Ο πόλεμος Ιράν-Ιράκ λέγεται πως ήταν ο πιο μακροχρόνιος του 20ου αιώνα...
...και κράτησε απ’το 1980 έως το 1988.
Καθ’όλη τη διάρκεια αυτού του πολέμου, η κοινωνία του Ιράν υποβλήθηκε...
...σε μια ισχυρή εσωτερική, πολιτική και πολιτιστική μετάβαση.
Στην κληρονομιά της αιματηρής Ιρανικής Επανάστασης του 1979.
Προς το τέλος της δεκαετίας, το Ιράκ βομβάρδισε στρατηγικές ιρανικές πόλεις.
Το Ιράν ανταπέδωσε.
Οι ζωές των κατοίκων βυθίστηκαν στο σκοτάδι, και ο φόβος κι η αγωνία άνθισαν.
ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗ ΣΚΙΑ
Λοιπόν;
Κύριε, θέλω μόνο να επιστρέψω και να τελειώσω τις σπουδές μου.
Ο στόχος της ζωής μου ήταν να γίνω γιατρός και να υπηρετήσω την κοινωνία.
Δεν θέλω να καταστραφεί το μέλλον μου για ένα λάθος.
Άρα, το παραδέχεσαι;
Τι να παραδεχτώ;
Αυτό που έκανες.
Δεν γνωρίζω τις λεπτομέρειες για την υπόθεσή μου,
αλλά μάλλον δεν μπορώ να γυρίσω, επειδή ήμουν πολιτικοποιημένη.
Μα, κύριε, όλοι ήταν ενεργοί πολιτικά, κατά την Επανάσταση.
Ήμουν νέα. Αφελής.
Ούτε που καταλάβαινα τη διαφορά μεταξύ Αριστεράς και Δεξιάς.
Ήμουν παθιασμένη, όπως όλοι σ’αυτή την ηλικία.
Ανησυχούσα για την πατρίδα. Ήθελα να’ρθει η αλλαγή.
Σίγουρα θα με καταλαβαίνετε.
Αν κατέληξα σ’αυτή την ακροαριστερή οργάνωση,
ήταν επειδή δεν ήξερα τι έκανα.
Κάθε λάθος έχει συνέπειες.
Σ’άφησα να’ρθεις για να τ’ακούσεις απ’το στόμα μου,
και να πάψεις να’ρχεσαι εδώ τσάμπα κάθε μέρα.
Θα σου πω το εξής, με πάσα ειλικρίνεια.
Δεν γίνεται να συνεχίσεις τις σπουδές σου.
Βάσει του ιστορικού σου, δεν υπάρχει η παραμικρή πιθανότητα,
να μπορέσεις να επιστρέψεις στο πανεπιστήμιο.
Σου προτείνω να βρεις άλλον στόχο ζωής.
- Γεια σας, κυρία Φακούρ. - Γεια σου, καλή μου.
Συγγνώμη που άργησα. Ελπίζω να μην σε ταλαιπώρησε η Ντόρσα.
Καθόλου. Περάσαμε όμορφα.
Ντόρσα! Ήρθε η μαμά!
- Τι έγινε; - Μαμά.
Αγάπη μου!
Είναι όλα καλά.
Δεν πειράζει, καταλαβαίνω. Έτσι είναι πλέον η κατάσταση.
Μην την αφήσεις να σ’αλλάξει.
Στην κόρη μου.
Συγχαρητήρια που μπήκες στην Ιατρική.
Είμαι περήφανη για σένα. - Η καλή σου μανούλα -
Χαίρετε! Είναι κανείς εδώ;
Μπαμπά!
Γεια σου, μικρή μου.
Πού είναι η μαμά;
Στην κρεβατοκάμαρα.
Είναι κακόκεφη.
Γεια σου.
Γεια.
Τι κάνεις;
Αυτά είναι τα βιβλία μου.
Δώσ’τα σε κάποιον που να τα χρειάζεται ή πέτα τα.
Πήγαινε να παίξεις, Ντόρσα.
Τι έγινε;
Ίσως φτιάξουν τα πράγματα μετά τον πόλεμο.
Δεν είναι σίγουρο.
Είναι λες και δεν θα τελειώσει ποτέ αυτός ο πόλεμος.
Εσύ έκανες ό,τι μπορούσες.
Τώρα, δεν είναι στο χέρι σου.
Ποιος ξέρει; Ίσως έτσι, να’ναι καλύτερα.
Ντόρσα! Τρέξε!
Πού πας;
- Πρέπει να πάμε κάτω αμέσως! - Δεν γίνεται να αφήσουμε την Κιμιά.
Έλα.
Γεια σας.
Ευχαριστώ, γιατρέ.
- Συγγνώμη για την ενόχληση. - Δεν υπάρχει λόγος.
Δόξα τω Θεώ, αύξησαν την άμυνα γύρω απ’την Τεχεράνη.
Άκουσα μια φήμη, ότι το Ιράκ εκτοξεύει πυραύλους.
Άφησέ την ήσυχη.
Ντόρσα, έλα εδώ, γλυκιά μου.
Ποιο είναι το καινούριο αγοράκι;
Ο ανιψιός του κύριου Εμπραχίμ. Οι γονείς του σκοτώθηκαν.
Μπαμπά;
Τι έγινε, γλυκιά μου;
Είδες κακό όνειρο;
Δεν πειράζει.
Όχι, μωρό μου, δεν υπάρχουν τέτοια.
Αν τρομάξεις ξανά, να θυμάσαι ότι δεν είσαι μόνη σου.
Σου έδωσα την Κιμιά για παρέα.
Καλημέρα.
Όχι παιχνίδια στο πρωινό, παρακαλώ.
Καλημέρα.
Η ταινία απ’τα παράθυρα ξεκολλάει.
- Κι αν σπάσουν σε καμιά έκρηξη; - Θα τα ξανακολλήσω.
Είδες εφιάλτη χθες;
Είπε πως άκουσε κάποιον μέσα στο σπίτι.
Κοιμάσαι άσχημα σαν τη μαμά σου.
Εσύ κοιμήθηκες καλά;
Εγώ;
Γιατί; Πιστεύεις ότι υπνοβατώ πάλι;
Θα το’χες προσέξει.
Δεν ήμουν ξύπνιος.
Επειδή το έπαθα μια-δυο φορές,
πριν μισό χρόνο, δεν πάει να πει ότι θα συνεχιστεί.
Δεν είναι η πρώτη φορά που η Ντόρσα βλέπει εφιάλτες.
Απλώς, είπα ότι κοιμάσαι ανήσυχα, όταν έχεις άγχος.
Τι είν’αυτό;
Είναι...
...η φετινή απόσπασή μου.
Γιατί δεν το’πες πιο πριν;
Είχες άλλα στο κεφάλι σου.
Θα πάω στο Υπουργείο Υγείας μετά, να δω πού θα με τοποθετήσουν.
Ίσως να’ναι σε κάποιον ασφαλή τόπο, όπως πέρσι.
Αν είμαστε τυχεροί.
Γιατρέ;
- Μισό λεπτό, παρακαλώ. - Γεια σας.
- Πώς είναι η οικογένεια; - Καλά, ευχαριστώ.
Πόσες φορές θα το πω να κλείνετε καλά την πόρτα του γκαράζ;
- Πείτε το στη γυναίκα σας. - Τι εννοείτε;
Ελάτε να σας δείξω.
Το μάνταλο σκούριασε.
- Θέλει δύναμη να μπει στη θέση του. - Γιατί να το’κανε η γυναίκα μου;
Δεν το έκανα εγώ, ούτε εσείς.
Ξέρω ότι ο κύριος Φακούρ το κάνει σωστά.
Και καμία γυναίκα στο κτίριο δεν οδηγά, εκτός της γυναίκας σας.
Καλώς. Θα θυμόμαστε να την κλείνουμε καλά.
Καλή σας μέρα.
Γεια.
Με στέλνουν στο Ιλάμ.
Μα, εκεί γίνεται χαμός.
Προσπάθησα να πάω κάπου αλλού, αλλά δεν τα κατάφερα.
Καλύτερα εσύ και η Ντόρσα, να πάτε στους γονείς μου.
Γιατί;
Μάλλον αληθεύουν οι φήμες πως το Ιράκ ρίχνει πυραύλους.
Είναι πιο καλά στα βόρεια. Όλοι φεύγουν απ’την πόλη.
Μια χαρά είμαστε εδώ.
Όταν πέφτουν πύραυλοι, δεν υπάρχει προειδοποίηση.
Δεν θέλω να φορτωθώ στους γονείς σου.
Δεν θα τους φορτωθείς.
Την άλλη φορά που είχαμε πάει, η αδερφή σου έλεγε:
"Η Τεχεράνη βομβαρδίζεται, σε μας πέφτουν τα βλήματα".
Θα μείνουμε στο σπίτι μας.
Ανησυχώ για την Ντόρσα.
Δηλαδή, δεν είμαι ικανή να φροντίσω το παιδί μου;
Δεν είπα αυτό.
Εννοούσα ότι εγώ δεν θα’μαι εδώ.
Τουλάχιστον στους γονείς μου, θα’χετε υποστήριξη.
Ναι, γιατί ήσουν πολύ "υποστηρικτικός" μέχρι τώρα.
Αυτό είναι άδικο.
Άδικο είναι να μου το παίζεις γιατρός και να φέρεσαι λες και...
...είμαι ανίκανη.
"Να το παίζω γιατρός";
Δεν είναι παίξε-γέλασε να σε στέλνουν στον πόλεμο.
Επίδειξη μου κάνεις; Τι θες, μετάλλιο;
Δεν το διάλεξα εγώ. Θα χάσω την άδειά μου αν δεν το κάνω.
Αν δεν το κάνεις εσύ, καταστραφήκαμε.
Μα αν δεν το κάνω εγώ, δεν τρέχει και τίποτα.
Σε πειράζει που ασκώ το επάγγελμα;
Όχι, δεν είν’αυτό.
Ντόρσα, σου έχω πει να μαζεύεις τα παιχνίδια σου όταν τελειώνεις.
Εγώ φταίω που δεν μπορείς να πάρεις πτυχίο;
Εσύ δεν έχανες τον καιρό σου με τα πολιτικά στο πανεπιστήμιο;
Λες τα ίδια μ’όλους τους άλλους.
Κάνω λάθος;
Το ξέχασες που με έλεγες δειλό, επειδή μ’ένοιαζε μόνο το διάβασμα;
Λες και εσύ δεν προσπάθησες να με κάνεις να τα παρατήσω.
Πότε το’κανα αυτό;
Όταν άνοιξαν ξανά οι σχολές μετά την Επανάσταση,
ποιος έλεγε: "ας περιμένουν οι σπουδές, μείνε σπίτι με το παιδί";
Σε πειράζει να προσέχεις το παιδί σου;
Με λες κακή μητέρα;
Όχι, αλλά μην ρίχνεις το φταίξιμο σε μένα και στο παιδί μας.
Γιατί θες να επιστρέψεις τώρα στα καλά καθούμενα;
Δεν ήταν επιλογή μου. Έγινε η Πολιτιστική Επανάσταση.
Αυτό έγινε πριν από 4-5 χρόνια. Οι σχολές ξανάνοιξαν πριν έναν χρόνο.
Και λοιπόν;
Θες να επιστρέψεις, επειδή πέθανε η μητέρα σου.
Πάντα ήταν τ’όνειρό μου να γίνω γιατρός!
Όχι, Σιντέ, της μάνας σου τ’όνειρο ήταν.
Οι νεκροί δεν κάνουν όνειρα.
Θα φοβάμαι εδώ χωρίς εσένα.
Θα γυρίσω πίσω πριν το καταλάβεις!
Η μαμά θα σε πάει στη γιαγιά.
Ορίστε το ενοίκιο του μήνα και τα παλιά χρωστούμενα.
Να τα δώσεις στον Εμπραχίμ, όταν έρθει η ώρα, να το βουλώσει.
Μαμά...
Μαμά.
Μαμά...
Ναι;
Βράχηκε το κρεβάτι μου.
Σήκω.
Τα κάνεις ακόμα πάνω σου στην ηλικία σου!
Θα πας σχολείο του χρόνου.
Πήγαινε στο μπάνιο και βγάλε τα ρούχα σου.
Δεν σου’πα να πας στο μπάνιο;
Φοβάμαι να πάω μόνη μου.
Το τοστ σου.
Μαμά;
Τώρα που’φυγε ο μπαμπάς, να κοιμάμαι μαζί σου τα βράδια;
Δεν είσαι μεγάλη για τέτοια;
Ούτε βρέχουν το κρεβάτι τους τα μεγάλα κορίτσια.
Γιατί δεν κοιμάσαι καλά;
Πες μου, λοιπόν; Τι φοβάσαι;
Πες μου.
Τους δαίμονες.
Οι δαίμονες δεν είναι αληθινοί.
Είναι, αλλά δεν τους βλέπουμε.
- Ποιος το λέει αυτό; - Ο Μεχντί.
Ποιος είναι ο Μεχντί;
Ο ανιψιός της Σοκάντ και του Αλί.
Μου έδωσε μια μαγική τριχόμπαλα γάτας για να με προστατεύει.
Όμως την έχασα.
Πιες το αυτό.
Οι δαίμονες είναι παραμύθια για να τρομάζουν τα παιδάκια.
Ο Μεχντί είπε ότι υπάρχουν. Είναι κακοί και θέλουν το κακό μας.
Ο Μεχντί λέει χαζομάρες.
- Γεια σας, κυρία Εμπραχίμ. - Γεια.
- Ελπίζω να μην διακόπτω. - Κάθε άλλο. Περάστε, παρακαλώ.
Όχι, ευχαριστώ. Απλώς ήθελα μια χάρη.
Ο ανιψιός σας, ο Μεχντί...
...έλεγε τρομακτικές ιστορίες στην κόρη μου, την Ντόρσα.
Το ξέρω ότι είναι μικρό παιδί και δεν το’κανε με κακία,
αλλά η Ντόρσα δυσκολεύεται πολύ να κοιμηθεί τα βράδια.
Πείτε του, σας παρακαλώ, να μην της λέει τέτοια πράγματα.
Η κόρη σας κάνει λάθος.
Ο Μεχντί είναι μουγγός.
Δεν έχει πει κουβέντα, από τότε που’χασε τους γονείς του.
Σκοτώθηκαν και οι δύο.
Ο Εμπραχίμ τον έχει πάει σε πολλούς γιατρούς,
αλλά δεν έγινε τίποτα.
- Λέει ότι αυτός της το είπε. - Τι της είπε;
- Για δαίμονες. - Θεός φυλάξοι!
Κυρία Εμπραχίμ, οι δαίμονες δεν...
Είναι αληθινοί! Το λέει και το Κοράνι.
Ο άντρας μου δεν θέλει να το λέω, αλλά ο μικρός είναι αλλόκοτος.
- Νωρίς γύρισες. - Η κυρία Εμπραχίμ μου είπε.
Δεν σου είπε γιατί;
Πήγε τον Σοκάντ και τον Αλί σπίτι και μου είπε να κάνω το ίδιο.
Και ο Μεχντί;
Ο Μεχντί επιτρέπεται να μείνει.
Αλλά δεν πρέπει να παίζουμε μαζί του πια.
Αυτό που μου’λεγες το πρωί...
Είσαι σίγουρη ότι σ’το είπε ο Μεχντί και όχι τ’άλλα παιδιά;
Ο Σοκάντ και ο Αλί, μου λένε και αυτοί να προσέχω.
Γιατί να προσέχεις;
Επειδή έρχονται.
Αυτό σ’το είπε μπροστά στ’άλλα παιδιά;
Όχι, μου το’πε στο αυτί.
Ξεχαστήκαμε με την κουβέντα. Κρύωσε το τσάι μας.
Δίκιο έχεις. Λυπάμαι.
Τι ωραίο τσάι έφτιαξες!
Δεν ήξερα ότι ξέρεις να φτιάχνεις τόσο καλό τσάι.
Ευχαριστώ.
- Πάρε και λίγο ψωμί. - Ναι, θα πάρω.
Ναι;
- Σιντέ; - Παρακαλώ;
- Μ’ακούς; - Κάνει διακοπές, αλλά σ’ακούω.
- Τι κάνετε; - Καλά είμαστε. Εκεί πώς είναι;
Όχι και πολύ καλά.
Ή θα δουλεύω στο νοσοκομείο, ή θα’μαι στο καταφύγιο.
Ακόμα δεν θες να πας στους γονείς μου;
Μην ανησυχείς για εμάς.
Τα ξένα Μ.Μ.Ε. λένε ότι το Ιράκ θα βομβαρδίσει την Τεχεράνη σύντομα.
Εδώ δεν έχουν πει τίποτα.
Σε παρακαλώ, πάρ’το παιδί και φύγετε από την πόλη.
Δεν αφήνω το σπίτι μου για μια φήμη.
- Κάν’το για την Ντόρσα. - Η Ντόρσα είναι μια χαρά εδώ.
Πρέπει να κλείσω. Σκέψου αυτό που σου’πα.
Μου λείπεις.
- Αντίο. - Κι εμένα μου...
Εξακόσια πενήντα χιλιόμετρα απ’το πεδίο της μάχης.
Η Τεχεράνη θα γίνει το νέο μέτωπο του πολέμου Ιράν-Ιράκ.
Το Ιράκ ξεκίνησε να εκτοξεύει πυραύλους...
- Μαμά, θα κρυώσει το τσάι σου. - Περίμενε.
- Πολλοί Ιρανοί εγκαταλείπουν... - Και το πάρτι μας;
- Δεν έχει άλλο παιχνίδι. - Έχει, έχει, έχει.
Φτάνει! Όταν λέω "τέλος", το εννοώ!
Αν δεν μ’ακούς...
...την άλλη φορά θα σου πάρω την Κιμιά.
- Το κατάλαβες; - Πόνεσες;
Δεν πειράζει. Εγώ είμαι εδώ και θα σε προσέχω.
Ντόρσα!
Έλα εδώ, σε παρακαλώ.
Ακόμα μου κάνεις μούτρα;
Πρέπει να πάμε κάτω αμέσως!
Ντόρσα!
Βοήθεια!
Σας παρακαλώ!
Ντόρσα; Αγάπη μου;
Ντόρσα;
Ντόρσα, καλή μου;
Απάντησέ μου, σε παρακαλώ.
Αγαπούλα μου.
- Τους είδα και είναι τρομακτικοί. - Ποιους είδες;
- Τους είδα! - Τι εννοείς;
Σας παρακαλώ. Ο πατέρας μου πεθαίνει.
- Βοηθήστε με. - Μαμά, μην μ’αφήσεις!
Βοήθεια, σας παρακαλώ! Είστε γιατρός!
- Μα, δεν είμαι γιατρός. - Μαμά, μην φύγεις!
- Θα την προσέχω εγώ, πηγαίνετε. - Όχι, μανούλα, όχι!
Ελάτε! Εδώ είναι! Κάντε γρήγορα!
- Κύριε Μπιτζαρί; - Πατέρα!
Ας τον πάρουμε από εδώ.
Πρέπει να φύγουμε. Μπορεί να εκραγεί ο πύραυλος!
Καλέστε ένα ασθενοφόρο! Αν δεν του δώσω τις πρώτες βοήθειες, θα πεθάνει.
Πατέρα μου, καημένε! Έλα, σε παρακαλώ.
Έλα!
Νοσηλευτές, ελάτε πάνω. Είναι ασφαλές.
Αν ήμουν πραγματική γιατρός, μπορεί και να ζούσε τώρα.
Γιατί το λες αυτό;
Έκανες ό,τι μπορούσες.
- Τι συνέβη; - Τίποτα, μωρό μου, κοιμήσου.
Δεν είναι εδώ!
Η Κιμιά δεν είναι εδώ.
- Πού την άφησες; - Στο κρεβάτι.
- Την πήραν. - Κανείς δεν την πήρε.
Κάπου εδώ γύρω θα’ναι.
Είσαι καλά;
Εσύ καις!
Μωρό μου! Κοριτσάκι μου.
Ήρθαν, είδαν ότι ήταν μόνη της και την πήραν.
Μην ανησυχείς. Ξεκουράσου.
Βγάλ’τα παπούτσια σου.
Ξεκουράσου, να σου πέσει ο πυρετός.
Σου υπόσχομαι να τη βρω, εντάξει;
Μαμά, είδα κακό όνειρο.
Μην φοβάσαι.
Ντόρσα;
Τι κάνεις;
Πάω να πάρω την Κιμιά!
Την πήγαν εκεί πάνω! Τη θέλω, βρες την!
Πάμε να ξαπλώσουμε.
- Πρέπει να φας κάτι. - Δεν μπορώ.
Πρέπει να φας, αν θες να γίνεις καλά.
Ξέρεις τι θα κάνω μετά το πρωινό;
Θα σου βάλω να δεις βίντεο.
Θα κάτσεις στην τηλεόραση όλη μέρα, να δεις ό,τι θέλεις.
Όμως πρέπει να φας το πρωινό σου.
- Ντόρσα; - Ναι.
- Είδες την κασέτα μου; - Όχι.
Εδώ ήταν, αλλά δεν τη βρίσκω.
- Ποτέ δεν πείραξα τις κασέτες. - Δεν είπα ότι το’κανες.
Ποιος είναι;
Ο τζαμάς.
Μισό λεπτό.
- Χαίρετε. - Γεια σας.
Πρέπει να έχετε πολλή δουλειά τώρα με τις επιθέσεις, έτσι;
Ναι, αλλά η κυρά μου λέει πως είναι επικίνδυνο να μείνουμε εδώ.
- Θέλει να φύγουμε απ’την πόλη. - Μαμά;
Το έφαγα το πρωινό. Θα μου βάλεις τώρα το βίντεο;
- Είπες ότι θα το βάλεις. - Ας αφήσουμε τον κύριο ήσυχο.
Δεν σου έχω πει να μην λες μπροστά σε ξένους ότι έχουμε βίντεο;
Θες να το μάθει η αστυνομία και να μας το πάρει;
Μα, βαριέμαι. Θέλω την Κιμιά.
Σου είπα ότι θα τη βρω.
- Γεια σας, Σιντέ. - Γεια.
Αυτά είναι για εσάς.
Για ποιον λόγο;
Επειδή με βοηθήσατε εχθές.
Επίσης, θέλω να σας αποχαιρετήσω.
Δηλαδή;
- Θα πάω στο Κουρδιστάν για λίγο. - Μα, είναι επικίνδυνα εκεί.
Ο πατέρας μου ήθελε πάντα να τον θάψουμε στην πατρίδα του.
Ντόρσα, καλή μου.
Θυμάσαι χτες που έπεσε ο πύραυλος και είπες ότι είδες κάποιους;
Βρε, Παργκόλ;
- Σε τρόμαξαν και έκλαιγες. - Παργκόλ; Πήγαινε μέσα.
Η Ντόρσα είναι μικρή ακόμα και φαντάζεται διάφορα όταν φοβάται.
Θα πείτε ότι τρελαίνομαι,
αλλά ο πατέρας μου ήταν μια χαρά, πριν πέσει ο πύραυλος.
Μου μιλούσε, το ορκίζομαι.
Έφυγα να του φέρω λίγο νερό και τον άκουσα να ουρλιάζει.
Γύρισα τρέχοντας και τι να δω;
Ήταν τρομοκρατημένος.
Τα μάτια του είχαν καρφωθεί πίσω μου, σε κάτι που δεν έβλεπα.
Κάτι τρομακτικό.
Σαν...
Καταλαβαίνω πόσο δύσκολο είναι, να χάνεις κάποιον που αγαπάς.
Κι εγώ έχασα τη μητέρα μου πριν από έξι μήνες.
Όμως ο πατέρας σου έπαθε ανακοπή, επειδή τρόμαξε από τον πύραυλο.
- Ακόμα τα ίδια; - Ναι.
Δεν λέει να πέσει ο πυρετός.
Μήπως να την πας σε κανά γιατρό;
Εννοώ, σ’έναν παιδίατρο.
Δεν τ’αντέχω άλλο, Εμπραχίμ!
Να κλείσεις το μαγαζί και να μας πάρεις από εδώ.
Αν οι νοικάρηδες πλήρωναν όσα μας χρωστάνε...
- Θα το έκλεινα και θα φεύγαμε. - Δίκιο έχει η κυρία Εμπραχίμ.
Είπα στον Φακούρ να σηκωθούμε και να πάμε στον γιο μας στο Παρίσι.
Μόλις ανανεώσαμε τις βίζες μας. Δεν υπάρχει λόγος να μένουμε εδώ.
Μου έλειψες.
Ήρθα για την Ντόρσα.
Το’ξερα ότι είσαι άχρηστη.
- Δεν μπορεί να συμβαίνει αυτό. - Και γιατί όχι;
Πού ήσουν, μαμά;
Το τσάι σου κρύωσε! Δεν τελειώσαμε το παιχνίδι!
Ήταν στο κρεβάτι.
Τίποτα.
Τίποτα κι εδώ.
- Σιντέ, μήπως το ονειρεύτηκες; - Μα ήταν τόσο αληθινό.
Τι κάνει η κασέτα μου στα σκουπίδια;
Σε σένα μιλάω!
Ντόρσα;
Ντόρσα, τι κάνεις;
Πού είναι;
Τη θέλω πίσω! Δώστε τη πίσω!
- Τι κάνεις εδώ; - Ψάχνω την Κιμιά.
- Ορίστε. - Ευχαριστώ πολύ.
Επιτέλους ησύχασα.
Ο Εμπραχίμ βγήκε έξω και πήρε και τα παιδιά μαζί του.
Τι κάνει η μικρή Ντόρσα;
- Έχει μια μικρή αδιαθεσία. - Τι έπαθε, καλέ;
Τίποτα το σοβαρό ελπίζω. Κανένα κρύωμα θα είναι.
Ακούσατε περίεργους θορύβους στο κτήριο τελευταία;
Αν πρόκειται για τις φωνές της Ντόρσα στις σκάλες πριν,
λυπάμαι, αλλά είναι λίγο ανήσυχη λόγω του πυρετού.
Και ο Μεχντί είναι ανήσυχος, αλλά δεν είναι άρρωστος.
Το’ξερα ότι θα φέρει μπελάδες.
Σας παρακαλώ, μην μιλάτε έτσι, κυρία Εμπραχίμ.
Μάλλον δεν με καταλάβατε.
Αυτό το πράγμα δεν έπεσε κατά τύχη εδώ.
Νομίζω ότι έφερε κάτι μαζί του.
Σαν τι;
Δαίμονες.
Οι δαίμονες είναι στα παραμύθια.
Δεν σας μιλάω για το "Χίλιες και Μία Νύχτες".
Κάνετε λάθος.
Ταξιδεύουν με τον αέρα από’δω και από’κει, μέχρι να καταλάβουν κάποιον.
Γιατί μου τα λέτε όλα αυτά;
Γιατί χτυπούσε η Ντόρσα πριν, την πόρτα των Μπιτζαρί;
Σας είπα, δεν είναι καλά, εξαιτίας του υψηλού πυρετού.
Κάποιον έψαχνε.
Έχασε την κούκλα της και πιστεύει ότι βρίσκεται στον 4ο όροφο.
Καλύτερα να πηγαίνω.
Ξέρετε, αν σας πάρουν κάποιο προσωπικό αντικείμενο...
Κάτι που σας είναι πολύτιμο...
...τότε δεν γλιτώνετε απ’αυτούς.
Θα’στε σημαδεμένη και θα ξέρουν πάντα πού να σας βρουν.
Συγγνώμη που άργησα, μου έπιασε την πάρλα η κυρία Εμπραχίμ.
- Πότε πετάτε; - Τα ξημερώματα.
Πρέπει να χαίρεστε που θα δείτε τον γιο σας.
Πράγματι, οι βομβαρδισμοί ήταν μια καλή δικαιολογία.
Κι εμείς του έχουμε λείψει. Έλεγε ότι ήθελε να γυρίσει πίσω.
Έπρεπε να του θυμίσω, ότι θα τον επιστρατεύσουν,
και πως θα τον στείλουν στο πεδίο της μάχης με το που θα προσγειωθεί.
Τι ψάχνεις;
Θυμάμαι ότι είχατε το βιβλίο του Σαεντί "Ο Κόσμος του Αέρα".
Το έχουμε. Στο δεύτερο ράφι είναι, μαζί με τα σύγχρονα.
Ξέρεις τι γράφει μέσα;
Για δαίμονες.
Για τις προκαταλήψεις και την πίστη στους δαίμονες.
Και πώς ταξιδεύουν στον αέρα;
Είναι ανθρωπολογική μελέτη, όχι βιβλίο με απαντήσεις.
Τι εννοείτε "απαντήσεις";
Ήθελα να πω...
Ο κόσμος μπορεί να πιστέψει σ’ό,τι αποφασίσει.
Ο αέρας είναι αναφορά σε μυστικές, αιθέριες και μαγικές δυνάμεις,
που μπορεί να βρίσκονται οπουδήποτε.
Όπου υπάρχει φόβος και αγωνία, φυσούνε οι αγέρηδες.
Χαίρομαι που σε βρήκα.
Νόμιζα ότι θα’χες φύγει, όπως έκαναν όλοι.
Έδιωξα την οικογένειά μου.
Θα πάω να τους βρω κι εγώ το Σαββατοκύριακο.
- Έχεις μιλήσει με κανέναν; - Δεν θα το’λεγα.
Πήγα στο πανεπιστήμιο μια-δυο φορές και είδα κάποιους παλιούς γνωστούς.
Το ξέρεις ότι υπάρχουν άτομα απ’το έτος μας που δεν πήραν πτυχίο ακόμα;
Μάλλον δεν κάνουν για γιατροί.
- Έγινε τίποτα με το θέμα σου; - Όχι.
Πάρε βαθιά ανάσα, μικρή μου.
Της δίνω παρακεταμόλη τρεις φορές τη μέρα.
Της έδωσα και αντιβίωση, όταν είδα ότι δεν της έπεφτε ο πυρετός.
Δεν βλέπω ενδείξεις λοίμωξης.
Και γιατί δεν πέφτει ο πυρετός;
Σιντέ, να σου μιλήσω λίγο;
Κάτσε κάτω, γλυκιά μου.
Είναι όλα καλά στο σπίτι;
Ναι, γιατί;
Όλοι βρίσκονται υπό πίεση αυτές τις μέρες.
Το ίδιο και η Ντόρσα. Μπορεί να φταίει το άγχος.
Όλα καλά πάνε.
Εσύ πώς είσαι, είσαι καλά;
Ναι.
Καλά είμαι.
Τι κάνεις εδώ μόνος σου;
Θες να σε πάω κάπου;
Έμπα μέσα.
Πού είναι η κούκλα της;
Πού ήσουν, βρε κατεργάρη;
Σας ευχαριστώ που τον φέρατε.
- Τον πέτυχα στον δρόμο. - Θες να σ’αφήσουμε πίσω;
- Αυτό θέλεις; - Άφησέ τον. Δεν πειράζει.
Τι κάνει η μικρή Ντόρσα;
Τα ίδια. Φεύγετε κι εσείς;
Και τι να κάνουμε; Να προσέχετε. Αντίο.
Μισό λεπτό...
Καλό ταξίδι να’χετε.
Να κλείνετε την πόρτα καλά, τώρα που φεύγουμε κι εμείς.
- Τι κάνεις; - Θα φύγουμε κι εμείς.
Δεν γίνεται. Και η Κιμιά;
Εντάξει. Θυμάσαι πού την είδες τελευταία φορά;
Δεν είναι εδώ τώρα. Οπότε, πού μπορεί να’ναι;
- Δεν ξέρω. - Δεν μπορεί να έφυγε μόνη της.
- Κάποιος την πήρε. - Ποιος την πήρε;
Μόνο εμείς είμαστε εδώ. Το καταλαβαίνεις;
- Γιατί μου φωνάζεις; - Γιατί βαρέθηκα τις βλακείες.
Αν δεν την πήρε κανείς, τότε πού είναι;
Δεν την πείραξα.
Όπως δεν πείραξες και την κασέτα μου;
Σου λέω δεν την πείραξα την κασέτα σου!
Και πώς βρέθηκε στα σκουπίδια;
Κάπου εδώ θα’ναι η κούκλα.
Δεν βγήκε απ’το σπίτι και δεν την πήρε κανείς.
Αν είναι έτσι, τότε πού είναι;
Δηλαδή εγώ την πήρα;
Σε παρακαλώ, δεν γίνεται ν’αφήσουμε εδώ την Κιμιά.
Χωρίς αυτή θα φοβάμαι.
Και θα’μαι άρρωστη συνέχεια.
Δεν θες να γίνω καλά;
Αν μ’αγαπάς, βοήθα με να τη βρω.
Καλά, αλλά μόλις τη βρούμε θα φύγουμε αμέσως.
Απόψε κοιμήσου μαζί μου, αν θες.
Ίσως τελείωσε.
Ας κάτσουμε λίγο ακόμα.
Τι έγινε;
Γεια σου. Ξέρεις που είναι;
Πάνω από πού; Στη βιβλιοθήκη;
- Σε ποιον μιλάς; - Στη κυρία που στεκόταν εκεί.
Τι κατάσταση είναι αυτή; Στην Ελβετία είμαστε;
Πάρε και καλύψου! Πάω να μιλήσω στον χότζα.
Τι κάνεις; Το ξέρεις ότι μπορεί να σε μαστιγώσουν;
Προσευχήσου να σε λυπηθεί.
Σήκω πάνω.
Αυτή τη φορά θα σ’τη χαρίσω με μια προειδοποίηση,
μόνο και μόνο, επειδή η κυρία Χασεμί εγγυήθηκε για σένα.
Να ευχαριστείς τον Θεό γι’αυτό.
Η συμπεριφορά σου είναι απαράδεκτη.
Οι γυναίκες δεν πρέπει να εκτίθενται.
Ντροπή σου!
Πέρασαν εκείνες οι εποχές. Τώρα έχουμε αξίες.
Οι άντρες μας γίνονται μάρτυρες για να προστατέψουν τις αξίες μας.
Τι κάνεις;
Τίποτα.
- Ψάχνω την Κιμιά. - Εκεί πάνω;
Είπα μήπως βρίσκεται εκεί.
Σου’πα ότι θα τη βρω.
Πρέπει να ξεκουράζεσαι τώρα που έχεις πυρετό.
Χθες δεν κοιμήθηκες καθόλου.
Υποσχέσου μου ότι θα τη βρεις.
Το υπόσχομαι.
Αγάπη μου...
Παρακαλώ;
- Ναι; Σιντέ; - Παρακαλώ;
- Τι κάνεις εκεί ακόμα; - Γεια σου.
Γιατί είσαι ξεροκέφαλη, εδώ που έφτασαν τα πράγματα;
Δεν είμαι ξεροκέφαλη.
- Όλοι φεύγουν απ’την Τεχεράνη. - Όμως...
- Όμως τι; - Κάτι χάσαμε και πρέπει να το βρω.
- Τι; - Δεν θα καταλάβεις.
Δικαιολογίες. Καλύτερα να πω στους γονείς μου να σε ψάξουν...
Όχι.
...και να σας πάρουν μαζί τους.
- Άκουσέ με! - Σε ξέρω καλά. Είσαι...
Παρακαλώ; Δεν σ’ακούω καλά!
Ποιος είναι;
Ντόρσα, άνοιξε την πόρτα!
Πού ήσουν;
Είδες κανέναν;
Ποιον;
Δεν ξέρω. Μια γυναίκα;
- Ποια είναι; - Δεν ξέρω.
Έρχεται όταν εσύ δεν είσαι εδώ.
Και τι κάνει;
Παίζει μαζί μου. Είναι καλή.
Και τι θέλει;
Λέει πως...
...δεν μπορείς να με φροντίσεις και πως θα το κάνει αυτή.
Αυτά είναι βλακείες.
Λέει ότι ξέρει πού είναι η Κιμιά. Θα με βοηθήσει να τη βρω.
Απ’το κεφάλι σου τα βγάζεις. Δεν είναι αλήθεια.
Μα είπες ότι την είδες κι εσύ.
Ως το τελευταίο άτομο, ως το τελευταίο σπίτι,
ως την τελευταία ρανίδα αίματος,
στέκουμε με ανάταση για τον λόγο του Θεού.
- Μαμά, να πάω στο κρεβάτι μου; - Όχι.
Θα μείνεις κάπου που να σε βλέπω.
Στον καναπέ;
Δεν είπαμε να μην έρχεσαι εδώ; Αυτό το δωμάτιο απαγορεύεται.
- Τότε, εσύ γιατί είσαι εκεί; - Γιατί ψάχνω την κούκλα σου.
Η κυρία είχε δίκιο.
Τι είπες; Τις βαρέθηκα αυτές τις ανοησίες!
Δεν θέλω να ξαναμιλήσεις γι’αυτή την γυναίκα, είτε υπάρχει είτε όχι!
Με κατάλαβες;
Τότε, θα το σκάσω μαζί της!
Σταμάτα!
Σε παρακαλώ! Πάρε εμένα!
Σε παρακαλώ!
Ντόρσα;
Ξύπνησα και δεν ήσουν εδώ.
- Άκουσα έναν θόρυβο. - Τι θόρυβο;
Παρακαλώ;
Σιντέ, βρήκες αυτό που έψαχνες;
Γεια σου, Ιράτζ.
Δεν θα μπορέσεις να το πιστέψεις,
αλλά πραγματικά πιστεύω ότι κάτι μας έχει στοιχειώσει.
Πήραν την κούκλα της Ντόρσα και τώρα πρέπει να τη βρω.
Αν δεν το κάνω, δεν θα την αφήσουν ποτέ ήσυχη.
Δεν μπορείς να προστατέψεις τη Ντόρσα.
Είσαι άχρηστη. Είσαι μια απογοήτευση!
Μέχρι κι η κόρη σου σε μισεί!
- Σκάσε! - Εσύ να σκάσεις, πόρνη!
Εσύ φταις για όλα!
Άφησέ μας!
Τι είν’αυτό;
...η καλή σου μανούλα.
Γιατί το’κανες αυτό;
Τη σκότωσες!
- Δεν το’κανα εγώ. - Ψεύτρα!
Εκείνοι το’καναν. Αυτοί για τους οποίους λες.
Δικό σου είναι το συρτάρι! Τα πράγματά σου βάζεις μέσα!
Γι’αυτό το’βαλαν εκεί. Για να πεις ότι το’κανα εγώ.
Μα εσύ λες ότι δεν υπάρχουν.
Εντάξει, το σημαντικό είναι πως τη βρήκαμε.
Μα είναι νεκρή!
- Θα τη φτιάξω. - Πώς;
Ξάπλωσε και κλείσ’τα μάτια σου.
Όταν ξυπνήσεις, θα την έχω φτιάξει.
Μη φοβάσαι, είμαι γιατρός.
Ντόρσα.
Κοίτα!
Έπεσε ο πυρετός σου.
Το ξέρεις ότι σ’αγαπώ, έτσι;
Σωστά;
Θα πάμε κάτω, μέχρι να περάσει ο κίνδυνος...
...και μετά θα φύγουμε να πάμε στη γιαγιά.
Δεν θέλω να μείνω άλλο εδώ.
Βάλ’το παλτό σου.
Δεν είναι εδώ. Θα’ναι στο δωμάτιό σου.
Πάμε, θα’μαι από πίσω σου.
Εδώ είμαι!
Περίμενέ με.
Γιατί σταμάτησες;
Άκουσες κάτι;
Μαμά!
Σε παρακαλώ, μαμά!
Βοήθα με, μαμά!
Σε παρακαλώ!
Ακούγεται σαν κι εσένα.
- Ντόρσα! - Μην πας!
Ντόρσα!
Ντόρσα, έρχομαι!
Ντόρσα!
Ντόρσα, έρχεται η μανούλα!
Έρχομαι!
- Μαμά! - Άφησέ την!
Ντόρσα!
Μαμά!
- Μαμά! - Ντόρσα;
- Μαμά!
- Εδώ είμαι, μωρό μου. - Μαμά!
- Μαμά, μ’έπιασε! - Σε κρατάω!
- Ντόρσα; - Μην με πλησιάζεις.
Γιατί με παράτησες ξανά;
Έκανα λάθος.
- Τι; - Σε ποιον μιλάς;
Στην κυρία. Λέει ότι πήρες την Κιμιά!
- Εγώ; - Λέει ότι την έκρυβες!
- Όχι, λέει ψέματα. - Εσύ λες ψέματα. Την πήρες.
- Μην λες ψέματα. - Ναι, ίσως.
Δεν είμαι σίγουρη. Δεν ξέρω, πραγματικά.
Όμως ξέρω ότι σ’αγαπώ. Σου λέω την αλήθεια.
Λυπάμαι που σε στεναχώρησα.
Δεν το’θελα. Συγχώρα με, σε παρακαλώ.
Το ξέρω ότι φοβάσαι. Κι εγώ φοβάμαι. Έλα εδώ.
Πάμε να φύγουμε για να μην φοβόμαστε. Έλα εδώ, γλυκιά μου.
Μαμά!
Μαμά, βοήθα με, σε παρακαλώ!
Μαμά!
Μαμά, βοήθεια!
Μαμά!
Ντόρσα!
- Μαμά! - Ντόρσα!
Μαμά, σε παρακαλώ, βοήθεια.
Μην μ’αφήνεις!
Θεέ μου!
Είσαι καλά, αγάπη μου;
Πάμε, έρχομαι κι εγώ. Κάνε γρήγορα!
Όχι, μην πλησιάζεις! Μην πατήσεις κάτω.
Μείνε πάνω.
Τρέξε.
Τρέξε!
Η Κιμιά!
Βιάσου!
Πες μέσα.
Σκατά!
Μαμά, τι συμβαίνει;
Μαμά;
- Μαμά; - Έλα μπροστά.