Όποιος κολυμπά στην Ερυθρά Θάλασσα, δεν γνωρίζει το βάθος της.
Και δεν μπορούν όλοι, ν’αγγίξουν τον βυθό, Διμπ, γιε μου.
Ποτέ μην αρνείσαι την φιλοξενία σου, σε όποιον σου τη ζητάει.
Να’σαι το δεξί χέρι των δικαίων την κρίσιμη ώρα.
Κι αν σου προσφέρουν φιλία οι λύκοι, μην τους πιστεύεις.
Δεν θα σταθούν στο πλάι σου, όταν σε ζώνει ο θάνατος.
ΔΙΜΠ, Ο "ΛΥΚΟΣ"
Έι, Διμπ!
Έλα εδώ.
Έλα να ποτίσουμε τις καμήλες.
Κάτσε να φέρω την άλλη.
- Μην παίζεις! Έλα εδώ. - Τη φέρνω.
Γέμισέ τον.
Έτσι.
Άκου προσεκτικά.
Βλέπεις εδώ; Βάζεις εδώ τον στόχο. Κατάλαβες;
Μετά τον βάζεις στην ευθεία μ’αυτό το σημάδι.
Ωραία, κοίτα τώρα πώς ρίχνω εγώ.
Ωραία.
Έλα.
Βάλ’το στον ώμο.
Κράτα σωστά το τουφέκι. Έλα πιο μπροστά.
- Ωραία. - Άσε εμένα.
- Τι; - Πού’ναι η σφαίρα;
- Πού είναι; - Δεν έχει σφαίρες, μέχρι να μάθεις να στοχεύεις.
Δίκιο;
Όχι!
- Πάρ’το. - Πρόσεχε, κόβει.
- Περίμενε! - Σήκω μην πέσεις μέσα.
Άσε με. Άσε με, γιατί...
- Γιατί...; - Άσε με.
- Να σε ρίξω μέσα; - Μη, Χουσεΐν!
- Τέρμα τ’αστεία, εντάξει; - Εντάξει.
- Δεν τρώμε; Πείνασα. - Πάμε σπίτι.
- Έξι! - Ταμπ.
- Τον έφτασε. - Όχι.
- Τον έφτασε. - Έκανε Ταμπ.
- Μην το ακουμπάς! - Είναι Ταμπ.
- Σίγουρα είναι Ταμπ. - Σειρά του Άμπου Έιντ.
- Το χρυσάφι του Οθωμανού! - Δύο.
- Σειρά σας, Σεΐχη. - Πόσο;
- Κι άλλο έξι. - Έξι!
- Δύο. - Ψόφιος σκύλος.
- Με τίποτα. - Μέτρα τα.
Κλέβεις.
- Χάσαμε. - Όχι ακόμα.
- Πόσο; - Έξι, Σεΐχη.
Οπωσδήποτε έξι.
- Έξι! - Τον έπιασε.
Βγαίνει έξω.
Ησυχία! Κάποιος είναι εκεί έξω!
Ποιος είναι, Χουσεΐν;
Έχουμε επισκέψεις.
Καλοδεχούμενοι.
- Σαλάμ αλέικουμ. - Αλέικουμ σαλάμ. Καλώς ορίσατε.
- Τι κάνετε; - Καλώς ήρθατε.
- Σαλάμ. - Καλώς ορίσατε.
- Πώς είστε; - Καλά, εσείς;
- Καλώς ορίσατε. - Ελάτε.
Καθίστε.
Με την ευχή του Θεού.
- Πώς είστε; - Καλά είμαστε. Εσείς;
Καλησπέρα.
- Καφέ, Χουσεΐν. - Έρχεται.
Καλησπέρα σε όλους σας.
- Ο Αλλάχ να σας δίνει χρόνια. - Και σε σας.
- Κάνατε πολύ δρόμο; - Ναι, ήταν μακρύ ταξίδι.
Ο Αλλάχ να σας δίνει δύναμη.
- Πώς είναι ο επισκέπτης μας; - Καλά, εσείς;
Πώς είστε; Από υγεία καλά;
Έλα, Διμπ.
- Ποιος είναι ο ξένος; - Δεν ξέρω.
- Τι θέλει; - Σιωπή, μικρέ.
Διάλεξε ένα.
Φέρε εκείνο.
Ωραία.
Καλό είναι.
Στ’όνομα του Αλλάχ.
- Θες να το σκοτώσεις εσύ; - Ναι.
- Αλλά μην το πεις του αδερφού μας. - Μη φοβάσαι.
Πάρε. Πες μια προσευχή.
Μη φοβάσαι. Εδώ κόψε.
- Να το κάνω εγώ; - Όχι.
Όχι, άσε εμένα.
Βοήθα με να το κρατήσω.
Στ’όνομα του Αλλάχ.
- Φάε! - Πολύ νόστιμο!
- Δεν έφαγες. - Νερό έχει εκεί.
Διμπ. Φέρε νερό.
- Από πού είναι ο φίλος σου; - Είναι Εγγλέζος.
Σταμάτα.
Θα σε στείλω στη μάνα.
- Πού είναι η φυλή του Σεΐχη Αμπού Χμουντ; - Εδώ.
- Τι κάνει ο Σεΐχης; - Πέθανε.
Ο Αλλάχ ν’αναπαύσει την ψυχή του.
- Ήταν καλός άνθρωπος. - Ευχαριστούμε.
- Έχει γιους; - Ναι.
Εγώ είμαι ο μεγαλύτερος, αυτοί είναι ο Χουσεΐν κι ο Διμπ.
- Τιμή μας. - Η τιμή είναι δική μας.
Θέλετε τσιγάρο;
- Τι λέει; - Δεν ξέρω.
Μη μιλάς.
Πάρε κάρβουνο απ’τη φωτιά.
Έχει δική του φωτιά.
Ευχαριστώ.
Είσαι πρίγκιπας;
Πόσους έχεις σκοτώσει;
Μην τ’ακουμπάς αυτό!
- Έχω μια παράκληση, Σεΐχη. - Παρακαλώ.
Ο Σαρίφ είπε πως μπορείτε να μας πάτε μέχρι το Ρωμαϊκό πηγάδι.
Στο Μονοπάτι των Προσκυνητών;
Το μονοπάτι έχει εγκαταλειφθεί από τότε που ήρθε το τρένο.
Έχω ανθρώπους εκεί.
Μ’όλο τον σεβασμό...
έχει πιο πολλούς ληστές παρά προσκυνητές εκεί.
Η φήμη του πατέρα σας μας έφερε εδώ.
Ήρθατε.
Θα σας οδηγήσει ο αδερφός μου ο Χουσεΐν.
- Θα τα πούμε, αδερφέ. - Σύντομα, με τη βοήθεια του Αλλάχ.
- Με την άδειά σας, Σείχη. - Πήγαίνετε στην ευχή.
Χουσεΐν!
Διμπ!
Χρειαζόμαστε τον αδερφό του μικρού για οδηγό.
Και τον μικρό;
Δεν μπορούμε να τον αφήσουμε.
- Τι λέει; - Περίμενε.
Ποιος θα γυρίσει πίσω τον μικρό;
Χρειαζόμαστε τον αδερφό του.
- Τι λέει; - Πρέπει να έρθεις μαζί μας.
Θα τον γυρίσω πίσω και θα ξανάρθω.
Θέλει τώρα να φύγει.
- Πείσε τον. - Δεν μ’ακούει.
Πάμε;
Πάμε.
Ποια είν’αυτή;
- Η γυναίκα μου. - Η γυναίκα του.
- Κι ο Χουσεΐν θέλει να παντρευτεί. - Μη γίνεσαι αγενής.
Συγχαρητήρια.
- Δεν είναι ώρα ακόμη. - Γιατί πάντα της κλείνεις το μάτι;
Σιωπή, κακομαθημένε.
Για τι μιλάτε;
Για γυναίκες.
- Τι είναι αυτό; - Όταν μεγαλώσεις...
Πες στον φίλο σου να τραγουδήσει.
- Τραγούδα. - Τραγούδα, ρε συ!
- Όχι! - Τραγούδα μας!
Τραγούδα!
Όχι!
Πάει πολύς καιρός
Που ξέχασες το σπίτι σου.
Πού να βρεις
Απάγκιο εκεί στα ξένα;
Πάει πολύς καιρός
Που ξέχασες το σπίτι σου.
- Τι λες; - Έξι άλογα.
- Ίσως προσκυνητές. - Συνεχίζουμε τότε.
- Υπάρχει πρόβλημα, Μαρτζί; - Κανένα.
Τι θέλουν στο πηγάδι;
Δεν ξέρω. Τους πηγαίνουμε και φεύγουμε.
- Τι έχει στο κουτί; - Ποιο κουτί;
Τρελαίνεται, άμα το ακουμπάω.
Ο Εγγλέζος έχει το χρυσάφι του μέσα.
Θα τους δώσω λίγο ψωμί.
Σου είπα να μην το πειράζεις!
Μη τον ακουμπάς!
- Μην τολμήσεις να τον ξανακουμπήσεις! - Ήρεμα!
- Πήγαινε εκεί. - Μην τον ξανακουμπήσεις!
Δεν θα αγγίζεις τον αδερφό μου! Ό,τι κι αν κάνει.
Δεν θέλει να πειράζει κανένας το κουτί.
- Δεν το’ξερε. - Πες του το τότε.
Δεν θα το ξαναγγίξεις. Εντάξει;
Να το πηγάδι.
Πού είναι;
Έρχονται.
Μαρτζί, αίμα.
- Τους έσφαξαν. - Πάμε.
Μας παρακολουθούν.
Μήπως είναι οι δικοί σου;
Πάμε να φύγουμε!
Από κει!
Πού πάτε;
Από κει ήρθαμε!
Σκοτώσαν τους δικούς μας.
Όχι, πάμε να βρούμε το σύνταγμα.
Οι δικοί μας είναι μέσα στο πηγάδι.
Πρέπει να βρούμε το σύνταγμα.
Χρειαζόμαστε κι άλλους άντρες.
Είναι τρελός.
Δεν θυσιάζω την αποστολή, όποιος κι αν ήταν ο πατέρας τους.
Δεν γίνεται!
Δεν τους αφήνω εδώ.
Καταλαβαίνεις τι θα συμβεί;
Εμείς τους φέραμε.
Αν δεν φτάσουμε στη σιδηροδρομική γραμμή...
οι Τούρκοι θα στείλουν τρένο και θα σφαγιάσουν τον αδερφό σου.
Προτιμώ να πεθάνω, παρά να τους αφήσω!
- Γιατί μαλώνουν; - Δεν μας αφορά.
Πολεμάμε για μια πατρίδα. Για έναν βασιλιά.
Η αδερφοσύνη είναι πιο σημαντική απ’το τρένο σου.
Ποιος νοιάζεται γι’αυτούς τους δυο;
- Φεύγετε; - Έκανες αρκετά.
Τίμησες τη μνήμη του πατέρα σου.
- Σαλάμ αλέικουμ. - Σαλάμ, Μαρτζί.
- Ελπίζω να ξανασυναντηθούμε. - Άμα το θέλει ο Αλλάχ...
Αντίο.
Μαρτζί, φοβάμαι μήπως δεν βρείτε το επόμενο πηγάδι.
Το μονοπάτι είναι επικίνδυνο για το παιδί.
Αντίο.
Πάμε να τους ακολουθήσουμε.
- Γιατί; - Βοήθα με να μαζέψω.
- Γιατί; - Θες να πεθάνουν απ’τη δίψα;
Δεν μπορούμε να τους εγκαταλείψουμε.
Δεν έρχομαι.
Γιατί μ’ακολούθησες τότε;
Μπορείς να τα βγάλεις πέρα μόνος;
Μπορώ.
Τώρα μπορείς, ε;
- Γιατί μ’ακολούθησες τότε; - Δεν είσαι πατέρας μου.
Έλα να μαζέψουμε.
Το μονοπάτι είναι για άντρες.
Όλα εντάξει!
Χθεσινά ίχνη. Πάνε έξω απ’το φαράγγι.
Ακούς κάτι;
Όχι.
Κάνε πίσω μην πέσεις!
Καλό είναι.
Τους βλέπεις;
- Σώσε τον αδερφό σου. - Δεν σ’αφήνουμε.
- Πήγαινε! Σε καλύπτω. - Τρέχα!
- Γιατί γύρισες; - Είναι παγίδα.
Πρέπει να τους αντιμετωπίσουμε.
Τον πέτυχα!
Τρέχα!
Ν’ανεβούμε στο βουνό.
Πού είναι;
Τους έχασα.
Είστε περικυκλωμένοι! Παραδοθείτε και δεν θα σας πειράξουμε.
Θέλουμε μόνο τις καμήλες.
Χωρίς τις καμήλες, είμαστε νεκροί.
- Είσαι καλά; - Σκότωσέ τους!
Θα τους φάω.
Προσευχηθείτε, προσκυνητές.
- Έι, αδέρφια. - Τι;
- Η θέα είναι καλύτερη από δω. - Ερχόμαστε.
Σας ερχόμαστε, παιδιά.
Τρεχάτε να σωθείτε!
Είναι αργά για προσευχές. Είστε πεθαμένοι!
Μην τους ακούς.
Δεν φοβάμαι.
Να θυμάσαι τον πατέρα.
"Ο δυνατός τρώει τον αδύναμο".
Είμαστε πιο δυνατοί απ’αυτούς.
Κοιμηθείτε, αδέρφια.
Μην κοιμάστε, σκυλάκια!
Νομίζω πως κοιμηθήκανε στ’αλήθεια.
- Βλέπουν όνειρα. - Έι, παιδιά...
Δεν κοιμούνται στη χώρα των ληστών!
Μην κοιμάστε!
- Χιλάγιαλ, τι λες να τους ξυπνήσουμε; - Καλή ιδέα.
Άκου.
Αν συμβεί οτιδήποτε...
ανέβα στο βουνό.
Όταν περάσει ο κίνδυνος, πήγαινε στο πηγάδι. Κάποιος θα’ρθει.
Ακούς;
Ακούω.
Σήκω, Διμπ!
Χουσεΐν!
Ξεφεύγει! Σκότωσέ τον!
Πού’ναι ο μικρός;
Σκυλάκι;
Είναι μέσα στο πηγάδι.
Γιατί κρύβεσαι, σκυλάκι;
- Δεν τον πέτυχα. - Κόψε το σχοινί.
Χουσεΐν!
Απάντησέ μου, Χουσεΐν.
Χουσεΐν!
Εδώ!
Εδώ είμαι!
Σε παρακαλώ.
Απάντησέ μου.
Σε παρακαλώ, απάντησέ μου!
Νερό.
Δώσ’μου να πιω.
Τέλειωνε.
Ορκίζομαι πως θα σε βρω.
Θα σε σκοτώσω!
Βοήθεια, κάποιος!
Θα σε πιάσω, σκυλάκι!
Δεν είναι κανένας εδώ.
Βοήθεια!
Μόνο εγώ μπορώ να σε βοηθήσω.
Βοήθεια!
Αυτό είναι επικίνδυνο!
Μη φοβάσαι.
Τι κάνατε με τον Εγγλέζο;
- Πάψε. - Σιωπή.
Εγώ σ’έφερα εδώ;
Οι δικοί σου σ’έφεραν σ’αυτό το χάλι.
Τους σκότωσες.
Δεν είπα "παραδοθείτε και δεν θα σας πειράξουμε";
Και τι κάνατε εσείς;
Με πυροβολήσατε! Οπότε, μη ρίχνεις το φταίξιμο σε μένα.
Ο Αλλάχ μ’έστειλε.
Για να μη σε φάνε τα θηρία.
Δεν σε χρειάζομαι.
Είσαι σίγουρος;
Δεν με χρειάζεσαι;
Το μονοπάτι είναι ελεύθερο.
Πάρ’την καμήλα μου για αποζημίωση.
Τι περιμένεις;
Επειδή είσαι ένα ανήμπορο κουνέλι.
Χειρότερο! Τα κουνέλια τα καταφέρνουν και μόνα τους.
Ίσως αφήσω τα θηρία να σε φάνε.
Αύριο το πρωί.
Κοιμήσου.
Καθάρισε το ψωμί.
Ο Αλλάχ να τους κάψει, που δεν μου καθάρισαν την πληγή.
Ποιους;
Ποτέ δεν εκτίμησαν την αξία της αδερφοσύνης.
Μη με προδώσεις.
Έλα δω.
Πάρ’το στιλέτο και βγάλ’τη σφαίρα.
Βγάλ’τη με το λεπίδι.
Με την άκρη του λεπιδιού.
Βάλε το στιλέτο στη φωτιά.
Στη φωτιά.
Έλα δω. Άσ’το.
Έλα δω.
Είναι γεμάτο.
Αν πάθω τίποτα εγώ...
Προστάτευσέ μας εσύ.
Πάρ’το.
Δώσ’μου το στιλέτο.
Καλό το φαγητό.
- Όχι. - Όχι;
Αυτό είναι του Εγγλέζου.
- Πώς σε λένε; - Διμπ. [=λύκος]
Διμπ;
Της φυλής σου είναι το σήμα στο κουτί;
Τι τον έχεις τον Σεΐχη Αμπού Χμουντ;
Πατέρα.
Ο λύκος βγάζει λύκο.
Πάρε.
Λύκε
Σε ικετεύω, τον λύκο μη τον τρως.
Πόσες νυχτιές σε τάισε
Όταν εσύ πεινούσες;
Τραγούδα μαζί μου, Διμπ.
Λύκε
Σε ικετεύω, τον λύκο μη τον τρως.
Πόσες νυχτιές σε τάισε
Όταν εσύ πεινούσες;
Οι πεθαμένοι δεν γυρίζουν πίσω.
Πώς βρίσκεις τον δρόμο με τ’αστέρια;
Βάλε το Αστέρι του Βοριά, ανάμεσα στα μάτια σου.
Και το Αστέρι του Νοτιά, ανάμεσα στους ώμους σου.
- Τι κατεύθυνση έχουμε; - Προς τη Δύση.
Σωστά.
- Τι είναι αυτό; - Το σιδερένιο γαϊδούρι.
- Τι; - Θα δεις.
Αυτό μας κατάστρεψε.
Τι είναι;
Το μονοπάτι του σιδερένιου γαϊδουριού.
Τι κάνει;
Το καβαλάνε προσκυνητές και Τούρκοι στρατιώτες.
Ένα μήνα δρόμο με την καμήλα, το τρένο τον κάνει σε μια βδομάδα.
Δεν είμαστε ληστές.
- Είστε επαναστάτες. - Αφού μας ξέρεις...
- Εσύ ποιος είσαι; - Είμαι οδηγός προσκυνητών.
Δεν είσαι κάπως ξεπερασμένος;
Είμαι ο τελευταίος.
Ποιος είναι ο προσκυνητής;
Χμουντ τον λένε.
Πας στη Μέκκα, Χμουντ;
Ναι.
Η Μέκκα είναι πίσω σου.
Τον πάω στον σταθμό.
Κακή ιδέα.
- Δεν σας αφορά εσάς. - Πού το βρήκες το πιστόλι;
Είναι τόσο περίεργο να έχεις όπλο;
Δεν υπάρχουν εγγλέζικα πιστόλια εδώ.
Το αγόρασα στην Αίγυπτο.
Μήπως είδατε έναν Εγγλέζο;
Στην Αίγυπτο. Από Εγγλέζο το αγόρασα αυτό.
Εσύ, Χμουντ, μήπως είδες έναν Εγγλέζο;
Τι είναι ο Εγγλέζος;
Έχουμε μακρύ δρόμο.
Πρέπει να πηγαίνουμε.
Μακριά απ’το τρένο. Κάνουμε δουλειές με τους Τούρκους.
Στο καλό. Καλό ταξίδι.
Έχω γνωρίσει πολλούς ανθρώπους.
Από σοφούς μέχρι εμπόρους.
Ακόμη κι έναν πλοίαρχο πήγα στη Μέκκα.
Τι είναι ο πλοίαρχος;
Οδηγεί ανθρώπους στη θάλασσα.
Δεν έχω δει τη θάλασσα.
Έχω δει δυο.
Την Ερυθρά...
και τη Θάλασσα της Παλαιστίνης.
Ταξίδεψα παντού.
Είδα τα Ιεροσόλυμα και τη Συρία.
Παντού, από τη Βαγδάτη ως τη Μεδίνα.
Γιατί σταμάτησες;
Με σταματήσανε.
Ήρθε το τρένο και κατάστρεψε τα πάντα.
Όλοι οι πρόγονοί μου, οδηγοί προσκυνητών ήταν.
Μας γύρισαν σε σκοτεινές εποχές...
χωρίς μέσα και ευκαιρίες.
Κι έτσι ο αδερφός, σκοτώνει τον αδερφό.
Ο δυνατός τρώει τον αδύναμο.
Αυτοί είναι, οι Εγγλέζοι φίλοι σου.
Τι έγινε;
Το τρένο.
Τρελοί.
Δεν σταματάς τη λόγχη με τα χέρια.
Σέλωσε την καμήλα και μη φεύγεις από κοντά της.
Δεν θ’αργήσω.
Τι θέλεις;
- Τον Υπολοχαγό. - Πέρνα.
Έλα εδώ.
- Πού το βρήκες; - Στην Αίγυπτο.
Αυτός είναι ο γιος μου.
Πήγαινε στην καμήλα.
Πώς τον λένε;
Διμπ. Είναι το δεξί μου χέρι.
Έλα, Διμπ.
Πάρ’το, Διμπ.
Πάρ’το.
Πήγαινε στην καμήλα. Έρχομαι κι εγώ.
Πέτα τ’όπλο!
Πέτα το, μικρέ!
Σκότωσε τον αδερφό μου.
Πήγαινε σπίτι σου.
Ξεφορτωθείτε τον.