Hayır, hayır. Benden sonrasınız.
- 50 kron tutuyor. - Hayır. 35 kron olmalı.
Bu kupon sadece iki buket alırsanız geçerli.
Canım, bana bir buket gerekli.
70'in yarısı 35 eder.
Bir buket 50 kron. İki buket fiyatı 70 kron.
Bu çok mantıksız.
Delilik bu. Bunu tüketici haklarına şikayet edeceğim.
- Müdürünüz burada mı? - Hayır, öğle arasına çıktı.
Öğle arası mı? Hesap yapmayı öğrense daha iyi olur.
Aynı şeye iki farklı fiyat? Resmen delilik.
Bil diye söylüyorum...
...iki bukete alışma hiç!
Seni özlüyorum.
OVE ADINDA BİR ADAM Çevirmen: achillues
Hiçbiri işe yaramaz.
- Köpek bahçeme işemeyi bırakmalı. - Yaşlı adama kulak asma.
Anders! Ne yaptığını gördün mü? Prens'i öldürmeye çalıştı.
- Köpeğe ne yaptın? - O köpek değil.
Gözleri olan bir çift kışIık bota benziyor.
- Burada köpeklere izin yok. - Polisi karıştırmayalım.
Ona bir şey der misin, Anders? Yönetim Kurulu Başkanı sensin.
- Şimdi dedim işte. - Hayır, gerçekten diyorum.
Günaydın.
Her şey yolunda mı? Sohbet havanda değil misin?
- Ove! Bir dakika gelebilir misin? - Ofise.
Şimdi de terfi mi alacaksın, ha?
- Her şey yolunda mı? - Evet.
- Ne zamandır burada çalışıyorsun, Ove? - 43 yıIdır.
- Hadi be. - Lanet olsun.
- Babanın vazifesini mi devralmıştın? - Evet.
Sana çok güzel bir teklifimiz olacak.
Daha 59'undasın. Hayatına dair başka planların olabilir.
Aynı yerde bir 43 yıI daha mı?
Şey...
- Beni kovmak istiyorsunuz. - O şekilde ifade etmezdik.
Ama yaklaştın.
- Sana bir program sunmak istiyoruz. - Bir tür resmi eğitim kursu.
- Biraz daha ileri adım. - Dijital teknoloji her yere yayıIıyor.
Benim de size teklifim var. Çıkıp gitsem daha kolay olmaz mı?
Güzel. Yapacağımız şey budur.
Bekle, Ove. Bir veda hediyemiz var.
Bir bahçe küreği.
Eğer taşınacaksanız telefon hizmetlerini oraya yönlendirmelisiniz.
- Orada telefon yok. - Şaka mı yapıyorsunuz?
Yavaş ol. Gel.
Dikkat et. Alo, Alo!
Yavaş!
Dur. Dur! Dur!
- Of be. - N'oluyor Ian?
- Biraz ileri git, Patrick! - Ne yapıyorsunuz?
- Çok zeki değildir de. - Buraya araba sokmak yasak.
- İsveççe işaretleri okuyamıyor musun? - Kör müsün? Ben mi sürüyorum?
Memnun oldum, ben Patrick.
Sana Mickey Mouse demeleri lazım, geri geri gidiyorsan...
Direksiyonu terse kırarsın ve aynalara bakarsın.
- Ne diyor bu? - Bilmem. Farsça.
Güzel değil mi?
Hayır, alo!
- Hayır, dur! - Bir şeye mi çarptım?
İn aşağı! Yolun kenarında dur!
- Unutma... - Sağ ol. Araba sürebilirim.
- Bu da ne şimdi? - Arka kamera.
Kamera mı? Ne kamerası Ian...
- Merhaba. - Merhaba.
Anne!
Arka kameraymış! Kaset çalar bile fazla sana!
- Petter! - Gerzekler.
Sıçayım, ceketimi bulamıyorum.
- Petter! Petter! - Evet.
- Buraya gel, Petter! - Ne istiyorsun?
PARK ETMEK KESİNLİKLE YASAKTIR!
Çek git!
Bisikletimi almışsın. Geri alabilir miyim?
- O kız bisikleti değil mi? - Kız arkadaşımın.
- Bu kız nerede yaşıyor? - 142 numarada.
Komünistlerden kullanıImış hurda mı alıyor?
- O zaman gelip kendi alabilir. - Neyse.
- Bisikletimi onda mı bırakayım? - Garip bir adam.
Selam, Ove. Her şey yolunda mı?
Neden herkes bunu soruyor? Değilse n'olacak?
İşte değilsin. Günün ortası, daha önce hastalanmadın hiç.
Bir şey mi istiyorsun? Yoksa hayat hakkında mı konuşacaksın?
Öğle yemeği yemek ister misin?
Gerzekler!
Lanet olası manyaklar! Burada araba sürmek yasak!
- Bir şey mi dedin? - Evet, burada araba yasak.
- Öyle mi? Benim iznim var. - Eminim vardır.
- Hoşça kal. - Sür! - Def olun gidin!
Sorun mu var?
Misafirin gelirse, ayrı park yeri var.
Böyle kararlaştırmıştık.
Belediyeden geliyorlar. Rune'u eve getirdiler.
Evin içi çok soğuk. Gelip bakabilir misin acaba?
Hayır. Fazladan battaniye kullan!
Kusura bakma, dün gelemedim.
Gelemedim işte. Ev sirke dönüştü resmen.
Karşıya yeni komşular geldi.
Yeni nesli görsen şok olurdun. Hiçbir şeyi beceremiyorlar.
Geri geri yanaşamıyor, lastik bile değiştiremiyorlar.
Ufacık bir şey istiyorsun, öğle yemeğiyle meşgul oluyorlar.
Düşünsene. Yakında sadece öğle yemeğiyle meşgul olan bir ülke olacağız.
Bunun parçası olmayacağın için şanslısın.
Sokağa beyaz bir araba girdi. Tam anlamıyla manyaklar.
Sen yokken evde düzen de yok.
Acele edersem, belki bugün birbirimize kavuşuruz.
Seni özledim.
Yine ne var Ian!?
Evet? Sorun ne?
- Pilav ve tavuk getirdik. - Pilav mı satıyorsunuz?
Yardımın için ufak bir yemek sadece.
Safranlı İran yemeği. Çok iyidir. Parvaneh yemek pişirmede harikadır...
...ben de yemek yemede.
Karavanı çektim. Notu gördüm. Haklısın, bizim hatamızdı.
- Düşündük de belki açsındır. - Hayır, aç değilim.
- O zaman şuraya atarız. - Hayır, oraya bir şey atıImayacak.
- Galiba sende merdiven varmış. - Elbette var.
Buradaki herkesin merdiveni olmalı. Tüzüğümüzde de var.
Okusaydınız bilirdiniz.
O zaman seninkini ödünç alsak, olur mu?
Birinin daima evde olması güvende hissettiriyor.
İşte destekleri.
Bu da kullanım talimatı.
Tamam... Hay sıçayım!
- Böcek anahtarın var mı? - Altıgen anahtar.
Hayır, 'böcek' anahtar.
Böcekle ne alakası var? Altı köşeli; altıgen anahtar.
Google'a bak!
Ove? Kaloriferlere bakabilir misin?
- Rica etsem? - Kaloriferin suyunu al.
- Ondan mıdır? - Merhaba. Ben Parvaneh.
- Bu da kocam Patrick. - Yeni komşularla tanışmak güzel.
Tanrım, burası ne kadar hoş. Çocuklar için tam bir cennet.
Lanet olsun. Kimse işe gitmiyor mu artık?
- Kaloriferini kaldırmayacak mısın? - Kaldırmak mı?
Kimse kaloriferi kaldırmayacak. Birisi suyunu boşaltacak.
Belki de Rune inme inmeden önce bunu benden istemeliydi.
- Lütfen Ove, ona inme inmedi. - İnme inmedir işte!
- Destekleri istiyor musunuz? - Evet, evet.
Ove Yönetim Kurulu Başkanı iken herkes kocam Rune'a oy verdi.
Parvaneh! Baksana. Harikalar...
Onları alma. Onlar Sonja içindi.
- Maalesef Sonja bir... - Kapa çeneni artık! Kes!
Bu kadar yeter! Defolun gidin, evinize!
Defolun!
Cennet, ha?
Ove?
Gelip bakabilir misin?
Evet. Oraya mı geleyim?
Ove?
- Ne kadar güzel kitaplık. - Öyle.
Ne kadar kitabın var?
Buradakiler, mutfaktaki kutuda olanlar ve depodakiler.
Bir kitaplık daha yapacağım.
Derler ki; beyin ölürken daha hızlı çalışırmış.
Sanki dış dünya ağır çekimde hareket edermiş.
Yeterince düşünecek kadar vaktim oldu. İşin aslı, daha çok kalorifer hakkında.
Ve annem hakkında. Erken ölmüştü.
Babam hüznünü gösteren insanlardan değildi.
- Geldiğiniz için teşekkürler. - Ben de değildim.
Ölenle ölünmez.
Tek bir şeyden eminim.
Bu hayatta yaşadıklarımızı tekrar yaşayamayız.
Hadi Ove, eve gidiyoruz.
Babam çok konuşmuyordu. Daha çok evle ilgileniyordu.
Ve arabalarla. Arabalar da pek konuşmuyordu.
Arabalar seni özgür kılabilir.
Ama onlara kötü davranırsan özgürlüğünü elinden alırlar.
Ama o gece konuştu.
Ove? Her şeyin birbirine bağIı olduğunu bilmeni istiyorum.
- Bir Saab 92'de. - Evet.
- Bujiler ne işe yarar? - Hareket etmesini sağlar.
Kesinlikle.
Bu, Ove... İşte hayat bu!
Asla Saab'tan daha iyi bir araba yapamayacaklar.
Ama çoğunlukla hiç konuşmazdı.
Okuldan sonra babamın iş yerine gidiyordum.
- Selam, baba! - Selam, Ove!
Bunun en güvenlisi olduğunu söylemişti.
Raylardan çekil, Ove!
- Raylardan çekil, Ove! - Ne diyorsun?
Arkana bak!
Muhtemelen babamın bana ilk sarıImasıydı.
Nedendir bilmem ama aklıma annem gelmişti.
Daha dikkatli olmalısın.
Muhtemelen o da annemi düşündü.
Böylece sarıIma fırsatım olmuştu.
İşte. Ove, tamam. Bırak babanı artık.
Herkes onun çok kibar olduğunu söylerdi. Bir insan ne kadar kibar olabilir ki?
Babamın iş arkadaşlarıyla tanışmıştım.
- Tom onlardan biriydi. - Ver onu bana.
- Hayır. Ben buldum. - Şimdi sopa yiyeceksin...
Bazen insan, yaptığı şeyin doğru olup olmadığını bilmez.
- Sadece hisseder. - Seni küçük sıçan.
Bazen hisler acıyla doğrudan ilişkili olabilir.
Biz bulduk biz alırız. Her zaman olduğu gibi.
Ove?
Cüzdanla ne istiyorsan onu yap. Bulan sensin.
- Trende buldum. - Teşekkürler.
- Tom'u neden ihbar etmedin? - Başkalarını ispiyonlamayız.
- Cüzdanı almayı düşünmüştüm. - Evet, biliyorum.
Ama neticede teslim ettin.
Dürüstlük en iyi şeydir, Ove.
Ama bazen küçük bir yardıma ihtiyaç duyar.
- Anlıyor musun? - Evet, hem de çok iyi anladım.
Hadi eve gidelim. Atla.
Sonunda gerçek özgürlüğü öğreneceğim gün gelmişti.
- Selam, baba. - Merhaba, Ove.
- NasıI geçti? - Evet, kendin gör.
Çok iyi be. Gördün mü?
Beyler?
Ove'nin notlarını gördünüz mü? Yeni ustabaşımız o olacak!
Ne? Beşler ve dörtler. Olağanüstü.
Ustabaşını çağırın! Ustabaşını çağırın, Tanrı aşkına!
Baba!
N'oldu Ian?
Bu sattığınız çöp ne ha?
Dünya çapında bir marka dediniz. "Her şeyi çeker!".
Ne için kullandınız?
Gerzek.
Sağlam bir urgan bile bulmak mümkün değil artık.
Yeni komşular her yeri pisletiyor. Safranlı pilav yiyorlar.
Et ve patatesin neyi varmış?
Yemeğe abuk sabuk şeyler katmaya ne gerek var!
İIk defa beni beklemek zorunda kaldın.
- Hey! Ne yapıyorsun? - Prens'i tırmaladı.
Bir taş daha atarsan senin püsküllüyü paspas yaparım!
O bir chihuahua. Ayrıca kedi hem kuduz hem vebalı.
Belli ki sen de öylesin. Ama biz seni taşlamıyoruz.
İstediğini yapabileceğini mi sanıyorsun? İğrenç yaşIı adam.
- Anders'a söyleyeceğim. - İyi, hiç durma!
Zaten seni de ancak Audi süren biri anlayabilir.
Ön tamponda dört sıfır, bir tane de direksiyonda.
Bir daha çitlerime işerse elektrik vereceğim!
Gerzek. Bu senin için de geçerli.
Bas git! Burası özel mülk.
27 Ağustos'ta hortumumu almıştın. Şimdi ihtiyacım var ona.
- Mart ayında sulama mı yapacaksın? - Sen suladın, şimdi de ben suluyorum.
Hazır gelmişken kalorifere de bakamaz mısın?
Sağ ol. Bu gerçekten nazikçeydi. Fırında yemeğim vardı. İster misin?
- Sağ ol, ben yedim. - Anladım. Hortumu getireyim ben.
Rune? Rune?
Bil diye söylüyorum, sitede herkes kendi istediğini yapıyor.
İkimizin kurduğu düzen mahvolacak.
Canları cehenneme. Umrumda değil.
İşin aslı, geri dönmemek üzere buradan ayrıImayı düşünüyorum.
Sonja'ya gideceğim. Bilmen iyi olur diye düşündüm.
NasıI olsa bir şey yapamazsın. Sadece oturuyorsun ve izliyorsun...
Yemek neredeyse hazır.
Ödünç verdiğin için sağ ol. Çok naziksin.
- Biraz atıştırmak istemez misin? - Hayır.
- Jimmy de yiyecek. - Lahana dolması, Ove. Harika.
- Rune minnettar olurdu. - Ne duyuyor ne de anlıyor.
Rune insanların zannettiğinden daha çok anlıyor.
Hatta aklımızdan geçenleri bile anlıyor gibi.
Öyledir, artık gitmeliyim.
Bırak hortumu!
Bırak hortumu be!
Selam, Ove! Pencere takmaya çalışıyoruz.
- Dışarıdan mı? İyi şanslar! - Merdiveni tutuyorsun, değil mi?
Merdiveni tutman lazım. Nereye gidiyorsun?
TEŞEKKÜRLER, LEZZETLİYDİ. OVE
En azından Saab'a güvenebilirim.
Müdür sizi bekliyor.
Çok yazık oldu.
Bir şeye ihtiyacın olursa söylemen yeter.
Notların çok iyiydi.
Bu sizin. Babamın maaşının fazlası.
Peşin ödeniyor da.
- Parayı geri alamayız. - Doğrusu neyse odur.
Belki başka bir çözüm buluruz.
Babamın iş arkadaşlarını, ne yapacaklarını biliyordum.
Baban artık cennette, şimdi ne yapacaksın?
Hayır, o olmaz. O olmaz!
O olmaz.
Bazen karar vermeniz gereken bir zaman gelir.
Bunu kim istiyor bakalım.
İşte cüzdanın karşıIığı, seni küçük pislik.
Benim için karar vaktiydi.
Bu saat benim!
- Siz Ove Lindahl mısınız? - Evet.
- Sizi arıyorduk. - Öyle mi?
Evinize bir göz atacaktık.
Bu alan için yeni bir planlama söz konusu.
Eviniz yeni planlamaya pek uymuyor.
Hayır Stig, açıksözlü olacağız.
Sizin de gördüğünüz gibi eviniz dökülüyor.
Bu onlarla ilk görüşmemdi, ama sonuncu değildi.
İsimlerini söylemediler, sadece geldikleri yeri söylediler.
Beyaz gömlekli adamlar.
Her zaman istediklerini aldılar.
- Ove? Ara ver biraz. - Sonunda bitmişti.
Çok da fena olmadı diyebilirim.
Ama beyaz gömlekli adamlar beğenmediler.
Merhaba.
Bazı insanlar kaderin kendi aptallığımızın sonucu olduğunu söyler.
Ben de benim kaderimi değiştiren şeyin...
...komşularımın aptallığı olduğunu söyleyebilirim.
Evde kimse var mı? Evde kimse var mı?
İmdat!
Alo? Alo?!
İmdat!
- Yangın hortumu koptu! - İçeri giriyorum!
İtfaiyecileri ikna etmeye çalıştım.
O sırada yine o adam ortaya çıktı.
Suyu kapatın, suyu kapatın. Zaten yıkıImak üzere!
Söndürmeye çalışmayın!
Beyaz gömlekli.
Ne zamandır hareket hâlindeyiz?
- Yaklaşık bir saat. - Lanet olsun!
İneceğini bilseydim uyandırırdım.
Çok tatlı uyuyordun. Uyuya mı kaldın?
Hayır. Sorun yok.
Biletler.
- Teşekkürler. - Benim biletim yok.
O zaman bilet almalısın.
- Özür dilerim, param da yok. - Bende var.
İşte.
- Sana ödeyeceğim. - Sorun değil.
Usta İle Margarita'yı okuyorum.
- Biliyor musun? - Hayır.
Kitapta da bileti olmayan bir kedi var.
Hiç Mikhail Bulgakov okudun mu?
- Hayır, hiçbir eser okumadım. - Eserini okumadım.
Ben bir öğretmenim.
Ben burada ineceğim.
Bekle! Bunu unuttun.
O günden sonra, her sabah 7:30 trenine bindim.
Ama o sanki yok olmuştu.
Üç hafta sonra artık vazgeçmek üzereydim.
- Selam. - Selam.
- Genellikle bu trene mi binersin? - Evet.
Ben ordudayım.
Şeyde... Alayda.
Bilet parasını vermek istedim.
Akşam yemeğine davet etsen daha iyi olmaz mıydı?
Akşam yemeği? Elbette.
Gerçi yemek pişirebileceğim bir yerim yok.
Restorana demek istedim.
Tabi ya.
- Tabi restorana gidiyorsan. - Evet.
- Tamam o zaman. - Kesinlikle.
Selam! Merhaba.
- On beş dakika geciktin. - Öyle mi? Geciktim mi?
Şey...
- Arabalardan anlar mısın? - Arabalardan mı?
NasıI hareket ettiklerini bilmek ilginç olabilir.
SanıIdığı kadar basit değildir.
Bir araba düşün. Mesela bir Saab 93.
Bir enerji kaynağı ve motor gerek. Saab pistonlu motor kullanır.
Piston, krank milini hareket ettirir.
Saab'ın en iyi tarafı ise önden çekişli olmasıdır.
Bu nedenle pervane şaftına gerek duymaz.
Babam da arabalarla ilgilenirdi.
- Başka bir şey yemeyecek misin? - Hayır, evde yedim.
Niçin evde yedin?
Sen istersen başka sipariş verebilirsin.
Sana yalan söyledim. Ben orduda değilim.
Trenleri temizliyorum. Ayrıca evim yandı.
Şimdi gidiyorum.
Teşekkürler, çok hoştu.
Bana nelerle ilgilendiğimi sordu.
Ben de "Evlerle" dedim çünkü aklıma gelen tek şeydi.
Sonra bana birtakım kurslardan bahsetti.
İki yıI sonra eğitimli bir mühendis olmuştum.
- Tebrikler! - Sağ ol.
Ne kadar güzel.
Bakalım diplomanda ne yazıyor.
- "Ove Lind... " - Benimle evlenir misin?
Düşündüm ki eğer sen de istersen, biz...
Sakin ve net konuş.
- Benimle evlenir misin? - Evet!
Evet, evlenirim!
Evet, evet!
Lanet olsun! Lanet olsun!
- Ne yapıyorsun? - AsıI sen ne yapıyorsun?
- Beni hastaneye götürmelisin. - Azıcık burun kanaması için mi?
Patrick merdivenden düştü.
Böyle olacağını anlamıştım zaten, salak.
Kendin sür. Ertesi gün gel sana bir dikiş makinesi vereyim.
Benim ehliyetim yok.
- Kaç yaşındasın sen? - 30.
- 30 yaşındasın ve ehliyetin mi yok? - Patrick ambulansla gitti, ölebilir.
- Otobüsle gidebilirim. Sağ ol! - Ben kullanırım o zaman.
Harika, sonunda. Bu kadar zor muydu?
- Şimdi nereye? - Çocukları almaya.
- Berbat kokuyor. - Anne, nefes alamıyorum.
- Camı indirin o zaman. - Hayır, olmaz.
Camı kaldırın. Kaldırın camları.
- Durun! - Daha hızlı gidemez misin?
Lütfen Ove, kimse sana hastanede bilet sormaz.
On beş dakika sürecek.
Gözlem altında. Ben giriyorum, burada buluşuruz, tamam mı?
- Bir saniye, çocuklar ne olacak? - Seninle kalacaklar.
Hey!
- Kitap. - Evet, görüyorum.
- Kitap. - Okumanı istiyor.
"Herr Brum her Salı günü ne yapıyorsa, güne öyle başladı."
"Guld-Ivar, büyüdüğünde makinist olacaksın, diye bağırdı."
- Kitap sıkıcıymış. - Evet, ben de sevmedim.
Hikâye anlatır gibi yapmalısın, sesini de ayı konuşuyormuş gibi.
- Konuşan ayı olmaz. - Bu konuşuyor.
"Uzun zamandır makinistim zaten, der Herr Brum. "
Evet! İşte aynen böyle, aferin!
"Herr Brum kırmızı düğmeye basar. "
- "Yüzlerce bal arısı"... - Merhaba çocuklar!
- Bak, bir palyaço! - Palyaço Beppo burada, selam!
- Sihirbazlık görmek ister misiniz? - Çocuklara hikâye okuyordum.
O kitap okuyordu ama artık ben buradayım.
Beş kron bozukluğun var mı? Numara için beş kron lazım.
Beş kron ver ona.
Sağ ol. Gösteri zamanı!
Nerede yaşadığınızı söyler misiniz?
- Çocukları öylece nasıI bırakırsın? - Ben çocukları bırakmadım.
Kendini polis zanneden bu beceriksizler beni zorla çıkardı.
Babanız güvenlik riski taşıyordu.
Sadece beş kronumu geri istedim!
Ta-da!
Palyaço Beppo teşekkürlerini sunar!
Hey, dur! Bu sana verdiğim beş kron değil.
- Zavallı bebek. - Kendi beş kronumu istiyorum.
Salak mısın nesin?
Hey! Ne yapıyorsun?
Suç bende değil, pabuçları büyüktü. Komik de değiller, kullanışsızlar.
- Hayda! Bu kadar da olmaz! - Ne demiştim ben?
- Ben öderim. Benim cezam. - Araba benim ama.
- Hoşça kal, Ove. - Güle güle, Ove!
İç hatlar 3214, üçüncü raydan geçer.
Yardım edin, Tanrı aşkına!
Aptal mısın sen? Elini uzat!
Hemen elini uzat! Hadi! Salak mısın?
Baba!
Neyin var senin? ÖImek mi istiyorsun?
- Kurtardın. - Onu.
"Kurtardın onu" demen gerek.
Gerzek.
Ove!
Nasanin senin için resim çizdi. Orada bekle.
İşte. Nasanin senin için çizdi.
Renkli olan sensin. Seni hep renkli çiziyor.
- Her zaman mı? - Aklıma çok iyi bir fikir geldi.
Bana araba sürmeyi öğretsen. Patrick yapamaz, hem sen daha iyisin.
- Hayır, vaktim yok. - Benzin parası benden.
İyi fikir değil mi? O da neydi?
Tanrım, zavallı ufaklık!
İşte.
- Kapıyı aç. - Benim evime olmaz.
Aç kapıyı hemen!
Tanrım, burası buz gibi. Battaniye getir.
- Neden? - Çabuk, hadi!
Selam dostum. Dışarıdaydım, bağırdığınızı duydum.
Hayır, daha iyisini biliyorum. Dur.
Şişmanların çok fazla ısı ürettiğini söylerler.
- Sana kurulanmak için bir şey alayım. - Hayır, mutfağa girmeyin!
Bu ne be? Çok alçakmış.
- Sonja içindi. Karım. - Şimdi nerede?
O... ÖIdü.
Çok iyi yemek yapardı. Hep burada yerdim. Değil mi, Ove?
Sanırım biraz daha iyi. Onu kim alacak?
Ben alamam. Çocukların alerjisi var.
Siktir, unuttum. Benim de.
Bir insanın kendini öldürmesi zannedildiği kadar kolay değilmiş.
Şimdi bir de bu çıktı. Önce ondan kurtulmalıyım.
Tekrar geleceğim. Söz veriyorum, Sonja.
Başından beri böyle hastaydı. Ona bir şey yaptığımı sanma.
Yakında görüşürüz.
Çocukları sevmediğini sanıyordum.
Tabi ki seviyorum, iyi bir baba olur muyum onu bilmiyorum.
Ove, sen çocuklarımızın sahip olabileceği en iyi babasın.
Yemin ederim.
Gerzek!
Affedersin Ove! Çarpıyor muydum? Anders ile pratik yapıyoruz.
- Merhaba, Ove. - Bu züppe mi sürmeyi öğretecek?
- Ama sen yardım etmek istemedin. - Kemerlerimizi takmalıyız.
- Doğru. - Dur ben yapayım.
Hoşça kal!
Dikkatli olun. Bacağıma dikkat edin Iütfen!
NasıI oldu o?
- Sen kapıya bak, ben alırım. - Oturun şuraya.
Yeşil tabelan var mı? Araba kullanmayı öğrenirken arka cama koyman gerek.
Bir salağın başka bir salağa araba kullanmayı öğretmesine seyirci kalamam.
Harika. Teşekkürler!
- Selam, Ove. Her şey yolunda mı? - Kullanım kılavuzunu okumayı öğren.
Araba kullanmak için ne kadar güzel bi hava.
Sana biraz İran yemeği getirdim. AşçıIığım da sürücülüğüm kadar iyidir.
Otur.
Dur. Kırmızı.
Tam bir beceriksizim.
Şimdi yeşil. Sürebilirsin. Debriyajı unutma.
Tanrım, beni strese sokuyor!
Tekrar çalıştır. Anahtarı çevir.
Debriyajdan çek, gaza bas.
- Ben de öyle yapıyorum! - Debriyajı bırak...
Yapamıyorum!
Yeter artık piç kurusu!
Sen hiç acemi olmadın mı? İşareti görmüyor musun?
- Sakin ol, ufak yaşIı adam. - "Ufak yaşIı adam"!
Ben ufak yaşIı adam değilim, piç kurusu!
Ben "Kocaman yaşIı adamım".
Bir kez daha kornaya basarsan yaptığın son şey olacak. Anladın mı?
Beni iyi dinle. İki tane çocuğun var...
...yakında üçüncüyü çıkaracaksın.
Buraya İran'dan gelmişsin, savaştan ve başka ne halttan kaçtıysan.
Yeni bir dil öğrenmişsin, eğitim almışsın ve geçinebiliyorsun.
İşe yaramazın tekiyle evlisin. Lanet arabayı da öğrenebilirsin.
Beyin ameliyatı değil ya.
Şimdi tekrar çalıştır ve sür.
Gerzek.
Güzel.
Hayır, hayır! Aldım ben.
Hayır, hayır. Buraya!
Burası Sonja'nın en sevdiği pastaneydi.
Her perşembe saat 1'de buraya otururduk. Bu masaya.
Napolyon pastası mı yerdiniz?
- Nereden bildin? - Bugün perşembe, saat bir.
Sonra ne yapıyordunuz?
Saat ikide eve gidiyorduk.
Sonja genellikle kitap okurdu, Rune ve ben arabaları yıkardık.
Kendimiz yıkardık. Boyayı çizen makineler olmazdı.
Rune?
- Siz konuşmuyorsunuz bile. - Vakti zamanında konuşuyorduk.
Aslında, birbirimize çok benzeriz.
Dur! Dur dedim!
- Rune. - Ove.
- Birlikte çalışıyorduk. - Ben kestirmeden önüne çıkacağım.
- Burada motosiklet süremezsin. - Arkadaşlarına da söyle.
Aynı ilkeleri paylaşıyorduk.
Sitedeki ilk toplantıda, kurul başkanı ben seçilmiştim.
...Rune de başkan yardımcısı. Doğru seçim olduğunu düşünmüştük.
Hatta arkadaş edindiğimiz için ikimiz de şaşkındık.
Sonra aramızdaki küçük farkı gördük.
- Volvo mu kullanıyorsun? - Evet.
Sende ne var?
Saab.
Başta bunu sorun etmeyip normal davranmaya çalıştık.
Başardık da.
Bir oğIan!
Yıllar geçtikçe aramız açıIdı.
Sonra hiç uyarmadan piç kurusu beni yönetim kurulundan çıkardı.
Çok sinirlendim...
...ve gidip bir Saab 9000 CS satın aldım.
Bunun üzerine Rune, 960 Executive satın aldı.
Oğlu büyüdüğünde ansızın Amerika'ya taşınmaya karar verdi.
Bununla ilgili pek bir şey demediler.
Yeni bir Saab 95 bakıyordum ve...
...düşmanlığı geride bırakmanın zamanı geldi diye düşündüm.
Tekrar konuşmalıydık. - Düşünüyordum da.
Eski anlaşmazlıkları rafa kaldırsak artık?
Elbette. Biz arkadaşız.
- İşte o sırada olan oldu. - Yeni arabamı görmek ister misin?
BMW.
Arkamı döndüm ve eve gittim. Rune artık pes etmişti.
Bir insan hayatı boyunca Volvo sürebilir mi?
Bu onun son ihanetiydi.
Hiç çocuğunuz olmadı mı?
Saat iki olmuş.
Ove, yazma konusunda da sorunum var. Yardım edebilir misin?
Ehliyet sınavının bir parçası.
Sağ ol. Bu çok iyi olacak. Zaten onları tanıyorsun.
- Kimi? - Çocukları tabi ki.
- Bu iyi bir fikir mi bilmiyorum. - Ben de. Ben evde mi kalsam?
Hayır, harika bir fikir.
- Bir şey olursa ararsın. - Hoşça kal.
Ben acıktım, acıktım!
Hayvanları test etmeye karşısın ama çocukları test etmeye değilsin.
Nasanin yatmadan önce mama istiyor.
Kendi bulaşığımızı yıkamak zorundayız. Babam bulaşık makinesini yapamadı.
Yarın pencereden aşağı atacağını söylüyor.
Gelsene, odamı görmelisin.
Bir ev inşa ederken en önemli şey nedir?
Su.
- Ve kanalizasyon. - Kesinlikle. Bir de altyapı.
- Daha önce ev inşa ettin mi? - Evet ama taşlardan değil.
Sınıfın en iyisi olduğumu söyledi.
Bunu sen mi istedin?
Hayır! Vay be!
- Sepideh? - Merhaba, anne.
Uyuyor.
Bu ne?
Ne yapıyorsun? Yine mi sen?
Senin kız bisikletinle ilgili şöyle diyor, "Bisiklet park etmek kesinlikle yasaktır".
Sonja burada yaşamıyor muydu? Ben onun öğrencisiydim.
Ne okuyordum ne yazıyordum ama o benim aptal olduğumu düşünmüyordu.
Sonra her şeyi öğrendim. Harika biriydi. Rahatsız ettiğim için özür dilerim.
- Ne yapacaksın o bisikleti? - Kız arkadaşım için tamir edeceğim.
Tamir edersem belki sevgilim olur. Diğer işime gitmem lazım. -Nereye?
Kebapçıda da çalışıyorum. Araba için para biriktiriyorum. Bir Renault.
Fransız mı? Fransız arabası mı alacaksın?
Sonra eski öğrencilerinden biri uğradı.
Şimdi yanına gelmeden bir şeyi daha çözmem lazım. Durum bu!
Dur! Hey!
Güzel. Durdur. Paralel de park edebiliyorsun artık.
- Arabaya vurdum. - Bir şey olmaz.
O bir Volvo. Burada bekle. Bir işim var.
Bisiklet tamir edildi. Kız arkadaşına verebilirsin.
- Sen mi tamir ettin? - Lastiği değiştirdim.
- Kebap mı yiyorsun? - Hayır, neden yiyeyim ki?
- O burada ne arıyor? - Gözlerindeki siyah boya da ne?
- Makyaj. - Bunu kızlar yapar sanıyordum.
Yakıştığını düşünüyor.
- Kız arkadaşı olmayacak. - Kız istemiyorum zaten.
- İbne misin? - Ove! Öyle söylenmez.
- NasıI isterse öyle desin. - Şu gey insanlardan mısın?
Evet. Onlardan biriyim.
Anladım. Sen ne telaş ediyorsun?
Mirsad hakkında bir şey deme. Babasının haberi yok.
Başkaları hakkında dedikodu yapan biri değilim.
- Senin daha büyük bir sorunun var. - Ne gibi?
Fransız arabası almak gibi!
Arabanın nasıI hareket ettiğini bilmen iyi olabilir.
Zannedildiği kadar basit değildir.
İşemem lazım.
- Motordan bahsedebiliriz. - Yapamam. Hemen gelirim.
- Merhaba. Sen Ove'sin, değil mi? - Çizgi dışına park etmişsin.
Lena Samuelsson, yerel gazeteden. Tren istasyonundaki bir kazayla ilgili.
Orada bir adamın hayatını kurtardın.
- YanıIıyorsun, o kişi ben değilim. - Oradaydım, her şeyi gördüm.
"Görünmez Kahramanlar" adlı bir yazı dizimiz var.
Senin uygun olacağını düşündüm.
Eminim hayatında bir sürü heyecan verici şey olmuştur.
- Konuşacak mısın? - Hayır.
Hayatını kurtardığın adamdan bir mektup var. Okumalısın.
- Çok dokunaklı. Bekle... - Şimdi hazırım.
- Şimdi bakmayacağız. - Niçin? O da neydi?
- Ben bir şey duymadım. Hadi. - Açabilir misiniz?
Ne olmuş? Kilitlemedim ya. Bir gerzek bile içeriden açabilirdi.
Gerzekler.
Ove!
Bekle.
Garaja kapadın diye ortadan kaybolacağını mı sandın?
Tanrım...
Tam bir odunsun.
Ove...
- Aklıma bir şey geldi. - Kes palavrayı.
Cidden. Evini toparlamana yardım edebilirim.
- Fazlalıkları kutuya koymana falan. - Gerekmez.
- Sonja'nın eşyaları hâlâ askıda. - Gerekmez dedim.
- Yoluna devam etsen, güzel olmaz mı? - Konuşmayı kes dedim!
Sonja'yı tanımadım, eminim harikaydı.
Ama onu bir çeşit azize hâline getirmişsin.
Muhtemelen o da sıradan Sonja olmak istiyordur.
Harika ama sıradan Sonja.
- Konuşma, dedim! - Bağırmasana!
Bütün gerzekler onun hakkında konuşup duruyor...
...gürültüleri Sonja'dan bana kalan küçücük hatırayı bastırıyor.
Sonja'dan önce bir şey yoktu. Ondan sonra da olmayacak.
Ben varım.
Dur, seni piç kurusu! Dur, lanet olası, dur!
Bir saniye bekle.
Bu ilkel tavırların sona erdiyse belki anlaşabiliriz.
- Çekil. - Asla. Geri gidin, kaybolun.
Arabayla girmemiz senin için sorunsa belediyedeki yöneticiyi arayabilirsin.
- Rune'ye de yardım edebilirsin. - Rune sikimde bile değil.
Burada araba yasak.
Bir metre bile giremezsiniz.
Gerçekten senin sorunun ne, Ove?
Aslında biliyorum. Paranoyaksın.
Seninle ilgili belediye arşivlerinden ve internetten ufak bir araştırma yaptım.
Her şeyi biliyorum.
Yetkililere gönderdiğin o salakça mektupları.
Karınla ve kaza ile ilgili her şeyi biliyorum.
Bu yüzden herkesi ve her şeyi nasıI suçladığını.
Ya bu olanlar tamamen senin hatansa.
Seni şikayet edeceğim.
Ben özel bir sağIık şirketinde çalışıyorum.
Verilmiş kararları uyguluyoruz.
Sen kendi kalbin için endişelenmelisin, Ove.
Kalbim hakkında ne biliyorsun, ha?
- Kalbimle ilgili ne biliyorsun? - Sür.
Cevap ver! Kalbimle ilgili ne biliyorsun?
Durdur arabayı! Hemen durdur! Siktiğimin gerzeği!
Sikik beyaz gömlekliler! Ne biliyorsun!?
Bu sana da son uyarım! Yarın o püsküllü deri olacak!
Artık iyice delirdi.
Unut gitsin. Unut gitsin, lanet olsun.
Hayır! Mücadele et!
- Siktiğimin beyaz gömleklileri. - Ove.
Ove, alo? Açsana!
Alo, Ove?
İyi misin?
- Ove! Hadi bırak artık. - Geldim.
Evet.
Dur. Önce gözlerini kapat. Kapa gözlerini.
İşte. Burada. Dur!
- Bu ne? - Gel, dans edeceğiz.
- Hayır, hayır. - Evet, evet. Hadi.
Beceremem.
Evdeyiz, becerebilirsin.
Ove. Baba olacaksın.
Çocuğumuz olacak!
Seni seviyorum, Ove.
Ben de seni seviyorum.
- O zaman bir aile arabası almalıyız. - Evet ya da bir beşik.
İyi fikir. Beşik yapacağım.
Lanet olası hergeleler! Ne yapıyorsunuz?
- Bir şey soracaktık. - Ne?!
Mirsad evden atıIdı. Belki sende kalabilir dedik.
Burasını otel mi sandınız?
Mirsad'ın sırrı ortaya çıktı.
Babama her şeyi anlattım.
O geylerden nefret eder.
Çocuklarından birinin öyle olduğunu öğrenince kendini öldürebilirdi.
Öyle işte, neyse. Gidiyoruz.
Sonja daima insanlara yardım ederdi.
Tamam, hadi gel.
Günaydın.
Biraz tost yaptım. Kahve de hazırladım.
- Siteyi dolaşacağım. - Önce kahve içmez misin?
Biraz da peynirli sandviç falan hazırladım.
Siteyi dolaşmadan önce mi?
Hayır, önce etrafı kontrol etmeliyim.
Seninle gelsem olur mu?
Özgür bir ülkedeyiz.
Tamam o zaman.
Bekleyin!
Selam. Ben de geleyim mi?
Yürüyüş yapmaya başladım.
- Merhaba. Ben Jimmy. - Merhaba. Mirsad.
- Babanla kavga mı ettin? - Evet.
Pek mutlu olmadı.
- Rune'a olanı duydun mu? - Hayır.
Yarın gelip alacaklarmış. Özel hastaneye götüreceklermiş.
Saçmalık. Bu olana kadar yıllar geçer.
Bana sor, biliyorum.
Yemin ederim. Karar verilmiş. Yarın geliyorlar.
Karısı 3 yıI önce temyize gitti. Ama şimdi ayrıImak zorundalar.
Üç yıI. Yalan. Sonja bunları tanırdı.
- Ben de. - Anita, Sonja'ya bir şey söylemezdi.
- Bilmenizi istemiyordu. - Neden istesin ki?
Yardım da istemedi zaten.
Senin derdinin sana yettiğini söyledi.
Öyle mi dedi?
Bilmeme gerek olmadığını, derdimin bana yettiğini mi söyledi?
Evet, ne oldu ki?
Gerzek. Tam bir gerzeğim.
Bana kızmamalısın, Sonja.
İnsanın kendi hatasını kabul etmesi zor.
Özellikle de o kişi uzun zamandır hatalıysa.
Özür dilerim.
Ama şimdi doğru şeyi yapma zamanı.
Kavga ettiğimde nasıI endişelendiğini biliyorum.
Ama bu sefer, bana hak vereceksin.
Şimdi savaş zamanı!
Bana belediye, sigorta ve kilise ile ilgili...
...bütün evraklarını getir. Rune için yardım edeceğim.
Hizmetinizi sonlandırmak için yıIdıza basınız.
Telefonunu ödünç alabilir miyim?
Komşular için.
Daha önce temyize gitmiş olmamızın ne önemi var!
Çünkü daha yüksek mahkeme var. Okuyamıyor musun? Cahil misin?
Kör cahil! Alo?
Alo?!
Bir insan nasıI öylece telefonu kapatabilir, ha?
- Birisi ona bağırdığı için olmasın? - Dinlemiyorlar.
Otur.
Kapat şunu.
Hep aynı insanlar.
Aynı insanlar. Her zaman olduğu gibi.
İsimleri farklı ama aynı insanlar.
Piçlerin çıktığı yer belediye.
O lanet beyaz gömleklilerin.
Kendi sözünü dinle.
Bunların asla vazgeçmediğini söylemiştin, değil mi?
O zaman oturup kendin için üzül.
Çünkü herkesi gerzek yerine koyarak hata ettin.
Şimdi de sen vazgeçiyorsun.
Yardım almadan tek başına halledebileceğini düşündüğün için.
Biliyor musun, Ove?
Kimse tek başına halledemez. Hiç kimse! Sen de.
Şimdi gidebilirsin.
Gidebilirsin dedim. Sana ayıracak takatim kalmadı.
Tamamen Sonja'nın fikriydi.
Çocuk doğmadan önce baş başa seyahate çıkacaktık. Sadece o ve ben.
Otobüsle gitmekte çok ısrarcıydı.
Daha romantik olduğunu söylemişti.
Ben de itiraz etmedim.
Biraz da daha ucuzdu.
Güney İspanya'da, Sonja Romalıların yaptığını yaptı.
Bense İspanyolların İsveç'e gelip binalar hakkında...
...çok şey öğrenmeleri gerektiğini keşfediyordum.
Harika vakit geçiriyorduk.
Akşamları dışarıda yemek yiyorduk.
Dışarıda güzel bir akşam yemeği için...
...öğlen yemeğinden bir şeyler ayırıyorduk.
Şerefe.
Sonunda eve dönme vakti gelmişti.
Merhaba.
- Merhaba. - Sağ ol. Gerek yok!
- Ne dedi? - Mutlu görünüyor.
- Boşver, Ove. - Ne?
- Eğleniyorlar işte. - Öyle mi?
Otobüsteyken, Sonja karnına dokunmamı istedi.
Çünkü bebek tekmeliyordu.
Bak burada.
- Hissediyor musun? - Durmadan tekmeliyor.
Ben tuvalete gidiyorum.
Sonja?
Sonja? Sonja?
Sonja!
Yardım edin! Yardım edin!
Yanına gidebilirsiniz.
Sanırım bir hafta yanında oturdum.
Bir kişi bile benimle konuşmaya cesaret edemedi. En iyisi de buydu.
Ta ki bir gün...
Sonja'nın bir daha uyanamayabileceğini söylediler.
Bana bunu söyleyemezsin!
Sonra açıklanamayan bir şey gerçekleşti.
Aynı anda hem en iyisi hem en kötüsü olmuştu.
Ertesi gün, ona olanları anlatmak zorunda kaldım.
Artık var olmayacak bir hayat hakkında.
Yaşadığım acıyla birlikte manevi bir güç hissettim.
Önce, öfkemi faydalı şeylere harcamaya çalıştım.
Sonja okumaya devam etti.
Diplomasını almasına bir yıIı kalmıştı.
Ama okul bittiğinde iş bulamadı.
Diplomanız gerçekten çok iyi ama üzgünüm.
O zamanlar, okullar engelliler için uygun değildi.
Bir gün, Sonja gazetede bir ilan gördü.
Bütün eğitim tekniklerini birleştirdikleri bir sınıf...
...hem de teknikler ortaya konmadan önce.
Özgeçmişiniz gerçekten çok iyi ancak...
...maalesef engelli öğretmen alamayız.
O zaman karanlıklara gömüldüm. Herkesi yok etmek istiyordum.
Her bir piç kurusunu. Otobüs şirketini, şoförü...
...üzüm bağlarını, tur firmasını. Herkesi.
Hem İspanyol hükûmetine hem İsveç hükûmetine yazdım...
...ancak kimse umursamadı.
Engelliler de girebilecek şekilde düz olacak.
Sonja'nın işe başlayabilmesi için bir rampa bile yapmadılar.
Herkese mektup yazdım, sebebini benim de bilmediğim...
...bir şey için adalet arıyordum.
Son ana kadar, Sonja hep daha güçIüydü.
Ove.
Ya ölürüz ya yaşarız.
O gece arabayla gidip gereken şeyi bir gecede yaptım.
Ertesi gün, Sonja çalışmaya başlayabilirdi.
Hoş geldiniz.
Homer Truva Savaşı ile ilgili İlyada'yı yazdı.
Peki İlyada ne zaman yazıIdı?
- David? - 700 yıIında.
- M.Ö. - Hadi ya.
Richard Stenebo'ya merhaba diyelim. Sınıfımıza hoş geldin.
- Merhaba, Richard! - Hoş geldin.
Yalan söylemiyorum. Bir yıI içinde, aynı çocuk 400 yıllık...
...şiirlerden alıntı yapacak seviyede başarıyla mezun oldu.
"Sonsuzdur onun maharetleri"
"Tanrı onun şeklini almış sanki"
"Mahlukat için bir misal gibi"
"Yine de benim için... "
"... o değil topraktan ötesi. "
Bravo!
Hep iyi şeyler için savaştı.
Hiç sahip olamadığı çocuk için.
Altı ay önce öldü, kanserden.
Peşinden gideceğime söz verdim.
- Gün bugün. Hazır mı? - Daha fazla yaklaşmayın.
Buna rahatça hazırlanmanız için tam üç yıIınız vardı.
Karar verildi.
- Bu senin iyiliğin için, Anita. - Peki ya sevgi?
Birbirimize en muhtaç olduğumuz an bizi ayırmak mı benim iyiliğim?
Günün 24 saati nerede olduğunun bile farkında değil.
Doğru, ama ben farkındayım.
- Peki ona kim bakacak? - Ben bakarım.
- Birazcık yardımla... - Birazcık yardım mı? Kimden?
- Merhaba. Lena, yerel gazeteden. - Merhaba.
Hissedarı olduğunuz özel sağIık kuruluşundan...
...bazı duyumlar aldım. Olağandışı bir kârdan söz ediliyor.
Ayrıca Kanarya Adaları'ndaki bir bankanın beyanı var.
Milyonluk mevduat hakkında.
- Onları nereden buldun? - İnternetten.
Editörüm bu habere bayıIır...
...ama karar benim, ne demek istediğimi anladıysan.
Arkasına bakmadan gitti.
Bizim zamanımız daha iyiydi.
İnsanlar ilkeleri için mücadele ederdi.
Ove! Ove!
Ove! Ambulans çağırın!
O lanet ambulansı siteye sokma!
Pencere kenarında.
Merhaba. Parvaneh, en yakını olarak listede siz varsınız.
Babanızın kalp rahatsızlığı var. Kalbi çok büyük.
- Pardon, çok mu büyük? - Evet. Ama iyileşecek.
Ove!
ÖImek için çok hastasın.
Lanet olsun, sanırım günü geldi, Ove!
Lanet olsun!
Sadece toz topluyordu.
- Hiç kullanıImadı. - Çok güzel, Ove. Sağ ol.
- Biraz boya gerekebilir. - Bebeği tutsana.
Patrick'e göstereceğim.
Merhaba ufaklık.
Uzan bakalım şöyle...
Mutlusun.
- Sana da bir şey var. - Bir ipad! Teşekkürler, dede!
Bu hissi iyi bilirim.
Yeni araba aldığımdaki gibi.
İşte hayat bu.
Ove evinin önündeki karı kürememiş.
- Kimin umrunda. - Ama saat sekiz.
Siteyi dolaşma saati.
Ove!
Aptalca bir şey yaptığımı düşünme.
Bunu okuyorsan, doktorun teşhisi doğruydu.
Kalbimin çok büyük olduğunu söylemişti.
Kulağa hoş bir şey gibi gelse de aslında pek değil.
Er ya da geç, bedel ödenir.
Kilisede olması gerektiği gibi bir cenaze töreni istiyorum.
Külleri rüzgârda savurmak gibi saçmalıklar istemiyorum.
Sessizce ayrılmak istiyorum, doğru yaşadığımı düşünen...
...yanımda olan yakınlarımın eşliğinde.
Kedi günde iki kez tuna balığı yer, başka evden bir şey yemez.
Buna saygı göster!
Ve Tanrı aşkına, siteye arabaları sokma!
Çevirmen: achillues