Πάντα ανησυχώ πως δε θ’αρέσω όταν πηγαίνω σε πάρτι.
Δεν είναι τρελό;
Νιώθετε ποτέ ανακατωσούρα στο στομάχι, όταν φοβάστε;
Δε θα’θελα να χάσω ένα πάρτι, αλλά όποτε πηγαίνω...
...νιώθω πως όλος ο κόσμος είναι εναντίον μου.
Έχω περάσει όλη μου τη ζωή σε Στρατιωτικές Ακαδημίες.
Η μητέρα μου δεν έχει χώρο για μένα εκεί που μένει...
...και δεν ξέρει τι να με κάνει.
Μην παρεξηγήσετε τη μητέρα μου. Είναι πολύ καλός άνθρωπος.
Όλα τα παιδιά θεωρούν τη μητέρα τους όμορφη, αλλά η δική μου όντως είναι.
Μου λέει σε κάθε γράμμα της πόσο λυπάται που δεν είμαστε μαζί...
...αλλά έχει να σκεφτεί τη δουλειά της.
Μια φορά, όμως, ήμασταν μαζί. Συναντηθήκαμε στο Σαν Φρανσίσκο...
...και μείναμε μαζί δυο ολόκληρες μέρες, σαν να’μασταν ζευγαράκι.
Ήταν οι πιο ωραίες μέρες της ζωής μου.
Μετά έπρεπε να γυρίσω στη Στρατιωτική Ακαδημία.
Κάθε φορά που μπαίνω εκεί, νιώθω σαν...
Νιώθω σαν...
Συγγνώμη.
Νιώθω κατάθλιψη.
Έχει σκληρούς, πέτρινους τοίχους. Καταλαβαίνετε;
Αλλά θα βαρεθήκατε ν’ακούτε για μένα.
Ευχαριστώ.
Συγγνώμη, τα θαλάσσωσα στις τελευταίες γραμμές. Έχω τρακ.
Τα πήγες πολύ καλά.
Συγγνώμη.
Οι Ακροάσεις
Ευχαριστώ. Παίζεις πολύ καλά.
Τώρα η κ. Τόσοφ θα παίξει μερικές νότες και θα τις τραγουδήσεις.
- Είναι πολύ χαμηλά για μένα. - Είσαι τενόρος; Ν’αρχίσεις από δω;
Πιο δυνατά.
Έχω άγχος.
- Δε θα τραγουδήσω. - Μα πρέπει.
- Ήρθα να χορέψω. - Πρέπει και να τραγουδήσεις.
Και να υποκριθείς και να παίξεις ένα όργανο.
- "Σχολή Παραστατικών Τεχνών". - Δε χρειάζεται να τα κάνεις όλα.
- Πάντως βοηθάει. - Η επόμενη ομάδα, παρακαλώ.
- Ωραίο το κρικάκι σου. - Μ’αρέσει η κουλτούρα.
- Πονάει ή είναι της πατρίδας σου; - Μουσική, παρακαλώ.
Προσοχή, έχουμε πολλά να κάνουμε σήμερα.
- Μισώ τα πόδια μου. - Κι εγώ.
- Έχω δοκιμάσει όλες τις δίαιτες. - Κι εγώ.
Θα φταίνε οι αδένες σου. Συγγνώμη, έχω πολύ τρακ.
Χαλαρώστε! Χρησιμοποιήστε το σώμα σας.
Προσεκτικά, κάνει εφτά χιλιάδες δολλάρια.
Μην αγγίζεις τα κουμπιά!
Γιατί να μην παίζει κάτι λογικό; Ακορντεόν, όπως ο παππούς του.
Για τον ίδιο λόγο που οδηγείς ταξί κι όχι ρωμαϊκό άρμα. Πρόοδος.
Ο γιος μου προχωράει στο μέλλον. Κι ο μπαμπάς δεν ήξερε ακορντεόν.
- Νομίζεις πως έχεις ταλέντο; - Γουρούνι! Δειλέ!
Τολμάς να με κρίνεις;
Τολμάς να ρωτάς, ποιος είναι ο πατέρας τού παιδιού μου;
- Εσύ! Σ’εσένα μιλάω, Νάιγκελ! - Επόμενος.
Η επόμενη ομάδα μουσικών να πάει στον πέμπτο όροφο.
- Όνομα; - Συγγνώμη.
Δε χρειάζεστε τ’όνομά του, δεν ήρθε για οντισιόν. Είναι ο παρτενέρ μου.
- Σε ποιο σχολείο πάει; - Δεν πάει.
Με βοηθάει στον χορό. Εγώ ήρθα για την οντισιόν.
Μαλχόλαντ Σίρλεϊ. Έχω συμπληρώσει όλα σας τα χαρτιά.
Δεν ανεβαίνει, αν δεν συμπληρώσει τ’όνομά του.
Λιρόι λέγεται, αλλά εγώ εξετάζομαι. Σίρλεϊ Μαλχόλαντ.
- Μην του ζητήσετε να γράψει. - Ούτε να μιλήσει δεν μπορεί;
Δε γουστάρει συζητήσεις, πρέπει να τον γνωρίσεις πρώτα.
- Λιρόι τι; - Τζόνσον. Ν’ανεβούμε τώρα;
Δε θ’ανέβει αν δεν αφήσει το μαχαίρι του.
Δε θα μείνει πολύ για να γίνει φασαρία. Να βοηθήσει ήρθε.
Δε θα βοηθήσει κανέναν, αν δεν αφήσει το μαχαίρι του.
Σχολή Παραστατικών Τεχνών είναι εδώ. Δε σφαζόμαστε.
- Το θέλεις; - Το θέλω.
- Σίγουρα το θέλεις; - Ναι, σίγουρα.
- Υποσχέσου πως δε θα το κλέψεις - Υπόσχομαι.
- Ευχαριστώ. - Όνομα;
Μην ανησυχείς, μωρό. Έχω κι άλλα.
- Τι θα κάνεις; - Έλεγα να τραγουδήσω.
- Δε χρειάζεται να τραγουδήσεις. - Ξέρουμε τα δικαιώματά μας.
- Δεν μπορείτε ν’αρνηθείτε οντισιόν. - Δε χρειάζεται να τραγουδήσει.
Σας παρακαλώ, με συγχωρείτε. Δε χρειάζεται να τραγουδήσεις...
- ...εδώ είναι το τμήμα Δραματικής. - Δράμα είναι, όταν τραγουδάει.
- Πώς σε λένε; - Φινσέκερ.
Ντόρις Φινσέκερ.
- Γεια. - Χαίρετε.
- Πώς σε λένε; - Ραλφ Γκάρσι.
- Ποιος σε δίδαξε; - Ο πατέρας μου.
Δουλεύει για την κυβέρνηση. Δεν πρέπει να το συζητήσω...
...αλλά ο πατέρας μου έπαιξε μερικές απ’τις πιο όμορφες συμφωνίες...
- ...σ’όλον τον κόσμο. - Τι παίζει;
Τρομπόνι.
Και γαλλικό κόρνο.
Αγγλικό κόρνο.
- Σαξόφωνο. - Τίποτε άλλο;
Ναι.
- Μπόνγκος, μαράκες... - Εσένα τι σε δίδαξε;
Δε δοκιμάζεις στο Τμήμα Χορού;
- Γιατί θέλεις να’ρθεις εδώ; - Να του πω;
Πες του.
Δεν έχουμε λεφτά για επαγγελματική σχολή.
Αν θες να τραγουδήσεις, εντάξει. Μετά θα δούμε την ηθοποιία σου.
Έχω λίγο τρακ.
Μην ντρέπεσαι, Σίλα. Έλα δω. Τι θα κάνεις;
- Τον "Πύργο της Κόλασης". - Τι;
Ξέρετε. Την ταινία.
Κάνω τον Ο’Τζέι Σίμσον. Είμαι σ’ένα κτίριο.
Παντού φλόγες. Πάω στο ασανσέρ.
Σαν άσκηση αυτοσυγκέντρωσης. Τραγούδα στον Μάικλ...
- ...ξέχνα όλους τους άλλους. - Δεν μπορώ να τον κοιτάζω.
Δε θα τον πειράξει.
- Περιμένω το ασανσέρ. - Πάτα το κουμπί, Ντόρις.
Ο αδελφός της, ο Χάρβεϊ.
Δεν έρχεται. Αρχίζω να εκνευρίζομαι.
Τελικά έρχεται. Μπαίνω μέσα. Πολύς κόσμος.
Με κοιτάζουν.
Ο πατέρας μου με δίδαξε. Δεν πρέπει να μιλάω γι’αυτόν.
Δουλεύει για την κυβέρνηση, αλλά...
...είναι πολύ διάσημος. Χόρεψε με τις Ροκέτς.
Αρχίζεις, σε παρακαλώ;
Θα σας χορέψω το "Σουόνι Ρίβερ".
Και...
Γλύκα; "Σουόνι Ρίβερ", παρακαλώ. Βάρα το.
Ντόρις, τι θα κάνεις αν δεν τα καταφέρεις;
Θα τα καταφέρουμε.
Ο επόμενος.
Δεν είμαι αθλητικός τύπος...
...δεν μπορώ να φλερτάρω μ’έναν ερωτύλο καθρέφτη...
...εγώ που είμαι... Στερημένος... Συγγνώμη.
Δοκίμασε το Τμήμα Δραματικής.
Αν πάλι "δεν ήταν καλά κομμένο", θ’απαντούσε πως λέω ψέματα:
Άξεστη απάντηση.
Δεν το λένε, αλλά ευνοούνται οι μειονότητες.
Έχεις καλύτερες πιθανότητες αν είσαι μαύρος ή Πορτορικάνος ή σαν εμένα.
- Μα είμαι Πορτορικάνος. - Όχι στα χαρτιά σου, Γκάρσι.
- Και με πατέρα δημόσιο υπάλληλο; - Μα είναι αλήθεια.
Και σου άφησε τα παπούτσια χορού; Δουλεύει και για την Πέπσι;
Προσοχή.
- Αριστερά. - Έλα απ’την άλλη.
Εντάξει.
Με το μαλακό. Μπρούνο;
- Πού τα θέλεις; - Στη γωνία.
Γεια σας.
Εντάξει.
Μπαμπά, φέρε τα υπόλοιπα.
Μπρούνο Μαρτέλι.
Θα στήσετε τα μηχανήματά σας, κ. Μαρτέλι;
Ποιος σε δίδαξε;
Ο πατέρας μου. Είναι στην Ισπανία. Γυρίζει γουέστερν.
- Γιατί θες να φοιτήσεις εδώ; - Επειδή πήγαινε ο Φρέντι.
- Φρέντι; - Ο Φρέντι Πρινζ. Είναι ο καλύτερος.
- Ώστε θέλεις να γίνεις ηθοποιός; - Και βέβαια θέλω.
Τζούντι, Τζούντι, Τζούντι...
Δε θέλουμε να παίξεις. Θέλουμε να μάθουμε ποιος είσαι.
Χρησιμοποίησε τις δικές σου εμπειρίες.
Να’σαι απλός, ειλικρινής και πάνω απ’όλα, ο εαυτός σου.
- Απλός, ειλικρινής, ο εαυτός μου; - Ο εαυτός σου.
Είμαι ο Θεός. Και ο Θεός είναι Πορτορικάνος. Εντάξει;
Ο Θεός δουλεύει σε χαμάμ. Ατμόλουτρο, εντάξει;
Και μιλάει σ’έναν άγγελο. Ο άγγελος είναι ηλεκτρονικός υπολογιστής.
Είμαι ο Θεός. Γι’αυτό ανέβηκα στην καρέκλα. Κατάλαβες; Ωραία.
Θέλει να γίνει μουσικός ή πιλότος;
Κύριε Μαρτέλι, είμαστε έτοιμοι. Θέλετε ν’αρχίσετε;
Εντάξει.
Κύριε Μαρτέλι.
Κύριε Μαρτέλι!
Ευχαριστώ. Ένα όργανο τη φορά, είναι αρκετό.
Μπορώ να το παίξω σε 4Ι4, αν προτιμάτε ρυθμό ντίσκο.
Αυτή είναι της συμφοράς.
Ρωμαίε, πού είσαι; Αρνήσου τον πατέρα σου και τ’όνομά σου.
Σου ορκίζομαι στην αγάπη μας...
...δε θα είμαι πια μια Καπου... Καπου... Καπου...
- Καπουλέτου. - Όπως ο Καπελέτι, ο ποδοσφαιριστής;
- Κάτι τέτοιο. - Αυτό εννοώ.
- Πού είναι η αίτησή του; - Δεν έκανε.
Φέρ’του μία.
- Πώς το λένε αυτό; - Πρόστυχο.
Είσαι ο εαυτός σου.
Δεν είσαι ένας Μονταγού... Μονταγκάζ... Ποιος ξέρει;
Είναι η τελευταία μέρα ακροάσεων. Είδαμε πολλούς, είμαστε λιώμα.
Θα κάνουμε διάλειμμα. Πήγαινε δίπλα, στην κ. Σάιμ, να σ’ακούσει.
- Δίπλα. - Να της πως ότι με στείλατε εσείς;
- Ναι. - Εντάξει.
Με την ευκαιρία...
- ...διάβαζες το ρόλο τής Ιουλιέτας. - Σκατά.
- Δεν ήρθες για να μπεις στη σχολή. - Μ’αρέσει ο χορός.
Σ’αρέσουν οι γκόμενες! Δε χρειάζεται να πας σχολείο γι’αυτό.
- Σου έκανα χάρη, θυμάσαι; - Μαλακίες χάρη!
Πήγαινε στον 3ο όροφο και δώσε την αίτησή σου.
Εσύ πήγαινε κάτω, άλλαξε στην τουαλέτα και περίμενέ τον.
Τελείωσα; Δε θα χορέψω άλλο;
Πού πας, Λιρόι; Αυτός μπήκε κι εγώ έμεινα έξω;
Άντε πηδήξου! Δική μου οντισιόν ήταν! Εσύ δε θέλεις να πας σχολείο.
Κάναμε πρόβες για να περάσω εγώ, όχι εσύ, καθίκι! Δεν είναι δίκαιο!
Ούτε ήθελα να έρθω σ’αυτό το βρωμοσχολείο.
Χάρη μου έκανες, σκατιάρα!
Γλίτωσα από τέσσερα χρόνια μ’αυτούς τους κωλογλείφτες!
Είμαι ευχαριστημένη!
Ποιος θέλει να πάει σχολείο για να μάθει να χορεύει;
Εμπρός;
Όχι, Ναόμι Φινσέκερ. Η μητέρα της. Ποιος είναι;
Τι εννοείτε, επιλαχούσα;
Δηλαδή πέρασε ή όχι;
Μπήκα στη Σχολή Παραστατικών Τεχνών!
Ντόρις! Μπήκαμε!
Πρώτη Χρονιά
Πάρ’την από κει!
- Τα λέμε. - Εντάξει!
Τα λέμε.
Μπες στ’αμάξι!
Έλα, μωρό μου! Μην πας σχολείο!
Μαρτέλι Μπρούνο.
Γκαρσία Ραούλ.
- Γκαρσία Ραούλ; - Ραλφ.
- Λέει "Ραούλ". - Δε μ’εκπροσωπεί.
- Γκαρσία Ραλφ. - Γκάρσι.
Ραλφ Γκάρσι. Το έγραψαν λάθος στην αίτηση.
- Γκάρσι Ραλφ. - Εδώ.
- Μακνίλ Μοντγκόμερι. - Εδώ.
- Μονρό Λίζα. - Ναι;
Τζόνσον Λιρόι.
Τζόνσον Λιρόι;
Στο μέλλον, ν’αφήνεις έξω το κασσετόφωνο.
Θα τ’άφηνα σπίτι, αν δεν ήταν τόσο βαρετά εδώ μέσα.
Εδώ είναι τάξη, κ. Τζόνσον. Θα’σαι εδώ τέσσερα χρόνια...
...με τα μάτια ανοιχτά, διαβασμένος, τα μολύβια ξυσμένα...
...και όλα τα τρόφιμα, τσιγάρα και ραδιόφωνα απ’έξω. Κατάλαβες;
- Γιατί είσαι εδώ, κ. Τζόνσον; - Γιατί είμαι νέος και ελεύθερος...
- ...και γουστάρω να καμακώνω. - Μίλα Αγγλικά.
- Μιλάω όπως γουστάρω. - Εδώ θα μιλάς όπως θέλω εγώ.
Διδάσκω Αγγλικά. Αν είναι ξένη γλώσσα για σένα, θα τη μάθεις.
Δεν είναι σχολείο της πλάκας. Το ταλέντο σας δε φτάνει.
- Αδιαφορώ αν χορεύετε καλά... - Γλωσσοκοπάνα η σκύλα.
...ή φοράτε φουστίτσες. Αν δε δώσετε σημασία στα μαθήματα...
- ...θα βρεθείτε έξω. - Μαλακίες.
Θα έρχεστε νωρίτερα για ντύσιμο και προθέρμανση.
Θα κάνετε μαθήματα στο κύριο πεδίο σας...
...κι εδώ θα μαθαίνετε μπαλέτο, μοντέρνο χορό, φολκ, τζαζ, κλακέτες...
...ιστορία χορού, αντάτζιο...
...βαριασιόν, μακιγιάζ, χτένισμα και ηθοποιία για χορευτές.
Πενήντα χιλιάδες αυτοαποκαλούνται "ηθοποιοί" κι ίσως πεντακόσιοι τη βγάζουν.
Οι περισσότεροι κάνουν διαφημίσεις. Οι υπόλοιποι είναι σερβιτόροι...
...καθαρίστριες, ζουν απ’την Κοινωνική Πρόνοια και ελπίζουν.
Μη νομίζετε πως αρκεί το ταλέντο.
Χρειάζεστε δυνατή τεχνική, καλό ατζέντη και χοντρό πετσί.
Τώρα ανήκετε σε μια μη-προνομιούχο μειονότητα και θα υποφέρετε.
Θλάσεις, νάρθηκες, πρησμένα δάχτυλα, καλσόν που βρωμάνε...
Σφυρίγματα, ταπεινώσεις, απόρριψη...
Ντικτέ, αρμονία, πιάνο, πιανιστική λογοτεχνία...
...ιστορία μουσικής, ενορχήστρωση, διεύθυνση ορχήστρας...
- Πότε τρώμε; - Φαγητό στις 11.30. Μισή ώρα...
- ...και μετά όλα τ’άλλα. - Τι είναι "όλα τ’άλλα";
Βιολογία, Χημεία, Άλγεβρα, Αγγλικά, Γαλλικά, Φυσική, Ιστορία, κλπ.
Ο χορός δεν είναι τρόπος για να βγάλετε το σχολείο.
Είναι τρόπος ζωής, συν το σχολείο. Το σχολείο είναι το εύκολο.
Γι’αυτό θα πρέπει να σας αρέσει πολύ ο εαυτός σας. Μ’αυτόν θα δουλεύετε.
Χρησιμοποιήστε τον εαυτό σας. Τη φωνή σας, τις εμπειρίες σας.
Σου χρειάζονται εμπειρίες; Έχω περισσευούμενες.
Ξέρεις κάτι; Συζώ με δυο γκόμενες.
Ο χορός είναι το πιο δύσκολο τμήμα του σχολείου.
Η ηθοποιία είναι το πιο δύσκολο επάγγελμα στον κόσμο.
Η μουσική είναι το πιο δύσκολο επάγγελμα απ’όλα. Σωστά, κ. Τόσοφ;
Σαφώς.
Εντάξει.
Μη σπρώχνεστε.
ΤΣΙΛΙ ΜΕ ΦΑΣΟΛΙΑ
Ποιος έχει σειρά;
Συγγνώμη.
- Την Πέμπτη... - Έρχομαι.
Σήκω απ’τη θέση μου!
- Γεια. - Δεν αντέχω τόση τρέλα.
- Κάνουμε μαζί ηθοποιία. - Το ξέρω.
Μοντγκόμερι Μακνίλ.
- Ντόρις Φινσέκερ. - Δεν κάθεσαι;
Πραγματικά είναι μητέρα σου η Μάρσα Μακνίλ, η ηθοποιός;
- Ακριβώς. - Είναι εκπληκτική.
- Την έχεις δει; - Έχω ακουστά.
- Δεν ήξερα πως μένει στη Νέα Υόρκη. - Δε μένει. Τυπικά, ναι...
...αλλά συνέχεια ταξιδεύει. Της πληρώνουν ξενοδοχεία...
...αλλά μένει με φίλους. Στέλνει τα λεφτά σ’εμένα και τον Δρ. Γκόλντμαν.
- Ο πατριός σου; - Ο ψυχαναλυτής μου.
Τι πρόβλημα έχεις;
Είναι πολύ επιστημονικό. Έχω προβλήματα.
- Τι είδους προβλήματα; - Με τις γυναίκες.
Τώρα ταλαντεύεστε σιγομουρμουρίζοντας.
Χαλαρά τα χέρια.
Ωραία, ωραία. Τώρα μασάτε.
Πιο γρήγορα.
Γρήγορα.
Έξω οι γλώσσες. Κάτω.
Πλάι. Πλάι.
Γύρω-γύρω.
Πιο πολλή ενέργεια!
Όλες μαζί, παρακαλώ!
Πολύ καλύτερα.
Πιο ψηλά!
Και:
Ώθηση. Ώθηση.
Χαλαρώστε.
Νιώστε το πάτωμα στο σώμα σας.
Νιώστε το στο πίσω μέρος των ποδιών σας.
Στα χέρια σας.
Στους ώμους σας.
Κάντε τις αισθήσεις σας να θυμούνται...
...αυτό το αίσθημα βάρους.
Χαλαρώστε και αναπνεύστε.
Εντάξει, πηγαίνετε. Μην αργήσετε.
- Έχεις δουλειά εδώ; - Έχω σημείωμα.
Η Μις Μπεργκ θέλει ένα ντέφι.
Συγγνώμη! Μιλάτε Αγγλικά;
- Ο Μπρούνο Μαρτέλι; - Απέναντι.
Ευχαριστώ.
Γεια.
- Τι νότες είναι αυτές; - Για λέιζερ.
Ρέκβιεμ για τον Μπακ Ρότζερς.
- Για αληθινή μουσική; - Αυτή είναι η μουσική μου.
- Για ορχήστρα. - Δε μ’αρέσει η πολυκοσμία.
- Προτιμώ το υπόγειό μου. - Υπάρχουν λεφτά το καλοκαίρι.
- Αν φτιαχτούμε εγκαίρως. - Δεν ενδιαφέρομαι.
Γίνονται χοροί και δεξιώσεις, γάμοι και βαφτίσεις.
Είναι σίγουρα πράγματα. Οι άνθρωποι παντρεύονται.
- Βαριέμαι τις φασαρίες. - Εγώ θα τα κανονίσω όλα...
...σαν κανονικός μάνατζερ.
Θα κανονίζω εμφανίσεις, ταξίδια, κοστούμια, με 10% προμήθεια.
Και θα μοιραζόμαστε τα υπόλοιπα.
- Τι κοστούμια; - Τίποτα σπουδαίο. Στρας και τέτοια.
Διαφανή για μένα, ντεκολτέ. Ο κόσμος θέλει θέαμα.
Ο ήχος μπορεί να είναι τέλειος, αλλά τα βυζιά ανοίγουν τις πόρτες.
- Προτιμώ το υπόγειό μου. - Αυτή είναι η μεγάλη μας ευκαιρία.
- Δε θέλεις την επιτυχία; - Θέλω, αλλά υστερούμε σε βυζιά.
Γιατί;
Ο Θεός θα σε τιμωρήσει, Γιούρι Γιατζεγιοπέγιονοφ.
Τι έγκλημα έκανε αυτό το αγέννητο παιδί...
...για να στερηθεί το γάλα του παραδείσου;
Ελένα, δεν έχει μείνει ούτε ένα ρούβλι.
- Ξαναδοκιμάζουμε; Ψεύτικο ακούγεται. - Δε θέλω να το ξαναπώ.
- Εσύ δεν έχεις πρόβλημα. - Το ξέρω. Αυτό είναι το πρόβλημα.
Όλοι είναι γραφικοί, εκκεντρικοί ή χαρισματικοί. Εγώ, συνηθισμένη.
Η μύτη μου συνηθισμένη. Το σώμα μου συνηθισμένο. Και η φωνή μου...
- Δεν ξέρω γιατί είμαι εδώ. - Θες να γίνεις ηθοποιός.
Οι ηθοποιοί είναι ζωηρά, φανταχτερά πλάσματα.
Εγώ είμαι τόσο φανταχτερή όσο ένα... κουλούρι.
Γεια.
- Σε μερικούς αρέσουν τα κουλούρια. - Σ’άλλους, όχι.
- Μερικοί είναι πολύ μεγάλοι για σένα. - Μου χαμογελάει.
- Σ’όλους χαμογελάει. - Και μου κλείνει το μάτι.
- Είναι τικ. - Μου μιλάει... συχνά.
- Αλήθεια; Τι σου λέει; - "Γεια".
Πολύ σοβαρό. Ορίσατε ημερομηνία;
Συγγνώμη.
Νιώθω ηλίθια!
Κάνε κάτι, τότε.
Εξασκήσου. Προσπάθησε να...
Μ και Μ!
Είδες τον τρελογιατρό σου τελευταία;
- Χθες. - Μου’φερες το "συστημένο";
Τι κάνεις;
Ωραία, μπράβο. Είσαι καλό παιδί.
Δεν είναι για μένα. Για έναν φίλο μου.
Ποιος είναι ο τυχερός;
Τελικά, κάποιος γκάστρωσε τη Φινσέκερ.
Όχι η "Γκλόρια", όμως. Δε γουστάρει κορίτσια.
Κλείνω το στόμα μου.
Γεια.
Μισώ τον Ραλφ Γκάρσι! Ειλικρινά!
Να θυμάμαι αυτό το συναίσθημα για το μάθημα ηθοποιίας.
Φοβάμαι.
Φοβάμαι πως θα σ’απογοητεύσω.
Εικόνες πάθους...
...θα σε ρίξω στο πάτωμα και θα σου κάνω παθιασμένο έρωτα.
- Την ξέχασα! - Δυο βδομάδες;
- Σας είπα, την έκανα και την ξέχασα. - Σε άκουσα.
Η εργασία σου δεν είναι εδώ, όμως. Κι αυτές οι σελίδες είναι ιερογλυφικά.
Είναι μυστική γλώσσα. Δεν είναι για τους ασπρουλιάρηδες.
- Δεν αστειεύομαι. - Ξέρω πολλά ανέκδοτα.
- Είναι σκουπίδια! - Χάλασε το στυλό μου.
- Με μολύβι είναι. - Κι αυτό χάλασε.
Αν δε μάθεις να διαβάζεις, δε θα μάθεις να χορεύεις.
Θα σε διώξουμε.
Ξέρω να διαβάζω.
Τέλεια! Κάνε μας έκπληξη. Δώσ’του το βιβλίο σου.
Προσέξτε, παιδιά, ο κ. Τζόνσον θα διαβάσει.
- Είπα ότι μπορώ! - Τότε διάβασε.
- Όχι. - Διάβασε!
- Όχι! - Διάβασε!
Όχι, παλιοσκύλα!
Τι σκατά θες και μου ζητάς συνέχεια να διαβάσω;
Σε σιχαίνομαι! Εσύ να διαβάσεις, στρίγγλα!
Δεν είναι φυσιολογικό.
Παράτα με, μπαμπά.
Στην ηλικία σου, Μπρούνο, είχα ένα σωρό φιλενάδες.
- Έβγαινα με άλλη κάθε βράδυ. - Εγώ έχω τη μουσική.
Άντε πνίξου, φίλε!
Εντάξει, έχεις τη μουσική. Αλλά για ποιον; Για τον εαυτό σου.
Για τ’ακουστικά σου.
Μήπως την ακούω πια; Την ακούει η μαμά σου;
Την ακούνε οι φίλοι σου;
Έχεις φίλους;
- Δεν έχω χρόνο, στο είπα. - Μου το’πες, μου το’πες.
Δεν είναι φυσιολογικό. Εγώ στην ηλικία σου...
Δεν είσαι! Κανείς δεν είναι. Προηγούμαι της ηλικίας μου.
Ίσως νομίζω ότι δε θ’αρέσει η μουσική μου.
Πώς ξέρεις αν θ’αρέσει στους άλλους; Αφού δεν την ακούνε.
Πώς θ’αναγνωρίσουν το ταλέντο σου, να σου δώσουν υποτροφίες...
...και συμβόλαια δίσκων και βραβεία;
Ίσως πεθάνω άγνωστος και πάρει Γκράμι το φάντασμά μου.
Σου έφτιαξα στούντιο στο υπόγειο, για ένα φάντασμα;
Ξόδεψα εφτά χιλιάρικα σε μηχανήματα, για ένα φάντασμα;
Η μάνα σου πλένει και μαγειρεύει και στερείται, για ένα φάντασμα;
Η μάνα τού Έλτον Τζων έχει έξι γούνες μινκ!
"Καλ... Καλ... Καλώς ορίσατε στον..."
"...στον θα... θα..."
"Θαυμάσιο..."
"...κόσμο τού..."
"...Μέ... Μέιταγκ..."
"...πλυν... πλυν... πλυντηρίου..."
"...ρου... ρου..."
"ρούχων".
ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ
Ο Σορόφσκι.
Δεν καταλαβαίνει τίποτα πέρα απ’τα νηπιακά έργα τού Μότσαρτ.
Όλοι ίδιοι είναι. Τι περιμένεις;
Το πτυχίο της σχολής δεν είναι Όσκαρ. Καταλαβαίνεις τι εννοώ.
Αλλά είναι καλό σχολείο. Είναι δωρεάν και δε σε βιάζουν στους διαδρόμους.
Δεν είναι σπουδαίο, όμως.
Σκοτώνω την ώρα μου, περιμένοντας τη μεγάλη ευκαιρία.
Μπορεί να είναι ταινία ή μιούζικαλ στο Μπρόντγουεϊ.
Αλλά θα’ρθει. Έχω τα μάτια μου ανοιχτά.
Διαβάζω όλα τα περιοδικά.
Κάνω τα πάντα.
Ο χορός είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου.
Μια φίλη της αδερφής μου ξέρει να λέει τη μοίρα.
Λέει πως είναι ο τελευταίος μου χορός σ’αυτόν τον σκοτεινό πλανήτη.
Θα’ναι κάτι θεαματικό.
Το πόσο ψηλά θ’ανέβει η ψυχή μας στο στερέωμα...
...εξαρτάται από το πόσο συμβάλλουμε στη γήινη λάμψη τού σύμπαντος.
Κι εγώ σκοπεύω να συμβάλω πολύ.
Σίγουρα θα συμβάλω πολύ!
Καθαρίζει το στήθος της.
Βγάζει τα χνούδια. Είναι πανέμορφο. Να είχα μια κάμερα!
Να’τη. Φύγε απ’τη μέση. Είναι κουκλάρα.
Γύρνα, σε παρακαλώ.
Σε παρακαλώ.
Κοίτα αυτά τα βυζιά.
Μπορείς να πνιγείς μέσα τους.
Παρατηρείστε τον εαυτό σας όταν κάνετε απλά, καθημερινά πράγματα.
Θα σας ζητήσω να τα κάνετε εδώ στην τάξη.
Ο ηθοποιός πρέπει ν’αναπτύξει δυνατή μνήμη...
...γι’αυτό προσέξτε πώς κάνετε διάφορα πράγματα...
...πώς πλένετε το πρόσωπό σας, πιάνετε το πιρούνι, το φλιτζάνι...
...πώς χτενίζεστε. Μελετήστε τους μηχανισμούς σας.
Προσπαθήστε να πιάσετε τον εαυτό σας όταν κάνει ή λέει κάτι.
Δείτε αν οι κινήσεις σας έχουν κάποιο μοτίβο και ποιο είναι αυτό.
Ειδικά, προσέξτε πολύ τον φυσικό κόσμο.
Απομονώστε τις λεπτομέρειες.
Μαμασίτα!
Άι καράμπα!
Όχι! Όχι! Δώσ’το μου!
Έτσι πρέπει να κρατάς το δοξάρι.
Δεν κρατάς το πουλί σου!
Συγγνώμη, δεσποινίς. Δοξάρι είναι, κράτα το με λίγο σεβασμό, όπως...
Όπως το πουλί σου;
Σκάσε! Πάλι.
Πρόσεχε το πλιέ σου, Κόκο.
Έξω την καμάρα, Λιρόι.
Ωραία, Νίσα.
Να βλέπω το πόδι, Πάτρικ.
Και τέντωμα.
Ωραία.
Όλοι μαζί.
Πού είναι ο ιδρώτας, Λίζα; Ούτε που προσπαθείς.
- Μάικλ, συγχαρητήρια. Το έμαθα. - Ευχαριστώ.
Μη μ’ευχαριστείς. Το άξιζες το βραβείο και την υποτροφία.
Είσαι ο καλύτερος ηθοποιός στη σχολή.
Δηλαδή, ήσουν ο καλύτερος.
Θα μας λείψεις.
Κι εσείς θα μου λείψετε.
- Αλήθεια; - Βέβαια.
- Να μη χαθούμε, ε; - Ναι.
Θα μου υπογράψεις στην επετηρίδα;
Στη φωτογραφία μου;
- Ναι, τέλεια. - Εντάξει.
- Ξέχασα το όνομά σου. - Ντόρις Φινσέκερ.
- Σωστά. - Αρκεί το Ντόρις.
Εντάξει.
- Αποφάσισες πού θα πας; - Καλιφόρνια.
- Με την υποτροφία, εννοώ. - Δεν μπορώ να τη χρησιμοποιήσω.
Το πρακτορείο Γουίλιαμ Μόρις έχει σχέδια για μένα.
- Με είδαν στο έργο των αποφοίτων. - Σοβαρά;
- Θέλουν να μ’εκπροσωπήσουν. - Είναι το μεγαλύτερο πρακτορείο.
Είναι θαυμάσιο!
Υπάρχουν μερικά σίριαλ που θα μου ταιριάζουν.
Είχαμε πολύ ενδιαφέρουσες συσκέψεις. Έχουν ενθουσιαστεί.
Είναι υπέροχο! Θα πας στο Χόλιγουντ...
Φεύγω, λοιπόν, μέσα στο ηλιοβασίλεμα.
Καλή τύχη. Συγγνώμη.
"Σπάσε το πόδι σου", ή ό,τι άλλο λένε.
Γεια.
Θα σε δω στο Σουάμπς!
Θεέ μου, Ντόρις!
Δεύτερη Χρονιά
Είναι καινούργια. Ήρθε με λιμουζίνα.
Πλάκα κάνεις;
- Ελπίζω να’ρθε για ηθοποιός. - Αποκλείεται. Χορεύτρια.
Είναι πολύ όμορφη. Κοίτα κώλο.
- Δεν ξέρω για τα βυζιά της. - Για ποια βυζιά μιλάτε;
- Μυτερά; - Επίπεδη φαίνεται.
Είναι κουκλάρα!
Μικρούλικα με ρώγες σαν σταφίδες;
Γυρνάει. Κοίτα κώλο.
- Είναι χορεύτρια. - Να δω! Να δω!
Αφήστε με να δω, μαλάκες.
Πέρυσι, δουλέψαμε τις απλές παρατηρήσεις.
Φέτος, θα στρέψουμε την παρατήρηση προς τα μέσα...
...για να αναπαραστήσουμε συναισθήματα:
Φόβο, χαρά, λύπη, θυμό.
Είναι πιο δύσκολο, επειδή πρέπει να εκθέσετε τον εαυτό σας...
...αυτό που έχετε μέσα σας.
Ως πρώτη άσκηση, θέλω από σας...
...να αναπαραστήσετε μια δύσκολη ανάμνηση...
...μια οδυνηρή στιγμή, όταν μάθατε για τον εαυτό σας κάτι που πόνεσε.
Κάτι που πόνεσε αληθινά.
Και έκταση.
Και κύκλος. Και κάθισμα.
Και πίσω.
Γεια σου, είμαι η Λίζα Μονρό.
Χίλαρυ Βαν Ντόρεν.
Μ’αρέσει το παλτό σου.
Το είδα στη βιτρίνα τού Μπέντελ.
Μου το αγόρασε η μητριά μου.
Θα’θελα μια τέτοια μητριά.
Το’κανε για να δείξει στον πατέρα μου πως νοιάζεται.
Άλλωστε, της αρέσει να ψωνίζει.
Έχει πολλαπλούς οργασμούς, όταν αγοράζει κάτι.
Καλή είναι. Μ’αρέσει.
Στη χαρίζω.
- Πού είναι ο ιδρώτας, Λίζα; - Προσπαθώ.
Δεν προσπαθείς αρκετά.
Βγάλε την τσίχλα.
Προσέξτε με.
Σήκωσε το δοξάρι, Μαρτέλι.
Ο Μότσαρτ δε θα’κανε κάτι τέτοιο.
- Ποιο; - Αυτό με το δοξάρι.
Θα’βαζε το όργανο στην πρίζα...
...και θα’βγαζε κουαρτέτα εγχόρδων απ’τα δάχτυλά του.
Και ποιος θα’παιζε αυτές τις συμφωνίες επιστημονικής φαντασίας;
- Αυτός. - Μόνος του;
Θα έκανε μιξάρισμα, φυσικά. Δε θα’βγαζε όλο τον ίδιο θόρυβο.
- Θόρυβο; - Θα’βγαζε ηλεκτρικούς ήχους.
Διαστημικά έγχορδα και κόρνα και ηλεκτρονικά πνευστά.
- Ένας άνθρωπος δεν είναι ορχήστρα. - Τι τις θέλουμε τις ορχήστρες;
Μπορείς να τα κάνεις όλα μ’ένα συνθεσάιζερ και αρκετή ισχύ.
Θα τα παίζεις όλα μόνος σου;
Δε χρειάζεσαι κανέναν άλλον.
Αυτό δεν είναι μουσική, Μαρτέλι. Είναι αυνανισμός.
Δεν έχω φυσική χάρη.
Δεν είναι της οικογένειάς μας.
Γονίδια. Δούλεψα σκληρά για να φτάσω μέχρι εδώ.
- Από τεσσάρων χρονών. - Κι εγώ.
Άρχισα με κλακέτες.
Μετά, η μαμά μού αγόρασε ωραία ρούχα μπαλέτου και κόλλησα.
Άσε τη φλυαρία, Μονρό! Ιδρώτα!
- Είναι στρίγγλα. - Με μισεί.
Μάθημα χορού είναι, Λίζα, όχι μπόντυ-μπίλντινγκ.
- Σκάσε. - Πού είναι το καλσόν σου;
Σας είπα ότι έχω, αλλά το ξέχασα.
Τι λέει;
Για καλσόν. Δεν το φοράει.
Λιρόι, χωρίς καλσόν, δε χορεύεις. Πήγαινε τώρα.
Λατρεύω την προφορά σου. Τι είπες;
Γουστάρω τον μαύρο κώλο του.
- Είναι πιασμένος, "Χρυσομαλλούσα". - Μην είσαι σίγουρη.
Οδυνηρή ανάμνηση.
Τι εννοεί, οδυνηρή ανάμνηση;
Δεν μπορώ να σκεφτώ καμία.
Ξέρω πως θα έχω.
Έχω πονέσει όπως όλοι.
Εγώ έχω πολλές. Δανείσου μια δική μου.
Κατουριόμουν στον ύπνο μου. Πολύ οδυνηρό. Πάρε αυτήν.
Όχι, ευχαριστώ.
Η τελευταία φορά που ο πατέρας μου τα μάζεψε κι έφυγε.
Πολύ οδυνηρό.
Ή η πρώτη φορά που έφυγε η μητέρα μου και έλειψε έξι εβδομάδες.
Ή η πρώτη φορά που ερωτεύτηκα.
Από πού’ρθε αυτό;
Σε κερνάω καφέ.
ΑΠΟΔΥΤΗΡΙΑ
Και θα το πεις σ’όλους αυτό;
Είναι η πιο οδυνηρή μου ανάμνηση.
Δεν είπε, η "πιο" οδυνηρή. Απλώς οδυνηρή.
- Είπε ν’αποκαλυφθούμε. - Φαντάζομαι τι θα πει ο Ραλφ Γκάρσι.
Η τούρτα στα μούτρα, είναι μέρος της δουλειάς, λέει η μάνα μου.
Δεν καταλαβαίνω.
Ο αληθινός καλλιτέχνης δε φοβάται τι θα πουν οι άλλοι γι’αυτόν.
Τότε συνειδητοποίησα κάτι για τον εαυτό μου.
- Ίσως δεν το κατάλαβες σωστά. - Τι εννοείς;
Όλοι ερωτεύονται τον ψυχαναλυτή τους.
Υπάρχει μια λέξη γι’αυτό.
"Ομοφυλόφιλος".
Η μουσική μου!
Ο τρελός έκλεψε την κασέτα μου.
Αυτό είναι για μένα!
Είναι η μουσική τού γιου μου! Ο γιος μου, ο Μπρούνο Μαρτέλι!
Αυτός έγραψε τη μουσική. Σήμερα, στην 46η Οδό...
...αύριο, στο Μάντισον Σκουέαρ Γκάρντεν.
Μπαμπά, τι κάνεις;
Τρελάθηκες; Δεν είναι έτοιμες οι κασέτες.
Κοίτα τους! Δεν ξέρουν ότι δεν είναι έτοιμο.
Κοίτα, τους αρέσει Μπρούνο, τους αρέσει!
Ε, εσύ!
Πάρε από δω την παρέλασή σου! Για τι το πέρασες; Πέμπτη Λεωφόρο;
Κάνε όπισθεν!
Θα σου δείξω τώρα! Ποιος νομίζεις ότι είσαι;
Μετά είναι η σειρά σου.
Φύγε από κει! Τι κάνεις;
Πώς σου φαίνεται αυτό;
Μάζεψέ το, κάθαρμα!
Νόμιζα ότι περνούσα κάποια φάση.
Έτσι μου έλεγαν όλοι.
Δεν ανησύχησα στα 10 μου.
Μόνο που μου είπαν το ίδιο και στα 12 και στα 14.
Κι έτσι τελικά, ο ψυχαναλυτής μου μού μίλησε ειλικρινά.
Είπε πως, μάλλον ήταν επιλογή ζωής.
Είναι αστείο.
"Γκέι" κάποτε σήμαινε χαρούμενος.
Όχι πως μ’ενοχλεί. Έχω συνηθίσει.
Θέλω να πω...
...το να μην είσαι ποτέ ευτυχισμένος...
...δεν είναι το ίδιο με το να’σαι δυστυχισμένος.
Είναι;
Ο Δρ. Γκόλντεν το εξηγεί πολύ ωραία.
Όλα τα εξηγεί ωραία.
Με βοήθησε πολύ.
Ντόρις, πάμε στο Ρόκυ Χόρορ Σόου αύριο το βράδυ;
Πάμε.
Αρχίζει τα μεσάνυχτα. Να ρωτήσεις τη μαμά σου.
Καλείται ο Μοντγκόμερι Μακνίλ.
Μοντγκόμερι!
Υποθέτω ότι ένα πήδημα δε συζητιέται καν.
Να’τος! Ο Ραλφ Γκάρσι, πάντα στην ώρα του.
- Ωραίο. - Παράτα με!
- Σε προειδοποίησα ότι θα γινόταν. - Εσύ έχεις το πρόβλημα. Εγώ χέστηκα.
- Ένα αστείο ήταν. Απλώς μου βγήκε. - Όπως κι εμένα.
Ντόρις, άκου. Ήθελα να σου πω κάτι.
Γίνεται οντισιόν για μια ταινία στο ξενοδοχείο Ντίπλοματ.
Ψάχνουν για κάποια στον τύπο σου.
- Ποιος είναι ο τύπος μου; - Ξέρεις.
- Ιρλανδέζα, Εβραία, παρανοϊκή. - Και πώς λέγεται η ταινία;
- "Γουστάρω Παρέα με Αδερφές". - Κάθαρμα!
Σταμάτα!
Δεν ήξερα πως θα’ταν έτσι, Ντόρις!
Έλα πιο κοντά, αγάπη μου! Τι αγκαλιά!
Οι Σίλβερμαν γνωρίζουν πολύ σημαντικά άτομα.
Έχουν διασυνδέσεις. Είναι κολλητοί με τον Σούπι Σέιλς.
Η άσπρη σου μπλούζα είναι σιδερωμένη.
Ή μπορείς να βάλεις το ροζ φόρεμα με τους φιόγκους.
- Σου πάει πολύ. - Το μισώ το ροζ φόρεμα.
- Μην το βάλεις, λοιπόν. - Δε θα’ρθω, μαμά!
Θα βγω για δείπνο!
- Θα’χουν και φαγητό. - Δε μ’ενδιαφέρει το φαγητό!
Είναι ευκαιρία να εμφανιστείς.
- Επωφελήσου. - Υποσχέθηκα στον Μοντγκόμερι!
Κι εγώ υποσχέθηκα στους Σίλβερμαν!
Είναι πάρτι, Ντόρις. Χρειάζονται τραγουδίστρια.
Κι εσύ χρειάζεσαι δημοσιότητα. Λοιπόν, θα έρθεις.
Όχι!
Πολύ καλά, Ντόρις. Τι συνειδητοποίησες για τον εαυτό σου;
Πως δε χωνεύω τα πάρτι γενεθλίων. Ούτε τα ροζ φουστάνια.
Ούτε τους Σίλβερμαν. Ούτε το Μπρούκλιν.
Ούτε τ’ότι είμαι Εβραία.
Δεν είναι κακό...
...αλλά δεν είμαι μόνο αυτό.
Δεν ξέρω ποια είμαι, ούτε θα μάθω, αν δεν ορθώσω το ανάστημά μου.
Είμαι 16 χρονών. Κάποτε πρέπει να ορθώσω το ανάστημά μου.
Έτσι δεν είναι;
Εντάξει, Ντόρις. Ραλφ;
Γύριζα απ’το σχολείο μια μέρα.
Όπως συνήθως.
Κι είχα κάποιες δουλειές στη γειτονιά μου.
Ήταν Γενάρης.
Χιόνιζε πολύ.
Ο Αϊ-Βασίλης τούς είχε κατακλέψει όλους.
Την κοπάνησε για την Παιχνιδούπολη ή το Ιγκλού Σίτι...
...ή τον Βόρειο Πόλο ή όπου στο διάολο πάει.
Κι έτσι...
Γύρισα σπίτι και...
Βρήκα ένα σημείωμα.
Έλεγε πως οι δυο μου γκόμενες ήταν στην εκκλησία.
Τι στο διάολο κάνουν στην εκκλησία;
Πέθανε κανείς;
Αστείο ήταν αυτό. Υποτίθεται πως ήταν αστείο.
Τέλος πάντων, πήγα σπίτι.
Άναψα λίγο λιβάνι, όπως κάνω πάντα, για να χαλαρώσω.
Κι άναψα την τηλεόραση.
Κι ήταν ένας τύπος στην ΤV.
Μιλούσε για τον Φρέντι.
Είπε πως...
Είπε πως ο Φρέντι Πρινζ έβαλε ένα πιστόλι στο κεφάλι του...
...και αυτοκτόνησε.
Ήταν ατύχημα.
Ήταν τόσο... Είχε μεγάλο ταλέντο.
Πάντα σ’έκανε να γελάς, γιατί είχε φοβερό ταλέντο.
Μερικές φορές δεν ήθελες να γελάσεις...
...αλλά γελούσες.
Αλλά εκείνοι οι καριόληδες...
...έλεγαν πως είχε κατάθλιψη...
...και πως είχε τάσεις αυτοκτονίας.
Ήθελαν να τον φάνε. Ήθελαν να πεθάνει.
Γιατί έλεγε πως δεν ήταν όλα τόσο ωραία.
Δεν επιτρέπεται να κυκλοφορούν ευτυχισμένοι άνθρωποι.
Όλοι πρέπει να’ναι σοβαροί.
Όλοι πρέπει να δουλεύουν...
...και να υποφέρουν, ώστε οι ψυχίατροι και οι φαρμακέμποροι...
...και οι πλαστικοί χειρουργοί, να’χουν δουλειά.
Και να προσευχόμαστε στον ηλίθιο Θεό...
...που αυτός τα έκανε σκατά!
Σ’έκαναν όλ’αυτά, να καταλάβεις κάτι για τον εαυτό σου;
- Τι; - Πώς σ’επηρεάζουν;
Πώς μ’επηρεάζουν;
Είμαι εδώ, είμαι σ’αυτό το σκατοσχολείο.
Και θα τους γαμήσω όλους για τον Φρέντι!
Ηρέμησε, Ραλφ.
Θέλεις να γελάνε με τα αστεία σου, όχι να σε κοροϊδεύουν.
Δε θέλω να γελάνε.
Λιρόι;
Κυρία;
Τι φοράς, Λιρόι;
- Καπέλο. - Στα πόδια σου, Λιρόι.
Σας αρέσουν; Μετακινούμαι πιο γρήγορα, προλαβαίνω τα μαθήματα.
- Η εργασία σου; - Την έκανα.
- Την έκανες. - Χίλιες λέξεις. Τις μέτρησα.
- Το Πλέιμποϊ δε μετράει. - Δεν είναι ανάγνωσμα;
Το ίδιο και το "1984", το "Χάκλμπερι Φιν". Τα’χεις ακουστά;
Έχω δει κάποιες ταινίες.
Αν δε διαβάζεις, χάνεις τόσα πολλά.
- Δε μ’αρέσει. Δεν είναι το στυλ μου. - Διάβασε Οθέλλο. Είναι μαύρος.
- Χίλιες λέξεις σε δυο βδομάδες. - Αλλιώς;
Θα βρεθείς έξω απ’το σχολείο, κ. Τζόνσον.
Περάστε.
- Μις Μπεργκ, με ζητήσατε; - Κάθισε, Λίζα.
Δε δουλεύεις αρκετά σκληρά.
Ήμουν άρρωστη.
Οι χορευτές δεν αρρωσταίνουν.
Ο γιατρός μου είπε...
...να μην κουράζομαι για κανά δυο βδομάδες.
- Ώστε τώρα φταίει ο γιατρός. - Δε με πιστεύετε;
Σε πιστεύω, Λίζα.
Αλλά δεν έχω χώρο πια, για σένα σ’αυτή την τάξη.
Μα έφερα δικαιολογητικό.
Υπάρχουν πολλά άλλα κορίτσια που παίρνουν σοβαρά τον χορό...
...για να χάνω χρόνο με κάποια που δεν αφοσιώνεται.
- Μα είμαι αφοσιωμένη. - Λυπάμαι, δεν το βλέπω.
Δεν μπήκα σ’αυτό το σχολείο;
Κάναμε λάθος. Καμιά φορά δεν πετυχαίνει.
- Θα το ξεπεράσεις. - Θα δουλέψω πιο σκληρά.
- Ίσως. - Υπόσχομαι πως θα βελτιωθώ.
Δε μου αρκεί αυτό.
Δε νομίζω πως θα γίνεις ποτέ αρκετά καλή. Δεν κάνεις για χορό.
Ξέρω πως είναι σκληρό, αλλά είναι η αλήθεια.
Και σε γλιτώνω από χρόνο και κόπο, λέγοντάς το τώρα.
Δε θέλω να γίνω η καλύτερη.
- Δε θα γίνεις. - Μόνο να χορεύω θέλω.
- Δε θα γίνεις Μακάροβα, Λίζα. - Δεν μπορώ ν’αποτύχω.
- Μόνο χορεύτρια ήθελα να γίνω. - Θα το ξεπεράσεις.
- Τι θα πω στη μητέρα μου; - Πες της να με πάρει. Θα της εξηγήσω.
Χέστηκα. Αν δεν μπορώ να χορεύω, θα πάω στο τμήμα ηθοποιίας.
Είσαι και γαμώ τις ηθοποιούς.
Έμαθα πως η στρίγγλα, της την είπε πολύ άσχημα.
- Λοιπόν; Η ζωή είναι σκληρή. - Ήταν πολύ άσχημο αυτό που έπαθε.
Καλύτερα τώρα, παρά ν’αυτοκτονήσει στα 30 της σε κανένα μοτέλ.
Δείξε λίγη συμπόνια, αγαπητή μου.
- Δεν είμαι "αγαπητή". - Προφανώς.
Ούτε και ευαίσθητη είσαι.
Είμαι επαγγελματίας.
Μερικά σκληρά λόγια, δεν πρόκειται να μ’ενοχλήσουν.
- Ξέρω πως δε θα’ναι όλα ρόδινα. - Για σένα, σίγουρα όχι, αγαπητή μου.
Δεν είμαι "αγαπητή σου". Χέσ’το, το "αγαπητή μου".
Ευχαριστώ. Θα’ναι διασκεδαστικό.
Είναι αδύνατο. Δεν του αρέσει η βανίλια.
Μπορεί να είναι ωραία αλλαγή απ’τα μαύρα κεράσια.
"Όσο πιο σκούρο, τόσο πιο γλυκός ο χυμός".
Ναι, αλλά ποιος θέλει να πάθει ζάχαρο;
Δεν καταλαβαίνεις. Άκουσέ με, δικέ μου.
Πρόσεξε την άρθρωσή σου, Ραλφ. Τρως τις λέξεις.
Ένα λεπτό. Ο Μάρλον Μπράντο έτρωγε τις λέξεις.
Ο Μοντγκόμερι Κλιφτ και ο Τζέιμς Ντιν έτρωγαν τις λέξεις.
Ήταν οι καλύτεροι ηθοποιοί στον κόσμο, δεν τους καταλάβαινε κανείς.
Πού είναι το αστείο;
Ο Ραούλ είμαι! Πού είναι οι δύο γκόμενές μου;
Πόσο μεγάλωσες! Πού είναι η μαμά;
Γεια σου, κουκλίτσα! Έλα δω, κουκλίτσα μου.
Αδερφάρα έγινες, δικέ μου.
Τι κάνεις; Γαμώτο!
Μαρτέλι! Μπρούνο Μαρτέλι!
Γαμώτο!
Τρίτη Χρονιά
Στην αρχή δεν τον αγαπάει...
- Εδώ μένεις, Μοντγκόμερι; - Ναι.
- Φοβερό σπίτι. - Σ’αρέσει;
Τέλειο. Τι έγιναν τα έπιπλα; Στα έκλεψαν;
- Έκλεισε στο Σινσινάτι. - Τι θα πει αυτό;
Η μαμά μου έλεγε πως θα το’φτιαχνε, όταν θα’κανε μια καλή παράσταση.
- Έχει απαίσια κρίση στα έργα. - Τέλειο είναι.
Είναι κατάλληλο για την πρόβα. Έτοιμοι, κ. Σκηνοθέτη.
Σελίδα 1, Πράξη Πρώτη.
Ραούλ;
Αν έχεις φάει πολλές κλωτσιές, γίνεσαι καθηγητής στον πόνο.
Ξέρω πώς νιώθεις. Να ξέρεις πως περνάω πολύ ωραία τώρα.
Το χαίρομαι.
Δεν είσαι, λοιπόν, τόσο απαίσια όσο λες.
Κι εγώ περνάω ωραία.
Άρα, ούτε κι εγώ είμαι τόσο απαίσιος, όσο νόμιζα.
Εγώ σε βρίσκω πολύ καλό.
Δεν ξέρω πώς δε σε γράπωσε καμία τόσον καιρό.
Ούτε εγώ ξέρω. Είμαι καλός.
Και είμαι και έξυπνος.
Σταθείτε! Έχει ολόκληρη συζήτηση εδώ, δεν πρέπει να φιληθείτε ακόμα.
Ραλφ, άφησες ένα ολόκληρο κομμάτι.
Ραλφ, δεν είναι ώρα να φιληθείτε ακόμα.
Η μητέρα μου ήταν Γαλλίδα και πολύ όμορφη.
Μεγάλωσε σε πύργο. Χόρευε επί ώρες κάθε βράδυ.
Ο μπαμπάς ήταν στην Ουάσιγκτον ή έβγαινε με πελάτες...
...ενώ η μαμά ήταν με τον Τσαϊκόφσκι, τον Ραβέλ, τον Μαντοβάνι.
Θα γνωρίσεις τη μητριά μου, την Κλώντια. Μέγαιρα.
Μην την περάσεις για Κινέζα. Έχει κάνει πλαστική.
Ανέρρωσε στο Παλμ Σπρινγκς, όπου της έκλεψαν την τσάντα.
Έχασε τις πιστωτικές της κάρτες.
Ο μπαμπάς δε θέλει να το καταγγείλει. Ο κλέφτης ξοδεύει λιγότερα απ’αυτήν.
Γεια σου, μπαμπά.
Γεια.
Από δω ο Λιρόι. Θα διαβάσουμε.
Ήταν πολύ ωραίο.
Συναισθηματικές αηδίες.
Ήταν όμορφο!
Ήταν όμορφο.
- Εδώ είναι. - Εδώ μένεις;
Η αδελφή μου μένει εδώ. Αλλά είμαι πάντα ευπρόσδεκτη.
Ωραίο σπίτι.
Θα περιμένω μέχρι να μπεις μέσα.
Όχι, δε χρειάζεται.
Είναι καλή γειτονιά.
- Δεν είναι πολλά, αλλά... - Σε παρακαλώ. Δε χρειάζεται.
Εγώ πρέπει να σε πληρώσω.
Βάζω τις κασέτες σου στους πελάτες μου.
Ξετρελαίνονται. Τα πουρμπουάρ αυξάνονται κατά 20%.
- Κι ο γιος μου είναι ευτυχισμένος. - Κι αυτός γράφει καλή μουσική.
Θα γίνουμε διάσημοι πολύ σύντομα.
- Τον κάνεις ευτυχισμένο, το ξέρεις; - Είμαστε καυτό δίδυμο.
- Τον κάνεις πιο καυτό, κατάλαβες; - Ναι.
Το κάνω αυτό στους ανθρώπους. Τι να πω; Και πάλι ευχαριστώ.
- Καληνύχτα, Μπρούνο. - Καληνύχτα.
Είσαι τρελή.
Φωνάξατε γιατρό;
Δε νομίζω ότι πληγώθηκε.
Ποιος σ’έβαλε να σκέφτεσαι;
Απλώς φοβήθηκε.
- Είναι πέντε χρονών, γαμώτο! - Μη φωνάζεις.
- Είσαι σ’εκκλησία, παιδί μου. - Κι εσύ είσαι στο Μεσαίωνα!
Άντε πνίξου, πάτερ.
Χρειάζεται γιατρό! Γιατρό! Όχι το αναθεματισμένο Άγιο Πνεύμα!
Είναι καλά;
Της επιτέθηκε ένας ανώμαλος. Πώς μπορεί να’ναι καλά;
Λυπάμαι.
Ντόρις, δεν ήμουν εκεί!
Κι ο πατέρας σου;
Τυχαίνει να’μαι μεταξύ πατεράδων αυτή τη στιγμή.
Τι θα πει αυτό;
Πρέπει να καταλάβεις κάτι.
Πρέπει να καταλάβεις την Πορτορικανή γυναίκα.
Σκέφτεται τα παιδιά...
...ότι πρέπει να’χουν πατέρα. Η αγάπη δεν έχει καμιά σχέση.
Η μάνα μου έχει ένα άδειο δωμάτιο. Το νοικιάζει.
Αμέσως αποκτώ καινούργιο πατέρα.
Κατά κανόνα είναι εντάξει. Μένουν μια μέρα...
...ή μια βδομάδα ή ένα μήνα, αν είμαστε τυχεροί.
Καμιά φορά, πληρώνουν και το νοίκι.
Διώχνουν τους αρουραίους.
Όχι τα ζώα-αρουραίους. Μιλάω για τους άλλους...
...τους ναρκομανείς και τους μεθύστακες...
...και τους ανώμαλους κι αυτούς που δέρνουν...
...πεντάχρονα παιδιά.
Έχω τρεις αδερφές.
Η μια είναι σε ίδρυμα.
Τη βλέπουμε μια-δυο φορές τον χρόνο. Γεννήθηκε με πρόβλημα.
Ψέματα.
Ψέματα!
Θέλετε να μάθετε για τον πατέρα μου; Τον πρώτο μου πατέρα;
Δεν είναι τίποτα ιδιαίτερο.
Βρίσκεται στις φυλακές της Νέας Υόρκης.
Θυμάμαι μια νύχτα που ενοχλήθηκε...
...επειδή την έκανα να γελάει. Της έλεγα ιστορίες.
Παραμύθια με ιπτάμενα χαλιά και δράκους.
Και νευρίασε, επειδή εκείνη γελούσε!
Και είπε πως της έλεγα ψέματα.
Κι εκείνη τη νύχτα...
...νευρίασε.
Και μ’έσπασε στο ξύλο.
Είπα, "εγώ την κάνω να γελάει".
Δεν είναι ψέμα, είναι χάρισμα, διάολε.
Αυτός δεν μπορεί να το κάνει.
Είπε, αφού δεν μπορεί να το κάνει, θα σταματήσει εμένα.
Και μου όρμησε και...
...εκείνη μπήκε στη μέση ξαφνικά.
Και της χτύπησε το κεφάλι στον τοίχο.
Αν ήταν το δικό μου κεφάλι δε θα πείραζε...
...αλλά ήταν εκείνη!
Αν ήταν το δικό μου κεφάλι, δε θα με πείραζε.
Είναι πανέμορφο παιδί. Είναι πέντε χρονών, γαμώτο.
Έχει ένα όμορφο γέλιο. Ακόμα γελάει.
Η Μπάρμπρα Στρέιζαντ δεν άλλαξε τ’όνομά της.
- Δε θέλω να το συζητήσω. - Θα σε φωνάζω "Ντόρις", όπως πάντα.
Δε θ’απαντάω.
- Είναι πολύ ωραίο όνομα. - Για ένα πολύ ωραίο άτομο.
Κοκαλιάρα, βαρετή, απερίγραπτη. Πολύ ωραίο άτομο.
Έχω πολλές φίλες που λέγονται "Ντόρις" και δεν είναι τίποτα απ’αυτά.
- Ναι, αλλά είναι όλες... - Τι;
Πες το. Εμπρός, πες το!
Θέλω να μάθω τι πιστεύει η κόρη μου για τις φίλες μου.
Δε θέλω όνομα μεσήλικης γυναίκας. Δε μ’εκπροσωπεί.
Να με λες "Ντομινίκ".
Ντομινίκ.
- Είναι γελοίο. - Είναι γαλλικό.
- Ξέρω τι είναι, αλλά δεν είσαι εσύ. - Θα γίνω.
- Ντομινίκ Φινσέκερ; - Όχι. "Ντομινίκ Ντυπόν".
- Όνομα πουτάνας. - Μαμά!
Δεν ξέρω τι σου συμβαίνει. Πες μου τι σου συμβαίνει.
Πού πήγε η Ντόρις μου;
Μου συμβαίνει κάτι θαυμάσιο. Μεγαλώνω.
Γίνεσαι κάποια άλλη.
- Γίνομαι ηθοποιός. - Θέλω να είσαι η Ντόρις που ξέρω.
Που αγαπάω. Που με βοηθάει στα ψώνια.
Που μου φτιάχνει κάρτες γενεθλίων...
...από κουτιά δημητριακών.
Όχι η Ντομινίκ...
...που λείπει όλη τη νύχτα.
Μαμά!
Και μένει έγκυος.
Ή κάνει έκτρωση, Θεός φυλάξοι.
Η Ντομινίκ θα’ταν έξυπνη.
Αλλά η Ντόρις μου...
...είναι αρκετά χαζή για να γκαστρωθεί...
Μαμά, μια νύχτα ήταν μόνο!
Αρκεί μία.
Σας καλωσορίζουμε στο Ρόκυ Χόρορ Σόου...
...στο σινεμά της 8ης Οδού!
Και οι τακτικοί μας θαμώνες καλωσορίζουν όλους εσάς...
...τους παρθένους!
Απόψε έχουμε ειδικές περιστάσεις.
Είναι τα γενέθλια της Γκέιλ.
Κι έχουμε μια ξεχωριστή κονκάρδα για μια ξεχωριστή κυρία.
Απόψε είναι η 150ή φορά της Κριστίν!
Χειροκροτήστε την!
Μια προειδοποίηση απ’τη διεύθυνση.
Όχι κεριά, ούτε πέταγμα τροφίμων στην οθόνη. Καταλάβατε;
Άρχισε την παράσταση!
Αυτή είναι η κωλοπαράσταση! Κι αν δε σ’αρέσει...
...τράβα να δεις την ταινία στο Στάτεν Άιλαντ!
Τον περιμένει μια έκπληξη απόψε.
Τώρα οι ζητωκραυγές!
Δώστε μου ένα Ρ!
Δώστε μου ένα Ο!
Δώστε μου ένα Κ!
Δώστε μου ένα Υ!
- Τι γράφει; - Ρόκυ!
- Δε σας ακούω! - Ρόκυ!
Άλλη μια φορά!
Δώστε μου ένα Ε!
Δώστε μου ένα Α!
Πώς θα περάσουμε απόψε;
Από πού πετάχτηκε αυτή η μοτοσικλέτα;
Πρέπει να γυρίσουμε πίσω.
- Τι ήταν αυτό; - Θα έσκασε λάστιχο.
Να πάρει!
- Έπρεπε να έχω φτιάξει τη ρεζέρβα. - Μαλάκα!
Μείνε εδώ, πάω να βρω βοήθεια.
Πού θα πας στην ερημιά;
Τι είναι άσπρο και πουλάει χάμπουργκερ;
Δεν περάσαμε έναν πύργο πιο πριν;
Ίσως έχουν τηλέφωνο.
Θα’ρθω μαζί σου.
Κλώτσα το!
Τζάνετ! Θέλεις και πατάτες μαζί με το μιλκ-σέικ;
Ρισκάρισε!
Ριφ, δείξε μας τη μάνα σου!
Κοίτα την ταινία.
Πώς πάει;
Θεέ μου!
- Τι έκανες; - Μαστούρωσα.
Έβγαλε την μπλούζα της. Έπαιξε με τα "μπόνγκος" της.
- Όχι! - Ήταν απίστευτο!
Όχι μόνο απίστευτο, διασκεδαστικό.
Άλλοτε ένιωθα γυμνή όταν με κοιτούσαν. Αλλά δεν έβλεπαν εμένα...
...έβλεπαν κάποια που παρίστανα. Σαν μεταμφίεση.
Κι αν δεν έχω δική μου προσωπικότητα, τι πειράζει; Είμαι ηθοποιός.
Μπορώ ν’αλλάζω όσες προσωπικότητες θέλω.
- Στη σχιζοφρένεια! - Ναι, γαμώτο!
Είστε έτοιμοι να παραγγείλετε;
- Μάικλ; - Ναι.
Δε με θυμάσαι;
Πριν δυο χρόνια. Είμαι η Ντόρις Φιν...
Ήμουν η Ντόρις Φινσέκερ, όταν ήσουν τελειόφοιτος στο Π.Τ.
- Ναι. Εδώ κοντά. - Θυμάσαι τον Μοντγκόμερι Μακνίλ...
- ...και τον Ραλφ Γκάρσι. - Βέβαια. Παλιές καλές μέρες.
Πώς πήγε το Χόλιγουντ;
Αργά.
Γνώρισα κάποιους, πήγα σε πάρτι.
- Έκανα έναν "πιλότο" για σίριαλ. - Δεν το είδα.
Κανείς δεν το είδε.
Λυπάμαι.
- Έκανα και τον νοσοκόμο για δύο μέρες. - Αλήθεια;
Σε σαπουνόπερα.
- Δε μ’άρεσε το Λος Άντζελες. - Απαίσιο είναι.
- Σπουδάζεις; - Παρακολουθώ, όταν βρίσκω χρόνο.
Δύσκολοι καιροί.
- Έκανα οντισιόν για σόου. - Αλήθεια;
Θέλουν να με ξαναδούν.
- Ελπίζω να πάρεις το ρόλο. - Καλή τύχη.
Ναι.
Τι θα φάτε;
Η σπεσιαλιτέ σήμερα είναι τηγανιτά μύδια.
- Καλό ακούγεται. - Ναι, μια χαρά.
- Τα τηγανιτά μύδια. - Καλή ιδέα.
Καλώς ορίσατε.
Τέταρτη Χρονιά
Το ξέρατε πως είναι Δευτέρα;
Η Δευτέρα είναι βραδιά οντισιόν. Σήμερα, όποιος θέλει...
...ανεβαίνει εδώ και κάνει ό,τι θέλει.
Αξίζει να δείτε ποιος έρχεται εδώ.
Μερικοί απ’αυτούς που άρχισαν από δω είναι, ο Ντέιβιντ Μπρένερ...
...ο Τζίμι Γουόκερ...
...ο Γκέιμπ Κάπλαν, ο Φρέντι Πρινζ. Κι ίσως ο επόμενος νεαρός μπορεί...
...να τους βλέπει στην τηλεόραση.
Υποδεχτείτε, λοιπόν, την κωμωδία...
...του Ραλφ Γκάρσι, κυρίες και κύριοι.
Ναι, Ραλφ!
Σας ευχαριστώ.
Όπως είπε ο Ρίτσαρντ, λέγομαι Ραλφ Γκάρσι.
Είμαι επαγγελματίας μαλάκας.
Βλέπω ότι έχουμε και μερικούς ερασιτέχνες εδώ απόψε.
Έχω μερικούς...
Έχω όλους τους φίλους μου εδώ απόψε. Τους τελειοφοίτους της Π.Τ.
Είναι πολύ σημαντικό να’χεις φίλους.
Εγώ μένω στο Νότιο Μπρονξ.
Είναι η χώρα βόρεια τού Χάρλεμ και δυτικά τού Πόρτο Ρίκο.
Πολύ ζόρικη γειτονιά.
Ακόμα κι οι σκύλοι είναι μαχαιροβγάλτες.
Έχετε δει μωρό με πριτσινοπίστολο;
Πρέπει να’χεις φίλους. Δε σε συμφέρει να διώχνεις κανέναν.
Μαύρους, άσπρους, Μεξικάνους, Πορτορικάνους, κατσαρίδες.
Πρέπει να σέβεσαι τις κατσαρίδες. Έχουν καλό σωματείο.
Δεκαπέντε χιλιάδες έκαναν διαδήλωση προχθές, απαιτώντας καλύτερα σπίτια.
Αλλά λατρεύω το Νότιο Μπρονξ. Όπου αλλού να πας μετά, είναι καλύτερα.
Όλοι έχουν όνειρα στο Νότιο Μπρονξ. Κι εγώ είχα.
Αν σταματήσεις ένα παιδί στον δρόμο...
...και το ρωτήσεις τι θέλει να γίνει όταν μεγαλώσει...
"Θέλω να γίνω πρώην πρεζόνι".
Τους βλέπεις συνέχεια στον δρόμο.
Δεν μπορείς να οδηγήσεις. Σκοντάφτεις στα όνειρα των μαστούρηδων.
Μόλις βάψουν διαχωριστική άσπρη γραμμή σ’έναν δρόμο, κάποιος θα κάνει:
Είναι αλήθεια.
Και μετά, υπάρχει το σεξ.
Ω, ναι.
Τα παιδιά το κάνουν νωρίτερα στο Νότιο Μπρονξ.
Στις 6 το πρωί.
- Ήσουν υπέροχος. - Όχι.
Ήμουν καλός. Ένιωθα πολύ ωραία.
- Μου είπε να ξαναπάω. - Ψέματα!
Θέλει να εμφανίζομαι τακτικά.
Υπέροχα!
Είναι φανταστικό! Σαν ηλεκτρισμός!
Είσαι εκεί πάνω και τόσα πρόσωπα σε κοιτάζουν...
...και τους καθηλώνεις και μετά τους χτυπάς με το ρεύμα.
Κι έρχεται η έκρηξη! Κι αυτή η δύναμη πηγαινοέρχεται μπρος-πίσω.
Και τους κάνεις να γελάνε.
Είναι καλύτερο από ναρκωτικά, καλύτερο από σεξ.
Λατρεύω την ηθοποιία!
Μπορούμε να πάρουμε διαμέρισμα. Ίσως να παντρευτούμε.
Θα’χω είκοσι χιλιάρικα τη βδομάδα, πετυχημένο σίριαλ, εξώφυλλα!
- Στάσου! - Τι;
- Εγώ δε θα κάνω καριέρα; - Εγώ θα σου δώσω καριέρα.
Θα παίξεις "Σαίξπηρ στο Πάρκο" και θα κερδίσεις 17 Τόνυ.
Εντάξει. Αντίο.
Μη ληστέψεις κανέναν.
- Μη βιάσεις κανέναν. - Εσένα θα βιάσω.
Μη βιάσεις κανέναν!
Να προσέχεις.
Βλέπεις...
...μου πρόσφεραν θέση στο μπαλέτο του Σαν Φρανσίσκο.
Δεν το’πα σε κανέναν, αλλά θα δεχτώ.
Δε με νοιάζει τι λένε.
Είμαι καλή χορεύτρια. Καλύτερη από καλή.
Ίσως η καλύτερη στη σχολή.
Δεν είμαι φαντασμένη. Απλώς ειλικρινής.
Αν μείνω εδώ, θα νομίζουν πως μπήκα στο ΑΜΘ με τα λεφτά μου.
Και δε θα πεθάνω της πείνας για να μπω στο Μπαλέτο Μπαλανσίν.
Όχι πως με νοιάζει αν θα’μαι σολίστ.
Αλλά προτιμώ να φύγω από δω.
Θα κάνω τις θυσίες μου στη Δυτική Ακτή.
Θα γυρίσω στη Νέα Υόρκη αστέρι.
Βλέπεις...
...πάντα είχα το τρελό όνειρο...
...να χορέψω όλους τους κλασικούς ρόλους πριν τα 21 μου.
Θέλω να χορέψω "Ζιζέλ" και "Κοπέλια".
Και "Ωραία Κοιμωμένη"...
...και τη "Λίμνη των Κύκνων".
Ν’ακούσω "μπράβο" στη Στουτγάρδη και στο Λένινγκραντ...
...και στο Παρίσι.
Ίσως κι ένα μπαλέτο γραμμένο ειδικά για μένα.
Βλέπεις...
...δεν υπάρχει χώρος για μωρό.
Θα πληρώσεις με Μάστερκαρντ ή Αμέρικαν Εξπρές;
Συγγνώμη.
Είσαι ηθοποιός, έτσι;
Μπορεί.
Στο Κόρους Λάιν, σωστά;
Δεν είσαι αυτή που κάνει το καυτό νούμερο, με το κόκκινο φουστάνι;
Έχω δίκιο, έτσι; Το’ξερα.
Είσαι η καλύτερη σ’αυτή την παράσταση.
Θα βαριέσαι να τ’ακούς αυτά. Συγγνώμη.
Όχι, δε βαριέμαι.
Δεν είσαι για εκεί.
Αν μου επιτρέπεις, είσαι αστέρι.
Χρειάζεσαι δικό σου σόου.
- Έχεις τέλειο πρόσωπο και σώμα. - Τραγουδάω κιόλας.
Και παίζω πιάνο.
Αυτό εννοώ. Αλλά δεν είναι μόνο ταλέντο...
...είναι κάτι άλλο.
Είσαι κοπέλα που ξεχωρίζει παντού.
Ίσως θεωρηθώ λίγο αναιδής...
Ίσως είναι καλύτερα να μιλήσω με τον ατζέντη σου.
- Δε συμπαθώ τους ατζέντηδες. - Δε σε κατηγορώ.
Με λένε Φρανσουά Λα Φιτ.
Κόκο.
Κόκο; Κόκο! Τρομερό!
Κάνω μια ταινία στη Νότια Γαλλία.
Αναρωτιέμαι αν...
...θα’θελες να κάνουμε ένα δοκιμαστικό.
Σοβαρολογείς;
Μπάνσκι.
Ε, Μπάνσκι.
Είδες τη Σέργουντ;
Είναι με τον άντρα της.
- Δεν ήξερα ότι είχε άντρα. - Είναι άρρωστος, Λιρόι.
Θα είναι, αφού την παντρεύτηκε.
Είναι άσχημα. Στο νοσοκομείο.
- Νοσοκομείο; - Έτσι φαίνεται.
Εντάξει, Σλέπστιν.
Λιρόι, τι κάνεις εδώ;
Έχετε ακουστά τον Άλβιν Έιλι;
Άλβιν Έιλι;
Είναι...
Είναι χορογράφος;
Με θέλει στο θίασό του.
Λυπάμαι, αλλά δεν είναι η κατάλληλη στιγμή...
Δεν μπορώ να πάω, αν με απορρίψετε. Πρέπει να περάσω.
Αυτό έπρεπε να το σκεφτείς πριν από τέσσερα χρόνια.
Στη γειτονιά μου δε "λέει" να διαβάζεις "ασπρουλιάρικα".
Άσε τη διάλεξη, Λιρόι.
Με πιέζετε πολύ άσχημα απ’την πρώτη μέρα.
Ό,τι πεις, Λιρόι. Πήγαινε σπίτι σου.
Σταμάτησα να πηγαίνω σπίτι μου! Αλλά δεν το ξέρατε, έτσι;
Θέλετε, δήθεν, να μας τραβήξετε απ’τη βρώμα, αλλά δεν τρώτε μαζί μας.
Ξέρετε πού καταλήγουν άνθρωποι σαν εμένα; Πουθενά!
- Δε θέλω ν’ακούσω. - Θα τ’ακούσετε!
- Θα γίνω καλός χορευτής! - Φύγε από δω, σε παρακαλώ!
- Δε θα με χαντακώσετε... - Άσε με!
- ...επειδή δεν ξέρω να διαβάζω! - Μόνο τον εαυτό σου σκέφτεσαι;
Τι κάνει ο άντρας σας;
Γαμώτο.
Πάρτε.
Ευχαριστώ.
Κόκο. Μπονζούρ. Ήρθες. Έλα μέσα.
- Ήρθα νωρίς; - Μη λες ανοησίες. Βγάλε το σακάκι.
- Πού είναι το συνεργείο; - Μπροστά σου.
Θέλω να’χω πλήρη δημιουργικό έλεγχο.
Όπως ο Γκοντάρ.
- Ο Ζαν-Λυκ Γκοντάρ. Τον ξέρεις; - Γάλλος;
- Έχεις δει καμιά ταινία του; - Βέβαια.
Τότε, ξέρεις τι εννοώ.
Ξέρεις, ανήκω στη σχολή "οτέρ" σκηνοθετών.
Είναι κάπως σαν...
Είναι η μεσογειακή προσέγγιση, καταλαβαίνεις;
- Θέλεις μια μπύρα; - Όχι, ευχαριστώ.
- Για να χαλαρώσεις. - Όχι, έχω πολλά στο μυαλό μου.
Καταλαβαίνω.
- Τι; - Έλα δω.
Έτσι μπράβο. Κάθισε εδώ.
Θα κάνουμε ένα υπέροχο κοντινό στο πανέμορφο πρόσωπό σου.
Στην αρχή έχω λίγο τρακ όταν διαβάζω έναν ρόλο, αλλά μου περνάει.
Μην ανησυχείς. Θα φτάσουμε και στον διάλογο.
- Ώστε, σ’αρέσουν οι ταινίες τέχνης. - Αντονιόνι και τέτοια; Βέβαια.
Καλύτερα απ’το να βλέπεις Λαβέρν & Σίρλεϊ.
Δεν ξέρεις τι κάνεις στον φακό μου.
Έχεις μια έμφυτη σχέση με την κάμερα.
Μερικοί ηθοποιοί, λες και κάνουν έρωτα με την κάμερα.
Η Γκάρμπο.
Η Μονρόε.
Θα μπορούσες κι εσύ.
- Ναι; - Ναι.
Μπορείς να βγάλεις την μπλούζα σου;
- Τι; - Βγάζεις την μπλούζα σου;
- Αστειεύεσαι; - Όχι, δεν αστειεύομαι.
Τι τρέχει; Ξαφνικά κάνεις σαν χαζή μαθητριούλα.
- Νόμιζα πως είσαι επαγγελματίας. - Είμαι.
Πού είναι το πρόβλημα, τότε;
Δεν μπορώ.
Τώρα είναι καλύτερα.
Υπέροχο.
Ω, ναι.
Τεντώνεις την πλάτη σου; Τέντωσε λίγο την πλάτη σου.
Χαμογέλασέ μου, Κόκο.
Έλα, Κόκο. Χαμογέλασε. Χαμογέλασέ μου.
Τώρα βάλε το δάχτυλό σου...
...στο στόμα σου...
...σαν μαθητριούλα.
Έχετε προσέξει πως όλοι οι μαύροι ρεπόρτερς...
...προσλαμβάνονται επειδή έχουν "λευκή" προφορά;
Θα’πρεπε να προσλαμβάνουν κάποιον πιο φυσικό. Απ’τον δρόμο.
"Είμαι ο Ρούφους Χ, στις ειδήσεις..."
Χρειάζομαι κάτι.
Ύπνο.
- Κάτι για να με κρατήσει ξύπνιο. - Σαν τι;
Σαν τα φάρμακα του γιατρού σου.
Δε βλέπω πια τον Δρ. Γκόλντεν. Το ξέρεις.
Παίρνεις πολλά.
- Ευχαριστώ για το ενδιαφέρον. - Ξέρω τι λέω.
Δε με παρατάς;
- Είμαι φίλος σου. - Ναι; Αλήθεια;
Ξέρω τι σ’ενδιαφέρει, παλιαδερφή.
Πάω στην τουαλέτα.
Ωραία, πήγαινε.
Γεια. Έχεις κανένα πρόβλημα;
Ναι, έχω.
Δε σε βλέπουμε πια.
Με βλέπετε.
Πίνεις με τους νέους σου φίλους μετά την παράσταση.
Τότε έρχονται τα μεγάλα ονόματα.
Γνωρίζεις κόσμο. Αυτό μετράει.
Μισώ το ποτό, αλλά το κάνω για το μέλλον μου. Το μέλλον μας.
Το κάνεις επειδή το έκανε ο Φρέντι.
- Ναι; Μπορεί. - Πέθανε κάνοντάς το.
- Μπορούσε να γίνει καλός ηθοποιός. - Ήταν!
Έλεγε αστεία κι έκανε τον κόσμο να γελάει. Αυτό ήταν όλο.
- Είναι αρκετό! - Όχι δεν είναι αρκετό για σένα!
Είσαι καλός, Ραλφ.
Είσαι πραγματικά καλός.
Είσαι γεμάτος οργή, πόνο και αγάπη. Όχι μόνο αστεία. Είσαι πρωτότυπος.
Ο πρωτότυπος Ραλφ Γκάρσι.
- Δε χρειάζεται να μοιάσεις σ’άλλον. - Μου σπας τα νεύρα!
- Συγγνώμη!
Πρέπει να κάνω τον κόσμο να γελάσει και μου μιλάς για οργή και πόνο.
- Είπα συγγνώμη! - Αυτό θέλει φτερά.
Η δεσποινίς "Σοβαρότητα" με θέλει κολλημένο κάτω!
Άσε με ήσυχο, γλύκα!
Εσύ παράτα με, φίλε, εντάξει; Ευχαριστώ.
- Τι έχεις πάθει; - Τι έχω πάθει; Επιτυχία.
Ή το δέχεσαι, ή παράτα με. Εντάξει;
Με μεγάλη χαρά σάς παρουσιάζω έναν αστείο και φωνακλά νέο.
Ειδικά όταν κάνω το νούμερό μου.
Υποδεχτείτε τον Ραλφ Γκάρσι, κυρίες και κύριοι.
Ακριβώς. Λέγομαι Ραλφ Γκάρσι κι είμαι επαγγελματίας μαλάκας.
Βλέπω ότι έχουμε και μερικούς ερασιτέχνες εδώ απόψε.
Δεν έχουμε;
Κατάλαβα. Γνωρίζετε την νοηματική;
Κάποιος σηκώθηκε να με χειροκροτήσει.
Θαυμάσια. Από πού είσαι, γλύκα;
Αυτή είναι η καλύτερή μου φίλη.
Ναι, οι φίλοι είναι σημαντικοί.
Μένω στο Νότιο Μπρονξ και εκεί έχεις το Χάρλεμ...
Σκατά! Συγγνώμη.
Ήθελα να πω ότι...
Η χώρα βόρεια τού Χάρλεμ και δυτικά τού Πόρτο Ρίκο.
Αυτό πήγα να πω. Ειλικρινά.
Έχουμε πολλά πράγματα εκεί:
Αρουραίους, κατσαρίδες και μικρά ζουζούνια.
Ξέρετε τις κατσαρίδες; Αυτά τα μικρά που βγαίνουν τη νύχτα.
Δε θέλω να σας τρομάξω, αλλά αν δε γελάτε, θα πάθετε καρκίνο.
Συγγνώμη. Ήταν κακόγουστο αυτό και δεν ήθελα...
Με συγχωρείτε. Ευχαριστώ πολύ.
Τι θέλεις;
Πίτσα. Θέλεις να φας;
Άσε με ήσυχο.
Να μοιραστούμε μια σπέσιαλ, με αντσούγιες, ίσως.
Χέσε τις αντσούγιες! Πέθανα εκεί κι εσύ μου λες για πίτσες;
- Όχι, σου λέω να φάμε πίτσες. - Πολύ αστείο. Ξεκαρδιστικό.
Εσύ έπρεπε να βγεις απόψε. Το κοινό με μίσησε.
- Είχες μια άσχημη βραδιά. Συμβαίνει. - Όχι σ’εμένα.
Τι θέλεις; Ασφάλεια; Σε λάθος δουλειά είσαι.
Οι ηθοποιοί είναι αυτοί που τρώνε τις τούρτες στα μούτρα.
Άσε το κήρυγμα. Εντάξει, "Σερ Λώρενς";
Το μόνο που σου υποσχέθηκαν ήταν, εφτά ώρες μάθημα τη μέρα και φαγητό.
Τα υπόλοιπα εξαρτώνται από σένα.
Στο Μεσαίωνα δεν ήθελαν ούτε να τους θάψουν τους ηθοποιούς.
Τώρα θέλουν.
Όχι, αν είσαι καλός.
Πώς το ξέρεις;
Πώς το ξέρεις αν είσαι καλός;
Ίσως δεν το μαθαίνεις ποτέ.
Απλώς κάνεις κουράγιο, υποθέτω.
Το πιο παράξενο, ξέρεις...
...ήταν ο Φρέντι.
Όταν τα κατάφερε, κατάλαβε ότι ήταν όλα αυτά που μισούσε.
Η Κάντιλακ Ελ Ντοράντο.
Η τσέπη γεμάτη Κουααλούντ.
Ο Τζόνυ Κάρσον.
Τίποτα το εξαιρετικό.
Δεν είσαι ο Φρέντι, Ραλφ.
Το ξέρω.
Ξέρεις κάτι άλλο; Ο Φρέντι δεν ήθελε, καν, να’ναι ο Φρέντι.
Ήθελε να’ναι ο Τζο Νάμαθ.
Γέλασες.
- Είμαι αστείος. - Πάμε να φύγουμε.
1,68;
Εντάξει, τελείωσες.
Να προχωράει η ουρά.