα.
Και θα είχε καταστρέψει κι εμένα...
αν δεν την είχα ξεφορτωθεί πρώτη.
Έτσι την ξαπέστειλα στο Σκότος που τη δημιούργησε.
Και σκέφτηκα ότι αυτό θα ήταν το τέλος.
Αλλά έκανα λάθος.
Έμεινε μαζί μου.
Στις σκέψεις μου, στα όνειρά μου, προσκολλημένη πάνω μου σαν την σκιά μου.
Ενώ μου υποσχόταν μια γεύση από τις δυνάμεις που είχε.
Το μόνο που απαιτούταν από εμένα, ήταν να είμαι γενναία.
Και να εμπιστεύομαι το Σκότος.
Και ήμουν...
Και το έκανα...
Κι όπως έκανε κι η ίδια...
Ξεφορτώθηκα οτιδήποτε συνδεόταν μαζί μου.
Ξεκαθάρισα τις εκκρεμότητές μου.
Έφαγα τα παιδιά μου...
Ήμουν τόσο πεινασμένη για να συνειδητοποιήσω τις δυνάμεις μου...
που μετά βίας μασουλούσα.
Υιοθέτησα μια μεταμφίεση γριάς...
για να φαίνομαι ευγενική και ευάλωτη.
Μας έχτισα ένα σπίτι...
Ένα σπίτι με μια κατάλληλη κουζίνα και τραπεζαρία...
Θα μπορούσα να πω τα ονόματα όλων, αν κάποτε αναγκαζόμουν.
Υπήρξε κάποτε ένας Τόμας και μία Ιζαμπέλα.
Ένας αξιαγάπητος Ουίλιαμ...
και μια μονάκριβη Ελίζαμπεθ.
Ο Χάρι και η Σάρα...
Ο Πολ και η Κέιτ...
Και τώρα, μόνο για σένα...
ένας Χάνσελ.
Απλά, αποκόλλησέ τον από σένα κι εναγκαλίσου τις δυνάμεις σου.
Τόσο γλυκό αγόρι...
Τόσο γλυκό και παχουλό και όμορφο...
Πού είναι;
Πού είναι ο αδερφός μου;
Μείνε για λίγο, ναι;
Και ποιος ξέρει; Μπορεί και να το ευχαριστηθείς...
Ελπίζω μόνο να πεινάς...
Ώρα να πας για ύπνο....
αξιαγάπητε μικρούλη.
Τράβα να δώσεις ένα φιλί για καληνύχτα στην αδερφή σου.
Αδερφέ, άκουσέ με...
Ξέρω ότι είσαι εκεί μέσα και θα σε βγάλω έξω.
Ακόμα κι αν είσαι τυφλωμένος, θα ξαναδείς το πρόσωπό μου.
Αυτή είναι η αιώνια υπόσχεσή μου σε σένα.
Αρκετά!
Και τώρα στο κρεβάτι...
VipSubs.gr
Τι καλό αγόρι!
Τι κόσμος!
Χάνσελ, περίμενε!
Χάνσελ!
Γκρέτελ.
Σώπασε.
Είσαι μια χαρά.
Και θα είσαι, όσο περνάει από το χέρι μου.
Τι θα γίνει με εκείνη;
Δεν ζει πια εδώ.
Γκρέτελ, είσαι φοβισμένη.
Από τι;
Από τον κόσμο;
Όχι...
Μόνο από τον εαυτό μου.
Θα έχεις πάντα ένα κομμάτι μου, αδερφέ.
Ένα κομμάτι που δεν έχεις πάρει εσύ...
αλλά που στο έδωσα μετά χαράς.
Θα σε συνοδεύσει όταν φύγεις.
Όταν φύγω;
Χωρίς εσένα;
Ναι...
Η ιστορία που εμείς οι δυο μοιραζόμαστε, τώρα χωρίζει στη μέση.
Δρόμους ξεχωριστούς θα πάρουμε.
Ο δικός σου, θα σε οδηγήσει σε ό,τι έχεις ανάγκη να βρεις.
Ο δικός μου, απλά, θα συνεχιστεί.
Του είπα να σε φροντίσει.
Θα φροντίσει να φτάσεις ασφαλής.
Γκρέτελ, θα ξαναδείς το πρόσωπό μου...
Αλλά, τέλος πάντων, πού με πηγαίνει;
Δεν ήταν σκληρό να τον αφήσω να φύγει.
Αν βρει τον δρόμο του, δεν θα μπορώ να γίνω εμπόδιο...
Το ίδιο κι αυτός.
Έβλεπα ότι, τουλάχιστον, σ' αυτό, είχε δίκιο.
Ας βρει την δική του ιστορία...
Και το δικό του κουράγιο για να τη ζήσει.
Όπως τώρα, εγώ θα ζήσω την δική μου ιστορία.
Έχω να θρέψω τις δικές μου δυνάμεις.
Θα τις βοηθήσω ν' αναπτυχθούν...
Θα με εμπιστευτώ ότι ξέρω τι να κάνω με δαύτες.
Γνωρίζω ότι η επιλογή είναι δική μου.
Θα μπορούσα θρέψω το Σκότος τους ή να τους δώσω άπλετο φως.
Κοίταξα και είδα...
Και κατάλαβα.
Ο δεσμοφύλακας τους είχε φύγει κι η πυρά είχε σβηστεί...
Ήταν ελεύθεροι να φύγουν...
Και να γαληνέψουν.
Κι εγώ ήμουν ελεύθερη...
Είτε να φύγω και μην κοιτάξω πίσω...
ή να μείνω και να χτίσω κάτι νέο πάνω σε όλα όσα είχαν καταστραφεί.
Ήξερα ότι το μονοπάτι, θα μου φανερωνόταν από μόνο του.
Και το μόνο που απαιτούταν από εμένα ήταν να είμαι γενναία.
Και να εμπιστεύομαι τον εαυτό μου.
Και είμαι γενναία.
Και θα με εμπιστευτώ.
ΠΡΩΤΗ ΔΙΑΝΟΜΗ ΥΠΟΤΙΤΛΟΥ www.vipsubs.gr
Απόδοση - Επιμέλεια VIP Team
Angelina37 ~ Myrto ~ Schumi Gandalfas ~ Tonia ~ giotooba