SUBRIP-ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ karxo
ΥΠΟΓΕΙΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ ΓΟΥΕΪΒΕΡΛΙ ΓΟΥΕΪΒΕΡΛΙ ΠΛΕΪΣ
ΟΙ ΜΑΓΟΙ ΤΟΥ ΓΟΥΕΪΒΕΡΛΙ ΠΛΕΪΣ Η ΤΑΙΝΙΑ
Τζάστιν, βρήκα την τσάντα σου.
Μπορώ να την ανοίξω και να δω τα πράγματά σου;
Τέλεια, ευχαριστώ!
Αποκλείεται!
Τζάστιν!
Τι τρέχει; Είστε καλά όλοι;
Άλεξ;
Τέλειο! Μπαμπά, ότι κι αν είναι, να το κρατήσω;
Το ήξερα!
Η Άλεξ έψαχνε την τσάντα μου, γι'αυτό της έκανα ξόρκι. Πες τα όλα!
Φυσικά. Μια τσάντα με ξόρκι.
Πώς αντέξαμε τόσο καιρό χωρίς αυτή;
Μα θα περάσουμε καλά... Κάν'το.
Ας τη δούμε να τριγυρνάει.
Με μάγια η τσάντα προστατεύτηκε. Το ξόρκι αντέστρεψε, τη στρίγγλα σώσε.
Εντάξει. Έψαξα όντως την τσάντα σου.
Στρίγγλα;
Κοίτα τι βρήκα όμως.
Το οικογενειακό ραβδάκι και το βιβλίο με τα "Απαγορευμένα Ξόρκια".
Ο Τζάστιν το πήρε από τη θέση του χωρίς άδεια.
Αρχίζω και σε σέβομαι.
Δεν το πήρα. Ο μπαμπάς μου το έδωσε.
Σταματώ να σε σέβομαι πάλι.
Μπαμπά, γιατί το έδωσες στον Τζάστιν; Είναι απαγορευμένο.
Είπες ότι δεν μπορούσαμε καν να το ακουμπήσουμε.
Είπες ότι δεν ήμασταν έτοιμοι.
Λέγοντας "ήμασταν" εννοούσε "είσαι".
Άλεξ, αν μια μέρα, περάσεις ή έρθεις να δώσεις εξετάσεις,
θα μπορείς να χρησιμοποιήσεις το βιβλίο και το ραβδάκι επίσης.
Απλά είναι πολύ ισχυρά
και χρειάζεται αρκετή ευθύνη.
Μα είμαι αρκετά υπεύθυνη. Είμαι άξια εμπιστοσύνης.
Αυτό είναι τελείως άδικο για μένα και τον Μαξ. Έτσι, Μαξ;
Φίλε. Μαξ!
Φίλε, δε με βοηθάς καθόλου.
Θέλω οπωσδήποτε ένα τέτοιο!
Εγώ δεν έχω άποψη για το μαγικό ραβδάκι.
Αλλά αν κάποιος πρέπει να κάνει την καλή τώρα, είσαι εσύ.
- Μην την πιέζεις. Πρέπει να φύγουμε. - Ναι, αγάπη μου.
Θα ήθελα να επιστρέψεις το ραβδάκι και το βιβλίο
εκεί που το βρήκες. Ευχαριστώ.
Καλά. Εξάλλου δεν το ήθελα.
Μεγάλο ψέμα. Σταθείτε. Πού πάτε;
ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΑ ΞΟΡΚΙΑ
Θέλω να έχετε πακετάρει μέχρι να γυρίσουμε.
Εντάξει. Θα είναι οι καλύτερες διακοπές, φίλε.
- Θα έχει και ηφαίστεια; - Όχι.
Τότε πόσο καλές μπορεί να είναι;
- Γεια σας, κύριε και κυρία Ρούσο. - Γεια σου, Χάρπερ.
- Τι γυρεύει εδώ η Χάρπερ; - Σωστά.
Ακούστε, αφού εσείς πακετάρετε για το ταξίδι κι εγώ δε θα έρθω...
Τι σου είπα πριν από λίγο;
- Πότε; Τότε; - Μην το παρατραβάς.
Σου είπα ότι δε θα πας στο πάρτι.
Είναι στο Μπρούκλιν. Δεν ξέρω τους γονείς της κοπέλας.
Μα θα πάνε όλοι στο πάρτι, μαμά.
Αλήθεια λέει. Μοίρασαν 1.000 φυλλάδια.
Γιατί καταστρέφεις τη ζωή μου;
Το ίδιο είπες
και τότε που σε ανάγκασα να έρθεις για διακοπές μαζί μας.
Τότε έπιασε τόπο.
Άλεξ, γλυκιά μου, το ξέρω ότι μεγαλώνεις...
και ότι θες λίγη ανεξαρτησία,
και ξέρω ότι θα είσαι μια χαρά στης Χάρπερ όσο θα λείπουμε.
Πρέπει να καταλάβεις ότι μου είναι πολύ δύσκολο που σε αφήνω εδώ.
Γι'αυτό μη με πιέζεις, εντάξει;
Σε παρακαλώ, μπαμπά. Θα πάω στα πεταχτά. Δε θα αργήσω.
Δεν έχει τέτοια. Άκουσες τι είπε η μαμά σου.
Επίσης απαγορεύεται το περπάτημα, το πέταγμα, οι τηλεμεταφορές
ή η απομάκρυνση από το κτίριο όσο λείπουμε. Το κατάλαβες;
- Κατάλαβα. - Καλά.
- Λυπάμαι γι'αυτό. - Δεν πειράζει.
Θα βρούμε κάτι να κάνουμε που να μας διασκεδάσει.
Δε χρειάζεται, θα πάμε.
Μα οι γονείς σου είπαν ότι δεν πρέπει να φύγεις από το κτίριο.
Ακριβώς.
Για την ιστορία, θέλω απλά να πω ότι η ιδέα σου είναι πολύ κακή.
Πανέξυπνη θες να πεις. Λατρεύω τα τούνελ.
Άλεξ!
- Δεν πάει πιο αργά αυτό; - Ναι... όχι.
Όταν έβαλαν τα τραπέζια μέσα πρέπει να πήραν τα χειριστήρια,
μην ανησυχείς όμως, είναι μαγεμένο και ξέρει πού πάει.
Τότε γιατί πάμε έξω από την πόλη;
42η οδός. 49η, 57η.
Το Μπρούκλιν είναι από την άλλη, στην αντίθετη πλευρά του ποταμού.
Ανόητα ξόρκια. Περίμενε.
Στάσου. Εγώ φταίω.
Κρατούσα ανάποδα το χάρτη. Λοιπόν.
Λάθος κατευθύνσεις δεν έπρεπε να πάρουμε.
Βιάσου γιατί πρέπει στην οδό Μπέργκεν να φτάσουμε.
Αυτά τα απαγορευμένα ξόρκι είναι πολύ εύκολα στη χρήση.
Γιατί χρησιμοποίησες κάτι που λέγεται απαγορευμένο ξόρκι;
Είναι απαγορευμένο και το ξέρω γιατί το λέει και ο τίτλος!
Δεν είναι και τόσο σπουδαίο όταν έχεις το σωστό ραβδάκι.
- Το έχεις; - Όχι.
Απ'ότι φαίνεται είναι πολύ ισχυρό και εγώ δεν είμαι αρκετά υπεύθυνη
ούτε άξια εμπιστοσύνης. Ότι κι αν σημαίνει αυτό.
Εσύ πρώτη! Εσύ πρώτη!
Θεέ μου!
- Όχι! Μα τι... - Χάρπερ...
Μα ποιος σχεδίασε αυτό τον υπόγειο;
Τα κατάφερα. Δεν το πιστεύω.
Μας έσωσα.
Δεν το πιστεύω.
Δεν το έκανες εσύ. Εγώ το έκανα.
Ευχαριστούμε, Τζάστιν. Ευχαριστούμε!
Μην τον ευχαριστείς, Χάρπερ.
Το έκανε για να μπορέσει να με καρφώσει.
Κανονικά αυτό θα έκανα.
Είναι πολύ αστείο όταν την πιάνει το...
Δεν πρόκειται όμως να πω κάτι στους γονείς
που θα χαλάσει τις διακοπές τους ένα βράδυ πριν ξεκινήσουν.
Δε θα σε αφήσω να καταστρέψεις κάτι σημαντικό για μένα.
Τότε είμαστε εντάξει γιατί ούτε εγώ θα το πω.
Και ξέρεις γιατί δε θα το πω ούτε εγώ;
Αυτό δε συζητούσαμε τώρα;
Επειδή μόλις έκανα το πρώτο μου ξόρκι με ένα ισχυρό μαγικό ραβδί.
- Και πρέπει να πω... - Πρέπει.
Ότι δούλεψε τέλεια.
Σχεδόν.
Εντάξει. Γεια σας.
Λυπάμαι που δεν μπορείς να μείνεις άλλο μαζί μου.
Όχι. Δεν υπήρχε ποτέ περίπτωση να μείνω μαζί σου.
Αφού το σχεδίαζε τόσο καιρό.
Απλά χρησιμοποίησε την αθώα χρήση του εστιατορίου ως δικαιολογία.
Δεν είναι έτσι και το ξέρεις. Αφού την αγαπάς τη μαμά σου.
Δεν είπα ότι δεν την αγαπώ. Απλά...
Δε θέλω να περάσω δύο εβδομάδες μαζί με την οικογένεια.
Θα φοράτε και τα ίδια ρούχα;
Δε θα ήταν καλό αυτό.
Μία από αυτές τις μέρες θα κερδίσω το διαγωνισμό μάγων
και θα γίνω κανονική μάγισσα.
Κι αν ερωτευτείς κάποιο θνητό
και εγκαταλείψεις τις δυνάμεις σου όπως έκανε ο πατέρας σου;
Ακόμη δεν μπορώ να το πιστέψω αυτό.
Εγώ μπορώ. Είναι τρομερή ιστορία. Πολύ ρομαντική.
Ήταν.
- Χρειάζεσαι βοήθεια; - Όχι.
Δε χρειάζομαι βοήθεια από σένα.
Λοιπόν, τα λέμε.
Καλά. Σύντομα όμως δε θα είμαι εδώ για να την προσφέρω.
Μαμά.
Συγγνώμη. Δεν το εννοούσα έτσι.
Ξέρω τι εννοούσες. Τελείωνε με το πακετάρισμα.
Τέλειωσα.
Δεν τέλειωσα. Είδες τι έκανα; Ελάφρυνα την ατμόσφαιρα.
Ελπίζω να το έβγαλες από το σύστημά σου,
επειδή σ'αυτές τις διακοπές τα μαγικά απαγορεύονται. Δώσ'το μου.
Θα χρειαστώ τα ραβδιά σας.
Τι; Δεν μπορώ να σου δώσω το ραβδί μου.
Μπαμπά, υπάρχουν ένα σωρό ξόρκια που δεν έχω κάνει ακόμη.
Μαξ.
Κατσίκες;
Υποτίθεται ότι θα ήταν τίγρεις.
Λοιπόν, αν σου δώσω το ραβδί μου θα κάνω μαγικά με τα χέρια μου.
Απαγορεύονται τα μαγικά.
Δεν μπορώ να μην κάνω μαγικά για δύο εβδομάδες. Στην Καραϊβική πάμε!
Είναι ένα από τα πιο μαγικά μέρη στον κόσμο.
Η Άλεξ φταίει γι'αυτό, έτσι;
Τζάστιν. Δε φταίει πάντα η...
Καλά, εντάξει. Ναι. Δώσε μου το ραβδί.
- Έλα. - Έλα.
- Δώσε μου το ραβδί. - Δώσε μου το ραβδί.
Καλά.
"Σημείωμα προς τον εαυτό μου, να μην ξεχάσω τα σημειώματά μου".
Ώρα να φύγουμε, παιδιά! Είστε έτοιμοι;
Έτοιμος!
Ωραία.
Ποιος χρειάζεται εσώρουχα;
Έτοιμος!
Έτοιμη!
Έτοιμοι;
Χαμογελάστε!
Πείτε μου ότι δεν είναι το πιο χαριτωμένα πράγμα που έχετε δει.
Ναι. Συγγνώμη.
Οικογενειακές διακοπές. Θα περάσουμε τέλεια!
Θα σας αρέσει πολύ αυτό το θέρετρο. Έχει τα πάντα.
Ναι, είναι πανέμορφο.
Εκεί γνωριστήκαμε με τον πατέρα σας πρώτη φορά.
- Θα την πει. - Ας μην την πει.
- Σας έχω πει την ιστορία. - Και θα την πει.
Ήταν το καλοκαίρι μετά την αποφοίτησή μου από το κολέγιο.
Ήμουν ξαπλωμένη δίπλα στην πισίνα.
Και μόλις είχα παραγγείλει ένα σμούθι παπάγιας.
- Από γκουάβα ήταν. - Από γκουάβα ήταν.
Πράγματι, αγάπη μου, από γκουάβα ήταν.
Όχι, όχι, όχι.
Γιατί να παραγγείλω σμούθι από γκουάβα; Αφού δε μου αρέσει καν.
Έτσι έριξα την παπάγια πάνω στο πουκάμισο του πατέρα σας.
- Γκουάβα. - Γκουάβα.
Μετά όμως κοίταξα τα μάτια του και το κατάλαβα.
Αυτός είναι άντρας για μένα.
Ήταν κεραυνοβόλος έρωτας.
Δε θέλουμε να βλέπουμε, σας παρακαλώ!
Ούτε να ακούμε.
Φτάσαμε!
Ποτέ δεν ήμουν τόσο χαρούμενη
που ήρθα κάπου όπου δεν ήθελα ποτέ να έρθω.
Όλα και καλωσορίσατε στον παράδεισο.
Και η χαρά συνεχίζεται.
Τρέλα!
Άφησέ το πίσω. Συμπεριλαμβάνονται στην τιμή αυτά;
Ναι. Φυσικά.
Καλωσορίσατε στην Καραϊβική. Ας πάρει δύο ο καθένας.
- Καλή απόλαυση. - Λέω να πάρω όλο το δίσκο.
Εγώ είμαι ο Χαβιέ. Ένας από τους συμβούλους δραστηριοτήτων εδώ.
Αυτό είναι υπέροχο μιας και ξέρω ήδη τι θέλω να κάνεις.
- Θα μας βγάλεις μια φωτογραφία; - Ναι, φυσικά.
Χαμογελάστε.
Πείτε, "Παράδεισος".
- Παράδεισος. - Δε θα το έλεγα.
Τζέρι, κοίτα! Το μαγαζί που αγοράσαμε τις μαϊμούδες από καρύδα!
Θυμάσαι; Ας το βγάλουμε μια φωτογραφία.
Τρελαίνομαι γι'αυτές τις μαϊμούδες.
Ωραίο ντύσιμο.
Τι συμβαίνει; Πού πάτε όλοι;
Εγώ πάω για μπάνιο.
Μόλις συνηθίσεις να κολυμπάς μέσα σε γυάλα ψαριού είναι τέλεια.
Εγώ πάω να δω τα αρχαία.
Οι σημαντικότερες μάχες του Α' και Γ' πολέμου των Τρολ έγιναν εδώ.
Εγώ δεν ξέρω, αλλά την κάνω.
Όχι, όχι. Είναι οικογενειακές διακοπές.
Η μητέρα σας έχει δίκιο. Πρέπει να τα κάνουμε μαζί όλα.
Μ'εσένα; Δημόσια; Έτσι που είσαι;
Συμφωνούμε δηλαδή.
- Ανέβα! Ανέβα! - Σε κερδίζω, Τζάστιν.
- Έλα, Άλεξ! - Προσπάθησε τουλάχιστον, γλυκιά μου!
ΑΝΔΡΟΕΙΔΗ!
Ελάτε πίσω! Φέρτε μου το κράνος μου!
Άλεξ, δεν είναι υπέροχα τα αρχαία τείχη
και τα καλντερίμια;
Ξέρεις, ο πατέρας σου κι εγώ περπατούσαμε εδώ
σε ένα από τα πρώτα μας ραντεβού.
Πρέπει να ήταν όμορφα τότε που ήταν καινούργια.
Αυτό το ύφος σου είναι κουραστικό.
Συγγνώμη, αλλά οι αναμνήσεις σας δεν έχουν τελειωμό.
Πότε θα κάνουμε κάτι από αυτά που θέλω να κάνω εγώ;
Έχεις δίκιο. Έχεις δίκιο.
Δεν έχουμε να κάνουμε κάτι που διάλεξες εσύ.
Η επόμενη επιλογή είναι δική σου, εντάξει;
Σου είπα ότι ο Χαβιέ διδάσκει γουίντσερφ;
Τερίσα, κοίτα.
- Τα αγαπημένα μου σκουλαρίκια. - Κοίτα εδώ, φίλε.
Οι 100 τοποθεσίες εμφάνισης μάγων στο νησί.
Απορώ γιατί δεν έχουμε πάει ακόμη.
Στάσου. Ξέρω γιατί.
Κυρίες και κύριοι, μπορώ να έχω την προσοχή σας για ένα λεπτό;
Ετοιμαστείτε να...
Καλά. Θες μαγικά; Ορίστε.
Και τώρα η όμορφη Τζιζέλ θα βρει το χαρτί σας, κύριε.
Το δικό σας χαρτί. Ορίστε. Είσαι έτοιμη; Ναι, θα το βρεις.
Θυμάσαι τι είναι; Ωραία, πάμε.
Όχι αυτό. Ποιο λες να είναι;
Ούτε αυτό. Όχι, πάλι λάθος. Έλα. Δοκίμασε ξανά.
Είναι το οκτώ σπαθί. Αυτό που βάζω στο στόμα σου.
Όπως το προβάραμε.
Αυτό είναι! Το οκτώ... Το έριξε. Μισό λεπτό.
Το οκτώ σπαθί! Απίστευτο! Τι έχετε να πείτε;
Εγώ λέω ότι είναι απίστευτο.
Εγώ θα το έλεγα αξιολύπητο.
Κανείς; Κανείς;
Ξέρετε ποιο είναι το πρόβλημά σας;
Δεν ξέρετε πώς να διασκεδάσετε.
Είναι το κόλπο με το μαγικό μπαλόνι.
Με συγχωρείτε, κύριε. Θα ήθελα να βοηθήσω κι εγώ.
Καλά. Δεν είχα καταλάβει ότι ζητούσα βοηθούς.
- Λοιπόν. Έχεις λεφτά; - Ναι.
Ελπίζω να μη σου τα στέρησα.
Λοιπόν. Πρώτα απ'όλα,
- χρειάζομαι το αναψυκτικό σου. - Γιατί;
Επειδή κάνω οκτώ σόου τη μέρα μέσα στη ζέστη.
Προσπάθησε να φουσκώσεις αυτό.
Γερά πνευμόνια;
Τώρα, κυρίες και κύριοι, αγόρια και κορίτσια,
η βελόνα θα περάσει μέσα από το μπαλόνι.
Η βελόνα θα περάσει μέσα...
Παρεμπιπτόντως, αν δείτε πουθενά την αστυνομία,
μην το κρατήσετε μυστικό, εντάξει; Έχουμε προηγούμενα. Ευχαριστώ.
Η βελόνα θα περάσει από το μπαλόνι.
Αυτό ήταν περίεργο.
Πρόσεχε.
Ο ΑΠΙΣΤΕΥΤΟΣ ΑΡΤΣΙ
Όχι, όχι.
- Ο Μαξ. - Έλα.
- Όχι! - Ναι, αυτό είναι τρομερό κόλπο.
Ευχαριστώ. Καλό, έτσι; Επίτηδες το έκανα.
- Μπράβο. - Ευχαριστώ!
Άξιζε τον κόπο αυτό. Ευχαριστώ. Ευχαριστώ. Κάτι άλλο;
Τέλεια. Είστε υπέροχοι.
Μικρέ, στάσου!
Θέλω να σου μιλήσω. Περίμενε. Περίμενε λίγο! Περίμενε...
Θεέ μου, έρχεται. Καλά. Φεύγω.
Γεια σου, Μπερτ. Τι κάνει η γυναίκα σου; Με συγχωρείς. Ωραίο γκλομπ.
Γύρνα πίσω!
Τι σκεφτόσουν;
Εγώ φταίω που είναι τέλειος μάγος ο τύπος;
Καλά. Συγγνώμη, απλά έκανα λίγη εξάσκηση στα μαγικά.
Δεν είναι τίποτα φοβερό.
Σου δίνω το λόγο μου ότι δε θα καταλάβει κανείς ότι είμαστε μάγοι.
Είστε μάγοι;
- Εκτός από ένα άτομο. - Τι; Όχι.
Πετυχημένο, αλλά όχι...
Μην κουράζεσαι.
Νομίζετε ότι αν έκανα τέτοιο κόλπο,
θα κυνηγούσα τουρίστες για πενταροδεκάρες;
Κρυφά ταλέντα. Ελάτε, παιδιά, πάμε.
Τι; Όχι, περιμένετε! Ξέχασα το σημαντικότερο.
Κι εμείς μάγοι είμαστε.
Είστε μάγοι; Δε νομίζω.
Όχι τώρα. Προφανώς.
Πάντως ήμασταν. Σας δίνω το λόγο μου. Στο λόγο ενός μάγου.
Γεννήθηκα μάγος, αλλά τα έχασα όλα στον οικογενειακό διαγωνισμό μαγείας
από τον μεγαλύτερο, ξερόλα αδερφό μου.
- Σε καταλαβαίνω. - Σε καταλαβαίνω.
Και η κακομοίρα η Τζιζέλ εδώ
πήρε αυτή τη φτερωτή μορφή από ένα σατανικό...
Δε θα συνεχίσω.
Χαρήκαμε για τη γνωριμία και καλή τύχη με τα μαγικά σου.
"Διαλέξτε ένα χαρτί", τέλειο. Μπείτε στο τροχόσπιτο.
Πάμε.
Σταθείτε.
Μπορώ να σας δείξω κάποια από τα μέρη των μάγων.
Είμαι επίσης ένας εξαιρετικός και οικονομικός ξεναγός.
Κάθε φιλοδώρημα είναι καλοδεχούμενο.
Ωραίο ακούγεται. Αυτό...
Όχι. Η Άλεξ επιλέγει τώρα,
και ξέρω ότι θα διαλέξει κάτι πολύ μακριά από εδώ.
Πότε αποφασίσαμε ότι η Άλεξ...
Κι αν η επιλογή μου ήταν να δω τον Τζάστιν να ζητιανεύει;
Πάμε, γλυκέ μου. Συγγνώμη.
Εγώ μπροστά.
Μπορώ να σας δείξω το "La Ρiedra De Lοs Suehοs".
Τη Λίθο των Ονείρων;
Ξέρω πού είναι. Έχουμε χάρτη.
Είναι το πιο σημαντικό μαγικό τεχνούργημα. Κάνει τα πάντα.
Ναι.
- Ξέρεις πού είναι; - Ναι.
Μπαμπά, έχει χάρτη για τη Λίθο των Ονείρων.
- Αλήθεια; - Ναι.
Όπως και κάθε μαγαζί με μαγικά δώρα στην πόλη.
Και κάθε χρόνο, δύο ή τρεις ανόητοι μάγοι
κάνουν βόλτες μέσα στο δάσος προσπαθώντας να βρουν τη Λίθο,
και στο τέλος καταλήγουν νεκροί.
Σας παρακαλώ. Είμαστε απεγνωσμένοι.
Ξεμείναμε χρόνια σε αυτό το νησί
ελπίζοντας ότι θα βρούμε ένα μάγο που θα μας βοηθήσει.
Η Λίθος είναι η μόνη μας ελπίδα
για να ξαναγίνει η Τζιζέλ η κούκλα που ήταν.
Όχι ότι δεν είσαι όμορφη τώρα. Είσαι κούκλα. Είσαι πανέμορφη,
μ'αυτό το φως.
Λυπάμαι. Είναι πολύ επικίνδυνο.
Έλα, Τζάστιν.
Πάμε. Εσύ κάθεσαι στη μέση.
Καρίμπιαν Πάρανταϊς Ριζόρτ
Ναι, το ξέρω. Αλλά τι άλλες επιλογές είχα;
Αν έχουν... Καλά. Μα ξέρω... Έχω μία... Άκουσέ με...
Ξέρω τι κάνω.
Ναι, για όλα υπάρχει μια πρώτη φορά. Πολύ αστείο.
Είσαι εντάξει; Είσαι εντάξει; Μην ανησυχείς.
Μπορεί να χρειαστείς λίγα ακόμη μαθήματα.
Όχι με αυτές τις τιμές.
Ούτε την πρώτη φορά ήμουν καλός, οπότε...
Έχω ένα προβληματάκι με τον άνεμο και το σερφ...
και το σημείο που στέκομαι όρθια.
Άλεξ! Κοίτα να μαθαίνεις!
Όπως πάντα.
Μπράβο, Τζάστιν! Τέλεια!
Απαγορευμένο-σιχαμένο.
Μπορεί στο σερφ να τα πηγαίνω άσχημα,
αλλά ο αδερφός μου πρέπει να πάρει ένα μάθημα.
Πώς κόβει ταχύτητα αυτό το πράγμα; Γύρνα πίσω! Γύρνα πίσω!
Μεγάλο κύμα! Πώς σταματάω;
Έχει το ραβδί.
Μπράβο, Τζάστιν!
Άψογο! Είναι ταλέντο!
Ναι, ταλέντο στην ανοησία.
Όχι τόσο γρήγορα! Όχι τόσο γρήγορα!
Πήγαινε κόντρα στον άνεμο για να επιβραδύνεις.
Προς τα πού είναι ο άνεμος; Δε βλέπω!
Πρόσεχε. Πρόσεχε. Πρόσεχε! Το νου σου! Πρόσεχε!
Κάθε κάστρο θέλει την πριγκίπισσά του, έτσι; Όχι; Καλά.
Δεν έπρεπε να γελάσω, αλλά δεν έπαθε τίποτα, έτσι;
Ναι, η καημένη η Άλεξ.
Χαίρομαι που περνάτε καλά.
Άλεξ.
Άκου, γίνεται ένα πάρτι στην παραλία αργότερα.
Υπάρχει περίπτωση να σε πείσω να έρθεις μαζί μου;
- Μεγάλη! - Ναι.
Δυστυχώς όμως η μαμά μου δεν πείθεται τόσο εύκολα.
Κάτι θα σκεφτώ πάντως.
Ωραία. Τα λέμε τότε.
Τι θα σκεφτείς;
Πόσο γλυκιά πρέπει να είμαι για να με αφήσεις να πάω σε ένα πάρτι.
Μ'αυτόν; Αποκλείεται.
Γιατί να μην πάω;
Άλεξ. Πρώτον έχουμε έρθει όλοι μαζί διακοπές.
Εμένα με ατέλειωτη φωτογράφιση μου μοιάζει.
Θέλω να έχω αναμνήσεις.
Και δεύτερον, είπα όχι.
Δε χρειάζεται να περάσεις άλλο χρόνο με αυτό το αγόρι.
Μα ούτε που τον ξέρεις.
Ξέρω ότι είναι πολύ μεγάλος για σένα,
ότι μάλλον την πέφτει σε όσα κορίτσια έρχονται εδώ,
και, στην καλύτερη, προσπαθεί να σε παρασύρει
για να κάνεις περισσότερα μαθήματα στο σερφ.
Στο πάρτι πρέπει να πάω, μα εσύ δε θα με αφήσεις.
Για σήμερα όμως και μόνο, μαζί μου θα συμφωνήσεις.
Ξέρεις κάτι; Νέα είσαι. Πήγαινε. Πέρνα καλά.
Μα τι λέω; Ξέχνα το. Έλα, μας περιμένουν όλοι.
Να πάρει. Δεν έχω αρκετή δύναμη.
Εδώ καθόμασταν όταν είπα στη μητέρα σας ότι είμαι μάγος.
Ναι, και μου είπε ότι με αγαπάει.
Γιατί το έκανες αυτό, μπαμπά;
Δεν ήξερες ότι θα έπρεπε να σταματήσεις τα μαγικά;
Ήξερα ότι ήταν σημαντική απόφαση,
αλλά ήξερα επίσης ότι θα είχαμε τη δική μας μαγεία.
Πολύ ρομαντικό. Αλήθεια, παιδιά. Έχω δακρύσει.
Χοιρινό; Εσύ, Τζάστιν; Καλά. Πάμε.
Ξέρω ότι έχεις το ραβδί.
Τι; Όχι, όχι, όχι. Δεν το έχω.
Δεν ξέρω πώς σου ήρθε αυτό.
Δε θα το έπαιρνα από τη μαμά και τον μπαμπά γιατί θα ήταν...
- Πάλι έψαξες τα πράγματά μου. - Δε χρειάστηκε.
Αποκλείεται να καθόσουν έτσι επάνω στη σανίδα.
Φυσούσε πολύ. Τι να...
Εσύ; Όχι, όχι. Αποκλείεται.
Δεν μπορείς να κάνεις ξόρκια για τον καιρό χωρίς το ραβδί. Ή χωρίς το...
Έχεις το βιβλίο με τα ξόρκια.
- Δε θα το αρνηθείς καν; - Γιατί;
Κοίτα τι ωραία που θα σε εκβιάσω τώρα.
Άσε με να το χρησιμοποιήσω αλλιώς θα πω στον μπαμπά
ότι το πήρες χωρίς την άδειά του αυτή τη φορά.
Καλά. Τότε θα του πω ότι πήρες κι εσύ το βιβλίο.
Και λοιπόν; Δεν είμαι εγώ το καλό παιδί. Σε παρακαλώ.
Βρήκα ένα καταπληκτικό ξόρκι
που θα κάνει τη μαμά και τον μπαμπά να συμφωνούν σε όλα για έξι ώρες,
αλλά δεν έχω αρκετή δύναμη μόνη μου. Χρειάζομαι το ραβδί.
Πες το σ'εμένα. Εγώ έχω δύναμη.
Καλά. Φύγε εσύ τότε από το δείπνο,
κάνε ένα απαγορευμένο ξόρκι και ρίσκαρε να φας ισόβια τιμωρία.
Καλά. Κάν'το εσύ τότε. Εγώ θα τους κρατήσω απασχολημένους.
Καλά.
Στο πάρτι πρέπει να πάω, μα εσύ δε θα με αφήσεις.
- Για σήμερα όμως και μόνο... - Άλεξ;
Μαμά; Τι γυρεύεις εδώ;
Όταν πήγε ο Τζάστιν να με "δέσει" με μάγια στην καρέκλα μου,
κατάλαβα ότι κάτι τρέχει.
Δεν το βάζεις κάτω, έτσι;
Τι θέλεις να κάνω;
Αφού αποφάσισες ότι θες να ελέγχεις κάθε δευτερόλεπτο της ζωής μου.
Σε παρακαλώ. Λες να το κάνω για μένα;
Νομίζεις ότι είσαι ευχάριστη για τους γύρω σου;
Είμαι 16. Δεν μπορείς να μου λες συνέχεια τι να κάνω.
Κι όμως. Στο εξής θα είσαι ευχάριστη και παρούσα...
Δεν μπορείς να με αναγκάσεις.
Και μόλις γυρίσουμε στο σπίτι, θα μείνεις μέσα για δύο μήνες.
Ακριβώς. Τέρμα τα ραντεβού. Τέρμα τα πάρτι. Τέρμα οι μαγείες.
- Μαμά! - Δε θέλω κουβέντα. Αρκετά.
Κρύψ'το αυτό τώρα.
Σε μισώ!
Μακάρι να μην είχατε γνωριστεί ποτέ με τον μπαμπά!
Μαμά;
Ναι, ναι. Ευχαριστώ.
Όλα καλά;
Ναι. Με ξάφνιασες. Δε σε περίμενα τόσο γρήγορα.
Δίπλα ήμουν.
Όπως είπα και στον τύπο στη ρεσεψιόν,
έφεραν κατά λάθος τη βαλίτσα ενός άντρα στο δωμάτιό μου.
Παρ'την από εδώ, εντάξει;
Είσαι πολύ νέα για αχθοφόρος.
Αχθοφόρος;
Πάω στοίχημα όμως ότι ξέρεις τα καλύτερα μέρη εδώ, έτσι;
Θα σου τηλεφωνήσω σίγουρα μετά.
Και αν δεις την καμαριέρα πες της ότι χρειάζομαι πετσέτες.
Τζάστιν!
- Τζάστιν! - Άλεξ! Τι έγινε;
Τίποτα. Γιατί; Έγινε κάτι;
- Πού είναι ο μπαμπάς; - Δεν ξέρω.
Έφυγε, μετά ακολούθησε και η μαμά και δεν ξαναγύρισε κανείς.
Μήπως έκανες το ξόρκι;
Έκανα ένα ξόρκι.
- Να ο μπαμπάς. Περίμενε. - Μια χαρά σε βλέπω.
Λέω να μην κάνω άλλες οικογενειακές δραστηριότητες
και να πάω να επισκεφτώ τους τόπους των μάγων. Εντάξει;
Μια χαρά μου ακούγεται, φίλε.
Κάνε αυτό που πρέπει να κάνεις.
Κόλλα το και...
Τα λέμε.
Ο μπαμπάς με είπε "φίλε";
Κατοχυρώθηκε.
Γιατί κάνουν ότι δε γνωρίζονται οι γονείς μας;
Και γιατί κάνει μαγικά ο μπαμπάς; Υποτίθεται ότι δεν πρέπει να κάνει.
Και γιατί δίνει λουλούδια σε άλλες γυναίκες;
Τι έκανες, Άλεξ;
Είδες; Αυτά παθαίνεις άμα μου δίνεις το ραβδί.
Είσαι σίγουρη ότι εδώ τους άφησες;
Ναι. Ο κόσμος έγινε λίγο...
Και μετά έριξα το ραβδί και το βιβλίο με τα ξόρκια στο κρεβάτι.
Ευχαριστώ που με παρατήσατε στο εστιατόριο, παιδιά.
Άλεξ, θες να πεις στον μικρό μας αδερφό τι έκανες;
Μάλωσε με τη μαμά και τον μπαμπά και χρησιμοποίησε το ραβδί...
- Που μου έδωσες εσύ. - Δε φταίω εγώ!
...για να ευχηθεί να μην είχε γνωριστεί ποτέ η μαμά με τον μπαμπά.
Τώρα είναι όπως ήταν πριν από 20 χρόνια.
Δε γνωρίζονται μεταξύ τους και δε γνωρίζουν ούτε εμάς.
Δηλαδή δεν έχουμε πια γονείς; Έχω μπερδευτεί.
Είναι καλό ή κακό αυτό;
- Έχει ένα δίκιο ο μικρός. - Είναι πολύ, πολύ κακό!
Άσε που αποδεικνύει το λόγο που δεν κάνω κάτι κακό,
μιας και όταν το κάνω συμβαίνουν χειρότερα πράγματα.
Άρα παραδέχεσαι ότι εσύ φταις γι'αυτό.
Μόνο σ'ένα μέρος μπορεί να είναι.
Είσαι σκέτη γλύκα. Το ξέρεις;
Είδες; Να το βιβλίο.
Αφού δεν έχει γνωρίσει τη μαμά, δεν έχει αφήσει τις δυνάμεις του ακόμη.
- Είναι μάγος ακόμη. - Τότε πρέπει να πάρουμε το βιβλίο
και να βρούμε έναν τρόπο να αντιστρέψουμε το ξόρκι.
- Αν θέλουμε να το αντιστρέψουμε. - Ναι.
Απλά τσεκάρω.
Τα μπερδεύετε πολύ τα πράγματα.
Να η μαμά. Εμένα θα με γνωρίσει.
Μαμά.
Γεια.
Τι; Τι; Δε με γνώρισες;
Θα έπρεπε;
Ναι. Ναι, θα έπρεπε. Εγώ είμαι. Ο Μαξ. Ο Μαξιμίλιαν.
"Το πιο γλυκό παιδί του κόσμου".
Ή μήπως δεν το εννοούσες;
Αν ήξερα ότι υπήρχαν τόσα παιδιά τριγύρω,
δε θα είχα έρθει ποτέ εδώ.
Στάσου. Περίμενε. Αλήθεια δε με αναγνωρίζεις;
Δεν έχω ιδέα. Λυπάμαι. Με συγχωρείς.
Περίμενε! Μαμά, όχι!
- Μαξ! - Τι κάνεις;
- Άλεξ. - Πάμε.
Χαβιέ, λυπάμαι. Κάτι προέκυψε. Δεν μπορώ να έρθω.
Μην ανησυχείς. Άλλη φορά, εντάξει;
- Ναι. - Καλά.
Πάντως αν θες περισσότερα μαθήματα,
να ξέρεις ότι στα πέντε θα έχεις μεγάλη έκπτωση, εντάξει;
Άφησέ με αμέσως!
Πληγωμένη, θυμωμένη, έτοιμη για εκδίκηση και απογοητευμένη...
δεν έχω μητέρα για να μου πει, "σου το είπα".
- Σε παρακαλώ! - Θεέ μου.
- Μαμά, μη! Όχι. - Λυπάμαι πολύ.
Συγγνώμη. Έχει θέμα με την εγκατάλειψη.
Αφήστε με. Μαμά.
Μαμά; Ασφάλεια!
Ένα απλό ξόρκι αιώρησης κάνε.
Σε παρακαλώ. Είναι η ειδικότητά μου.
Δεν έχεις ειδικότητα εσύ.
Ξεκινάμε.
Κανείς δεν αγγίζει το βιβλίο.
Την "πατήσατε".
Το βλέμμα σας ήταν σαν να λέγατε "τι θα κάνει;"
Ωραία. Τι έχουμε εδώ;
Μερικούς νέους μάγους που πάνε να μου κάνουν πλάκα;
- Κάτι τέτοιο. - Τέλεια. Ξέρετε κάτι;
Κάποτε μεταμόρφωσα το δάσκαλό μου σε γκόλντεν ριτρίβερ.
Δε με έπιασαν ποτέ. Παίζαμε πολύ μέσα στην τάξη.
Μάζευα πράγματα και του τα πετούσα.
Μία γκράντε μερίδα νάτσος. Ευχαριστώ.
Οι μερίδες εδώ είναι πολύ μικρές.
- Μόλις έκανες μάγια για πλάκα. - Και για το τυρί.
Θέλετε κάτι; Πεινάτε;
Κερνάω. Λεφτά είναι, δε βαριέσαι;
Γιατί να μη σκεφτόσουν έτσι όταν ήθελα να πάρω κινητό;
Σε καταλαβαίνω. Οι γονείς μπορούν να γίνουν βλάκες.
Χωρίς να υπάρχει λόγος, κουβέντα να γίνεται δηλαδή,
μήπως έχεις κανένα ραβδί από τιτάνιο επάνω σου;
Εννοείται! Είμαι ο μάγος της οικογένειάς μου.
Έχω περισσότερη δύναμη απ'όση μπορείτε να φανταστείτε.
Καλό, έτσι;
Ξέρεις, ο κόσμος λέει ότι η μαγεία δεν είναι τόσο σημαντική.
Ξέρετε κάτι, όμως;
Λένε ψέματα. Είναι και παραείναι. Η μαγεία είναι τέλεια!
Κοιτάξτε.
- Με συγχωρείτε. - Ναι.
Μόλις με κάλεσαν από τη ρεσεψιόν.
Παίρνουν αυτές τις βαλίτσες από το δωμάτιό σας.
Τα πράγματά μας, παιδιά.
Μιας και είσαι μάγος,
- μπορώ να σου κάνω μια ερώτηση; - Φυσικά.
Αν μια νεαρή, ανόητη, εγωίστρια, άπειρη...
Το κατάλαβε.
...μάγισσα έκανε κατά λάθος την ευχή να μην είχαν γνωριστεί οι γονείς της.
Πώς διορθώνεται αυτό;
Δεν έχω ιδέα.
Χαίρομαι που δεν έπεσε στις εξετάσεις μου όμως.
Θα πρέπει να κάνουν κάτι γρήγορα,
για να αποφύγουν κάποια σοβαρή, μόνιμη ζημιά.
- Σοβαρή; - Μόνιμη;
- Ζημιά; - Ναι, ξέρετε,
ας πούμε ότι είχαν παιδιά, για παράδειγμα...
Το λατρεύω αυτό το τραγούδι!
Κούνα το! Κούνα το!
Στο τέλος η πραγματικότητα θα "προλάβαινε" τα παιδιά
και θα εξαφανίζονταν για πάντα.
Χωρίς γνωριμία δεν υπάρχουν παιδιά. Είναι απλή λογική.
Ποιος είναι ο δάσκαλός σας;
Πόσο σύντομα δηλαδή;
- Δεν ξέρω. 48 ώρες; - 48 ώρες; 48 ώρες;
Θα το καταλάβουν όμως όταν αρχίσει να συμβαίνει
επειδή θα αρχίσουν να ξεχνούν τα πάντα για το παρελθόν τους.
Δε με θυμάμαι στα 10.
Δε θυμάμαι γενέθλια.
Γιόρτασα 10α γενέθλια;
Θα χρειαστούν ένα θαύμα.
Λοιπόν, χάρηκα που τα είπαμε, παιδιά.
Άκουσα ότι γίνεται ένα άψογο πάρτι στην παραλία. Τα λέμε!
Ένα θαύμα ή η "La Ρiedra De Lοs Suehοs".
Η Λίθος των Ονείρων; Ναι, αυτό θα βοηθούσε.
Έμαθα ότι πραγματοποιεί κάθε ευχή και αντιστρέφει κάθε ξόρκι.
Θα είχε πλάκα αυτή η περιπέτεια.
Δεν είναι επικίνδυνο;
Και λοιπόν;
Πάντα έτσι κάνει αυτός;
Παραλίγο να ξεχάσω τα νάτσος μου.
Άλεξ! Άλεξ!
Καλά, σηκώθηκα. Σηκώθηκα.
Η μαμά και ο μπαμπάς έφυγαν. Τι λες να κάνουμε;
Μάλιστα. Εσύ περίμενες ότι μόλις ξυπνούσες θα είχε λυθεί το πρόβλημα.
- Φυσικά θα είχα σκεφτεί εγώ κάτι. - Αυτό ήλπιζα...
Ελάτε, παιδιά. Όλοι θα εξαφανιστούμε.
Τζάστιν;
Εννοείται ότι σκέφτηκα κάτι.
Η Άλεξ κι εγώ θα πάμε να βρούμε τη Λίθο των Ονείρων.
Μαξ, εσύ μείνε εδώ και φρόντισε να μην μπλέξουν οι γονείς μας.
Να μπλέξουν; Μα είναι μεγάλοι.
Πώς μπορεί να μπλέξουν δηλαδή;
Δεν ξέρω. Να γνωρίσουν άλλο κόσμο, να ερωτευτούν, να κάνουν παιδιά...
Καλά, θα τους προσέχω.
Ορίστε.
Δεν το πιστεύω. Ο χάρτης για τη Λίθο των Ονείρων.
Το ήξερα ότι θα με καλούσατε, ότι δε θα μας απογοητεύατε.
Ξέρετε, όταν σας είπα για το χάρτη,
τα φτερά της Τζιζέλ είχαν σηκωθεί όρθια, έτσι δεν είναι;
Ποτέ δεν πιστεύει ότι ξέρω τι κάνω.
Αυτό είναι ένα διαφημιστικό κουπόνι για φαγητό στο "Κραμπ Σακ".
Μην το χάσεις. Η καλύτερη τάρτα στο νησί.
Ορίστε.
Είσαι σίγουρος ότι είναι αυτός ο χάρτης;
Ο μοναδικός στον κόσμο.
Παιδιά, δείτε τι αγόρασα.
Ένα χάρτη για τη Λίθο των Ονείρων. Δεν παίζεται.
Μου δώσατε έμπνευση.
Κάντε μια προσευχή. Θα σας ενημερώσω για το τι θα βρω.
- Πού είναι ο Μαξ; - Τζέρι, περίμενε.
Είναι σαν κατσαρίδες σας λέω!
Στριμώχνεις τη μία και η άλλη φεύγει προς την άλλη κατεύθυνση.
- Τζέρι! - Ο μοναδικός χάρτης στον κόσμο, έτσι;
Να ξέρεις ότι δεν έχω κάνει ντους εδώ και δύο μέρες.
Ο λόγος που οι άλλοι χάρτες δεν ισχύουν
είναι επειδή κανείς δεν ξέρει από πού να ξεκινήσει.
Εμπρός, παιδιά, ξεκινάμε. Δεν έχουμε πολύ χρόνο.
Προς τα πού πάμε;
Λέει ένα σωρό πράγματα, αλλά δεν καταλαβαίνω τίποτα.
Αφού είναι στα ισπανικά.
Τα οποία μαθαίνεις από την πρώτη δημοτικού μόνο.
Μέχρι το "μιλάτε αγγλικά;" έφτασα.
Το ξέρω, αλλά δεν είχαμε επιλογές.
Λέει ότι το μονοπάτι θα αποκαλυφθεί
σε όποιον έχει αγνές προθέσεις μόνο.
Σ'εμένα δηλαδή. Προφανώς.
Κανονικά θα διαφωνούσα, αλλά ούτε εγώ δεν ξέρω τι να πω.
Καλά.
Δείξε μου το δρόμο. Παρουσιάσου. Αποκάλυψε το μονοπάτι.
Μπορεί...
Μπορεί να το μετέφρασα λάθος. Κράτα το.
Θα φέρω το ισπανικό λεξικό μου.
Τα κατάφερα! Ήταν παιχνιδάκι.
Θα ήταν καθυστερημένη αντίδραση από αυτό που έκανα.
Ναι. Μπροστά... Περίμενε.
Έλα, Τζιζέλ. Γιατί πρέπει να το αναφέρεις πάντα αυτό;
Λυπάμαι που βρέχεσαι
σε ένα τροπικό δάσος ενώ προσπαθούμε να σε σώσουμε.
Η Λίθος των Ονείρων. Μία ευχή για κάθε μάγο.
Εσείς θα πάρετε πίσω την οικογένειά σας,
η όμορφη Τζιζέλ θα ξαναγίνει ο εαυτός της,
κι εγώ τι να ευχηθώ; Αυτό είναι το ερώτημα.
Το ξέρω ότι δε με ρώτησε κανείς, αλλά αν ρωτούσαν... "αν" είπα.
Ξέρετε κάτι; Ξεχάστε το. Όχι, όχι. Θα το κρατήσω για έκπληξη.
Δε σας λέω.
Όχι, δεν κατσουφιάζω.
Πώς μεταμορφώθηκε σε πουλί;
Είναι... είναι φοβερή ιστορία.
Δάχτυλο! Αίμα! Πόνος!
Δεν ξέρω.
- Τζάστιν! - Συγγνώμη.
Προσπαθώ να δω αν πηγαίνουμε στη σωστή κατεύθυνση...
Διπλός καταρράχτης! Ναι!
Πηγαίνουμε στη σωστή κατεύθυνση. Τέλεια. Είναι η σωστή κατεύθυνση.
Έχω μια ιδέα. Γιατί να μη σας οδηγήσω εγώ;
Επειδή δεν ξέρεις να διαβάζεις ούτε χάρτη, ούτε πυξίδα, ούτε ισπανικά.
Ξέρω αρκετά για να μην πέφτω σε έναν τεράστιο ιστό αράχνης.
Πάρ'τον από πάνω μου! Πάρ'τον!
Πιάνει κάθε φορά αυτό.
Φώναζες σαν κοριτσάκι. Πάρ'το από πάνω μου! Πάρ'το!
Μ'εμένα δε μετράει.
Εγώ είμαι κοριτσάκι.
Δε θα ξαναμιλήσουμε ποτέ γι'αυτό. Σύμφωνοι;
Σύμφωνοι.
Μπορεί να μας πάρει λίγο παραπάνω απ'ότι υπολόγιζα.
Έχε μου εμπιστοσύνη, εντάξει; Μην κουνάς... Είσαι πολύ αρνητική.
Έχω καλό προαίσθημα για όλο αυτό.
Αρκεί να μείνουμε κοντά τους και να μην τους χάσουμε απ'τα μάτια μας...
Πού πήγαν;
Μ'ακούτε;
Από πού ήρθε όλο αυτό το νερό.
Ναι, το ξέρω ότι είναι τροπικό δάσος. Εγώ σου το είπα.
Πρέπει να παπαγαλίζεις ότι λέω; Συγγνώμη.
Λοιπόν, πρέπει να στραφούμε έξι μοίρες νότια νοτιοανατολικά.
Θα ακολουθήσουμε αυτό το μονοπάτι μέχρι... Σταμάτα!
Μέχρι εδώ. Ωραία. Τώρα πρέπει να αλλάξουμε κατεύθυνση.
- Νομίζω ότι τώρα πρέπει να... - Τζάστιν, βιαζόμαστε λίγο ξέρεις.
Ο χρόνος κυλάει. Εμείς θα εξαφανιστούμε.
Δεν μπορείς να κάτσεις δύο δεύτερα χωρίς να με κριτικάρεις, έτσι;
Τι;
Έχεις δίκιο. Δεν μπορώ. Θέλω πολύ να σε πειράζω.
Μπορούμε να συνεχίσουμε όπως λέω εγώ;
Γιατί πρέπει να κάνουμε τα πάντα με το δικό σου τρόπο;
- Τέλεια εννοείς; - Εκνευριστικά.
Για κάθε πράγμα υπάρχει ο σωστός τρόπος και έτσι μ'αρέσει να λειτουργώ.
Άλλα έξι μέτρα προς τα εδώ.
Μπορείς να το δοκιμάσεις καμιά φορά.
Γιατί ψηλώνεις;
Επειδή είσαι τόσο απασχολημένος με την τελειότητά σου
που δεν κατάλαβες ότι στέκεσαι σε κινούμενη άμμο.
Άλεξ! Βοήθησέ με! Σε παρακαλώ! Βγάλε με από εδώ! Βοήθεια!
Πιάσε το χέρι μου. Πιάσε το χέρι μου.
- Καλά. - Βοήθησέ με. Δεν είναι αστείο!
Τώρα μπορεί και να φτάσουμε κάπου.
Είμαστε εδώ και πρέπει να πάμε εκεί.
Ανάποδα τον κρατάς! Πιάσου σε κάτι!
Καλύτερα τώρα.
- Δε θα το έλεγα. - Βυθίζομαι!
Χρειάζεται ένα από αυτά τα πράγματα με τις ακτίνες Χ.
- Άλεξ, πιάσε κάτι. Βυθίζομαι! - Στάσου, εδώ είμαστε.
Στο "Βάλτο του Θανάτου". Και πρέπει να περάσουμε κάτι μεγάλα πράγματα.
Βουνά είναι! Άλεξ!
- Σοβαρολογώ. - Ναι, καλά. Βουνά.
- Έχει μικρά ζώα εδώ μέσα! - Στάσου. Να τα!
- Αυτό ήταν εύκολο. - Καλά, βοήθησέ με τώρα.
- Πιάσε κάτι. - Καλά.
Ένα κλαδί. Ένα κομμάτι δέντρου. Βοήθησέ με, Άλεξ.
Έλα. Βοήθησέ με. Το έχεις. Σε παρακαλώ.
Θα με αφήσεις να διαβάζω εγώ το χάρτη;
Όχι. Γιατί να το κάνω αυτό; Δώσε μου το κλαδί!
Έχω ακούσει πώς όσο το παλεύεις τόσο πιο γρήγορα βυθίζεσαι.
Είναι απίστευτο το τι συγκρατώ, έτσι;
Καλά, καλά. Ότι θες.
- Δώσε μου το κλαδί. - Το υπόσχεσαι;
Ναι. Όχι. Ναι, ναι, το υπόσχομαι. Εντάξει. Έλα.
Τράβα! Τράβα!
Ευτυχώς, σας βρήκα. Νόμιζα ότι σας έχασα.
- Έχασα κάτι; - Απολύτως τίποτα.
Εντάξει, παιδιά. Προχωράμε. Από εδώ.
- Ανάποδα. - Από το άλλο εδώ.
- Τι θα πει αυτό; Καρύδα; - Όχι.
Ένα σμούθι γκουάβα, παρακαλώ.
Δε φτιάχνουμε. Λυπάμαι.
- Τι να πιω τότε; - Σμούθι παπάγιας.
Παπάγιας. Μ'αρέσει ο τρόπος που το λες.
Τόσα χρόνια. Μάθε τα φρούτα σου επιτέλους, δικέ μου.
- Τι; - Τι; Τίποτα. Ευχαριστώ.
Παρακαλώ.
Γιατί δεν το πας σ'εκείνη την κοπέλα εκ μέρους μου;
Ξέρεις, ρωτούσε για σένα νωρίτερα.
Ποια είναι αυτή; Η μαμά σου;
Τι; Τι; Όχι! Όχι!
Εκτός κι αν νομίζεις εσύ ότι είναι και αρχίζεις να ξαναθυμάσαι.
Είσαι πολύ περίεργο παιδί, το ξέρεις;
Ναι, μου το λένε συχνά. Λοιπόν...
Όχι. Δε χρειάζεται.
Δεν πειράζει. Δεν πειράζει.
Απλά μπορείς και καλύτερα.
Μεταξύ μας. Είναι σκέτο σκυλί.
- Έλα τώρα, φίλε. - Τι;
- Είναι... - Την έχεις δει;
Ναι, και είναι σέξι. Είναι...
Δεν είναι αστείο.
Καλά, είναι λίγο. Από μένα το έκλεψες.
Λοιπόν, τέρμα τα αστεία. Μεταμόρφωσέ την πάλι πριν τη δει κανείς.
Καλά. Θα το κάνω μόλις το πας εκεί.
Καλά, αλλά δεν ξέρω γιατί θες να...
Τι πρόβλημα έχεις;
Λυπάμαι πολύ. Σ'εσένα έφερνα το ποτό.
Γιατί; Για να το ρίξεις επάνω μου; Τι σου έχω κάνει;
Το αντίθετο έπρεπε να συμβαίνει.
Σοβαρολογώ...
Λυπάμαι πολύ. Δεν ξέρω γιατί το έκανα αυτό.
Δεν ξέρεις γιατί το έκανες; Απλά το σήκωσες και...
Όχι.
Ξέρεις κάτι;
Δεν πειράζει. Είμαστε πάτσι.
Όχι. Δεν το έκανα γι'αυτό.
Σοβαρολογώ. Δεν πειράζει.
- Καλά. - Δεν πειράζει.
Εντάξει.
Συγγνώμη.
Τι κάνεις; Αυτό ήταν;
Τι πρόβλημα έχεις;
Αφού σ'αρέσει, έτσι δεν είναι; Τότε γιατί δεν την κυνηγάς;
Χαριτωμένη και μαγκάκι. Αυτές είναι οι πιο επικίνδυνες.
Θα μπορούσα να την ερωτευτώ αν ήταν μάγισσα.
- Τι σημασία έχει αυτό; - Αφού σου είπα. Είμαι μάγος.
Δε θα αφήσω τις δυνάμεις μου για κάποια θνητή.
Δεν κατάλαβες.
Κολλάω τώρα. Κολλάω.
Μα...
Γιατί νιώθω ότι υπήρχε κάτι που έπρεπε να κάνω;
Είσαι καλά;
Αν η μαμά ήταν η μαμά δε θα είχε συμβεί ποτέ αυτό.
Θα μου είχε πει να βάζω εντομοαπωθητικό.
Και λοιπόν; Αφού δε θα την άκουγες.
Σωστά, αλλά τουλάχιστον θα μου έλεγε "σου το είπα".
Μου λείπει ο συγκαταβατικός της τόνος και το υπεροπτικό της ύφος.
Σου θυμίζει κάποιον;
Ναι. Τη μαμά. Δε με παρακολουθείς;
Αν τους ζητούσες όμως να μην πουν τίποτα...
Ναι, ναι, το ξέρω.
Το ξέρω ότι καταδικάστηκες σε 50 χρόνια φτερών.
Μπορεί όμως να μη μας βρουν...
αν μετακομίσουμε σε κάποια απομονωμένη ζούγκλα.
Εσύ κι εγώ μόνο.
Αν πάρουμε τη Λίθο όμως πρώτα θα εξαφανιστούν για πάντα.
Γι'αυτό είναι τέλειο το σχέδιο.
Είναι πράγματι τέλειο το σχέδιο.
Είσαι καλή σ'αυτά, έτσι;
Καλά.
Ούτε εμένα μ'αρέσει όταν μαλώνουμε.
Πώς θα περάσουμε από εδώ;
Δε γίνεται. Είναι αδύνατον.
Είμαστε καταδικασμένοι.
Μισό λεπτό, έχει οδηγίες.
Αυτή την αισιοδοξία θαυμάζω σ'εσένα, Τζάστιν.
Λέει ότι πρέπει να χτίσουμε ένα μονοπάτι από πέτρες.
- Δεν το βλέπω. - Με μάγια.
Μπορεί και να το βλέπω.
Μπορεί να μην είμαι κανονικός μάγος. Μπορεί να μην έχω ραβδί.
Ούτε βοήθεια από σένα έχω. Πρέπει όμως να παραδεχτείς ότι...
Είναι πολύ εντυπωσιακό.
Χρειάζεται απλά λίγη ανώτερη γνώση στη μαγεία
και δύο εξάμηνα Ανώτερης Γεωμετρίας.
Τι; Δε θα με πεις "χαμένο";
Δε θα κάνεις γκριμάτσα; Δε θα πεις "ξεκόλλα". Είπες κάτι;
"Ευχαριστώ, Τζάστιν. Μας έσωσες. Είσαι ο ήρωάς μου".
Παρακαλώ.
- Μπράβο. - Εντάξει.
Τι;
Τι θα κάνει ένα πετραδάκι στο...
Και μπορώ να το πω πρώτη; Χαμένε.
Καλύτερα να κάνουμε πίσω εμείς
για λίγο για να μη σας ενοχλούμε.
Δεν υπάρχει λόγος να πεθάνουμε όλοι μαζί, έτσι;
Παραδέξου το. Δεν είναι κακή ιδέα.
Είναι ένα απλό ξόρκι αιώρησης.
Ναι, καλά. Είσαι πανέξυπνη. Συγκεντρώσου.
Μην κοιτάς κάτω!
Είναι πολύ ψηλά.
Γιατί θυμώνεις τόσο πολύ κάθε φορά που κάνω κάτι σωστό;
Επειδή εσύ δεν προσπαθείς καν. Δεν το σκέφτεσαι καν.
Δεν μπορώ να σκέφτομαι.
Ακριβώς. Και δεν είναι δίκαιο.
Εγώ ξέρω τα πάντα από μαγεία,
και εσύ έρχεσαι απλά και το κάνεις.
Γι'αυτό πρέπει να μελετώ συνέχεια.
Συνήθως λέω, "Ο μάγος της οικογένειας. Γιατί να μη γίνω εγώ;"
Και μετά έρχεσαι εσύ και κάνεις κάτι τέτοιο.
Πίστεψέ με, δε θα χάσεις. Εσύ θα γίνεις ο μάγος της οικογένειας.
Εσύ το θες;
Άλεξ!
- Παραλίγο. - Δεν ξέρω. Δε νομίζω.
Γιατί; Εγώ ξέρω γιατί το θέλω. Δε θα ήμουν τίποτα αν δεν ήμουν μάγος.
Η μαγεία είναι το μόνο στο οποίο είμαι καλός.
Έλα τώρα, εσύ είσαι καλός σε όλα.
Ελπίζω να τα καταφέρουν.
Ο Τζάστιν είναι τέλειος. Γιατί να μην είσαι σαν αυτόν;
- Ποιος το λέει αυτό; - Εκτός από σένα; Όλοι.
Η μαμά και ο μπαμπάς.
Δε θα το έλεγαν αν δεν ήμουν τόσο τέλειος.
Δεν αληθεύει αυτό και το ξέρεις. Σε αγαπούν όπως και να'χει.
Αυτό είναι αμοιβαίο.
Κοντεύουν.
Μπράβο.
- Μαζί το καταφέραμε. - Ναι.
Γεια σας! Μ'ακούτε;
Μην ξεχάστε τους πιστούς και αξιόπιστους ξεναγούς σας.
Μπορείτε να στείλετε πίσω τους βράχους;
Δεν έχουμε χρόνο.
Θα γυρίσουμε να σας πάρουμε μόλις βρούμε τη Λίθο.
Γεια!
Τελικά ίσως να μην ήταν και τόσο καλό που δεν πήγαμε εμείς πρώτοι.
Τι;
- Εκεί κάτω; - Ναι.
Αυτός πρέπει να είναι και ο μόνος τρόπος...
Σου έχω πει ότι φοβάμαι τα ύψη;
Δε σε νοιάζει. Καλά. Εντάξει.
Τι; Πάω. Πάω.
Εσύ πετάς...
Να'μαστε, μωρό μου.
- Εδώ είσαι! - Ωραίο στιλ.
Πού ήσουν;
- Τα λέμε, Τζέρι. - Πάρε με τηλέφωνο.
Είχα γιόγκα.
Απλές διατάσεις είναι. Αλλά...
- Κοίτα τον... - Αλήθεια;
Τέλεια. Φαίνεται ότι έχεις κι άλλα λεφτά για ξόδεμα.
Αν πας στο εστιατόριο απόψε μην παραγγείλεις νουντλς,
επειδή στις 9:00,
θα μετατραπούν σε σκουλήκια. Ο κόσμος θα φρικάρει.
- Αλήθεια; Μακαρόνια με σκουλήκια. - Ναι!
Ο μπαμπάς που ξέρω δε θα με άφηνε ποτέ να κάνω κάτι τέτοιο.
Το ξέρω. Ούτε ο δικός μου. Από τη Νέα Υόρκη είσαι;
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
- Τι; - Κι εγώ.
- Γεια σου, Τζέρι. - Ναι, μάλλον.
Δε θυμάμαι πού γεννήθηκα.
Με θυμάσαι;
- Βλέπεις, εγώ... - Ωραίο μαγιό.
Τερίσα. Πού πας;
Να μη σε νοιάζει.
- Κοίτα, ξέρω τι θέλεις. - Αλήθεια;
Ναι. Θες να με γνωρίσεις στο φίλο σου.
Πίστεψέ με όμως, δε θα του αρέσω.
Τι; Όχι. Δεν ισχύει αυτό.
Μόλις μου είπε ότι είσαι ο τύπος του.
- Αλήθεια; - Ναι.
Δεν έχει σημασία επειδή έχω κάνει ήδη σχέδια.
Με ποιον;
Έτοιμο. Το σκάφος μάς περιμένει.
Ευχαριστώ.
- Αυτό το σκάφος; - Ναι...
Με συγχωρείτε για ένα λεπτό;
Σας παρακαλώ;
Ζεστάθηκες αρκετά;
Τζάστιν, τι θα γίνει αν δεν προλάβουμε και δε σώσουμε κανέναν;
Μην ανησυχείς. Θα προλάβουμε.
Πώς το ξέρεις;
Επειδή μιλάμε για εμάς.
Δε γίνεται να μην προλάβουμε.
Νομίζω ότι δεν έχεις ξανακρατηθεί τόση ώρα... περίμενε.
Νομίζω ότι δεν έχεις ξανακρατηθεί τόση ώρα για να με κοροϊδέψεις.
Ισχύει.
Το ήξερα ότι έπρεπε να κάνω κάτι.
- Από πού θες να αρχίσω; - Όχι, όχι.
- Μπορώ να αρχίσω... - Μ'αρέσει έτσι.
Ας το δοκιμάσουμε.
"Μόνο σε αυτούς που έχουν αγνές προθέσεις".
Πώς μπόρεσες να ανοίξεις εσύ την πύλη σήμερα κι εγώ δεν μπόρεσα;
Δεν ξέρω.
Το μόνο που σκεφτόμουν ήταν να σώσω την οικογένειά μου.
Κι εγώ αυτό σκεφτόμουν.
Και πόσο καλά θα ήταν αν το κατάφερνα εγώ.
Να η απάντησή μου.
Είσαι υπέροχος μάγος, Τζάστιν.
Μερικά ξόρκια ξέρω μόνο.
- Πώς είμαι υπέροχος; - Δεν είσαι γι'αυτό υπέροχος.
Είσαι πάντα δίπλα μου,
ανεξάρτητα από το πόσες φορές τα κάνω θάλασσα.
Αυτό δε με κάνει υπέροχο.
Αυτό με κάνει απλά καλό αδερφό.
Το ξέρω ότι δεν το λέω συχνά,
αλλά ευχαριστώ.
Παρακαλώ.
Άλεξ, Άλεξ, σήκω. Νομίζω πως κάτι είναι εδώ.
Εσύ είσαι το αγόρι. Τσέκαρέ το.
Θεέ μου.
- Συγγνώμη. - Δεν ξέραμε ποιος είναι,
και ο Τζάστιν έλεγε, "κάτι είναι εδώ".
Άσε που δεν είμαι στα καλά μου όταν ξυπνώ.
Τα κατάφερες όμως. Είναι τέλειο.
Νόμιζα ότι θα τα βγάζαμε πέρα μόνοι μας...
Κοίτα! Να'τα! Τα λευκά όρη.
Εκεί είναι η Λίθος. Είναι πολύ μακριά.
- Να'τα πάλι. Είμαστε πολύ κοντά. - Έλα.
- Θα είμαι στην πισίνα μετά. Να ξέρεις. - Γεια!
Τζέρι. Τζέρι. Περίμενε. Σε παρακαλώ. Κοίτα.
- Πρέπει να με βοηθήσεις. - Τι; Τι έγινε πάλι;
Δε θυμάμαι τίποτα πριν από την πρώτη δημοτικού,
και τα αδέρφια μου δεν έχουν γυρίσει από χτες.
Δεν ξέρω γιατί μου τα λες αυτά.
Καλύτερα να τα πεις στους γονείς σου, μικρέ.
Αυτό προσπαθώ να κάνω, αλλά δυσκολεύομαι.
Πήγαν να βρουν τη Λίθο των Ονείρων.
Τι; Αυτό είναι πολύ επικίνδυνο.
Ναι, αλλά ήταν δική σου ιδέα.
Δεν περίμενα ότι θα το τολμούσαν.
Κοίτα, είσαι ο μόνος που μπορεί να με βοηθήσει να τους βρω.
Σε παρακαλώ.
Καλά. Έλα, έχω ένα χάρτη.
Το κακό είναι ότι δε σου λέει από πού να ξεκινήσεις.
- Ναι. - Δηλαδή, θα μπορούσαμε...
Θεέ μου. Χάρτης θησαυρού είναι αυτός;
Χάρτης θησαυρού; Όχι. Μη λες ανοησίες.
- Μα είναι! Είναι χάρτης θησαυρού. - Δεν ισχύει πάντως.
Ναι, αλλά είναι. Μας λείπει απλά ένα κομμάτι.
Ο αδερφός μου ο Τζάστιν και η αδερφή μου η...
Η Πώς-τη-λένε, είχαν κάτι που πήγαινε σε αυτή τη γωνία.
Ήταν μια εικόνα ενός φρουρίου με...
Δεν ξέρω πώς να το περιγράψω. Είχε ένα τερατάκι επάνω.
Θα μπορούσε να είναι οπουδήποτε.
Ξέρω πού είναι. Το είδα στην ξενάγηση που έκανα χτες.
Είναι...
Μισό λεπτό. Εγώ θα έρθω;
Ναι.
Όχι.
Γιατί;
Φοβάσαι μήπως περάσεις λίγο χρόνο μαζί μου;
Όχι. Δε θα... απλά...
Πρέπει να... πες της.
- Θα ήταν υπέροχο. - Τι;
- Θα περάσουμε τέλεια. - Ναι.
- Εγώ οδηγώ, αν δε σε πειράζει. - Τι;
Πρέπει να μάθεις να με αφήνεις να μιλώ εγώ.
Πάμε, αγόρια!
Ο χάρτης σταματάει εδώ.
Λέει ότι πρέπει να βρούμε ένα σπήλαιο.
Σπήλαιο; Μέσα σε ένα χιλιόμετρο από λόφους;
Δε βοηθάει και πολύ αυτό, έτσι;
"Αυτός που ξέρει λιγότερα θα δείξει το δρόμο".
Άλεξ.
Συγγνώμη. Αυθόρμητο ήταν.
Όχι. Δεν πειράζει. Κι εγώ εμένα θα έλεγα.
Ωραία, για να δούμε.
Νομίζω ότι αυτή η διασταύρωση εδώ
επικοινωνεί με αυτή τη διασταύρωση στους λόφους εδώ.
Ναι, αλλά αυτή η διασταύρωση θα μπορούσε
να επικοινωνεί με αυτή τη διασταύρωση σε αυτούς τους λόφους.
- Λογικό. - Γιατί δε ρωτάμε κάποιον;
- Νομίζω ότι αυτή η πρασινάδα εδώ... - Ναι.
...πρέπει να είναι αυτή η πρασινάδα εκεί.
- Ναι, αλλά έχει ένα θάμνο εκεί. - Κι εδώ έχει θάμνο.
Κανείς δε με ακούει εμένα.
Έχει πολλές πρασινάδες εδώ.
Δεν πρόσεξες ότι το μέρος είναι μια τεράστια πρασινάδα;
Συγγνώμη. Γεια. Συγγνώμη. Καλά.
Γεια σας! Είμαι η Άλεξ! Συγγνώμη για την ενόχληση,
αλλά χρειάζομαι τη βοήθειά σας.
Αγγλικά; Όχι; Και βέβαια όχι.
Μην πλησιάζετε το παλαβό κορίτσι.
Ευχαριστώ. Είναι καινούργια. Απλά...
Όχι! Το σπήλαιο. Συγγνώμη. Ψάχνω ένα σπήλαιο.
Σπήλαιο. Ξέρετε, όπως...
Σε ριάλιτι είμαστε; Μα τι λέει;
Συγγνώμη, μπορείτε να μιλάτε λίγο πιο αργά;
Μερικές χειρονομίες μπορεί να βοηθούσαν επίσης.
Μισό λεπτό.
Στο μάθημα ισπανικών το έριξα στον ύπνο γι'αυτό βάλε μεταφρασμένο τίτλο.
ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΨΑΧΝΕΙ ΕΝΑ ΣΠΗΛΑΙΟ
Ναι. Ακριβώς. Το βρήκατε. Πού είναι;
ΑΝ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ ΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑΜΕ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΦΥΓΕΙ
ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΑΙ ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ
ΣΑΝ ΝΑ ΚΟΙΜΟΤΑΝ ΣΤΟ ΧΩΜΑ
Αναρωτιέμαι αν ξέρει πόσο άσχημα η ανάσα της...
Εντάξει. Δεν πειράζει. Συγγνώμη για την ενόχληση.
Θα μπορούσαμε να μείνουμε στο "δεν ξέρω που είναι το σπήλαιο".
Τι αγένεια.
Αυτός που ξέρει τα λιγότερα...
Αφού δεν είμαι εγώ, είσαι εσύ. Ξέρεις πού είναι το σπήλαιο;
Μήπως έχεις καμία τσίχλα επάνω σου; Όχι; Καλά.
Λέει ότι το μονοπάτι θα αποκαλυφθεί
σε αυτόν που έχει αγνές προθέσεις.
Τι θα πει αυτό άραγε;
Θα πει ότι είναι ώρα να φύγεις.
Και ευχαριστώ πολύ για τη βοήθεια, αλλά θα συνεχίσουμε μόνοι μας.
Αποκλείεται! Δε θα σας αφήσω να το απολαύσετε μόνοι σας.
Εξάλλου, κανένας από τους δυο σας δεν ξέρει ισπανικά, έτσι;
Σωστά.
Τότε θα πρέπει να βρούμε τη λύση μαζί.
Δεν έχουμε χρόνο για τέτοια...
Όποιοι κι αν είστε. Ο χρόνος τρέχει. Πρέπει να προχωρήσουμε.
Μα δεν μπορούμε... Ξέρεις.
Κοιτάξτε εκεί.
Τι; Βλέπεις κάτι; Δε βλέπω τίποτα.
Ναι. Ναι. Είναι ένα... Κάτι σαν καράβι.
- Όχι, πουλί είναι. - Ναι!
Κοιτάξτε! Ένα μονοπάτι.
Ούτε που το είδα. Πάμε. Πάμε.
Στάσου. Από πού ξεφύτρωσε αυτό;
Δεν πιστεύω να έχεις ένα φακό επάνω σου, έτσι;
Επιτρέψτε μου.
Αυτό έχω όλο κι όλο.
Τα μαγικά μου δεν πιάνουν. Θα είναι μαγεμένο το σπήλαιο.
Ούτε τα δικά μου πιάνουν.
Ωραίο δικαιολογία όμως αυτή. Θα τη χρησιμοποιώ κι εγώ.
- Κι εγώ. - Είναι μαγεμένο.
Εσείς οι δύο περιμένετε εδώ αν θέλετε.
Και να σας αφήσω να φύγετε; Όχι. Το πήρα το μάθημά μου.
Μαζί θα προχωρήσουμε.
Έχω μια ιδέα. Εμείς θα μείνουμε εδώ.
Καλά. Είσαι έτοιμη;
Όχι, αλλά πάμε.
Καλή τύχη. Τα λέμε σύντομα.
Το νου σας στις νυχτερίδες και τις αράχνες...
και τους σκορπιούς και τα φίδια.
Το πιάσαμε!
Τα λέμε. Τι καλά που έμεινα πίσω, λέμε!
Κρατήσου. Με το τρία...
Δε νιώθω τα πόδια μου!
Ένα, δύο, τρία.
Ακόμη εδώ είμαι, παιδιά! Δεν το διασκεδάζω καθόλου!
Γιατί δε βγαίνω απ'την πισίνα;
- Δεύτερη και τυχερή. Πάμε. - Πιάσε!
- Πιάσ'το! - Άντε, μπαμπά!
- Ένα, δύο, τρία. - Γιατί μετράτε ως το τρία;
Τραβήξτε!
- Γλιστράει! - Πόσες φορές;
Είσαι σίγουρος ότι είναι το σωστό σπήλαιο αυτό;
Δε θα πω "ναι", αλλά έτσι πιστεύω.
Στάσου.
Αυτό το πιάντρε ελπίζω να αντιστρέψει το ξόρκι
αλλιώς γέμισα περιττώματα νυχτερίδας για το τίποτα.
Για τη Λίθο των Ονείρων μιλάμε. Κάνει τα πάντα. Αντιστρέφει κάθε ξόρκι.
Σου δείχνει το μέλλον. Έχεις όμως μία ευκαιρία μόνο.
Λυπάμαι για όλα.
Τι;
Λυπάμαι. Εγώ φταίω για όλα.
Και την πρώτη φορά σε άκουσα. Απλά ήθελα να το ξαναπείς.
Είναι απίστευτο.
Ακόμη και ενόψει της μεγαλύτερης καταστροφής
μπορείς να γίνεις πολύ ενοχλητικός.
Είναι ένα από τα λίγα πράγματα που έμαθα από σένα.
Συνεχίζεις.
Κι εγώ λυπάμαι.
Εσύ γιατί λυπάσαι;
Είσαι η μικρή μου αδερφή.
Δε θα έπρεπε να σε κριτικάρω τόσο. Πρέπει να είμαστε δεμένοι.
Στάσου. Τι είπες;
Το ξέρω. Δε θα το ξαναπώ.
Ένα πέτρινο μονοπάτι;
Δεν ξέρω, ίσως να υπάρχει ένα μονοπάτι στην άκρη.
Ή μια πελώρια γέφυρα στη μέση!
Μα... Πώς...
Δεν ξέρω. Απλά...
Εμφανίστηκε η γέφυρα και... Ξέρεις...
Δεν είναι αυτό το πρόβλημά μας τώρα.
Πειράζει που δε θυμάμαι τι δώρα πήρα τα Χριστούγεννα;
Κοίτα, αν δε θες να συνεχίσεις, δεν πειράζει.
Πλάκα μου κάνεις;
Ποια γυναίκα δε θέλει λίγη μαγεία στη ζωή της;
Πάμε.
Ξέρεις, για θνητή γυναίκα, είναι...
Ναι, ναι, ξέρω. Το έπιασα. Την κρατάμε. Πάμε τώρα.
Μ'αρέσει ο τρόπος που περπατάει.
Αυτό είναι το μέρος. Τη Λίθο όμως πώς θα τη βρούμε;
Θα μπορούσε να είναι οποιαδήποτε από αυτές.
Εγώ λέω ότι είναι αυτή.
Καλά λες.
Πρόσεχε!
Κάποιος θα έπρεπε να βάλει ένα προστατευτικό ή κάτι. Είναι επικίνδυνο.
Καλά.
Πάω εγώ.
Συμφωνώ. Πήγαινε.
Καλά.
Δοκίμασε αυτό.
Καλά.
Κοντεύω.
Μην κοιτάς κάτω. Μην κοιτάς κάτω.
Κοίτα ψηλά. Κοίτα ψηλά.
Μην κοιτάς κάτω. Μην κοιτάς κάτω. Μην...
Πρόσεχε. Κρατήσου! Κρατήσου από τη δάδα.
Όχι από εκεί που καίει όμως.
Γιατί να πιάσω εκεί που καίει;
Πρόσεχε το πόδι σου.
Καλά.
Σε έπιασα. Ευχαριστώ, κολόνα.
Μην πατάς στα εύθραυστα σημεία!
Όλα εύθραυστα είναι!
Πρόσεχε, πρόσεχε!
Τζάστιν!
- Τζάστιν! - Είμαι καλά. Είμαι καλά.
Πού είναι η Λίθος;
Τη βλέπω.
Νομίζω ότι τη φτάνω.
Όχι! Είναι πολύ επικίνδυνο.
Πρέπει να προσπαθήσω. Δεν έχουμε άλλη επιλογή.
Την έπιασα!
Την έπιασα.
Τζάστιν! Τζάστιν!
Σε έπιασα. Δε σε αφήνω να πέσεις.
Τα καταφέραμε. Έχουμε ακόμη χρόνο. Θα τα διορθώσουμε όλα.
Όχι! Τι κάνεις; Γύρνα πίσω!
Τι;
- Τη βρήκατε; - Είστε όλοι καλά;
- Μπαμπά! - Μαμά!
Συγχώρεσέ με. Είχα άδικο και είχες δίκιο.
Θα το επαναλάβω αν θες.
Δεν μπορώ να τα καταφέρω μόνη μου. Χρειάζομαι τη βοήθειά σου.
Πώς τα κατάφερες, Μαξ; Πώς αντέστρεψες το ξόρκι;
Δεν το αντέστρεψα.
Τι έχετε πάθει όλοι με τις αγκαλιές;
Δεν ξέρεις ποια είμαι, έτσι;
Λυπάμαι.
Περίμενε.
Σε ξέρω.
Δουλεύεις στο ξενοδοχείο.
Τις προάλλες στην πισίνα...
τότε που ρωτούσατε πώς αντιστρέφεται το ξόρκι...
Ποιοι είστε;
- Γεια σου, μπαμπά. - "Μπαμπά";
- Δε μου είπες ότι ήσουν παντρεμένος. - Τι;
Μπορεί να μου εξηγήσει κάποιος τι συμβαίνει εδώ πέρα;
Όχι. Αυτό είναι γελοίο.
Ακούτε τι λέτε; Τρία παιδιά...
Είμαι 16 ετών κοπέλα. Θα σταματήσεις να με λες παιδί;
Αυτό ήταν ένα από τα προβλήματά μας.
Καλά. Τρία οτιδήποτε.
Καλά, αλλά νομίζω ότι προτιμούσα το "παιδιά".
Έρχονται τρία παιδιά και λένε ότι είμαστε οι γονείς τους;
Δε βγάζει νόημα. Θα το θυμόμουν.
Χωρίς παρεξήγηση, αν το θυμόσουν δε θα είχαμε μπλέξει έτσι τώρα.
Και εμείς υποτίθεται ότι είμαστε παντρεμένοι. Δεν είμαστε παντρεμένοι.
Έχει δίκιο. Δεν το καταλαβαίνω. Αφού υποσχέθηκα να μην...
Να μην τι;
Υποσχέθηκα να μην ερωτευτώ ποτέ θνητή.
Και τώρα;
Να... Μπορώ...
Λοιπόν. Πες μου ότι εσύ δε με ερωτεύεσαι...
και θα ξέρω ότι δε συμβαίνει τίποτα απ'αυτά.
Δεν μπορώ να σου το πω αυτό.
Είτε φιληθείτε είτε όχι...
εγώ δεν έχω χρόνο για τέτοια σιρόπια.
Πρέπει να κάνουμε κάτι.
Έχει δίκιο. Πώς έκανες το ξόρκι αρχικά;
Εγώ το έκανα.
Δεν το ήθελα όμως, αλήθεια.
Μπορεί στην αρχή να το ήθελα λίγο, αλλά μετά...
Χρησιμοποίησα το ραβδί σου.
Αυτό το ραβδί;
Δεν μπορείς να κάνεις εσύ κάτι;
Όχι. Λυπάμαι. Μακάρι να...
Εδώ όμως λέει ότι ίσως κάποιος από εσάς να μπορεί να το αντιστρέψει.
Πρέπει όμως να είστε κανονικοί μάγοι.
Ο διαγωνισμός μάγων είναι χρόνια μακριά. Εγώ έχω λίγα λεπτά μόνο.
Δε χρειάζεται να είναι χρόνια μακριά.
Δεν είμαι έτοιμη.
Πρέπει να το κάνουμε.
Αν δεν το κάνω θα εξαφανιστούν για πάντα.
Μην ανησυχείς, μαμά. Θα είμαστε εντάξει.
Λυπάμαι. Νομίζω ότι έχεις βρει λάθος γυναίκα.
Δε θα ξεχνούσα το παιδί μου εγώ.
Πρέπει να φύγω.
Μαμά!
Μαμά σου ήταν η κυρία;
Μαξ, δε θυμάσαι ποια είναι;
Θα έπρεπε;
Πρέπει να ξεκινήσουμε τώρα. Πιάστε το ραβδί.
Μαξ!
Σε θυμάμαι τελικά.
Συγκεντρωθείτε. Μόνο έτσι θα τον φέρουμε πίσω.
Σε λίγα λεπτά θα πάρετε και εσείς σειρά.
Μάγος κανονικός υπάρχει μόνο ένας, τη δύναμη στα παιδιά δίνει ο πατέρας.
Σε αρχαία μάχη μετέ- φερε και τους τρεις...
για να πάρουμε τη νίκη εμείς.
Τζάστιν; Μπαμπά;
Άλεξ! Τι στο...
Έτοιμοι;
Τι εννοείς; Περίμενε. Ούτε τα ραβδιά μας δεν έχουμε.
Είναι απλό. Όποιος πιάσει πρώτος τη δύναμη...
Την κρατάει όλη.
Ο ηττημένος δεν παίρνει τίποτα. Το καταλάβατε;
Αν δεν προσπαθήσετε, δεν έχει νόημα. Απλά τότε...
Δε θα έχει σημασία. Θα είναι πολύ αργά.
Θα κάνουμε ότι μπορούμε.
Λυπάμαι.
Οι κανονισμοί είναι απλοί.
Τα μόνα ξόρκια που επιτρέπονται αφορούν τα τέσσερα στοιχεία.
Γη, αέρας, φωτιά και νερό.
Τι; Δε μας το είπε κανείς!
Εσύ το ήξερες αυτό;
Μελετώ τα ξόρκια της μάχης τα τελευταία 10 χρόνια της ζωής μου.
Ξέρεις πόσα ξόρκια έχω αποστηθίσει;
Οι καλύτεροι μάγοι κάνουν πολλά με τα λίγα.
Ευτυχώς, γιατί δεν έχω και πολλά.
Ωραία. Ετοιμάστε τα ραβδιά!
Καλή επιτυχία.
Λάβετε θέσεις. Έτοιμοι. Μαγεία!
Ξεκινήσαμε. Καλά.
Τζάστιν!
Μην το γρατζουνίσεις.
Από εδώ, παρακαλώ.
Βιαστείτε. Δεν έχετε πολύ χρόνο!
Είναι απαραίτητες οι αστραπές;
Ξέρεις πόσο απρόβλεπτες μπορεί να είναι οι καταιγίδες;
Σταμάτα να το κάνεις αυτό!
Μην κοιτάτε εμένα. Η μαγεία κάνει ότι θέλει. Συνεχίστε!
- Σοβαρά μιλάς; - Συγγνώμη, δεν ξέρω πολλά ξόρκια.
- Όχι, Άρτσι. - Γιατί το κάνεις αυτό, Τζιζέλ;
- Μπορείς να μου μιλήσεις... - Μη με παρεξηγείς, Άρτσι,
ήσουν το καλύτερο ζευγάρι πόδια όταν τα χρειαζόμουν,
αλλά έχω τα δικά μου τώρα.
Μα εγώ τα έκανα όλα αυτά για να είμαστε μαζί.
Αυτό πίστευες;
Αυτό μου είπες.
Είπα ψέματα.
Άρτσι, γιατί δεν ασχολείσαι με κάτι σοβαρό,
ή με κάποιο αξιοπρεπές μαγικό κόλπο τουλάχιστον;
Μπορώ να έχω μια τελευταία αγκαλιά τουλάχιστον;
Εσύ.
Εσύ ήσουν εκείνο το πουλί!
Δεν ξέρω για ποιο πράγμα μιλάτε.
Χτες, θα είχα φρικάρει τρελά μ'αυτό.
Τώρα όμως χρειάζομαι τη Λίθο.
Δε νομίζω.
Κοίτα, δεν ξέρω τι συμβαίνει. Δεν είμαι από τον κόσμο σας.
Το μόνο που ξέρω είναι ότι ράγισε η καρδιά μου με ένα αγοράκι
που δεν ήξερα καν, πόσο μάλλον αγαπούσα.
Και ο πατέρας του, που μπορεί να είναι σύζυγός μου, μπορεί και όχι.
Δε θα με πείραζε αν ήταν, βέβαια,
και εκείνα τα δυο υπέροχα παιδιά. Είναι...
Είναι μεγάλη ιστορία, αλλά χρειάζονται αυτή την πέτρα,
και σκοπεύω να την πάρω με κάθε τρόπο.
Δε θα αφήσω εκείνα τα παιδιά να με παραδώσουν στις Αρχές.
Μόλις ξαναπήρα τη ζωή μου πίσω.
Γιατί δεν το βλέπεις σαν μια φρέσκια αρχή;
Απ'ότι βλέπω, δε φαίνεται
να τα πηγαίνεις και τόσο καλά με την κόρη σου.
Πολλές μαμάδες θα ήθελαν να είναι στη θέση σου.
Δεν υπάρχει ούτε μία. Δώσε μου την πέτρα.
Αυτή εδώ εννοείς;
Μα πώς... Τι κάνεις;
Είναι το πρώτο κόλπο της νέας μου παράστασης.
Είναι καταπληκτικό.
Μα τι... Τι κάνεις...
Όχι. Δεν το πιστεύω.
Τι κάνεις; Ωχ, όχι.
Τελικά μου αρέσεις πιο πολύ ως πτηνό.
Ευχαριστώ.
Μία μικρή παραλλαγή του ξορκιού με τη λάσπη.
- Τζάστιν! - Πρέπει να δώσουμε ένα τέλος.
Αυτό ήταν.
Τα κατάφερα! Κέρδισα! Έγινε κανονική μάγισσα.
Τέλεια.
Δεν περίμενα ότι θα νιώθω τόσο ωραία. Είναι απίστευτο.
Συγχαρητήρια. Είδες;
Σου το είπα ότι ήσουν έτοιμη.
- Τζάστιν... - Όχι, δεν πειράζει.
Γρήγορα. Πρέπει να κάνεις το ξόρκι τώρα.
Εντάξει. Καλά.
Μα... Δεν ξέρω τι να κάνω.
Τζάστιν, βοήθησέ με. Ποιο ξόρκι να χρησιμοποιήσω;
Γιατί να σε βοηθήσω;
Επειδή είσαι αδερφός μου.
- Κοίτα, λυπάμαι που δεν... - Αδερφός σου είμαι;
Όχι. Όχι. Όχι, Τζάστιν.
Σε παρακαλώ, μη με αφήσεις εδώ.
Θυμήσου, σε παρακαλώ. Η Άλεξ είμαι. Η μικρή σου αδερφή.
Σε κοροϊδεύω και σε πειράζω και σου κάνω τη ζωή κόλαση,
αλλά εσύ με αγαπάς παρ'όλα αυτά.
Είσαι όλα όσα ήθελα ποτέ να γίνω.
Ζηλεύω την εξυπνάδα, την ευγένεια και την καλοσύνη σου.
Μη με αφήσεις εδώ, σε παρακαλώ.
Δε θα σε άφηνα ποτέ.
Δεν ξέρω ποια είσαι,
αλλά σε πιστεύω.
Καλά. Ποιο ξόρκι να χρησιμοποιήσω;
Τι γίνεται εδώ; Δεν ξέρω τι έχει συμβεί.
Όχι! Τζάστιν!
Τζάστιν! Όχι!
Πρέπει να με βοηθήσεις! Ο Τζάστιν έπρεπε να κερδίσει, όχι εγώ!
Ηρέμησε. Θα τα καταφέρεις.
Το ξόρκι αντέστρεψε, και τις φωνές μου απέτρεψε.
Δοκίμασε άλλο. Συγκεντρώσου.
Γι'αυτά τα λόγια, τις κατάρες, τα αδέρφια μου να μη μου πάρεις.
Δεν ξέρω πώς να το κάνω. Βοήθησέ με, σε παρακαλώ.
Λυπάμαι, γλυκιά μου. Είναι αργά πια.
Όχι, δεν μπορεί να είναι αργά.
Γεια!
Βοηθάει αυτό;
Η Λίθος.
Το νου σου. Έχεις μόνο μια ευχή.
Αν την κάνεις σωστά, θα φέρεις πίσω τα αδέρφια σου
και θα παραμείνεις μάγισσα.
Ευχήσου απλά να εμφανιστούν ξανά.
Εντάξει;
Μα...
Όχι.
Όχι, δεν είναι μόνο αυτό.
Θέλω να γίνουν όλα όπως ήταν.
- Άλεξ; - Μαμά;
Όταν πήγε ο Τζάστιν να με "δέσει" με μάγια στην καρέκλα μου...
κατάλαβα ότι κάτι τρέχει.
Δεν το βάζεις κάτω, έτσι;
Μαμά!
Σου ζητώ συγγνώμη.
Δε θα μπορούσα να σε μισήσω ποτέ. Σ'αγαπώ. Το ξέρεις, έτσι;
Και δεν το λέω για να το πω. Το εννοώ.
Ναι, φυσικά και το ξέρω, γλυκιά μου.
- Παρ'όλα αυτά είσαι τιμωρημένη. - Ναι, το ξέρω.
Ανυπομονώ να τιμωρηθώ.
Τιμώρησέ με, στέρησέ μου τα μαγικά μου. Δε με νοιάζει.
Καλά. Αρκεί να πάρεις το μάθημά σου.
Άλεξ!
Τζάστιν! Μαξ!
Σου έλειψαν τα αδέρφια σου;
Τζάστιν! Μαξ!
Γεια.
Τι έκανες;
Εγκατέλειψες τις δυνάμεις σου.
Αφού κέρδισες. Γιατί το έκανες αυτό;
Επειδή ήθελα να σιγουρευτώ ότι τίποτα δε θα ήταν διαφορετικό...
ότι δε θα έχει αλλάξει τίποτα.
Την επόμενη φορά δε θα σε διευκολύνω.
Καλά. Λες και με δυσκόλεψες.
- Όχι. Με τις λίμνες... - Παιδιά, είμαι κι εγώ εδώ.
- Ναι, γι'αυτό σ'αγαπώ. - Τι;
Τι συμβαίνει;
Αγκαλιάζονται. Δεν ξέρω γιατί.
- Μπαμπά! - Μαμά!
Αγκαλιάζονται πολύ.
- Γεια. - Καλά.
- Συγγνώμη, Άλεξ. - Γλυκέ μου.
Γεια σου, Χαβιέ.
Άλεξ, αν θες να πας για μια ώρα δε με πειράζει.
Εμένα με πειράζει όμως.
Χαβιέ, γιατί δεν πας να βρεις κάποια άλλη...
που δεν έχει τη μαμά της να την προσέχει;
Ναι. Αντίο!
Θα βγάλω φωτογραφία. Ετοιμαστείτε.
Δεν πειράζει. Έχουμε αρκετές φωτογραφίες.
Εξάλλου νομίζω ότι αυτή τη στιγμή δεν πρόκειται να την ξεχάσω.
- Σ'αγαπώ. - Κι εγώ.
Έχω μια ωραία ιδέα. Πάμε να δούμε τα μέρη των μάγων.
- Όχι. Δε νομίζω. - Όχι, σε διακοπές είμαστε, αγάπη μου.
Ανόητο πουλί.
Μη γελάς. Είναι γούρι, αγάπη μου.
SUBRIP-ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ karxo