Και έζησαν αυτοί καλά...
-Κι εμείς καλύτερα! -Κι εμείς καλύτερα!
Σέμα Ισραήλ;
Σέμα Ισραήλ, Χάσεμ Ελοχέινου, Χάσεμ Εχάντ.
-Αμήν. -Αμήν.
Σ' αγαπώ.
Κι εγώ σ' αγαπώ. Καληνύχτα.
Πατέρα;
Γιατί μας μισούν;
Δε νομίζω ότι μας μισούν.
Απλά ο Χίτλερ κατηγορεί εμάς...
για το γεγονός ότι η εργατική τάξη υποφέρει...
και μερικοί άνθρωποι έχουν επιλέξει να τον πιστεύουν.
Μα, γιατί;
Δεν υπάρχει απλή απάντηση...
όμως, μπορώ να σου πω αυτό...
Η οικονομία βελτιώνεται.
Και σύντομα θα σταματήσουν να επικεντρώνονται στο ποιον να κατηγορήσουν...
επειδή αυτό δεν πήγε καλά και όλοι θα εστιάσουν...
στο να χτίσουν ένα καλύτερο μέλλον.
Απλά εμείς θα πρέπει να συνεχίσουμε να συμβάλλουμε με τον ρόλο μας...
στη Γερμανία, όπως κάναμε πάντα.
Κοιμήσου, τώρα.
Έχεις σχολείο, αύριο, και είσαι πολύ μικρή...
για να ανησυχείς για τέτοια πράγματα.
-Σ' αγαπώ. -Κι εγώ.
Στρατηγέ Πάτον.
Καλησπέρα, στρατιώτες!
Καλησπέρα, κύριε!
Ανάπαυση!
Aν πάρουμε γενικά τον αποδέκτο ορισμό της γενναιότητας...
ως μια ποιότητα που δε γνωρίζει κανέναν φόβο...
τότε, εγώ δεν έχω δει ποτέ μου έναν γενναίο άντρα...
Όλοι οι άντρες φοβούνται.
Το θάρρος, δεν είναι τίποτα παραπάνω απο φόβος...
ο οποίος κρατάει ένα λεπτό παραπάνω.
Τώρα φανταστείτε να πολεμάτε σ' αυτόν τον πόλεμο ως πολίτες.
Φανταστείτε να μην ξέρετε πώς να πυροβολήσετε με ένα όπλο...
και να προκαλείτε τους Ναζί για να σώσετε ζωές.
Μόλις άκουσα μια απίστευτη ιστορία...
Θα ήθελα να τη μοιραστώ μαζί σας.
Επειδή είναι μια ιστορία...
για ένα από εκείνα τα μοναδικά ανθρώπινα πλάσματα...
που κάνει τις θυσίες σας...
και τον ηρωισμό σας...
να αξίζουν απόλυτα.
Ω, Θεέ μου, Θεέ μου!
Θεέ μου! Πατέρα! Τι έκπληξη!
Πώς τολμάς;
Σου άρεσε η παράστασή μου;
Είσαι ένας κλόουν, ντυμένος σαν τον Χίτλερ, μέσα σε ένα πορνείο...
Μπαμπά. Δεν είναι ο Χίτλερ. Είναι ο Τσάπλιν και είναι μέσα σε ένα καμπαρέ.
Ω, συγγνώμη που τα μπέρδεψα...
Πατέρα, είμαι ηθοποιός.
-Ναι. -Ναι.
Πρέπει να ξεκινήσουμε νωρίς, αύριο. Πάμε σπίτι. Πάμε.
Έρχεται η κυρία Γκάρμπερ. Έρχεται η κυρία Γκάρμπερ.
-Γεια σας, κυρία Γκάρμπερ. -Γεια σας.
-Τι κάνει η Έμμα; -Καλά, ευχαριστώ.
Πώς γίνεται και πάντα ρωτάς γι' αυτήν;
Βασικά, ο πατέρας μου θέλει να την παντρευτώ.
-Αλήθεια; -Αλήθεια.
Αλήθεια είναι, Τσαρλς;
Εβραία είναι;
-Νομίζω. -Τότε, όχι.
Γιατί;
Δε θα ευχόμουν ποτέ καμία Εβραία...
να έχει την ατυχία να ζήσει δίπλα σ' αυτόν τον άχρηστο χαραμοφάη...
που θέλει να κάνει τον κλόουν και έχει τους μύες ενός φαντάσματος.
Τα περισσότερα απ' αυτά είναι αλήθεια.
Η Έμμα είναι η μοναδική Εβραία στον κόσμο...
που δε θέλει να παντρευτεί.
Καλά θα κάνεις να μη χάνεις τον χρόνο σου.
Ευχαριστώ.
-Δε νομίζω ότι έπιασε αυτό. -Όχι. Εγώ νομίζω ότι έπιασε.
-Τώρα πιστεύει ότι είσαι χαραμοφάης. -Όχι, όχι.
Η ψυχολογική προβολή, σύμφωνα με τον Δρ. Φρόιντ...
-Δεν τον έχω ακουστά. -Το ξέρω.
Το να κατηγορείς τους άλλους μπορεί να οδηγήσει
σε ένα αποτέλεσμα "κλώτσα το σκυλί''...
οπού τα άτομα σε μια ιεραρχία...
κατηγορούν τους άμεσα υφιστάμενούς τους...
και αυτό διαδίδεται κάτω στην αλυσίδα...
μέχρι τον τελευταίο κρίκο.
Τι σημαίνει καν αυτό;
Σημαίνει πως αν ο χασάπης σε θεωρεί χαραμοφάη...
πιθανότητα να είσαι μια διάνοια.
Ναι.
Πες στον Δρ. Φρόιντ να θεραπεύσει αυτό.
-Καλησπέρα θείε. -Ειρήνη υμιίν, Τζορτζ.
Σε πειράζει να μιλήσω στον Μάρσελ, ένα λεπτό;
Σου το έχω πει ένα εκατομμύριο φορές. Εγώ είμαι σοβαρός ηθοποιός, εντάξει;
Δεν είμαι κλόουν.
Απλώς χρειάζομαι τη βοήθειά σου. Αυτά τα παιδιά έχουν περάσει πολλά.
Και τι με νοιάζει εμένα τι έχουν περάσει;
-Μην το λες αυτό. -Το λέω.
Το λέω. Λυπάμαι. Δε με νοιάζει, εντάξει;
Δεν τα πάω καλά με τα παιδιά.
Ξέρεις, δεν έχω καθόλου υπομονή. Λυπάμαι.
Εδώ σχεδόν δεν έχω χρόνο να δουλεύω με τον πατέρα μου...
Τώρα με θέλει εκεί κάθε μέρα.
Έχω ένα ολόκληρο έργο πάνω στο οποίο δουλεύω..
όπου ερμηνεύω 30 διαφορετικούς χαρακτήρες.
-30! -Μαρσέλ!
-Τι; -Αυτά είναι ορφανά Εβραίων.
Το ξέρω, το ξέρω. Λυπάμαι, λυπάμαι...
Σίγουρα έχω έναν ζωντανό Εβραίο πατέρα.
Αυτό δε μου έχει κάνει τη ζωή ευκολότερη...
Είναι άσχημο να το λέει κάποιος αυτό...
-Πώς θες να βοηθήσω; -Πήγαινε να δουλέψεις πάνω στο έργο σου.
Έχεις πολλούς ήρωες να γράψεις.
-Τζορς! -Φύγε.
Συγγνώμη, συγγνώμη...
Γεια σου, Φλόρα.
Μόλις είδα τη μητέρα σου.
Έλεγε στον πατέρα μου ότι πρέπει να σε παντρευτώ.
Παράξενο. Εκείνη γενιά, μάλλον, είναι γέροι, ξέρεις...
Δεν καταλαβαίνουν φυσικά, ότι εμείς θέλουμε...
να παντρευτούμε από αγαπή.
Και δεν μπόρεσες να βρεις την αγάπη στο καμπαρέ, ε;
Μην πιστεύετε ό,τι ακούτε για το μέρος αυτό.
-Εντάξει; Είμαι σίγουρη ό,τι είναι πολύ ευυπόληπτο...
Η τέχνη μπορεί να συμβεί οπουδήποτε.
Εντάξει. Κοίτα τον Μαρσέλ Ντασάμπ.
Δεν ξέρω ποιος είναι αυτός.
Θα έπρεπε, πριν κρίνεις έναν καλλιτέχνη απ’ τον καμβά του...
Και ο "καμβάς" σου είναι το καμπαρέ;
Ναι. Όχι. Όχι. Τι; Ποια είσαι, είπαμε;
- Η κοπέλα που θέλεις να παντρευτείς. -Με συγχωρείς. Όχι, όχι.
Δε θέλω να σε παντρευτώ.
Η μάνα σου θέλει να με παντρευτείς...
Εγώ απλά ήμουν ευγενικός μαζί της.
Να τοι!
-Πόσα είπες; -123 παιδιά.
Το ίδρυμα πλήρωσε μια περιουσία, για τις ζωές τους.
Οι γονείς τους σκοτώθηκαν απ' τους Ναζί.
Μαρσέλ...
Θες να κοιτάξεις;
-Είσαι έτοιμος; -Είμαι.
Γιατί είναι ο αδερφός μου εδώ;
Νόμιζα ότι θα έκανε τον κλόουν στα παιδιά.
Μόνο για τον εαυτό του νοιάζεται.
Και, για τον Θεό. Μην τον αποκαλέσεις "κλόουν". Θα τρελαθεί!
Κοίτα. Αν αυτός δε βοηθήσει θα τον στείλουμε σπίτι...
όμως, αυτή τη στιγμή, τους χρειαζόμαστε όλους.
Εντάξει. Το λεωφορείο δεν είναι αρκετό.
Μόνο αυτό έχουμε.
Δεν μπορώ να πάρω το φορτηγάκι του πατέρα μας.
Καλή ιδέα.
Σιγουρέψου ότι δεν υπάρχουν μαχαίρια ή κρέας, εκεί μέσα.
Τα παιδιά φοβούνται.
Πήγαινε.
Εντάξει.
Ελάτε, πάμε.
Τι συμβαίνει; Πάμε.
Θες να κατέβεις;
Από δω. Προσεκτικά.
Είναι εντάξει.
Ήρεμα! Μην κάνετε έτσι!
Ηρεμήστε! Ηρεμήστε, όλοι σας! Ήρεμα!
Ήρεμα. Υπάρχει φαγητό για όλους.
Δε χρειάζεται να τσακώνεστε.
Καθίστε στο τραπέζι. Όχι, δε χρειάζεται...
Μη σπρώχνεστε.
Τζορς, Τζορς, σε παρακαλώ, βοήθησέ με.
Δοκίμασε αυτό.
-Είναι πολύ μεγάλο; -Όχι, είναι μια χαρά.
Είναι εντάξει.
Γίνεσαι μεγάλη κοπέλα.
Έλα μαζί μου.
Μίλα, έρχομαι αμέσως.
Θα γίνω καλά;
Είσαι καλά.
Αυτό συμβαίνει όλες τις γυναίκες.
Μου συμβαίνει κι εμένα.
Απλά σημαίνει ότι μεγαλώνεις.
Λοιπόν, από δω και πέρα, μια φορά τον μήνα, για μερικές μέρες...
θα πρέπει να φοράς ένα τέτοιο.
Τι είναι αυτό;
Είναι μια ειδική πετσέτα...
για να μην πηγαίνει το αίμα στα ρούχα σου.
Μόνο λίγες μέρες θα κρατάει.
Είναι σαν μια πρόβα, για να προετοιμαστείς για τη μέρα...
σε πολλά χρόνια από τώρα, που θα κάνεις μωρό.
Όχι, όχι, μην τρέχετε. Όχι, δεν υπάρχει λόγος να τρέχετε.
Θα τραυματιστείτε.
Ηρεμήστε, όλοι σας.
Παρακαλώ, μη στέκεστε πάνω στο τραπέζι.
Να είστε καλοί ο ένας προς τον άλλον. Είστε μια οικογένεια, τώρα.
Αυτό είναι το καινούριο σας σπίτι.
Τι κάνει αυτός;
Περιμένετε, περιμένετε, φυσήξτε!
Φυσήξτε.
Πάμε.
Ντύνεσαι σαν κλόουν, ζωγραφίζεις έναν κλόουν.
Τι μπορώ να κάνω για σένα;
Τρίβεις το πινέλο στο χρώμα, ζωγραφίζεις ένα πρόσωπο.
Δε θα πω ότι είναι άσχημο. Νομίζω ότι βελτιώνεσαι.
Απλά ποτέ δεν κατάλαβα γιατί κάποιος το κάνει αυτό...
ακόμα κι όταν είναι σπουδαίο.
Πες μου. Γιατί το κάνεις;
Εσύ γιατί πας τουαλέτα;
Δε χρειάζεται να προσβάλλεις τον πατέρα σου.
Όχι, όχι, δε σε προσβάλλω.
Απλά σε ρωτάω. Εσύ γιατί πας τουαλέτα;
Επειδή το σώμα μου δε μου δίνει άλλη επιλογή.
Αυτό εννοούσα.
Αυτή είναι η απάντησή μου στην ερώτησή σου.
-Αμήν. -Αμήν.
Αμήν.
Ω. Μπριζόλα. Τι πρωτότυπο. Πού τη βρήκες;
Ευχαριστώ. Πού βρήκες εκείνη τη στολή;
Στην πραγματικότητα, δεν είναι στολή. Είναι ένα θηλυκό εσώρουχο.
-Το πήρα απ' τη μαμά. -Τσαρλς...
Ο Αλέν πιστεύει ότι ο Χίτλερ θα εισβάλλει στην Πολωνία...
και ότι ο πόλεμος θα εξαπλωθεί σε όλη τη Γαλλία.
Ο Χίτλερ έχει μηδενικές πιθανότητες εναντίον της Γαλλίας. Μπλοφάρει.
Ελπίζω να κάνει αυτή τη γκάφα, για να τον καταστρέψουμε.
Τον έχεις ακούσει να μιλάει;
Μιλάει, μιλάει, μιλάει...
Μιλάει με λαϊκισμό, ώστε οι ηλίθιοι να μπορούν να εξοργιστούν με ευφορία...
και να αισθανθούν καλύτερα για τις άθλιες ζωές τους.
Νομίζω ότι ο Αλέν έχει ένα δίκιο...
και θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι, σε περίπτωση που αναγκαστούμε να φύγουμε.
Έφυγα απ' την Πολωνία, για να ξεφύγω απ' τον αντισημιτισμό...
και τώρα μου λες ότι πρέπει να προετοιμαστώ για να φύγω πάλι;
Όχι. Όχι.
Ναι, κι εγώ. Δεν μπορώ να φύγω, έτσι απλά.
Εξαιτίας των παιδιών; Ουάου!
Τα παιδιά; Βοηθάω τα παιδιά, όσο περισσότερο μπορώ...
αλλά θα συνεχίσω να δουλεύω πάνω στην παράστασή μου, εντάξει;
Είμαι πάνω και ζωγραφίζω το φόντο μόνος μου.
-Ευχαριστώ πολύ. -Ναι, είμαι ηλίθιος.
Προς στιγμήν, νόμιζα ότι είχες αρχίσει να νοιάζεσαι...
και για κάποιον άλλο, εκτός απ' τον εαυτό σου...
Γιατί να είναι τα παιδιά δική μου ευθύνη;
Ίσως, επειδή είναι τα μοναδικά...
τα οποία δε θεωρούν την τέχνη σου...
εντελώς ηλίθια.
Υπάρχουν 123 παιδιά σ΄εκείνο το κάστρο.
Σε παρακαλώ, πες μου. Πού... Πού υποτίθεται ότι πρέπει να τα πάμε;
Κάνε ό,τι θες.
Συνέχεια αποκαλείς τον Μαρσελ "εγωιστή”.
Ναι.
Όμως, απ' ό,τι ξέρω, αυτός είναι εκεί...
και βοηθάει τα παιδιά, κάθε μέρα...
ενώ εσύ απλώς λες θεωρίες για τον Χιτλερ...
Πόσος καιρός έχει περάσει;
Περίπου ένας χρόνος, απ' τη στιγμή που ήρθαν εδώ.
Γεια σου, Αλέν.
Έλα, πάμε.
-Μαρσέλ! -Έρχομαι, έρχομαι!
Ω, σε παρακαλώ, σε παρακαλώ, βοήθησέ με!
Εντάξει...
Εντάξει, σ' ευχαριστώ πολύ. Ελπίζω να είσαι χαρούμενη τώρα.
-Μαρσέλ; -Ναι.
-Να σου πω ένα μυστικό; -Ναι. Γρήγορα.
Της Έμμα τής αρέσεις...
Εντάξει. Ναι. Ω. Γεια...
-Λοιπόν; Σ' αρέσει κι εσένα αυτή; -Ω, ναι...
Είναι ένα... υπέροχο βιβλίο... Μιλάμε για κάτι άλλο...
Εντελώς διαφορετικό.
Μ' αρέσει η κάθε πριγκίπισσα, σ' αυτό το κάστρο. Εντάξει;
Την επόμενη φορά φρόντισε να το πεις λίγο πιο δυνατά...
Να το μεταδώσεις κι απ' το ραδιόφωνο παρακαλώ.
-Γεια σου, Μαρσέλ! -Αντίο.
-Α! Τζορς, Φλόρα. -Γεια σου, Μαρσέλ.
Αλέν!
Έι, Τζορς!
Χαίρομαι που σε βλέπω!
Γεια σου, Αλέν. Χαίρομαι πολύ που σε βλέπω.
Πες, μου. Τι ξέρεις;
Όχι κάτι περισσότερο απ' ό,τι στο ραδιόφωνο.
Όμως, θα πρέπει να τους ετοιμάσεις όλους να κινηθούν νοτιά.
Τα παιδιά επιτέλους τακτοποιήθηκαν κάπου.
Θα ήταν ανεύθυνο να μην αρχίσουμε να ψάχνουμε για εναλλακτικές.
Ποιες εναλλακτικές; Έχεις άλλο κάστρο;
Όχι, όχι... Ο Αλέν πιστεύει ότι το να τους έχουμε όλους σε ένα μέρος...
είναι επικίνδυνο από μόνο του. Σωστά;
Δεν είμαι σίγουρος ότι καταλαβαίνω...
Η άνοδος, του Χίτλερ ενδυναμώνει τις χειρότερες δυνατές ομάδες.
Όλοι ξέρουν ότι μένουν εδώ παιδιά Εβραίων.
Δε θέλουμε να γίνει αυτό το μέρος στόχος.
Δεν πρόκειται να τους φέρω περισσότερη αβεβαιότητα...
επειδή εσύ απλά ξαφνικά νιώθεις ότι ίσως να γίνει επικίνδυνο.
Είσαι ένα μίλι μακριά απ' τη ναζιστική Γερμανία...
όπου ένας εξαιρετικά δημοφιλής ηγέτης ετοιμάζει...
τον πιο ισχυρό στρατό, στην ιστορία της Ευρώπης...
προκειμένου να κατακτήσει μια γειτονική χώρα...
ενώ κατηγορεί για όλα τα πιθανά δεινά τους Εβραίους.
Μπορώ να πάρω ένα μήλο;
Φυσικά.
-Να είσαι καλός. -Ναι.
Νομίζω ότι αυτό που θέλει να πει είναι ότι πρέπει να προετοιμαζόμαστε για το χειρότερο.
Και έχει δίκιο. Δεν έχουμε άλλη επιλογή.
Επίσης πιστεύω ότι θα πρέπει να αρχίσω την εκπαίδευσή τους.
Την εκπαίδευσή τους για ποιο πράγμα;
Παιδιά είναι.
Πρέπει να τα εκπαιδεύσουμε να επιβιώνουν.
Ναζί, Ναζί, Ναζί!
Γρήγορα, Ιωσήφ!
Γιούντεν;
Εσύ, ίσως;
Ο Γιούντεν στα δέντρα!
-Μην το κάνεις αυτό. -Κατέβα κάτω, Ιωσήφ.
Ναι.
Άκου...
Η ζωή σου και οι ζωές όλων των φίλων σου...
θα εξαρτηθούν απ' τη σιωπή σου.
Δεν παίζουμε, εδώ.
Μα ο Μαρσέλ είναι πολύ αστείος, ενώ οι Ναζί όχι.
Βλέπεις;
Λοιπόν, παιδιά. Κατεβείτε κάτω.
Τώρα. Έχετε δει έναν σκίουρο να κρύβεται;
Έναν σκίουρο.
Ο σκίουρος αυτός δε βρίσκει ένα μέρος να κρυφτεί στο δέντρο.
Όχι. Ο σκίουρος θα βρει ένα μέρος να κρυφτεί...
εκεί που μπορεί να γίνει κομμάτι του δέντρου.
Τώρα, το κόλπο είναι... όχι να..
να μη σε δουν...
αλλά ότι και να σε δουν...
αυτό που θα δουν να μην τραβήξει την προσοχή τους.
Να κάνεις το αόρατο, ορατό...
και το ορατό, αόρατο.
Μαρσέλ;
-Δεν τον βλέπω. -Πού είναι;
Πού πήγε;
Μαρσέλ;
Πού πήγε;
Μπείτε μέσα, μπείτε, ελάτε.
Είναι κρύο. Είναι παγωμένο.
Ως αποτέλεσμα τη γερμανικής εισβολής στην Πολωνία...
η γαλλική κυβέρνηση έχει διατάξει όλους τους πολίτες...
να εκκενώσουν όλες τις συνοριακές πόλεις, τις επόμενες δέκα ημέρες.
Πρέπει να πούμε στα παιδιά ότι φεύγουμε.
Θα στείλω τηλεγραφήματα, στις εβραϊκές κοινότητες...
για να ζητήσω απο οικογένειες να τα παραλάβουν.
Οι οικογένειες μπορούν να πάρουν μερικά, αλλά είναι πάρα πολλά.
Και τι προτείνεις;
Θα χρειαστεί και η εκκλησία να παραλάβει μερικά παιδιά.
Τα θρησκευόμενα παιδιά πάντα μιλάνε για το πόσο θα θυμώσουν...
οι γονείς τους αν ανακαλύψουν ότι παραβίασαν τους νόμους του "κοσέρ”...
και εσύ θέλεις να τα στείλουμε σε μια εκκλησία;
Ο εβραϊκός νόμος μπορεί να παραβιαστεί, σε απειλητικές για τη ζωή καταστάσεις.
Ίσως έχει έρθει η στιγμή να τους μιλήσουμε με ειλικρίνεια.
Δεν ξέρω πώς πρέπει να τους πούμε ότι αυτό τελείωσε.
Δε θα πεις κάτι;
Σ' ευχαριστώ.
Την επόμενη εβδομάδα είναι ο Ρος Χασάνα.
Ένας πολύ ξεχωριστός...
Εντάξει. Το ξέρω, είναι εντάξει.
...επειδή όχι μόνο καλωσορίζουμε μια καινούρια χρονιά...
Έτσι.
..,αλλά κι έναν καινούριο αιώνα.
Θα λάβουμε το έτος 5700.
Σε κάθε γενιά ξεσηκώνονται εναντίον μας.
Μερικές φορές, ένας ισχυρός άντρας...
άλλες φορές, ένας στρατός...
ή ένα έθνος, προσπαθεί να καταστρέψει τους Εβραίους.
Όμως είμαστε εδώ, μαζί...
επειδή ξέρουμε ότι και αυτή τη φορά, ο Θεός, ας είναι ευλογημένος...
θα μας σώσει απ' τα χέρια τους.
Εμείς θα συνεχίσουμε να σας φροντίζουμε.
Όμως, για ένα διάστημα, δε θα μένουμε όλοι μαζί.
Και εξαιτίας αυτού...
αποφασίσαμε να "φυσήξουμε το σοφάρ'', τώρα...
μια εβδομάδα πριν το Ρος Ασσανά (αργία)...
έτσι ώστε να έχετε αυτή τη στιγμή...
κι αυτό τον ήχο να σας θυμίζει...
ότι δεν είστε μόνοι σας.
Λοιπόν, παιδιά. Πάμε νότια!
Ήδη έχουμε βάλει 40 εβραϊκές οικογένειες...
12 σε Χριστιανούς, 16 σε καθολικά σχολεία...
και 30, στο ορφανοτροφείο Izieu..
Αυτά είναι 100. Έχουν μείνει 20 ακόμα.
Το εύχομαι, αλλά περιμένουμε δεκάδες νέα ορφανά...
να φθάσουν από Γερμανία.
-Έτοιμη; -Ναι.
-Τι κάνεις; -Γεια.
Υπάρχει μια ομάδα στη Λυών, που οπλίζονται για να αντεπιτεθούν.
Ξέρω μερικούς απ' αυτούς.
Ο Ντε Γκολ τους βοηθάει, απ’ τη Βρετανία, με χρήματα και όπλα.
Είναι μια καλά οργανωμένη δύναμη. Αν θες να πας μαζί τους...
Όχι, εγώ δεν πολεμάω. "Σκέφτομαι, άρα υπάρχω".
5.000 χρόνια σκεφτόμαστε...
Ίσως είναι ώρα να δοκιμάσουμε και κάτι άλλο...
Πραγματικά πιστεύεις ότι θα μπορούσα να βοηθήσω κάποιον με ένα όπλο;
Φυσικά όχι.
Εντάξει.
Κοίτα αυτό, Έμμα.
Μαρσέλ Μαρσό.
-Είναι τέλειο. -Για να δω.
Είναι ένα υπέροχο όνομα.
-Χαίρε Χίτλερ! -Χαίρε Χίτλερ!
Θα έρχεσαι να με επισκέπτεσαι, ε;
Ξέρεις ότι αν δε με επισκέπτεσαι, θα σε ξεχάσω.
Ευχαριστώ.
Έλα, έλα, έλα...
Πάμε.
Καληνύχτα.
Τι;
-Γιατί φιλιόμαστε; -Σκάσε!
Διαβατήρια, παρακαλώ.
Ναι, ναι, φυσικά.
Σας παρακαλώ, μην το πείτε στον πατέρα μου αυτό. Δεν ξέρει τίποτα.
Ποιος είναι ο πατέρας σας;
Εσύ γιατί γελάς;
Σας παρακαλώ, μην του το πείτε. Ο πατέρας μου θα με σκοτώσει.
Όχι. Ο κύριος αστυνομικός δε θα πει λέξη...
αλλιώς ο πατέρας σου θα σκοτώσει αυτόν.
Με συγχωρείτε. Σε παρακαλώ, μη...
Εντάξει.
Δεσποινίς Γκαρνό, δε με ενδιαφέρει ο πατέρας σας.
Ό,τι "άτακτα πράγματα" κάνετε μ' αυτόν τον άντρα...
ο οποίος, ξεκάθαρα, δεν ανήκει στη δική σας κοινωνική τάξη...
Όμως, θέλω αυτή να είναι η τελευταία φορά που σας βρίσκω...
να επιδίδεστε σε άσεμνες δραστηριότητες...
αλλιώς θα σας πάω εγώ ο ίδιος στον πατέρα σας.
Σας ευχαριστώ, κύριε αστυνόμε.
Πηγαίνετε σπίτι.
Ελίζ Λιρόι.
-Όλα εντάξει; -Ναι, ναι.
Ο παπάς φαίνεται καλός άνθρωπος, σωστά;
Ο Έλσμπεθ είναι δυνατός.
Ναι, ναι.
-Λοιπόν. Άκου. -Ναι.
Η ομάδα Αντίστασης, στη Λυών...
-Τι; -Πώς μπορούμε να συμμετάσχουμε κι εμείς;
Ποιοι;
Τι εννοείς "ποιοι''; Εγώ. Εμείς.
-Εσύ; -Ναι. Εγώ.
Τι έγινε;
Μόλις μας σταμάτησαν κάποιοι Αστυνομικοί του Βισύ (φιλογερμανοί)...
ξέρεις και...
δε θέλω να συνεχίσω να τρέχω...
χωρίς να κάνω κάτι γι' αυτό.
Άκου. Αυτοί οι μαχητές της Λυών είναι σοβαροί σ' αυτό που κάνουν...
δυνατοί, διακινδυνεύουν τη ζωή τους για τη Γαλλία.
Τους πλησιάζουν κατάσκοποι, σε καθημερινή βάση...
και αν έρθω σε επαφή, δε θα υπάρχει γυρισμός.
Αν είσαι απλά θυμωμένος, επειδή σε σταμάτησαν...
Όχι, δεν είμαι απλά θυμωμένος.
Όχι. Είμαι έτοιμος να πολεμήσω.
Ο Τζορς περιμένει κι άλλα παιδιά.
Ναι, ο Τζορς θα τα φροντίσει.
Είναι ένας ’'άγιος”. Θα του μιλήσω.
Νόμιζα ότι θα ήσουν περήφανος για μένα...
-Είμαι περήφανος για σένα. -Εντάξει. Ίσως μπορείς να πεις...
- Είμαι περήφανος για σένα. -Εντάξει. Σ’ ευχαριστώ.
Όμως, πρώτα, πρέπει να μιλήσεις στον πατέρα μας.
Να του πεις ότι είναι δική σου απόφαση.
Εντάξει. Θα πάω να του το πω.
Ξέρεις που είναι;
-Στο διαμέρισμα; -Όχι.
Μαρσέλ;
Τι στο καλό είδα μόλις;
Ήσουν εκεί μέσα;
Σε είδα από πάνω.
Σου άρεσε;
Μπορείς να τραγουδήσεις.
Αυτό ήθελα πάντα να κάνω...
όμως ο πατέρας μου ήταν χασάπης, ο πατέρας του χασάπης επίσης.
Δεν μπορούσα έτσι απλά να γίνω τραγουδιστής.
Και τώρα, μπορείς.
Ναι.
Επειδή τώρα δεν έχω τίποτα..
Μου τα πήραν όλα, εκτός απ' τη φωνή μου.
Τότε, γιατί πολέμησες το πάθος μου;
Επειδή δεν ήθελα να πεινάσεις.
Επειδή οι περισσότεροι καλλιτέχνες δεν μπορούν να βγάλουν τα προς το ζην, ξέρεις.
Τουλάχιστον ένας χασάπης δε θα πεινάσει ποτέ.
Ήταν μια υπέροχη παράσταση.
-Σου άρεσε, λοιπόν; -Μου άρεσε.
-Nαι; -Εγώ θα χαλάρωνα στη σκηνή περισσότερο.
-Αυτό. Απλά... -Άρα, δε σου άρεσε;
Μου άρεσε!
Λέω απλά ότι θα μπορούσες εσύ να το διασκεδάσεις περισσότερο...
και έτσι θα το αισθανόσουν κιόλας.
Εντάξει. Θα σου πω κάτι...
Ίσως, όταν τελειώσει ο πόλεμος...
θα μπορούσαμε...
να κάνουμε μια παράσταση μαζί.
Ο Αλέν κι εγώ θα μπούμε στην Αντίσταση.
Είθε ο Χασέμ να σας προστατεύει και τους δυο.
Όχι, όχι, μη σταματάς, μη σταματάς.
Πάμε, πάμε!
Ο Μαρσέλ! Μαρσέλ!
Η Έμμα! Η Έμμα!
Μπες μέσα! Μέσα!
Φύγε, φύγε, φύγε!
Θεέ μου!
Καλώς ήρθατε στην Αντίσταση.
Καθίστε.
Ποιος είναι ο Μαρσέλ;
Εγώ.
Τα διαβατήριά σας είναι εντυπωσιακά.
Ευχαριστώ, κύριε... Κυρία.
Το "κύριε" είναι μια χαρά, αν σε βοηθάει.
Πρόκειται να παραλάβουμε 20 μαχητές, απ' τη Βρετανία.
-Πόσο καιρό θα σου πάρει; -20;
Λοιπόν, μπορεί να νομίζετε ότι είναι κάτι σαν μια μηχανική διαδικασία, εντάξει;
Αλλά, στην πραγματικότητα, απαιτείται πραγματική τέχνη
για μελέτη των καμπυλών και της κίνησής του...
με συγχωρείτε... κάθε γράμματος.
Η δύναμη με την οποία γράφτηκε...
επειδή δεν ήταν το ίδιο άτομο που έκανε κάθε διαβατήριο.
Και ο συνδυασμός των χρωμάτων που σου δίνει ένα μαύρο..
το οποίο μοιάζει αυθεντικό, επειδή είτε το πιστεύετε είτε όχι..
το μαύρο έχει διάφορους τόνους, εντάξει;
Και ποικίλει, από πόλη σε πόλη...
Πόσο καιρό θα πάρει;
Για 20 θα χρειαστώ μια μέρα.
Φθάνουν σε μια ώρα...
Σε μια ώρα;
Είμαστε εδώ μια ώρα. Έπρεπε να μου το είχατε πει.
Το μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης κλαίει για την παράδοσή του...
ενώ η πόλη της Λυών έχει τη μοναδική Αντίσταση...
που πραγματικά πονάει τους Ναζί.
Μπορείς απλά να καθίσεις εκεί ή μπορείς να μου πεις...
τι χρειάζεσαι, για να τα φτιάξεις σε μια ώρα.
Δώσε μας 20 γαλλικά διαβατήρια.
Άσε τον Μαρσέλ να επιλέξει τα ονόματα. Θα τα φτιάξει.
Φεύγουμε, σε 20 λεπτά. Μόνο ο Μαρσέλ θα έρθει μαζί μας.
Δεν έχω ξαναγνωρίσει Εβραίο ζωγράφο.
Δε χρειάζεται να υποκρίνεσαι μαζί μου.
Ευχαριστώ, αλλά υπάρχουν πολλοί Εβραίοι ζωγράφοι.
Όμως, δεν είναι το "φόρτε'' του λαού σας...
σε σύγκριση με συγγράφεις, επιστήμονες και ξέρεις γιατί;
Επειδή η θρησκεία σας δε σας επιτρέπει να ζωγραφίζετε τον Θεό.
Κι αυτός είναι ένας απ' τους, λόγους που τόσοι πολλοί άνθρωποι σας μισούν.
Φοβούνται, όταν δεν μπορούν να δουν σε ποιον προσεύχεστε...
Όχι, μας μισούν γιατί εδώ και αιώνες τους λένε ότι εμείς σκοτώσαμε τον Χριστό.
Το πλήρες έπος του εβραϊκού λαού..
είναι ότι εκείνοι που ήταν δούλοι στην Αίγυπτο απελευθερώθηκαν μόνοι τους...
προκειμένου να δημιουργήσουν τη δική τους κοινωνία.
Κανένα σύμβολο δεν είναι πιο επικίνδυνο, για τους καταπιεστές, από τους Εβραίους....
γιατί οι Εβραίοι είναι χειραφετημένοι δούλοι.
Νόμιζα ότι κοιμόσουν.
Εσύ σίγουρα όχι.
Τι εννοείς;
Τι;
Δεν ήξερα καν ότι σου άρεσε.
Δε σου τα λέω όλα.
Πού είναι τώρα;
Πήγε να αγοράσει τσιγάρα.
Λοιπόν, εσύ...
Πες μου!
Τον αγαπώ.
Το έκανες, λοιπόν.
Τι; Πες μου!
Ναζί. Ναζί.
Είναι εδώ.
Τι είναι αυτό;
-Φέρε τις τσάντες. -Εντάξει.
-Όνομα. -Τζέισον Μπέικερ.
Πάμε.
Καλώς ήρθες στην Αντίσταση.
Σταμάτα!
Ψηλά τα χέρια!
Σήκωσε ψηλά τα χέρια σου!
Όχι, όχι, όχι, μην πυροβολήσετε!
Είναι ο αδερφός μου, μην πυροβολήσετε!
Είναι ο αδερφός μου. Αλέν; Αλέν;
Τι συνέβη;
Η Γκεστάπο.
Τους πήραν όλους.
Έμμα και Μίλα...
Δύο Εβραίες αδερφές, που συνελήφθησαν...
να μάχονται με τη γαλλική Αντίσταση...
Αυτό μπορεί να τελειώσει, αυτή τη στιγμή, αν μου πείτε που είναι οι άντρες.
Μίλα, εσύ μείνε εδώ.
Μίλα...
Εκεί. Μην κουνηθείς!
Πού την πας;
Γνωρίζεις τη λέξη "γδάρσιμο";
Όχι;
Είναι μια μέθοδος αργής και επώδυνης αφαίρεσης...
του δέρματος απ' το σώμα...
ενώ το άτομο είναι ακόμα ζωντανό..
Καταβάλλεται προσπάθεια να διατηρηθεί το αφαιρεθέν τμήμα του δέρματος άθικτο...
και το άτομο να έχει τις αισθήσεις του...
στο μεγαλύτερο μέρος της διαδικασίας...
Θα με σκοτώσετε, έτσι κι αλλιώς. Τι σημασία έχει, λοιπόν;
Όχι, Έμμα...
Έχω αποφασίσει ότι δε θα σκοτώσω εσένα...
Θα το κάνω αυτό στην αδερφή σου... μπροστά σου...
Γιατί;
Επειδή δε θες να μου πεις πού βρίσκονται οι άντρες.
Αν δεν μπορέσω να τους πιάσω...
θέλω, τουλάχιστον, εσύ να πας πίσω και να τους πεις..
τι υπέμεινες...
Για να δούμε, τότε, αν θέλουν να συνεχίσουν την άσκοπη Αντίστασή τους!
Δεν ξέρω πού είναι.
Δεν ξέρω!
Τ’ ορκίζομαι.
Δεν το πιστεύω αυτό..
Έμμα;
Τι της έκανες;
Δεν την άγγιξα καν.
Θέλει να μάθει που βρίσκονται.
Μην του πεις.
Θα μας σκοτώσει, έτσι κι αλλιώς!
Άρα ξέρεις, λοιπόν!
-Δεν ξέρω. -Ξέρεις!
Σκότωσε εμένα. Δε με νοιάζει!
Δε θα γίνουμε προδότριες. Δε θα γίνουμε συνεργάτιδες.
Το σέβομαι αυτό, ξέρεις...
Δε θα γίνουμε συνεργάτιδες.
Όλοι αυτοί οι άλλοι άνθρωποι... Καμιά αξιοπρέπεια.
Θα προτιμούσα να πεθάνω σαν εσένα, παρά να ζήσω σαν αυτούς.
Μην πεις τίποτα, σε παρακαλώ.
Μην πεις τίποτα.
Μην πεις τίποτα, Έμμα, σε παρακαλώ!
Δε με νοιάζει τι θα μου κάνει. Δε με νοιάζει.
Σε παρακαλώ, μην το κάνεις αυτό...
Όχι, σε παρακαλώ...
Σε παρακαλώ, Έμμα, σε παρακαλώ!
Μην το κάνεις αυτό, μη!
Όχι!
Πρέπει να μπούμε μέσα.
-Πρέπει να μπούμε μέσα. -Όχι, όχι.
-Ο Κλάους Μπάρμπι. -Ναι, τον βλέπω.
Τι κοιτάς; Είναι εντάξει, είναι εντάξει.
-Αυτή είναι. -Φυσικά είναι αυτή.
Πού είναι η Μίλα;
Κανείς δε θα σε ενοχλήσει, όσο φοράς αυτό.
Πού είναι;
Πηγαίνει στον σιδηροδρομικό σταθμό.
Πού στο καλό είναι η Μίλα;
Δεν ξέρω. Θα μας πει η Έμμα.
Θα μας πιάσουν, μόλις την πλησιάσουμε.
Λοιπόν, άκουσέ με..
Φέρε τους φρουρούς προς εσένα και τρέξε.
-Εγώ θα μπω μέσα. -Είναι πάρα πολύ επικίνδυνο.
Τότε, άσ' τους να με σκοτώσουν.
Πήγαινε. Αλλά πρόσεχε.
Τι κάνεις;
Πρέπει να εκπαιδευτούμε και να μεγαλώσουμε με την Αντίσταση.
Πρέπει να βρούμε όπλα. Πρέπει να μάθουμε να πυροβολάμε.
Πρέπει να μάθουμε τα εκρηκτικά.
Δεν είναι άνθρωποι.
Κανένας άνθρωπος δε θα το έκανε αυτό σε κάποιον άλλο.
Ενώ ήσασταν εκεί...
γέμισα τον εαυτό μου με μίσος...
και φυσικά ένιωσα μια ώθηση για εκδίκηση...
αλλά όσο περισσότερο το σκεφτόμουν...
το μοναδικό πράγμα στο μυαλό μου...
ήταν το γιατί είμαστε εδώ...
να πολεμάμε έναν πόλεμο που δεν μπορούμε να κερδίσουμε...
όταν θα μπορούσαμε να παίρνουμε ορφανά παιδιά...
και να τα πηγαίνουμε σε μια άλλη χώρα, πριν φτάσουν σ' αυτά οι Ναζί.
Δεν μπορούμε να φύγουμε τώρα.
Όμως, τι μπορούμε πραγματικά να επιτύχουμε;
Μπορούμε να αντεπιτεθούμε.
Βρήκαμε σπίτια για τα παιδιά. Ασφαλή μέρη.
Κανένα μέρος δεν είναι ασφαλές για εκείνα...
όσο βρίσκονται σε μια χώρα κατεχόμενη απ' τους Ναζί...
και οι μικρές μάχες που δίνουμε...
Μπορούμε να τους καθυστερήσουμε.
Να το κάνουμε αδύνατο γι' αυτούς στη Γαλλία.
Τι θέλουν οι Ναζί;
Τι;
Δεν ενδιαφέρονται για τον Κλάους Μπάρμπι...
ξέρεις, ένα μάτσο σκλάβους της Γκεστάπο...
που μπορεί να σκοτώσουμε, αν είμαστε τυχεροί....
Όχι, έχεις δίκιο.
Τους ενδιαφέρει να μας σκοτώσουν, όπως σκότωσαν κι εκείνη.
Οπότε, ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος να αντισταθούμε;
Δεν είναι να τους σκοτώσουμε.
Είναι έτοιμοι να πεθάνουν.
Αν θες να αντισταθείς...
πρέπει να φροντίσουμε να επιβιώσουν περισσότεροι Εβραίοι.
Πώς είναι δυνατόν να μη θες να πας και να τον δολοφονήσεις;
Φυσικά και θέλω να δολοφονήσω τον Μπάρμπι.
Θέλω και ο Χίτλερ να πεθάνει, αλλά δεν μπορούμε να σκοτώσουμε όλους τους Ναζί.
Μπορούμε να σκοτώσουμε μερικούς.
Ή μπορείς να σώσεις μερικές ζωές...
Και ίσως μια μέρα εκείνοι οι Ναζί θα αιχμαλωτιστούν...
ενώ τα παιδιά που σώσαμε θα συνεχίσουν... και θα κάνουν οικογένειες.
Κι εκείνοι που έχουν πεθάνει ήδη;
Τι νομίζεις ότι θα ήθελαν να κάνουμε;
Να διακινδυνεύσουμε τις ζωές μας, για να πάρουμε εκδίκηση για τους δολοφόνους τους...
ή να βοηθήσουμε να επιζήσουν τα ορφανά τους;
Πρέπει να σώσουμε τα παιδιά.
Θα το κάνουμε.
Γερμανία, Πολωνία...
Σε όλη την Ευρώπη.
Θα δεχόμαστε 50 με 100 ορφανά, τον μήνα.
Άκου. Θέλουμε να σε βοηθήσουμε να τα βγάλεις απ’ τη Γαλλία.
Και να τα πάτε πού;
Ακόμη και οι σύμμαχοι έχουν φτάσει στο ανώτατο όριό τους για τους προσφυγές.
Και η Ελβετία;
Σχεδιάζετε να περάσετε με τα παιδιά χιονισμένα βουνά;
Τουλάχιστον είναι ασφαλή εδώ.
Δεν είναι ασφαλή.
Αν τους πιάσουν στις Άλπεις...
δε θα πρέπει μόνο να κουβαλάμε την ευθύνη μιας ατίμωσης...
αλλά θα χάσουμε επίσης την αξιοπιστία και τη χρηματοδότηση...
που χρειαζόμαστε, για να φροντίζουμε τα υπόλοιπα παιδιά.
Δεν είναι ασφαλή.
Τζορς, άκου...
άσε μας να πάρουμε μια μικρή ομάδα...
για να δούμε αν μπορούμε να διασχίσουμε τα σύνορα.
Σε παρακαλώ.
Όχι, Μαρσέλ. Τι...
Πού ήσουν;
Πάμε, παιδιά.
Κάντε ό,τι σας πουν ο Μαρσέλ, η Έμμα και ο Αλέν...
και υπόσχομαι πως όλα θα πάνε καλά.
Ευχαριστούμε.
Σας ευχαριστούμε που μας σώζετε τις ζωές.
Σ' ευχαριστώ!
Φύγετε, φύγετε, φύγετε... Πάμε, εξω, εξω.
Εντάξει, πάμε.
Ελάτε, παιδιά.
Πάμε.
Πήγαινε, γιε μου.
Εσύ και η μητέρα πρέπει να φύγετε κι εσείς απ' την Ευρώπη.
Φύγε, φύγε!
Καταλαβαίνω ότι υπάρχει μια συνάντηση
σχετικά με τις βίζες, για τους ξένους Εβραίους.
Όχι, εγώ...
Το λιγότερο φυλασσόμενο μέρος στα σύνορα, είναι το τέλος αυτής της κορυφογραμμής.
Θα περάσουμε μέσα από αυτό το δάσος, το οποίο υποτίθεται ότι είναι ευκολότερο.
Αυτό θα μας πάει σε ένα μονοπάτι, που οδηγεί κάτω απο την κορυφογραμμή...
κάτω σ' αυτό το βουνό... οτη Γενεύη.
Και υπάρχει ένα μονοπάτι, κάτω στην κορυφογραμμή;
Ναι.
Έμμα. Μπορείς να μου πεις για τη Μίλα.
Θέλω να πω, κι εγώ έχασα τον πατέρα και τη μητέρα μου.
Οι άνθρωποι πάντα λυπούνται γι' αυτούς που πεθαινούν.
Θα πρέπει να νιώθουν χειρότερα για εκείνους που ζουν...
Υπάρχουν πολλά όμορφα πράγματα στη ζωή.
Αν μπορείς να τα μοιραστείς...
Η Μίλα δεν είναι πια μαζί μας...
όμως εμείς είμαστε εδώ, για να φροντίσουμε να είστε όλοι σας ασφαλείς.
Η Μίλα δε θα ήθελε να είμαι λυπημένη.
Και είμαι σίγουρη ότι οι γονείς σου θα ήθελαν να είσαι χαρούμενη.
Δεν ήμασταν ποτέ λυπημένοι.
Έλα εδώ.
Δεν ήξερα ότι θα κάναμε στάση στη Λυών.
Λογικά, μόνο για ένα λεπτό.
Είναι εδώ!
Ποιος;
Ο Μπάρμπι.
Όχι.
-Πρέπει να πηδήξω. - Όχι, όχι, όχι, όχι.
Λοιπόν. Πάρτε θέσεις για τραγούδι.
Αν με αναγνωρίσει, θα τους σκοτώσει όλους!
Δεν μπορούμε έτσι απλά να σ' αφήσουμε.
Εντάξει. Έλα, έλα, έλα, έλα...
Κλείδωσε την πόρτα. Κλείδωσε την πόρτα.
Πάμε όλοι το "Άβε Μαρία.''
Πού πάτε;
Πάμε πεζοπορία, στο Jonage.
Διαβατήρια, παρακαλώ.
Μάλιστα.
Αυτός είναι ο νεαρός μας σοπράνο, ο Τζόζεφ.
-Τι κάνεις; -Εγώ;
-Θες να γελάνε μαζί μας; -Ω, όχι.
Δε θα το έκανα ποτέ αυτό.
Παιδιά είναι. Εγώ είμαι ο δάσκαλός τους.
Σε τι θα τα ωφελήσει αν τους διδάσκω τον φόβο;
Έλα μαζί μου.
Είπα, έλα μαζί μου.
Άνοιξε τα πόδια σου.
Δείξε μου τις τσέπες σου.
Μόνο ένα κουτάλι έχω και λίγα χρήματα.
Τι είναι αυτό;
Ένα μουστάκι.
Κοροϊδεύεις τον Φύρερ;
'Οχι, όχι. Με όλο τον σεβασμό, Αξιωματικέ..
είναι μουστάκι ''Τσάρλι Τσάπλιν” αυτό.
Πιστεύω ότι είναι σημαντικό να βοηθάς τα παιδιά να γελούν...
μέσα σ' αυτόν τον πόλεμο.
Το κορίτσι...
πόσων χρονών είναι;
Είναι 14.
Πρέπει να τη βοηθήσεις να καλλιεργήσει τη φωνή της.
Είναι πολύ ξεχωριστή.
-Γι' αυτό είμαστε εμείς εδώ. -Να σε ρωτήσω κάτι...
Μάλιστα, κύριε.
Έχω μια κόρη.
Πώς νομίζεις...
ότι θα μπορούσα να την κάνω να ενδιαφερθεί για τις τέχνες;
Πόσων χρονών είναι;
Είναι μωρό ακόμα.
Δε μιλάω για το τι να κάνω άμεσα.
Αλλά ως στρατηγική, για να οικοδομήσει την προσωπικότητά της για το μέλλον.
Προσπαθήστε να μην της το επιβάλλετε.
Όσο περισσότερο το επιβάλλετε...
πιστεύω τόσο θα επαναστατεί ενάντια σ' αυτό.
Αφήστε την να ανακαλύψει το πάθος της.
Μην της γίνετε εμπόδιο...
και αν είναι δυνατόν ωθήστε την προς την αντίθετη κατεύθυνση.
Πείτε της ότι οι τέχνες είναι για τους αδύναμους...
και τότε αυτή θα θέλει να σας αποδείξει ότι κάνετε λάθος.
Πολύ ενδιαφέρον.
Ευχαριστώ.
Πήγαινε.
Τώρα;
Μαξ!
Ευχαριστώ, κύριε.
Είναι εντάξει. Είναι εντάξει, έλα εδώ.
Έλα εδώ.
Είναι εντάξει.
Πηγαίνετε αργά.
Αργά. Έλα εδώ, Τζέρι. Έλα εδώ.
Τι κάνεις;
Καλά είσαι;
-Άκουσα έναν θόρυβο και ανησύχησα. -Τι είδους θόρυβο;
Με συγχωρείς. Απλά...
Το μωρό κοιμάται.
Κλάους...
Κρατάς φυλακισμένους ιερείς;
Οι διεθνείς Εβραίοι ελέγχουν τον παγκόσμιο Τύπο...
τις παγκόσμιες τράπεζες, τις ΗΠΑ, τη Μεγάλη Βρετανία και τη Σοβιετική Ένωση.
Αυτές οι δυνάμεις χρηματοδοτούν τις επονομαζόμενες
''ομάδες αντίστασης'' σε όλη την Ευρώπη...
και η Λυών είναι η πρωτεύουσά τους.
Σε παρακαλώ, μη μου λες την επίσημη εκδοχή...
Δε θέλω ποτέ να μάθει το παιδί μας ότι ο πατέρας της καταδίωκε έναν ιερέα.
Ο σύζυγός σου είναι η ανώτερη Αρχή σε όλη την Νότια Γαλλία...
Θέλω να μάθω τι συμβαίνει εδώ!
και κανένας άλλος Αξιωματικός, στην ηλικία του,
στο Ράιχ, δεν είναι επικεφαλής περισσότερων στρατιωτών!
Δεν έφτασα εδώ, επειδή ήμουν καλός με τους εχθρούς μου...
Αν θέλεις να έχεις εμένα και το παιδί μας, εδώ, μαζί σου...
θέλω να καταλάβεις τι κάνεις εδώ.
Ό,τι κάνω το κάνω για μας για το μέλλον το δικό μας και της κόρης μας!
Όσο πιο γρήγορα σπάσουμε την Αντίσταση...
Μα εγώ θέλω να μπορώ να σε εμπιστεύομαι!
Σου το υπόσχομαι...
Υπολοχαγέ;
Τα παιδιά, στο τρένο... Ο παπάς είπε ότι ήταν Εβραίοι.
Και ότι πηγαίνουν στις Άλπεις, για να περάσουν στην Ελβετία.
Έχε έτοιμη μια διμοιρία, σε 5 λεπτά.
Μάλιστα, Υπολοχαγέ.
Καλά είμαι.
Συγγνώμη.
Έλα εδώ.
Σ' ευχαριστώ.
Ευχαριστώ. Συγγνωμή.
Ευχαριστώ.
Ας κάνουμε ένα διάλειμμα, εκεί πέρα.
Εντάξει;
Ευχαριστώ.
Είσαι απίστευτος.
Χάρη σε σένα...
Τι σημαίνει αυτό;
Όταν γνωριστήκαμε, ενδιαφερόσουν μόνο για τον εαυτό σου.
Ακόμα ενδιαφέρομαι μόνο για τον εαυτό μου...
Σβήσ' τη.
Εντάξει. Όλοι στα δέντρα.
Αφήστε τις τσάντες!
Πάμε.
Ελάτε, πάμε!
Πάμε, ελάτε!
Πάμε, πάμε!
Όχι!
-Είσαι καλά; -Γρήγορα!
Ελάτε, γρήγορα!
Πάμε, πάνω στα δέντρα!
Γρήγορα! Πάνω!
Εντάξει. Κοιτάξτε με.
Κοιτάξτε με!
Τα μάτια πάνω στον Μαρσέλ! Στον Μαρσέλ!
Μην κοιτάτε κάτω.
Αλτ!
Στην κορυφογραμμή!
Πάμε!
Σταματήστε, σταματήστε!
-Αυτή είναι η κορυφογραμμή; -Το ελπίζω.
Παιδιά!
Πηδήξτε!
Πηδήξτε πηδήξτε!
Πάμε!
Πηδήξτε!
-Δεν μπορώ, δεν μπορώ! -Πρέπει! Πήδα!
Έμμα!
Πήδα, πήδα!
Έμμα...
Έμμα;
Ω, ω, πρόσεξε!
Φέρ' την εδώ.
Είναι όλα τα παιδιά εδώ;
-Ναι. -Φέρ' τα πάνω!
Μπορούν να τη δουν.
Έμμα!
Πού είναι η Έμμα;
Εκεί, εκεί!
Έμμα!
Κάθισε εδώ.
Έμμα, Έμμα, Έμμα!
Έμμα!
Μ' ακούς; Ο Μαρσέλ είμαι.
Μ' ακούς;
Έμμα, άκουσέ με. Είναι εντάξει. Είσαι καλά;
Τα παιδιά είναι όλα εδώ. Είναι εντάξει.
Σε παρακαλώ, Έμμα, σε παρακαλώ, μίλα μου...
Μ' ακούς; Μ' ακούς;
Έμμα;
Έμμα, μίλησέ μου!
Έμμα!
Χρειάζεσαι βοήθεια;
Βοήθεια;
Πού... Πού βρισκόμαστε;
Στις Άλπεις.
Ναι, ναι, αλλά... σε ποια χώρα;
Κάνατε όλο τον δρόμο απ' τη Γαλλία;
Γαλ...
Ελβετία;
Ναι, εδώ είστε.
Τα καταφέραμε!
Κοίτα αυτό!
Πάμε, πάμε!
Διακινδύνεψε τη ζωή του, πολλές φορές, διασχίζοντας τις Άλπεις...
για να οδηγήσει τα ορφανά σε ασφαλές μέρος.
Είναι προσωπικά άμεσα υπεύθυνος...
για τη σωτηρία εκατοντάδων παιδιών.
Και έμμεσα υπεύθυνος για τη σωτήρια χιλιάδων.
Είναι τώρα ένας απ' τους Αξιωματικούς-σύνδεσμούς μας.
Όμως είναι, επίσης, και ηθοποιός...
και σε λίγο θα δείτε...
την πρώτη του επίσημη δημόσια παράσταση.
Στρατιώτες, να θυμάστε το όνομά του...
επειδή εκείνος δε θα σας ξεχάσει ποτέ...
Ο Μαρσέλ Μαρσό!