"ΤΟ ΔΡΑΜΑ ΜΙΑΣ ΑΜΑΡΤΩΛΗΣ"
ΤΟ ΟΧΥΡΟ ΣΑΜΤΕΡ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΒΟΜΒΑΡΔΙΣΜΟ.
ΝΥΦΕΣ ΤΟΥ ΙΟΥΝΙΟΥ
Την 1η του Ιουνίου θα πραγματοποιηθεί ο κοσμικός γάμος...
του κυρίου Τζέιμς Ράλστον και της γοητευτικής δεσποινίδας Ντίλια Λόβελ,
μεγαλύτερης εγγονής της κυρίας Χενριέτα Λόβελ.
Το μυστήριο θα τελεστεί στην "Οικία Ράλστον."
Εδώ είμαι, δεσποινίς.
Ω, λυπάμαι, δεσποινίς.
Δεν πειράζει, Ντόρα. Έγινε κατά λάθος.
Δε φαίνεστε καθόλου νευρική, δις Ντίλια.
Νευρική;
Όχι, δεν νομίζω ότι είμαι.
Μακάρι να μην ήμουν ούτε εγώ. Έτσι δε θα ήμουν τόσο αδέξια και αργή.
Θα νόμιζε κανείς ότι παντρεύομαι εγώ, τα χέρια μου τρέμουν τόσο πολύ.
- Με το πάσο σου, Ντόρα. - Ορίστε. Αυτό είναι. Έτσι.
Ανέκαθεν αντιμετωπίζατε τα πράγματα με ψυχραιμία.
Αν ήμουν στη θέση σας εγώ...
Δεν είστε ούτε προληπτική, έτσι δεν είναι δεσποινίς;
Προληπτική; Όχι ιδιαίτερα. Γιατί;
Γιατί χρειάζεστε κάτι δανεικό και κάτι μπλε.
Όντως.
Κάτι παλιό και κάτι καινούργιο.
Λοιπόν, η δαντέλα μου είναι παλιά και όλα τα υπόλοιπα καινούργια.
Αλλά δεν έχω τίποτα δανεικό και τίποτα μπλε.
Ω, Ντόρα, τι μπορούμε να βρούμε;
Θα ηρεμούσα δεσποινίς, αν είχατε κάτι...
Τότε εσύ πρέπει να μου δανείσεις κάτι.
Αλλά ποιο από τα ρούχα μου θα μπορούσατε να φορέσετε;
Θα πρέπει να είναι κάτι που δε θα δει κανείς.
Δάνεισέ μου μια καλτσοδέτα.
- Μια κάλτσο...; - Μια καλτσοδέτα.
Πολύ καλά δεσποινίς, αλλά σας παρακαλώ να κοιτάξετε από την άλλη μεριά.
Δε σε βλέπω, Ντόρα.
- Ντίλια, τι ωραία μέρα για γάμο. - Κάτι δανεικό.
Θα το κάνω εγώ, δεσποινίς.
Είμαι τόσο ενθουσιασμένη ώστε να θέλω να γελάσω και να κλάψω ταυτόχρονα.
Κι εγώ αισθάνομαι έτσι από το πρωί, δις Σάρλοτ.
- Μακάρι να ήμουν εγώ. - Θα έρθει και η σειρά σου.
Δε θέλω να γελάσω ή να κλάψω. Απλά αισθάνομαι τόσο ευτυχισμένη.
Σάρλοτ.
Σάρλοτ. Σάρλοτ!
Είναι όμορφο, έτσι δεν είναι;
- Σάρλοτ! - Ναι, γιαγιάκα.
Έρχομαι.
- Σάρλοτ. - Έρχομαι. Έρχομαι.
- Τσαρλς, τι είναι αυτό; Τηλεγράφημα; - Ναι, για τη δεσποινίδα Ντίλια.
- Ω, ναι. - Σάρλοτ.
- Ναι, γιαγιάκα - Να περπατάς σαν κυρία.
Μάλιστα, κυρία.
- Καλημέρα, γιατρέ Λάνσκελ. - Καλημέρα, Σάρλοτ.
Γιαγιά.
- Γιαγιά. - Λέει ότι δεν έχω καθόλου δύναμη.
Θα σας δείξω σε όλους.
Είσαι άτακτη, γιαγιάκα. Έτσι δεν είναι γιατρέ, Λάνσκελ;
Όχι, δεν είναι. Θέλει να πάει στον γάμο. Και γιατί να μην πάει;
Όχι απλά: "θέλω να πάω." Θα πάω!
Διέθεσα όλες μου τις οικονομίες για να ντύσω αυτά τα κορίτσια και κοίτα τα.
Ήρθε ένα υπέροχο πρωινό του Ιουνίου που η μικρή μου Ντίλια παντρεύεται...
και που αυτός ο καταραμένος γιατρός μου λέει ότι δεν μπορώ να πάω.
Δεν μπορεί να έρθει γιατρέ Λάνσκελ;
- Και βέβαια μπορεί αν... - Αν τι;
Αν θέλεις να πάρεις τη ζωή σου στα χέρια σου.
Θα πάρω εσένα στα χέρια μου.
Καλή μου γιαγιάκα. Άφησε τα ξεσπάσματα.
Έχει υψηλό σφυγμό.
Δε θέλω να σκέφτομαι τι θα μπορούσε να της συμβεί αν πάει στο γάμο.
Ανοησίες.
Θα σου πω όλες τις λεπτομέρειες όταν επιστρέψω.
Θα σου τραγουδήσω μέχρι και το γαμήλιο εμβατήριο.
Δεν είμαι μωρό.
Και θα σου διηγηθώ με πόση συγκίνηση η νύφη είπε: "Δέχομαι."
- Και θα... - Τώρα άστα αυτά και σήκω.
Άσε με να σε δω.
Πολύ όμορφη. Πολύ, πολύ όμορφη.
Σας ευχαριστώ, γιατρέ.
Όταν ένα κορίτσι πηγαίνει σε γάμο, πρέπει να είναι χάρμα οφθαλμών, έτσι;
Έτσι ακριβώς.
Οι νεαροί θα την κοιτάξουν. Έτσι έκαναν παλιά.
Θα ακούγεται μουσική και γαμήλιες σκέψεις θα πλανώνται στον αέρα.
Είμαι σαφής, Σάρλοτ;
Ω, γλυκιά μου, γιαγιάκα.
Πάλι μηχανορραφείς;
Και βέβαια.
Φυσικά, ο Τζο Ράλστον, ο αδελφός του γαμπρού θα είναι εκεί.
Φυσικά.
Και παρά το γεγονός ότι είσαι εγγονή μου,
είσαι ένα όμορφο πλασματάκι. Έτσι δεν είναι;
Εσένα ρωτάω, παλιοτσαρλατάνε.
Ναι, Χενριέτα, έτσι είναι.
Σάρλοτ. Σάρλοτ.
Συγχώρεσέ με, γιαγιάκα. Με θέλει η Ντίλια.
Πες της να βιαστεί, ειδάλλως ο γάμος θα τελειώσει πριν πάει εκεί.
Θα της το πω.
Έχεις ξαναδεί τέτοια κορίτσια;
Διάβασέ το.
Ντόρα, συγχώρεσέ μας ένα λεπτό, παρακαλώ και κλείσε την πόρτα.
''Αγάπη μου φτάνω με το τρένο των 10:30.
Έρχομαι απευθείας σε σένα. Δεν μπορώ να περιμένω.
Σ' αγαπώ. Κλεμ Σπέντερ.''
-Ο Κλεμ; -Ναι.
- Και δεν ξέρει! - Και βέβαια όχι. Πώς θα μπορούσε;
Τι ώρα είναι;
Δε θα μπορούσα να τον δω, έτσι δεν είναι;
Και βέβαια όχι.
Αλλά κάποιος πρέπει να τον δει.
Κακόμοιρε Κλεμ.
Πώς μπορείς να λες ''κακόμοιρε Κλεμ'' μ' αυτόν τον τρόπο;
- Τον περίμενα δυο χρόνια. - Ντίλια, δεν πρέπει να χάνουμε χρόνο.
Θα πρέπει να στείλουμε αγγελιοφόρο στον σταθμό. Θα του γράψω μήνυμα.
Τα χέρια μου τρέμουν. Θα πρέπει να το γράψεις εσύ για μένα.
Όχι.
Όχι, δεν πρόκειται να γράψω μήνυμα.
Πηγαίνω.
- Στο σταθμό; - Ναι.
- Μα, Σάρλοτ, δεν μπορείς. - Αλλά θα πάω.
Δεν μπορείς να φύγεις τόσο απλά.
Να πας στην πόλη στον σταθμό.
Ο Κλεμ μπορεί να είναι μεθυσμένος όταν φτάσεις εκεί.
Δεν ξέρεις τι μπορεί να κάνει.
Σάρλοτ, ξέρεις πώς είναι ο Κλεμ Σπέντερ.
Ναι, τον ξέρω. Και γι' αυτό πηγαίνω.
Μα, Σάρλοτ!
- Ποιος είναι; - Ο γιατρός Λάνσκελ, περιμένει.
Πες του ότι κατεβαίνω αμέσως.
Ντίλια.
Ντίλια, πήγαινε γρήγορα. Πρέπει να βιαστώ.
Πώς θα το εξηγήσεις στον Κλεμ; Τι μπορείς να του πεις;
Δεν υπάρχει τίποτα να πω, αλλά θα σκεφτώ κάτι.
- Σ' ευχαριστώ, Σάρλοτ. Σάρλοτ. - Ναι;
Ζήτα του, για χατήρι μου, να συμπεριφερθεί σαν κύριος.
Θα το κάνει. Το ξέρω.
Εμπρός, μαρς.
Λόχος...
...αλτ.
Δεξιά.
Στρίψατε επ' αριστερά.
Αλτ.
Ντίλια.
Νόμιζα ότι ήσουν η Ντίλια, αλλά είσαι η Σάρλοτ.
Ναι.
Ναι είμαι η Σάρλοτ. Θα σε μπέρδεψε η κάπα. Είναι της Ντίλια.
- Πού είναι η Ντίλια; - Είναι...
- Δεν είναι εδώ; - Όχι.
- Γιατί; Συνέβη κάτι; - Ναι, αυτή...
- Τι; Τι; - Αυτή...
Αυτή τι;
Παντρεύεται.
- Θα αστειεύεσαι. - Δεν αστειεύομαι.
Παντρεύεται σήμερα τον Τζιμ Ράλστον, σε λιγότερο από μιαν ώρα.
Η Ντίλια; Με τον Τζιμ Ράλστον;
Δεν το πιστεύω.
Μου ζήτησε να έρθω να σε συναντήσω για να σου το πω.
Δεν ήθελε να το μάθεις από κανέναν άλλον.
Είπε:
''Εξήγησέ το στον Κλεμ και ζήτησέ του, για χατήρι μου...
να συμπεριφερθεί σαν κύριος.''
Και θα το κάνεις, έτσι δεν είναι;
Λυπάμαι, Κλεμ.
Ξέρω πώς αισθάνεσαι. Αλήθεια το ξέρω.
Η μικρή μου Ντίλια και ο Τζιμ Ράλστον.
Παντρεύονται σήμερα.
Και μου ζητά να συμπεριφερθώ σαν κύριος.
Περίμενε δυο χρόνια. Ο γάμος είναι καθήκον μιας γυναίκας.
Να παντρευτεί τον άνδρα στον οποίον το υποσχέθηκε.
Και το υποσχέθηκε σε μένα.
Σάρλοτ, δε θα είχα επιστρέψει...
Σε ποια εκκλησία; Πού; Πού παντρεύονται;
Όχι, αυτό είναι που φοβάται η Ντίλια. Είσαι παρορμητικός και το ξέρεις.
- Θα έχεις μπλεξίματα. - Το ξέρω.
Δεν μπορείς να φεύγεις όποτε σου καπνίσει...
και να έχεις την απαίτηση από την Ντίλια να σε περιμένει αιώνια.
Σαν κύριος; Θα συμπεριφερθώ σαν κύριος.
- Θα της σπάσω τον λαιμό. - Κλεμ.
Παντρεύεται τον Ράλστον. Θα τον αρχίσω στις κλωτσιές.
- Όχι. - Θα το κάνω. Θα τον αναγκάσω...
...να καταπιεί με το ζόρι όλη τη γαμήλια τούρτα.
Κλεμ.
Να ο γαμπρός. Συγχαρητήρια, Τζιμ Ράλστον.
Σας ευχαριστώ, επίσκοπε. Χαίρομαι που σας βλέπω.
Αυτό είναι σαμπάνια;
- Είναι δροσερή. - Καλή ιδέα.
Ξέρετε πρόκειται να κάνω... Στα μάτια μου είστε ακόμη παιδιά.
- Σαμπάνια, Λότον. - Πρόκειται να κάνω πρόποση.
Τζιμ Ράλστον και Τζο Ράλστον, μια πρόποση.
- Να πιούμε στο όνομα της νύφης; - Στη Ντίλια.
Και σε σένα αδελφέ μου, στο γαμπρό και στη νύφη.
Σ' ευχαριστώ, Τζο.
- Γεια σου, Σάρλοτ. - Γεια.
Σάρλοτ, περίμενε ένα λεπτό.
- Πρέπει να δω την Ντίλια. - Το ξέρω. Είσαι πολύ όμορφη.
- Ευχαριστώ. - Περίμενε. Θέλω να σου μιλήσω.
Δεν μπορώ. Πρέπει να δω την Ντίλια. Συγχώρεσέ με.
Σ' ευχαριστώ, Ντόρα. Ντίλια.
- Τον είδες; - Ναι.
Τι είπε;
Είναι κάτω, στην πλαϊνή πόρτα. Θέλει να σε δει.
Αλλά δεν μπορώ. Το ξέρεις ότι δεν μπορώ.
Είναι πολύ πληγωμένος, Ντίλια.
Δεν ήθελα να τον πληγώσω.
Δεν μπορώ να καταλάβω πώς θα μπορούσε κανείς...
να πληγώσει τον κακόμοιρο τον Κλεμ.
Σταμάτα.
- Δεν ήξερα ότι σε ενδιέφερε τόσο πολύ. - Ήξερες ότι τον αγαπούσα.
Ήξερα ότι έτσι του είπες.
Πρέπει να κατέβω σε λίγα λεπτά. Δε θα έπρεπε να είμαι κλαμένη.
Δεν πρόκειται να κλάψεις αν επαναλάβεις ξανά και ξανά στον εαυτό σου:
"Παντρεύομαι έναν Ράλστον. Παντρεύομαι έναν Ράλστον."
Ναι, παντρεύομαι έναν Ράλστον και χαίρομαι γι' αυτό.
- Δε σε ζηλεύω. - Δε θέλω να με ζηλεύεις.
Αλλά μην αντιτίθεσαι στον γάμο μου με τον Τζιμ.
Αλλά μου αρέσει ο Τζιμ και φαινόταν ανώφελο να περιμένω τον Κλεμ.
Καμιά γυναίκα δεν μπορεί να περιμένει για πάντα.
Ήθελα σπίτι και παιδιά.
Δεν θα άντεχα να παραμείνω γεροντοκόρη.
Η αναμονή είναι γλυκιά.
Έτσι νομίζεις αλλά δεν ξέρεις.
Δεσποινίς Ντίλια.
- Δεσποινίς Ντίλια. - Τι είναι, Ντόρα
Είναι ο κύριος Σπέντερ. Μπήκε από την πίσω πόρτα.
- Είναι έξω και θέλει να σας μιλήσει. - Αλλά δεν μπορώ. Πήγαινε εσύ.
Επιμένει. Θα σας μιλήσει ακόμη και στο βωμό αν χρειαστεί.
Μπορώ να περάσω;
Να με συγχωρείς.
- Αλλά έψαχνα κάποιαν που ήξερα κάποτε. - Κλεμ, δε θα 'πρεπε να είσαι εδώ.
- Σε είδε κανείς; - Όχι.
Προσποιήθηκα ότι είμαι φίλος της οικογένειας.
Και σαν επιπλέον προφύλαξη, ανέβηκα από τις πίσω σκάλες.
- Θα μας αφήσεις μόνους μας, Σάρλοτ; - Και βέβαια.
- Όχι μη φύγεις. - Να πώς άλλαξαν τα πράγματα λοιπόν.
Παλιότερα πασχίζαμε να ξεφορτωθούμε τη Σάρλοτ και να μείνουμε μόνοι μας.
- Έχω να κάνω κάποια πράγματα. - Και βέβαια.
Η Ντίλια δε φοβάται να μείνει μόνη της μαζί μου.
Ή μήπως φοβάσαι να μείνεις μόνη σου μαζί μου;
Δεν ήθελα να μετανιώσεις αργότερα ότι δεν με είδες.
- Ντίλια... - Σε είδε η Σάρλοτ.
- Σου το είπε. - Ναι.
Θα ήταν πιο διακριτικό αν δεν είχες έρθει.
Ήμουν περίεργος. Ήθελα να δω αν είσαι τόσο όμορφη όσο το κορίτσι...
που βρισκόταν στο μυαλό μου τα τελευταία δυο χρόνια.
Λοιπόν, δεν είσαι. Αλλά δεν φταις εσύ.
Δε θα μπορούσε να υπάρχει άλλο άτομο στη γη...
που να είναι πιο όμορφο, πιο πιστό και πιο σταθερό.
- Δεν έφυγα εγώ, αλλά εσύ. - Σωστά.
Επρόκειτο να παντρευτούμε. Η οικογένειά μου και οι φίλοι μου ήταν ενήμεροι.
Θα έπρεπε να ξέρεις ότι κάτι τέτοιο θα με ταπείνωνε.
Ήξερες ότι ήθελα να πετύχω για τον εαυτό μου και για σένα.
Ήθελα να κρατήσω την υπόσχεση και να ταχτοποιηθώ.
- Και την κράτησες, Κλεμ; - Όχι.
Παρέμεινα αυτός που ήμουν και θα είμαι για πάντα.
Δεν ήθελα να σε πληγώσω, Κλεμ.
Πλήγωσες περισσότερο τον εαυτό σου, παρά εμένα.
Κι αυτό είναι κρίμα.
Καημένη Ντίλια. Καταδικασμένη σε μια ζωή κομψής πλήξης.
Δεν είμαι. Αγαπώ τον Τζιμ.
Ναι. Το φαντάζομαι αυτό.
Όπως μπορώ να φανταστώ κάποιον που κυριεύεται από πάθος...
για την Εθνική Τράπεζα.
Δεν είναι για τα χρήματα. Μη βγάζεις τέτοια συμπεράσματα.
Σε πιστεύω. Το πρόβλημά σου, Ντίλια, είναι ότι είσαι συμβατική.
Θέλεις μόνο ό,τι είναι καλό να έχει κανείς.
Θέλω μόνο όλα όσα δικαιούται μια γυναίκα:
Ένα σπίτι, μια οικογένεια και πίστη...
και ασφάλεια από τον σύζυγό μου.
Τι άλλο μπορεί να έχει μια γυναίκα;
Πώς μπορείς να με ρωτάς κάτι τέτοιο;
Δεν ξέρεις τι θα μπορούσε να υπάρχει για μένα και για σένα;
Ίσως λίγη φτώχεια, αλλά και ενθουσιασμός και περιπέτεια για εμάς.
Θα επιθυμούμε ο ένας τον άλλον για μια ολόκληρη ζωή.
Απελπισμένα κι ανελέητα.
Θα σε πάρω στην αγκαλιά μου και θα σε κατεβάσω από την πίσω σκάλα...
Είναι πολύ αργά. Έχω πάρει την απόφασή μου. Παντρεύομαι τον Τζιμ Ράλστον.
Αυτό είναι το μόνο που θα πω.
Φύγε σε παρακαλώ.
Εντάξει.
Παντρέψου τον καλό σου τον κύριο Ράλστον.
Και κάποια μέρα όταν θα έχεις βαρεθεί...
και δε θα 'χεις τίποτα καλύτερο να κάνεις,
σκέψου όλα όσα μας έκανες να χάσουμε.
Ήρθα να σε συνοδεύσω κάτω. Γεια σου, Σπέντερ.
- Πώς είσαι; - Ο Κλεμ ήρθε να μου ευχηθεί.
- Ναι, φυσικά. - Επί τη ευκαιρία. Παραλίγο να το ξεχάσω.
Σου έφερα αυτό.
Είναι αστείο.
Όταν το αγόρασα, νόμιζα ότι επρόκειτο για δώρο αρραβώνων.
- Αντίο, Ντίλια. Να είσαι ευτυχισμένη. - Σ' ευχαριστώ.
- Αντίο, κύριε. - Αντίο.
Γιατρέ Λάνσκελ. Είναι κάτι μπλε.
Έλα, αγαπητή μου.
Κλεμ.
Ανησυχούσα για σας, δεσποινίς Σάρλοτ.
Η γιαγιά σας ξύπνησε δυο φορές, ρωτώντας αν γυρίσατε.
Της είπα ψέματα. Της είπα ότι γυρίσατε.
- Καλησπέρα. - Καλησπέρα.
Πήγαινε για ύπνο τώρα, Ντόρα. Θ' ανέβω κι εγώ.
Δεσποινίς Σάρλοτ.
Αντίο, Σάρλοτ.
Τι συμβαίνει;
Ω, μικρή Σάρλοτ.
Εγώ θα έπρεπε να ξεσπάσω σε λυγμούς, αλλά δεν το κάνω.
Τι θα γινόταν αν επέστρεφες σπίτι έχοντας διαπιστώσει...
ότι δεν υπάρχει τίποτα; Κανένας λόγος για να ζεις;
Γι' αυτό ανησυχώ για σένα τόσο πολύ, Κλεμ.
Σε παρακαλώ, να μην ανησυχείς για μένα.
Είμαι καλά.
Θα φύγω αμέσως.
- Για τον πόλεμο; - Υπάρχει τίποτα άλλο να κάνω;
Ο πόλεμος σε κάνει να ξεχνάς... αρκετά γρήγορα ορισμένες φορές.
- Αν μπορούσα να κάνω οτιδήποτε... - Έκανες ήδη.
Ήσουν γλυκιά.
Η γλυκιά μικρή Σάρλοτ.
Η όμορφη μικρή Σάρλοτ.
Δεν καταλαβαίνεις ότι οτιδήποτε κι αν σου συμβεί έχει μεγάλη σημασία για μένα;
Δεν πρέπει να το λες αυτό.
Δεν πρέπει.
Αλλά το είπα.
Αλλά δεν το αξίζω, Σάρλοτ.
Ναι, το αξίζεις. Νομίζω ότι το αξίζεις.
Να μη γελάσεις μαζί μου.
Πώς θα μπορούσα να γελάσω...
όταν κάποιος είναι τόσο ευγενικός και ειλικρινής μαζί μου;
Σάρλοτ.
Τι τρέχει; Τι κάνεις εδώ;
Φεύγει ο Κλεμ.
Ο Κλεμ;
Ναι, σε μερικά λεπτά.
Και δεν μπορώ να τον βρω.
Εκεί είναι.
Ώρα να φορτώσουμε, στρατηγέ.
- Κλεμ. - Σάρλοτ. Έφερες και την Ντίλια μαζί σου.
- Γεια σου, Κλεμ. - Γεια.
- Χαίρομαι που σε βλέπω πριν φύγω. - Καλή τύχη.
Επίσης και σε σένα, Ντίλια. Ευχαριστώ.
Ο Ράλστον μετέτρεψε τα εργοστάσιά του σε αποθήκες πυρομαχικών.
Φρόντισε να μας στείλει πολλά. Θα τα χρειαστούμε.
Θα του το πω, λοχαγέ.
Θα χρησιμοποιήσω όσο περισσότερα μπορώ.
Και θα θυμάμαι ότι κάθε ντουφεκιά θα σας κάνει πλουσιότερους.
- Σ' ευχαριστώ, Κλεμ. - Αντίο, Ντίλια.
Αντίο.
Εμπρός, λόχος.
Παρουσιαστείτε γρήγορα.
Να επιστρέψεις, Κλεμ.
Θα προσπαθήσω.
Θα προσπαθήσω στ' αλήθεια.
- Σε παρακαλώ, Κλεμ. - Επιβιβαστείτε όλοι.
Το τραίνο κινείται.
Έμειναν ανείπωτα τόσα πολλά. Αντίο.
Αντίο.
ΛΟΧΑΓΟΣ ΚΛΕΜ ΣΠΕΝΤΕΡ, 44ΟΣ ΛΟΧΟΣ.
Χωρίς φθόνο εναντίον κανενός,
με συμπόνοια για όλους, με σταθερότητα στο σωστό, όπως μάς το δείχνει ο Θεός,
ας προσπαθήσουμε να ολοκληρώσουμε ό,τι αρχίσαμε, να επουλώσουμε τις πληγές μας,
να ενδιαφερθούμε για όποιον υπέφερε στη μάχη, για τη χήρα και το ορφανό της,
να κάνουμε ό,τι μπορεί να επιφέρει μια δίκαιη και διαρκής ειρήνη. ΑΒΡΑΑΜ ΛΙΝΚΟΛΝ
ΠΑΙΔΙΚΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΟΡΦΑΝΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ: ΣΑΡΛΟΤ ΛΟΒΕΛ
Νομίζω ότι θα μπορούσαμε να την ταΐσουμε λιγάκι, έτσι;
Δεν είναι γλυκιά;
Ντόρα, ανησυχώ για την Τίνα.
Απλά έπαιξε πολύ και τώρα είναι κουρασμένη και ζεστή.
- Ποια είναι τα πρώτα συμπτώματα; - Καμιά φορά γίνονται μπλε.
- Ντόρα, μη μου λες τέτοια πράγματα. - Λοιπόν;
Να ο γιατρός.
Νάτα.
- Γεια σε όλους σας. - Ήρθατε.
Εσύ ανησυχείς συνεχώς.
Η Τίνα είναι πιο αδύναμη από τ' άλλα και φοβήθηκα ότι είναι άρρωστη.
Και πού είναι η ανάπηρη, μικρή αγχωτική;
Την κράτησα μακριά από τα άλλα.
- Νόμιζα ότι είχε πυρετό. - Λοιπόν, λοιπόν.
Γεια σου, γλυκιά μου.
Γεια.
Πώς φαίνεται;
Είναι όμορφη εξωτερικά.
Καταλαβαίνετε τι εννοώ.
Άνοιξε το στόμα σου, γλυκιά μου και πες "α".
Άνοιξε το στόμα σου πλατιά. Έτσι ακριβώς.
Πόσα παιδιά έχεις τώρα εδώ;
Περίπου 22.
- Και συνεχίζουν να έρχονται; - Ναι. Δυο ακόμη σήμερα.
Δεν μπορώ να τους το αρνηθώ. Η βοήθειά σας είναι μεγάλη.
Αλλά κάνεις εξαιρετική δουλειά εδώ.
Αν είχαμε περισσότερα μέρη απομόνωσης σαν κι αυτό,
θα μπορούσαμε να κρατήσουμε την επιδημία υπό έλεγχο.
Δεν έχει σημασία. Είναι άρρωστη;
Νομίζω ότι θα έπρεπε να της γράψω...
...μια καραμέλα γλυκόριζας.
Είναι ό,τι καλύτερο για έναν αθώο πονόλαιμο.
Αυτό είναι όλο;
- Ορίστε. - Ορίστε, Τίνα.
Ας δούμε μήπως βρούμε πραγματικούς αρρώστους.
- Τρέχα. Παίξε με τις κούκλες σου, Τίνα. - Πήγαινε.
Η Τίνα είναι περδίκι, γι' αυτό να μην ανησυχείς.
Είμαι τόσο ανακουφισμένη.
Λοιπόν, κοίτα ποια ήρθε.
Είναι η Ντίλια.
- Γεια σου, Ντίλια. - Γεια σου, αγαπητή μου Σάρλοτ.
Παιδιά, παιδιά, δεν πρέπει.
- Άστα να παίξουν. - Τ' άλογα θα τα κλωτσήσουν.
- Θα τα προσέχεις, έτσι; - Ναι, κυρία.
Πέρασε.
Θεέ μου, τι έκανες με αυτό το μέρος.
- Πώς είστε γιατρέ Λάνσκελ; - Πολύ καλά, ευχαριστώ.
Βίνσεντ, Βίνσεντ.
Δεν είναι αυτή ειδική περίσταση;
- Το ότι ήρθα να δω την ξαδέλφη μου; - Εδώ;
- Νομίζω ότι είναι η πρώτη σου επίσκεψη. - Ο Τζιμ δε με άφηνε να έρθω.
Ξέρετε πόσο φοβόταν μην κολλήσουν κάτι τα παιδιά μας.
- Αυτό δε σημαίνει ότι δεν ενδιαφερόμουν. - Ναι, Ντίλια.
Όσο εσείς οι δυο θα μιλάτε, εγώ θα εξετάσω αυτά τα διαβολάκια...
και θα δω μήπως ανακαλύψω κανένα από εκείνα τα σκουλήκια...
στα οποία αναφέρονται οι γιατροί.
Αν βρω κανένα, Ντίλια, θα σε αφήσω να το πας σπίτι στον Τζιμ.
Σάρλοτ, ήρθα να σου μιλήσω.
Θα προτιμούσα να μην είχες έρθει.
Εντάξει, ας πάμε εκεί.
Δεν το πιστεύω.
Σάρλοτ, τι έκανες σ' αυτό το μέρος;
- Σου αρέσει; - Ναι.
Κάθισε, Ντίλια.
Σάρλοτ.
Πλησιάζει η Τρίτη κι εγώ ανησυχώ.
Ο Τζο σου ξαναμίλησε, έτσι;
- Σχετικά με τα παιδιά; - Ναι.
- Για να τα αφήσεις μετά το γάμο; - Ναι.
Το ξέρεις, Σάρλοτ, ότι έχεις αλλάξει;
Αφότου πήγες δυτικά για την ασθένειά σου εκείνη την φορά.
Αφότου επέστρεψες.
Δεν το παρατήρησες κι η ίδια;
Άλλαξα;
Δε σε καταλαβαίνω.
Πάρε, για παράδειγμα, το πάθος σου να το παίζεις μητέρα των ορφανών.
- Υπάρχουν ασθένειες... - Τα παιδιά χρειάζονται απομόνωση.
Δεν είχαν που αλλού να πάνε. Είχα στάβλους και δεν είχα τίποτα να κάνω.
Αλλά θα έχεις αφού παντρευτείς.
Τι εννοείς όταν λες ότι άλλαξα;
Λοιπόν, έγινες... Έγινες δύσθυμη και απόμακρη.
Φαίνεσαι κλεισμένη στον εαυτό σου κατά κάποιο τρόπο.
Σάρλοτ, ο Τζο και ο Τζιμ συζητούσαν για σένα χθες βράδυ στο δείπνο...
και ένιωσα ότι...
Λοιπόν, παρά το γεγονός ότι ο Τζο σε αγαπάει, έχει πληγωθεί.
Και είναι λίγο ενοχλημένος για την αδιαφορία σου προς τις επιθυμίες του.
Στην τελική, Σάρλοτ, θα γίνει σύζυγός σου.
Το έχω ξανακούσει αυτό.
Δε θα παρατήσω τον παιδικό σταθμό.
Ο Τζο θα έρθει να σε δει το απόγευμα.
Εγώ ήρθα απλά για να σε ρωτήσω.
Σάρλοτ, να σε ικετεύσω αν χρειαστεί.
Θα με αφήσεις να το χειριστώ αυτό με τον τρόπο μου, Ντίλια;
Δε γνωρίζεις τους Ράλστον όπως εγώ. Δε λένε πολλά, αλλά...
Πιστεύω ότι ο Τζο είναι διαφορετικός. Γι' αυτό τον παντρεύομαι.
Λοιπόν, δεν μπορώ... Δε θα διαπληκτιστώ μαζί σου.
Αλλά θα ήμουν πολύ πιο χαρούμενη... Όλοι θα ήμασταν αν...
Αν τι;
Ο γάμος σου σημαίνει τόσα πολλά για μένα και τον Τζιμ.
Το ξέρεις αυτό, έτσι;
Ναι.
Έλα. Πιες ένα φλιτζάνι τσάι, κυρία σοβαρή.
Έχεις δυο πολύ γλυκά παιδιά για να φροντίζεις.
Γιατί δε μου αφήνεις να φροντίσω τον εαυτό μου;
Ξέρεις, Ντίλια, θα σου άρεσε να διοικείς τον κόσμο, έτσι δεν είναι;
Θα μου άρεσε να διοικώ εσένα μέχρι και την Τρίτη.
Κι αν εγώ είμαι η κυρία σοβαρή, εσύ είσαι η κυρία πεισματάρα.
- Τι...; - Κοίτα.
Από πού ξεφύτρωσες εσύ; Ποια είσαι εσύ;
Είναι απλά ένα από τα παιδιά.
Συνήθως είναι πολύ ντροπαλή.
Σου αρέσει η αλυσίδα μου;
Αρέσει και στο κοριτσάκι μου.
Έχω ένα κοριτσάκι στο σπίτι. Έχετε ακριβώς το ίδιο ύψος.
Και έχω κι ένα αγοράκι.
- Πώς σε λένε; - Λέγεται Τίνα.
- Και το άλλο σου όνομα; - Κλεμεντίνα.
Κλεμεντίνα.
- Αλλά ποιο είναι το επίθετό σου; - Δεν καταλαβαίνει.
Μα δεν ξέρεις το όνομα των γονιών σου;
Δεν έχει γονείς.
Έλα, γλυκιά μου. Πήγαινε να παίξεις με τα άλλα παιδιά.
Δεν πρέπει να μπαίνεις εδώ μέσα, με τέτοιον τρόπο.
- Μπράβο, καλό κορίτσι; - Τώρα, μισό λεπτό.
Αυτό είναι το κορίτσι που έψαχνα;
Εσύ μου έκλεψες το καπέλο μου;
- Εσύ μου έκλεψες το καπέλο; - Εδώ είναι.
Τότε μικρή μου, δεν είσαι ένοχη. Εντάξει, πήγαινε.
- Αλήθεια είναι εγκαταλελειμμένο; - Ναι.
Σάρλοτ, πρέπει να βάλεις ένα χαλί στις σκάλες.
Ο μικρός Στέμπινς έχει ένα καρούμπαλο και ο Τζόνι έχει μελανιασμένο αγκώνα.
Είναι επειδή κάνουν τσουλήθρα στην κουπαστή.
Τότε, βάλε καρφιά στην κουπαστή.
- Το έκανα κι αυτό, αλλά κόπηκαν. - Τότε βγάλε την κουπαστή.
- Τότε θα πέφτουν απ' τις σκάλες. - Τότε βάλε ένα σήμα.
Αφού δεν μπορούν να διαβάσουν.
Τότε πυροβόλησέ τα όλα για να τελειώνουμε κι αντίο.
- Αντίο. - Αντίο, Τίνα, πηγαίνω κι εγώ.
Γιατί δεν έρχεστε για δείπνο μαζί μου;
Περιμένω απλά να μου το ζητήσεις.
- Σκέψου, αυτό που είπα γλυκιά μου. - Το σκέφτομαι, Ντίλια.
Αντίο.
- Αντίο, γιατρέ. - Αντίο, αγαπητή μου.
Η κυρία Χενριέτα Λόβελ σας προσκαλεί στο γάμο της εγγονής της, Σάρλοτ Λόβελ,
με τον κύριο Τζόζεφ Ράλστον, την Κυριακή 10 Ιουνίου 1866 στις 12:00...
στην οικία Ράλστον, λεωφόρος Κας 52.
Να 'σαι, γιαγιάκα.
- Σκασμός, παλιοτσαρλατάνε. - Οι προσευχές σου εισακούστηκαν.
Ξεφορτώνεσαι και το τελευταίο σου κορίτσι.
- Αυτός είναι ο τελευταίος μου γάμος. - Μην είσαι σίγουρη. Είμαι ακόμη άγαμος.
Ναι.
Παραείσαι εύκολος. Ένας άνδρας πρέπει να είναι αφέντης.
Όπως έλεγα στον Τζο από 'δω, όταν ήμουν νιόπαντρη...
ακόμα κι η μικρότερη επιθυμία του άνδρα μου, ήταν διαταγή.
Να είσαι αμετάκλητος, Τζο.
Ναι, γιαγιά.
Τώρα γιατί δε με αφήνεις να κατέβω...
και να πω στον Τζο ότι η νυφούλα του θα ενδώσει;
Ότι θα υπακούσει στα λόγια του κυρίου και αφέντη της...
κι ότι θα δοθεί αποκλειστικά σε εκείνον στο σπίτι του και στα παιδιά του;
Ντίλια, με έχει κουράσει η διαφωνία μας. Νομίζεις ότι θα συνεχιστεί κι έπειτα;
Για να επικαλεστώ τα λόγια του δικού μου κυρίου και αφέντη:
"Η περιουσία των Ράλστον βασίστηκε στην ύπαρξη μιας δογματικής ιδέας:
Δεν αλλάζουν ιδέες και δεν αφήνουν τους άλλους να τους τις αλλάξουν."
Καλή μου, άσε το στάβλο, που έχεις γεμίσει...
με γοητευτικά μυξιάρικα και θα επικρατήσει ηρεμία.
Η κίνηση και μόνο θα έχει μεγάλη σημασία για τον Τζο.
- Είσαι ωραία. - Σοβαρά;
Τι τρέχει;
Σάρλοτ, τι συμβαίνει;
Δε θα παρατήσω το μωρό μου.
- Τι; - Το μωρό μου.
Ποιο από εκείνα αποκαλείς ως το μωρό σου;
Αποκαλώ ως μωρό μου...
το δικό μου μωρό.
Σάρλοτ.
Φτωχή μου καημένη, Σάρλοτ.
Μη με λυπάσαι. Δεν το αντέχω αυτό. Δε θέλω τον οίκτο.
Θέλω να ξέρω τι να κάνω. Θέλω να με βοηθήσεις.
Αλλά θα σε βοηθήσω. Καημένη μου, Σάρλοτ. Θα σε βοηθήσω.
Κάθε λεπτό, κάθε στιγμή. Να με πιέζουν λέγοντας: "Παράτησέ τα. "
Εσύ, ο Τζο, ο Τζιμ, η γιαγιά. Όλοι.
"Παράτησέ τα. Είσαι τόσο πεισματάρα. Θα χάσεις τον Τζο. Παράτησέ τα."
Και δε θα το κάνω. Δεν μπορώ. Εσύ θα μπορούσες;
Θα μπορούσες;
Όχι, αν είχα ένα παιδί κρυμμένο ανάμεσά τους.
Όχι, δεν νομίζω ότι θα μπορούσα να το κάνω...
Έπρεπε να την κρύψω. Τι άλλο μπορούσα να κάνω;
- Ένα κορίτσι; - Ένα κοριτσάκι, ναι.
- Το εγκαταλελειμμένο; - Το εγκαταλελειμμένο, η Τίνα. Ναι.
Ντίλια. Ντίλια, σε παρακαλώ πήγαινε να τους μιλήσεις.
Πες τους ότι με καταλαβαίνεις. Πες τους ότι συμφωνείς.
Πώς θα μπορούσα; Τι δικαιολογία θα μπορούσα να βρω;
Τότε πρέπει να πω στον Τζο την αλήθεια.
Και να τον χάσεις;
Αλλά, Ντίλια, έχει ανθρωπιά. Με αγαπάει.
Ένας ερωτευμένος Ράλστον ξεπερνάει τα όρια της ανθρωπιάς.
Δε θα σε συγχωρούσε ποτέ και το ξέρεις.
Και εδώ που τα λέμε, ποιος από τους άνδρες που γνωρίζουμε θα το έκανε;
Τότε, Ντίλια, τι να κάνω;
Ο χρόνος πλησιάζει. Πρέπει να σκεφτούμε γρήγορα.
Γλυκιά μου, μην είσαι τόσο λυπημένη.
Αγάπησες κάποιον;
Και βέβαια. Από όταν ήμουν κοριτσάκι.
Τότε, αφού ήταν ερωτευμένος μαζί σου, γιατί...;
Βλέπεις, αγαπούσε κάποιαν άλλη.
- Το ήξερες αυτό; - Ναι, το ήξερα.
Προσπάθησα να προσποιηθώ, αλλά το ήξερα.
Σάρλοτ, πώς μπόρεσες;
Τον αγαπούσα.
Δε θα πω ότι δεν ήταν αμαρτία.
Ήταν μόνος και δυστυχισμένος πριν φύγει.
- Έφυγε; - Ναι.
- Το ξέρει; - Όχι, δεν το έμαθε ποτέ.
Βλέπεις, δεν επέστρεψε ποτέ.
Και ούτε πρόκειται να επιστρέψει.
Γιατί δε θα επιστρέψει;
Πού πήγε;
Γιατί δε μου λες ποιος είναι;
Πώς μπορώ να σε βοηθήσω αν δε μ' εμπιστεύεσαι;
Ντίλια, σου είπα ότι χρειαζόταν να μάθεις.
Πού πήγε;
Πήγε στον πόλεμο.
Σκοτώθηκε στο Βίκσμπεργκ.
Η Τίνα. Το παιδάκι είπε ότι τη λένε Κλεμεντίνα.
Ο Κλεμ Σπέντερ.
Εσύ και ο Κλεμ.
Μα πώς θα μπορούσε να σε πληγώσει αυτό; Εσύ έδιωξες τον Κλεμ.
Ο Κλεμ Σπέντερ. Εσύ και ο Κλεμ.
Ντίλια.
Ακόμα τον αγαπάς.
Υποκρίτρια.
Η μικρή μας Σάρλοτ με τις αγαθοεργίες. Με το καταφύγιο για άπορα παιδιά.
Είκοσι παιδιά για να κρύψει ένα παιδί.
Ναι, το παιδί του.
Αυτό σε πλήγωσε.
Δε θα έπρεπε να σου το πω.
Θα έπρεπε να ξέρω ότι δεν μπορούσες να συγχωρέσεις κάτι τέτοιο.
Πώς μπορείς να υπαινίσσεσαι κάτι τέτοιο; Δεν πρόκειται να το πω σε κανέναν.
Πρέπει... Πρέπει να σκεφτούμε κάτι να κάνουμε.
Είπες ότι η πρώτη σου σκέψη ήταν να πεις την αλήθεια στον Τζο.
- Είχες δίκιο, πρέπει να του το πεις. - Να του το πω;
Αυτό που μόλις είπες.
Δεν μπορώ να γίνω συνεργός σε ένα ψέμα που αφορά τον αδελφό του Τζιμ.
Μα το είπες και η ίδια πριν. Ότι δε θα με συγχωρέσει κι ότι θα τον χάσω.
Καλύτερα να χάσεις, παρά να εξαπατήσεις έναν άνδρα για να σε παντρευτεί.
- Έναν άνδρα που δεν αγαπάς. - Ντίλια, άκουσέ με.
Αγαπώ τον Τζο.
Όχι με τον ίδιο τρόπο που αγαπούσα τον Κλεμ, αλλά διαφορετικά.
Με τον τρόπο που αγαπάς τον Τζιμ, διαφορετικά.
Θα γίνω καλή σύζυγος για εκείνον. Δε θα το μετανιώσει που με παντρεύτηκε.
- Θα του το πεις; - Δεν μπορώ.
- Τότε θα του το πω εγώ. - Ντίλια.
Συγγνώμη, έρχεσαι μαζί μου; Πρέπει να βρούμε τον Τζο.
- Συγγνώμη. - Βέβαια.
Το διάβασα στις εφημερίδες. Δεν ξέρω πόσα από όλα αυτά είναι αλήθεια.
- Γράφουν διάφορα. - Να με συγχωρείτε.
Τζο, πρέπει να σου μιλήσω αμέσως. Είμαστε εντάξει, Μπράντλεϊ.
Συγχωρέστε με. Κλείσε τις πόρτες.
- Σε πειράζει; - Καθόλου.
- Τι είναι, Τζιμ; - Δεν ξέρω.
Τι είναι, Ντίλια;
Κάτι που πρέπει να σας πω για τη Σάρλοτ πριν να είναι πολύ αργά.
- Τι; - Ναι;
Η Σάρλοτ δεν εισέρχεται έντιμα σ' αυτόν τον γάμο.
- Όχι έντιμα; - Μπορείς να μας εξηγήσεις, Ντίλια;
Ναι, εγώ...
Πρόκειται για εκείνα τα παιδιά;
Κατά κάποιον τρόπο, ναι. Δε θα τα παρατήσει. Μόλις μου το είπε.
- Έχει δεθεί πολύ μ' εκείνα. - Είναι φυσικό.
Είναι φυσικό. Ειδικά με ένα από εκείνα, με ένα κοριτσάκι.
Ίσως να την έχεις δει εκεί. Είναι ένα εγκαταλελειμμένο και λέγεται Τίνα.
Είπα στη Σάρλοτ, ότι πρόκειται να της δώσω...
όλα όσα χρειάζονται για την ανατροφή τους.
- Είναι πολύ ευγενικό, αλλά όχι αρκετό. - Όχι;
Πρόκειται να τους δίνει την προσωπική της φροντίδα καθημερινά.
Ναι, μου το είπε. Και είναι μια τρυφερή και ευγενική κίνηση.
Και θα μπορούσα να την αφήσω να το κάνει.
Θα μπορούσα να το ανεχτώ...
αλλά συντρέχει πολύ πιο σημαντικός λόγος ώστε να είμαι αντίθετος.
- Ποιος; - Η υγεία της.
Η υγεία της;
Αναφέρεσαι στην περίοδο που πήγε δυτικά.
Ναι, μπορώ να σου μιλήσω ειλικρινά.
Είσαι η σύζυγος του αδελφού μου.
Ξέρεις τις αντιλήψεις που έχουν οι συγγενείς μας...
πάνω σε θέματα υγείας.
Η Σάρλοτ...
- Εννοείς...; - Ναι.
Ο πατέρας της ήταν πολύ νέος όταν πέθανε από πνευμονία.
Γίνομαι παράλογος όταν ζητάω από τη Σάρλοτ να μη συνεχίσει...
- ...να παίρνει αυτά τα περιττά ρίσκα. - Όχι και βέβαια δεν είσαι.
Δε θα τα παρατήσει.
Τότε εγώ πρέπει να είμαι εκείνος που θα ενδώσει.
Θέλεις να πεις ότι μπορεί να κάνει ό,τι θέλει σχετικά με το θέμα;
Ναι, αυτό το θέμα με κούρασε. Θα πάω να της το πω.
Είναι ανώφελο, Τζο. Υπάρχει και κάτι άλλο.
Ντίλια, τι ήθελες να μου πεις ερχόμενη σ' αυτό το δωμάτιο;
Είναι σχετικό με εκείνα τα παιδιά;
Όταν ήρθες εδώ, μου είπες ότι η Σάρλοτ δε με παντρεύεται έντιμα.
- Τι εννοούσες; - Ότι δεν μπορεί να σε παντρευτεί.
Τώρα πια δεν μπορεί να παντρευτεί κανέναν.
Γιατί; Γιατί δεν μπορεί;
Μιλούσες πριν για την υγεία της. Είχες δίκιο. Είναι άρρωστη.
Είναι άρρωστη τώρα πάνω. Μόλις μου το είπε.
Τι σου είπε;
Άρχισε πάλι να βήχει. Η ασθένειά της εμφανίστηκε ξανά.
Γι' αυτό δεν μπορεί να παντρευτεί κανέναν. Είναι φοβισμένη.
Μου ζήτησε να σου το πω. Δεν άντεχε να σου το πει η ίδια.
Γιατί δεν ενημερώθηκα αμέσως;
Γιατί δεν είναι εύκολο να λες τέτοια πράγματα.
Δεν πρόκειται να την παρατήσω, Τζιμ. Δεν μπορώ.
Πρέπει να τη φροντίσουμε.
Ναι, αλλά δεν μπορείς να την παντρευτείς. Δε θα ήταν γάμος.
Θα ήσασταν κι οι δυο δυστυχισμένοι και δε θα τολμούσατε να κάνετε παιδιά.
Καλύτερα να το δεχτείς, Τζο.
- Ναι. - Είναι στο δωμάτιο μου.
Τζο;
Θα λάβεις υπόψιν σου τα συναισθήματά της.
Δε θα το συζητήσεις μαζί της.
Πες της απλά ότι είναι ελεύθερη κι ότι καταλαβαίνεις.
Όταν η Σάρλοτ πήγε δυτικά πριν από 5 χρόνια,
ήταν λόγω πνευμονολογικού προβλήματος, έτσι;
Ναι.
Υπήρχε περίπτωση να πεθάνει όπως ο πατέρας της, έτσι;
Ναι, νόμιζα ότι όλοι το ήξεραν αυτό. Εσύ το ήξερες, έτσι δεν είναι;
Είναι οικογενειακό πρόβλημα, έτσι;
Νόμιζα ότι όλοι το ήξεραν κι αυτό επίσης.
Κι αν δεν είχε γιατρευτεί, αν ξανακυλούσε;
Δεν είναι υγιής η Σάρλοτ; Γιατί μου το ρωτάς αυτό;
Γιατί θα ήθελα να ξέρω αν θα έπρεπε να παντρευτεί ή όχι.
Αν άρχιζε να βήχει και πάλι, τι θα λέγατε γι' αυτό;
Ότι είναι πολύ κακό σημάδι.
Σας ευχαριστώ, γιατρέ.
Θα μπορούσατε να μας συγχωρέσετε, σας παρακαλώ;
- Σας ευχαριστώ - Θεέ μου.
Δεσποινίς Σάρλοτ, είναι κακοτυχία να δεις το γαμπρό πριν το γάμο.
- Ντόρα, πήγαινε, σε παρακαλώ. - Ναι, δεσποινίς.
Σάρλοτ, μου το είπε η Ντίλια.
Σου το είπε;
Κακόμοιρή μου, Σάρλοτ.
Δεν ξέρω τι να πω.
Δεν υπάρχει τίποτα για να πεις.
Αν υπάρχει κάτι που θα μπορούσα να κάνω τώρα ή στο μέλλον...
Σάρλοτ, σε απαλλάσσω.
Ότι είναι να γίνει γίνεται.
Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να περιμένουμε.
Ήρθε η Σάρλοτ.
Καλησπέρα, δεσποινίς Σάρλοτ.
Είσαι ευπρόσδεκτη.
Σας ευχαριστώ, πώς είναι ο Τζιμ;
Βρίσκεται σε κρίση.
Διάσειση και κρανιακά τραύματα. Είναι άσχημα.
Δε θα μπορούσε κανείς να περιμένει ότι θα συνέβαινε σε κάποιον όπως ο Τζιμ...
- Το άλογό του παραπάτησε και... - Η καημένη η Ντίλια.
Ναι, είναι πολύ ευγενικό από μέρους σου που ήρθες.
Τώρα χρειάζεται κάποιον.
Και βέβαια, θα ερχόμουν σε μια τέτοια στιγμή.
- Θα πω στην Ντίλια ότι είσαι εδώ. - Σε ευχαριστώ.
- Γεια σου, Τζο. - Γεια σου, Σάρλοτ.
Πώς είσαι;
Καλά, αλλά τώρα, με τον Τζιμ πάνω...
Ναι, εσύ κι ο Τζιμ ήσασταν πάντα κοντά ο ένας με τον άλλο, έτσι;
Ναι.
Είναι δυνατός σαν ταύρος.
Δεν μπορείς να σκοτώσεις έναν Ράλστον.
Πιστεύω ότι θα το ξεπεράσει.
Το ελπίζω.
Είχες φύγει, έτσι Τζο;
Ναι, ήθελα μιαν αλλαγή.
Ανέλαβα τη διεύθυνση της τράπεζας στη Βοστώνη.
Διάβασα τα νέα για το γάμο σου.
Τα συγχαρητήριά μου.
Σε ευχαριστώ, Σάρλοτ.
Ελπίζω να είστε ευτυχισμένοι.
Πιστεύω ότι θα είμαστε.
Και τα δικά σου νέα, Σάρλοτ;
- Πώς είσαι; - Πολύ καλά.
Μένω στο ίδιο μέρος, αφότου πέθανε η γιαγιά.
Έλαβα τα λουλούδια σου.
Ήθελα να έρθω να σε δω, αλλά δεν μπορούσα να φύγω.
Δε θα υπήρχε κανένας λόγος.
Βλέπεις, εγώ...
παράτησα το νοσοκομείο εντέλει.
Ναι, βέβαια, υπό των συνθηκών.
Ναι.
Δεν μπορώ να το καταλάβω αλήθεια.
Τι πράγμα;
Φαίνεσαι τόσο καλά, Σάρλοτ.
- Βελτιώθηκε η υγεία σου; - Η υγεία μου;
Ναι, αισθάνεσαι καλύτερα; Ποτέ δεν έδειχνες υγιέστερη.
Φαίνομαι υγιέστερη από πότε, Τζο;
Υγιέστερη από όταν...
Εγώ...
Υγιέστερη από όταν...
Ο κύριος και η κυρία Άλφρεντ Μπρουκς είναι εδώ κύριε.
Κοίτα, Σάρλοτ, λυπάμαι. Ειλικρινά λυπάμαι.
Η Ντίλια μου ζήτησε να μη σου μιλήσω γι' αυτό όταν μου είπε ότι είσαι άρρωστη.
Πολύ άρρωστη.
Θα συγχωρέσεις έναν αδιάκριτο ανόητο.
Η Ντίλια είπε ότι...
- Η Ντίλια είπε... - Λυπάμαι ειλικρινά, Σάρλοτ.
Θα έπρεπε να το ξέρω ότι είναι οδυνηρό για σένα. Βλέπω ότι είναι.
Δεν ήρθα να σε δω, γιατί σεβάστηκα την επιθυμία σου να μείνεις μόνη.
Και τώρα που σε ξαναβλέπω για πρώτη φορά, τα έχασα.
Σε πλήγωσα.
Λυπάμαι.
Σε παρακαλώ συγχώρεσέ με.
Σάρλοτ.
Σάρλοτ, καλή μου. Πέρασε τόσος καιρός.
Σ' ευχαριστώ τόσο πολύ που ήρθες.
Είναι γλυκό από μέρους σου που...
Σάρλοτ.
Μόλις έμαθα από τον Τζο για την Τίνα.
- Τι; - Σχετικά με την Τίνα.
Όταν έμαθες για τον Κλεμ με μίσησες, έτσι;
Θα μπορούσα να είχα πάει στον Τζο μόνη μου και να του το είχα πει.
Με αγαπούσε.
Ίσως να με είχε αφήσει να κρατήσω την Τίνα.
Αλλά είπες ψέματα προκειμένου να χάσω κάθε ευκαιρία, έτσι δεν είναι;
Ήθελε να με δει, αλλά αρνήθηκα επειδή ντρεπόμουν τόσο πολύ.
Ήταν πρόστυχο από μέρους σου.
Ντίλια, πρέπει να φανείς γενναία.
Έφυγε; Ο Τζιμ;
Ξαφνικά. Απλά πήγε για ύπνο.
Ας αφήσουμε το πνεύμα αγάπης και καλής θέλησης...
να είναι μαζί μας αυτά τα Χριστούγεννα.
Κυρία Ντίλια Ράλστον και τέκνα.
Υπάρχουν περισσότερα πράγματα έξω στο έλκηθρο.
Λοιπόν, εδώ είμαστε.
- Γνωρίζεις την κυρία Φορς; - Ναι.
Καλησπέρα.
Απλά πήγαινε αυτά εκεί έξω, Κέρμπι.
- Είναι εδώ η Ντόρα; - Ναι, η Ντόρα και το παιδί είναι εδώ.
Δεν μπορώ να περιμένω. Κρεμάνε τις κάλτσες τους;
Ναι, κυρία Ράλστον.
Έλα μαζί μου, Σάρλοτ.
- Η Τίνα είναι φρόνιμη; - Όσο μπορεί κανείς να περιμένει.
Και βέβαια είναι φρόνιμη. Δεν μπορεί να είναι χειρότερη από τα παλιόπαιδά μου.
- Σάρλοτ. - Ναι;
Σάρλοτ, γιατί δε μένετε εδώ, εσύ κι η Τίνα;
Να μείνουμε εδώ;
Ναι, ας είμαστε πρακτικές.
Ας δεχτούμε το χριστουγεννιάτικο πνεύμα και ας φερθούμε σαν ξαδέλφες.
Η Σάρλοτ και η Ντίλια.
Είμαστε και οι δυο μόνες τώρα, με μόνη συντροφιά τα παιδιά μας.
Ο Τζιμ και η γιαγιάκα έφυγαν.
Εσύ μένεις σε εκείνο το άδειο σπίτι κι εγώ εδώ...
Σκέψου το.
Θα έπρεπε να μένουμε όλοι μαζί.
Όχι, Ντίλια.
Βρισκόμαστε εδώ για τα Χριστούγεννα και τον Αη Βασίλη.
Μπορώ να δω τα πλεονεκτήματα.
Είσαι πολύ ευγενική, αλλά θέλω να φροντίσω μόνη μου την Τίνα.
Είμαστε πολύ ευτυχισμένες μαζί.
Η Τίνα κι εσύ, ζείτε ευτυχισμένες μαζί. Είναι φυσικό όσο είναι ακόμα παιδί.
Αλλά πλησιάζει η μέρα που θα πρέπει να της το πεις.
Θα πρέπει να μάθει κάτι. Κι αυτό είναι στο χέρι σου.
Θα πρέπει να της πεις ψέματα ή την αλήθεια.
Και στις δυο περιπτώσεις θα είναι άσχημο για σένα...
και χειρότερο για εκείνην στο μέλλον.
Τα ξέρω όλα αυτά, Ντίλια.
Πώς θα μπορούσες, εσύ που είσαι υπεύθυνη για την ύπαρξή της...
να επιτρέψεις στις τύψεις σου να στιγματίσουν τη ζωή της;
Είναι καθήκον σου να την βάλεις σε μια κανονική ζωή με παιχνίδια και φίλους.
Κάνεις πάντα το καλύτερο για εκείνη αλλά εδώ θα έχει τα πάντα.
Ναι, τα ξέρω όλα αυτά. Αλλά θέλω να την φροντίσω μόνη μου.
Ό,τι κι αν κάνεις θα το κάνεις με ελεύθερη βούληση...
αλλά δεν είναι δίκαιο να μεγαλώσεις μόνη σου αυτό το παιδί και το ξέρεις.
Ας μην αποφασίσουμε τώρα. Είναι Χριστούγεννα.
Βγάλε αυτό το βλέμμα από το πρόσωπό σου και έλα.
Θεέ μου, είναι ζεστά και ήρεμα εδώ, έτσι;
Ναι, έτσι υποθέτω.
Πιστεύεις ότι είναι αργά, ώστε η Τίνα να δει τις κούκλες της δίδας Ντι;
Έχουμε μαζέψει όλες τις κούκλες και τα παιχνίδια για τη νύχτα.
Κοίτα, Τίνα, η καλή κυρία θα σου ζεστάνει το κρεβάτι.
Δεν είμαστε πολύ αυστηρές με την Τίνα.
Τα παιδιά, που δε λαμβάνουν γαλούχηση τείνουν να γίνονται μικρομέγαλα.
Μικρομέγαλα; Έχει να κάνει με την κοιλιά τους;
Είναι κολλητικό;
- Αστειεύεστε; - Όχι, κυρία
Προσωπικά, θεωρώ ότι είναι μεγάλο λάθος να ανακατεύονται οι κοινωνικές τάξεις,
ακόμη και ανάμεσα στα παιδιά.
Ελάτε, τώρα.
Υπήρξαμε κι εμείς παιδιά κι είναι μόνο για τα Χριστούγεννα.
Θα αγαπήσετε την Τίνα, όλοι την αγαπούν.
- Είναι διαβολάκι, αλλά... - Γεια.
Λοιπόν, να η Τίνα.
- Είσαι χαρούμενη; - Ναι.
Δεν είναι γλυκιά;
Πώς είναι η αγάπη μου;
Λοιπόν.
- Γεια σου, αγάπη μου. - Γεια.
- Έκατσε φρόνιμα; - Και βέβαια, δεσποινίς.
- Έφερες την κάλτσα της; - Έφερα μια από τις δικές μου για εκείνην.
Ωραία, Ντόρα. Έλα, καλή μου, έλα.
Θα κρεμάσουμε την κάλτσα σου και μετά...
Κυρία Φορς, κρεμάσατε μια κάλτσα για την Τίνα;
Επρόκειτο να το κάνω.
Ο Άγιος Βασίλης θα έρθει και θα σου τη γεμίσει.
Ο Άη Βασίλης θα έρθει το πρωί.
Τώρα προσευχές κι έπειτα ύπνος. Έλα, Τζίμι, γονάτισε.
Ξέρεις καμιά προσευχή, Τίνα;
- Και βέβαια ξέρει. Τρεις διαφορετικές. - Έλα μαζί, τότε.
Έλα, γονάτισε.
Κλείσε τα μάτια σου. Ναι.
Και τώρα που πέφτω να κοιμηθώ
Τον κύριο να με φυλάει παρακαλώ
...να με φυλάει παρακαλώ...
Κι αν... Κι αν πεθάνω πριν ξυπνήσω
Πάρε με Θεέ μου μαζί σου.
Αμήν. Αμήν.
Εντάξει.
Τι πρέπει να κάνεις;
- Τίνα, καλή μου, πες ''αμήν''. - Αμήν.
Μπράβο καλό κορίτσι. Θα τη βάλω να ξαπλώσει.
Έτσι μπράβο. Βγάλε τη ρόμπα σου.
Αυτό είναι το αγόρι μου.
Είμαστε έτοιμοι.
Ας βγάλουμε τα παπούτσια σου.
Έτσι.
- Ορίστε. - Με το μαλακό.
Βλέπεις πόσο καλά είναι.
Καληνύχτα, μαμάκα.
Καληνύχτα, άγγελέ μου.
- Πες καληνύχτα στη θεία Σάρλοτ. - Καληνύχτα, θεία Σάρλοτ.
Καληνύχτα, Τζίμι.
Έλα, πάμε για ύπνο.
- Καληνύχτα, μαμάκα. - Καληνύχτα, μονάκριβη.
- Πες καληνύχτα στη θεία Σάρλοτ. - Καληνύχτα, θεία Σάρλοτ.
Καληνύχτα, Ντι. Έλα, Τίνα, πάμε.
Στο κρεβάτι και θα ξυπνήσουμε το πρωί.
Έλα, άπλωσε τα πόδια σου από κάτω και θα μεγαλώσεις να γίνεις μεγάλο κορίτσι.
Έτσι μπράβο.
Μπράβο, ναι.
Δεν πρέπει να έχεις μαξιλάρι, είναι κακό για τα κορίτσια.
Να 'μαστε. Κοιμήσου γρήγορα.
Ο Άη Βασίλης θα έρθει το πρωί. Μπράβο.
Τίνα, θα σου άρεσε να πάρεις στην αγκαλιά σου αυτό;
- Καληνύχτα, γλυκιά μου. - Καληνύχτα, μαμάκα.
Καληνύχτα, θεία Σάρλοτ.
Θεία Σάρλοτ.
Τι άλλο θα μπορούσε να με αποκαλέσει...
από θεία Σάρλοτ;
Η κυρία Ντίλια Ράλστον ανακοινώνει το γάμο...
της κόρης της δίδας Ντι Ράλστον με τον κο Τζον Γουόρντ...
το Σάββατο 15 Ιανουαρίου 1884 στην οικία Ράλστον.
"...να λάμψει πάνω σας και να σας φωτίσει.
Ο Θεός να σας υποστηρίξει και να σας δώσει γαλήνη...
τόσο τώρα, όσο και στην αιώνια ζωή. Αμήν."
Ντόρα γιατί κάθεσαι εκεί χαζεύοντας;
Νόμιζα ότι ήσασταν κάτω, δεσποινίς.
Έχουμε πολλά πράγματα να κάνουμε. Κάποιος πρέπει να φροντίσει να γίνουν.
Δεν πρέπει να χάσουν το τραίνο τους.
Ντόρα, φέρε τα ρούχα της δίδας Ντι δίπλα στη φωτιά.
- Ναι, δεσποινίς. - Βιάσου.
Δεν υπάρχει λόγος για κλάματα.
Δεν μπορώ να κρατηθώ, δεσποινίς Σάρλοτ.
Δεν έχω φρένα.
Ξέρετε πώς αισθάνομαι με τους γάμους.
Δεν μπορώ να ξεχάσω ότι πριν από 20 χρόνια, τον Ιούνιο, σε αυτό το δωμάτιο...
η δεσποινίς Ντίλια πλησίασε την τραγωδία κι εγώ ήμουν εδώ.
- Τα θυμάμαι χωρίς να μου τα θυμίζεις. - Δεν μπορώ να κρατηθώ, δις Σάρλοτ.
Και δεν μπορώ να ξεχάσω ότι πέντε χρόνια αργότερα...
επίσης σ' αυτό το δωμάτιο, εσείς...
Ντόρα.
Και τώρα ήρθε η σειρά της κόρης της κυρίας Ντίλια, της δεσποινίδας Ντι.
Ελπίζω αυτός ο γάμος να διεξαχθεί χωρίς πρόβλημα.
Η ορχήστρα παίζει το γαμήλιο εμβατήριο.
Δεν νομίζω να συμβεί κάτι.
Όπως και να 'χει, θα αισθάνομαι καλύτερα όταν όλα θα έχουν τελειώσει.
Πρέπει να πάω στο δωμάτιο της δίδας Ντι...
για να φροντίσω ώστε να ετοιμάσουν σωστά τις αποσκευές της.
Ντόρα, αν μπορείς να συγκρατηθείς για λίγο...
και να βοηθήσεις τη δίδα Ντι να ντυθεί...
θα μας βοηθούσες πολύ.
Θα προσπαθήσω δεσποινίς, αλλά δεν το εγγυώμαι.
Πρέπει να βιαστείς τώρα.
- Ντι. - Μητέρα, ήταν τόσο ωραία.
Άσε με να σε κοιτάξω. Η κόρη μου.
Δεν μπορώ να το συνειδητοποιήσω.
Η δική μου κόρη μεγάλωσε και παντρεύτηκε.
Είναι όμορφο και απαίσιο συνάμα.
Ντι, καλή μου. Πρέπει να βιαστείς για να προλάβεις το τραίνο σου.
- Καλή μου, θεία Σάρλοτ. - Το 'πιασα, το 'πιασα, το 'πιασα.
Τίνα.
Ναι, θεία Σάρλοτ.
Τι κάνεις;
Η Ντι πέταξε το μπουκέτο της κι εγώ το έπιασα...
Τέτοιο παράδειγμα δίνεις στους υπόλοιπους;
Τίνα, έλα τώρα. Πήγαινε να βοηθήσεις την Ντι να ντυθεί. Πήγαινε.
Πρέπει να πάω να δω αν ετοίμασαν τη βαλίτσα της Ντι.
Είμαι τόσο...
ευτυχισμένη.
Πάλι καλά Θεέ μου. Νόμιζα ότι κάτι συνέβη.
Είμαι τόσο ευτυχισμένη, που δεν μπορώ να το αντέξω.
Συνέχισε να κλαις. Πρέπει.
Είσαι το πιο τυχερό κορίτσι του κόσμου.
Και ξεκίνησες σωστά με κάτι παλιό και κάτι καινούργιο.
Και κάτι δανεικό και κάτι μπλε.
Ο σύζυγός σου έχει πολλά χρήματα και η μητέρα σου επίσης...
και δε γίνεται πλέον πόλεμος. Είσαι πολύ τυχερή.
Το ξέρω.
Εδώ έχω τη μπλε σου καλτσοδέτα. Μπορώ να τη βγάλω;
Και βέβαια.
Την είχε φορέσει και η μητέρα σου και είχε πάντα καλή τύχη.
Πιστεύω ότι σύντομα θα παντρέψουμε και τη δίδα Τίνα.
Γι' αυτό καλύτερα να αγοράσω ένα καινούργιο ζευγάρι μπλε καλτσοδέτες.
Ντι. Ντι, καλή μου, ήταν όλα τόσο ωραία.
Τίνα, γλυκιά μου, είμαι παντρεμένη.
Είμαι στ' αλήθεια παντρεμένη, Τίνα.
Μακάρι να ήμουν κι εγώ.
Μόλις λέγαμε ότι θα παντρευτείς σύντομα.
Δε λατρεύεις κι εσύ τους γάμους;
Δεν ξέρω τι γίνεται με δαύτους, αλλά υπάρχει κάτι στην ατμόσφαιρα.
Πιστεύεις ότι ένας γάμος μπορεί να οδηγήσει στον άλλον;
Νόμιζα ότι οι γονείς του Λάνινγκ έχουν αντιρρήσεις.
Είναι κάτω και με κοιτάζουν εξεταστικά, αλλά δε με νοιάζει.
Δεν μπορώ να πάρω τα μάτια μου από πάνω του.
Ντι, ας είμαστε για πάντα ευτυχισμένες κι άστους κάνουμε να κοιτάζουν βλοσυρά...
Είσαι τρελή.
Δεν ξέρω τι θα κάνουμε απόψε, αφού φύγεις.
Η καλή μας η θεία Σάρλοτ, θα θελήσει πιθανότατα να μας στείλει για ύπνο.
Η μαμάκα θα θελήσει κατά πάσα πιθανότητα να ξεσπάσει στα κλάματα...
- Δεν ήταν υπέροχη η μαμά; - Μα φυσικά. Έτσι είναι η μαμά.
- Και ήταν πολύ όμορφη, έτσι; - Όντως.
Θα περάσεις τον μήνα του μέλιτος με τον σύζυγό σου...
ή φλυαρώντας με τη δίδα Τίνα; Σήκω τώρα.
Βιάσου.
- Έρχεται η νύφη. - Αγάπη μου.
Αγάπη μου, έλειψες αιώνες.
Θεία Σάρλοτ, ετοίμασες τα πάντα τόσο όμορφα.
Ένα ευχαριστώ δε θα ήταν αρκετό.
- Δεν μπορώ να σε αφήσω. - Ντι.
Τίνα, εμείς αποχαιρετιστήκαμε.
Ναι, αλλά θέλω να αποχαιρετήσεις και τον Λάνινγκ.
- Αντίο, Λάνινγκ. - Αντίο, Ντι.
- Ντι. - Μεγάλε μου αδελφέ μου, Τζίμι.
- Καλή μου. Να 'σαι καλός μαζί της, Τζον. - Θα είμαι.
- Ντι, θα χάσεις το τραίνο σου. - Άρχισε πάλι.
- Τώρα μου έχει μείνει μόνο η Τίνα. - Μην ανησυχείς μαμά, είμαι κι εγώ εδώ.
- Το ξέρω, αγάπη μου. - Αντίο.
Αντίο. Αντίο.
Να ο γιος σας, κύριε Χόλσι.
Τι κάνουν;
Φαίνεται ότι ετοιμάζουν έναν μικρό χορό.
Αλλά τι ώρα είναι;
Οι καλοί μου οι γονείς έχουν τα μάτια τους καρφωμένα πάνω μας.
- Κοιτάζουν βλοσυρά. - Μα όχι.
Θα γίνει καβγάς γι' αυτό;
Όχι, αν το ξεδιπλώσουμε πριν η θεία Σάρλοτ...
Νάτην πάλι.
Τίνα;
Τι κάνεις;
Ξεδιπλώνουμε τα χαλιά. Πρόκειται να χορέψουμε.
Δε θα έδειχνε καλύτερους τρόπους αν ζητούσες την άδεια;
Αφού ζήτησα.
Ρώτησα τα πόδια μου κι εκείνα απάντησαν.
Υπήρξε αρκετός ενθουσιασμός εδώ γύρω σήμερα.
Ίσως για σένα θεία Σάρλοτ, αλλά όχι αρκετός για μένα.
Θα σε πείραζε να χορεύαμε μητέρα, ακόμη κι αν αυτό ενοχλούσε τη θεία;
Δεν ξέρω, γλυκιά μου. Αν η θεία σου η Σάρλοτ νομίζει...
Γιατί πρέπει πάντοτε να υπακούμε σε όλα όσα προστάζει η θεία Σάρλοτ;
Επειδή δε χορεύει κι επειδή ποτέ της δε χόρεψε.
Τίνα.
Ζητώ συγγνώμη.
Θα κάτσουμε όλοι και θα κλάψουμε για τον μακαρίτη.
Πιστεύεις ότι υπάρχει κάτι κακό σ' αυτό, Σάρλοτ;
Προσωπικά, είχα ένα ξέσπασμα και θα έχω άλλο ένα αργότερα.
Αλλά τώρα, θα ήθελα να χορέψω ένα βαλς με τον γιο μου.
Δεσποινίς Λόβελ...
θα χορέψετε μαζί μου;
Ακούσατε τι είπε η Τίνα.
Δε χορεύω.
Ποτέ μου δε χόρεψα.
Κάτι πρέπει να κάνουμε γι' αυτούς. Κοίτα τους.
Μην ανησυχείς. Θα τον στείλουμε στο Παρίσι. Αυτό θα τους σταματήσει.
Δεν είναι τίποτα. Κανείς δεν ξέρει από πού κρατά η σκούφια της.
Ένα εγκαταλελειμμένο παιδί.
Καληνύχτα Σάρλοτ. Καληνύχτα.
Γιατρέ, χορεύετε;
Κλεμ.
Δε θα ανησυχούσα τόσο πολύ για εκείνη, Σάρλοτ.
Όταν εγώ κι εσύ σκεφτόμαστε την καταγωγή της...
δε μας εκπλήσσει το ότι έχει...
πνεύμα και ανεξαρτησία.
Μπορώ να τον δω σε κάθε της κίνηση.
Κι εγώ το ίδιο.
Γι' αυτό φοβάμαι τόσο πολύ.
Αλλά αφού έκανες το καλύτερο για εκείνην.
Όταν κανείς σκέφτεται πόσο ευχάριστη είναι η διαμονή εδώ μέσα,
θα πρέπει να είσαι ικανοποιημένη που της βρήκες αυτό το σπίτι.
Αν η ζωή της Τίνα ήταν ευχάριστη σ' αυτό το σπίτι...
έχει να κάνει με την Ντίλια κι όχι με εμένα.
Δε θα αναλύσουμε τις θυσίες που έκανες για το παιδί, Σάρλοτ,
αλλά και η Ντίλια έκανε ό,τι καλύτερο.
Ό,τι καλύτερο για να την κακομάθει.
Από την πρώτη μέρα που ήρθαμε να ζήσουμε εδώ.
Τώρα που το παιδί της παντρεύτηκε, δε θα υπάρξει τίποτα...
τίποτα στον κόσμο που να μην αποκτήσει η Τίνα χωρίς να το ζητήσει.
Δε θέλω άλλους διαπληκτισμούς.
Ίσως να μην το πιστεύετε αλλά είμαι έτοιμη.
Έτοιμη για το χορό, έτσι;
Δεν είσαι περήφανη για το κορίτσι μας, θεία Σάρλοτ;
Σου αρέσω;
- Νομίζω ότι θα προκαλέσω αίσθηση. - Τίνα.
- Σου αρέσουν τα μαλλιά μου; - Είναι όμορφα.
- Νομίζεις ότι οι άλλοι θα τα προσέξουν; - Τίνα.
Τίνα, γιατί νομίζεις ότι οι άλλοι ενδιαφέρονται για σένα;
Γιατί δε θα έπρεπε; Δεν ενδιαφέρονται;
Καλή μου, τι θα πει ο κόσμος αν σ' ακούσει να μιλάς έτσι;
Ακριβώς ό,τι της αξίζει, πιθανόν.
Η θεία Σάρλοτ, βρίσκει πάντα ελαττώματα πάνω μου.
Δεν είσαι η τελειότητα, παιδί μου.
Γνωρίζω κάποιον που νομίζει ότι είμαι.
Καλή μου, αν πρέπει να φύγεις καλύτερα να πηγαίνεις. Έχεις αργήσει ήδη μισή ώρα.
Δεν έχει καμιά σημασία αν κανείς πάει στο χορό με καθυστέρηση.
Οποιαδήποτε καθυστέρηση έχει μεγαλύτερη σημασία από όσο νομίζεις.
Ευχαριστώ, γιατρέ.
Να θυμάσαι ότι τα άτομα που αψηφούν τη συνέπεια,
αψηφούν κι άλλα πράγματα επίσης.
Πηγαίνω.
- Ευχαριστώ. - Η άμαξα είναι έτοιμη.
Στα άλογα δεν αρέσει να περιμένουν σε μια κρύα νύχτα σαν κι αυτή.
Άσε τα άλογα.
Μιλώντας για άλογα θυμήθηκα...
ότι το κακόμοιρο το ζωντανό μου, με περιμένει για παραπάνω από μιαν ώρα.
Καληνύχτα, αγαπημένες μου.
Και, Τίνα, μη ραγίσεις τις καρδιές όλων.
- Καληνύχτα, γιατρέ Λάνσκελ. - Καληνύχτα, αγαπητή μου.
Πρέπει να φορέσεις τις μπότες σου, Τίνα. Έξω χιονίζει.
Μαμά, πρέπει να φορέσω αυτά τα άσχημα πράγματα;
Ναι, καλή μου, η θεία σου έχει δίκιο.
Και θα το εκτιμούσα αν επέστρεφες σπίτι όταν η άμαξα θα είναι έτοιμη.
Στο κάτω-κάτω...
Δε θα ήθελα να έρθεις αργά μαζί με τους γείτονες όπως έχεις κάνει στο παρελθόν.
Θα πεις στη θεία Σάρλοτ, να σταματήσει να βρίσκει ελαττώματα;
Παιδί μου. Παιδί μου.
Κάποιος πρέπει να βρίσκει ελαττώματα καμιά φορά.
Το βλέπεις;
Νομίζεις ότι η μαμά με κακομαθαίνει, αλλά δεν είναι αλήθεια.
Απλά με καταλαβαίνει, ενώ εσύ όχι.
Η μαμά μου ξέρει τι σημαίνει να είναι κανείς νέος...
και να έχει θαυμαστές. Ενώ εσύ δεν υπήρξες ποτέ νέα.
Τίνα.
Τίνα;
Περιμένετε έξω, παιδιά.
Έλα εδώ, Τίνα.
Θέλω να μου υποσχεθείς,
ότι δε θα ξαναμιλήσεις στη θεία σου μ' αυτόν τον τρόπο.
Άκουσες πώς μου μιλάει.
- Είπα μόνο την αλήθεια. - Τίνα, καλή μου.
Με καταλαβαίνεις, έτσι;
Κι ακόμη... Ακόμη κι αν δεν είμαι δικό σου παιδί όπως η Ντι...
αισθάνομαι σαν να ήμουν.
Και δε θα μπορέσω ποτέ να σε ευχαριστήσω αρκετά...
που με δέχτηκες και μου συμπεριφέρθηκες σαν να ήμουν παιδί σου.
Σε δέχτηκα επειδή, η θεία σου η Σάρλοτ δε θα ερχόταν να μείνει μαζί μου...
- παρά μόνο αν δεχόμουν κι εσένα. - Αυτό είναι εύκολο να το λες...
αλλά θα την ήθελες χωρίς εμένα;
Πες την αλήθεια, μαμάκα.
Σας ήθελα και τις δυο. Αυτό έχει σημασία.
Τώρα, πήγαινε να τα βρεις με τη θεία Σάρλοτ.
Θα το κάνω αύριο. Ο Λάνι με περιμένει. Πρέπει να πηγαίνω. Σ' αγαπώ πολύ.
Έχω το κλειδί μου, σε παρακαλώ πείσε τη θεία Σάρλοτ να πάει για ύπνο.
Αν αργήσω, πάντα με περιμένει για να μου ανοίξει.
Αλλά ξέχασες τις μπότες σου.
Έχει πάγο στο έδαφος και η άμαξα είναι ένα βήμα μακριά.
- Αγάπη μου, πήγαινε. - Μην ανησυχείς για το κρύο.
Εύχομαι να ερχόσουν, μητέρα.
Δε θα πειράξει τη θεία Σάρλοτ, αν μείνει μόνη.
Αυτός είναι χορός για νέο κόσμο, καλή μου.
Είσαι νέα.
Καληνύχτα.
Θα χτυπήσετε, όταν θελήσετε το ζεστό σας γάλα, δεσποινίς;
Ναι, Ντόρα.
Πήγαν έξω για παιχνίδι κι εγώ δεν έχω όρεξη για πλέξιμο.
Γιατί γεράσαμε;
Υποθέτω ότι μάλωσες την Τίνα για τον τρόπο που μου μίλησε.
Την έκανα να καταλάβει ότι ήταν αγενής.
Νομίζει ότι δεν μπορώ να την καταλάβω και με θεωρεί γεροντοκόρη.
- Αγάπη μου. - Μια γελοία και στενόμυαλη γεροντοκόρη.
Τι άλλο θα μπορούσε ποτέ να σκεφτεί για μένα;
Καημένη Σάρλοτ.
Αλλά δε θα έπρεπε να με λυπάσαι, γιατί είναι στ' αλήθεια δική μου.
Κι αν με θεωρεί γεροντοκόρη, είναι επειδή συμπεριφέρομαι έτσι μπροστά της.
Το έκανα από την αρχή, ώστε να απομακρύνω την παραμικρή υποψία.
Έκανα πρόβα σε όλα όσα έπρεπε να της πω αν υπήρχε σημαντικός λόγος,
έτσι ώστε να ακούγομαι σαν γεροντοκόρη...
κι όχι σαν μητέρα της.
Τώρα πια, καλή μου, δεν υπάρχει τίποτα το σημαντικό να της πεις.
Έχει όλα τα προσόντα μιας μοντέρνας και επιτυχημένης γυναίκας.
Είναι υγιής, είναι νέα, είναι εύθυμη κι ελκυστική.
Το περίμενα εδώ και καιρό, ότι θα έφτανε η μέρα που θα χρειαζόταν να συζητήσουμε.
- Για ποιο πράγμα; - Για το μέλλον της Τίνα.
Θα έχεις παρατηρήσει τι συμβαίνει, εφόσον ο Λάνινγκ έρχεται τόσο συχνά εδώ.
Είναι ωραίος νεαρός. Δε σου αρέσει;
Έχεις βγάλει βιαστικά και θετικά συμπεράσματα.
Καταρχάς, το ξέρουμε και οι δυο ότι οι γονείς του Λάνινγκ...
δεν εγκρίνουν την Τίνα ως νύφη.
Δυστυχώς, η κόρη μου δεν έχει ούτε θέση, αλλά ούτε κι όνομα.
Τότε αν δεν παντρευτεί τον Λάνινγκ, θα υπάρξουν άλλοι.
Για τ' όνομα του Θεού, το κορίτσι δεν έχει κλείσει ακόμα τα 20. Περίμενε.
Να περιμένω; Βεβαίως. Κι αν δεν περιμένει εκείνη;
- Τι εννοείς; - Μην ξεχνάς, Ντίλια, ότι ξέρω την Τίνα.
Είναι δικιά μου πάραυτα.
Τη γνωρίζω καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον στον κόσμο...
κάθε της σκέψη, πράξη και πειρασμό.
Κι ο Λάνινγκ βρίσκεται στο μυαλό της.
- Ίσως, ακόμα και... - Δεν μπορεί να υπονοείς ότι...
- Θυμάμαι τον εαυτό μου. - Θα εμπιστεύεσαι, βέβαια, το παιδί σου.
Κι η γιαγιά με εμπιστευόταν.
Είναι τέλεια.
Ας πούμε τότε, ότι πρέπει να πληρώσει για τις δικές μου ατέλειες.
Το μόνο που θέλω, είναι να μη χρειαστεί να τις πληρώσει τόσο ακριβά.
Ντίλια, πρέπει να είσαι κουρασμένη.
Καλύτερα να πας για ύπνο.
Δεν υπάρχει λόγος για να περιμένεις για την Τίνα.
Γιατί να την περιμένεις κι εσύ τότε;
Έχει το κλειδί κι η άμαξα θα τους φέρει όλους μαζί.
Πήγαινε εσύ. Εγώ θα σβήσω τα φώτα.
- Ελπίζω να σου άναψαν το τζάκι. - Είμαι σίγουρη ότι το έκαναν.
Αν δεν μπορέσεις να κοιμηθείς να πάρεις εκείνα τα χάπια...
που σου άφησε ο γιατρός Λάνσκελ.
Θα τα πάρω. Ευχαριστώ. Καληνύχτα.
Καληνύχτα, Ντίλια.
Τίνα, Τίνα, Τίνα.
Κοριτσάκι μου αγαπημένο, είσαι τόσο κακομαθημένο και πεισματάρικο.
Το ξέρεις ότι δε θα έπρεπε να βγεις έξω χωρίς τις μπότες σου.
Και να επιστρέψεις σπίτι με τον Λάνινγκ.
Ανησυχώ τόσο πολύ.
Τίνα.
Επέστρεψες στο σπίτι με τον Λάνινγκ και χωρίς τις μπότες σου.
Δε θα έπρεπε να να κάνεις τέτοια πράγματα.
Ξέρεις πόσο αργά είναι;
Τίνα.
Λάνινγκ, ησυχία. Πρέπει να φύγεις.
Όχι, ακόμα. Όλοι κοιμούνται.
Λάνινγκ, αυτό είναι απρεπές από μέρους μας.
Είναι; Γιατί;
- Πρόκειται να φύγεις για την Ευρώπη. - Μακάρι να ερχόσουν μαζί μου.
Μακάρι να μην έφευγες.
Ελπίζω να μην νομίζεις ότι θέλω να φύγω, έτσι;
Τότε γιατί φεύγεις; Τι άλλο να κάνω;
Για τον πατέρα και τη μητέρα μου το κάνω.
Δεν τους αρέσω.
Δεν είναι ότι δεν τους αρέσεις, σαν άτομο θέλω να πω.
Αυτό που θέλω να πω,
είναι ότι ξέρεις πώς έχουν τα πράγματα με τις οικογένειες σαν τη δική μου.
Είναι απλά επειδή δεν είμαι τίποτα.
Τίνα, αν είχα δικά μου χρήματα, ή αν είχα εκπαιδευτεί για κάποια δουλειά...
έτσι ώστε να τους αψηφήσω, τότε τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά.
- Ποια πράγματα, Λάνινγκ; - Μεταξύ μας, αγαπημένη.
- Έχεις κρυώσει. - Όχι.
Όχι. Ναι. Δεν ξέρω.
Τίνα, σε παρακαλώ, μη μου θυμώνεις.
Το ξέρεις ότι δεν μπορώ να παντρευτώ καμιά ακόμα.
Τρέμεις.
Δε θα έπρεπε να σε αφήσω να έρθεις σπίτι με τα πόδια.
Το λάτρεψα.
Λάτρεψα το χιόνι, το φεγγαρόφωτο και τα δέντρα.
Και το ότι βρέθηκα μαζί σου μόνη μου, για πρώτη φορά.
Θα θελήσω να πεθάνω, αφού φύγεις.
Πολυαγαπημένη μου.
Τίνα.
Αυτό είναι το πρώτο μας.
Και δεν πρόκειται να φιλήσω ποτέ μου, κανέναν άλλον από εσένα. Κανέναν.
- Τίνα. - Μαμά.
Δεν μπορούσα να κοιμηθώ. Σε άκουσα να μπαίνεις. Είναι αργά.
Ναι, πολυαγαπημένη μητέρα. Το ξέρω ότι είναι αργά. Λυπάμαι.
- Καλύτερα να φύγεις τώρα, Λάνινγκ. - Ναι, κυρία Ράλστον.
- Καληνύχτα. - Καληνύχτα.
- Καληνύχτα, Τίνα. - Καληνύχτα.
Ήταν πολύ ευγενικό από μέρους σας που δε με μαλώσατε που βρίσκομαι εδώ.
Να μην τον μαλώνεις.
Το λάθος είναι της Τίνα, όχι δικό του.
Ο κάθε άνδρας θα έκανε το ίδιο, εκτός αν δεν του το είχε επιτρέψει η ίδια.
Δεν ήταν λάθος της.
Δεν έχει σημασία ποιος φταίει αυτή τη φορά.
Δε θέλω να επαναληφθεί.
Ελπίζω να το καταλαβαίνετε κι οι δυο.
Μα, δεσποινίς Σάρλοτ.
Ντίλια, ζήτησέ του να μην ξανάρθει εδώ.
Είναι δικό σου το σπίτι, ειδάλλως θα του το ζητούσα εγώ.
Κάνε τη θεία Σάρλοτ, να ανακαλέσει μαμά.
Πες στον Λάνινγκ ότι μπορεί να έρχεται όποτε θέλει.
Πες του το, μαμά.
- Είναι δικό σου το σπίτι, όχι δικό της. - Ηρέμησε, Τίνα.
Δε θα είναι αναγκαίο, κα Ράλστον. Αναχωρώ σύντομα.
Ίσως την επόμενη βδομάδα. Επομένως δεν έχει σημασία,
αν είμαι ευπρόσδεκτος σ' αυτό το σπίτι ή όχι.
Θα έρθω ξανά μόνο για να της πω αντίο, όπως και να 'χει.
- Αντίο; - Ναι.
Φαίνεται ότι είναι το μόνο που μπορώ να πω, κάτω από αυτές τις συνθήκες.
- Λάνινγκ. - Καληνύχτα, Λάνινγκ.
Συγγνώμη, αν σας έκανα να θυμώσετε, δις Σάρλοτ.
Αλλά δεν μου φάνηκε έγκλημα, να μείνουμε παραπάνω στον χορό.
Δε μου φάνηκε έγκλημα να μπω μέσα μαζί με την Τίνα...
αλλά αν νομίζετε ότι πήρα ελευθερίες, ζητώ συγγνώμη.
Όπως είπα και πριν, δεν πρόκειται να επαναληφθεί.
- Καληνύχτα. - Καληνύχτα.
Καληνύχτα, κα Ράλστον και αντίο Τίνα.
Θεία Σάρλοτ, περίμενε μια στιγμή.
Είδες τι έκανες; Έδιωξες τον Λάνινγκ.
Όχι, παιδί μου. Δεν τον έδιωξα.
Αν δεν έρθει ξανά εδώ, είναι επειδή θα αισθανθεί άβολα...
να παντρευτεί ένα κορίτσι, που του δίνει φιλιά με τόση ευκολία.
- Δεν είναι αλήθεια. - Είναι αλήθεια.
Τίποτα από όσα είπα, δε θα τον κρατήσει μακριά, αν όντως ενδιαφέρεται.
Θα ενδιαφερόταν αν δεν τον έδιωχνες.
Θα τον έκανα εγώ να ενδιαφερθεί, αλλά τώρα δεν μπορώ.
Δε θα σε συγχωρέσω ποτέ.
Πήγαινε στο δωμάτιό σου, Τίνα.
Θα πάω...
αλλά πριν πάω...
πρέπει να μάθεις ότι σιχαίνομαι την κατασκοπεία...
- τις επιπλήξεις και τις παρεμβάσεις σου. - Όχι.
Εσύ μπορείς να λες ό,τι θέλεις, γιατί με καταλαβαίνεις και σε αγαπώ.
Αλλά αυτή είναι μια ξινή γεροντοκόρη που με μισεί...
- Τίνα. - επειδή είμαι νέα, όμορφη...
και ερωτευμένη, ενώ εκείνη είναι γριά, ξοφλημένη και απαίσια...
που δεν έμαθε ποτέ της τίποτα για τον έρωτα.
Συγγνώμη μαμάκα. Έλα πάνω να με καληνυχτίσεις.
Ντίλια. Ντίλια.
Ντίλια, γιατί δεν ανάβεις το φως;
Θέλω να σου μιλήσω.
Δεν έχει φωτιά εκεί.
Θα την πάρω μακριά.
- Τι; - Ναι, θα την πάρω μακριά.
Αυτό θα έπρεπε να το είχα κάνει από την αρχή...
από όταν σου ζήτησα βοήθεια και σου επέτρεψα να αναμιχθείς.
Τώρα καταλαβαίνω το λάθος σου.
Καταλαβαίνεις τι λες;
Θα την πάω κάπου, που να μη μας γνωρίζει κανείς.
Ανάμεσα σε απλούς ανθρώπους, που να ζουν απλές ζωές.
Κάπου, όπου να μη γνωρίζουν ότι είναι αγνώστου πατρός.
Όπου να μπορέσει να βρει σύζυγο και να φτιάξει ένα σπιτικό.
Θα μου την πάρεις μακριά, τώρα;
Μακριά από σένα;
Μακριά από...από τη ζωή, για την οποία θυσιάστηκες να της προσφέρεις.
Αυτό θα ήταν πολύ σκληρό. Πιο σκληρό για 'κείνη, παρά για μένα.
Ποιες είναι οι προοπτικές της εδώ;
Ένα κορίτσι χωρίς όνομα και χωρίς πεντάρα...
να μένει ανάμεσα σε ανθρώπους όπως οι Χόλσι.
Ντίλια, έκανες πολλά για εμάς, με τον τρόπο σου και σου είμαι ευγνώμων.
Αλλά είδες τι συνέβη απόψε.
Όχι.
Όχι, δεν έχω κάνει ό,τι μπορώ, αλλά θα το κάνω τώρα, αν μ' αφήσεις.
Αν εννοείς, να χρησιμοποιήσεις την επιρροή σου με τους Χόλσι...
σ' ευχαριστώ, αλλά όχι. Δε θα ήθελα έναν αναγκαστικό γάμο για το παιδί μου.
Δεν πρόκειται γι' αυτό.
Είναι κάτι που σκέφτομαι από τη στιγμή που ήρθατε εδώ...
να μείνετε μαζί μου κι η Τίνα με αποκάλεσε μαμά, αφού άκουσε την Ντι.
Θα υιοθετήσω νόμιμα την Τίνα.
Να την υιοθετήσεις;
Να υιοθετήσεις την Τίνα;
Αν αποκτήσει τ' όνομά μου, το όνομα και μέρος της περιουσίας των Ράλστον...
Γιατί δεν ανέφερες αυτό το σχέδιο πρωτύτερα;
Δεν ήμουν σίγουρη πώς θα το έπαιρνες.
Τώρα είμαι σίγουρη ότι προκειμένου να ευτυχίσει η Τίνα,
η θέση της πρέπει να είναι σταθερή...
- οικονομικά και κοινωνικά. - Αρνούμαι.
Αλλά, Σάρλοτ, με αυτό τον τρόπο δε θα την εγκαταλείψεις.
Μπορούμε να συνεχίσουμε να την αγαπάμε κι οι δυο μαζί.
Όχι, αυτό κράτησε πολύ... Ήταν λάθος.
- Θα την πάρω μακριά. - Τότε θα την θυσιάσεις...
ενώ θα μπορούσε να έχει όλα όσα επιθυμεί κι επιθυμείς για 'κείνη.
Το αγόρι που αγαπά και ένα δικό της σπίτι.
Η Τίνα είπε ότι ο Λάνσινγκ θα την αγαπήσει αν εκείνη το θελήσει.
Μπορεί να τον κάνει να την αγαπήσει και δεν υπάρχει λόγος για το αντίθετο.
Αν έχει δικά της χρήματα και το όνομα των Ράλστον,
οι Χόλσι δεν πρόκειται να τη θεωρήσουν ακατάλληλη για το γιο τους.
- Μαμά, έρχεσαι πάνω τώρα; - Τίνα.
Συγγνώμη.
Ντίλια.
Ντίλια, πήγαινε κοντά της.
Και πες της το απόψε.
Θα χαρεί να το ακούσει.
Τίνα.
Η κυρία Ντίλια Ράλστον, σας προσκαλεί στο γάμο της κόρης της...
δίδας Κλεμεντίνας Ράλστον με τον κύριο Λάνινγκ Χόλσι...
την Παρασκευή, 10 Ιουνίου 1881 στην "Οικία Ράλστον" λεωφόρος Κας 52.
Βιάσου. Μαμά, γύρνα από την άλλη πλευρά και ξεκίνα.
Πρέπει να σταματήσουμε εδώ. Είναι ιεροσυλία.
Μα αφού απλά κάνουμε πρόβες. Αυτό το πράγμα. Είναι σαν κι εμένα.
- Κουράζεται γρήγορα. - Άστο να σταματήσει, Τίνα.
- Έχεις κάνει την πρόβα ήδη πολλές φορές. - Μα έχει πλάκα.
Νιώσε την καρδιά μου. Κι η δική σου επίσης;
Καλή μου μανούλα, είσαι τόσο γλυκιά.
Μπορούμε να κάνουμε τις πρόβες εκατό φορές, αν χρειαστεί.
Γιατί αυτός είναι ένας γάμος, που πρέπει να είναι τέλειος.
- Είναι τέλειος. - Σ' ευχαριστώ, αγάπη μου.
- Και τότε ο πάστορας θα πει... - Κι εγώ θα πω: "Δέχομαι, δέχομαι. "
- Θα το πω εγώ πρώτα. - Και μετά... και μετά...
Ξέρεις Ντίλια, είναι πραγματικά ευτυχισμένη.
Όταν μιλάει, γελάει και όταν περπατάει, χορεύει.
Τραγουδάει και τρέχει δείχνοντάς μας την ευτυχία της...
σε τέτοιο βαθμό ώστε να με τρομάζει.
Ντόρα, είπα στον μάγειρα να ετοιμάσει 200 πιάτα παγωτό γι' αύριο.
- Ναι, δεσποινίς. - Διακόσια;
Σάρλοτ, είσαι υπέροχη. Κανόνισε και την παραμικρή λεπτομέρεια.
Είσαι τόσο γλυκιά. Κανόνισες τα πάντα σαν να επρόκειτο για το δικό σου γάμο.
Σ' ευχαριστώ, Τίνα. Δεν νομίζω ότι υπάρχει κάτι άλλο να κάνουμε απόψε.
- Εκτός από το να πάμε για ύπνο. - Η νύφη πρέπει να πάει για ύπνο.
- Πες αντίο στον Λάνινγκ. - Πήγαινε τώρα για ύπνο.
Αφού δεν νυστάζω, μαμά.
Μπορείς να ξεκουραστείς είτε κοιμηθείς είτε όχι.
- Πρέπει να πας πάνω. - Θα φύγω.
- Συνόδευσέ με μέχρι την είσοδο. - Όχι, απόψε.
Είναι αργά. Πες της καληνύχτα, Λάνινγκ.
Εντάξει, καληνύχτα. Καληνύχτα δις Σάρλοτ, γιατρέ.
- Μόνο μέχρι την πόρτα του σπιτιού. - Πρέπει να είσαι κουρασμένη.
Κάθισε και ξεκουράσου.
Τα τραπεζομάντηλα. Αναρωτιέμαι αν ήρθαν τα καινούργια. Ίσως να έφτασαν πάνω.
- Τα τραπεζομάντηλα; Δεν έχουμε αρκετά; - Θα τα καταφέρουμε τέλεια, Ντίλια.
- Τίνα, Τίνα, είναι νωρίς. - Ναι, θεία Σάρλοτ.
Καληνύχτα, αγάπη μου.
Λοιπόν, έφυγε.
- Πηγαίνω πάνω, τώρα. - Ναι, πήγαινε, αγάπη μου.
Θα ανέβεις με καληνυχτίσεις, μαμά;
Βέβαια.
Γιατί σήμερα...
είναι όπως είπε ο γιατρός Λάνσκελ...
Είμαι πολύ ευτυχισμένη.
Και είμαι λίγο φοβισμένη, παρά το γεγονός ότι προσποιούμουν ότι δεν είμαι.
Τα πάντα έγιναν αστραπιαία από τη στιγμή που με υιοθέτησες...
και οι γονείς του Λάνινγκ μας επέτρεψαν να παντρευτούμε.
Στάθηκαν πολύ ευγενικοί μαζί μου.
Αλλά αν εσύ δεν είχες ενδιαφερθεί, ώστε να μου δώσεις το όνομα και τα χρήματα...
δε θα επέτρεπαν να ενδιαφερθεί για μένα ούτε ο Λάνινγκ.
Ανοησίες, αγάπη μου.
Αφού το ξέρω, μαμάκα.
Ξέρω πόσα σου χρωστάω.
Σου χρωστάω τα πάντα.
Τα πάντα και χαίρομαι.
Αναρωτιόμουν ποια είμαι πραγματικά, αλλά δε με νοιάζει τώρα πια.
Προτιμώ να έχω τη μαμάκα μου για μητέρα από οποιαδήποτε άλλη στον κόσμο.
Τίνα, δεν πρέπει να λες τέτοια πράγματα.
Η θεία σου η Σάρλοτ ενδιαφέρθηκε για σένα όσο κι εγώ...
- και στάθηκε γενναιόδωρη όσο κι εγώ. - Ναι, το ξέρω.
Μου έδωσε το γαμήλιο μου πέπλο.
Και μου ζήτησε να βάλω το νυφικό που επρόκειτο να φορέσει κι εκείνη κάποτε.
Αλλά δεν το έκανα, της είπα ότι ήθελα να φορέσω εκείνο της μαμάκας.
Εκείνο που η Ντι φόρεσε στο γάμο της.
Μου φαίνεται παράξενο ότι κάποιος ήθελε να παντρευτεί τη θεία Σάρλοτ.
Δεν κουράστηκες φλύαρο μεγάφωνο;
Δε θα κοιμηθώ μέχρι να ανέβεις για να με καληνυχτίσεις.
- Στο είπα ότι θα ανέβω. - Εντάξει.
- Καληνύχτα, Τίνα. - Καληνύχτα.
Μαμά, κοίτα.
Η μαμάκα μου έδωσε αυτό πέρα από τα υπόλοιπά της δώρα.
Πάντα το φορούσε. Είναι το πρώτο πράγμα που θυμάμαι από την αρχή της ζωής μου.
Μια όμορφη κυρία. Σαν πριγκίπισσα.
Είναι πολύ όμορφο.
Το λατρεύω.
Καληνύχτα. Ήσασταν πάντα καλός μαζί μου, από όταν ήμουν μικρή.
Το θυμάμαι αυτό. Καληνύχτα.
Μην το ξεχάσεις, μαμά, θα περιμένω. Καληνύχτα.
Καληνύχτα, θεια Σάρλοτ. Να μην αργήσεις, μαμά.
Καληνύχτα, αγαπητή μου.
Γιατρέ Λάνσκελ!
Ελάτε εδώ για ένα λεπτό.
Θυμάστε τότε που εμπόδισα τη Σάρλοτ από το να παντρευτεί τον Τζο;
Είχατε πει τότε ότι είναι ανόσιο το να βάλει κανείς το χέρι του...
στο πεπρωμένο του άλλου.
Πίστευα ότι ήταν λάθος.
Αλλά κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος για το τι είναι λάθος.
Δεν μπορούμε να γυρίσουμε το χρόνο και να διορθώσουμε τα παλιά.
Αλλά βλέπετε ότι κατάφερα να τα βγάλω πέρα, ξέροντας ότι έκανα το σωστό.
Νομίζω ότι πλήρωσες για το λάθος σου, εάν όντως ήταν λάθος.
Από την ημέρα που η Τίνα σε προσέγγισε ενστικτωδώς σαν μητέρα,
είδες τη Σάρλοτ να γίνεται πικρόχολη και απογοητευμένη.
Κι έπρεπε να ζήσεις μαζί της...
και δεν είναι εύκολο να ζήσει κανείς με μια τέτοια γυναίκα.
Σας ευχαριστώ που το καταλαβαίνετε.
Και τώρα που η Τίνα μας αφήνει...
από αύριο το απόγευμα μέχρι και το θάνατο της μιας από τις δυο...
θα καθόμαστε εδώ μαζί...
δίπλα στην ίδια λάμπα και μέσα σ' ένα άδειο σπίτι...
κι ένας Θεός ξέρει ποιες σκέψεις θα μας κρατάνε συντροφιά.
Δε συνηθίζω να μιλάω έτσι.
Όχι, δε συνηθίζεις.
Ίσως επειδή οι αναμνήσεις βρίσκουν τον τρόπο τους...
να εισχωρούν στις οικογενειακές γιορτές.
Είτε είναι καλεσμένες είτε όχι.
Καληνύχτα, αγαπητή μου.
Καληνύχτα, γιατρέ Λάνσκελ.
- Ντίλια! - Ναι;
Πηγαίνεις πάνω για να μιλήσεις με την Τίνα;
Εκτός αν θέλεις να μου μιλήσεις για κάτι άλλο.
Νομίζω ότι πριν κοιμηθεί θα έπρεπε να της μιλήσω.
Ναι, νομίζεις ότι θα έπρεπε.
Τι τρέχει, Σάρλοτ;
Δε συμφωνείς ότι κάποια λόγια πρέπει να ειπωθούν στο παιδί πριν το γάμο του;
Και αύριο, μέσα σε όλον τον ενθουσιασμό δε θα έχω την ευκαιρία.
Έτσι της είπα ότι θα πάω πάνω.
Καταλαβαίνω. Αλλά σε παρακαλώ κατάλαβέ με, όταν σου ζητώ να μην το κάνεις.
Όχι, δε σε καταλαβαίνω, Σάρλοτ.
Δεν πιστεύεις ότι τη νύχτα πριν το γάμο του...
ένα κορίτσι θα έπρεπε να ακούσει τη συμβουλή της μητέρας του;
Ναι. Γι' αυτό πρέπει να της μιλήσω εγώ απόψε.
Γιατί απόψε εγώ είμαι η μητέρα της.
Δεν πρόκειται να της το πεις. Όχι τώρα.
Θα είναι τόσο μεγάλη τραγωδία για 'κείνη αν μάθει ότι εγώ είμαι η μητέρα της;
Δε θα σε αφήσω.
- Θα με μισούσες τόσο πολύ αν το έκανα; - Να σε μισήσω;
Μια τέτοια λέξη μεταξύ μας;
Είναι η λέξη που υπάρχει μεταξύ μας από την αρχή...
από τη μέρα που ανακάλυψες ότι η καρδιά...
του Κλεμ Σπέντερ δεν είχε ραγίσει εξαιτίας της απόρριψής σου.
Από τότε βρήκες τρόπο να με εκδικηθείς και να θριαμβεύσεις...
κρατώντας με στο έλεός σου και παίρνοντας το παιδί του από μένα.
Πάντα πίστευες ότι σε μισούσα επειδή εσύ με μισείς...
για όλα όσα προσπάθησα να κάνω για σένα.
Για μένα; Όλα όσα έκανες τα έκανες για 'κείνον.
Είσαι απαίσια. Δε σκέφτομαι τον Κλεμ Σπέντερ εδώ και χρόνια.
Ναι, τον σκέφτεσαι. Όταν σκέφτεσαι την Τίνα, έρχεται στο μυαλό σου κι εκείνος.
Εκείνος και κανείς άλλος.
Μια γυναίκα δε σταματά ποτέ να σκέφτεται τον άνδρα που αγαπά.
Τον σκέφτεται για χρόνια με ασυναίσθητους τρόπους κάθε είδους.
Αναλογιζόμενη πράγματα όπως:
ένα ηλιοβασίλεμα, ένα παλιό τραγούδι, ένα μενταγιόν...
Το ξέρω επειδή τον σκέφτομαι κι εγώ.
Ας υποθέσουμε ότι είναι αλήθεια.
Γι' αυτό μας δέχτηκες, για να δώσεις στο παιδί του σπίτι.
Είναι δική μου. Ο Κλεμ δε σε αγαπούσε. Αγαπούσε εμένα κι εγώ τον αγαπούσα.
Θα έπρεπε να είναι δική μας. Εγώ είμαι η μητέρα της.
Θα δούμε ποια από τις δυο μας είναι μητέρα της.
Είσαι μοχθηρή, Σάρλοτ. Είσαι μοχθηρή.
Όχι.
Δεν είμαι μοχθηρή.
Δε θα μπορούσα ποτέ να σου κάνω, αυτό που έκανες εσύ σε μένα.
Με έκανες γεροντοκόρη.
Απομάκρυνες το παιδί μου από μένα.
Την υιοθέτησες. Μου στέρησες κάθε νομικό δικαίωμα πάνω της.
Την δίδαξες να σε αποκαλεί μητέρα.
Λοιπόν, απόψε...
μόνο γι' απόψε, ανήκει σε μένα.
Δε ζητάω πολλά.
Απόψε θέλω να με αποκαλέσει μητέρα.
Πέρασε, μαμάκα.
Είσαι εσύ, θεία Σάρλοτ.
Νόμιζα ότι ήταν η μαμά.
Ήρθα να σου πω...
Θυμήθηκες να βουρτσίσεις τα μαλλιά σου απόψε.
Έχεις τόσο όμορφα μαλλιά.
Θεία Σάρλοτ, αυτό είναι το ωραιότερο πράγμα που μου είπες ποτέ.
Δε λέω ωραία πράγματα με ωραίο τρόπο, Τίνα.
Κι εσύ πρέπει να είχες...
Θέλω να πω, ότι τα μαλλιά σου είναι επίσης πολύ όμορφα.
Υπάρχει και κάτι άλλο που θα ήθελα να σου πω.
Κάτι άλλο ωραίο;
Μη μπαίνεις στον κόπο σε παρακαλώ. Μπορώ να τα καταφέρω, θεία Σάρλοτ.
Τα χέρια σου είναι παγωμένα. Τρέμουν.
Δούλεψες πολύ σκληρά.
Θα είσαι χαρούμενη αφού παντρευτώ και θα με έχεις ξεφορτωθεί επιτέλους;
Τι τρέχει, θεία Σάρλοτ;
Απλά ήρθα να σε καληνυχτίσω και να σου ευχηθώ κάθε ευτυχία.
Και ο Θεός να σε ευλογεί, παιδί μου.
Σ' ευχαριστώ.
Τίνα...
αν υπήρξα αυστηρή μαζί σου καμιά φορά...
δεν το εννοούσα.
Σ' αγαπώ πάρα πολύ.
Μετά από όλα τα άσχημα πράγματα που σου είπα;
Δεν τα εννοούσες παιδί μου.
- Αλήθεια δεν τα εννοούσα. - Το ξέρω.
Καληνύχτα, θεία Σάρλοτ.
Θα ζητήσεις, σε παρακαλώ, από τη μαμά να βιαστεί;
Καληνύχτα, Τίνα.
- Της το είπες; - Ησυχία.
Όχι.
Όχι, δεν της το είπα.
Σε περιμένει, Ντίλια.
Αν δε μου ανήκει...
είναι ίσως επειδή ούτε ο πατέρας μου δε μου άνηκε ποτέ αληθινά.
Σου ανήκουν κι οι δυο.
Εκείνος αγαπούσε εσένα κι αυτή αγαπάει εσένα.
Εσύ είσαι η μητέρα που θέλει. Πήγαινε σ' εκείνην, Ντίλια.
Δεν είναι δικό σου το λάθος, ούτε δικό μου.
Να μην αισθάνεσαι άσχημα για μένα.
Στην τελική, υπήρξε δική μου...
όταν ήταν μικρή.
Σάρλοτ.
Μαμά;
Θα μπορούσες να κάνεις κάτι που θα με έκανε πολύ ευτυχισμένη;
Οτιδήποτε για σένα, αγαπημένη μου.
Πρόκειται για τη θεία σου την Σάρλοτ.
Τι;
Πρώτα θα ήθελα να σου πω αυτό:
Δεν παντρεύτηκε άνδρες που την αγάπησαν πολύ...
και που θα μπορούσαν να της δώσουν όλα όσα ήθελε.
- Γιατί; - Επειδή δεν ήθελε να σε απαρνηθεί.
Γι' αυτό είναι γεροντοκόρη.
Γιατί δε μου το είπε κανείς αυτό πρωτύτερα;
Αγάπη μου, μερικές φορές οι άνθρωποι δε σκέφτονται...
και άλλες είναι εγωιστές.
Αλλά να το θυμάσαι...
και να προσπαθείς να την κάνεις να χαρεί για την επιλογή που έκανε...
χωρίς να καταλάβει ποτέ ότι σου το είπα εγώ.
Ήμουν πάντα σκληρή μαζί της.
- Υπάρχει ακόμα ένα πράγμα. - Ναι, μαμά;
Όταν θα φεύγεις αύριο,
την τελευταία στιγμή,
αφού έχεις αποχαιρετήσει εμένα και όλους τους υπόλοιπους...
αφού ο Λάνινγκ σε βάλει στην άμαξα...
σκύψε κάτω και δώσε το τελευταίο σου φιλί στη θεία Σάρλοτ. Θα το κάνεις;
- Ναι. - Να μην ξεχάσεις. Το τελευταίο σου φιλί.
Δε θα ξεχάσω.
Είναι αργά, δις Σάρλοτ.
Ναι, το ξέρω, Ντόρα.
Αύριο είναι μια μεγάλη μέρα.
Μια όμορφη μέρα. Μια τέλεια μέρα.
Που θα σας κάνει πολύ ευτυχισμένη και περήφανη.
- Να έχετε καλό ταξίδι. - Σας ευχαριστώ. Αντίο.
Αντίο.
- Αντίο. - Αντίο.
Αντίο.
- Αντίο. - Αντίο.
- Πού είναι η θεία Σάρλοτ; - Σάρλοτ.
- Δεσποινίς Σάρλοτ. - Σάρλοτ.
Ναι, Τίνα;
- Αντίο, θεία Σάρλοτ. Αντίο. - Αντίο.
- Αντίο.
Μετάφραση - Υποτιτλισμός: tsantilas