Τα νησά Παπούα Νέα Γουινέα και Ινδονησία.
Ηφαιστειακά αέρια σχηματίζουν υποθαλάσσιους πίδακες.
Και η θάλασσα γεμίζει με καλειδοσκοπική ζωή.
Οι ύφαλοι που περιβάλλουν αυτά τα νησιά του Ειρηνικού...
σχηματίζουν την "καρδιά" του Τριγώνου των Κοραλλιών.
Εδώ απαντώωνται τα περισσότερα θαλάσσια είδη σ' όλη τη Γη.
Υπάρχουν τόσα πολλά είδη, που για να επιβιώσουν...
πρέπει να διαφέρουν ευκρινώς το ένα από το άλλο.
Αυτό το, σαν κουτάβι, ψάρι είναι ένα είδος καρχαρία...
που απαντάται μόνο στο Τρίγωνο των Κοραλλιών.
Δεν είναι δεινός κολυμβητής κι έτσι προτιμάει να έρπεται.
Ο καρχαρίας wοbbegοng, μοιάζει με φουντωτό χαλί...
μέχρι που κινείται.
Οι κρυμμένοι κυνηγοί, χρειάζονται ιώβειο υπομονή.
Το δείπνο πρέπει να έλθει σ' αυτούς.
'Ενα τεράστιο βατραχόψαρο ελπίζει ένα κοπάδι ψαριών...
να το περάσει για σφουγγάρι.
Το κροκοδείλι, εναρμονίζεται με τον ύφαλο απόλυτα.
Αυτή τη φορά, η καλογρίτσα στάθηκε τυχερή.
'Ομως, μια του κλέφτη, δυο του κλέφτη...
Το βατραχόψαρο βγαίνει σε πολλά χρώματα.
Να προσπαθήσει να κρυφτεί κάτω από ένα...
είναι μια πολύ κακή ιδέα.
Το πετρόψαρο είναι όσο άχαρο μπορεί να είναι ένα ψάρι.
Δεν έχει να φοβηθεί τους κυνηγούς.
Κανένα ψάρι στον πλανήτη, δεν είναι πιο δηλητηριώδες.
Περιμένει πολλές μέρες για ένα απρόσεκτο ψάρι...
να περάσει από την ακτίνα δράσης του μεγάλου...
άσχημου στόματός του.
Μετά από μεγάλη αναμονή...
αυτό θα πρέπει να ήταν εκνευριστικό.
'Ομως, τα πιο δηλητηριώωδη όντα εδώ...
δεν είναι τα ψάρια.
Αυτή η διάκριση, ανήκει στα θαλάσσια φίδια.
Το δηλητήριό τους, είναι πολλές φορές πιο δραστικό...
από της βασιλικής κόμπρα.
'Οπως και τα άλλα φίδια, αναπνέουν αέρα.
'Ομως, μπορούν να φτάσουν σε βάθος 30 μέτρων...
και να παραμείνουν στο βυθό για ώρες.
Τα θαλάσσια φίδια απαντώνται ολοένα και πιο σπάνια.
Ακόμα κι εδώ, στο Τρίγωνο των Κοραλλιών.
Τα περισσότερα καταλήγουν πορτοφόλια...
παπούτσια ή τσάντες.
Στο Τρίγωνο των Κοραλλιών...
οι υπέργειες ρίζες, καλύπτουν τις βραχώδεις ακτές.
Αυτή η παράκτια ζούγκλα...
προστατεύει τα νησιά από τη διάβρωση του εδάφους...
και παρέχει ένα προστατευτικό τείχος...
ενάντια στις καταιγίδες, ακόμα και σε τσουνάμι.
Ο λαβύρινθος των ριζών αιχμαλωτίζει ιζηματα...
που ξεβράζονται από τα νησιά...
αποτρέποντας τον ύφαλο να πνιγεί στη λάσπη.
Ο λαβύρινθος ριζών είναι ένα σκο- τεινό περιβάλλον για πολλά όντα.
'Ενα σμήνος ραβδωτών γατόψαρων, τρέφεται με τα φύκια...
που φυτρώνουν στις ρίζες και στον αμμώδη πυθμένα.
Αυτή η άμμος, κατακάθεται σε κόλπους...
δημιουργώντας απέραντες εκτάσεις οργανικών υλών...
άμμου και ακαθαρσιών.
Κι αν νομίζατε ότι τίποτα δε μπορεί να ζησει εδώ...
μπορεί και να εκπλαγείτε.
'Ενα κοπάδι γατόψαρων ξεχύνεται στο βυθό σαν κύμα που σκάει...
καθώς η πρώωτη σειρά ψαριών που τρέφονται...
υπερπηδάται από την πίσω σειρά.
'Οπως τα περισσότερα ζώα που ζουν εδώ...
το σαλάχι, κρύβεται κάτω από τη λάσπη.
Ίλε, βλέπω ξεκάθαρα την ουρά σου.
Το γκόμπι, είναι ένας εξαίρετος φύλακας...
αλλά όχι και τόσο καλός στο να ανοίγει σπηλιές.
Αφήνει τη βαριά εργασία στο συνεργάτη του...
και προσωπικό του εργολάβο, μία σχεδόν τυφλή γαρίδα.
Η σχέση αυτή ονομάζεται "συμβίωση".
Και τα δύο θεωρούν ότι έχουν κλείσει μια καλή συμφωνία.
Το καβούρι, ψάχνει το δικό του συγκάτοικο.
Χαίρεται που βρήκε μια μέδουσα...
που αποφασίζει να φορέσει ως προστατευτικό κράνος.
Αυτό είναι ένα ερωτικό τρίγωνο.
Η επιδεικτική σουπιά.
Οι δύο μικρότερες...
είναι τα αθεράπευτα πιστά αρσενικά.
Το θηλυκό, είναι το μεγαλύτερο.
Αλλά αυτό, δε θα της το έλεγαν ποτέ.
Είναι καλοί κολυμβητές...
αλλά συνήθως προτιμούν να καλπάζουν...
στις μύτες των μικρών τους πλοκαμιών.
Το ζευγάρωμά τους είναι ένα μικρό άγγιγμα στο μάγουλο.
Το αρσενικό...
προσπαθεί να περάσει στο θηλυκό ένα μικρό πακέτο...
ή τουλάχιστον, το προσπαθεί.
Το αν εκείνη θα το δεχτεί, είναι άλλο θέμα.
Κι αυτό είναι όλο!
Πιο βαθιά, ένα κοπάδι καλαμάρια...
μοστράρει μία ανθοδέσμη από ημιδιαφανείς αβγοθήκες.
Το αρσενικό καλαμάρι τριγυρίζει κοντά τους...
ενώ το θηλυκό πλησιάζει και μεγαλώνει τη δέσμη.
Σε περίπου 3 εβδομάδες...
οι αβγοθήκες θα αρχίσουν να σπάνε.
Κάθε μία, θα απελευθερώσει έξι περίπου διαφανείς μινιατούρες.
Το μωρό καλαμάρι θα απομακρυνθεί...
ακολουθώντας το δικό του δρόμο.
'Ενα χωράφι από χέλια υψώνεται από τον βυθό.
Κάποια από αυτά, φτάνουν τα δύο μέτρα...
έτσι ώστε να μπορούν να αρπάξουν...
μικροσκοπικά ζώα που παρασύρονται από το ρεύμα.
Πάνω από τον ύφαλο...
ένα κοπάδι μωρά κιχλίδες ψάχνει πάνω από τα κοράλλια.
Αργά, το απόγευμα, μαζεύονται γύρω από ένα λαγούμι...
που αποτελεί το σπίτι τους.
Το μαύρο πλάσμα που αναδύεται από το λαγούμι...
είναι μία ενήλικη κιχλίδα.
Η σύντομη εμφάνισή της, ίσως λειτουργεί ως σινιάλο...
γνέφοντας στα παιδιά της να γυρίσουν σπίτι.
'Ομως, πριν πέσουν για ύπνο...
τα μωρά έχουν μία σημαντική αγγαρεία.
Πρέπει να ταϊσουν τους γονείς τους.
Το ζευγάρι των ενήλικων κιχλίδων...
δεν αφήνει ποτέ τη φωλιά του.
Το τι τρώνε, παραμένει μυστήριο.
Μερικοί επιστήμονες πιστεύουν ότι...
τα μωρά ταϊζουν τους γονείς υπό τη μορφή βλέννης.
Άλλοι πιστεύουν ότι η μαμά και ο μπαμπάς τρέφονται...
απλώς καταναλώνοντας μερικά από τα παιδιά τους.
Καθώς η νύχτα πέφτει, η σουπιά βγαίνει να κυνηγήσει.
Επικοινωνεί με στιγμιαίες αλλαγές χρώματος...
σχεδίων και υφής.
Η ικανότητά της να περιπλανάται...
χωρίς καμία προσπάθεια, υποβοηθάται από...
μία πορώδη δομή ανθρακικού ασβεστίου.
Αυτό το εσωτερικό κέλυφος, της προσδίδει πλευστότητα.
Οι σουπιές είναι επιθετικοί κυνηγοί.
Επιτίθενται με εκπληκτική ταχύτητα...
εκτοξεύοντας ένα ζευγάρι πλοκαμιών που δρα αστραπιαία.
Μία διαπεραστική γλώσσα που καλύπτεται από κοφτερά δόντια...
περιμένει να ροκανίσει τα ψάρια που δαγκώνει.
Νοτίως του Τριγώνου των Κοραλλιών...
βρίσκεται η μεγαλύτερη ζωντανή κατασκευή πάνω στη Γη.
Ο Μεγάλος Κοραλλιογενής 'Υφαλος της Αυστραλίας.
Αυτή, η πιο πρόσφατη εκδοχή του Κοραλλιογενούς Υφάλου...
άρχισε να αναπτύσσεται πριν 12.000 χρόνια...
με το τέλος της εποχής των παγετώνων.
Τ ότε, το επίπεδο της θάλασσας ήταν 120 μέτρα πιο χαμηλά...
απ' ότι είναι σήμερα.
Καθώς οι πάγοι άρχισαν να λιώνουν...
οι θάλασσες αναδύθηκαν.
Κοράλλια σχηματίστηκαν πάνω από κοράλλια...
σχηματίζοντας υποθαλάσσια όρη από ασβεστόλιθο...
ή ανθρακικό ασβέστιο.
Τα κοράλλια σχηματίζονται...
από το συνδυασμό διοξειδίου του άνθρακα και ηλιακού φωτός.
'Ομως, η ισορροπία του διοξειδίου του άνθρακα...
στην ατμόσφαιρά μας, είναι κρίσιμη...
ιδιαίτερα για τους κοραλλιογενείς υφάλους...
και τα πλάσματα που τους έχουν ως σπίτι τους.
Κάθε ψάρι, εδώ, εξαρτάται από κάποιο άλλο...
κατά μία έννοια.
Ο μπακαλιάρος, είναι έτοιμος για την αισθητικό του.
Κι ας το παραδεχτούμε...
όταν είσαι μπακαλιάρος, χρειάζεσαι όση βοήθεια γίνεται.
Τα ψάρια-καθαριστές, προσφέρουν μία υπηρεσία...
που κανένας μπακαλιάρος δεν μπορεί να αρνηθεί.
Ενώ του κάνει καθαρισμό...
το ψάρι-καθαριστής τρώει τα παράσιτα.
Ως αντάλλαγμα, ο μπακαλιάρος αντιστέκεται στην επιθυμία...
να το καταβροχθίσει.
Άλλη μία καλή συμφωνία.
Μία "βασιλική" μέδουσα, πάλλεται αργά...
εξαναγκάζοντας τα μικρά ψάρια να περάσουν...
μέσα από τα αγκυλωτά πλοκάμια της.
'Οταν το ρεύμα παρασύρει τη μέδουσα στον ύφαλο...
τα πεταλουδόψαρα απολαμβάνουν μικρές δαγκωνιές...
ακόμα κι αν κάνουν τα μικρά χειλάκια τους να τσούζουν.
Κάποια πλάσματα δεν αρκούνται σε μία μόνο δοκιμή.
Στις πράσινες θαλάσσιες χελώνες...
αρέσει να γεμίζουν το στομάχι τους με δηλητηριώδεις μέδουσες.
Καθώως η χελώνα καταβροχθίζει το θήραμά της...
κλείνει τα μάτια, για να αποφύγει το τσίμπημα...
στον ευαίσθητο κερατοειδή χιτώνα.
Το ανατολικότερο σημείο του Μεγάλου Κοραλλιογενούς Υφάλου...
χάνεται στα βάθη της Θάλασσας των Κοραλλιών.
Πολλά πλάσματα του βυθού...
μαζεύονται σ' αυτούς τους υποθαλάσσιους γκρεμούς.
'Ενας ναυτίλος (κεφαλόποδο)...
κατευθύνεται προς βαθύτερα νερά.
Το κέλυφός του περιέχει κοιλότητες γεμάτες αέρια...
που αντέχουν τρομερές πιέσεις.
Το πρωτόγονο μάτι του, είναι μια τρυπίτσα...
μπροστά σε έναν φωτοευαίσθητο αμφιβληστροειδή χιτώνα.
'Οπως και ο ίδιος ο κοραλλιογενής ύφαλος...
το σκληρό κέλυφός του...
είναι φτιαγμένο από ανθρακικό ασβέστιο.
Κάποτε...
πάνω από 2.000 είδη ναυτίλου κυριαρχούσαν στη θάλασσα.
'Ομως, αυτό ήταν πολύ πριν την εμφάνιση των δεινοσαύρων.
Το κλίμα πάνω και μέσα στον ωκεανό...
έχει αλλάξει πολλές φορές από τότε.
Σήμερα, μόνο έξι είδη ναυτίλου λυμαίνονται τις θάλασσες.
Ξαφνικές κλιματικές αλλαγές, μπορούν να αφανίσουν είδη...
που δεν μπορούν να προσαρμοστούν γρήγορα.
Τα κοράλλια χρειάζονται το διοξείδιο του άνθρακα.
'Ομως, εκπέμπουμε τόσο πολύ στην ατμόσφαιρα...
που οδηγεί στην αύξηση της παγκόσμιας θερμοκρασίας.
Αν η θερμοκρασία του νερού της θάλασσας αυξηθεί πολύ...
οι κοραλλιογενείς ύφαλοι ξασπρίζουν και πεθαίνουν.
'Ομως, ακόμα πιο θανατηφόρα είναι μια νέα απειλή...
που ονομάζεται, οξίνιση των ωκεανών.
Υπερβολικές ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα...
παρεμποδίζουν το σχηματισμό ανθρακικού ασβεστίου...
από το οποίο σχηματίζονται οι κοραλλιογενείς ύφαλοι...
καθώς και το κέλυφος του ναυτίλου...
το εσωτερικό κέλυφος και ο σκελετός...
χιλιάδων άλλων ειδών.
Πολλά ψάρια θα αφανιστούν.
Οι κοραλλιογενείς ύφαλοι θα αρχίσουν να διαλύονται.
Καθώς οι θερμοκρασίες αυξάνονται, πολλά είδη...
θα κινηθούν νοτιότερα, σε πιο ψυχρά νερά.
Η ρυγχοφάλαινα, περνάει το χειμώνα της...
στον Μεγάλο Κοραλλιογενή 'Υφαλο.
Την άνοιξη, κατευθύνεται νότια προς τα δροσερά νερά...
του Νοτίου Ωκεανού.
Ακρωτήριο Καταστροφή, Νότια Αυστραλία.
Σ' αυτά τα κρύα νερά, παραμονεύει ένα αρχαίο κήτος...
ένας από τους πιο θαυμάσιους κυνηγούς του ωκεανού.
Ο μεγάλος λευκός καρχαρίας.
Ο λευκός καρχαρίας...
πολλές φορές φτάνει τα 4.5 μέτρα μήκος.
'Ενας τόσο μεγάλος καρχαρίας...
μπορεί να ζυγίζει πάνω από τόνο...
και μπορεί, πολύ εύκολα, να φάει ένα θαλάσσιο λιοντάρι.
Τα θαλάσσια λιοντάρια, πρέπει να είναι συνεχώς σε εγρήγορση.
Τα μεγαλύτερα σαλάχια του κόσμου, επίσης, κυνηγούν εδώ.
Ψάχνουν για καρκινοειδή και μαλάκια...
που κρύβονται κάτω από την άμμο.
Τα σαλάχια, συνήθως, ταξιδεύουν με τη δική τους κουστωδία...
ένα σμήνος από ψάρια οπορτουνιστές...
έτοιμο να ορμήσει στα μικρά ψάρια που τρέπονται σε φυγή.
Τις περισσότερες φορές...
ο λευκός καρχαρίας αγνοεί το σαλάχι.
Αλλά όχι πάντα.
Πολλές φορές, λευκοί καρχαρίες ανασύρονται...
με ακίδες σαλαχιού σφηνωμένες στο σαγόνι τους.
Τα θαλάσσια λιοντάρια της Αυστραλίας...
είναι από τα σπανιότερα θαλάσσια θηλαστικά.
Κάποτε, τα κυνηγούσαν αμείλικτα...
και σήμερα, έχουν απομείνει μόνο 10.000.
Φαίνονται τα πιο αμέριμνα από όλα τα πλάσματα.
'Ομως, καθώς η παγκόσμια θερμοκρασία ανεβαίνει...
τα ζώα που ζουν στη Νότια Αυστραλία...
δε μπορούν να κινηθούν νοτιότερα.
Κάθε χρόνο, σ' αυτούς τους ρηχούς κήπους...
γιγάντιες σουπιές μαζεύονται για αναπαραγωγή.
Είναι οι μεγαλύτερες σουπιές στον κόσμο.
Οι αρσενικές σουπιές φτάνουν το ένα μέτρο μήκος.
Τα τεράστια αρσενικά έρχονται σε σύγκρουση.
Συναγωνίζονται για τα θηλυκά...
που κρύβονται κάτω από το κίτρινο σφουγγάρι.
Αυτές οι συγκρούσεις σπάνια καταλήγουν σε βία.
Αντ' αυτού, τα αρσενικά φουσκώνουν...
και δείχνουν όσο πιο απειλητικά γίνεται.
Επικοινωνούν την πρόθεσή τους να παλέψουν...
με θυμωμένες επιδείξεις χρώματος και μοτίβων.
Καθώς τα μεγαλύτερα αρσενικά μπαίνουν σε συναγωνισμό...
τα μικρότερα αρσενικά μεταμφιέζονται σε θηλυκά.
Περιβαλλόμενα από θηλυκή χάρη, ξεγλιστρούν χωρίς πρόβλημα.
Τα θηλυκά, φαίνεται να τα βρίσκουν πολύ ελκυστικά.
Οι μικρές αρσενικές σουπιές...
είναι απροσδόκητα επιτυχημένοι εραστές.
Οι γιγάντιες σουπιές...
ζευγαρώνουν σε μια μπερδεμένη περίπτυξη...
που μπορεί να διαρκέσει αρκετά λεπτά.
Η παρόρμηση να βρουν ταίρι είναι πολύ δυνατή...
όμως, αυτή η σουπιά είναι πεινασμένη.
Οι κοφτερές δαγκάνες του καβουριού...
κάνουν τη σουπιά να διστάζει.
Σε κανέναν δεν αρέσει να τον τσιμπάνε στο πρόσωπο.
'Ομως, ένα δείπνο καβουριού, φαίνεται να το αξίζει.
Το θηλυκό, έχει τοποθετήσει τα αβγά του σε μια σχισμή...
κάτω από τον ύφαλο.
Αυτή είναι η τελική της πράξη.
Μέσα στις επόμενες εβδομάδες...
οι ενήλικες αρσενικές και θηλυκές σουπιές, θα πεθάνουν.
Οι γιγάντιες σουπιές, ζουν μόνο δύο χρόνια.
'Ομως, αυτές εδώ, άφησαν την κληρονομιά τους.
Σε περίπου 4 μήνες, τα αβγά θα επωασθούν...
και μια νέα γενιά γιγαντιαίων σουπιών...
θα κληρονομήσει αυτόν τον υποθαλάσσιο κήπο.
'Ενα σμήνος μυσίδων περνά πάνω από τον ύφαλο...
όπως η ομίχλη από το βουνό.
Αυτές οι μικροσκοπικές γαρίδες, γίνονται τροφή για πολλά είδη.
'Ενα είναι το πιο περίεργο από όλα τα είδη του ωκεανού.
Ο θαλάσσιος δράκος...
είναι ένα από τα τρία μόνο είδη θαλάσσιου δράκου στη Γη.
Κινείται κυματίζοντας μικρά διαφανή πτερύγια στην πλάτη...
και στις δύο πλευρές του κεφαλιού του.
Ο δράκος καταβροχθίζει το δείπνο του...
με ένα μακρύ σωληνοειδές ρύγχος...
που έχει σχεδιαστεί τέλεια για να αιχμαλωτίζει γαρίδες.
Το άλλο είδος που ζει εδώ...
αψηφά ακόμα και την πιο γόνιμη φαντασία.
Ο φυλλώδης θαλάσσιος δράκος.
'Εχει μετατρέψει το καμουφλάρισμα...
σε μια θεσπέσια καλλιτεχνική δουλειά.
Οι θαλάσσιοι δράκοι...
σπάνια απομακρύνονται από το σπίτι τους.
Πράγματι, αυτά τα ευάλωτα όντα...
δεν έχουν πλαστεί για να κολυμπούν γρήγορα ή μακριά.
Καθώς το κλίμα αλλάζει, οι υποθαλάσσιοι κήποι...
στους κόλπους της Νότιας Αυστραλίας...
αρχίζουν να νεκρώνονται.
'Οταν αυτοί οι κήποι εξαφανιστούν...
οι δράκοι θα χαθούν μαζί τους.
'Ομως, υπάρχουν ελπιδοφόρα σημάδια...
μιας ακόμα σπουδαιότερης αλλαγής που συντελείται.
Είναι η αλλαγή μέσα μας.
Φαίνεται ότι επιτέλους είμαστε έτοιμοι...
να αναλάβουμε τις ευθύνες για τις αλλαγές που προκαλούμε...
στην ατμόσφαιρά μας, στους ωκεανούς μας...
και στον πλανήτη μας.
'Εχουμε τη δεξιοτεχνία.
Αν την εφαρμόσουμε...
η κληρονομιά μας μπορεί να είναι ένας ωκεανός θαυμάτων...
όπου οι δράκοι θα μπορούν να περιφέρονται...
και όπου τα θαλάσσια λιοντάρια, θα συνεχίζουν το παιχνίδι τους.