ΓΝΗΣΙΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ
G
GM
GMT
GMTe
GMTea
GMTeam
GMTeam m
GMTeam mo
GMTeam mov
GMTeam movi
GMTeam movie
GMTeam movies
Μετάφραση και εξ ακοής: Φαίδρα & Jade [GMTeam movies]
Καλημέρα, κυρίες και κύριοι.
Να πω λίγα λόγια μόνο όσο περιμένετε.
Όπως γνωρίζετε, ο Τζέιμς Μίλερ θα είναι μαζί μας.
Έχει καθυστερήσει λίγο.
Δε φταίει η κυκλοφορία, το δωμάτιό του βρίσκεται στον επάνω όροφο.
Ελπίζω να μην καθυστερήσει πολύ.
Είμαστε εδώ για την παρουσίαση του τελευταίου βιβλίου του
"Γνήσιο αντίγραφο"
που πήρε το βραβείο καλύτερου ξενόγλωσσου δοκιμίου της χρονιάς.
Λοιπόν, αυτά σχετικά με...
Α, να, και ο Τζέιμς.
Παρακαλώ, επιστρέψτε στις θέσεις σας.
Αυτόγραφα θα δοθούν μετά τη συνέντευξη τύπου.
Είχα σκοπό να σας συστήσω εν συντομία τον Τζέιμς
αλλά είναι καλύτερα να το κάνει ο ίδιος.
Ο λόγος σε σένα.
Καλημέρα.
Λυπάμαι πολύ για την καθυστέρηση.
Θα έλεγα ότι φταίει η κίνηση, αλλά ήρθα περπατώντας μέχρι εδώ.
Σας ευχαριστώ όλους που ήρθατε μια τόσο όμορφη μέρα.
Εγώ, μάλλον, θα προτιμούσα να είμαι έξω στη λιακάδα.
Αλλά είμαι ευγνώμων για τη μεγάλη προσοχή που δώσατε στο βιβλίο μου.
Και, ειλικρινά, θα εκτιμούσα ένα τόσο θερμό καλωσόρισμα πίσω στην Αγγλία.
Η αναγνώριση της δουλειάς μου από τους συμπατριώτες του Μικελάντζελο
και του Λεονάρντο Ντα Βίντσι είναι μεγάλη φιλοφρόνηση...
...και είμαι πολύ ευγνώμων γι' αυτό.
Κάποιοι από εσάς μπορεί να ξέρετε ότι η αρχική ιδέα για το βιβλίο μου,
μου ήρθε όταν ήμουν στη Φλωρεντία στην Piazza della Signoria.
Και να 'μαι εδώ, μετά από πολύ σκληρή δουλειά
πάλι πίσω στην Τοσκάνη με την ευκαιρία
να σας δείξω τους καρπούς των κόπων μου.
Είναι αυτονόητο ότι δεν είναι εύκολο να γράφει κανείς για την τέχνη.
Δεν υπάρχουν σταθερά σημεία αναφοράς,
ούτε αμετάβλητες αλήθειες για να καταφύγει κανείς.
Και η απόφασή μου να εξερευνήσω τις ψυχολογικές
και φιλοσοφικές πλευρές του θέματος
έκανε το έργο μου πιο δύσκολο απ' όσο περίμενα αρχικά.
Θα ήθελα, όμως, με την ανοχή σας, να πω κάποια πράγματα,
που προετοίμασα ειδικά για σήμερα το πρωί.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω ειλικρινά
τον φίλο και συνάδελφό μου Μάρκο Λέντσι
του οποίου η μετάφραση
είναι απλά τέλεια.
Μετέφερε πραγματικά το πνεύμα του βιβλίου μου
και έκανε δυνατή αυτή την Ιταλική έκδοση,
όπως και τη συνάντησή μας σήμερα.
Μπράβο και ευχαριστώ και πάλι.
Την επόμενη φορά θα γράψεις εσύ βιβλίο, κι εγώ θα κάνω τη μετάφραση.
Φοβάμαι πως ο εναλλακτικός τίτλος του βιβλίου μου
"Ξεχάστε το πρωτότυπο, αποκτήστε ένα καλό αντίγραφο"
πιθανόν να προσβάλλει τους καλλιτεχνικά ευαίσθητους.
Ζητώ, ειλικρινά, συγγνώμη.
Το λάθος δεν είναι ολοκληρωτικά δικό μου.
Στις μέρες μας, οι εκδότες επιμένουν για επίμαχους τίτλους.
Θα 'πρεπε να ξέρετε ότι δεν είμαι ειδικός, ούτε ιστορικός τέχνης,
και σίγουρα όχι αναγνωρισμένος σε αυτό τον τομέα.
Πάνω απ' όλα, δεν είμαι μέλος κάποιου καλλιτεχνικού ιδρύματος.
Η πρόθεσή μου είναι να προσπαθήσω να δείξω
ότι το αντίγραφο από μόνο του έχει αξία,
επειδή μας οδηγεί στο πρωτότυπο και έτσι επικυρώνει την αξία του.
Και πιστεύω ότι αυτή η προσέγγιση δεν ισχύει μόνο για την τέχνη.
Χάρηκα ιδιαίτερα όταν κάποιος αναγνώστης μού είπε πρόσφατα
ότι βρήκε στο βιβλίο μου πρόσκληση για αυτοενδοσκόπηση
και καλύτερη κατανόηση του εαυτού.
Ερωτήματα σχετικά με την έννοια της "Πρωτοτυπίας" συζητούνταν πάντα,
ακόμα και πριν την εποχή που οι Ρωμαίοι
πουλούσαν αντίγραφα Αιγυπτιακών ασημένιων έργων τέχνης.
Η αγαπημένη μου ιστορία είναι εκείνη του Λορέντζο Ντε Μέντιτσι
που συμβουλεύει τον Μικελάντζελο να σμιλεύσει
το άγαλμα του Έρωτα, "με τον αρχαίο τρόπο"
...για να πιάσει καλύτερη τιμή.
Έτσι, το ζήτημα της πρωτοτυπίας, η έννοια του πλαστού και γνήσιου,
πάντα απασχολούσε τη σκέψη των προγόνων μας, όπως και τη δική μας σήμερα.
Η λέξη "πρωτότυπο" υποδηλώνει από μόνη της κάτι θετικό.
Αυθεντικό, γνήσιο, αξιόπιστο,
ανθεκτικό, με εσωτερική αξία.
Η ετυμολογία της λέξης έχει, επίσης, ενδιαφέρον:
Η Λατινική ρίζα "oriri" σημαίνει "εγείρομαι" ή "γεννιέμαι".
Με ενδιαφέρει ιδιαίτερα ότι η λέξη "Πρωτότυπο" αναφέρεται στη γέννηση.
Θα οδηγούσα αυτή την ιδέα στα άκρα, και θα έκανα παραλληλισμό
ανάμεσα στην αναπαραγωγή της τέχνης
και την αναπαραγωγή του ανθρώπινου γένους.
Στο κάτω-κάτω, μπορούμε να πούμε
ότι είμαστε απλώς αντίγραφα DNA των προγόνων μας.
Η εξέταση πρωτότυπων έργων, λοιπόν, είναι θέμα αναζήτησης της προέλευσης,
εξερεύνησης των θεμελίων του πολιτισμού μας.
Αναγεννησιακοί ανθρωπιστές ερεύνησαν τις ρίζες του Δυτικού πολιτισμού
προωθώντας μια πιο ευρεία κατανόηση της πολιτιστικής κληρονομιάς.
Αυτό το πάθος για την προέλευση του πολιτισμού μας
είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τον θεμελιώδη ορισμό της "πρωτοτυπίας".
Με την πρωτοτυπία, ακολουθεί και η ανάγκη για αυθεντικότητα
η ανάγκη για πολιτιστική επιβεβαίωση.
Επομένως, η πιστοποίηση της αυθεντικότητας των έργων
μπορεί να θεωρηθεί ως εξαιρετικά σημαντική.
Η αυθεντικότητα ενός αντικειμένου πιστοποιείται
σύμφωνα με τα ακόλουθα 4 κριτήρια:
Πρώτον, πρέπει να λάβουμε υπόψη τη μορφή και το σχήμα του αντικειμένου.
Δεύτερον, το υλικό από το οποίο φτιάχτηκε...
Συγγνώμη, νομίζω ότι είναι το δικό μου.
Πάντα ξεχνάω την οδηγία που λέει να κλείνουμε τα κινητά μας.
Μια στιγμή.
Εμπρός;
Ναι... Κοίτα, δεν μπορώ να το συζητήσω αυτό τώρα. Έχω λίγη δουλειά.
Ναι, μπορείς να μου τηλεφωνήσεις πάλι το απόγευμα;
Ναι, σήμερα το απόγευμα. Ευχαριστώ που τηλεφώνησες.
Λυπάμαι, πολύ γι' αυτό. Πού είχαμε μείνει;
Να πάρω την τσάντα σου;
Όχι, δεν πειράζει.
Θα είναι πολύ βαριά.
Έλα.
Παρήγγειλες τσίζμπεργκερ;
Ναι.
Πατάτες τηγανιτές;
Ναι.
Διπλή μερίδα;
Δεν θα τα φας, αλλά ναι.
Κόκα κόλα;
Μπορείς να με κοιτάς;
Κόκα κόλα;
Ναι.
Πόσα βιβλία αγόρασες;
Έξι.
Ευτυχώς που δεν σου άρεσε.
Ποτέ δεν είπα κάτι τέτοιο.
Σε άκουσα να το λες στον Πιέρ.
Δεν είπα ότι δεν μου άρεσε, απλά ότι κάποια σημεία με ενόχλησαν.
Μα, σου τα εξήγησε.
Ναι, αλλά δεν πείστηκα.
Πώς και αγόρασες τόσα πολλά;
Για να σε κάνω να ρωτήσεις. Και για δώρα.
Για ποιον;
Για τη Μαρί, μεταξύ άλλων.
Μα... το έχει ήδη.
Θέλω να της δώσω υπογεγραμμένο αντίγραφο.
Καλή ιδέα, δεν είναι;
Άρα, θέλεις να τον ξαναδείς.
Θέλεις να τον δεις ξανά αυτόν τον τύπο.
Ίσως.
Και τα άλλα, για ποιους είναι;
Ένα, για τον Αλέν.
Αφού αυτόν δεν τον αντέχεις!
Σωστά. Θα δώσω ένα βιβλίο που αντιπαθώ σε κάποιον που αντιπαθώ.
Δεν μπορώ;
Και βέβαια μπορείς.
Λοιπόν, τι έλεγες στον άλλον;
Σε ποιον άλλον;
Το φίλο του συγγραφέα.
Πρέπει να μαθαίνεις τα πάντα;
Έλεγες ότι είμαστε φιλαράκια χωρίς μυστικά μεταξύ μας.
Αλλά εσύ έχωνες τη μύτη σου για την Ελίζα, έτσι;
Τι με νοιάζει; Έτσι κι αλλιώς, τα ξέρω όλα.
Μπράβο.
Ξέρω πως σου αρέσει αυτός ο Τζέιμς και θέλεις να τον ερωτευτείς.
Έδωσες το τηλέφωνό σου στο φίλο του, για να σου τηλεφωνήσει.
Όχι, βέβαια!
Του έδωσα το τηλέφωνό μου, αλλά όχι για αυτό που νομίζεις.
Θέλω, απλώς, να μάθω περισσότερα για το βιβλίο του.
Άλλωστε, αυτή είναι η δουλειά μου.
Κι εσύ συνέχεια... Δεν μπορούσα να ακούσω. Έπρεπε να φύγουμε.
Δεν άκουγες. Ψιθύριζες συνέχεια...
Ούτε εσύ άκουγες. Έπαιζες συνέχεια με αυτό το πράγμα.
Τουλάχιστον, εγώ... έπαιζα
αλλά άκουγα κιόλας. Εσύ ήσουν εκστασιασμένη.
Κοίτα τη δουλειά σου, εντάξει;
Δεν χρειάζεται να θυμώνεις τόσο πολύ.
Είμαστε εδώ, κουβεντιάζουμε...
Ναι, κουβεντιάζουμε.
Δεν καταλαβαίνω γιατί εκνευρίζεσαι τόσο πολύ.
Δεν εκνευρίζομαι. Εσύ με εκνευρίζεις!
Και να πας να κουρευτείς!
Μόνο κάτι ακόμα, εντάξει;
Μόνο κάτι ακόμα και σταματάω.
Μία ερώτηση:
Γιατί δεν ήθελες
να υπογράψει με το επώνυμό μου;
Το παρατραβάς!
Το όνομά μου είναι Ζουλιέν...
Αρχίζεις και με χτυπάς στα νεύρα. Φτάνει πια!
Μα, αφού έχω επώνυμο!
Είναι κανείς εδώ;
-Καλημέρα! -Καλημέρα.
-Το βρήκες εύκολα; -Ναι, ευχαριστώ.
-Μένω εδώ πιο κάτω. -Στο πανεπιστήμιο, σωστά;
Είναι πάντα ανοιχτά τις Κυριακές;
Όχι, συνήθως είναι κλειστά, αλλά σκέφτηκα
ότι εδώ θα ήταν πιο βολικά να συναντηθούμε.
Και δεν σου είπα συγκεκριμένη ώρα για να έρθεις όποτε θέλεις.
Είμαι γεμάτη τρίχες. Αυτή η γατούλα...
Σίγουρα έχουμε ένα κοινό ενδιαφέρον εδώ.
Εννοείς...
Όχι, απλώς κατέληξα εδώ κατά λάθος.
Είμαι ανάμεσα σ' όλα αυτά χωρίς να με νοιάζουν πραγματικά.
Κατάλαβα.
Έχεις απόλυτο δίκιο. Πρέπει να κρατάς αποστάσεις.
Είναι αρκετά ελκυστικά, αλλά μπορεί να σου κάνουν κακό.
-Μιλάς σοβαρά; -Φυσικά.
Έχουν αρκετά μεγάλη αξία, αλλά... -Είναι αντίγραφα.
Ναι, αλλά μπορεί να είναι επικίνδυνα κι αυτά με τον δικό τους τρόπο.
Τα μελετάω και τα θαυμάζω, γράφω βιβλία γι' αυτά,
αλλά κρατάω κι εγώ τις αποστάσεις μου.
Στην πραγματικότητα, στο σπίτι μου προτιμώ πρακτικά πράγματα...
Κρατάω μια αντίκα μόνο αν ταιριάζει με τα υπόλοιπα που έχω,
αλλιώς την διώχνω.
Μάλιστα, λοιπόν, τι λες;
Λέω να πάρουμε λίγο φρέσκο αέρα. Δε θες;
Έχεις ωραίο μαγαζί, αλλά είναι πολύ όμορφη μέρα.
Μπορούμε να βγούμε έξω, και... -Βέβαια...
Η πρόσκλησή σου δεν έλεγε κάτι για αντικερί, έτσι;
Όχι. Σκεφτόμουνα να πάμε...
Θα σε βοηθούσα στα ψώνια...
Δεν ξέρω, είναι Κυριακή και είναι όλα κλειστά.
Θέλεις καφέ; Έχω.
Τι λες να πιούμε έξω; -Σωστά.
Θα 'θελα να ξεφύγω από την πόλη για λίγο.
-Έχω αυτοκίνητο, αν θες... -Εντάξει.
...και μπορούμε να πάμε μ' αυτό.
Φεύγεις; -Ναι.
Θα γυρίσεις για φαγητό;
Όχι, δε νομίζω.
Υπενθύμισε στον Ζουλιέν ότι έχει μάθημα στις 2.
Εντάξει.
Συγγνώμη.
Τι έχει το μαγαζί μου; Δε σου αρέσει;
Έχω μόνο αντίγραφα πρωτοτύπων.
Γι' αυτό ενδιαφέρεσαι για το βιβλίο μου;
Όχι, αυτό που με τράβηξε ήταν ο τίτλος του βιβλίου σου.
Ο δεύτερος τίτλος.
Για να μην το ξεχάσω, μπορείς να υπογράψεις κάποια αντίτυπα που έχω εδώ;
-Έχει κι άλλο ένα πίσω. -Θα το πάρω.
-Τι να γράψω; -Για τη Μαρί.
Με "γιώτα" στο τέλος.
Μόνο "Για τη Μαρί".
Δε βλέπω τίποτα χωρίς τα γυαλιά μου.
Δεν το πιστεύω ότι κάθεσαι στο αυτοκίνητό μου.
-"Μαρί" -Ναι, σε παρακαλώ.
Πολύ γλυκό εκ μέρους σου.
Πρώτα πρόσεξα το εξώφυλλο, δηλαδή τον τίτλο του βιβλίου σου.
Ήμουν με την αδελφή μου, Μαρί, και είπε...
Κοιταχτήκαμε και είπε: "Καλύτερα ένα καλό αντίτυπο από το πρωτότυπο".
Αυτό εδώ είναι για τον Αλέν.
Έτσι, πήρα το βιβλίο.
Όχι, βασικά, αυτή πήρε το βιβλίο.
Αυτή έδειξε μεγάλη περιέργεια για το βιβλίο σου.
Τέλος πάντων, το αγοράσαμε και οι δύο.
Συγγνώμη, αυτό είναι για τον Καθηγητή Μιάο.
-Μιάο; -Μ-ι-α-ο. Ναι, σε παρακαλώ. Ευχαριστώ.
Βλέπεις, η Μαρί λατρεύει τα φω μπιζού.
Έτσι εξηγείται.
Έχει πολύ ενδιαφέρουσες απόψεις για τα πράγματα. -Όπως;
Αυτά δεν χρειάζονται αφιέρωση, υπόγραψέ τα μόνο.
-Μόνο υπογραφή; -Ναι, ευχαριστώ.
Όπως, για παράδειγμα λέει ότι τα φω μπιζού είναι το ίδιο καλά
με τα αληθινά και δεν χρειάζεται να ανησυχείς γι' αυτά.
Λιγότερες σκοτούρες... -Άρα, συμφωνεί μαζί μου.
-Τι; -Συμφωνεί μαζί μου σ' αυτό.
Σ' αυτό το συγκεκριμένο σημείο, ναι. Αλλά είναι απλός άνθρωπος.
Αυτή δεν προσπαθεί να πείσει κανέναν.
Εσύ είσαι αποφασισμένος να προσπαθείς να αποδεικνύεις το αναπόδεικτο.
Δηλαδή, λες ότι το δέχεσαι από αυτή, αλλά για μένα είναι αναπόδεικτο, έτσι;
Από αυτή το δέχομαι, γιατί δεν προσπαθεί να πείσει κανέναν.
Δεν το λέει επιδεικτικά.
Ζει, απλώς, στο δικό της μικρό κόσμο
όπου δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ αντίγραφου και πρωτότυπου.
Είναι τυχερή. Μακάρι να ήμουν σαν κι αυτήν.
Σαν κι αυτήν; Τι εννοείς;
Για να είμαι ειλικρινής, έγραψα το βιβλίο
εν μέρει, για να πειστώ ο ίδιος για την ιδέα μου.
Ενώ αυτή το πιστεύει απλά και φυσικά. Νομίζω ότι το ζηλεύω αυτό.
Και γιατί δεν μπορείς να είσαι σαν κι αυτή;
Φοβάμαι πως δεν είναι καθόλου εύκολο να είσαι απλός.
Λοιπόν, πού πάμε;
Καταλαβαίνω τι εννοείς.
Δεν ξέρω.
Δεν ξέρω πού είμαστε τώρα.
Απλώς πηγαίνουμε... χωρίς σκοπό.
Δεν έχω πρόβλημα.
Εντελώς άσκοπα.
-Πού θες να πάμε; -Δεν ξέρω.
Δεν θέλω να πάμε κάπου συγκεκριμένα. Χαίρομαι και μόνο με τη βόλτα.
Βόλτα προς...
Εσύ θα οδηγείς. Εγώ θα κάθομαι εδώ και θα απολαμβάνω το τοπίο.
Μάλιστα.
Έχω μια ιδέα.
Θα σε πάω κάπου που θα το βρεις ενδιαφέρων.
Εντάξει, πες μου μόνο, θα πάρει ώρα; Πόσο μακριά είναι;
-Μισή ώρα. Είναι καλά; -Ναι, μια χαρά.
Πρέπει να είμαι πίσω στις 9 για το τρένο μου. Στις 9.
Εντάξει, στις υπηρεσίες σας.
Ξέρεις το Λουτσινιάνο;
Το έχω ακούσει, αλλά δεν έχω πάει ποτέ.
Σου έχω μια μικρή έκπληξη, λοιπόν.
Έλεγες, λοιπόν,
ότι είναι δύσκολο να είσαι απλός, έτσι; -Ακριβώς.
Εμείς δεν είμαστε απλοί, σωστά;
Υποτίθεται ότι δεν πρέπει να είμαστε απλοί.
Μόνο σύνθετα όντα.
Και πού βρίσκεται η διαχωριστική γραμμή
ενός απλού ανθρώπου και ενός απλού νου;
Πες μου! -Η απάντηση είναι απλή.
Η αδελφή μου λέει ότι δεν χρειάζεται προσπάθεια.
Μόνο οι ηλίθιοι κάνουν τη ζωή τους δύσκολη.
Πιστεύει ότι πρέπει να αποφεύγεις πράγματα
που δημιουργούν προβλήματα, όπως...
Η σόμπα γκαζιού είναι καλύτερη από την πραγματική φωτιά.
Απλώς γυρίζεις τον διακόπτη.
Όσο πιο ασφαλές, τόσο πιο εύκολο.
Είναι παντρεμένη με τον πιο απλό άνθρωπο στη γη.
Γι' αυτήν, είναι ο καλύτερος άνθρωπος που υπάρχει.
Είναι βραδύγλωσσος.
Μ-μ-μ-μαρί.
Γι' αυτήν ακούγεται σαν ερωτικό τραγούδι.
Το καταλαβαίνω. Παρατείνει το όνομά της.
-Μου αρέσει αυτό. -Επιμένει ότι γράφτηκε λάθος...
στη ληξιαρχική πράξη γεννήσεώς της.
Λέει, "Το όνομά μου γράφεται κανονικά, 'Μ-Μ-Μ-Μ-Μαρί".
Της αρέσει αυτός ο ήχος.
-Νομίζω ότι είναι καταπληκτική. -Είναι.
-Θα γράψω κάτι άλλο στο βιβλίο. -Εντάξει.
Για να δω, ποιο είναι;
Τι γράφεις;
Τι κάνει αυτή η γυναίκα στη μέση του δρόμου; Κοίτα την!
Είναι τρελή!
Εντάξει, άσε με να περάσω.
Εντάξει. Λοιπόν, τι γράφεις;
Είναι απίστευτο. Ο κόσμος νομίζει ότι ο δρόμος είναι το σπίτι τους.
Εντάξει, μπορείς να το διαβάσεις αργότερα.
Όχι, απλώς θέλω να δω τι έγραψες. Πειράζει;
Το ξέρω ότι είμαι λίγο αδιάκριτη, αλλά θέλω απλώς...
Αυτό μου έλειπε μόνο.
Τι εννοείς.
Τώρα δεν υπάρχει περίπτωση να αλλάξει μυαλά.
-Ευχαριστώ πολύ! -Μην της δώσεις το βιβλίο.
-Τέλεια! -Εσύ αποφασίζεις.
Έχω κι άλλα πολλά. Δώσ' της ένα από εκείνα.
Θαυμάσια ιδέα.
Ίσως αυτή η συζήτηση...
μας εμποδίζει να απολαύσουμε το τοπίο.
Σωστά.
Μόνο να πω κάτι ακόμα, και μετά αλλάζουμε θέμα.
Θες να έχεις τον τελευταίο λόγο.
Δεν εννοούσα αυτό. Απλώς θα ήταν ωραίο να απολαύσουμε τη διαδρομή.
Νομίζω ότι το ανθρώπινο γένος είναι το μόνο είδος που έχει ξεχάσει
ότι ο σκοπός της ζωής, το νόημα της ύπαρξης,
είναι να περνάει καλά, να διασκεδάζει.
Και βρέθηκε κάποιος που βρήκε τον δικό του τρόπο να το κάνει.
Δεν θα 'πρεπε να τον κρίνουμε γι' αυτό.
Αν είναι ευτυχισμένος και χαίρεται τη ζωή,
θα 'πρεπε να τον συγχαρούμε όχι να τον κατακρίνουμε.
Λίγα χιλιόμετρα έμειναν μόνο.
Λοιπόν, τώρα θα το ρισκάρω.
Να σου πω το αγαπημένο μου ανέκδοτο; -Ναι.
Είναι κάποιος σε ένα ερημονήσι.
Μια μέρα περπατάει στην παραλία
και βρίσκει ένα μπρούτζινο λυχνάρι θαμμένο στην άμμο.
Το ξεθάβει, το ξεσκονίζει, και εμφανίζεται ένα τζίνι.
"Είμαι το Τζίνι του λυχναριού! Θα εκπληρώσω 3 επιθυμίες σου.
"Ποια είναι η πρώτη;"
Τότε, αυτός σκασμένος από τη ζέστη και κουρασμένος, λέει:
"Θέλω ένα μπουκάλι παγωμένη κόκα κόλα που να μην τελειώνει ποτέ."
Το τζίνι κουνάει το χέρι του και εμφανίζεται το μπουκάλι.
Ο άντρας το πίνει όλο, και το μπουκάλι ξαναγεμίζει από μόνο του.
Το τζίνι λέει, "Έχεις άλλες δύο ευχές."
"Κάνε γρήγορα".
Και ξέρεις τι απάντησε ο άντρας;
Άλλες δύο κόκα κόλα.
Ευχαριστώ.
-Το θέμα δεν είναι το ανέκδοτο... -Συγγνώμη!
...αλλά το ηθικό δίδαγμα.
-Είναι τύπος... -Ανέκδοτο είναι, δεν έχει σχέση με διδάγματα.
...που η ζωή του είναι τόσο απλή,
ώστε είναι ικανοποιημένος με ένα μπουκάλι κόκα κόλα.
Πολύ κακό ανέκδοτο. Συγγνώμη. Το ήξερα.
Τέλος πάντων, μου θυμίζει την κόκα κόλα του Τζάσπερ Τζον.
Εντάξει, και την κόκα κόλα του Άντι Γουόρχολ.
Έτσι, παίρνεις ένα συνηθισμένο αντικείμενο
το βάζεις σε ένα μουσείο
αλλάζεις τον τρόπο που το βλέπει ο κόσμος.
Δεν έχει σημασία το αντικείμενο, αλλά ο τρόπος που το αντιλαμβάνεσαι.
Σωστό κι αυτό.
Αν σε λένε Τζάσπερ Τζονς, μπορείς να το κάνεις αυτό.
Και Μαρί να σε λένε, πάλι μπορείς να το κάνεις.
Ο τρόπος που βλέπει τον άντρα της, αλλάζει την αξία του.
Κοίτα αυτά τα κυπαρίσσια.
Είναι όμορφα, μοναδικά. Δεν βλέπεις ποτέ δύο ίδια κυπαρίσσια.
Είναι μεγάλης ηλικίας.
Κάποιος μου είπε ότι είναι περίπου χιλίων ετών.
Πρωτοτυπία, ομορφιά, ηλικία, λειτουργικότητα.
Ο ίδιος ο ορισμός της τέχνης.
Μόνο που δεν είναι σε γκαλερί, αλλά σε χωράφι
έτσι κανείς δεν τα προσέχει αρκετά.
Καλή ιδέα, γιατί δεν το βάζεις στο βιβλίο σου;
Δεν μπορείς να τα βάλεις όλα σε ένα βιβλίο.
Θα πρέπει να γράψω κι άλλο.
"Τα Κυπαρίσσια και το Νόημα της Τέχνης".
Μάλλον όχι.
Φτάσαμε.
Εκπληκτική θέα!
-Τι γίνεται εδώ; -Εννοείς τα αυτοκίνητα;
Έτσι είναι κάθε μέρα.
Ίσως με περισσότερο κόσμο τις Κυριακές, αλλά έρχονται από παντού.
Έρχονται να παντρευτούν επειδή πιστεύουν ότι θα τους φέρει τύχη.
Έχει ένα χρυσαφένιο δέντρο μέσα.
Η νύφη και ο γαμπρός έρχονται να υποσχεθούν αιώνια πίστη.
Για πάντα; Ωραία. Εσύ εδώ παντρεύτηκες;
Ναι;
Όχι. Είναι αδύνατο.
Τι; Μίλα πιο δυνατά. Δε σε ακούω.
Όχι, μίλα του εσύ. Εγώ έχω δουλειά.
Δεν μπορώ να του μιλήσω τώρα.
Δεν ξέρω. Μίλα του.
Δεν έχω ιδέα.
Δεν είμαι μακριά.
Δεν ξέρω ακόμα.
Εντάξει;
Ναι. Θα σε ενημερώσω.
Δεν μπορώ αυτή τη στιγμή. Ανάλαβέ τον εσύ.
Θα τα πούμε αργότερα.
-Τα παιδιά είναι τρομερά. -Σίγουρα, είναι δύσκολα.
Αν ήξεραν πόσο δύσκολη θα τους κάνουν τη ζωή τα παιδιά τους
δεν θα είχαν αυτά τα ηλίθια χαμόγελα στα πρόσωπά τους
τη μέρα του γάμου τους.
Σίγουρα.
Το μάθημά του θα γίνει μια ώρα αργότερα απ' ότι συνήθως,
και αντί να περιμένει,
θέλει να κάνει εκατό πράγματα που θα του πάρουν μια ώρα!
Καμία αίσθηση του χρόνου!
Λέει, "Πάω για πατινάζ, θα είμαι πίσω στην ώρα μου."
Αλλά μόνο για να πάει μέχρι το παγοδρόμιο θέλει πάνω από μια ώρα.
-Ναι, αλλά δε θα γίνει ρομποτάκι. -Σωστά.
Θέλει μόνο να περνάει καλά και να διασκεδάζει.
-Ακριβώς! Τον ζηλεύω. -Φυσικά, αλλά ποιος έχει την ευθύνη;
Ποιος θα αντιμετωπίσει τις επιπτώσεις; Εμείς.
Αναμφίβολα.
Τις προάλλες στεκόταν στη βροχή φορώντας μόνο ένα μπλουζάκι.
Του λέω, "Έλα μέσα, θα γίνεις μούσκεμα".
Ξέρεις τι απάντησε; "Και τι έγινε;". Του λέω, "Θα αρρωστήσεις!"
Και λέει, "Και τι έγινε;"
Νευρίασα, και του λέω, "Θα πεθάνεις!". Ξέρεις τι μου είπε;
"Εγώ θα πεθάνω. Και τι έγινε;"
-Αναμφίβολα, έτσι; -Ναι, αναμφίβολα.
Είμαι σίγουρος ότι ο γιος σου θα ζήσει πολύ,
χαρούμενος κι ευτυχισμένος, αλλά έχει δίκιο.
Όλοι θα πεθάνουμε. Τίποτα δε διαρκεί για πάντα.
Γεια σου, μωράκι.
Τα νεκροταφεία είναι γεμάτα από αναντικατάστατους ανθρώπους.
Βασικά, νομίζω ότι η εκδοχή του γιου σου είναι καλύτερη.
"Όλοι θα πεθάνουμε, και τι έγινε;"
Αν ένα παιδί πει το προφανές, το κατσαδιάζουμε.
Αλλά αν ακούσουμε ακριβώς το ίδιο από ένα φιλόσοφο ή συγγραφέα...
...το βρίσκουμε θαυμάσιο!
Τα παιδιά ζουν για τη στιγμή. Θέλουν να διασκεδάζουν.
Δεν σκέφτονται τις επιπτώσεις, ή το κόστος.
Επειδή το πληρώνουμε εμείς.
Δεν το σκέφτονται καν.
Δε σκέφτονται το κόστος γιατί είναι μέρος του παιχνιδιού, όχι δαπάνη.
Όλα αυτά είναι καλά για τα βιβλία.
Είναι ωραία, έξυπνα, αλλά δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα.
Όταν είσαι μόνη σου, και το αντιμετωπίζεις είναι πολύ δύσκολο.
Είναι διαφορετικά, λυπάμαι.
Αναμφίβολα.
Συγγνώμη, ήθελα μόνο να σου δείξω κάτι σ' αυτό το μουσείο.
Νομίζω πως θα σου αρέσει.
Αυτός είναι ο πίνακας.
Το λένε "Πρωτότυπο αντίγραφο". Έχεις ακούσει γι' αυτό; -Όχι.
Είναι το τέλειο παράδειγμα για το βιβλίο σου.
Τις ιδέες που υπερασπίζεσαι σ' αυτό.
Είναι πραγματικό αντίγραφο. Καταπληκτικό.
-Πραγματικό αντίγραφο; -Ναι.
Είναι η Μόνα Λίζα της Τοσκάνης.
Ανακάλυψαν ότι είναι αντίγραφο πριν 50 χρόνια.
Πίστευαν ότι είναι το πρωτότυπο για πάρα πολλούς αιώνες.
Θα εξηγήσει τώρα.
Αυτή είναι η περίφημη Μούσα Πολύμνια,
το πορτρέτο μιας γυναίκας,
της οποίας η δραματική ιστορία εξιστορείται στην καρτέλα
δίπλα στον πίνακα.
Για χρόνια, αυτός ο πίνακας θεωρούνταν Ρωμαϊκής Τέχνης.
Μόλις τον 20ο αιώνα, περίπου πριν 50 χρόνια,
αποκαλύφθηκε ότι είναι το έργο ενός δεξιοτέχνη πλαστογράφου από τη Νάπολη.
Το μουσείο αποφάσισε να διατηρήσει... -Δεν καταλαβαίνω.
αυτό το υπέροχο πορτραίτο ως πρωτότυπο.
Είναι, πράγματι, τόσο όμορφο όσο και το πρωτότυπο.
Πότε φτιάχτηκε;
Τον 18ο αιώνα.
Και θεωρούνταν πρωτότυπο για 200 χρόνια.
Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο,
εμπεριστατωμένη έρευνα αποκάλυψε ακόμα και το όνομα του πλαστογράφου
που έκανε αυτό το καταπληκτικό έργο.
Το μουσείο, τότε, αποφάσισε να το κρατήσει με μεγάλη φροντίδα.
Κατά μία έννοια, είναι η Μόνα Λίζα μας.
Το πρωτότυπο βρίσκεται στο Χερκουλάνεουμ, κοντά στη Νάπολη.
Η ιστορία της ίδιας της ανακάλυψης έχει ενδιαφέρον.
Ήταν μέρος μιας τοιχογραφίας της Ρώμης.
Και ο διευθυντής ανασκαφών έτυχε να είναι από την Τοσκάνη.
Αυτός ανέθεσε στον πλαστογράφο να φτιάξει το τέλειο αντίγραφο,
έτσι ώστε να ισχυριστεί ότι βρέθηκε στην περιοχή του
και να χρησιμοποιήσει το κύρος του υπέρ της Τοσκάνης.
Δε φάνηκε να σε μαγεύει.
Αρκετά ενδιαφέρων, αλλά όχι κάτι καινούριο.
Είναι παράδειγμα της θεωρίας σου.
Παραδείγματα υπάρχουν παντού.
Κάποια στιγμή έπρεπε να τελειώσω το βιβλίο.
Να το τελειώσεις;
Τουλάχιστον, θα μπορούσες να πεις,
"Μακάρι να είχα δει αυτό τον όμορφο πίνακα πριν τελειώσω το βιβλίο μου."
Ναι, λυπάμαι που δεν τον είδα εγκαίρως.
Αλλά άξιζε που ήρθαμε μέχρι εδώ, έτσι;
Είναι πολύ ωραίος πίνακας.
Και πάντα μαθαίνεις κάτι.
Αλήθεια; Τι έμαθες;
Εσύ δεν το βρήκες ενδιαφέρων; Λένε πόσο λατρεύουν τον πίνακα,
αλλά ότι είναι αντίγραφο και το πρωτότυπο είναι κάπου αλλού.
Επειδή το πρωτότυπο βρίσκεται στο Χερκουλάνεουμ. Είναι γεγονός.
Δεν πρέπει να το ξέρει αυτό ο κόσμος;
Γιατί; Ποια η διαφορά;
Το πρωτότυπο αναπαριστά την ομορφιά της κοπέλας στον πίνακα.
Αυτή είναι το αληθινό πρωτότυπο.
Αλλά αν το δούμε έτσι, τότε ακόμα και η Μόνα Λίζα
είναι αναπαράσταση της Τζοκόντα.
Και εκείνο το χαμόγελο;
Πιστεύεις ότι είναι πρωτότυπο,
ή ότι απλώς ο Λεονάρντο της ζήτησε να χαμογελάει έτσι;
Εντάξει, τέλειωσε η διάλεξη.
-Θα με κεράσεις έναν καφέ; -Χαρά μου. Πάμε.
Άρα εννοείς ότι δεν υπάρχουν καθόλου πρωτότυπα, σωστά;
Όχι ακριβώς. Υπάρχουν πολλά πρωτότυπα.
Πού;
Αν με κεράσεις εκείνον τον καφέ, υπόσχομαι να σου πω.
Εδώ στη γωνία είναι, εκεί πάμε.
Λοιπόν, πού είναι το δικό σου πρωτότυπο;
-Στο σπίτι της αδελφής σου. -Αλήθεια;
Στο σπίτι της αδελφής μου; Πού;
Είναι ο άντρας της.
Έλα τώρα!
-Τι θέλεις; -Ένα γαλλικό.
Ένα γαλλικό και έναν καπουτσίνο.
Αμέσως.
Ας μιλήσουμε για κάτι άλλο.
Δεν μπόρεσα να ακούσω όλη την ομιλία σου.
Ήμουν με το γιο μου, τον μεγάλο φιλόσοφό σου.
Πεινούσε, κι έπρεπε να πάω να τον ταΐσω.
Αλλά είπες κάτι για...
...το ότι ήσουν στη Φλωρεντία.
Ήμουν περίεργη να μάθω... -Τι είπα;
Τι ήθελα να σε ρωτήσω;
Τι ήθελες να με ρωτήσεις;
Σταμάτα να με πειράζεις.
Με κοιτάς και... Θυμήθηκα.
Είπες ότι η ιδέα για το βιβλίο σου, ήρθε στην Piazza della Signoria, σωστά;
Ναι, σωστά.
Άκουγα μια συζήτηση μεταξύ μάνας και γιου,
αλλά ήταν ενδιαφέρουσα.
Ήταν στην πλατεία, δίπλα στο άγαλμα του Δαυΐδ,
και η μητέρα έλεγε στο γιο της κάτι γι' αυτό, στα γαλλικά νομίζω.
Ο μικρός φαινόταν κουρασμένος.
Καθόταν στα σκαλιά και κοίταζε το άγαλμα.
Και τι έλεγε;
Δεν μπορούσα να ακούσω.
Μάλιστα.
Αλλά, τι...
...το ξεχωριστό είχαν;
Ξεχωριστό;
Βασικά, αυτό είχε περισσότερο να κάνει με κάτι άλλο. Όχι με το βιβλίο.
Η ιδέα για το βιβλίο ήρθε από τη συζήτηση, αν και δεν την άκουγα.
Αλλά μου κινήθηκε η περιέργεια, εξαιτίας κάτι άλλου.
Τι άλλου;
Λοιπόν, ποια ιστορία θέλεις να ακούσεις πρώτα;
-Τι εννοείς; -Θέλεις να μάθεις γιατί...
...μου κινήθηκε η περιέργεια, ή πως μου ήρθε η ιδέα για το βιβλίο;
Όχι, θέλω να μάθω γιατί...
βρήκες αυτή τη μητέρα και το γιο τόσο ενδιαφέροντες. Δεν ξέρω.
Εντάξει. Ουσιαστικά, τους γνώριζα ήδη.
Δηλαδή, τους είχα ξαναδεί στη Φλωρεντία.
Αυτό έγινε πριν 5 χρόνια περίπου.
Ήμουν στη Φλωρεντία σε ένα συνέδριο για την πολιτιστική κληρονομιά.
Ιδιαίτερα βαρετό, κατά τη γνώμη μου.
Έμενα σε ένα ξενοδοχείο στο κέντρο.
Έτοιμοι οι καφέδες.
Ευχαριστώ.
Ήταν περίεργο.
Ευχαριστώ.
Ενδιαφέρουσα ιστορία.
Κάθε πρωί, καθώς έβγαινα από το ντους,
έβλεπα την ίδια γυναίκα να κατεβαίνει το δρόμο.
Απέναντι από το παράθυρό μου.
Και μόλις έφτανε στη γωνία...
...ακριβώς μπροστά από το ξενοδοχείο,
σταματούσε και γύριζε να κοιτάξει πίσω της.
Μέχρι να δει ένα μικρό αγόρι. Ήταν περίπου 8 χρονών,
φορούσε σορτσάκι και κρατούσε ένα τεράστιο σακίδιο.
Αφού την είχε δει, γύριζε και συνέχισε να προχωράει.
Είχε τα χέρια της σταυρωμένα, όπως εσύ.
Όταν έφτανε στην επόμενη γωνία, σταματούσε ξανά...
γύριζε και τσέκαρε ότι ο μικρός ακολουθούσε.
Το δωμάτιό μου ήταν γωνιακό, κι έτσι υπήρχε παράθυρο σε κάθε πλευρά.
Παρακολουθούσα τη διαδρομή από τον έναν δρόμο στον άλλο.
Ο καφές σου κρύωσε.
Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι ότι ποτέ δεν περπατούσαν μαζί.
Η μητέρα ήταν πάντα 40 μέτρα μπροστά, και δεν περίμενε ποτέ.
Και ο μικρός πήγαινε με το πάσο του, χωρίς να προσπαθεί να τη φτάσει.
Και μετά, εκείνη τη συγκεκριμένη περίπτωση, τους είδα ξανά στην πλατεία.
Ο μικρός καθόταν στα σκαλιά,
στο άγαλμα του Δαυΐδ, για πολλή ώρα νομίζω...
πριν πάει κοντά του και η μητέρα του.
Εκείνη ήταν η πρώτη φορά που τους είδα μαζί.
Κάτι μου θυμίζει αυτό.
-Συγγνώμη, δεν ήθελα να... -Όχι, δεν πειράζει, συνέχισε.
Τους ήξερες;
Δεν ήμουν καλά εκείνες τις μέρες.
-Συνέχισε την ιστορία σου. -Όχι, συγγνώμη...
-Λοιπόν; -Λοιπόν...
Η μητέρα έλεγε στο γιο της κάτι για το άγαλμα.
Ξέρεις, αυτό είναι απλό αντίγραφο,
το πρωτότυπο είναι στην Ακαδημία.
Αλλά η μητέρα δεν το είπε αυτό στο αγόρι. Είμαι σίγουρος.
Έχω δίκιο;
Το αγόρι κοίταζε το άγαλμα σα να ήταν ένα γνήσιο,
πρωτότυπο, αυθεντικό έργο τέχνης.
Συγγνώμη, πρέπει να απαντήσω. Θα βγω λίγο έξω.
Θα κρυώσει ο καφές του.
Έτσι είναι αυτός.
Είναι καλός σύζυγος, όμως.
Ορίστε;
Είναι καλός σύζυγος.
Πώς το ξέρετε;
Το καταλαβαίνω.
Από πού είσαι;
Από τη Γαλλία.
Πού έμαθες ιταλικά;
Ζω στην Ιταλία εδώ και πέντε χρόνια.
Πού;
Πρώτα στη Φλωρεντία,
τώρα στο Αρέτσο.
Πώς και μιλάτε αγγλικά μεταξύ σας;
Είναι Άγγλος.
Και δεν μιλάει τη γλώσσα σου;
Ούτε ιταλικά;
Μιλάει μόνο τη δική του γλώσσα.
Αλλά εσύ μπορείς και μιλάς τη δική του. Μπράβο σου.
Δεν ενδιαφέρεται για τις γλώσσες. Δεν τον ενδιαφέρει τίποτα.
Μόνο ο εαυτός του και η δουλειά του.
Αυτό είναι καλό.
- Ο άνδρας πρέπει να αγαπά τη δουλειά του. - Και εμείς, οι γυναίκες;
Τους κρατάει απασχολημένους. Και εμείς ζούμε τη ζωή μας.
Δεν παντρεύτηκα για να ζω μόνη μου.
Θα ήθελα να ζω τη ζωή μου με το σύζυγό μου.
Είναι υπερβολικό να θέλω έναν καλό σύζυγο;
Οι ζωές μας δεν μπορεί να είναι τόσο άσχημες
αν το μόνο για το οποίο μπορούμε να παραπονεθούμε
είναι ότι οι άντρες μας εργάζονται πολύ σκληρά.
Βλέπεις,
όταν δεν υπάρχει άλλη γυναίκα,
βλέπουμε τη δουλειά τους ως αντίπαλος μας.
Δουλεύουμε κι εμείς, αλλά με μέτρο.
Το μέτρο είναι η επιλογή μας,
ενώ αυτοί δεν μπορούν να το αποφύγουν.
Για αυτούς, το να μη δουλεύουν είναι σαν να μην αναπνέουν: αδύνατο!
Ποτέ δε ζήτησα από τον άντρα μου να σταματήσει.
Φυσικά και όχι. Πώς θα μπορούσες;
Θα σταματούσε ο κόσμος.
Αλλά εμείς βάζουμε το φρένο.
Η αδερφή μου προτρέπει συνεχώς τον τεμπέλη άντρα της να δουλέψει.
Υπάρχουν και εξαιρέσεις.
Δε νομίζεις ότι θα 'πρεπε να υπάρχει μια ευτυχισμένη ισορροπία;
Ιδανικά, ναι. Αλλά αυτό δεν υπάρχει.
Φέρε μας λίγο κρασί.
Αμέσως. Θα ήταν κουτό από μέρους μας
να καταστρέψουμε τη ζωή μας για ένα ιδανικό.
Αλλά τσιμουδιά!
Δεν χρειάζεται να ξέρουν.
Πώς μπορώ να ανεχτώ ένα σύζυγο που δεν είναι ποτέ παρών;
Δεν είναι ποτέ εντελώς απόντες.
Σε παντρεύτηκε.
Αυτό έχει σημασία.
Όταν φτάσεις στην ηλικία μου, θα το καταλάβεις αυτό.
Πόσο καιρό είστε παντρεμένοι;
Δεκαπέντε χρόνια.
Έχετε παιδιά;
Ναι, ένα γιο.
Είχε τα γενέθλιά του την περασμένη εβδομάδα.
Δεν μπήκε καν στον κόπο να του τηλεφωνήσει.
Δεν το πιστεύω.
Είναι αλήθεια.
Το μόνο που τον νοιάζει είναι ο εαυτός του και η δουλειά του.
Kαι οι φίλοι του;
Φυσικά και οι φίλοι του.
Και οι ερωμένες του;
Μετάφραση και εξ ακοής: Φαίδρα & Jade [GMTeam movies]
Αυτό, δεν το ξέρω.
Γι αυτό αναρωτιέσαι
ποιος του τηλεφωνεί την Κυριακή;
Εγώ απλά τον κοιτάζω.
Αλλά με υποψία.
Ενώ τον θαυμάζω.
Μπορώ να μάθω το γιατί;
Βέβαια.
Τις Κυριακές πρωί, τι κάνουν οι περισσότεροι άντρες;
Κοιμούνται μέχρι αργά.
Αυτός όχι.
Σε βγάζει έξω για καφέ,
σου λέει διασκεδαστικές ιστορίες.
Μοιάζει σαν να σε φλερτάρει ακόμα.
Αυτό ξαναπές το!
Αν ξυριζόταν κιόλας,
θα ήταν τέλειος.
Ο σύζυγός μου ξυρίζεται μέρα παρά μέρα.
Ακόμα και η μέρα του γάμου μας, ήταν μέρα μη- ξυρίσματος.
Τώρα, το συνήθισες.
Τη μέρα του γάμου μας,
ο θείος μου με ρώτησε γιατί δεν έχει ξυριστεί.
Είπα ότι δεν ξέρω, και ρώτησε εκείνον:
"Δεν μπορούσες να ξυριστείς μόνο αυτή τη φορά;"
Ξέρεις τι απάντησε;
Χάιδεψε ήρεμα το πηγούνι του και είπε:
"Ναι, αλλά ξυρίζομαι μόνο μέρα παρά μέρα."
Λυπάμαι πολύ γι αυτό.
Είναι κρύο. Θα το αλλάξω.
Ο καφές σου κρύωσε. Θέλεις να σου φτιάξει άλλον;
Ναι, θα το ήθελα.
Περίεργο που δεν μιλάτε ιταλικά, μετά από 5 χρόνια εδώ με την οικογένειά σας.
Σε πέρασε για τον άντρα μου, κι εγώ δεν τη διόρθωσα.
Αλήθεια;
Φαίνεται ότι είμαστε ωραίο ζευγάρι.
Τι λες;
Τι έλεγε αυτή;
Της έκανε εντύπωση που δεν μιλάς ιταλικά...
...εφόσον η γυναίκα σου και ο γιος σου ζουν εδώ.
Δεν είναι εντελώς δικό μου το λάθος...
...διδάχθηκα γαλλικά στο σχολείο.
Και τι θάθελες να πω μετά;
Εσένα ρωτάει, όχι εμένα.
Η οικογένειά μου ζει τη ζωή της, κι εγώ τη δική μου.
Μιλάνε τη γλώσσα τους κι εγώ τη δική μου.
-Δεν είναι λογικό; -Πολύ λογικό.
Πολύ λογικό...
Όχι, έχουμε ένα στο σπίτι.
Είναι Κυριακή, είναι κλειστά.
Ψάξε και θα το βρεις.
Έχουμε ένα στο σπίτι. Θα το βρεις.
Ψάξε!
Όχι, μην ενοχλήσεις τη γειτόνισσα!
Πήγαινε πάνω, στο γραφείο μου.
Θα περιμένω, πήγαινε.
Κοιτάς το γραφείο;
Άνοιξε το συρτάρι.
Το μεσαίο.
Είναι το τρίτο από αριστερά.
Ορίστε.
Άνοιξε...ανόητε! Άνοιξε το συρτάρι!
Άν γυρίσω σπίτι και το βρω, θα σε σκοτώσω.
Όχι, στο βάθος! Δεν μπορεί να μη το δεις!
Μπορείς να το δεις; Στο βάθος.
Ωραία! Το βρήκες.
Τώρα πήγαινε και κάνε τα μαθήματά σου.
Σταμάτα να με ενοχλείς. Μην τηλεφωνείς.
Ούτε στην Μαρί.
Δεν ξέρω, θα δω.
Κάνε τα μαθήματά σου. Άντε, πήγαινε!
Ανόητε!
Φτυστός ο πατέρας του.
Πεισματάρης σαν μουλάρι.
Πάντα υπάρχει τρόπος με τα παιδιά.
Εγώ δεν μπορώ να τον βρω. Κι εσύ δεν είσαι ποτέ εκεί.
Ο ένας πρέπει να είναι αυστηρός, ώστε ο άλλος να είναι πιο μαλακός.
Καλός μπάτσος, κακός μπάτσος. Όταν παίζεις και τους δυο ρόλους,
είναι ανυπόφορο.
Πρέπει εγώ να παίζω τον κακό;
Δεν χρειάζεται να παίζεις, αγάπη μου.
Εκείνη η γυναίκα έλεγε,
ότι αξίζει να είσαι παντρεμένη, ακόμα και με ένα κακό σύζυγο.
Αλλά ακόμα και ως κακός σύζυγος, πρέπει να βρίσκεσαι εκεί.
Περίμενε. Δεν είναι δίκαιο από μέρους σου...
...να μου δίνεις το ρόλο του απόντος γονέα...
Εκτός αυτού, υπάρχουν περίοδοι, που ο ένας ή ο άλλος γονέας...
...πρέπει να φύγει μακριά, για κάποιο λόγο.
Και δεν μπορείς να με κατηγορήσεις γι αυτό.
Και βέβαια όχι, αλλά είπες "μερικές φορές"...
...και στη δική σου περίπτωση, αυτό γίνεται συνέχεια.
Πότε είσαι εδώ; Πότε; Αγάπη μου;
Ώστε μου λες ότι δεν ήμουν ποτέ εδώ...
Εδώ είναι.
Θέλουν να μας βγάλουν φωτογραφία.
Είπα ότι παντρευτήκαμε εδώ πριν 15 χρόνια, και είναι η επέτειός μας.
Όχι, ευχαριστώ.
Θέλουν στ' αλήθεια αυτή τη φωτογραφία. Έλα.
Δεν έχω διάθεση τώρα.
Ρώτησαν αν είμαστε ευτυχισμένοι και είπα ότι είμαστε πολύ. Σε παρακαλώ...
Μη με φέρεις σε δύσκολη θέση.
Κύριε...
Ελάτε να βγάλετε φωτογραφία μαζί μας.
Λυπάμαι, όχι.
Θα χαιρόμαστε πολύ η σύζυγός μου κι εγώ.
Λυπάμαι, αλλά...
Όπως θέλετε. Ευχαριστώ..
Κάνε γρήγορα. Περιμένουμε πάρα πολύ ώρα.
Τελειώνουμε σε ένα λεπτό.
Με συγχωρείτε...
Μπορείτε να έρθετε να βγάλετε μαζί μας φωτογραφία;
Σας παρακαλώ, είναι ο γάμος μου.
Δεν μπορείτε να αρνηθείτε.
Κύριε, σας παρακαλώ, δεν μπορείτε να αρνηθείτε!
Ευχαριστώ.
Αυτό που είπες ήταν υπέροχο.
Αλλά γιατί έπρεπε να ακουστεί τόσο ειρωνικό;
Δεν ήθελα να ακουστώ έτσι, αλλά...
...όταν κοίταξα τα πρόσωπά τους...
...και είδα τις ελπίδες και τα όνειρα στα μάτια τους...
....δεν μπορούσα να κάνω ότι υποστηρίζω την ψευδαίσθησή τους.
Γλυκειά ψευδαίσθηση...
Μπορεί να είναι γλυκειά, αλλά δεν θα κρατήσει για πολύ.
Όσο πιο γλυκειά είναι στην αρχή...
...τόσο πιο πικρή είναι μετά η γεύση της πραγματικότητας.
Έτσι γίνεται.
Είναι πολύ θλιβερό.
Όχι, δεν είναι θλιβερό, έτσι γίνεται.
Μακάρι να μπορούσα να πω σε αυτό το ζευγάρι
να μην κάνουν τόσα όνειρα...
...ούτε και υποσχέσεις.
Το μόνο πράγμα που θα κρατήσει ζωντανό το γάμο τους,
είναι η έγνοια.
Η έγνοια και η γνώση.
Γνώση ποιου πράγματος;
Ότι τα πράγματα αλλάζουν.
Όλα αλλάζουν, και οι υποσχέσεις δεν μπορούν να το αλλάξουν αυτό.
Δεν μπορείς να περιμένεις από ένα δένδρο να σου υποσχεθεί...
...ότι θα κρατήσει το άνθος του, μετά την άνοιξη, επειδή...
...το άνθος γίνεται φρούτο.
Και μετά, το δένδρο χάνει το φρούτο του.
Και μετά;
Και μετά...
...ο κήπος χωρίς φύλλα.
Ο κήπος χωρίς φύλλα;
Είναι ένα περσικό ποίημα.
Ο Κήπος Χωρίς Φύλλα.
Ποιος θα τολμήσει να πει, ότι δεν είναι όμορφος;
Μου θυμίζεις το γιο σου.
Μου αρέσει.
Τι σου αρέσει;
Δεν ξέρω γιατί πρέπει να προσπαθήσω να σε πείσω.
Αναρωτιέμαι πώς μπορείς να πείθεις τον εαυτό σου.
Είσαι αληθινή αυθεντία στις τέχνες, έτσι δεν είναι;
Δεν το βλέπω σαν έργο τέχνης. Μου αρέσει το θέμα.
Το θέμα;
Μου αρέσει ο τρόπος που ακουμπάει το κεφάλι της στον ώμο του.
Δεν μπορώ να πιστέψω ότι είσαι τόσο...
...συναισθηματική.
Δεν μπορώ να πιστέψω ότι είσαι τόσο...
...ανεύθυνος.
Ανεύθυνος; Εγώ;
Αυτός ο τύπος πρέπει να προστατεύει αυτή τη γυναίκα!
Γι αυτό έγινε αθάνατος.
Αθάνατος;
Δεν μπορείς να γίνεσαι αθάνατος γι αυτό. Είναι γελοίο!
Ανοησίες.
Δεν θέλω να "μοιραστώ" αυτή τη συζήτηση.
Να "μοιραστείς"; Ξέρεις τι σημαίνει αυτή η λέξη;
Τι ξέρεις εσύ από μοίρασμα;
Πάμε. Αυτό πάει πολύ.
Έχεις δίκιο.
Δεν συμμερίζομαι τη γνώμη σου.
Το μόνο που βλέπεις είναι μια γυναίκα που ακουμπάει το κεφάλι της στον ώμο...
...αυτού του τέρατος!
Ειλικρινά, σε λυπάμαι.
Με λυπάσαι;
Επειδή την προστατεύει έχει γίνει αιώνιος.
Εγώ ξέρω τι λέω. Εσύ απλά δεν θέλεις να απαντήσεις.
Δεν χρειάζεται να απαντήσω. Είναι ηλίθιο.
Τότε και το βιβλίο σου είναι ηλίθιο!
Νόμιζα ότι αυτό που είχε σημασία δεν ήταν η δουλειά,
αλλά πώς το κοιτάζει κάποιος.
Εγώ νομίζω ότι η προσέγγισή σου ήταν υποκειμενική, προσωπική,
δημιουργική, εφευρετική...
Αλλά τώρα, τι έχει σημασία;
Η τεχνική δεξιοτεχνία; Η φήμη του καλλιτέχνη;
Δεν έχει πια σημασία πώς το βλέπουμε; Απάντησε!
Δεν θέλω.
Αυτά που λες με κάνουν να τα μισώ όλα:
Την τέχνη,
τα αυθεντικά, τα αντίγραφα, αυτό το άγαλμα, εσένα, όλα!
Το ξέρω ότι με μισείς. Δεν μπορώ να κάνω τίποτε γι αυτό.
Τουλάχιστον, προσπάθησε να είσαι λίγο συγκρατημένος.
Τι εννοείς;
Θέλεις να σου θυμήσω το βιβλίο σου;
Έχω δικαίωμα ως αναγνώστης.
Πάμε πιο κοντά στο άγαλμα. Θα μου πεις για την αξία του.
Δεν έχω να πω τίποτε για την αξία του.
Εσύ το αποκάλεσες αριστούργημα των αιώνων!
Ναι, και θα σου δείξω γιατί. Πάμε να ρωτήσουμε τον κόσμο.
Ας ρωτήσουμε εκείνους εκεί τους ανθρώπους.
Το μόνο που μπορείς να κάνεις, είναι να περιμένεις.
Με ακούς; Να περιμένεις!
Δεν μπορείς να πάρεις μόνη σου αυτή την απόφαση.
Είναι αδύνατον. Δεν έχεις κανένα δικαίωμα.
Σκέφτηκες εμένα σε όλο αυτό;
Απλά περίμενε.
Μη με κάνεις να θυμώσω, σε παρακαλώ.
Πρέπει να το ξανασυζητήσουμε.
Θα δεις ότι έκανες λάθος.
Εσύ είσαι λάθος.
Εμπρός;
Δεν σε ακούω.
Περίμενε, θα μετακινηθώ λίγο.
Ναι, σε ακούω τώρα.
Πες της ότι θα της τηλεφωνήσουμε από το ξενοδοχείο.
Θα σου τηλεφωνήσουμε απόψε από το ξενοδοχείο.
Δώσε φιλιά στην Άννα.
Ναι, αντίο.
Χάρηκα.
Θα ήθελα να πείτε την άποψή σας στον Τζέιμς.
Παρακαλώ, πείτε.
Όπως είπα, είναι ειδικός στην πολιτιστική κληρονομιά.
και κυρίως στη ψυχολογική επίδραση της τέχνης στο κοινό.
Οπότε, αν μπορείτε να πείτε, τι...
Φυσικά, αυτό δεν είναι το πρώτο μας ταξίδι.
Είναι η τέταρτη ή πέμπτη φορά...
...στην Ιταλία.
Βασικά ερχόμαστε για να θαυμάσουμε την τέχνη.
Επειδή η Ιταλία είναι ένα μεγάλο υπαίθριο μουσείο.
Ξέρετε ότι το 1/4 της παγκόσμιας κληρονομιάς...
...της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς είναι εδώ στην Ιταλία;
Ο σύζυγός μου το ξέρει αυτό.
Αυτό που θέλει απο σας είναι...
Αυτό που είπατε εκεί πέρα ήταν υπέροχο.
Για τη δύναμη...
Ναι, νοιώθω ότι αυτό το άγαλμα...
...ή ο καλλιτέχνης, μέσω του αγάλματος, προσπάθησε να μας δείξει
την καθαρή δύναμη του ανθρώπου,
που βγαίνει μέσα από ένα κομμάτι πέτρας.
Ή αρκετών κομματιών.
Δεν μπορώ να δω καλά, ας πάμε πιο κοντά.
Καλά είμαστε εδώ. Μπορείτε μόνο να επαναλάβετε τι είπατε; Ήταν ωραίο.
Θυμάστε που είπατε ότι αυτό που σας άγγιξε σε αυτό το άγαλμα...
...ήταν η γαλήνη στο πρόσωπο της γυναίκας...
...έτσι όπως ακουμπάει στους ώμους του;
Είπατε ότι έδινε την εντύπωση ότι έχει κάποιον να στηρίζεται...
...για να μην είναι μόνη.
Ναι,αλλά αυτή ήταν η εντύπωση της κυρίας.
Αλλά εσείς συμφωνήσατε.
Αυτή η εντύπωση ήταν σωστή, αλλά...
πώς μπορώ να πω...
Συγγνώμη, ξέχασα το επίθετό σας. Τζέιμς...;
Καλό είναι και το Τζέιμς.
Θα ήθελα να σου πω κάτι.
Προφανώς είσαι μορφωμένος άντρας.
Αλλά θα μπορούσες να είσαι ο γιος μου.
Γι αυτό θα ήθελα να σου δώσω μια πατρική συμβουλή.
Μπορώ;
Ακούω.
Πρώτα, μια ερώτηση. Θα ήθελα να ξέρω...
Ας μπούμε στο θέμα μας.
Νομίζω...
...ότι αυτό που θέλει από σένα...
...είναι να περπατάς στο πλάι της...
...και να βάζεις το χέρι σου στον ώμο της.
Αυτό χρειάζεται.
Αλλά γι αυτήν, είναι σημαντικό.
Δεν ξέρω τι συνέβη μεταξύ σας,
και δεν θέλω να μάθω.
Δεν είναι δική μου δουλειά.
Αλλά όλα σας τα προβλήματα μπορεί να λυθούν...
...με μια απλή κίνηση.
Κάνε την και ελευθέρωσε τον εαυτό σου.
Μην κάνεις τα πράγματα ακόμα πιο δύσκολα.
Ευχαριστώ για τη συμβουλή σας.
Αλλά πρέπει να πάμε να βρούμε κάτι να φάμε.
Εστιατόριο; Είναι ένα καλό εδώ πιο κάτω.
Το συνιστώ ανεπιφύλακτα.
Πάμε.
Χάρηκα πολύ που σας γνώρισα.
Καλό απόγευμα.
Αντίο. Απολαύστε το γεύμα σας.
Σας ευχαριστώ πολύ.
Πεινάς;
Πεθαίνω της πείνας.
Αλλά είναι πολύ αργά για μεσημεριανό.
Και πολύ νωρίς για βραδινό.
Δεν υπάρχει κανείς εδώ.
Μια στιγμή.
Ένα λεπτό, έρχομαι.
Παρακαλώ.
Ευχαριστώ.
Καλησπέρα.
Κόκκινο κρασί;
Μια μπουκάλα κόκκινο κρασί, παρακαλώ.
Αμέσως.
Τι είδους κόκκινο κρασί;
Ένα καλό.
Όλα είναι καλά.
Είναι καλά τα κρασιά εδώ;
Όχι τόσο καλά όσο τα δικά μας, αλλά καλύτερα απ' τα δικά σας.
Πολύ ευγενικό εκ μέρους σου.
Αστειεύτηκα.
Κόκκινο, αμέσως.
Τι συμβαίνει;
Γιατί ήρθαμε εδώ;
Τι τρέχει;
Δοκίμασε, θα καταλάβεις.
Τι;
Είναι φελλώδες.
Εννοείς ξιδιασμένο.
Μην ανησυχείς, θα το αλλάξουμε.
Θα το πούμε στον σερβιτόρο. Σιγά το πράγμα.
Ναι, προσπάθησα να το αλλάξω.
Δεν με άκουσε, και τώρα με αγνοεί παντελώς.
Τι σκοπό έχει τελικά αυτή η γελοία τελετουργία;
Γιατί μας ζήτησαν να δοκιμάσουμε το κρασί;
Αυτό είναι ένα έθιμο. Το δοκιμάζεις και λες ότι είναι καλό.
Τότε το έθιμο είναι ηλίθιο.
Σου σερβίρουν λίγο κρασί, κι εσύ πρέπει να το ανακινήσεις,
να το μυρίσεις και να το δοκιμάσεις...
...να κοιτάξεις το ταβάνι και να πεις: "Τέλειο"!
Αλλά αν είναι κακό, πρέπει να το πεις.
Μην είσαι τόσο απαιτητικός.
Δεν μπορείς να περιμένεις φοβερό κατάλογο κρασιών σε μια άγνωστη τρατορία.
Και για να είμαι ειλικρινής,
δεν το βρίσκω και τόσο κακό.
Σου αρέσει;
Πώς το ξέχασα; Οι γάλλοι ξέρουν τα πάντα
για το κρασί και τα εστιατόρια, σωστά;
Εντάξει. Αφού σου αρέσει, πιες το!
Τρελλάθηκες;
Γιατί το κάνεις αυτό;
Δεν μπορείς απλά να το απολαύσεις, αντί να γκρινιάζεις;
Δεν μπορείς να είσαι εδώ για μια φορά; Κοίτα γύρω σου. Απόλαυσέ το!
Δεν πιστεύω ότι το είπες αυτό. Εσύ.
Κοίτα, είναι το ίδιο ζευγάρι.
Τι ωραίο μέρος!
Κοίτα τι γλυκούληδες που είναι. Δυο πιτσουνάκια.
Κοίτα τη γυναίκα σου,
που έγινε όμορφη για σένα.
Άνοιξε τα μάτια σου.
Δεν είναι η στιγμή.
Είναι 5 η ώρα, πεινάω, και χρειάζομαι ένα ποτό.
Λοιπόν, πότε είναι η στιγμή;
Ούτε χθες ήταν. Πότε είναι η σωστή στιγμή;
Χθες βράδυ;
Ήταν η...
Για μια φορά, δεν ξέχασες την επέτειό μας.
Γύρισες, μετά από 15 μέρες, πιθανώς για δουλειά.
Όταν γύρισα από το μπάνιο, εσύ κοιμόσουν και ροχάλιζες.
Προσπάθησα να μετακινήσω το μαξιλάρι σου να δω αν αντιδράσεις.
Ούτε που κουνήθηκες.
Μου έριξες μια ματιά και μετά ξανακοιμήθηκες αμέσως!
Γι αυτό, πες μου, πότε είναι η κατάλληλη στιγμή;
Κουρασμένος. Ήμουν κουρασμένος.
Γιατί δεν σκέφτηκες: "O καημένος ο άντρας μου είναι τόσο εξαντλημένος...
...που αποκοιμήθηκε";
Τι θράσσος!
Ο καημένος μου άντρας, τι;
Είναι τόσο εξαντλημένος, που αποκοιμήθηκε;
Κι εγώ είμαι κουρασμένη. Γιατί δεν μου λες ότι δεν με αγαπάς πια;
Για όνομα του Θεού. Αυτή είναι παράλογη ερμηνεία.
Απλά δεν είναι λογικό να περιμένεις από μας να νιώθουμε το ίδιο...
...όπως εκείνο το ζευγάρι.
Όχι μετά από 15 χρόνια.
Τα πράγματα έχουν αλλάξει, φυσικά και έχουν...
...αλλά όχι τόσο ανόητα, όπως εσύ φαντάζεσαι.
Είμαι ακόμα εδώ. Απλά το εκφράζω με διαφορετικό τρόπο...
...και πρέπει να μπορέσεις να συμβιβαστείς με αυτό.
Γιατί δεν μπορείς να το καταλάβεις;
Και ειλικρινά...δεν μου αρέσει να πρέπει να σου εξηγώ το προφανές.
Αν δεν προσπαθήσεις να δεις τα πράγματα από την πλευρά μου...
...τότε ποιο το νόημα;
Τότε να σε αφήσω με τους... ...καινούργιους σου φίλους.
Αισθάνεσαι καλύτερα;
Πολύ καλύτερα, ευχαριστώ.
Κοίτα, θέλω να σου μιλήσω για κάτι.
Βέβαια. Τι πράγμα;
Αν βέβαια δεν σου εμποδίζω τη θέα...
Θέλεις να μετακινηθώ; Μπορώ να μετακινηθώ.
Όχι, είσαι εντάξει.
Είχα αρκετή ώρα να τους κοιτάζω.
Κι εγώ αρκετή ώρα για να σκεφτώ.
Για ποιο πράγμα;
Έχω μια ερώτηση να σου κάνω.
Αν δεν σε πειράζει να με ακούσεις.
Απλή ερώτηση, απλή απάντηση.
Έλα, κάνε την ερώτησή σου. Σε ακούω.
Θυμάσαι που μου είπες για τότε...
...που οδηγούσες πίσω από τη Ρώμη στη Φλωρεντία;
Φυσικά και θυμάμαι. Το έχω κάνει αυτό...χιλιάδες φορές.
Πάντα ήμουν εγώ που...
Ήταν πριν 5 χρόνια περίπου...
...κατά τη διάρκεια της νύχτας...
...και ο γιος μας κοιμόταν στο πίσω κάθισμα.
Το θυμάσαι αυτό τώρα;
Aκριβώς. Πάντα μόνη μου, να επιστρέφω κάθε Κυριακή...
Εντάξει, ήταν σκοτεινά, και μου είπες ότι ένιωσες...
...κάτι χέρια από πίσω σου να σου κλείνουν τα μάτια...
και μια φωνή να λέει: "Μάντεψε".
Λοιπόν, τι πρέπει να θυμηθώ;
Δεν υπήρχε κανένας άλλος στο αμάξι.
Το αγόρι κοιμόταν στο πίσω κάθισμα.
Έλα στο ψητό.
Αποκοιμήθηκες.
Αποκοιμήθηκες στο τιμόνι,
τρέχοντας με δεν ξέρω πόση ταχύτητα...
...οπότε έχω μια απλή ερώτηση για σένα.
Ναι, και απλή απάντηση.
Γιατί αποκοιμήθηκες;
Ήμουν κουρασμένη.
Εντάξει, χωρίς δικαιολογίες, απλά πες μου.
Αποκοιμήθηκες επειδή σταμάτησες να αγαπάς το γιο μας;
Σταμάτησες να τον αγαπάς;
Μήπως σταμάτησες να αγαπάς εμένα;
Απλή ερώτηση: Γιατί αποκοιμήθηκες;
Ξεκουράστηκα λιγάκι, δεν κοιμήθηκα.
Ξεκουράστηκες, φυσικά.
Ωραία, κι εγώ ξεκουράστηκα λίγο χθες βράδυ. Εντάξει;
Φυσικά.
Οπότε αν πω ότι δεν κοιμόμουν αλλά ξεκουραζόμουν, είναι εντάξει.
Όχι, όχι, εσύ κοιμόσουν.
Κοιμόμουν ή ξεκουραζόμουν, ποια είναι η διαφορά;
Το σημαντικό είναι, ότι εγώ ήμουν στο κρεββάτι...
...κι εσύ ήσουν στο αμάξιι...
...και πήγαινες με 100 χλμ την ώρα. Αυτό είναι το σημαντικό!
Μα αυτό δεν έχει σχέση. Δεν μπορείς να το συγκρίνεις.
Μιλάμε για την ημέρα...
...της 15η επετείου του γάμου μας.
Αυτό είναι συμβολικό, 15 χρόνια γάμου!
Η επέτειός μας, κι εσύ ροχαλίζεις!
Δεν ροχαλίζω και φυσικά...
Ντροπή σου!
Έκανες τόση ώρα στο μπάνιο, που φυσικά αποκοιμήθηκα!
Αστειεύεσαι; Εγώ ετοιμαζόμουν!
Γινόμουν όμορφη για σένα!
Δεν μπορείς να με κατηγορείς γι αυτό!
Παίρνει χρόνο να ετοιμαστώ!
Εντάξει, αρκετά.
Έπρεπε να το ξέρεις αυτό, μετά 15 χρόνια!
Σε παρακαλώ, σταμάτα.
Από τότε που ξεκινήσαμε, δεν ακούς λέξη απ' ότι λέω.
Ζητώ συγγνώμη.
Ζητώ συγγνώμη για χθες βράδυ.
Ζητώ συγγνώμη για πριν 5 χρόνια. Ζητώ...
...συγγνώμη για το ρεστωράν, για το γκαρσόνι, για το κρασί...
...ζητώ συγγνώμη για τα τελευταία 15 χρόνια, και...
...ζητώ συγγνώμη για την ύπαρξή μου!
Έρχομαι.
Συγχαρητήρια.
Δεν μπορώ να ανοίξω.
Συγχαρητήρια.
Πολλά φιλιά.
Αντίο.
Πονάς;
Είμαι εντάξει.
Δεν έπρεπε να έχω φορέσει αυτά τα παπούτσια.
Τίποτε δεν έχει αλλάξει εδώ.
Αλλά εσύ...
Εσύ έχεις αλλάξει.
Έχω;
Δεν νομίζω ότι συνήθιζες να πηγαίνεις στην εκκλησία.
Όχι, ήθελα να βγάλω το σουτιέν μου.
Μα σε είδα να προσεύχεσαι.
Προσευχόσουν.
Ήθελα να μείνω μόνη μου.
Και το έκανες σε μια εκκλησία. Γιατί;
Επειδή δεν μπορούσα να αναπνεύσω πια.
Αισθανόμουν πιεσμένη.
Η απόδειξη.
Μπορώ να σου δείξω τη μάρκα, αν θέλεις.
Λυπάμαι.
Ειλικρινά.
Δεν πρόσεξες ότι έβγαλα και το κραγιόν μου.
- Δεν το είδες. - Ναι, το είδα.
Ούτε ότι το έβαλα, ούτε τα σκουλαρίκια.
Το πρόβλημα είναι, ότι δεν με βλέπεις.
Ενώ εγώ πρόσεξα αμέσως ότι άλλαξες το άρωμά σου.
Θα μπορούσες να έχεις ξυριστεί για μένα σήμερα...
...για την επέτειό μας.
Είναι συνήθεια.
Αφού ξυρίζομαι μέρα παρά μέρα.
Το ξέρω.
Θυμάσαι το ξενοδοχείο που περάσαμε τη νύχτα του γάμου μας;
Ήταν εδώ κοντά;
Κοίτα γύρω σου και θα το βρειις.
Αυτό.
Όχι.
Συνέχισε να ψάχνεις.
Καλησπέρα, συγγνώμη...
Ο άντρας μου κι εγώ περάσαμε τη πρώτη νύχτα του γάμου μας πριν 15 χρόνια,
στο δωμάτιο 9.
Και αναρωτιόμαστε μήπως μπορούσαμε να το δούμε, αν είναι ελεύθερο.
Θέλαμε να θυμηθούμε τις παλιές καλές ημέρες.
Δωμάτιο 9. 3ος όροφος.
Κλείσε το φως.
Κλείστο, σε παρακαλώ.
Κοίτα έξω απ' το παράθυρο.
Θα δεις.
Κοίτα προς τα αριστερά.
Βλέπεις;
Θυμάσαι;
Όχι.
Δεν θυμάσαι;
Δεν θυμάσαι τίποτα; Δεν το πιστεύω ότι ξέχασες.
Έλα να κοιτάξεις από εδώ, τότε.
Έλα.
Κοίταξε.
Βλέπεις; Θυμάσαι; Δεξιά σου, κοίταξε.
Βλέπεις;
Ξέρεις ότι έχω κακή μνήμη.
Δεν είναι δίκαιο να με δοκιμάζεις έτσι.
Ξαπλώνοντας εδώ...
...θυμάμαι τα πάντα.
Κοιμόσουν σε αυτή την πλευρά, θυμάσαι;
Το μαξιλάρι έχει ακόμα τη μυρωδιά σου.
Θυμάμαι κάθε λεπτομέρεια...
Σαν τι;
Θέλεις να σου πω;
Όχι.
Μπορώ να σου πω αν θέλεις.
Βλέπεις, τίποτα δεν έχει αλλάξει.
Εσύ δεν έχεις αλλάξει.
Είσαι ακριβώς όπως ήσουν.
Το ίδιο ευγενικός,
γοητευτικός,
και ψυχρός.
Ξέρω ότι είναι για να προστατεύεις τον εαυτό σου,
αλλά το ίδιο ψυχρός.
Αυτό δεν είναι αλήθεια.
Τι δεν είναι αλήθεια;
Εγώ έχω αλλάξει;
Εσύ είσαι ακόμα πιο όμορφη.
Και πιο χαζή;
Δεν είπα ποτέ κάτι τέτοιο.
Βλέπεις...
...αν ήμασταν λίγο πιο ανεκτικοί για τις αδυναμίες του άλλου...
...θα ήμασταν λιγότερο μόνοι.
Δεν νομίζεις;
Ξέρω ότι κάποιος μπορεί να ζήσει μόνος του, αλλά...
Είδες εκείνο το ζευγάρι δίπλα;
Τους ζήλεψα...
Εκείνο το ζευγάρι των ηλικιωμένων.
Εσύ όχι;
Δεν είμαι σίγουρος.
Μείνε μαζί μου.
Μείνε.
Είναι καλύτερα.
Είναι καλύτερα και για τους δυο.
Για μένα και για σένα.
Δώσε μας αυτή την ευκαιρία.
Σου είπα.
Πρέπει να είμαι στο σταθμό στις 9.00'.
Ναι, το ξέρω.