- Μπορώ να έχω ένα αυτόγραφο; - Κι εγώ!
Κι εγώ, παρακαλώ.
Υπογράφετε παρακαλώ; Η γυναίκα μου σας λατρεύει. Για κείνη είναι.
Είστε ο αγαπημένος μου.
- Παρακαλώ, ένα αυτόγραφο. - Κι εγώ.
- Είμαι μέγας θαυμαστής σας. - Σας ευχαριστώ.
Υπογράφετε, παρακαλώ;
Σας ονειρεύτηκα.
Είμαι πολύ δημοφιλής, όπως βλέπετε.
Επιτρέψτε μου να συστηθώ...
Είμαι...
Ο Διάβολος!
Εκπλαγήκατε; Απογοητευτήκατε;
Υποθέτω, θα με φαντάζεστε με δύο μικρά κέρατα στο μέτωπο.
Πρόσωπο χλωμό, ανασηκωμένες άκρες φρυδιών.
Ίσως ένα μουστακάκι, ή μια αστεία ουρά.
Όχι. Αυτές οι θεωρίες είναι παλιομοδίτικες.
Ο χρόνος, προχωρά.
Ποτέ δεν δείχνω το πρόσωπο μου. Θα πείτε, πως το βλέπετε τώρα...
Σ'αυτή την ειδική περίπτωση, πήρα την μορφή ενός ηθοποιού. Καλού θα έλεγα.
Αλλά εγώ... εννοώ εγώ προσωπικά.
Εμφανίζομαι μόνον στις σκέψεις σας.
Ως ένα μικρόβιο, στον εγκέφαλο σας.
Παρεισφρέοντας στις σκέψεις σας. Ψιθυρίζοντας στα αυτιά σας.
Μπαίνοντας στο αίμα σας. Διεισδύοντας.
Θέλετε να δείτε, πώς λειτουργώ;
Είναι μία συνήθης, απλή ιστορία.
Θα σας δείξω.
Να σας προσκαλέσω στην αίθουσα προβολών μου;
Είσαι έτοιμος, Εωσφόρε;
Εντάξει, πάμε.
Δόλωμα (1954)
Όχι, μείνε εδώ να φυλάς.
Και όχι φιλίες, κατάλαβες;
Κοίτα ποιος ήρθε, ο Ρέι Μπράιτον.
- Αυτή κι αν είναι έκπληξη. - Γεια Τζάκι, πώς πάει;
Ωραία, μια χαρά. Πώς είναι ο αδελφός σου;
Έπαθε ατύχημα. Έπεσε από τον σανό, κι έσπασε δύο πλευρά.
- Αλλά είναι εντάξει τώρα. - Ω, λυπάμαι γι'αυτό.
Μου φτιάχνεις κάτι για πρωινό; Σηκώθηκα νωρίς και δεν πρόλαβα.
Σίγουρα, τι θέλεις; Άννι;
Ότι να'ναι... το συνηθισμένο αρκεί.
Άννι!
Τι θες πάλι;
Ω, γεια.
Μέρα Άννι... για δες, δείχνεις ωραία.
Έχω να σε δω καιρό.
- Σε ζητούσε κάθε μέρα. - Δεν το έκανα. Θες πρωινό;
Ναι, δύο αυγά με μπέικον... ..κάντα τρία, ομελέτα.
Κάνα κομμάτι τυρί, κι έναν καφέ.
Καλύτερα, φρέσκο βούτυρο.
Γιατί δεν κάθεσαι εκεί Ρέι, να τα πούμε λιγάκι.
Περιμένω κάποιον.
- Δουλειές; - Ναι.
Με την ευκαιρία, ξέρεις κάποιον Μάρκο;
Σέρβος ή τσιγγάνος, ή κάτι τέτοιο;
- Ναι, βαρύς με μουστάκι. - Βέβαια... τον ξέρω.
- Θα συνεργαστείς μαζί του; - Ναι.
- Γιατί, τι τρέχει μ'αυτόν; - Είναι παλαβός, τρελός.
Μην μπλέκεσαι με τα χρυσωρυχεία του.
Αλλά είχε ένα ορυχείο, και πλούτισε, λένε.
Ναι, πριν από δεκαπέντε χρόνια περίπου.
Εκείνος ο πρωτευουσιάνος, ο Γόλτσερ.
- Σμόκι, θυμάσαι εκείνον τον Γόλτσερ; - Ναι, ο Γόλτσερ. Δολοφονήθηκε.
Όχι ακριβώς, βρέθηκε παγωμένος κοντά στο μονοπάτι.
Δύο χρόνια αργότερα, όταν ο Μάρκο αποσύρθηκε, το ορυχείο χάθηκε.
Εξαφανίστηκε, και από τότε το ψάχνει.
Γιατί να σπαταλά το χρόνο του, ψάχνοντας ένα χαμένο ορυχείο;
- Τα αυγά έρχονται σε λίγο. - Ευχαριστώ, γλύκα.
Θα κάνεις συμφωνία μαζί του;
Γιατί όχι; Είναι καλή συμφωνία, αν πιάσει. Δεν κοστίζει τίποτα.
Ελάχιστα έξοδα, και λίγος κόπος. Αν το βρει το ορυχείο.
"Αν"... Να η παγίδα!
Αλλά, πώς μπορεί ένα ορυχείο να χαθεί;
Σου λέω, είναι παλαβός, μπερδεμένος. Ίσως τον στοιχειώνει ο Γόλτσερ.
Δεν αστειεύομαι Ρέι. Ρώτα όποιον θέλεις.
Δεν μπορεί να βρει που ήταν το ορυχείο του.
Ψάχνει τα βουνά κάθε χρόνο, από άκρη σε άκρη.
Πηγαίνει στην εκκλησία.
Μιλά για την κατάρα του Σατανά, και την τιμωρία του Θεού.
Καλύτερα μείνε μακριά του.
Πώς είστε κε Μάρκο;
Δώσμου μια μπύρα.
Λυπάμαι που άργησα. Είχα να υπογράψω κάτι χαρτιά.
Δεν πειράζει, κι εγώ άργησα.
Σίγουρα έλεγαν για μένα. Μπορώ να το μυρίσω.
Αρουραίοι.
Ποιά η διαφορά; Δεν άκουγα. Ίσως με το ένα αυτί...
Τι έλεγαν;
Τα ίδια και τα ίδια. Τα'χω ξανακούσει.
Αλλάζεις γνώμη; Θα παραιτηθείς;
Είναι πολύ αργά τώρα.
Έχω φορτώσει, υπέγραψα χαρτιά. Δεν θα γίνω ρεζίλι τώρα.
- Δεν μου μοιάζεις για παλαβός. - Ώστε, αυτά έλεγαν για μένα.
Χαλάρωσε.
Καλύτερα να βρεις το ορυχείο σου. Αυτό θα τους δώσει ένα μάθημα.
Φυσικά και θα το βρω. Κουβάδες ο χρυσός.
Βλαμμένοι.
Τι είπαν για τον συνεταίρο μου; Ότι τον σκότωσα, ε;
Ξέχνα το, πιες την μπύρα σου.
Είμαστε στον σωστό δρόμο;
Μόνο αυτός υπάρχει.
Από που θα πάρουμε εφόδια, και βενζίνη;
Από του Φόλι. Είναι το τελευταίο μέρος πριν πιάσουμε τα βουνά.
Βρίσκεις τα πάντα εκεί.
Γεια σου Φόλι! Ήρθα πάλι.
Όχι... Νομίζω η πρωταπριλιά ήταν πριν δύο μήνες.
Μην ανησυχείς. Θα το βρω το ορυχείο αυτή την φορά.
Σίγουρα, ναι, το ξέρω.
Τι είναι αυτός; Καινούργιο θύμα;
Από εδώ ο νέος συνέταιρος μου, ο Ρέι Μπράιτον.
Πως πάει, μικρέ;
Φουκαρά μου.
Γιατί άργησες τόσο φέτος;
Ο Ρέι είναι αγρότης. Είχε δουλειές.
Θέλουμε βενζίνη.
Ναι, και τα λάδια επίσης.
Εμπρός, μην σας κρατάω.
Η αντλία είναι εδώ μπροστά, και τα λάδια ακριβώς δίπλα.
Περιμένετε...
Ω, Πέγκι... Πέγκι!
Τι είναι; Δεν μπορείς να σηκώσεις το λάστιχο;
Να το γεμίσω;
Να σε βοηθήσω.
Όχι, εσύ έλεγξε τα νερά και τα λάδια.
Η Πέγκι σκέφτηκε πως χρειαζόμασταν υπάλληλο.
Στους πελάτες αρέσουν οι υπάλληλοι.
Όλα για το χρήμα, ε;
Κοίτα ποιος μιλάει... Αυτό δεν ψάχνεις μια ζωή; Χρυσό.
Έχει διαφορά.
Ο χρυσός δεν είναι χρήμα; Όχι, είναι θρησκεία.
Σίγουρα λυπάμαι πάντως, αυτόν τον νεαρό.
Εντάξει, θέλουμε μερικές προμήθειες.
Ώστε, είσαι ο νέος συνεργάτης του κου Μάρκο;
Ακριβώς. Ρέι Μπράιτον λέγομαι.
Το όνομα μου είναι απλώς Πέγκι. Ο κος Μάρκο δεν με συμπαθεί.
- Και λοιπόν; Έχει σημασία; - Θέλω να ευχαριστώ τους πελάτες.
Ίσως δεν είσαι ο τύπος του.
Λένε ότι είναι ανόητος. Αυτό το αποδεικνύει.
Εμάς μας αρέσει, έτσι Μάικ;
- Πως τον είπες; - Μάικ.
Έχω έναν ξάδερφο Μάικ. Τι ράτσας είναι;
Καθαρόαιμος... κοπρίτης.
Ω, Μάικ... Δεν είναι όμορφος;
Τι μάτια είναι αυτά.
Ναι, τι μάτια.
Κόφτο, εντάξει;
Για να δω... ζάχαρη, λάδι, αλάτι, κρεμμύδια.
Ναι, και το μπέικον;
Δεν έχω μπέικον. Θα παραγγείλω, και θα σας το φέρω την Κυριακή.
- Θα κάνω και την βόλτα μου. - Για δέκα λίρες, φέρε.
Εντάξει νεαρέ.
Πρέπει να είμαι ο μόνος παλιός εδώ, που δεν έχει κάποιο χαμένο ορυχείο.
Και λοιπόν; Έχω προγραμματίσει διακοπές ούτως ή άλλως.
Τώρα μπορώ να ονειρεύομαι. Πλούτη... παλάτια...
- Γυναίκες... - Μακριά από αυτήν. Δεν κάνει.
- Βούλωσε το! - Όχι σε μένα αυτά.
Ξέρω τι λέω. Όλοι το ξέρουν. Η γυναίκα δεν κάνει.
Έχει ήδη παιδί, και δεν παντρεύτηκε ποτέ.
Αυτό δεν σε αφορά.
- Τι χρωστάω; - Ένα λεπτό να κοιτάξω νεαρέ.
Πέγκι, έλα να βοηθήσεις να βάλουν τα πράγματα στο αυτοκίνητο.
Θα τα βάλω εγώ.
Πάρε τις μπύρες.
Μην ξεχάσεις το μπέικον.
Καλά όνειρα, ανόητοι.
Βλέπεις; Το μονοπάτι.
Χιονίζει πολύ εκεί πάνω, όλον τον χειμώνα.
Και πολύ ξαφνικά. Έτσι την πάθαμε, με τον Γόλτσερ.
Να, εκεί πέθανε.
Δύο μέρες και δύο νύχτες, παλεύαμε στην χιονοθύελλα.
Ήταν φρικιαστικό. Σκέτη κόλαση.
Δεν βλέπαμε τίποτα. Κάναμε κύκλους.
Και τότε κατέρρευσε.
Δεν μπορούσα να τον κουβαλήσω. Ήμουν κι εγώ μισοπεθαμένος.
Τώρα λένε πως τον άφησα... ...να πεθάνει.
Έχεις ξαναδεί τέτοιο μέρος;
Είσαι περίπτωση, γέρο.
Έχουμε δει δεκάδες τέτοια. Θα υπάρχουν εκατοντάδες.
Το πρόβλημα είναι ότι όλες οι καλύβες είναι ίδιες.
Δεν θα πειράξει τον ιδιοκτήτη αν την χρησιμοποιήσουμε;
Δεν υπάρχει ιδιοκτήτης. Εδώ είναι ερημιά.
Περίεργο πράγμα... Πωπω, πείνασα.
Ας το δούμε.
Τι χάλι.
Θυμάμαι να το έχω ξαναδεί αυτό το μέρος.
Μπορούμε να βάλουμε τις προμήθειες εκεί πάνω.
Ας φάμε πρώτα, και μετά να καθαρίσουμε αυτό το χάλι.
Ξέρεις, αφού πλουτίσαμε, ο Γόλτσερ και εγώ...
...ούτε τρώγαμε, ούτε κοιμόμασταν. Μας έπιασε πυρετός του χρυσού.
Εμένα δεν θα με πιάσει.
Ούτε μπορούσαμε να φύγουμε. Λόγω του χιονιού.
Κοίτα, δεν θέλω να ακούω γι'αυτό. Γιατί βασανίζεις τον εαυτό σου;
Όλα μου θυμίζουν το... Είναι φρικτό.
Ένα πράγμα δεν καταλαβαίνω.
Γιατί περίμενες δύο χρόνια, πριν ψάξεις το ορυχείο;
Αν ερχόσουν την επόμενη άνοιξη, θα το έβρισκες αμέσως.
Ήρθα! Αλλά έμαθα για την κατάρα. Για τις βελανιδιές-δηλητήριο.
Έβγαλα παντού εξανθήματα. Φουσκάλες!
Έτσουζαν σαν το διάβολο. Αρρώστησα πολύ, είχα πυρετό. Έπρεπε να φύγω.
Και μετά φοβόμουν να επιστρέψω.
Μέχρι που στράφηκα, στην θρησκεία.
Είναι ανώφελο που σου μιλάω. Έχουν δίκιο. Τα'χεις χαμένα.
Δεν έχει νόημα.
Έχει θολώσει το μυαλό μου.
Βδομάδες τώρα, σέρνομαι μέσα σε τρύπες και σπηλιές, και...
Τουλάχιστον ξέρουμε πολλά μέρη, που "δεν είναι".
- Ευτυχώς έχεις χιούμορ. - Τι άλλο να κάνω;
- Δεν με νοιάζει, αλλά... - Αλλά τί;
Τα παιδιά, πίσω στον τόπο μου...
Θα με λένε κορόιδο, και δικαίως. Και πως αλλιώς να με πουν;
Νομίζεις πως τα επινόησα όλα, και δεν υπήρχε χρυσωρυχείο ε;
Λοιπόν, να πω την αλήθεια...
Για στάσου...
Κάποιος χάθηκε εδώ πάνω.
Είναι εκείνο το κορίτσι, η Πέγκι!
Αυτό κι αν ήταν έκπληξη. Τι κάνεις εδώ;
Σας ψάχνω.
Ο κος Φόλι ήρθε μια-δυο Κυριακές, για να σας φέρει το μπέικον.
Δεν μπόρεσε να σας βρει.
Έτσι, σκέφτηκα να δοκιμάσω. Ίσως είχα καλύτερη τύχη.
- Πού να το βάλω το μπέικον; - Ποιος νοιάζεται για το μπέικον;
Χαίρομαι πολύ που σε βλέπω Πέγκι.
Τι σε έπιασε;
Μάντεψε.
Ναι, υποθέτω οποιοδήποτε κορίτσι θα ήταν αρκετό.
Μην το λες αυτό.
Τι λες για ένα ποτήρι κρασί;
Όχι, δεν πίνω, ασχέτως τι πιστεύει ο κος Μάρκο για μένα.
Έχεις τον λογαριασμό;
Ορίστε, πλήρωσε.
Επτά-ογδόντα, κι $1 βενζίνη. Αυτό μου είπε ο κος Φόλι.
Δεν τολμώ να σου δώσω φιλοδώρημα.
Δεν είναι άσχημη ιδέα. Θα πάρω κάτι στο μωρό μου.
Ευχαριστώ κύριε. Και μην πάρεις φόρα, με τα δύο δολάρια.
Ο κύριος Μάρκο θα λέει πως είμαι η πιο φτηνή στην πόλη... Αντίο.
Στάσου ένα λεπτό, δεν μπορώ να σε αφήσω να φύγεις έτσι.
Τι λες για ένα τσιγάρο, πριν φύγεις;
Καλώς.
Αλλά μόνο για ένα λεπτό, μετά πρέπει να φύγω.
- Βρήκατε το χρυσωρυχείο; - Ναι, μόλις χθες βράδι.
Και όταν ξύπνησα, ήμουν τόσο πτώμα, που ξάπλωνα όλη μέρα.
Πολύ αστείο.
Δεν έφτανε που έχασε το ορυχείο. Τώρα έχασε και το χιούμορ του.
Μην μου λες να σωπάσω. Πρέπει να ξέρει τι είναι.
- Δεν θέλω άλλα μπλεξίματα. - Πέγκι! Περιμένετε!
Κοίτα... Μπορώ να σε πάω την Κυριακή για δείπνο και χορό;
Λυπάμαι, η Κυριακή είναι η μόνη μέρα που έχω για το μωρό μου.
Ίσως θα μπορούσα... Ω, περίμενε...
Πέγκι, στάσου!
Αντίο!
Αν ήσουν πιο καλός κι ευγενικός με τον κόσμο, αντί να προσεύχεσαι συνεχώς...
Για σένα προσεύχομαι, μήπως ο Κύριος σε απαλλάξει από τον πειρασμό.
Σε προειδοποίησα, την ξέρω αυτήν.
Προσεύχομαι και μόνος μου. Μην ανησυχείς για μένα.
Βαρέθηκα πια! Δεν ξέρω τι με έπιασε και έμπλεξα μαζί σου.
Τι εννοείς; Δεν μπορείς να μ'αφήσεις μόνο εδώ.
Δεν μπορώ, ε;
Λοιπόν τα μαζεύω, και φεύγω πριν νυχτώσει.
Δεν μπορεί να το κάνεις. Έχουμε συμβόλαιο.
Θες να καθόμαστε να περιμένουμε για ένα θαύμα; Εγώ βαρέθηκα.
Αυτή η γυναίκα... Ο διάολος την έστειλε!
Για να σε ξεσηκώσει, και να μας βάλει σε φασαρίες.
Βούλωστο!
Είσαι ο πιο αστείος μπαγάσας που γνώρισα ποτέ.
Εντάξει γερο-τράγε, θα μείνω. Για καναδυό μέρες.
Αλλά καλύτερα να θυμηθείς που άφησες το ορυχείο σου.
Θα σου μαγειρέψω καλό φαγητό. Σερβικό φαγητό, "τσεβάπσιτσι".
Φέρε ξύλα για τη φωτιά. Πήγαινε.
Θα σου την φέρω σύντομα...
Μάρκο!
Μάρκο, έλα εδώ! Γρήγορα!
Η κατάρα θα'ναι! Τον πλάκωσε δέντρο!
Έλα εδώ, γρήγορα!
Νομίζω πως το βρήκα! Το ορυχείο!
Αυτό είναι.
Κρύψαμε το τούνελ φεύγοντας. Η καμπίνα ήταν αλλού.
Όταν φύγαμε από εδώ, έβγαλε βλάστηση.
Γι'αυτό δεν μπορούσα ...να βρω που...
Ο χρυσός μου!
Κοίτα εκεί! Βλέπεις την φλέβα;
Ο χρυσός μου!
Δεκαπέντε χρόνια εφιάλτες. Δεκαπέντε χρόνια βάσανα.
Αλλά με περίμενε... Τόσα χρόνια.
Ο χρυσός μου!
Γιατί λες συνεχώς "ο χρυσός μου"; "Δικός μας" είναι. 50 - 50.
Όχι, όχι, ο δικός σου είναι μέσα. Αυτόν τον βρήκα με τον Γόλτσερ.
Για στάσου. Είχαμε συμφωνία. Πενήντα - πενήντα.
Δεν θα μου πάρεις τον χρυσό μου. Έχω πληρώσει για όλο αυτό.
Κι εγώ το βρήκα!
Όχι! Αυτό ήταν το μερίδιο του Γόλτσερ, είναι δικό μου τώρα.
- Θα δούμε τι θα πει ο δικηγόρος. - Όχι!
Θα το μάθουν όλοι, θα μας καταπατήσουν.
Θα μας βγάλουν απ'έξω. Κανείς δεν πρέπει να το μάθει.
Είμαστε σύμφωνοι.
Εσύ μοιάζεις με φάντασμα. Καλύτερα να ηρεμήσεις.
Δεν είναι τίποτα. Απλά ο ενθουσιασμός.
Ίσως λίγο κονιάκ, ή μήπως να φάμε πρώτα, ε;
Έλα.
Δεν μπορώ να το πιστέψω. Σαν σε όνειρο!
Έχουμε δύο μήνες πριν μας πιάσει ο χειμώνας.
Μια μέρα, πρέπει να πάω στην πόλη να κάνω αίτηση, μην μας καταπατήσουν.
Δεν θα υποψιαστούν;
Κάνω αίτηση επί δώδεκα χρόνια, κάθε καλοκαίρι.
Δεν θα φανταστούν ποτέ, πως βρήκα πραγματικά το χρυσό.
Θέλω να πάω στο ορυχείο, έστω και δύο ώρες πριν τον ύπνο.
- Πού είναι η κηροζίνη; - Εκεί.
Ανόητε.
Μισά - μισά, για λίγες προμήθειες και εργασία. Μην είσαι κορόιδο.
Κάνε κάτι γι'αυτό. Κάποιος τρόπος θα υπάρχει.
Προσλαμβάνεις κάποιον για δουλειά... και τον πιάνει πυρετός του χρυσού.
Βλέπεις την φλέβα;
Δες εδώ. Δες εδώ, πάει μέχρι πέρα.
Μίλια και μίλια.
Χρυσός... Καθαρός χρυσός!
Για δες, πάμε καλά.
Βλέπεις; Όλα αυτά μπορούν να γίνουν δικά σου. Γιατί να τα μοιραστείς;
Είναι κανείς εδώ;
Εντάξει Πέγκι, ο γέρος είναι κάτω.
Άσε με! Θα τσιρίξω!
Έλα! Ξέρεις ότι είμαι τρελός για σένα.
- Θα σε σφάξω. Άσε με, είπα. - Γιατί κάνεις έτσι; Σκατά έχω;
Ζεις εδώ, με τον γέρο.
Σε προειδοποιώ Τσακ, θα σε σκοτώσω! Άσε με, είπα!
Εντάξει, προσπάθησα να φανώ ευγενικός.
Τώρα θα σου δείξω, μέγαιρα.
Άφησε με!
Μπράβο!
Πέγκι, σίγουρα ξέρεις να φροντίζεις τον εαυτό σου.
Φύγε από εδώ!
Φύγε, πριν χάσω την ψυχραιμία μου!
- Ευχαριστώ κε Μάρκο. - Δεν κάνει τίποτα.
Λυπάμαι πραγματικά Πέγκι. Θα με συγχωρήσεις;
Δεν καταλαβαίνω, κύριε Μάρκο.
Να, για το πως σου φέρθηκα, γι'αυτά που είπα για σένα.
Όλοι τα λένε.
Παιδεύομαι τόσο να με υπερασπιστώ, που τα παράτησα.
Δεν θα άντεχα να χάσω την δουλειά μου εδώ.
Λοιπόν, καλύτερα να προσέχουν τι λένε για σένα πλέον.
Σίγουρα έχετε αλλάξει κε Μάρκο. Δεν το καταλαβαίνω.
Τι κάνεις εσύ εδώ, γερο-απατεώνα;
Ήρθα να πάρω προμήθειες, και να υποβάλλω αίτηση.
Να κάνεις αίτηση;
Πού το έχω ξανακούσει;
Βλέπεις, ποτέ δεν ξέρεις.
Θα ήθελα και μερικά... ελπίζω να τα βγάζεις.
Τι στον διάολο; Δεν πήγες;
Τι είναι αυτά που λες; Πήγα και γύρισα.
Τι ώρα είναι;
Δεν είσαι καλά.
Έτσι έκανε κι ο Γόλτσερ.
Χρυσός...
Τον ονειρεύομαι...
Στοίβες χρυσού.
Ολόκληρα βράχια, βουνά... από λαμπερό χρυσό.
Κοιτάξου στον καθρέφτη. Έλα, πρέπει να το δεις.
Αυτό κάνει ο πυρετός του χρυσού στον άνθρωπο;
Όποιος σε δει, θα καταλάβει αμέσως ότι βρήκαμε χρυσό.
Γι'αυτό ξυρίζομαι κάθε μέρα εγώ.
Έχεις δίκιο.
Θα ξυριστώ αύριο.
Σίγουρα θέλεις να μείνεις για τον χειμώνα;
Δεν πρέπει να μείνει ούτε κόκκος χρυσού.
Σου το είπα.
Λοιπόν, νομίζω ότι θα είναι μακρύς...
Έι, με ακούς;
Έλα τώρα Μάρκο, προσπάθησε να σκεφτείς.
Τι είναι πιο δυνατό από τον χρυσό;
Διαμάντια... Όλα τα πλούτη του κόσμου, ε;
Όχι, αυτό είναι... Μια γυναίκα!
Αυτή είναι η λύση. Ας το επεξεργαστούμε.
Είδες τα σύννεφα έξω; Έρχεται το τέλος του κόσμου.
Μερικές μέρες ακόμη, ίσως μια βδομάδα, και μετά ξεκινάει.
Ποιό; Το χιόνι;
Σίγουρα θέλεις να μείνεις για τον χειμώνα;
Το είπαμε αυτό. Γιατί το αναφέρεις συνέχεια;
Τα έγραψες όλα;
- Ναι. - Ξέχασες τίποτα;
Όχι... μην ξεχάσεις το αλάτι, και την σκυλοτροφή.
- Εντάξει. - Ορίστε τα λεφτά.
Γερο μασκαρά, μοιάζεις σαν να πηγαίνεις για ξεφάντωμα.
Ποτέ δεν ξέρεις.
Το Βαλκανικό αίμα βράζει. Και νιώθω ξεκούραστος.
Μέχρι κι εσύ μου φαίνεσαι καλός.
Πέγκι!
Ναι, έρχομαι.
Δεν πήγε οκτώ ακόμα.
Με την ησυχία σου. Απλά είπα μην κοιμήθηκες.
Ποτέ δεν το κάνω, τι είναι αυτά που λες;
Πέγκι, τι κάνεις εκεί;
Κόβω τα νύχια των ποδιών μου, αν θέλεις να ξέρεις.
Θα στα βγάλω τα μάτια, γέρικη αράχνη.
Απλά αστειευόμουν. Μην είσαι ανόητη.
Φύγε γιατί θα φέρω τον σερίφη!
Εσύ θα φέρεις τον Σερίφη; Εδώ γελάνε.
Λες και δεν ξέρει τι είσαι.
Μην τολμήσεις! Είμαι αξιοπρεπής.
Έχω λογοδοτήσει για όσα έκανα, αλλά εσείς, βρομο-υποκριτές.
Έλα τώρα, μην είσαι ανόητη. Άνοιξε την πόρτα Πέγκι.
Θα σου πάρω ένα ωραίο, καινούργιο φόρεμα.
Τι με πέρασες;
Δεν θα'παιρνα τίποτα από σένα, ακόμη κι αν πέθαινα, παλιο...
Πέγκι, άνοιξε. Εγώ είμαι, ο Μάρκο.
Μην κλαις Πέγκι. Μάζεψε τα πράγματα σου κι έλα μαζί μου.
Και αν κάποιος σ'αγγίξει, θα του τινάξω τα μυαλά.
Αλλά, που να πάω;
Όλη η πόλη λέει πως δεν είμαι καλή. Κανείς δεν θα μου δώσει δουλειά.
Μην ανησυχείς γι'αυτό. Θα το συζητήσουμε.
Γίνε όμορφη, βάλε το καλύτερο φόρεμα, κι έρχομαι να σε πάρω.
Εντάξει; Πήγαινε!
- Τι νομίζεις ότι κάνεις; - Εσύ βούλωστο.
Ευχαριστώ.
Μου αρέσει αυτό το τραγούδι. Έχω τον δίσκο.
- Πώς αισθάνεσαι τώρα; - Ω, μια χαρά.
- Κι εσείς; - Ικανοποιημένος.
Για δες, δείχνεις ωραία... ωραίο φόρεμα φοράς.
Μόνη μου το έφτιαξα.
Ξέρετε τι μου αρέσει σε σας, κε Μάρκο;
Είστε ο μόνος που με αφήνει ήσυχη.
Οι άλλοι είναι αφηνιασμένοι, άρρωστοι ή κάτι τέτοιο.
Ξέρεις, χρειάζεσαι ασφάλεια και προστασία από όλους αυτούς.
Σκέφτομαι κάτι, αλλά δεν ξέρω πώς να το πω.
Θα σκεφτόσουν να περάσεις τον χειμώνα στην καλύβα;
Εννοείτε, να μαγειρεύω και να φροντίζω το σπίτι;
Δεν θα τολμούσα να σε καλέσω ως υπηρέτρια.
Αυτό που θέλω να πω είναι...
Κατάλαβες;
Να λέμε την αλήθεια, όχι. Γιατί δεν μου λέτε;
Θα ήταν πολύ ανόητο, αν σε ζητούσα... σε γάμο;
Δείχνεις να ταράχτηκες. Είμαι πολύ γέρος, ε;
Όχι, όχι, απλά... δεν ξέρω τι να πω.
Καλά, ξέχνα το.
Ξέρω ότι ήταν ανόητο εκ μέρους μου.
Όχι κύριε Μάρκο, δεν είναι αυτό...
...απλά έμεινα άφωνη.
Που με θεωρείτε αντάξια να φέρω το όνομα σας.
Στο κάτω-κάτω, είμαι...
Το μωρό θα'χει όνομα, κι ο κόσμος δεν θα τολμά να μιλά για σένα.
Πού είναι τώρα; Εννοώ... ...το μωρό.
Δώδεκα μίλια από εδώ. Σε ίδρυμα για παιδιά.
Λοιπόν, ποιά είναι η απάντηση, Πέγκι;
Λοιπόν... αφήστε να το σκεφτώ.
Μάρκο! Φοβήθηκα μην έπαθες κάτι. Που ήσουν;
- Που ήσουν; - Είχα δουλειές στην πόλη.
Σε περίμενα χτες.
Με την ευκαιρία... από εδώ η σύζυγος μου.
Γεια.
Βάλε τα πράγματα σου εδώ, στο τραπέζι, και θα τα βρούμε.
Πως σου φαίνεται εδώ;
Πλάκα μου κάνετε;
Γιατί;
Σχετικά με τον γάμο.
Χρειάζομαι τη συγκατάθεση σου;
Όχι, αλλά... ανάμεσα σε τόσες...
...να παντρευτείς εκείνη, μετά από όσα έλεγες.
Λοιπόν, άλλαξα γνώμη!
Βάλε τον φωνόγραφο σου εκεί. Μην είναι στα πόδια μας.
Πέγκι;
Είναι αλήθεια;
Φυσικά και είναι αλήθεια. Τι αστείο θα ήταν αυτό;
Μπορώ να βάλω τα πράγματα μου εδώ;
Πάρε όλη την γωνία. Θέλει μερικά καρφιά εδώ.
Για να κρεμάς τα ρούχα σου, θα τα βολέψεις μια χαρά.
Δεν πρόλαβα να πλύνω τις κάλτσες μου...
Θα το κάνεις το πρωί.
- Αναρωτιέμαι... - Τι;
- Μόνο αυτό το δωμάτιο υπάρχει; - Τι περίμενες; Καμιά σουίτα;
Λοιπόν, όχι, αλλά...
Πώς θα κοιμόμαστε;
Με βρήκες απροετοίμαστο. Το ξέχασα αυτό.
Πώς θα κοιμόμαστε;
Θα βάλω τον υπνόσακο μου στο ορυχείο.
Όχι βέβαια. Θα αρρωστήσεις. Σε χρειάζομαι υγιειή.
Θα κάνω τα τρόφιμα στην άκρη, και θα κοιμάμαι εκεί.
Α, όχι! Δεν θα μπορούσα να πάω εγώ; Εννοώ...
Εγώ είμαι ο εισβολέας εδώ.
Δεν θα σε άφηνα να κοιμηθείς εκεί πάνω.
Εξάλλου, όλα τα καλά δεν αρκούν, για την ντροπαλή νύφη.
- Αρκετά, κύριος. - Πέγκι!
Δεν το λέει με κακία. Ας τα βρούμε μεταξύ μας.
Μέχρι την άνοιξη.
Άσε να σε βοηθήσω.
Ευχαριστώ, μπορώ και μόνη μου. Δεν είναι τίποτα.
Δεν κρεμάτε καμία κουβέρτα σε μια από τις γωνίες;
Χρειάζομαι λίγη απομόνωση. Εξάλλου, θα πρέπει να...
Τι λες για κείνη την ινδιάνικη κουβέρτα στο αυτοκίνητο;
- Παίρνει άνετα σχοινί. - Πολύ καλή ιδέα.
Και δεν υπάρχει μέρος για να στεγνώνω τα πιάτα.
Κάτι θα κάνουμε και γι'αυτό.
Για δες, θα το ξεχνούσα παραλίγο. Χτύπησα μεγάλη φλέβα σήμερα.
Να το γιορτάσουμε.
- Πως είπες; - Μεγάλη φλέβα.
Πού είναι; Τι την έκανες;
Χαλάρωσε...
Εδώ είναι, στο κονσερβοκούτι. Κοίταξε την.
Σταμάτα τον φωνόγραφο.
Για κοίταξε εδώ... καθαρός χρυσός!
Πέγκι, έλα να δεις.
Κοίταξε την.
Δεν είναι ομορφιά;
Ώστε, το βρήκατε το ορυχείο σας.
Δεν το ήξερες;
Ναι, δεν είναι ομορφιά; Τι λες Πέγκι;
- Χαίρομαι και για τους δυο σας. - Δεν το ήξερες;
Φυσικά και ήξερα! Για τον χρυσό παντρεύτηκα.
Πέγκι, σταμάτα το αυτό! Πως και ξέχασες να μου το πεις;
Να... ξαφνιάστηκα λίγο με τον γάμο σας.
Δηλαδή, ο γάμος μου σε ξάφνιασε τόσο, που ξέχασες να αναφέρεις τον χρυσό;
Πάω να φέρω την κουβέρτα.
- Τι έπαθε αυτός; - Μακάρι να'ξερα.
Ηδονοβλεψία!
Ξέρετε κάτι; Άρχισε να κάνει πολύ κρύο τα βράδια.
Λοιπόν Πέγκι, πως τα πας; Βολεύτηκες;
- Καλά είναι, θα συνηθίσω. - Θα το βελτιώσω εδώ...
Μα αυτό είναι πανέμορφο.
- Το γαμήλιο δώρο σου είναι. - Ναι, και ήταν καλό.
Λοιπόν, ας κοιμηθούμε. Πέρασε η ώρα.
Θα κοιμηθείς στο επάνω.
Εσύ ανεβαίνεις πιο εύκολα. Εγώ θα πάρω το κάτω.
Να σε βοηθήσω.
Καληνύχτα, Πέγκι.
Καληνύχτα, κύριε Μάρκο.
Είναι δροσερή, την είχα μέσα στο νερό.
Μέσα... σε ζεστό νερό φαντάζομαι;
Κάνω ότι μπορώ, τι άλλο να κάνω;
Απλά σε πειράζει.
- Δεν θα'ρθεις να βοηθήσεις; - Δυο χέρια έχω.
Αυτό ακριβώς χρειαζόμαστε. Τα δυό σου χέρια.
Πρόσεχε!
Περιέχει χρυσό, μην το χύνεις. Κοίτα τι έκανες!
- Λυπάμαι, δεν ξέρω από καρότσια. - Να μάθεις. Γύρνα το τώρα, ρίξε.
Είσαι απογοήτευση. Τσαπατσούλα.
Να, κοίτα. Απομακρύνσου.
Βλέπεις;
Δεν είναι για σένα αυτά. Γιατί δεν του το λες;
Μην ανησυχείς για μένα.
- Φουσκάλα; - Δεν είναι τίποτα.
Γι'αυτό τον παντρεύτηκες; Να σε σκλαβώσει εδώ;
Αυτό δεν σε αφορά. Τα καταφέρνω.
Λειτουργεί θαυμάσια. Συνέχισε έτσι.
Πρέπει να πήγε απόγευμα. Πείνασα.
Δεν πας να μας φτιάξεις κάτι; Θα τα φροντίσω εγώ αυτά.
Καλώς.
Πάμε Μάικ.
Που πηγαίνεις;
Ο συνέταιρος σου είπε να φτιάξω φαγητό, πείνασε.
Ώστε έτσι, ε;
Την επόμενη φορά, άσε να πω εγώ στην γυναίκα μου τι να κάνει.
Εντάξει τότε, πες να μην δουλεύει τόσο σκληρά.
Πολύ ευγενικό εκ μέρους σου, αλλά έχουμε συμφωνία 50 - 50.
- Σε εργασία και κέρδη. - Ώστε, αυτό ήταν.
Ποιό;
Τώρα καταλαβαίνω γιατί άλλαξες γνώμη σας για κείνη. Γιατί την παντρεύτηκες.
Για να κάνει το μερίδιο της δουλειάς σου.
Αυτό δεν είναι γάμος. Είναι βρόμικο κόλπο.
Γιατί ανησυχείς τόσο γι'αυτήν;
Τι σου είναι εσένα; Μήπως ζηλεύεις;
Ας μην μιλάμε άλλο γι'αυτό. Έχεις δίκιο. Δεν είναι δουλειά μου.
Περίμενε! Δεν τελείωσα. Γιατί βιάζεσαι;
Συγγνώμη.
Χρειάζομαι... κούρεμα.
Ίσως πάρω, μισό ρεπό για να πάω στην πόλη, όταν τελειώσω εκείνο το σημείο.
Να μου φέρεις και μερικά πράγματα.
Καθαριστικό, βερνίκι ξύλου, και βελόνες πλεξίματος.
Και μερικά περιοδικά για τα βαρετά βράδια εδώ.
Η Βίβλος δεν αφήνει τα βράδια να γίνουν βαρετά για μένα.
Εντάξει, ας καθίσουμε όλοι να διαβάσουμε την Βίβλο. Τι λες;
Ο μικρός έχει αλλάξει, από τότε που ήρθες εσύ εδώ.
- Ίσως δεν με θέλει εδώ. - Ίσως και το ανάποδο.
Ποιό είναι αυτό;
Ίσως... είναι ερωτευμένος μαζί σου.
Κύριε Μάρκο, έχω να σας πω κάτι.
Κάτι που με απασχολεί, πολύ καιρό τώρα.
Δεν με έχετε φιλήσει, από τον γάμο μας.
Ούτε με αγκαλιάσατε.
Και με έχετε να κοιμάμαι εκεί πάνω.
Μια γυναίκα... μια σύζυγος, θέλει να "ανήκει".
Για την προστασία της, θέλει να ανήκει στον άνδρα της.
Της παρέχει... ασφάλεια.
Δεν το καταλαβαίνετε;
Κοιτάξτε με λοιπόν. Δεν σας αρέσω;
Με ξάφνιασε η ομιλία σου.
Δεν ξέρω πώς να το πω, αλλά βλέπεις, είμαι άνθρωπος με αρχές, θρήσκος.
Όταν τελειώσουμε εδώ με τον χρυσό, και πάμε στο δικό μας σπίτι...
...και είμαι έτοιμος για οικογένεια, τότε θα έχω... δικαίωμα σε αυτό.
Δεν ξέρω αν καταλαβαίνεις, αλλά αυτό αισθάνομαι.
- Ξύπνησες κιόλας; - Ναι, δεν είναι όμορφα;
Είναι ωραία και ζεστά έξω.
Είναι σαν παραμύθι... απλά πανέμορφα.
Σου ζέστανα νερό.
Ευχαριστώ.
Για δες εκεί...
Η κυρία με την άσπρη γούνα, το λέγαμε ως παιδιά.
Όπως έγινε και με τον Γόλτσερ. Στην διάρκεια της νύχτας.
- Πάλι τα ίδια. - Πως είπες;
Τίποτα... αναβάλλεται το κούρεμα.
Και τα περιοδικά μου... Α!, ξέρω να κουρεύω.
Εξασκήθηκα στον Φόλι.
Πέγκι, δεν ρίχνεις κάτι πάνω σου;
Ξεχάστηκα.
Χιονίζει έξω.
Τι μου το λες; Δεν είμαι τυφλός.
Σκέφτηκα πως δεν έμεινε χρόνος να δεις έξω.
Κάθε μέρα γίνεσαι και πιο ξεμωραμένος.
Τι εννοούσε με αυτό; Τι σημαίνει ξεμωραμένος;
Δεν ξέρω... υποθέτω... έξυπνος, ή κάτι παρόμοιο.
Είναι καλό παιδί.
Νομίζω, πρέπει να τον κουρέψεις.
- Κύριε Μάρκο; - Ναι;
Μου τρίβετε την πλάτη;
Έχω βάλει σαπούνι.
Α, εννοείς...
Τι κάνεις εκεί;
Πες καμιά καλή κουβέντα και για μένα, σίγουρα θα την χρειαστώ.
- Ελπίζω να μην με κάνεις γουλί. - Έχεις μαλλιά, μην φοβάσαι.
Λίγο πιο κοντά πίσω από τ'αυτιά, αν μπορείς.
Θες να σου κόψω κανένα αυτί;
Δεν καταλαβαίνω γιατί τον παντρεύτηκες.
Κάνε λίγο μπροστά.
Ή γιατί σε παντρεύτηκε εκείνος, επίσης.
Πρώτα τράβηξε εμένα μακριά σου, και μετά...
Φέρθηκε έξυπνα σε αυτό, δεν νομίζεις;
Ναι, μπορεί.
Μερικές φορές νομίζω ότι διασκεδάζει να με αναστατώνει.
Το'χει βίτσιο να με βλέπει να'μαι τρελός για σένα.
Είσαι;
Σταμάτησα τα όνειρα για τον χρυσό.
- Μη μιλάς έτσι. - Γιατί;
Γιατί θέλω μία ήρεμη ζωή.
Ο κος Μάρκο είναι καλός μαζί μου. Είναι ο μόνος που μ'αφήνει ήσυχη.
Ωραίο χάρισμα αυτό, για έναν σύζυγο.
Τι είναι;
Τον είδα. Μας παρατηρούσε.
Μου αρέσει να σε βλέπω που τα στρίβεις.
Εμπρός, δοκίμασε κι εσύ. Θα σου δείξω τον τρόπο.
- Γιατί καπνίζεις στριφτά; - Γιατί τελείωσαν τα άλλα.
Αυτό μου έδωσε μια ιδέα.
Γιατί δεν παίρνουμε κάνα ρεπό; Να πάμε στην πόλη. Τι λέτε;
Τι έγινε; Δεν σου αρέσει η παρέα μας;
Δεν είναι αυτό. Είμαστε πλούσιοι τώρα, έχουμε πολλά λεφτά.
Να πάρουμε δώρα, τα Χριστούγεννα είναι πίσω από την πόρτα.
Όχι, είναι μίλια μακριά. Μίλια γεμάτα χιόνι.
Τα πράγματα άλλαξαν Μάρκο, από όταν αποκλείστηκες εσύ.
Περνάει Εθνική Οδός τώρα.
Περνά λεωφορείο δύο φορές την ημέρα, πάνε κι έλα.
Δέκα μίλια είναι μόνο, θα φτιάξω πέδιλα για όλους.
Δεν θα ήθελα η Πέγκι να περάσει τέτοια εμπειρία.
Γιατί δεν πας εσύ, Ρέι; Πάρε μια βδομάδα ρεπό, θα σε ωφελήσει.
Έχει κρύο, είναι με το πουκάμισο, θ'αρρωστήσει!
Γιατί νοιάζεσαι τόσο γι'αυτόν; Τι τρέχει εδώ;
Δεν είναι σημαντικό για σένα να είναι υγιειής;
Τι θαυμάσια σύζυγος. Πάντα σκέφτεται τον σύζυγο της
Κόφτο, εντάξει; Αν δεν με εμπιστεύεσαι, να το πεις.
Ρέι! Έλα μέσα λίγο.
Κάθισε.
Τώρα ακούστε, μάγκες.
Αρκετά πέρασα ως τώρα, δεν θέλω άλλα στο κεφάλι μου.
Ο κος Μάρκο από εδώ, μας υποπτεύεται.
Ξέρω πως δεν έχω καλή φήμη, αλλά είναι επειδή ο κόσμος δεν ρωτάει.
Απλά σε καταδικάζει.
Όταν παντρεύτηκα τον κο Μάρκο, θυμάμαι τα λόγια που είπα:
"Στα καλά και στα κακά, μέχρι να μας χωρίσει ο θάνατος."
Ασχέτως αν το πιστεύετε, για μένα είχε σημασία.
Μου έδωσε αυτοεκτίμηση, και ένα όνομα για το παιδί μου.
Είμαι ευγνώμων.
Αλλά δεν θα αφήσω κανέναν να το εμποδίσει.
Οπότε, τέρμα οι χαζομάρες, τα φλερτ, τα υπονοούμενα...
Και οι καχυποψίες, ας το κρατήσουμε αξιοπρεπές.
Τώρα, θα φτιάξω τσάι.
Πρέπει να κρύωσες, Ρέι. Μάζεψε την τράπουλα.
Μου τις "έβρεξες" για τα καλά.
Συγγνώμη Πέγκι που σε παρεξήγησα και πάλι.
Αλλά αυτός ο μασκαράς, ο Ρέι, σε κοιτάει συνέχεια σαν...
Και λοιπόν; Άφησε τον να κοιτά. Κι εμένα μου αρέσει να τον κοιτώ.
Δεν μου λέτε...
Γιατί δεν χορεύετε οι δυό σας; Εμπρός!
Πράγματι είσαι παλαβός, γερο ξεκούτη.
Γιατί; Θέλω να σας δείξω πως σας εμπιστεύομαι.
Εμπρός. Είστε νέοι, διασκεδάστε.
Έλα Ρέι, αιώνες έχω να χορέψω.
Ας κρατήσουμε την σωστή απόσταση.
Να ένα ωραίο.
Ρέι! Σε παρακαλώ, μην το χαλάς.
Είναι θαυμάσια η θέα.
Θα τσιρίξω από χαρά.
Κάντο λοιπόν, τσίριξε!
Εμπρός λοιπόν...
Ξέρεις, είναι πολύ διαφορετικά εδώ.
Μακριά από την καλύβα.
Λίγο κίτρινο μέταλλο σε ένα κονσερ- βοκούτι, δεν σημαίνει πολλά τώρα.
Πάντα άκουγα, πως ο πυρετός του χρυσού καταστρέφει τον άνθρωπο.
Δεν κινδυνεύω πια.
Ο χρυσός απέκτησε σκληρό ανταγωνιστή τώρα.
Θα χαρώ όταν λήξει ο χειμώνας. Δεν θα βλεπόμαστε πλέον.
Όταν πούμε το αντίο, θα'ναι για τα καλά.
Δώσε να πιάσω το χέρι σου. Δεν βλάπτει αυτό.
"Φόλες"
Είναι ωραία και ζεστά εδώ μέσα.
Που να βάλουμε το δέντρο;
Τι είναι;
- Ο Μάικ! Είναι άρρωστος. - Όχι, απλά ξεκουράζεται.
Πεθαίνει, νομίζω.
Όχι... όχι!
Πως έγινε αυτό;
Τι είναι;
Ο καημένος ο Μάικ.
Αρρώστησε;
Πεθαίνει.
Φόλες για κογιότ, έπεσαν από το ράφι.
Έχει παγωνιά, πρέπει να'ναι έξι υπό του μηδενός.
Ρέι, μου κάνεις μια χάρη;
Ανέβα να φέρεις το αλάτι, το δοχείο άδειασε σχεδόν.
Βεβαίως.
Μα που είναι; Δεν το βρίσκω.
Δεν ξέρω, εσείς φέρατε τις προμήθειες, και τις σηκώσατε.
- Μάρκο, που είναι το αλάτι; - Ε; Τι είπες;
Που έβαλες το αλάτι;
Δεν ξέρω, σε σένα το έδωσα. Εσύ το ανέβασες, το ξέχασες;
Τότε λοιπόν, ξεμείναμε.
Αστειεύεσαι.
Πείτε με τυφλό, αλλά δεν βλέπω πουθενά αλάτι.
Αδύνατον, κάτσε να δω εγώ.
Αααα...
Νομίζω πως... ξέχασα να αγοράσω την τελευταία φορά.
Φοβερό Χριστουγεννιάτικο δείπνο. Πέγκι, σου αξίζει μετάλλιο.
Δεν είχα αρκετό αλάτι, τι να έκανα;
Καλό είναι, το πολύ αλάτι πειράζει.
Το λίγο, είναι χειρότερα. Τι θα κάνουμε;
Ας το ξεχάσουμε.
Στην φιλία... την υγεία, και στον πλούτο.
Σας έχω ένα δώρο παιδιά.
Και δεν της πήρα τίποτα.
- Δεν είναι σπουδαίο, ορίστε. - Για δες εδώ...
Βρε Πέγκι...
Ήταν θαυμάσια σκέψη, δεν περίμενα τίποτα.
Πως τα έφτιαξες;
Είχα λίγο μαλλί περίσσευμα, δεν ήταν τίποτα.
Σας έχω κι εγώ ένα δώρο. Και για τους δυό σας.
Στο συμβόλαιο μου, γράφει 50 - 50.
Τώρα είμαστε τρεις. Η Πέγκι δουλεύει όσο κι εμείς. Θα γίνει στα τρία.
Όχι Ρέι, δεν είναι δίκαιο.
Μια χαρά δίκαιο, μου φαίνεται εμένα.
Φυσικά, δεν μπορώ να μιλώ για το μερίδιο του Μάρκο, αλλά...
Τι λες, Μάρκο;
Λοιπόν, με στρίμωξες.
Καλή σκέψη.
Πέγκι, πρέπει να τον φιλήσεις γι'αυτό.
Εμπρός.
Αυτό δεν είναι φιλί, προσβολή είναι. Θέλω ένα ωραίο φιλί, τρυφερό!
Εμπρός.
Δεν ξέρω τι σκαρώνεις, γερο-διάολε...
...αλλά πήγες γυρεύοντας!
Αυτό δεν ήθελες;
Ναι, βέβαια.
Ναι.
Ας πιούμε Παντς, ν'ακούσουμε μουσική και να διασκεδάσουμε, ε;
Δεν ξέρω, δεν τρώγεται.
Μερικές φορές, εύχομαι λίγος από τον χρυσό, να γινόταν αλάτι.
Λες και μείναμε από καύσιμα.
Δεν μπορεί να είναι τόσο άσχημα. Μια χαρά είναι, το ίδιο τρώμε.
Καλά, θα δεις αργότερα.
Ξεμείναμε από αλάτι με έναν φίλο, τον Μπράουν.
Πριν μερικά χρόνια, στους λόφους.
Σχεδόν τρελαθήκαμε. Δύο μήνες μετά, όταν πήγαμε στην πόλη, καθένας μας...
...πήρε από ένα σακί αλάτι, και το γλείφαμε...
...σας λέω... ήταν... πιο γλυκό κι από μέλι.
- Γιατί το αναφέρεις συνέχεια; - Γιατί είναι δικό μου λάθος.
Θυμάμαι, το είχα σημειώσει.
Πρέπει να το ξέχασα, με... τον γάμο και όλο αυτό.
Θα σας πω, τι θα κάνω.
Θα φτιάξω χιονοπέδιλα. Ο καιρός είναι καλός, ξέρω τον δρόμο.
Θα πάω στην πόλη, να πάρω αλάτι.
Άσχημη ιδέα κύριε Μάρκο. Δεν θα το κάνετε.
- Εννοείς πως είμαι πολύ γέρος; - Όχι... γιατί δεν πας εσύ Ρέι;
Όχι, δεν θα τον αφήσω να πάει. Να πληρώσει τα λάθη μου; Όχι.
Δεν υπάρχει κίνδυνος. Ο καιρός είναι καλός...
Ο ουρανός είναι καθαρός... Το χιόνι πολύ μαλακό...
Νομίζω ότι θα απολαύσω κιόλας.
Ποια η διαφορά; Θα το κάνω.
Τι είναι; Γιατί είστε τόσο σκεπτικοί;
Πρέπει να αστειεύεσαι... Πραγματικά, δεν θα...
Σας αφήσω μόνους; Γιατί όχι;
Δεν μπορώ να σας εμπιστευτώ; Δεν θέλατε να σας εμπιστευθώ;
Υπάρχει καλύτερη απόδειξη;
Για... γιατί δεν πάτε οι δύο; Θα ήταν πιο εύκολο έτσι.
- Ν'αφήσουμε μια γυναίκα μόνη; - Δεν θα με κλέψει κανένας.
Ας μην το συζητάμε. Το αποφάσισα.
Μια στιγμή τώρα, τι χρειάζομαι;
Χρειάζομαι κλαδιά ιτιάς, δερμάτινα κορδόνια...
Μπορείς να με βοηθήσεις Ρέι. Θα σου δείξω πώς.
Ξέρω πως. Δεν είναι αυτό το θέμα.
Δεν βλέπεις πως αναστατώνεις την Πέγκι;
Αλλά γιατί; Φεύγω αύριο, και την επόμενη γυρίζω. Τόσο κακό είναι;
Είστε το αφεντικό, κύριε Μάρκο. Προφανώς, ξέρετε τι κάνετε.
Απειλή ήταν αυτό;
Αφού περνιέσαι τόσο έξυπνος, απάντησε στον εαυτό σου.
Γιατί είστε τόσο νευρικοί; Δεν εμπιστεύεστε τους εαυτούς σας;
Μάρκο, ή είσαι πολύ έξυπνος ή πολύ ηλίθιος. Γιατί να με εμπιστευτείς;
Εντάξει, δεν εμπιστεύομαι εσένα, αλλά τη γυναίκα μου! Τι λες γι'αυτό;
Τι σόι σύζυγο την έκανες; Κοιμάται ανάμεσα μας!
Άκουσε εδώ...
Κατάλαβα τι εννοείς.
Δεν σε αφορά, πάραυτα.
Ξέρεις, είναι οι πρώτες μου γιορτές χωρίς το παιδί μου.
Του χρόνου θα'ναι διαφορετικά. Θα είμαστε μαζί, ελπίζω.
- Πως τον λένε; - Τσάρλι. Σαν τον μπαμπά του.
Ξέρεις, ήταν όλα ανοησίες, το ότι δεν παντρευτήκαμε.
Ο Τσάρλι ήρθε με άδεια, και παντρευτήκαμε.
Αλλά... δεν ξέρω τι έγιναν τα χαρτιά, μπερδεύτηκαν, και...
...πριν πάρουμε αντίγραφο, τον κάλεσαν πίσω.
Τρεις βδομάδες αργότερα, μας είπαν ότι πέθανε.
Σκοτώθηκε στο καθήκον.
Ξέρεις, πάντα με συναρπάζει, το πώς στρίβεις τα τσιγάρα.
Εμπρός, δοκίμασε.
Τώρα... κύρτωσε το, με τα δύο δάχτυλα.
Κράτα το με το ένα χέρι. Πάρε τον καπνό...
Ρίξε τώρα... παντού... ...όχι πολύ.
Τώρα... πάτα το πάνω στο χαρτί.
Ελαφρά, όχι πολύ δυνατά.
- Είναι πολύ περίπλοκο. - Κύλησε το, μπρος - πίσω.
Το χαρτί, όχι τον καπνό.
Κάτσε να σου δείξω.
Τώρα... γλείψ'το.
Εμπρός.
Κι άλλο, κι άλλο... δεν θα κολλήσει.
- Δεν έπρεπε να το κάνουμε αυτό. - Όχι, αλλά δεν γινόταν αλλιώς.
Πέγκι, είναι βασανιστήριο.
Ίσως θα έπρεπε να τα μαζέψω, και να φύγω.
Ίσως θα έπρεπε.
Αλλά... ίσως δεν θα μπορούσα να μείνω εδώ... χωρίς εσένα.
Όχι Ρέι, μη σε παρακαλώ.
Ο κος Μάρκο με εμπιστεύεται... και δεν θέλω να νιώθω φτηνή.
Και τι σύζυγος είναι αυτός; Σε παρατά και δεν νοιάζεται...
Άφησε και τον χρυσό του επίσης, και σίγουρα νοιάζεται γι'αυτόν.
Ποιά η διαφορά, δεν το βλέπεις; Σε παντρεύτηκε από συμφέρον.
Όχι από αγάπη.
Θα παντρευόταν οποιαδήποτε, αρκεί να ήταν ικανή να δουλέψει για εκείνον.
Ενώ η δική σου αγάπη είναι ανιδιοτελής;
Αν ήμουν καμπούρα, αλλήθωρη, στραβοκάνα και φαφούτα...
...θα με αγαπούσες το ίδιο, ε; Επειδή θα ήμουν εγώ;
Δεν έχει νόημα να διαφωνώ μαζί σου.
- Μάταιο. Άφαντος ο άσσος σπαθί. - Άσε να ρίξω κι εγώ μία.
- Τι ώρα είναι; - Έντεκα παρά τέταρτο.
Οχτώ ώρες για να φέξει.
Σοβαρά τώρα, θα μείνεις ξύπνια όλη νύχτα;
Γιατί όχι; Αν νυστάζεις, ξάπλωσε.
Μπορώ να πάρω τον υπνόσακο μου στο ορυχείο.
Μην το κάνεις αυτό, θα ξεπαγιάσεις.
Μπορείς να έρθεις να με ζεστάνεις.
- Πρέπει να βάλεις κι εδώ. - Ε, να βάλω.
Ρέι, μη σε παρακαλώ.
Ίσως δεν μπορέσω να σου το ξαναπώ αυτό, Πέγκι.
Αυτό, δεν είναι "το γνωστό".
Ένας άνδρας, αναστατωμένος, επειδή υπάρχει γυναίκα.
Δεν έχω νιώσει ποτέ έτσι.
Δεν μπορώ να φανταστώ, να ζω χωρίς εσένα.
Το προσπαθείς να κάνεις, Ρέι; Να μου ραγίσεις την καρδιά;
Λες να'ναι εύκολο για μένα;
Ω, Ρέι... μόνο να ήξερες...
Δεν υπάρχει κάτι να κάνουμε, παρά να το ξεχάσουμε.
Όταν περάσει ο χειμώνας, θα γυρίσω στην φάρμα μου.
Πιθανότατα, σε μια γωνία, να κλαίω σαν μωρό.
Μου... στρίβεις ένα τσιγάρο, σε παρακαλώ;
Ναι, βέβαια.
Να φέρω καπνό.
"Αλάτι"
Τι έγινε, σε πήρε ο ύπνος;
Όχι... κατεβαίνω.
Ρέι, τι έχεις πάθει;
Πέγκι... μείνε ήρεμη.
- Μην δείξεις καμία ανησυχία. - Τι συμβαίνει, για τον Θεό;
Ρίξτε μια ματιά στο παράθυρο. Κάτω αριστερά, με το μαλακό.
Είναι όλο παγωμένο. Δεν βλέπω τίποτα.
Τώρα... ξανακοίταξε.
Δεν το βλέπεις; Ο πάγος λιώνει.
Βλέπεις το νερό που τρέχει;
Ρέι, φοβάμαι.
Τι είναι;
Κάποιος ανέπνεε στο παράθυρο. Από έξω, εννοώ.
Κάποιο ζώο; Μια αρκούδα ίσως;
Να μην είναι ανόητη.
Πέγκι... άκουσε με... μην ρωτάς τίποτα.
Κάνε ό,τι λέω.
- Σήκω τώρα. - Αλλά...
Δεν έχει "αλλά"! Κάνε ό,τι λέω!
Τώρα πήγαινε στο κρεβάτι του Μάρκο.
Πέγκι, δεν με εμπιστεύεσαι; Κάνε ό,τι σου λέω!
Τώρα, κάθισε στο κρεβάτι.
Εμπρός, κάθισε.
Τώρα, βγάλε τα παπούτσια σου.
Συνέχισε να μιλάς, γέλα. Να είσαι σαγηνευτική.
Ρέι, είσαι τρελός; Τι θες να κάνω;
Για όνομα του Θεού, μην διαφωνείς!
Ξάπλωσε.
Τώρα, άπλωσε τα χέρια σου σε εμένα. Σαν να με προσκαλείς κοντά σου.
Σίγουρα δεν το κάνω!
Πέγκι... μην διαφωνείς. Δεν είναι ώρα γι'αστεία.
Αν έρθεις πιο κοντά, θα σε κλοτσήσω.
Πάψε!
Εδώ είμαι, Μάρκο!
Πέγκι, άναψε το φως!
- Για περίμενε! - Κάνε πίσω!
Ξέρω καλά τι συμβαίνει εδώ.
Σας είδα τους δυό σας!
Κάθισε, γέρο. Θα'σαι κουρασμένος.
Βλέπεις, Μάρκο...
Έπρεπε να κάνω αυτό το κόλπο για να μπεις, πριν παγώσεις έξω.
Τι εννοείς; Έπρεπε να επιτρέψω!
Έχασα το λεωφορείο, κι έβγαλα φουσκάλες στα πόδια, έτσι...
Σίγουρα... μόνο που δεν χρειαζόταν να πας στην πόλη για αλάτι.
Υπάρχει ολόκληρο σακί εκεί. Αρκετό για τρεις μήνες.
Αλλά προτίμησες να το κρύψεις.
Για να'χεις δικαιολογία να μας αφήσεις μόνους.
Σχεδίαζες αυτό το βράδι, από την ώρα που έφερες την γυναίκα σου.
- Μα τι λες; - Σκάσε!
Σχεδίαζες να με σκοτώσεις.
Για να απαλλαγείς από τον εξ'ημισείας συνεργάτη.
Λυπήθηκες ξαφνικά, να δώσεις μέρος του χρυσού σου.
Έτσι βρήκες τον τρόπο.
Πολύ έξυπνο, ομολογώ.
Παντρεύτηκες την Πέγκι, το "κακό κορίτσι", όπως νόμιζες.
Την έφερες εδώ, ώστε να ερωτευθούμε.
Έκανες ένα σωρό κόλπα, για να μας διεγείρεις.
Ακόμη και τον ζηλιάρη έκανες. Πίεζες να χορέψουμε, να φιληθούμε.
Για να μας βάλεις ιδέες, να μας αναστατώσεις.
Και μετά, προσποιήθηκες πως πήγαινες στην πόλη.
Μόνο που ήσουν έξω και μας παρακολουθούσες.
Ελπίζοντας να μας βρεις σε περίπτυξη, για να σκοτώσεις!
Ο "άγραφος νόμος".
Κανένα δικαστήριο δεν θα καταδίκαζε, τον φτωχό, εξαπατημένο σύζυγο.
Ναι, προσευχήσου, παλιο-υποκριτή.
Ζήτα από τον διάβολο να σε συγχωρήσει.
Κανένας άλλος, δεν θα άκουγε τις προσευχές σου.
Δεν σταματάς σε τίποτα.
Σκότωσες ακόμη και τον σκύλο μου, για να μην σε προδώσει, όσο κατασκόπευες.
Ρέι, σταμάτα! Σταμάτα!
Ρέι, μη!
Ευχαρίστως, θα τον σκότωνα!
Πάμε να φύγουμε από εδώ.
Ορίστε το μερίδιο σου. Χώρισα τον χρυσό στα τρία.
Αντίο κύριε Μάρκο.
Θα αφήσω τη διεύθυνσή μου στον Φόλι, για τις νομικές διαδικασίες.
Ρέι, δες αυτό το σύννεφο.
Ναι, έρχεται καταιγίδα.
Φόρεσε αυτά.
Είναι ασφαλές να φύγουμε;
Όλα εξαρτώνται από την κατεύθυνση του ανέμου.
Ρέι, φυλάξου!
Παλιο-δολοφόνε! Έπρεπε να σου σπάσω τον λαιμό!
Αλλά είσαι ακόμα σύζυγος της Πέγκι, και δεν θέλω να μπλέξει.
Ε, σταθείτε!
Μην με αφήνετε εδώ!
Νομίζω πως έσπασα το πόδι μου...
Βοηθήστε με!
Ρέι, στάσου! Μήπως να γυρίζαμε;
Όχι! Ποτέ! Πάμε.
Πέγκι!
Βοήθεια!
Κοίτα! Η εθνική οδός!
Τ Ε Λ Ο Σ