EDiT / ResYncH By ~|~ N3krA ~|~ SEPTiCEMiA TEAM - [GMTeam] - S.M.P™
Ποιος είναι αυτός που χαιρέτησες;
Ο Αντρεούτσο. Τον ξέρω από μικρό παιδί και τώρα μεγάλωσε.
Ηξερα και τον πατέρα του, ήταν ο πιο πλούσιος στην περιοχή.
Είχε πολλά λεφτά, ήταν ευγενής.
Τώρα μένει κοντά στη Ρώμη, κι ο γιος του, ο Αντρεούτσο
ήρθε εδώ στη Νάπολη για να αγοράσει άλογα.
Φίλε, φτάνουν γιαυτό το ζωντανό;
Καλημέρα.
- Νεαρέ... - Σε μένα μιλάς;
Μια όμορφη δεσποινίδα, η κυρία μου, θέλει να σας μιλήσει.
Με όλη μου την καρδιά.
Λοιπόν, ελάτε μαζί μου. Σας περιμένει στο σπίτι της.
Πάμε, πάμε.
Ελάτε, κοντά μου.
Μέσα είναι.
- Αντρεούτσο, καλωσήρθες. - Καλώς σας βρήκα.
Πέρασε, πέρασε.
Ελα να καθήσουμε. Σαν στο σπίτι σου.
Θα σε έχει ξαφνιάσει αυτή η υποδοχή μου,
που σε αγκαλιάζω έτσι.
Και θα ξαφνιαστείς περισσότερο όταν σου πω πως είμαστε αδέλφια.
Πρέπει να μάθεις πως ο Πιέτρο ο πατέρας σου,
όταν ζούσε στο Παλέρμο, γνώρισε μια πλούσια χήρα
που τον αγάπησε τόσο ώστε να θυσιάσει την τιμή της.
Από εκείνον τον έρωτα, γεννήθηκα εγώ.
Μετά ο πατέρας μας επέστρεψε στη Ρώμη και μας λησμόνησε.
Κατάλαβες; Με άφησε μικρή, σαν να ήμουν κόρη υπηρέτριας.
Ετσι, μεγάλωσα με την μητέρα μου.
Μια ευγενέστατη γυναίκα, που με πάντρεψε, παιδί ακόμα
με έναν ευγενή, θερμό γουέλφο.
Δυστυχώς, η μυστική συμφωνία του με τον βασιλιά Κάρλο
αποκαλύφθηκε από τον βασιλιά Φεδερίκο
ο οποίος τον έδιωξε από το Παλέρμο
πάνω στη στιγμή που θα γινόμουν μια πολύ σπουδαία γυναίκα.
Ευτυχώς, ο βασιλιάς Κάρλο μας αποζημίωσε αφού μας έδιωξαν...
εξαιτίας του και μας έδωσε γη, σπίτια, κι έναν εξαίρετο μισθό
στον άντρα μου, τον κουνιάδο σου.
Κι έτσι, δόξα τω Θεώ, μπόρεσα να σε γνωρίσω, αδελφέ μου.
Χαίρομαι που βρήκα μια αδελφή, γιατί είμαι μόνος.
Ουδέν κακόν αμιγές καλού.
Αλλά ο μπαμπάς! Δεν το περίμενα αυτό.
Στα νιάτα του όμως. Τον καταλαβαίνω.
Κι εγώ ήρθα εδώ για... Σευχαριστώ, αδελφή.
Ελα, λοιπόν. Πρέπει να το γιορτάσουμε.
Βολέψου.
Κοιμήσου εδώ και φεύγεις αύριο.
Δεν κάνει να γυρνάς μέσα στη νύχτα στη Νάπολη.
- Τα λέμε το πρωί, αδελφέ μου. - Καληνύχτα, αδελφή μου.
Σου αφήνω τον μικρό, μήπως χρειαστείς κάτι.
- Καληνύχτα. - Καληνύχτα.
Καληνύχτα κι ευχαριστώ, αδελφή.
- Καληνύχτα. - Καληνύχτα.
- Πού είναι η... - Τουαλέτα; Από εκεί.
Βοήθεια! Βοήθεια!
Επεσα μέσα στα σκατά! Βοήθεια!
Τι αηδία! Βοήθεια!
Βοήθεια!
Ανοίξτε. Αδελφή άνοιξε.
Ποιος είναι;
Κυρία, ο Αντρεούτσο είμαι. Ο αδελφός της Σικελιανής.
Αντε να κοιμηθείς.
Δεν έχω ακούσει ποτέ για κάποιον Αντρεούτσο.
Τι; Τόσο λίγο διαρκούν οι συγγένειες στην Σικελία;
Τουλάχιστον δώσε μου τα ρούχα και τα λεφτά μου.
Ανθρωπέ μου, ονειρεύεσαι!
Απατεώνες!
Τι ανάγωγος να μας ενοχλείς τέτοια ώρα!
Φύγε, αλλιώς θα σε σκοτώσουμε.
Πρέπει να φύγεις. Αντε!
Τι θέλεις; Γιατί ενοχλείς την αδελφή μου;
Γιατί δεν φεύγεις;
Τράβα!
Επεσε μέσα στα σκατά!
Δεν έχω νιώσει πιο άσχημη μυρωδιά στη ζωή μου.
Σκατά!
Ποιος είσαι;
Είμαι ο Αντρεούτσο. Δεν είμαι Ναπολιτάνος.
Ηρθα στη Νάπολη για να αγοράσω δύο άλογα
και γνώρισα κάποια που μου είπε πως είναι αδελφή μου.
Με κάλεσε στο σπίτι της για φαγητό
μετά θέλησα να πάω για την ανάγκη μου κι έπεσα στον καμπινέ.
- Και σου τα βούτηξαν όλα. - Ναι.
Καταλάβαμε.
Ακου, να ευχαριστείς την Παναγία που έχασες τα λεφτά σου.
- Πώς; - Ναι.
Οι συνθήκες της ζωής...
Και να ευχαριστείς το Θεό που έπεσες στα σκατά.
Ευχαρίστησε!
Σευχαριστώ, Θεέ μου.
Κι ευχαρίστησε το Θεό άλλη μια φορά
για τον δόλο που σε οδήγησε εδώ.
Θα έχεις την ευκαιρία να κερδίσεις τόσα λεφτά
όσα είναι τα άστρα στον ουρανό!
Εμείς σε συμπονούμε.
Κοίτα, αν δεχτείς να κάνεις κάποιες απάτες,
σε διαβεβαιώ πως τα κέρδη
θα είναι μεγαλύτερα απαυτά που έχασες. Τι λες;
Εντάξει, θα το κάνω.
Εχθές πέθανε ο αρχιεπίσκοπος της Νάπολης.
Λεγόταν Φερμινούτολο.
Το έθαψαν εκεί μέσα.
Με τα πανάκριβα άμφιά του.
Και κυρίως με ένα ρουμπίνι στο δάχτυλο που αξίζει...
πάνω από 500 χρυσά φιορίνια.
Κουράγιο, θα ανοίξουμε αυτό το φέρετρο.
- Ποιος θα μπει; - Εγώ πάντως όχι.
Ούτε κι εγώ. Ας μπει ο Αντρεούτσο.
Δεν μπαίνω, φοβάμαι.
Μα την Παναγία, αν δεν μπεις μέσα,
θα σου ρίξω τόσο ξύλο που θα σε αφήσω στον τόπο.
Μπες μέσα!
Τι άσχημος που είναι ο νεκρός!
- Το δαχτυλίδι; - Πού είναι;
Ποιο δαχτυλίδι; Εδώ δεν υπάρχει τίποτα.
Πού είναι το δαχτυλίδι;
Θέλω να δω το δαχτυλίδι.
- Εδώ δεν υπάρχει δαχτυλίδι. - Είσαι σίγουρος;
Είμαι σίγουρος, εδώ δεν υπάρχουν δαχτυλίδια.
Ετσι, ε;
Αντε και πηδήξου!
Γρήγορα!
Ξύπνα, από μολύβι είσαι; Αντε, ξεκινήστε.
- Εγώ δεν μπαίνω. - Ούτε κι εγώ.
- Φοβάμαι. - Τώρα φοβάστε;
Τι κλέφτες είστε εσείς; Μέσα είναι ένα πολύτιμο ρουμπίνι.
Είμαι ο ευεργέτης σας. Εχετε μου εμπιστοσύνη.
Και τι φοβάστε; Μήπως σας φάει ο νεκρός;
Οι νεκροί δεν τρώνε τους ανθρώπους. Θα μπω εγώ.
Εδώ βλέπετε την Λομπαρδία, εκεί που μιλάνε τοσκάνικα.
Εκεί ήταν ένα ξακουστό μοναστήρι αγιοσύνης και πίστης
κι εκεί ήταν ένας νέος γαλαζοαίματος
και με μεγάλη ομορφιά.
Λοιπόν, τι έγινε σαυτό το μοναστήρι;
Μια μοναχή όμορφη και παχουλή ερωτεύτηκε έναν νεαρό
και περίμενε να νυχτώσει για να τον βάλει στο κελί της.
Μα μία νύχτα, οι άλλες μοναχές την πήραν είδηση κι από ζήλια
την παρακολούθησαν όταν έκαναν έρωτα
και πήγαν και φώναξαν την ηγουμένη.
Η ηγουμένη, επειδή ήταν στο κρεββάτι με τον αιδεσιμώτατο,
όταν χτύπησαν την πόρτα, τρόμαξε, κι αντί να βάλει...
το ράσο στο κεφάλι, έβαλε το σώβρακο του αιδεσιμώτατου.
Οταν πήγαν να χτυπήσουν την πόρτα της μοναχής
με όλες τις άλλες μοναχές που παρακολουθούσαν
εκείνη άνοιξε την πόρτα και είπε στην ηγουμένη:
Κι εσύ πηδιόσουν στο κελί σου, το βλέπω από το σώβρακο!
Σε εκείνο το μοναστήρι όλες οι μοναχές πηδιούνταν.
Σωστό είναι να κουραζόμαστε για να ζούμε όχι για να πεθάνουμε.
Ξέρετε το μοναστήρι πάνω στο βουνό; Δούλευα εκεί.
Ημουν στην υπηρεσία των μοναχών.
Δεν φαντάζεστε τι τράβαγα εκεί πέρα.
Η μία μου έλεγε να κάνω κάτι η άλλη μου έλεγε το αντίθετο.
Η μία μου έδινε την τσάπα στο χέρι για να σκάψω κι έσκαβα.
Ηταν όλες όμορφες και δεν ήξερα τι να κάνω.
Χθες, όταν έφευγα ο ιερωμένος μου ζήτησε
αν μπορώ να τους στείλω κάποιον άλλο, γέρο όπως κι εγώ
γιατί στο μοναστήρι δεν μπορούν να προσλάβουν κάποιον νέο.
Ξέρετε τι θα κάνω; Δεν θα στείλω κανέναν.
Ούτε γέρο ούτε νέο. Εκεί δεν μπορεί να μείνει κανείς.
Πού θα βρουν άλλο γέρο σαν εμένα;
Κι έχει δίκιο που δεν θέλει να προσλάβει νέο,
γιατί εκείνες έχουν τον διάβολο μέσα τους.
Καλά έκανες κι άφησες το μοναστήρι.
Οι άντρες δεν πρέπει να είναι μέσα στις γυναίκες.
Είμαι ο φύλακας αυτής της μονής. Ποιος είσαι; Τι θες;
Μίλα, δεν σε καταλαβαίνω. Τι θέλεις;
Μίλα.
Είσαι μουγκός;
Πεινάς;
Περίμενε.
Ποιος είναι;
Ηγουμένη, τα σέβη μου. Είναι ένας άμοιρος μουγκός.
Δεν μιλάει.
Θέλει δουλειά.
Ηγουμένη, μπορεί να μείνει μαζί μας ως περιβολάρης.
- Ναι. - Είναι δυνατός κι είναι ηλίθιος.
Εντάξει, θα τον κρατήσουμε.
Δώσε του ένα ζευγάρι παπούτσια και μερικά παλιά ρούχα.
Να είσαι καλός μαζί του και να του δίνεις φαγητό.
Τι συμβαίνει; Είναι ένας άμοιρος κωφάλαλος.
Δεν ακούει και δεν μιλάει.
Ενας άντρας στη μονή!
Παναγία μου, ένας άντρας στη μονή!
Είναι κουφός, αλλά ακούει την ηγουμένη!
Είναι μουγκός, αλλά κουνάει το στόμα του.
Χόρτασες; Με την σούπα που σου έδωσαν αυτές οι μοναχές;
Αδελφή...
αν κρατάς μυστικό θα σου αποκαλύψω μια σκέψη...
που μου περνάει συχνά από το μυαλό
και που ίσως αρέσει και σε σένα.
Ορκίζομαι, δεν θα πω τίποτα σε κανέναν.
Εχω ακούσει από όλες τις γυναίκες που έρχονται εδώ
να λένε ότι τίποτα στον κόσμο δεν είναι πιο γλυκό
απαυτό που κάνει μια γυναίκα με έναν άντρα.
Γιαυτό μου περνάει από το μυαλό εδώ και καιρό
να δοκιμάσω μαυτό τον μουγκό αυτό που λένε οι γυναίκες.
Μαυτόν μπορούμε να είμαστε ήσυχες. Βλέπεις; Είναι λειψός.
Δεν πρόκειται να πει τίποτα σε κανέναν. Εσύ τι λες;
Μα τι λες;
Ξέχασες ότι έχουμε υποσχεθεί την παρθενία μας στο Θεό;
Κάθε μέρα υποσχόμαστε τόσα και δεν τα τηρούμε.
Κι αν μείνεις έγκυος, τι θα γίνει τότε;
Γιατί κάνεις κακές σκέψεις προτού καν γίνει;
Για κάθε κακό υπάρχει γιατρειά.
Τι λες να κάνεις;
Είναι 3 το μεσημέρι. Τέτοια ώρα όλες κοιμούνται.
Μένει να τον πάρουμε από το χέρι και να τον πάμε στην καλύβα.
Οταν η μία θα κάνει έρωτα η άλλη θα φυλάει τσίλιες.
Κατέβα κάτω, έλα μαζί μας.
Ελα, βιάσου.
Μπράβο, κουνήσου.
Μπες μέσα.
Ελα.
Ανέβα πάνω μου.
Ελα, ανέβα πάνω μου.
Δεν βλέπεις; Δεν καταλαβαίνεις; Θα κάνουμε έρωτα.
Ελα, κτήνος!
Μπράβο, έλα εδώ.
Ο παράδεισος, αδελφή! Είναι αλήθεια αυτό που λένε.
Πήγαινε, δοκίμασε κι εσύ.
Δεν πρέπει να μιλήσει.
Σιωπή, αδελφή. Δεν θα το πει σε κανέναν.
Εγώ κι εσύ, αδελφή. Μόνο εμείς και κάθε μέρα.
- Ναι, έτσι θα γίνει. - Παράδεισος!
- Τι θα κάνουμε; - Θα το πούμε στην ηγουμένη.
Είναι σκάνδαλο!
- Ναι, πάμε. - Γιατί τέτοια βιασύνη;
Ας το σκεφτούμε λίγο.
Δεν είναι σωστό να χαίρονται μόνο δύο αυτό που μπορούμε...
να χαρούμε όλες. Τι λέτε;
Εις το όνομα του Πατρός, του Υ ιού και του Αγ. Πνεύματος, αμήν!
Πέρασε.
Σήκω, έλα μαζί μου. Προχώρα!
Ελα εδώ. Υπάκουσε.
Ανέβα πάνω μου. Δεν βλέπεις; Τυφλός είσαι;
Κάνε το καλό. Ανέβα πάνω μου να κάνουμε έρωτα.
Ελα, δείξε μου.
Τι έγινε; Τι έπαθες ηλίθιε;
Συνέχισε, δεν τελείωσα ακόμα. Ανέβα πάλι πάνω.
Κυρία, ένας κόκκορας είναι καλός για 10 κότες
και 10 άντρες φτάνουν για να ικανοποιήσουν μια γυναίκα
κι εγώ έχω ικανοποιήσει 9.
Η με αφήνετε να φύγω ή θα τα συμφωνήσουμε αλλιώς.
Μα τι έγινε; Εγώ νόμιζα πως ήσουν μουγκός.
Οχι, προσποιήθηκα για να έρθω εδώ και να κάνω αυτό που έκανα.
Και το έκανα! Αλλά δεν πίστευα μέχρι αυτού του σημείου!
- Θαύμα! Θαύμα! - Μα τι λέτε;
Θαύμα, ναι θαύμα!
Θαύμα!
Αδελφές, τι θαύμα!
Θαύμα!
Μην σε απασχολεί, θα τα κανονίσω όλα εγώ.
Θα το κάνουμε έτσι ώστε να μείνεις για πάντα στη μονή.
Θα κάνεις έρωτα με όλες χωρίς να εξαντλείσαι
και επιπλέον θα γίνεις και άγιος. Θαύμα!
Ο Κύριος μας έδωσε μιλιά στον περιβολάρη.
Θαύμα, αδελφές!
Ελα εδώ.
Αγάπη μου!
- Βερονέλα! - Παναγία μου!
Ανοιξε, ο Μαρίνο είμαι.
Τζιανέλο, ήρθε ο άντρας μου. Θα με σκοτώσει!
Βερονέλα!
Σάκουσα, έρχομαι.
Φίλε, είναι κλεισμένη μέσα από τότε που έφυγα για δουλειά.
Ευχαριστώ τον Θεό που έχω μια γυναίκα τόσο τίμια!
Κάνε γρήγορα, Παναγία μου!
Ερχομαι, έρχομαι!
Κρύψου γιατί ο άντρας μου τρελαίνεται από τη ζήλια.
Τόσο πολύ μαγαπάει! Κάτσε εκεί και μην κουνιέσαι.
Πάω να δω γιατί γύρισε τόσο γρήγορα.
Μπορεί να σε είδε όταν έμπαινες.
Ερχομαι.
Τον κερατά! Κόντευα να τελειώσω!
Γύρισες τέτοια ώρα; Θα σε πνίξω!
Πώς θα φάμε αν δεν δουλεύεις;
Πιστεύεις πως είμαι ευχαριστη- μένη με τα κουρέλια που έχω;
Ολο το πρωί γνέθω και έσπασα όλα μου τα νύχια!
Αντρα μου!
Δεν υπάρχει γειτόνισσα να μην θαυμάζει τόση δουλειά!
Κι εσύ γυρνάς σπίτι με άδεια χέρια. Δεν δουλεύεις!
Η άμοιρη γυναίκα!
Βλέπεις τι γυναίκα έχω!
Μην θυμώνεις, σήμερα είναι η γιορτή του Αγίου Γκαλεόνε,
δεν δουλεύουμε.
Γιαυτό γύρισα σπίτι και πούλησα το κιούπι σαυτό τον φίλο.
Χαμογέλα, γυναίκα, έχουμε ψωμί για ένα μήνα!
Γιατί θα το αγοράσει για 5 δηνάρια! Σκέψου!
Γιαυτό θυμώνω μαζί σου. Εσύ, ο άντρας, βγαίνεις έξω
και πούλησες το κιούπι για 5 δηνάρια,
ενώ εγώ, η γυναίκα, που δεν βγαίνω ποτέ από το σπίτι
το πούλησα σε κάποιον για 7, αμέσως πριν έρθεις
κι έχει μπει μέσα για να δει σε τι κατάσταση βρίσκεται.
Φίλε, στην ευχή του Θεού. Η γυναίκα μου το πούλησε για 7.
Λυπάμαι, αλλά θα κλείσουμε την δουλειά με εκείνον.
Πρέπει να ανάψουμε ένα κερί στον Αγιο, που γύρισες νωρίς.
- Κυρία, πού είστε; - Εδώ είμαι.
Είδατε τι ωραίο που είναι;
Στο καλό, θα μου έδινες 5 και η γυναίκα μου το πούλησε 7.
Εδώ είμαστε. Πώς πάει;
Κι εσύ ποιος είσαι; Θέλω να μιλήσω με τη γυναίκα
...για να κλείσω τη δουλειά. - Μίλα μαζί μου, άντρας της είμαι.
Μαρέσει αλλά εδώ μέσα έχει βρωμιά.
Κιλά βρωμιά που δεν καθαρίζει ούτε με νερό.
Και γιαυτό δεν θα φτάσουμε σε συμφωνία;
Βγείτε και θα μπει ο άντρας μου να το καθαρίσει.
Ναι, βέβαια.
Θα το καθαρίσω. Πιάσε.
Πάρε τη σπάτουλα.
Χαμογέλα, άντρα μου, έκανες καλή δουλειά.
Εχει δίκιο ο άνθρωπος, βγαίνει μια μυρωδιά από μέσα.
Να το καθαρίσεις καλά.
Πιο κάτω.
Πιο πάνω.
Είναι ακόμα βρώμικο.
Μην βιάζεσαι, δεν πρέπει να χαλάσει η συμφωνία.
Αγάπη μου.
Βάλε κι άλλη δύναμη. Ετσι πρέπει.
Μα που τον βρήκα τέτοιον άντρα!
Αγαπητέ Τσιαπελέτο, τα πράγματα εδώ δεν πάνε καλά.
Πλέον έχεις κάνει όσα έπρεπε να κάνεις.
Πλαστογράφησες τα έγγραφα που έπρεπε.
Εκανες έρωτα, βίασες γυναίκες,
βλαστήμισες το Θεό κι όλους τους Αγίους,
και είσαι λίγο παραδόπιστος.
Βασικά, καλά θα κάνεις να φύγεις για λίγο καιρό.
Εντάξει.
Για κάποιες δικές μου δουλειές δεν μπορώ να ασχοληθώ.
Εχω τόσες πιστώσεις να εισπράξω στον βορρά,
μα ο κόσμος είναι τόσο κακός που μόνο εσύ μπορείς να τους πείσεις.
Με το καλό ή με το κακό.
- Θα πας; - Ναι, θα πάω.
Θα σου δώσω τα διαπιστευτήρια για το βασιλιά και την εισαγγελία.
Θα σε φιλοξενήσουν δύο αδέλφια, συμπατριώτες μας.
Θα σου δώσω τη διεύθυνση. Θα σε υποδεχτούν με τιμές.
Για χάρη μου, όχι για σένα.
Μπορείς να είσαι ήσυχος, γιατί εκεί δεν σε ξέρει κανείς.
Να είσαι καλά, αφέντη.
Κι εσύ να γυρίσεις με το χρήμα!
Δεν φάγατε τα μακαρόνια. Μόνο τα γερμανικά πιάτα.
Να σας βάλω λίγο κρασί ακόμα;
- Εις υγείαν! - Εις υγείαν!
Στα μούτρα όσων θέλουν το κακό μας.
Αγαπητέ Τσαπελέτο, πόσοι πρέπει να κλαίνε σαυτή την πόλη!
- Γιατί; - Ρωτάς, με τη φήμη που έχεις;
Καημένοι οφειλέτες!
- Εσείς είστε καλύτεροι από μένα; - Προφανώς!
Βδέλλες, χορτάρια του νεκροταφείου!
- Μα τι λες; - Τσιφούτηδες, σκατάνθρωποι!
Τοκογλύφοι!
- Είσαι υπερβολικός! - Πλάκα κάνω!
Α, πλάκα κάνεις!
Είμαι από τη Νάπολη, όπως κι εσείς.
Αγαπιόμαστε, είμαστε όλοι αδέλφια, και καλοί και κακοί.
Δίκιο έχεις.
Νάπολη, πόλη μου!
Μόνο όποιος σε χάνει, σε αγαπάει.
Και τώρα τι κάνουμε; Δεν μπορούμε να τον διώξουμε.
Ο κόσμος θα πει ότι πρώτα τον υποδεχτήκαμε με τιμή
και τώρα που πεθαίνει... Δεν μπορούμε να τον διώξουμε!
Εχεις δίκιο, αδελφέ μου. Θα μας πουν εγκληματίες.
Είναι κακός άνθρωπος, δεν θέλησε ποτέ να εξομολογηθεί
ή να κοινωνήσει. Δεν έχει παραβρεθεί ποτέ σε μυστήριο.
Θα πεθάνει σαν το σκυλί, μέσα στο λάκκο.
Αν αποφάσιζε να εξομολογηθεί... Δεν θέλω ούτε να το σκέφτομαι!
Για τις αμαρτίες του, κανένας εξομολόγος δεν θα του έδινε άφεση.
Κι έτσι θα πεθάνει σαν το σκυλί στον λάκκο.
Σύντροφοι, ελάτε εδώ.
Δεν πρέπει εξαιτίας μου να έχετε τέτοια ενόχληση.
Ακουσα τι λέγατε και είμαι σίγουρος πως έτσι θα γίνει.
Αλλά δεν είναι έτσι.
Στη ζωή μου συχνά βλαστήμισα τον Θεό.
Αν το κάνω ξανά μέχρι θανάτου, θα είναι το ίδιο.
Γιαυτό πηγαίνετε να βρείτε τον πιο αγνό αδελφό στην πόλη
να έρθει εδώ να με εξομολογήσει.
Αν το κάνετε αυτό για μένα, όλα θα πάνε καλά.
Εσείς από την μονή! Εις το όνομα του Θεού, ελάτε.
Είναι ζήτημα ζωής και θανάτου!
Πρέπει να βρούμε τον πιο αγνό μοναχό που έχετε.
Ηταν πολύ καλός, πάτερ, δεν του έλειπε τίποτα.
- Κρασί, σαλάμι, τυρί. - Μάλιστα, πάτερ.
Μόνο η Παναγία ξέρει πόσο χαρούμενο ήταν αυτό το άτομο.
Τραγουδούσαμε και οι τρεις.
Ολα πάνω του έπεσαν. Ο άμοιρος ο Τσαπελέτο.
Κάνε το καλό.
Εις το όνομα του Πατρός, του Υ ιού και του Αγίου Πνεύματος.
Εχεις κάνει κάποια αμαρτία;
Μην με κρίνετε που βρίσκομαι στο σπίτι αυτών των τοκογλύφων.
- Τον άτιμο! - Η ψυχή του οποίου χάθηκε!
Ο πατέρας μου μου άφησε μεγάλη κληρονομιά
κι εγώ την έδωσα στους φτωχούς.
Και τους καρπούς της δουλειάς μου.
Τα μισά για τις ανάγκες μου και τα άλλα μισά στους φτωχούς.
Πες μου, έχεις υποπέσει στη λαγνεία κάποιας γυναίκας;
Μίλα χωρίς φόβο.
Είμαι παρθένος, όπως με γέννησε η μάνα μου.
Ο Θεός να σε ευλογεί.
Εχεις υποπέσει στην λαιμαργία;
Ναι, πάτερ, ειδικά κατά την νηστεία.
Είχα λαχταρήσει τόσο να φάω εκείνη τη σαλάτα...
Σαλάτα;
Παιδί μου, αυτές είναι αμαρτίες που δεν πιάνονται.
Πάτερ, έχω τόσες αμαρτίες που δεν σας είπα ακόμα.
Οπως;
Μια μέρα μου ήρθε να φτύσω μέσα στον οίκο του Θεού!
Παιδί μου, αυτό δεν είναι τίποτα.
Εμείς που είμαι ιερείς, φτύνουμε όλη μέρα. Τι άλλο;
Πάτερ, έχω άλλη μια αμαρτία που δεν έχω εξομολογηθεί ποτέ.
- Τόση είναι η ντροπή μου. - Παιδί μου, τι λες;
Κάθε φορά που το σκέφτομαι κλαίω.
Οπως κλαίω τώρα γιατί ξέρω ότι ο Θεός δεν θα με συγχωρέσει.
Δεν υπάρχει αμαρτία που να μην συγχωρεί ο Θεός
όταν η μετάνοια είναι τόσο ειλικρινής όσο η δική σου.
Οχι, η αμαρτία μου είναι μεγάλη.
Κι εσείς πολύ καλός που με ξεγελάτε ότι θα συγχωρεθώ.
Μα πες μου τι είναι. Θα προσευχηθούμε μαζί.
- Δεν μπορώ. - Μίλα, παιδί μου.
- Δεν μπορώ, πάτερ. - Κάνε μια προσπάθεια.
- Οχι! - Στο όνομα του Θεού!
Εντάξει, αν υποσχεθείτε να παρακαλέσετε για μένα, θα το πω.
Μάθετε πως όταν ήμουν μικρός, για λίγο γάλα,
βλαστήμισα τη μάνα μου. Την ίδια μου τη μάνα!
Πεθαίνει και τα κάνει όλα αυτά για μας;
Αρα είναι πραγματικά άγιος.
Παιδί μου, σου φαίνονται μεγάλες οι αμαρτίες σου;
Ακόμα κι αν είχες υπάρξει απαυτούς που Τον έβαλαν στο σταυρό
τόσο βαθιά είναι η μετάνοιά σου, που θα συγχωρεθείς.
Μα τι λέτε, Πάτερ! Η γλυκιά μου μητέρα
που με κουβάλησε 9 μήνες στο κορμί της.
Μέρα νύχτα, 9 μήνες με κουβαλούσε μέσα της.
Στο όνομα του Πατρός, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, αμήν.
Κι εσείς, καταραμένοι, αν στρίψει ένα άχυρο ανάμεσα στα πόδια σας,
βλασφημείτε τον Θεό, την Παναγία κι όλη την αυλή του παραδείσου.
Και τώρα εισέλθετε να τιμήσετε αυτόν τον άγιο.
Εκεί μπορούμε να προφυλαχθούμε.
Σταμάτα αμέσως.
Πάμε εκεί, πάμε.
- Γρήγορα, τρέχα. - Ερχομαι.
Παναγία μου, ο αιώνιος πατέρας άνοιξε τα ουράνια.
- Παρακαλώ. - Γεια σου, Τζεναρίνο.
Τζεναρίνο, παρακαλέσατε τον Θεό να βρέξει;
- Σας ικανοποίησε. - Ο Κύριος δεν μου λέει πια όχι.
Να σου συστήσω τον δάσκαλο.
Βέβαια δεν του αρέσει να τον φωνάζουμε έτσι.
Είναι ένας σπουδαίος καλλιτέχνης της αριστοκρατικής Ιταλίας.
Είναι ο καλύτερος μαθητής του Τζιότο!
Ηρθε στην Νάπολη για να τοιχογραφήσει την πόλη μας.
Τιμή μου, δάσκαλε.
Εχεις να μας δώσεις τίποτα για να προστατευτούμε από τη βροχή;
Θέλουμε να φτάσουμε στη Νάπολη πριν νυχτώσει.
Εχω μόνο 4 κουρέλια, αν θέλετε να τα πάρετε.
Ευχαριστώ, Τζεναρίνο.
Δώστο μου.
- Συνεχίζει η καταιγίδα. - Για όνομα του Θεού!
- Τα σέβη μου. Καλό ταξίδι. - Αντίο, Τζεναρίνο.
Δάσκαλε, πιστεύεις πως αν συναντούσες έναν ξένο
που δεν σε γνωρίζει και σε έβλεπε ντυμένο έτσι,
θα μπορούσε να σκεφτεί ότι είσαι από τους πιο σπουδαίους...
ζωγράφους της εποχής;
Αυτοί είναι οι αντιπρόσωποι της σύναξης της Αγίας Κιάρας
που σας παράγγειλε τις εργασίες κι αυτές είναι οι μοναχές.
Περάστε, παρακαλώ.
Δοκιμάστε, είναι από το Σορέντο.
- Στην υγειά σου, Ρικάρντο. - Στην υγειά σας.
Κατερίνα, μην με αφήσεις να πεθάνω από έρωτα για σένα.
Ο Θεός θέλει να μην με πεθάνεις εσύ.
Θα κάνω ό, τι θέλεις εσύ.
Μια σου λέξη μόνο θα είναι η σωτηρία της ζωής μου
...και της δικής σου. - Ξέρεις πως με ελέγχουν
και πως είναι η πρώτη φορά που μπορούμε και μιλάμε μετά από καιρό.
Αν θες να κοιμηθείς μαζί μου πρέπει να μου προτείνεις κάτι.
Κάτι που δεν θα με κάνει να ντραπώ. Πες το και θα υπακούσω.
Κατερίνα, γλυκιά μου, μόνο μία λύση βρήκα.
Θα κοιμηθείς στο μπαλκόνι που είναι πάνω από τον κήπο
κι εγώ θα ανέβω πάνω.
Αν έχεις το κουράγιο να ανέβεις εκεί,
θα βρω τον τρόπο να κοιμηθώ στο μπαλκόνι.
Κατερίνα, πού είσαι;
Μαμά, το βράδυ δεν μπόρεσα να κοιμηθώ.
Μα δεν κάνει ζέστη, έχει δροσιά.
Δεν ξέρεις ότι οι νέοι είναι πιο θερμοί από τους ηλικιωμένους;
- Ναι, αλλά τι να κάνω; - Αν συμφωνεί κι ο μπαμπάς
μπορώ να στρώσω ένα κρεββάτι στο μπαλκόνι
πάνω από τον κήπο και να κοιμηθώ εκεί.
Στον καθαρό αέρα, και να ακούω τα αηδόνια να κελαηδούν.
Θα κοιμόμουν καλύτερα από ότι στο δωμάτιό σας.
Καλά, θα το πω στον πατέρα σου και θα δούμε τι θα πει.
Κατερίνα, ξύπνα!
Κατερίνα, αγάπη μου.
Δώσε μου ένα φιλί που να μην έχω γευτεί ποτέ.
Μετά, ξάπλωσε.
Ρικάρντο, αγάπη μου.
Ας το κάνουμε ξανά.
Ας κοιμηθούμε λίγο.
Ας πάω να δω πως κοιμήθηκε η Κατερίνα με το αηδόνι της.
Σήκω! Πήγαινε να δεις την κόρη σου που έπιασε το αηδόνι
και το κρατά στο χέρι της.
- Πώς είναι δυνατόν; - Ελα μαζί μου.
- Μα τι λες, άντρα μου; - Ελα και θα δεις.
Σιωπή. Αφού το έπιασε, είναι δικό της.
Ο Ρικάρντο είναι καλός νέος, από καλή οικογένεια, πλούσιος.
Θα κάνουμε καλούς συγγενείς. Το σπίτι είναι γεμάτο δούλους
κι αν είναι ηθικός, θα την παντρευτεί χωρίς ιστορίες.
Αφού έβαλε το αηδόνι της στο δικό της κλουβί
κι όχι σε κάποιας άλλης.
Ξυπνήστε, κακούργοι! Σηκωθείτε! Μπράβο, Ρικάρντο και Κατερίνα!
Προτού φωνάξω τους ανθρώπους μου πρέπει να το λύσουμε αυτό.
Σας ζητώ συγγνώμη, στο όνομα του Θεού.
Ξέρω πως έκανα κακό και πως μου αξίζει θάνατος γιαυτό.
Κάντε ό, τι θεωρείτε σωστό για την τιμή σας
αλλά αν μπορείτε να με συγχωρήσετε, μην με σκοτώσετε.
Ρικάρντο, η εμπιστοσύνη και η αγάπη μου για σένα...
δεν άξιζαν κάτι τέτοιο. Αλλά η νιότη σου σε οδήγησε
να κάνεις τέτοιο σφάλμα και για να αποφύγεις εσύ
τον θάνατο κι εγώ την ντροπή που δεν μπορεί να ξεπλυθεί
παρά μόνο με αίμα, σου λέω να την πάρεις για νόμιμη σύζυγο.
Ναι, την θέλω για γυναίκα μου.
Οπότε εσείς είστε πεθερός μου κι η γυναίκα σας πεθερά μου.
Τζιακομίνα, δώσε μου το δαχτυλίδι.
Ορίστε, Κατερίνα. Στο όνομα του Θεού, σε παντρεύομαι.
Τώρα ξεκουραστείτε.
Εχετε ανάγκη να ξεκουραστείτε παρά να σηκωθείτε.
Μα δεν θα έρθει; Αυτοί οι καλλιτέχνες!
Με συγχωρείτε.
Συγχωρείστε με, αδελφοί. Χίλια συγγνώμη.
Παιδιά, δουλειά, γρήγορα!
Με φόρα, παιδιά. Πάμε!
- Μείνε λίγο ακόμα. - Πρέπει να φύγω, ξημέρωσε.
- Μείνε, Λορέντζο. - Κι εγώ θα το ήθελα.
Αντίο, Λορέντζο. Τα λέμε αύριο.
Αδέλφια, ξυπνήστε!
- Μα τι έγινε; - Η αδελφή μας, η Ελισαμπέτα,
ήταν με εκείνο τον Σικελό. Τον είδα με τα μάτια μου
να βγαίνει από το δωμάτιό της, ξεντυμένος.
Ασε με να τον σκοτώσω!
- Ηρέμησε, τι κάνεις; - Πρέπει να τον σκοτώσω!
Μα τι θες να κάνεις; Εχεις τρελαθεί;
Θα ηρεμήσεις ή όχι;
- Φτάνει! Είσαι σίγουρος; - Οσο και για το φως που βλέπω.
Θα κάνουμε ότι δεν ξέρουμε τίποτα.
Ο, τι κι αν κάνουμε σήμερα, θα εκτεθούμε.
και όλοι θα ξέρουν ότι το κάναμε εμείς.
Θα περιμένουμε και θα βρούμε την κατάλληλη στιγμή
χωρίς να το ξέρει κανείς και θα σώσουμε το όνομά μας.
Καλημέρα.
- Τι κάνεις, Λορέντζο; - Φτάνει η δουλειά, φίλε.
- Πάμε να πάρουμε καθαρό αέρα. - Πάμε μια βόλτα.
- Πάμε. - Είναι καλό παιδί.
Αδελφή, σήμερα γιορτάζουμε, πάμε για γλέντι.
Ελα να κατουρήσεις κι εσύ, δεν πληρώνουμε.
- Κάντε χώρο για το παληκάρι. - Ορίστε.
Πίστευες πως δεν είμαστε άντρες εμείς;
- Κακώς σκέφτηκες. - Μα τι λες;
Είμαστε άντρες, δεν το βλέπεις;
Δείτε πως τρέχει ο Λορέντζο.
Μην τρέχεις, περίμενε.
Θα σε πιάσουμε, Λορέντζο.
Θα τα καταφέρεις, Λορέντζο;
Ας καθήσουμε λίγο να ξεκουραστούμε.
Αυτό είναι το πιο δροσερό σημείο σε όλη την περιοχή.
Κάθησε, Λορέντζο. Σήμερα δεν υπάρχουν υπηρέτες και κύριοι.
Ελα, πλύνε τα μάτια σου.
Φρεσκάρισε το πρόσωπό σου.
- Ελα. - Ελα, μα τι κάνεις;
Ελα από εδώ.
Μα τι κάνεις; Πήδα από εδώ.
- Πήδα; - Γιατί;
Ελα, Λορέντζο, πήδηξε από εδώ.
Καλημέρα.
Αδέλφια, συγγνώμη για την διακοπή.
- Τι κάνεις εσύ εδώ; - Ο Λορέντζο γύρισε;
Σου το είπαμε πριν τρεις μέρες, τον κάλεσαν από το Παλέρμο.
Κι αν ξαναρωτήσεις θα πάρεις την απάντηση που σου πρέπει.
Γύρνα στο σπίτι...
και βγες όπως πάντα, όταν σου δώσουμε την άδεια.
Πήγαινε, κι αν ξαναρωτήσεις... κακομοίρα μου.
Συνεχώς με φωνάζεις και πικραίνεσαι με την απουσία μου.
και για τα πικρά σου δάκρυα με κατηγορείς.
Μάθε όμως πως δεν μπορώ πια να επιστρέψω
γιατί την τελευταία μέρα που με είδες
τα αδέλφια σου με δολοφόνησαν.
Με δολοφόνησαν και με πέταξαν εκεί κάτω.
Γιαυτό μην με περιμένεις και μην με φωνάξεις ξανά.
Αδέλφια, πάει πολύς καιρός που είμαι κλεισμένη στο σπίτι.
Μου δίνετε την άδεια να πάω μια βόλτα με την υπηρέτριά μας;
Πήγαινε να διασκεδάσεις.
Πήγαινε αλλά μην αργήσεις. Να είσαι χαρούμενη.
Το μόνο που ήθελες ήταν να φύγουμε μακρυά, μα δεν μπορώ.
Ο βασιλικός αυτός είναι ο πιο ωραίος.
Τον ποτίζουμε με ροδόνερο και άνθη πορτοκαλιάς.
Πάμε τώρα, σύντροφε Πιέτρο, έχουμε μακρύ ταξίδι.
Πόσο δρόμο έχουμε διανύσει μαζί, Πιέτρο!
Πάνω κάτω στις αγορές για να βγάλουμε ένα κομμάτι ψωμί.
Νομίζω πως φτάνουμε στο σπίτι σου,
τουλάχιστον από την περιγραφή που μου έκανες.
Ναι, επιτέλους μπορώ να σας ανταποδώσω τη φιλοξενία.
Ευχαριστώ, σύντροφε Πιέτρο.
Ομως το σπίτι δεν είναι ωραίο σαν το δικό σας,
έχω μόνο έαν δωμάτιο για μένα, την Τζεμάτα και τον γάιδαρο.
Για αντάλλαγμα όμως έχεις όμορφη γυναίκα.
Ευχαριστώ. Ναι, έχω γυναίκα όμορφη και νέα, αλλά...
- Θα τα κανονίσουμε, Πιέτρο. - Ναι, αποφασίσαμε...
να κοιμηθεί εκείνη στην Τζίτα Καλαμπρέζε, μια γειτόνισσα,
η οποία θα την φιλοξενήσει με μεγάλη χαρά
κι εσείς θα κοιμηθείτε στο κρεββάτι μαζί μου.
Πιέτρο, άντρα μου!
Τι συμβαίνει;
Μια συμφορά, Πιέτρο μου. Τώρα τι θα κάνουμε;
Η Τζίτα παντρεύτηκε και τώρα κάνουν το γλέντι σπίτι της.
Σήμερα βρήκε η άτιμη να παντρευτεί!
Τώρα πως θα φιλοξενήσουμε τον παππά;
Δεν μπορώ να κοιμηθώ στην Τζίτα με τον ηλίθιο που παντρεύτηκε.
Ντον Τζιάνι, η σύζυγός μου η Τζεμάτα.
- Χαίρω πολύ. - Δοξασμένο το όνομα του Κυρίου.
Μην στενοχωριέστε για μένα, όλα θα πάνε καλά.
Μάλιστα, όταν έχω διάθεση, με ένα γήτεμα μεταμορφώνω
αυτή τη φοράδα σε κοπέλα και κοιμάμαι μαζί της.
Κι όταν δεν έχω όρεξη την ξανακάνω φοράδα και γυρίζω στη δουλειά.
Πάντως, δεν την αποχωρίζομαι ποτέ. Ποτέ!
- Πιέτρο; - Τι θέλεις;
- Αυτό που είπε ο παππάς... - Και λοιπόν;
Γιατί δεν σε μαθαίνει αυτό το γήτεμα;
Θα με κάνεις φοράδα και θα κάνεις τις μεταφορές
και με γαιδούρι και με φοράδα.
Ετσι θα μεταμορφωνόμουν από το γήτεμα!
Θα ήμουν μια υπάκοη φοράδα και θα κερδίζαμε τα διπλά.
Κι όταν γυρνάμε σπίτι θα με κάνεις ξανά γυναίκα όπως είμαι.
Πιέτρο, τι λες;
- Τι λες; - Ναι.
Ντον Τζιάνι!
Γιατί δεν μας μαθαίνεις το γήτεμα για να κάνω...
αυτή τη γυναίκα φοράδα και μετά πάλι γυναίκα;
- Ντον Τζιάνι! - Μα όχι!
Σας παρακαλώ, στο όνομα του Θεού.
Βλέπετε πόσο φτωχοί είμαστε. Κάντε μας αυτό το καλό.
- Είστε καλός φίλος. - Πόσο θα σας στοιχήσει;
- Μα εσύ το πιστεύεις; - Ναι, το πιστεύω.
Καλά, αν θέλετε θα σας δείξω πως γίνεται αύριο το πρωί,
μόλις σηκωθούμε. Μα το πιο δύσκολο, όπως θα δείτε,
είναι να κολλήσεις την ουρά.
Να θυμάστε ότι δεν υπάρχει άνθρωπος στον κόσμο
που να του έκανα αυτό που κάνω για σας.
Το κάνω για σας αλλά αν θελήσετε να πετύχει το θαύμα
πρέπει να κάνετε όλα όσα σας πω.
Εσύ, σύντροφε Πιέτρο, δες καλά τι θα κάνω,
και να έχεις στο νου αυτά που θα σου πω.
Πάνω από όλα όμως, αν δεν θέλεις να τα καταστρέψεις όλα
για όσα θα δεις και θα ακούσεις δεν πρέπει να πεις κουβέντα.
Θα τηρήσω σιγή ιχθύος.
Τότε ας προσευχηθούμε ώστε η ουρά να κολλήσει καλά.
- Φίλη Τζεμάτα γδύσου. - Εντελώς;
Ναι, εντελώς, όπως σε γέννησε η μάνα σου.
Ελα, Τζεμάτα, γδύσου.
Πέσε στα τέσσερα σαν φοράδα.
Εσύ, κράτα τη λάμπα.
Αυτό είναι ένα ωραίο κεφάλι φοράδας.
Αυτά είναι ωραία μαλλιά φοράδας.
Αυτά είναι ωραία χέρια φοράδας,
αυτά είναι ωραία πλευρά φοράδας.
Αυτό είναι ωραίο στήθος φοράδας. Ωραίο στήθος!
Κι αυτή είναι ωραία ουρά φοράδας!
Εγώ την ουρά δεν τη θέλω. Δεν την θέλω!
Αφού συμφώνησες!
Δεν σου είπα ότι δεν πρέπει να πεις λέξη;
Την ουρά δεν τη θέλω!
Αφού μίλησες καταστράφηκαν όλα, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα.
Τίποτα πια.
Δεν τα καταφέρνω.
Ωραίες ντομάτες!
Μετά!
Αλίμονο σε όποιον πεθάνει με θανάσιμη αμαρτία.
Λένε πως την ώρα του θανάτου όποιος μετανοεί, σώζεται.
Πώς λες να είναι ο τόπος που πηγαίνουμε μετά θάνατον;
Κανείς δεν ξέρει.
Η κόλαση, ο παράδεισος, πώς να είναι; Εσύ τι λες;
Πάλι από την αρχή; Θες να με δεις πεθαμένο;
Ποιος ξέρει; Μπορεί να πεθάνω εγώ πρώτα. Στο χέρι Του είναι.
- Τι θέλεις; - Να δώσουμε μια υπόσχεση;
Ο πρώτος που θα πεθάνει θα πει στον άλλο που θα ζει
...πως είναι μετά θάνατον. - Ναι, σύμφωνοι.
- Το υπόσχεσαι; - Σου το υπόσχομαι.
Κι εγώ σου το υπόσχομαι.
Με έριξες σε βαρύ και θανάσιμο αμάρτημα.
Κι εσύ εμένα.
Αν εγώ είμαι εραστής σου, εσύ είσαι η ερωμένη μου.
Κι αν η ερωμένη αμαρτάνει όταν κάνει έρωτα με τον εραστή
το ίδιο ισχύει και για τον εραστή που πηδάει την ερωμένη.
Παναγία μου, συγχώρεσέ μας.
Φτάνει με τις αμαρτίες. Ελα να το ξανακάνουμε.
- Είσαι άσπρος, σαν πεθαμένος. - Κι εσύ είσαι ηλίθιος.
Καλά, αλλά αν συνεχίσεις έτσι με την ερωμένη σου
θα έχεις άσχημο τέλος. Ακου που σου λέω.
Σκέψου την υγεία σου. Δεν σε ενδιαφέρει!
Και μένα θα μου άρεσε να πηδιέμαι με τη δικιά μου
και μπορώ να το κάνω. Αλλά δεν το κάνω,
γιατί σκέφτομαι την σωτηρία της ψυχής μου.
Μετά θάνατον πρέπει να παρουσια- στούμε αναμάρτητοι στον Θεό.
Φίλη μου, τα έλεγα συνέχεια στον καημένο τον Τινκότσιο.
Μία, δύο, τρεις, όχι παραπάνω. Αλλά εκείνος τίποτα!
Ξεροκέφαλος, δεν άκουγε.
Μία φορά, δύο...
έφτανε 9 φορές την ημέρα. Και τώρα είναι νεκρός.
Ηταν τόσο όμορφος, τόσο γλυκός!
- Μεούτσιο; - Ποιος είναι;
Είχα υποσχεθεί να σου φέρω νέα από τον άλλο κόσμο.
Καλωσήρθες, αδελφέ μου. Σώθηκες ή χάθηκες;
Μόνο τα χαμένα δεν βρίσκονται. Αν είχα χαθεί, θα ήμουν εδώ τώρα;
Δεν ήθελα να πω αυτό.
Ρωτάω αν είσαι από τις χαμένες ψυχές που καίγονται στην κόλαση.
Μέχρι στιγμής όχι, αλλά για τα μεγάλα αμαρτήματά μου
υποβάλλομαι σε μια μεγάλη τιμωρία και υποφέρω πολύ.
Μα όλες οι τιμωρίες δεν είναι ίδιες;
Οχι, άλλοι καίγονται στη φωτιά, άλλοι σε βραστό νερό,
άλλοι σε πάγο κι άλλοι σε σκατά.
Πες μου, μπορώ να κάνω κάτι χρήσιμο για εκείνη τη γη;
Βέβαια! Να πηγαίνεις στη λειτουργία, να λες προσευχές
και να κάνεις αγαθοεργίες γιατί αυτά βοηθάνε πολύ εκεί.
Μην σε απασχολεί, θα τα κάνω.
Πρέπει να πηγαίνω, σε λίγο ξημερώνει.
Αντίο, να είσαι καλά.
Στάσου, να σε ρωτήσω κάτι.
Για την ερωμένη σου, τι τιμωρία σου επέβαλαν;
Τι να σου πω; Οταν έφτασα εκεί, συνάντησα έναν
που ήξερε όλες μου τις αμαρτίες. Εγώ πίστευα πως αυτή...
ήταν η μεγαλύτερη αμαρτία μου κι έτσι έτρεμα από το φόβο μου.
Και με ρώτησε γιατί φοβάμαι τόσο κι εγώ απάντησα...
πως έχω κάνει μεγάλη αμαρτία με την ερωμένη μου.
Και είναι μεγάλη γιαυτό βρίσκομαι εδώ.
Τότε γέλασε και είπε μαλάκα, η ερωμένη δεν μας νοιάζει.
Χάρηκα που σε είδα, αλλά πρέπει να φύγω. Να προσέχεις.
Ερωμένη!
Δεν είναι αμαρτία, ερωμένη!
Δεν είναι αμαρτία!
Νατο κρασί!
Τώρα θα μεθύσουμε όλοι!
Στην υγειά σας!
Εις υγείαν, δάσκαλε.
Στην υγειά του, που έκανε μεγάλο έργο για την πόλη μας.
Εις υγείαν, ευχαριστώ.
Αυτό το κρασί είναι γλυκό και καλό στην ψυχή του Αγίου.
Αυτό το κρασί είναι καλό και μακάριος όποιος το κατουρήσει.
Γιατί να πραγματοποιείς ένα έργο όταν είναι τόσο ωραίο...
~ N3krA ~ ~ 100% CANiNDiAN VaGaNzA ~
KiNGS OF DE .x264 RLS ~ N3krA - Neutron - Storm1672 ~ THE EDiT AND SYNCH OF PERFECT [RiD$]