-Να σας βοηθήσω μ' αυτό; -Παρακαλώ.
Εντάξει. Δώστε μου ένα λεπτό.
Θα ήθελα λίγο γάλα στο δικό μου.
-Ορίστε, Έλμο. -Ευχαριστώ, κυρία.
Μπέικον, αυγά και τυρί...
καυτερή σάλτσα ντομάτας και έναν μαύρο καφέ.
-Το 'χεις, Γουέντι; -Ευχαριστώ, καλή μου.
Αυτή θα σας ντροπιάσει όλους, ρεμάλια.
Ποιος μας αποκαλεί "ρεμάλια";
Εγώ.
Όλοι εδώ είναι ρεμάλια, εκτός απ' την αγαπημένη μου Γουέντι.
Είσαι τόσο γλυκιά!
Θες να ρίξεις ένα αυγό για μένα; Έλα.
Ρίξ’ το.
Είναι τυχεροί που θα έχουν αυτό το αυγό. Άλλο ένα;
Ρίξ' το. Έτσι.
Ναι.
Αν είναι σαν τη μάνα της...
θα γίνει παίκτρια του μπέιζμπολ.
Δε νομίζω.
Μπέικον, για το αγόρι που έχει γενέθλια.
Θες το μπέικον τού φίλοι σου του Τόμας, ε;
Ίσως γίνουν πολιτικοί.
Κάνε όνειρα, Ποντς.
Όταν μεγαλώσουν αυτά τα παιδιά...
θα κάνουν αυτά κουμάντο εδώ.
Ακριβώς, παιδάκια.
Μια μέρα αυτά τα μικρά ζουζουνάκια...
θα μας αντικαταστήσουν.
Ντάγκλας, εσύ μπορεί να είσαι ο σερβιτόρος...
κι εσύ, Τζέιμς, να είσαι στο ταμείο.
Όχι.
Γιαγιά, μπορώ να γίνω πειρατής;
Πειρατής; Δεν προσλαμβάνουμε πειρατές εμείς.
Εσύ θα με βοηθάς στο σκούπισμα και στο σφουγγάρισμα.
Δε θα γίνω εγώ ο άντρας για το σκούπισμα και το σφουγγάρισμα.
Κανείς δεν το θέλει αυτό.
Είναι, όμως, σίγουρο, ότι έτσι θα καταλήξουμε.
Νομίζει ότι ο Γκουζ ήθελε...
να καθαρίζει τουαλέτες, όταν ήταν 8 χρονών;
Εννοείς υπεύθυνος για την καθαριότητα της τουαλέτας.
Σταματήστε να τον κοροϊδεύετε.
Αν θέλει να γίνει πειρατής, ας γίνει πειρατής.
Επηρεάζεις τον εγγονό μου;
Κάνε πίσω, γυναίκα!
-Φύγε! -Ποια νομίζεις ότι είσαι;
Θα παλέψω μαζί σου!
Έχει μαχαίρι!
Δε θα καθαρίζω και δε θα σφουγγαρίζω τουαλέτες εγώ.
Παράτα με!
Μπορείς να πάρεις τη σφουγγαρίστρα σου...
και να τη χώσεις στο στόμα σου!
Έι! Εσύ, χωρίς παντελόνι!
Πήδα πάνω στο τρένο!
Γρήγορα!
Θα σας πω την ιστορία...
παιδιών που "πέταξαν μακριά''...
όλο και πιο μακριά...
πέρα απ' τα σπίτια και τα εστιατόρια...
πέρα απ’ τους σεισμούς...
Πέρα απ’ το βασίλειο των ζώων και τις πλημμυρισμένες θάλασσες.
Και έφτασαν μέχρι την άκρη του κόσμου.
Σκατά! Πρόσεξε, Τόμας!
Οι μεγάλοι έρχονται για να μας σταματήσουν.
Βγάλε το σπαθί σου και σκότωσέ τους.
Προστάτεψε τις χελώνες.
Κι εσύ το ίδιο, τρένο φάντασμα.
Πέτα αυτά τα έντερα μέσα στο μπλέντερ.
Ναι, έτσι, Τόμας!
Αυτό παίρνεις, αλήτη!
Ω, όχι! Ανατίναξαν τη γέφυρα!
Τι θα κάνουμε;
Φεύγουμε μακριά!
Όλα τα παιδιά μεγαλώνουν.
Για τα περισσότερα, απλώς συμβαίνει.
Όπως η αλλαγή στον καιρό.
Τα μπισκότα θα είναι έτοιμα σε 5 λεπτά, Γουέντι.
Με άκουσες;
Εντάξει, μωρό μου, ευχαριστώ.
Ευχαριστώ.
Όμως κάποια, τα ''άγρια''...
εκείνα με το φως στα μάτια τους...
δραπετεύουν.
Κάντε στην άκρη για τον Αθάνατο Ντον!
Βγάλτε τις λασπωμένες μπότες σας, αμέσως!
Ελάτε.
Λερώνετε το καθαρό μου πάτωμα.
Δεν ακούτε.
Και οι δυο σας, τώρα! Πάμε!
Ακούστε τη μαμά σας.
Λυπάμαι που δε διασκεδάζετε με τη φοβερή μου παράσταση!
-Θα σε δαγκώσει. -Πρέπει να πας στη δουλειά.
Περιμένω...
ώρες.
Μη μ' αγγίζεις μ’ αυτά. Πού βρέθηκαν αυτά; Όχι.
Σε λίγο θα μου ζητήσεις και τσιγάρο...
να σου βάλω και κανά ποτάκι...
Θα σας τσακίσω και τους δυο σας.
Θεέ μου!
Πάρε το μπισκότο σου από δω!
Όχι, όχι, φύγε!
Σπάιντερμαν!
Πες μας μια ιστορία, γυναίκα.
Δεν μπορώ. Πρέπει να δουλέψω, μάγκες.
Έλα!
Ποτέ δε μας λες ιστορίες πια!
Εντάξει. Αλλά μόνο μία.
Ναι!
Μια φορά κι έναν καιρό...
υπήρχε ένα μικρό κοριτσάκι και δυο δίδυμα αγόρια.
-Βαρετό... -Χάλια είναι.
Άλλο.
Πες μας μια πραγματική ιστορία, από πριν γεννηθούμε.
Όχι.
Γουέντι, η μαμά ήταν κωλοπαιδάκι.
Πήγε με οτοστόπ, μέχρι την Καλιφόρνια...
όταν ήταν μόλις έναν χρόνο μικρότερη από μένα.
Ησυχία.
Και, παράλληλα, έκλεψε και δυο αμάξια...
Είπα, ησυχία!
Ποιο ήταν το πιο τρελό σου όνειρο, όταν ήσουν στην ηλικία μου;
Να διαγωνιστώ στο ροντέο.
Δεν είναι αστείο.
Γιατί γελάτε;
Θα μπορούσα να το είχα κάνει.
Δεν ήξερα ότι...
θα είχα εσάς τα τερατάκια να τρέχετε, από δω και από κει, παντού.
Και ποιο είναι το όνειρό σου τώρα;
Να προσέχω τα παιδιά μου.
Να βεβαιωθώ ότι δε θα σας κακομάθω πολύ.
Αυτό.
Φοβερό όνειρο, μαμά...
Έλα...
Τα πράγματα αλλάζουν, μικρή μου.
Τα όνειρα αλλάζουν.
Ω, Θεέ μου.
Πρέπει να φύγω.
Καληνύχτα. Σας αγαπώ όλους.
Πιθανότατα θέλει ακόμα να τα κάνει όλα αυτά.
Ναι, αλλά είναι πολύ μεγάλη πια.
Μην το λες αυτό.
Όσο περισσότερο μεγαλώνεις...
τόσο λιγότερα απ' αυτά που θέλεις μπορείς να κάνεις.
Θα συμβεί και σε σένα, επίσης.
Είπα μη μιλάς γι’ αυτό!
Χριστέ μου, Γουέντι. Εγώ απλώς εξηγούσα πώς είναι η ζωή.
Όχι η δική μου ζωή.
Μαμά, έχω μια απίθανη ιδέα!
Άκου αυτό, άκου...
Τι θα ’λεγες να μην πηγαίναμε σχολείο;
Τι θα 'λεγες να κάνατε αυτό που σας λέω εγώ;
Μαμά, είναι μια διαολότρυπα! Σκοτώνεις το παιδί μέσα μου!
Μη με κοιτάς έτσι. Πάμε.
Γεια.
Γρήγορα! Εκεί είναι...
-Μπορώ να έχω ένα δίχτυ; -Όχι!
Κοίτα. Τον βλέπεις; Εδώ.
Κοίτα!
Ναι. Αυτή είναι μια χελώνα τού γλυκού νερού.
Πώς το καταλαβαίνεις; Το κεφάλι της είναι μέσα.
Είναι μια χελώνα τού γλύκου νερού.
Κοίτα το καβούκι της. Έχει ακίδες πάνω.
Σε πάω στοίχημα 5 δολάρια...
ότι είναι νεροχελώνα με κόκκινα μάγουλα.
Εγώ σε πάω στοίχημα τα διπλά ότι είναι μια χελώνα του γλυκού νερού.
Εντάξει. Ας το ανακαλύψουμε.
Είδα μερικές χελώνες όταν πρωτοήρθαμε εδώ.
Κάποτε, υπήρχε ένα στοιχειωμένο τρένο.
Έι! Έι, εδώ είμαστε!
''Προσέξτε, παιδιά'', ψιθύρισε.
''Ο πιο μεγάλος κίνδυνος πλησιάζει.''
Γουέντι, έλα! Σε χρειαζόμαστε εδώ!
Τα πιάτα πέφτουν απ’ τον νεροχύτη!
Η ζωή σου θα περάσει και τίποτα δε θα συμβεί ποτέ.
Μαμά, η Γουέντι υπνωτίστηκε πάλι!
''Έλα, Γουέντι.
Θα σε μάθω να πετάς στον ουρανό.''
"Πότε φεύγουμε;”
Και το μικρό αστεράκι φώναξε: ''Τώρα!''
Τζέιμς, ξύπνα! Πρέπει να το δεις αυτό!
Κοιμήσου.
Έλα!
Είναι κάποιος εκεί έξω!
Σ’ το είπα!
Γουέντι, περίμενε!
Έλα, Νταγκ!
Είσαι τρελός; Και οι χελώνες;
Θα τις ταϊσει η μαμά!
Και η μαμά;
Πρέπει να φύγουμε!
Γουέντι, δεν μπορεί να το πηδήξεις αυτό!
Σκατά!
Γουέντι, είσαι τρελή.
Ποια είναι η στάση μας;
Αυτή είναι μια περιπέτεια. Δεν υπάρχουν στάσεις.
Πλάκα κάνω. Χωρίς πλάκα.
Πλάκα.
Αυτός λέει ότι ο κόσμος δεν έχει τέλος.
Συνεχίζει και συνεχίζει... για πάντα.
Πέρα απ’ τα σπίτια και τα εστιατόρια.
Πέρα απ’ τους δισεκατομμύρια ανθρώπους...
που δεν τόλμησαν ποτέ να φύγουν.
Τι ψάχνεις;
Όλοι, σταθείτε εκεί στην άκρη.
Εντάξει.
Έλα, Ντάγκο.
Τι στον διάολο;
Πέτα!
Ντάγκλας!
Τζέιμς!
Καλά είστε;
Ναι! Εσύ, καλά είσαι;
Έι!
Δώσ’ μου το χέρι σου.
Γιατί έχεις αυτό το δόλωμα ψαριού;
Βοήθησέ την με τη βάρκα!
Αυτή δεν έχει καμιά ελπίδα.
Έι, μητέρα!
Κι εγώ χαίρομαι που σε βλέπω!
Εκεί πάμε;
Φυσικά.
Θυμάσαι τη φωνή μέσα στο κεφάλι σου;
Εκείνη που έλεγε:
''Φύγε κρυφά, μέσα στη νύχτα.''
Απ' αυτό το μέρος προήλθε.
Γεια χαρά, βλάκες!
Άντε γεια, ηλίθιε!
Πάμε.
Θα σου κόψω το πόδι...
και θα σ' το χώσω στον κώλο!
Έι, περίμενε!
Γουέντι!
Εδώ, έλα!
Πού πήγαν;
Δεν ξέρω!
Σκατά!
Είμαι μια μεγάλη αρκούδα. Είμαι ένας λυκάνθρωπος.
Θύμωσέ με και θα δεις τι θα γίνει!
Ζόρικο...
Γουέντι. Γουέντι.
Έχετε όλοι την ίδια φάτσα.
Λοιπόν;
Σε λένε "Διπλό Αγόρι";
-Όχι. -Με λένε Ντάγκλας.
Έχετε κάποιον που σας ψάχνει;
Η μαμά μου, πιστεύω.
Η μαμά μου με ονόμασε ''Γλυκό Βαρύ''.
Και το μόνο που κάνω είναι να παίζω με το ηφαίστειο.
Μόνο αυτό έχεις;
Αυτό ήταν απαίσιο.
Κοιτάξτε αυτό.
Έλα.
Έλα, έλα να με πιάσεις.
Έλα. Εδώ είμαι.
Έλα, Γουέντι, πάμε!
Γρήγορα, τρέξτε!
Ναι!
Όχι, παιδιά!
Ο Μαυρογένης έρχεται!
Ο Μαυρογένης;
Τρέξτε για να σώσετε τις ζωές σας!
Τόμας;
Παραδοθείτε!
Τόμας, τι κάνεις;
Θα πάρω την ψυχή σου απ' το σώμα σου!
Και θα σου σπάσω τον λαιμό...
και θα χρησιμοποιήσω τα δάχτυλά σου για κολιέ.
Τόμας Μάρσαλ, είμαι ο Τζειμς Ντάρλινγκ!
Δεν είμαι ο Τόμας! Είμαι ο Μαυρογένης!
Έμενες στο διπλανό σπίτι!
Γιατί αυτός δε μεγάλωσε;
Όταν πατήσω το κουμπί...
ο μικρός σου αδερφός θα γελάσει.
Τι κάνει;
Ο Πίτερ μιλάει στη Μητέρα.
Τι σου λέει αυτή;
Απλά άκου.
Έλα.
Θα είμαι η καλύτερή σου φίλη.
Έλα.
Ω, Θεέ μου!
Αυτό είναι τρελό!
Αυτή είναι απίθανη!
Όταν το πρώτο παιδί γέλασε...
για πρώτη φορά...
ο ήχος έσπασε, σε ένα εκατομμύριο λαμπερά κομμάτια.
Και η Μητέρα σηκώθηκε...
απ' το κέντρο της Γης...
για να τους παρακολουθήσει.
Αυτή ήταν πάντα εδώ...
και θα είναι πάντα.
Και όσο πιστεύεις σ' αυτήν...
δεν πρόκειται ποτέ μα ποτέ να μεγαλώσεις.
Ορκιστείτε στη Μητέρα. Δε θα μεγαλώσουμε ποτέ!
Ποτέ!
Πιο γρήγορα, πιο γρήγορα!
Ο τελευταίος που θα πετάξει είναι κλούβιο αυγό.
Μπες μέσα, Γουέντι!
Πες στη μαμά ότι θα μείνω λίγο ακόμα.
Και πες της ότι είμαι πολύ άγρια...
και πως όταν γυρίσω, θα της δείξω πώς.
Και πες της ότι μου λείπει και την αγαπώ.
Τώρα, πέταξε σπίτι.
Θα πετάξω μια πέτρα, για κάθε μυστικό που έχω.
1, 2, 3, 4, 5.
Ουάου! Μεγάλη.
Σίγουρα είναι.
Ο ήλιος ανατέλει και δύει...
όμως κανείς δεν ασχολείται με το να μετράει πόσες φορές.
Και έτσι ξεκίνησε ο Θρύλος τού Πίτερ.
Του Αγοριού Που Ποτέ Δε Μεγάλωνε.
Πότε το σχεδίασες αυτό;
Δε θυμάμαι.
Βυθίστηκα πολύ πολύ κάτω..
και η Μητέρα με ξανάφερε πίσω εδώ.
Αυτή είναι η οικογένειά σου;
Γιατί σε άφησαν πίσω;
Το 'σκασα και κανείς δεν μπόρεσε να με βρει.
Πάω στοίχημα ότι σε έψαξαν.
Πιθανότατα για χρόνια.
Ναι;
Έι, περίμενε!
Σταμάτα!
Μην κάνεις άλλο βήμα.
Τι είναι αυτό;
Δεν πάμε εκεί πέρα.
Δεν έπρεπε καν να είστε εδώ.
Γεια σου, Μπάζοου.
Τον ξέρεις, Τόμας;
Αυτός θα μπορούσε να είναι ο Μπάζοου.
Δεν είναι ο Μπάζοου.
Είμαι ακόμα ο Μπάζοου.
Δεν είσαι ο Μπάζοου!
Είμαι ακόμα ο Μπάζοου, Πίτερ!
Τι του συνέβη;
Έχασε τον καλύτερό του φίλο...
και ο αριθμός του άρχισε να ανεβαίνει και να ανεβαίνει.
Δεν μπορούσε να τον σταματήσει.
Μπορεί να συμβεί και σε μας αυτό;
Αντίο, Μπάζοου.
Αποδεικνύεται ότι υπάρχουν κανόνες εδώ.
Πρέπει να ήταν ο Μπάζοου. Φορούσε τα ρούχα του.
Ο Μπάζοου είναι κοντός.
Δεν ήταν ο Μπάζοου αυτός.
Ο Μπάζοου έχει φύγει.
Ποτέ μην επιβραδύνεις.
Ποτέ μην το ξανασκέφτεσαι.
Έρχεσαι;
Όταν θλιβερές σκέψεις γεμίζουν το μυαλό σου...
άσ’ τες να φύγουν απ' το άλλο αυτί και να χαθούν.
Ελάτε. Όλοι, στο πειρατικό πλοίο.
Ετοιμαζόμαστε να σαλπάρουμε.
Μιριάννα.
Μιριάννα!
Πολύ παράξενο όνομα.
Δεν υπάρχει τρόπος να πάμε μπροστά.
Υπάρχει πόρτα, κάτω απ' το νερό. Ελάτε.
Υπάρχει.
Σίγουρα μπορούμε να κολυμπήσουμε κατευθείαν.
Διάβολε, όχι.
Κι αν υπάρχει πειρατικός θησαυρός εκεί μέσα;
Μπορεί να υπάρχει και κανένα κρανίο ή κάτι τέτοιο..
Φοβάσαι;
Είσαι βλάκας, φίλε.
Γουέντι.
Μείνε εδώ, εντάξει;
Εγώ πάω.
Όχι, σε παρακαλώ!
Αυτό το μέρος είναι φανταστικό!
Ντάγκο!
Τι στον διάβολο;
Δεν μπορώ να τον βρω!
Τζέιμς, πού είναι;
Τον βλέπεις;
Δεν τον βλέπω!
Ντάγκλας!
-Ντάγκο! -Έλα να μας βοηθήσεις!
Φύγε από κει!
Βοήθεια!
Νταγκ!
-Αυτός μπορεί να κολυμπήσει! -Ντάγκλας!
Μην ανησυχείς δε χάθηκε!
Άσε με!
Ηρέμησε.
Η Μητέρα δεν αφήνει να συμβεί τίποτα στα παιδιά της.
Πρέπει να με εμπιστευθείς.
Αυτός είναι εντάξει!
Ντάγκο, πού είσαι;
Ντάγκο; Ντάγκο;
Ντάγκο!
Αυτή είναι η ιστορία των Δυο Αγοριών που χωρίστηκαν.
Το μόνο που απόμεινε ήταν ένα μισό.
Έλα, συνέχισε να προχωράς.
Η καρδιά του έσπασε ακριβώς στη μέση...
και όλη η χαρά χύθηκε έξω...
Τζέιμς.
Τζέιμς!
Πρέπει να πάμε στη σπηλιά!
Μην το πεις!
Ντάγκο!
Τι στον διάβολο;
Τζέιμς, κοίτα!
Γαμώτο...
Βοήθεια! Γρήγορα!
Έι, δώσ' το πίσω!
Διπλό Αγόρι!
Άσε με ήσυχο!
Ο Τζέιμς έκλεψε το σπαθί!
-Τζέιμς! -Σταμάτα τον!
Γρήγορα!
Τι συνέβη;
Τζέιμς, σταμάτα!
Τι είπα; Φύγε από κει!
Αυτό είναι δικό μου!
Δώσ' το!
Πρέπει να με βοηθήσεις.
Το ορκίστηκα στον αδερφό μου. Δεν μπορώ να μεγαλώσω.
Πρέπει να το κόψεις.
Δεν είναι παιχνίδι! Άσ’ το κάτω!
Δε θα το κόψει στ’ αλήθεια.
Ποιος λέει ότι δε θα το κάνω; Θα κάνω ό,τι θέλω!
Πιστεύεις ότι θα πιάσει;
Το πιστεύω.
Τζέιμς, μην είσαι τρελός!
Μείνε έξω απ' αυτό, Γουέντι!
Αν αμφισβητήσεις τον εαυτό σου, θα είσαι ήδη μεγάλος.
Έτοιμος;
Σταθερός.
-Τώρα! -Τζέιμς!
Όχι!
Κοίτα! Λειτουργεί!
Δε λειτουργεί!
Πρέπει να πιστέψεις.
Θα σου φέρουμε βοήθεια.
Αληθινή βοήθεια από μεγάλους!
Τρέξτε!
Ελάτε!
Πρέπει να βρούμε βοήθεια.
Τζέιμς, κοίτα.
Έι! Είστε εκεί έξω;
Έι, βοηθήστε μας!
Μπάζοου;
Γιατί κρύβεσαι, ηλίθιε;
Έλα!
-Δε με φοβάσαι; -Όχι!
Έλα, φιλαράκο, πάμε.
Εντάξει. Περίμενε λίγο.
Μικρέ, έχεις χτυπήσει άσχημα.
Ξέρεις κανέναν που να μπορεί να τον βοηθήσει;
Ω, κάνε μου τη χάρη. Μην ανησυχείς τόσο πολύ.
Θες να γεράσεις, όπως εγώ;
Εντάξει. Δώσ' μου ένα χεράκι.
Θα τον φροντίσουμε.
Τζαπάν, έλα...
Ω, γαμώτο.
Δώσ' μου ένα χεράκι εδώ.
Εντάξει. Τζαμπάν, έλα.
Έλα.
Λοιπόν, τι θες να συζητήσουμε;
Το ξέρεις ότι το χώμα έχει νεκρούς ανθρώπους μέσα;
Παλιά, αυτό το μέρος ήταν γεμάτο με ανθρώπους.
Έλα.
Και μετά, η παλιοΜπέτσι εκεί πάνω πέταξε τα μπισκότα της...
και ξερόψησε τους πισινούς τους.
Μόνο ο Πίτερ ξεχώρισε;
Ένας λαθρεπιβάτης.
Πήγε στη Βοστώνη. Στο Χάρτοφορντ.
Οι υπόλοιποι...
είναι κολλημένοι στο αθλητικό σου παπούτσι, εκεί..
Γενικά, εκεί πάμε όλοι....
Τη μια μέρα είσαι ο Μπάζοου...
και την επόμενη μέρα είσαι ένας σωρός άμμου.
Πώς αισθάνεσαι;
Τίποτα δεν αισθάνομαι. Και αυτό είναι το χειρότερο.
Δεν έχεις πυρετό, ούτε στομαχόπονο.
Και ο μόνος λόγος που ξέρεις ότι είσαι μεγάλος...
είναι ότι κανείς δε σου μιλάει πια.
Και όσο περισσότερο νιώθεις μεγάλος, τόσο πιο γρήγορα πάει.
Θα σε βοηθήσω να ξανανιώσεις νέος και πάλι.
Καλά θα κάνεις να μάθεις...
να μη δένεσαι πάρα πολύ.
Δε θέλω να το μάθω αυτό.
Εδώ πάνε τα Χαμένα Αγόρια όταν πραγματικά χάνονται.
Ο Πίτερ το ξέρει αυτό;
Ο Πίτερ ξέρει αυτό που θέλει να ξέρει.
Πιο σιγά.
Προσέξτε, παιδιά...
Μπορείτε να αφήσετε τον εαυτό σας πίσω.
Δε θα μάθετε καν πότε συνέβη.
Ήταν ένα βλέμμα μακριά...
ή ένα ψέμα που είπατε;
Μήπως κάποιος σας φέρθηκε άδικα;
Όταν χάνεις τον εαυτό σου..
η Μητέρα δεν μπορεί πια να σε προστατέψει.
Γιατί σκοτώνετε αυτά τα ψάρια;
Δεν ψαρεύουμε καν ψάρια.
Ψαρεύουμε για τη Μητέρα, βλέπεις;
Οι παλιοί λένε ότι αν τη φας...
ξαναγίνεσαι νέος.
Δε θα της κάνατε κακό, ε;
Όχι πως θα πηγαίναμε σ’ αυτήν και θα λέγαμε "Γεια".
Αν πάρουμε τη λάμψη της...
θα ξαναγίνουμε όπως ήμασταν.
Ξέρει κανείς πώς να το σταματήσουμε αυτό;
Δε θα ήσασταν τόσο χάλια...
αν απλά μιλούσατε μεταξύ σας.
Τι θες;
Ό,τι έχεις.
Θα σου φτιάξω ένα κοκτέιλ βατόμουρου...
με λίγη μαργαρίτα.
Ορίστε, αγαπητέ μου.
Θαλασσινά, πατάτες τηγανίτες, και πολύ κέτσαπ.
Δρ. Πέπερ.
Είναι το αγαπημένο σου.
Θα μπορούσε να είναι σαν να είμαστε πίσω, στο σπίτι.
Δεν πάω πίσω στο σπίτι.
Δεν πρέπει να χάσεις την ελπίδα σου.
Αυτό σε γερνάει.
Έλα, Αδερφέ Τζέιμς.
Δείξε τους ότι το ’χεις.
Ω, δεν ξέρω.
Εντάξει.
Έλα, τώρα.
Δεν ακούω τίποτα.
Πρέπει να χρησιμοποιήσεις τη φαντασία σου.
Κι αν δεν έχουμε;
Όλοι έχουν.
Ελάτε, πάμε.
Ωραία...
Τζέιμς, γύρνα πίσω.
Φύγε, Γουέντι!
Πού πας;
-Τζέιμς! -Αφήστε με ήσυχο!
Δεν ξέρετε να ψαρεύετε.
Αυτός ο τύπος ξέρει να ψαρεύει!
Ποιο είναι το σχέδιο, αφεντικό;
Για να πιάσεις ένα ψάρι χρειάζεσαι δόλωμα, σωστά;
Για να πιάσεις τη Μητέρα, πρέπει να πάρεις τα παιδιά της.
Μια μητέρα πάντα θα πάει να ψάξει τα παιδιά της.
Οι μητέρες πάντα ψάχνουν τα παιδιά τους.
Μπάζοου!
Τζέιμς, πες τους να σταματήσουν.
Τζέιμς, είσαι καλός! Φέρσου καλά!
Αφήστε την! Πήγαινε να φέρεις τους άλλους!
Όταν είσαι παιδί, δε σου το λένε.
Όλοι όσοι αγαπάς μπορεί να εξαφανιστούν.
Και να μην τους ξαναδείς ποτέ.
Έχουν φύγει όλοι!
Να προσέχεις τη φυλή σου.
Φρόντισε να μην τους συμβεί ποτέ τίποτα κακό.
Σταμάτα! Πίτερ, βοήθεια, Πίτερ!
Έχω ένα εδώ!
Άσε με, σταμάτα!
Βοήθεια!
Πίτερ!
Περίμενε!
Πρέπει να πάμε πίσω σ' αυτούς!
Θα γυρίσεις;
Το Διπλό Αγόρι είναι εχθρός μας, τώρα!
Είναι ο αδερφός μου!
Τώρα είναι κακός!
Του έκοψες το χέρι, ρε βλάκα!
Εσύ πήγες στους Μεγάλους.
Δεν είναι κακό να είσαι μεγάλος!
Δεν έπρεπε ποτέ να σε επιλέξω!
Φύγε!
Ποτέ δε με πίστεψες αρκετά.
Ναι, επειδή τίποτα απ’ αυτά που λες δεν έχει πιάσει ποτέ.
Θα έρθεις ή όχι;
Πού πάμε;
Κάνε λιγότερες ερωτήσεις, για να πάρεις περισσότερες απαντήσεις.
Έλα.
Πρέπει να το ετοιμάσουμε αυτό, πριν απ' το δείπνο.
Δε θα ζήσουμε για πάντα.
Βάλε αυτά τα κατσίκια εκεί.
Τραβήξτε, τραβήξτε!
Γουέντι, άφησες τη θλίψη μέσα σου.
Δεν είσαι σαν αυτόν. Ξέρεις πώς να πιστεύεις.
Από δω.
Άσε με ήσυχη, άσε με.
Άσε με ήσυχη, άσε με!
Βοήθεια!
Φύγε!
Άσε με!
Πίτερ!
Δέστε αυτά τα παιδιά!
Κρατήστε τον κάτω, κάτω!
Γουέντι, πρέπει να τους σώσουμε.
Βοήθεια!
Θες να πετάξεις;
Μπορούμε να πετάξουμε; Στ' αλήθεια;
Απλά πίστεψε στον εαυτό σου και πήδα.
Έτοιμη;
Πέτα!
Πίτερ!
Έπιασε. Πετάξαμε κάτω απ’ το νερό.
Η Μητέρα λέει ότι μπορείς να μείνεις εδώ για πάντα.
Μπορείς να έχεις ό,τι στον κόσμο θελήσεις.
Πώς το ξέρεις όταν κάποια είναι αληθινή μητέρα;
Επειδή σε αγαπάει περισσότερο απ’ όλα, ό,τι κι αν γίνει.
Πιστεύω...
πιστεύω ότι είσαι η μητέρα μου κι εγώ είμαι ο πατέρας σου.
Δεν πάει έτσι.
Τότε, θα είμαστε η μητέρα ο ένας του άλλου.
Εγώ ήδη έχω μια μητέρα.
Μια μέρα, κι εκείνη θα φύγει.
Όχι, δε θα φύγει. Μην το λες αυτό.
Εσύ το σχεδίασες αυτό;
Ντάγκο!
Το ’ξέρα ότι ήσουν ζωντανός!
Θα σου βγάλω τα μάτια...
και θα τα δώσω στους κανίβαλους!
Και θα πετάξω το πτώμα σου σε ένα ποτάμι...
Και κανείς δε θα σε βρει ποτέ!
Πού είναι ο Τζέιμς;
Αρρώστησε.
Γουέντι, πρέπει να γυρίσουμε σπίτι.
Το ξέρω.
Αυτός είναι καλά;
Θα γίνει, όταν σε δει.
Σωστά, Πίτερ;
Ελάτε.
Δεν υπάρχει κανείς εκεί.
Μην το εμπιστεύεσαι.
Τι στον διάβολο;
Πιάσε τον μικρό βλάκα!
Άσε με!
Τζέιμς, έχουμε δύο ακόμα.
Άφησέ με!
Σταμάτα!
Τζέιμς.
Δεν είναι ο Τζέιμς αυτός.
Δεν μπορούσα να το σταματήσω.
Έμεινες νέος χωρίς εμένα.
Πώς το έκανες;
Δεν ξέρω πώς.
Πώς το έκανες χωρίς εμένα;
Τζέιμς, πρέπει να θυμηθείς ποιος είσαι.
Θυμάσαι το σπίτι;
Θυμάσαι τη μαμά;
Αυτό ήταν πάρα πολύ καιρό πριν.
Κοιτάξτε! Εκεί πέρα!
Η Μητέρα είναι εκεί τώρα!
Τι; Τζέιμς, μη! Σταμάτα!
Σταμάτα, όχι!
Πίτερ!
Έι, είναι ο Πίτερ!
Δε θα σκοτώσεις ποτέ τη μητέρα μου!
Πιάσ' τους, Πίτερ!
Όχι!
Σταματήστε! Όχι!
Μην της κάνετε κακό!
Όχι!
Είσαι νέος ακόμα. Δεν καταλαβαίνεις.
Μην της κάνετε κακό!
Σταματήστε το!
Όχι!
Πέτα το, τώρα. πέτα το! Έλα!
Επιβραδύνει! Πάω εκεί μέσα!
Θα σε βγάλω έξω!
Έλα!
Πάμε, πάμε!
Πρέπει να σώσουμε τη Μητέρα!
Τώρα!
Τραβήξτε, τραβήξτε!
Τραβήξτε!
Κόψε μια δαγκωνιά!
Τζέιμς!
Ας κάνει κάποιος κάτι!
Πίτερ, σώσ’ την!
Δεν καταλαβαίνω.
Αυτή με αγαπούσε.
Δεν μπορώ να μείνω μικρός χωρίς τη μητέρα μου.
Θα μεγαλώσω.
Δεν είναι η ιστορία σου αυτή.
Κάποτε, υπήρχε μια μητέρα.
Ζούσε σε ένα εστιατόριο.
Και, μια μέρα, τα παιδιά της...
τα οποία αγαπούσε περισσότερο από καθετί στον κόσμο...
το 'σκασαν και την άφησαν μόνη.
Γύρισε κανένα απ’ αυτά ποτέ σπίτι;
Ναι, γύρισαν.
Και μεγάλωσαν όλα μαζί, στο εστιατόριο των Ντάρλινγκ.
Όπου πάντα, κάτι ψήνεται.
Αυτή φορούσε μια λευκή ποδιά.
Ναι.
Μας τραγουδούσε για να αποκοιμηθούμε.
Αυτή δεν είναι μια ιστορία.
Είναι μια ιστορία.
Οι ζωές μας θα είναι η πιο σημαντική ιστορία που ειπώθηκε ποτέ!
Και όσο μεγαλώνουμε...
τόσο πιο τεράστιες θα είναι οι ιστορίες μας!
Θα εξερευνήσουμε τη γη και θα διορθώσουμε τον πλανήτη!
Θα ερωτευθούμε...
και, μια μέρα, θα κάνουμε τα δικά μας παιδιά.
Ένα μεγάλο στρατό απ' αυτά.
Και οι γιοι και οι κόρες τού Ντάγκο θα περιφέρονται...
τσίτσιδοι!
Ναι, ακριβώς.
Είναι κακοί;
Είναι απαίσιοι!
Είναι βρόμικοι;
Μυρίζουν σαν την τελευταία κλανιά ενός νεκρού γαιδάρου!
Πώς, όμως, θα το κάνω χωρίς να μεγαλώσω ποτέ;
Είναι αδύνατον.
Αδύνατον;
Γουέντι...
μόλις σκέφτηκα κάτι...
Το να μεγαλώνεις είναι μια φοβερή περιπέτεια.
Δουλεύει!
Συνεχίστε να τραγουδάτε!
Αγαπώ τη μητέρα μου!
Αγαπώ τη μητέρα μου.
Ακόμα κι όταν αυτή με αφήνει, ακόμα κι όταν αυτή θα πεθάνει.
Την αγαπώ περισσότερο.
Αν αγαπάτε τη μητέρα σας τραγουδήστε!
Αν αγαπάτε τη μητέρα σας, τραγουδήστε!
Αν αγαπάτε τη μητέρα σας, τραγουδήστε.
Δεν μπορώ να γυρίσω σπίτι.
Το ξέρω.
Έχω ένα σχέδιο.
Κακέ άντρα!
Νόμιζες ότι θα μπορούσες να σκοτώσεις τη μητέρα μου;
Αυτός θα γυρίσει ποτέ σπίτι;
Ποτέ. Ποτέ.
Πρέπει να σκοτώσω τον πειρατή "Διπλό Αγόρι".
Το Διπλό Αγόρι είναι νεκρό!
Κάντε στην άκρη για τον Κάπτεν Χουκ!
Ο χειρότερος εχθρός μου!
Ζήτω ο Κάπτεν Χουκ!
Πέταξέ τον στο νερό!
Άρπαξε το σπαθί του, Κάπτεν Χουκ!
Πέτα τον στο νερό!
Πάρε αυτήν, Κάπτεν Χουκ!
Ο Πίτερ υποσχέθηκε ότι θα μας επισκεπτόταν, μόλις μπορούσε.
Έτσι, περιμέναμε και μετρούσαμε τις μέρες.
Ο καιρός περνούσε όλο και πιο γρήγορα...
Προσπαθούσαμε να θυμόμαστε κάθε περιπέτεια γι' αυτόν.
Όμως, υπήρχαν πάρα πολλές για να τις πούμε όλες.
Υπήρχαν θαύματα...
αλλά και τραγωδίες.
Και ταξίδια, πέρα απ’ τα πιο τρελά μας όνειρα.
Θα ταξιδεύαμε σε πολλές γωνιές της γης.
Κα θα ανακαλύπταμε ότι υπάρχει μαγεία παντού.
Και όχι μόνο στο νησί του Πίτερ.
Καθώς περνούσαν τα χρόνια...
αυτός κατέληξε να μην είναι κάτι παραπάνω από ένα... παραμύθι.
Όμως, μερικές φορές...
μπορούσαν ακόμα να ακούσουν τη φωνή του.
''Φύγε κρυφά, μέσα στη νύχτα.''
Θα είναι το ηφαίστειο εκεί;
Πρέπει να πάω.
Και ο θείος Τζέιμς;
Ο Τζέιμς Χουκ είναι ο λόγος που δεν έχουμε χρόνο να χάσουμε.
Πραγματικά έμαθες τη μαμά να πετάει;
- Όχι άλλες ερωτήσεις. -Εντάξει, εντάξει.
Μαμά, κοίτα ποιος είναι εδώ!
Τρέξε, μαμά, μπορείς.
Περιμένετε!
Δε θα τα καταφέρει ποτέ!
Γουέντι, είσαι πάρα πολύ μεγάλη!