Λίγο ποτό, ποτό, ποτό, ποτό, ποτό
Δε μας ακούς
Τεμπέλη αγροίκε
Θέλουμε μπύρα Θέλουμε κρασί
Κέρνα μας κρασί και πιες και πιες ως το πρωί
Κέρνα το κρασί το να πίνεις είναι θεϊκό
Είναι θεϊκό
Κέρνα μας κρασί και πιες και πιες ως το πρωί
Κέρνα το κρασί
Και πιες το να πίνεις είναι θεϊκό
Θέλουμε κρασί να πίνουμε ως το πρωί
Θέλουμε κρασί Θέλουμε κρασί
Να πιούμε, να πιούμε ως το πρωί
Θέλουμε κρασί
Καλημέρα, φίλοι μου
Καλημέρα
Μια καρέκλα, ένα ποτήρι κρασί και μια πίπα
Με συγχωρείς, Αφέντη αν δε σε πειράζει
Θα κάτσω να πιω και να καπνίσω όπως κι εσύ
Στο σωστό, σωστό - Πόσο αληθινό
Κάντε χώρο για δυό Έλα, κάντε χώρο για δυό
Νύχτα μέρα ύπνος κακός
Στο διάβολο εσύ κι ο Μότσαρτ
Αμέσως, κύριε
Τι σε κάνει τόσο ξεχωριστό
Στ' αλήθεια ποτέ δε θα σε ξέραμε
Τώρα τί στην ευχή το αναφέρετε
Παγωμένη γη, όλοι νεκροί ή στα τελευταία τους
Θαμένοι βαθιά στο χιόνι
Κι έξω κείτονταν αυτός
Το θέαμα ενός κοιμησμένου μεθύστακα
Είν' αλήθεια
Να τον βλέπεις εκεί σα λαχτάρα που σου παίρνει το μυαλό
Για πιοτό
Ναι, πιοτό
Κι ύστερα να κάνεις το ίδιο
Να κείτεσαι εκεί στο χαντάκι
- Και για μαξιλάρι - Το πεζοδρόμιο
- Και για στέγη - Τον ουρανό
- Και για σκέπασμα - Τη βροχή
Εφιάλτες έχεις, Χόφμαν
Δικό σου, λοιπόν, το πρώτο τραγούδι
Μη μας κάνεις να το ξαναζητήσουμε
Άς το στη χορωδία
Ναι, ας το σε μας
Σωστά
Διαλέξτε κάτι χαρούμενο
Πέστε το τραγούδι του αρουραίου
Όχι, το βαρεθήκαμε αυτό
Ξέρω
Θα πούμε τότε αυτό για τον Κλάιντσαχ
Ω, ναί, εμπρός Το τραγούδι για τον Κλάιντσαχ
Σωστά
Στον Κλάιντσαχ
Εδώ και πολλά χρόνια ο δούκας του ξακουστού Άιζεναχ
Ο δούκας του Άιζεναχ
Πήρε ένα μικροσκοπικό γελωτοποιό με το όνομα Κλάιτσαχ
Που τον λέγαν Κλάιντσαχ
Φόραγε μια σκούφια μεγάλη και μαύρη
Και το κεφάλι του το κεφάλι του πήγαινε κρικ-κρακ
Κρικ-κρακ
Έτσι λοιπόν Έτσι ήταν ο Κλάιντσαχ
- Κρικ-κρακ - Κρικ-κρακ
Έτσι λοιπόν Έτσι λοιπόν
ήταν ο Κλάιντσαχ
Και είχε μια κοιλιά χοντρή σα θημωνιά
Χοντρή σα θημωνιά
Τα πόδια του ήταν σαν τσάκνα που ξεπρόβαλλαν από τσουβάλι
Σαν τσάκνα από τσουβάλι
Χοροπηδούσε σα γρύλλος
Τα γόνατα του χτυπούσαν το ένα το άλλο
και πήγαινε κλικ-κλακ
Κλικ-κλακ
Έτσι λοιπόν Έτσι ήταν ο Κλάιντσαχ
Κλικ-κλακ Κλικ-κλακ
Έτσι λοιπόν Έτσι λοιπόν
Ήταν ο Κλάιντσαχ
Με τί λέξεις Με τί λέξεις να περιγράψεις αυτά τα χαρακτηριστικά
Με τί λέξεις, με τί λέξεις να περιγράψεις αυτά τα χαρακτηριστικά
Αυτά τα χαρακτηριστικά
Δίχως σύγκριση
Νάτην
Ωραία
Ωραία σαν το σκάσιμο της μέρας
Όταν η αγάπη μ' έκανε να τολμήσω το σπίτι της νειότης μου ν' αφήσω
Κι όρκο καρδιακό να δώσω
Πως θα πετάξω μακριά σ' ένα κόσμο που θα μοιραζόμασταν
Ω, τα μαλλιά της Τα μαλλιά της με τις μπούκλες τυλιγμένες
Να ζεσταίνουν το χιόνι απο το λαμπερό της στήθος
Τα μάτια της, τα μάτια της απύθμενες γαλάζιες λίμνες
ν' απλώνονται όπου πατούσε
Μια τόσο αληθινή αντανάκλαση
Και σαν την επίσημη άμαξα μας
Τριγυρισμένη από έρωτες
Αθόρυβα να τρέχει
Η φωνή της όλο θρίαμβο
Καθώς οι θνητοί κρατούσαν την ανάσα τους
Τραγουδισμένο με τέχνη ουράνια
Καθώς οι θνητοί κρατούσαν την ανάσα τους
Τραγούδησε με τέχνη ουράνια
Ώσπου η ηχώ της με το θάνατο ενώθηκε
Αντηχώντας
μέσα από
Την καρδιά μου
Ω, Στέλλα
Τρεις γυναίκες που γίναν μία
Τρεις ψυχές
Ενωμένες σε μία
Σωστή καλλιτέχνις
Τρυφερή κυρά
και της Αυλής
Η αγαπητικιά μου
Όχι, όχι, πες καλύτερα οι τρεις μου
μαγικές οπτασίες άξιες ν' αντικρύσει κανείς
Ζήτησαν ένα κομμάτι από τη ζωή μου
Θες ν' ακούσεις τους 3 μύθους της τρέλας του έρωτα
Ναι, ναι, ναι
Τί εννοείς, λοιπόν Τρεις μαγικές οπτασίες
Η πίπα σου
Και μέχρι να την ανάψεις ξανά
Θα ξέρεις το γιατί όταν όλα θα έχουν ειπωθεί
Ακόμα κι εσύ, που μες στο μύθο του πόνου της καρδιάς μου
Έδωσες ίσια κρίση και δεν έχασες το μυαλό σου
Καλοί μου κύριοι η αυλαία πρόκειται να σηκωθεί
Ας σηκωθεί, λοιπόν
- Γι' αυτό δε δίνουμε δεκάρα - Όχι, δε δίνουμε δεκάρα
Δίκιο έχεις
Τώρα είμαστε στη δόξα μας
Καθώς πίνουμε ακούστε μια ιστορία
Κοιτάζουμε του καπνού μας τα σύννεφα
Κι όνειρα βλέπουμε στη λαμπρή αχλύ
Κοιτάμε τα σύννεφα του καπνού μας
Κι όνειρα βλέπουμε
Στην αχλύ που πυκνώνει
Αρχίζω, τότε
Άρχισε, λοιπόν
Να η ιστορία της πρώτης
Ολυμπία τη λέγαν
Έλα, κοιμήσου ήρεμα
Αχά
Συγκρατημένη, και γλυκιά κι έξυπνη
Απ' αυτήν θα προσπαθήσω να συνοψίσω μεμιάς
Το τί έχασα όταν ο τραπεζίτης μου χρεωκόπησε
Ναι, αλλά με τον Κοπέλιους
Τ' ορκίζομαι πως ξενυχτάει να βρει τρόπους να μ' εκβιάσει
Κάνοντας μου αγωγή για πνευματικά δικαιώματα
Δε βρίσκω τις λέξεις
Μα, χαίρομαι που δεν είν' εδώ
Α, περάστε μέσα
κύριε, καλημέρα
Νωρίς μας επισκέπτεστε, κύριε
Πείτε μου κύριε, είστε μαθητής
Καμία σχέση με τη δική σας δεξιότητα κύριε
Είστε πολύ μετριόφρων, θα έπρεπε να πώ
Μη δίνετε σημασία στην τέχνη
Μάθετε μηχανική
Μετά ένα πτυχίο
Μπορεί να βρεθεί στο δρόμο σας
Ελάτε να δείτε την κόρη μου, κύριε Είναι σαν αγγελούδι
Ναί, η επιστήμη έχει πάντα δίκιο ακούτε;
Η Ολυμπία είναι πολύ, πολύ καλή
Πρώτα η επιστήμη του, μετά η κόρη του
Ποιά μπορεί να είναι η σύνδεση
Κονσινίλ, έλατε έδω, κύριε
Ανάψτε όλα τα φώτα
Και η σα-σα-σα-σαμπάνια;
Άς' το σε 'μένα
Μείνε έδω, αγόρι μου
Επιστρέφω αμέσως
Ας είναι Αποχαιρετώ το πεπρωμένο
Δεν θα μελετήσω τίποτα παρά επιστήμη
Ας έρθει η γνώση με οποιαδίποτε μορφή
Πρέπει να μού αξίζει
Αυτή που ποθώ
Μέσα μου νοιώθω πως υπάρχει μέτρο
αυτού που κάνει τους ανθρώπους σοφούς
Είναι εκεί
Άν τολμούσα
Είναι εκεί
Ω, πώς να τολμούσα
Ω, τόση ομορφιά
Τόση θεϊκή ομορφιά
Αχ, θα μπορούσαμε, άραγε, εμείς οι δύο
να είμαστε μαζί
Να μοιραζόμασταν το ίδιο παρελθόν
Κάθε χαρά
Κάθε λύπη
Κάθε στεναχόρια
Ναι, κάθε στεναχώρια μέχρι την τελευταία
Τότε ας συνεχίσω Ω, ας συνεχίσω να ονειρεύομαι
Ν' αντανακλώ μέσα σου το θρήνο
Και τα νέφη της δόξας που τρέχουν
Ας διακηρύξουν πως ο έρωτας γεννιέται
Και τα νέφη της δόξας που τρέχουν
Ας διακηρύξουν πως ο έρωτας γεννιέται
'Γω είμαι, ο Κοπέλιους
Κοίτα έξω Πολύ προσεκτίκα
Ένας άνδρας
Ποιός να είναι;
Τι κοιτάει με επιμονή;
Την Ολυμπία μας, ε;
Γιατί όχι
Την ολυμπία τους, ε;
Νεαρέ Αγαπητέ μου κύριε
Δεν ακούει τίποτε
Αγαπητέ μου
Ναι, τί;
Ω, με λένε Κοπέλιους, κύριε
Σαν φίλος του σενιόρ Σπαλατσάνι, παρίσταμαι
Βλέπεις όλα αυτά τα βαρόμετρα;
Και τα υδρόμετρα, και τα θερμόμετρα;
Πολύ φθηνά, αλλά θέλω μετρητά και θα συμφωνήσεις ότι ήταν καλή αγορά
Αυτά τα γυαλιά σε μια στιγμή τα κάνουν όλα μαύρα σαν την πίσσα
ή λευκά σαν ασβέστη
Λευκά σαν ασβέστη
Σκοτεινά σαν τη νύχτα, σκοτεινά σαν τη νύχτα
Λαμπρά σαν αστραπή
Έχω μάτια, κανονικά
Και μάτια αστραποβόλα
Έχω μάτια που ο κόσμος παινεύει γιατί αξιολογούν κρυμένες καρδιές
Και κάποτε συμβαίνει
Να μπορούν να δωρίσουν μια καρδιά
Σ' αυτούς που δεν έχουν καθόλου
Έχω μάτια, μάτια αληθινά, ζωντανά
Και μάτια αστραποβόλα
Έχω μάτια
Μάτια αξιαγάπητα
Βλέπεις
Θα δοκίμαζες την καρδιά μιας γυναίκας
Καλής ή απάνθρωπης
Θά 'θελες να έχεις την ικανότητα
Να τη βλέπεις άσπρη ενώ είναι μαύρη
Κοίτα και θα δεις όσα να δεις θέλεις
Δοκιμάστε όλοι τα μάτια μου Έχω μάτια ζωντανά κι αστραποβόλα
Έχω μάτια που την καρδιά καταλαβαίνουν
Δοκιμάστε τα μάτια μου
Είναι αλήθεια
Να, δοκίμασε
Ορίστε, λοιπόν
Να τρία δουκάτα
Παναγιά μου
Δύναμη ουράνια
Ω, τα κάλλη που τόσο τονίζουν τη λάμψη της
Τρία δουκάτα
Αγάπη μου, γίνεται να είναι αλήθεια
Για τρία δουκάτα
Ω, μα γιατί ν' αρπάξεις
Αυτή τη θεϊκή οπτασία χαράς κι αγάπης
Ω, εσύ
Αγαπητέ καθηγητά
Τί λοιπόν όλα ήταν συμφωνημένα
- Όχι γραπτά - Παρόλα αυτά
Χωρίς αστεία
Θα κάνεις μια περιουσία
Κι η μισή θά 'ναι δική μου
Πρέπει να συνεχίσω να διαμαρτύρομαι
Η Ολυμπία είναι δική μου - Ω, όχι, έχει τα μάτια μου
Λιγότερο δυνατά Λιγότερο δυνατά
Τα μάτια της
Ναι, δίκιο έχει Αφού πώς λειτουργούν δεν ξέρω
Μα θα το διορθώσω
Ναι
Θα ήθελες άλλα 500 δουκάτα
Να μου υπογράψεις πως παραιτείσαι
Τα μάτια της κι όλη τη φτιαξιά της
Και θα σου δώσω την επιταγή
Στο σπίτι του Ηλία
Ηλία
Υπέροχη φήμη
Όποιο κι αν είναι το παζάρι
Εντάξει
Σύμφωνοι
Έλα, εμπρός
Αλήθεια φίλε μου
Καλύτερα να πληρώσει αυτός
Κι άσε με να σου προτείνω
Παντρέψου την Ολυμπία τώρα
Εκείνος ο νεαρός, το ορκίζομαι
Πολύ σύντομα θα κάνει τη ερώτηση
Αλήθεια, φίλε μου
Αυτό είναι επιστήμη, φίλε μου
Κύριε
Είναι εντελώς παράφρων
Ω, κύριε, οι κ-καλεσμένοι π-περιμένουν να τους παρουσιάσουν
Κανείς εκτός από τον οικοδεσπότη μας Το διακηρύσσω
Κανείς, το διακηρύσσω
Δε μας διασκεδάζει με τόσο ταλέντο
Με τόσο ταλέντο
Πλούτος και καλό γούστο συνδυάζονται να μας καλωσορίσουν
Συνδυάζονται να μας καλωσορίσουν
Απλή τελειότητα
Απλή τελειότητα όλως διόλου
Και τώρα κύριε Σπαλαντζάνι
Αφήστε την κόρη σας να μας γνωρίσει
Και λένε καμιά πιο κομψή
Το λένε Το λένε
Και καμιά πιο αψεγάδιαστη στις χάρες της
- Δε θα μας επιτραπεί - Δε θα μας επιτραπεί να φάμε
Πριν τη δούμε κατά πρόσωπο και μας δείξει το ρυθμό της
Κανείς εκτός από τον οικοδεσπότη μας, το λέω
Κανείς, σας λέω
Δε διασκεδάζει με τόσο ταλέντο
Με τόσο ταλέντο
Πλούτος και καλό γούστο ενώνονται να μας καλωσορίσουν
Ενώνονται να μας καλωσορίσουν
Απλή τελειότητα
Απλή τελειότητα πέρα για πέρα
Δε χρειάζεται να περιμένετε, φίλοι μου ούτε μια στιγμή παραπάνω
Επί τέλους θα δούμε από κοντά του θησαυρού του το καμάρι
Που αγαπάει πέρα από κάθε μέτρο
Κάντε ησυχία
Νάτην, έρχεται
Και τώρα, κυρίες και κύριοι
Πραγματοποιώ την επιθυμία σας
Η θυγατέρα μου Ολυμπία
Μαγευτική
Υπέροχα μάτια
Τέλεια κορμοστασιά
Θαυμάσια όψη
Τίποτε δε μπορείς να προσθέσεις
Υπέροχα μάτια
Τέλεια κορμοστασιά
Θαυμάσια όψη
Είναι πραγματικά καλή
Όσοι τη βλέπουν τη λατρεύουν
Και τα ουράνια υποκλίνονται μπροστά της
Μεγάλη επιτυχία, καλή μου
Πραγματικά καλή
Υπέροχα μάτια
Τέλεια κορμοστασιά
Θαυμάσια όψη
Τίποτε δε μπορείς να προσθέσεις
Πραγματικά Πραγματικά είναι καλή
Είναι καλή
Πραγματικά Πραγματικά είναι καλή
- Είναι καλή - Είναι καλή
Είναι καλή
Καλή
Και τώρα, κυρίες και κύριοι
Κολακευμένη απ' όλα όσα λέτε
Και πρόθυμη να κερδίσει αμέσως τις καλές κριτικές σας
Το παιδί μου, πρόθυμο να συνταχθεί με τα παραμικρά καπρίτισια σας
Αν το επιθυμείτε
Θα σας επιδείξει την τεχνική της
Τραγουδώντας για όλους σας ένα τραγούδι
Και θα συνοδέψω τη φωνή της Πρίμα σοπράνο
παίζοντας κιθάρα ή πιάνο
Ή άρπα
Διαλέξτε, λοιπόν
Άρπα, κύριε
Πολύ καλά
Κοχενίλλε, κάνε γρήγορα και φέρε μας την άρπα
Ναι, την άρπα Η κόρη μου τραγουδάει
Για ν' ακουστεί η φωνή της
Τι χαρά
Πόσα βρίσκει να πει η αγάπη
Ελάτε, λοιπόν Τη θλίψη διώξτε κι ας είστε χαρούμενοι
Ναι, ναι
Ν-ν-να
Φίλοι μου, δίχως καθυστέρηση
Δ-Δί-χ-χ-χ-χως καθυστέρηση
Δίχως καθυστέρηση
Τα πουλιά φτερουγίζουν στους δασωμένους δρόμους
Φέγγει το άστρο της αυγής
Κι οι καρδιές των κοριτσιών δονούνται
Από έρωτα
Γιατί όλες αγαπούν
Αυτό είναι το τραγούδι για να τραγουδούν
Αυτό το τραγούδι μου για τον έρωτα
Το τραγούδι μου για τον έρωτα
- Αυτό να τραγουδούν - Αυτό τραγουδάει πάντα
- Το τραγούδι μου για τον έρωτα - Το τραγούδι της
Το τραγούδι της για τον έρωτα - Το τραγούδι μου για τον έρωτα
- Το τραγούδι της - Το τραγούδι της
- Για τον έρωτα
Νέες χαρές ο έρωτας ανακαλύπτει
Χαρωπός κορυδαλλός ή περιστέρι που στενάζει
Οι ραγισμένες καρδιές γιατρεύονται γρήγορα
Με την αγάπη
Γιατί όλες τους αγαπούν
Αυτό είναι το τραγούδι των ερωτευμένων
Το τραγούδι μου για τον έρωτα
- Το τραγούδι ενός ερωτευμένου - Αυτό που πάντα τραγουδά
- Το τραγούδι μου για τον έρωτα - Το τραγούδι της
Το τραγούδι της για τον έρωτα - Το τραγούδι μου για τον έρωτα
- Το τραγούδι της - Το τραγούδι της
- Για τον έρωτα
Την αξίζει τη φήμη της
Ω, τί γυρίσματα
Τί γυρίσματα
Και τώρα βρείτε όλοι τη θέση σας
Γιατί σερβίρεται το δείπνο
Δείπνο επί τέλους Δείπνο επί τέλους
Είναι μεγαλειώδες
Εκτός κι αν περίμενες χορό πριν
Όχι, όχι, πρέπει να σεβαστούμε το δείπνο
Κι έπειτα να παίξει η ορχήστρα
Να παίξει η ορχήστρα
Ακριβώς όπως το σχεδίαζα
Θα μου επιτρέψετε
Αφού ξεκουραστεί θα χορέψει μαζί σας
Ναι, ναι
Ορίστε Θα υπακούσει
Θα σας πείραζε αν συνιστούσα
Να της κάνετε παρέα όσο θα λείπουμε
Είναι τιμή μου
Τώρα θα δούμε τί θα βρει να πει
Δεν τρώει σήμερα
Όχι
Βρίσκει το φαγητό χονδροειδές
Τί είν'αυτό
αυτό
Καθαρό ψέμα
Ναι, αγόρι μου
Καθαρό ψέμα
Το δ-δ-δ-δείπνο σερβίρεται
Επί τέλους το δείπνο σερβίρεται
Σερβίρεται
Κανείς εκτός από τον οικοδεσπότη μας, σας το λέω
Κανείς, σας λέω
δε μας διασκεδάζει με τόσο ταλέντο
Με τόσο ταλέντο
Κανείς εκτός από τον οικοδεσπότη μας, σας το λέω
Κανείς, σας το λέω
δε μας διασκεδάζει με τόσο ταλέντο
Επί τέλους φύγαν όλοι
Κι εσύ είσαι δίπλα μου
Τελείως, τελείως μόνοι
Ω, να ελπίσω πως θα μ' ακούσεις
Ολυμπία Ω, αγάπη μου
Άσε με να σε κοιτάξω λίγο
Κι από τις χάρες σου θαμπωμένος
να χαρώ το χαμογέλιο σου
Ναι
Στεναγμό άκουσα να ξεφεύγει από τα χείλη σου τρυφερό
Ή όνειρο ήταν μοναχά που γέννησε ο πυρετός μου
Όχι
Γλυκός στεναγμός αγάπης υπόσχεση
Τωρα είσαι δική μου
Οι καρδιές μας ενώθηκαν για πάντα
Τη νοιώθεις, αγάπη μου
τη χαρά που ξεπηδάει
απ' τη σιωπηλή απάντηση μιας καρδιάς
Δυο ψυχές
Να γίνονται μία
Με μια σπίθα φτερουγίζουν
Ώσπου φτάνουν στα ουράνια
Και είθε
Ω, είθε τα όνειρα μου
Μέσα σου να καθρεφτίσουν το θρήνο
Είθε τα σύννεφα της δόξας που τρέχουν
Να διακηρύξουν την αγάπη που γεννιέται
Είθε τα σύννεφα της δόξας που τρέχουν
Να διακηρύξουν την αγάπη που γεννιέται
Ω, καρδιά μου, μείνε
Γιατί πρέπει να μ' αφήσεις
Πες μου Γιατί να φύγεις
Μαζί σου θά 'ρθω τότε
Αχ, Παναγιά μου μην ανησυχείς τόσο
Άντε τώρα, φάε καλά
Ω, Νικόλαε, η αγάπη μας είναι αμοιβαία
Αγάπη μου
αγάπη θεϊκή
Ω, πράγματι
Αν ήξερες τί ειπώθηκε εναντίον της
Τι μπορεί να ειπωθεί
Τι - Ότι είναι νεκρή
- Χριστέ μου - Ή ότι δεν έζησε ποτέ
Ω, Νικόλαε, η αγάπη μας είναι αμοιβαία
Αγάπη μου
Αγάπη θεϊκή
Τον απατεώνα Το κάθαρμα
Καταστροφή
Ο Ηλίας δε μπορεί να εκπληρώσει την υπόσχεση του
Όλα εν καιρώ λοιπόν
Θα βρω τον τρόπο να πάρω εκδίκηση
Με γύμνωσαν
Εμένα
Κάποιος θα το πληρώσει
Ας αρχίσει ο χορός
Την εισαγωγή
Επαναλαμβάνουν
Πώς το βαλς κάνει τις καρδιές μας να χτυπούν
Άσε τον καβαλιέρο να σε οδηγήσει
Και πήγαινε
Ναι
Τώρα χορεύει
Τι μαγευτική
Δε χωρίζεται η τέχνη από τη χάρη
Χαμογελά, χαμογελά
Πόσο σαγηνευτικά
Ελαφρή σαν αεράκι
Πότε εδώ, πότε εκεί
Τώρα χορεύει
Τι μαγευτική
Δε χωρίζεται η τέχνη από τη χάρη
Χαμογελά, χαμογελά
Πόσο σαγηνευτικά
Ελαφρή σαν αεράκι
Πότε εδώ, πότε εκεί
Ολυμπία, μη
Ας τη συγρατήσει κάποιος
Γιατί να περιμένουν να φύγουμε
Τώρα έχει πρόβλημα Τί θα ήταν πιο απλό
Τί στο διάβολο
Φεύγουν
Τώρα πήγαινε αργά
Αυτό είναι
Αρκετά, αρκετά καλή μου θυγατέρα
Αρκετά για σήμερα
Φτάνει, φτάνει καλή μου θυγατέρα
Πήγαινε να τη συνοδεύσεις πίσω εκεί που ξέρεις
Λ-λ-λοιπόν
Λ-λοιπόν
Λοιπόν
Όχι
Τί νομίζεις πως λεν
Όλο κομπλιμέντα
Δε μπορείς να προσθέσεις τίποτε
Είναι καλή
Ναι, είναι καλή
Είναι καλή
- Είναι νεκρός - Όχι
Πέφτοντας μόνο τα γυαλιά του στεναχωρήθηκαν
Συνέρχεται Τί ανακούφιση
Αληθινά τρομαχτικό
Συνέρχεται Τί ανακούφιση
- Αληθινά τρομαχτικό - Αληθινά τρομαχτικό
- Τί - Ο οπτικός-- εκεί
Φιλέσπλαχνοι Θεοί Ολυμπία, πρόσεχε
Ω, ουρανοί Τώρα χτύπησε
Χτύπησε
Ναι, συντρίφτηκε
Σκιάχτρο
Γουρούνι
Ανόητε
Αλεπού
Φανατικέ
Είναι αυτόματο
Χα, χα, χα Παραείναι δραματικό
Η πολυαγαπημένη του είναι αυτόματο
Τί δραματικό Η πολυαγαπημένη του είναι αυτόματο
Η πολυαγαπημένη του είναι αυτόματο
- Απατεώνα - Σατανά
Απατεώνα
Είναι αυτόματη
Φεγγάρι του έρωτα
Ω, τρυφερή σελήνη
Χαμογέλασε στα χάδια μας
Οι ανόητοι απαιτούν από τη μέρα μια χάρη
Ω αξιαγάπητη, τρυφερή σελήνη
Η μνήμη χάνεται τόσο γρήγορα
Δεν ομολογεί καμιά χαρά περασμένη
Τα χρόνια μας είναι σπαρμένα λύπη και ντροπή
Αφού η μνήμη σβήνει τόσο γρήγορα
Η αύρα
- Η αύρα φλογερή - Ζεσταίνει το φιλί που δίνει
Η αύρα φλογερή - ζεσταίνει το φιλί που δίνει
Αφήνει φιλί αποθυμιάς
Ζεσταίνει το φιλί
Η αποθυμιά μας
Ζεσταίνει το φιλί
Η αποθυμιά μας
Φεγγάρι του έρωτα
Ω τρυφερή σελήνη
Χαμογέλασε στα χάδια μας
Οι ανόητοι απαιτούν από τη μέρα μια χάρη
Ω αξιαγάπητη, τρυφερή σελήνη
Αξιαγάπητη, τρυφερή σελήνη
Που χαμογελά στα χάδια μας
Τρυφερή σελήνη - Ω φεγγάρι του έρωτα
Ω τρυφερή σελήνη
Για μένα μιαν αγάπη σαν αυτή Τ' ορκίζομαι δε μπορεί να με φλογίσει
Πιασμένος στη γοητεία της που για την αγάπη της πεθαίνουμε
Μέσα στη μακαριότητα μας ποιά η ανάγκη για στεναγμό
Όχι
Ένα γέλιο στην καρδιά
Έχει ένα τραγούδια να με εμπνέει
Μια αγάπη όλο ανησυχία και φροντίδα Πρόσεχε
Μια αγάπη χαρωπή και λαμπρή Χάρμα
Όταν το πάθος βγάζει φωτιά σιγοκαίει στην καρδιά σου
Ο πυρετός της αποθυμιάς θα φλογίσει τη λαχτάρα
Κι όμως ο έρωτας λεν
Θα σβήσει
Μ' έναν ανιαρό θάνατο
Για δυο λαμπερά μάτια
Αφού αψηφώντας όλες τις έννοιες
Συχαινόμαστε τα δεσμά
Αν είσαι σοφός δε στενάζεις
Μ' έναν ανιαρό θάνατο
Για δυο λαμπερά μάτια
Αφού αψηφώντας όλες τις έννοιες
Συχαινόμαστε τα δεσμά
Αν είσαι σοφός δε στενάζεις
Βλέπω Μια γιορτή
Τι γλυκό, Κυρά μου
Σλέμιλ
Λοιπόν, σε φωνάζω εδώ και τρεις μέρες
- Κι εσύ - Νάνε
- Κοίτα εδώ - Όχι, όχι τώρα
Βλέπεις έχουμε εδώ έναν ποιητή από την ξενητειά σήμερα
Χόφμαν
- Γοητευμένος - Γοητευμένος
Ω, τί λυπημένο πρόσωπο
Βρείτε όλοι μια θέση για να παίξουμε χαρτιά
Μπράβο Ας παίξουμε
Τί αναίδεια
Ελάτε Ελάτε, φίλοι μου
Ελάτε, ελάτε, ελάτε
Μια λέξη
Έχω δυο άλογα έτοιμα σελωμένα
Μα όχι γλυκόλογα
Μόλις αρχίσουν οι ονειροπολήσεις σου τότε, Χόφμαν, φεύγουμε
Και τί ονειροπολήσεις αλήθεια
Λες πως κάποιος μπορεί να βρεί
Σε τόσο κοσμικό μέρος
Μπορείς ν' αγαπήσεις κάποια στον τόπο της
Που ο Σλέμιλ λέει πως μπορεί
Δεν είναι σαν κι εμένα
Να προσέχεις Ο διάβολος είναι πολύ γρήγορος
Μπορεί να προσπαθήσει
Αν την ερωτευτώ
Τότε θ' αξίζω την κόλαση
Έλα - Έλα
Τόσο αναμένος
από επιθυμία
Λαχταριστό διαμάντι που αντανακλά τον ήλιο
Τόσο αναμένος από επιθυμία
Με λάμψη κλέψε την καρδιά της
Όπως οι σκώροι πετούν γύρο από το κερί
Γυναίκα σκαλίζει τη φωτιά σου
Ενώ ο θάνατος αξίζει το θαυμασμό
Μονάχα περιφράζουν την ύπαρξη τους
Όμως αρνείται την ψυχή της
Μονάχα περιφράζουν την ύπαρξη τους
Όμως αυτή αρνείται
την ψυχή της
Αναμένος
Από επιθυμία
Λαχταριστό διαμάντι που αντανακλά τον ήλιο
Αναμένος
Από επιθυμία
Και κλέψε την καρδιά της
Ναι, κλέψε την καρδιά της
Φλογισμένο διαμάντι
Κλέψε τώρα την καρδιά της
φλογισμένο διαμάντι
Τώρα λάμψε
Και κλέψε
την καρδιά της
Ωραίος άγγελος
Τί πρέπει να κάνω για ν' αξίζω τέτοιο έπαθλο
Αυτό Το έδειξες ήδη
Μαγεύεις τις καρδιές των ανδρών
Στην πανουργία είσαι τόσο σοφή
Που μέσα από σένα κατέχω τώρα
Τη σκιά του Σλέμιλ
Ζητώ νέες απολαύσεις
Και ρωτώ θα μου δώσεις
το είδωλο του Χόφμαν σήμερα
Ναι, το είδωλο του
Αμφισβητείς την ισχυρή δύναμη
Αυτών των ματιών
Αυτό το όνειρο του ποιητή που ξεπερνά την επιθυμία
Μα, ναι, πράγματι Ενώ κόντευα
Σε περιγέλασε
Κι εγώ τότε θα κάνω το Χόφμαν να χορέψει
Νάτος
Φεύγεις κι έτσι
Δεν έχω τίποτα να χάσω
Τί, ακόμα κι εσύ
θες να με προσβάλεις
Χωρίς τύψεις κι ευχαριστίες
φύγε, λοιπόν Ναι, φύγε
Και μείνε στη θλίψη σου
Όχι, σ' αγαπώ
Αν και έπρεπε να πεθάνω αύριο
Τρελάθηκες και δεν έχεις αναστολές
Που με τη ζωή σου κάθε στιγμή κάθε ώρα, μπορεί να πληρώσεις
Κι η αγάπη μου θα σε χάσει για πάντα αν μείνεις
Κι ότι ο Σλέμιλ μπορεί να σε ρίξει νεκρό στην αγκαλιά μου
Δε μπορείς ν' αρνηθείς την προσευχή μου
Η ζωή μου σου ανήκει, τ' ορκίζομαι
Αχ, φύγε
Και σύντομα θα είμαι κοντά σου
Χωρίς άλλα αλαφιάσματα
Ω ουρανέ Μια ουράνια χαρά
Φέγγει τριγύρω μου
Σα μουσική των σφαιρών
Η φωνή σου τρύπησε την καρδιά μου
Ζεστή, αχόρταγη φλόγα
Με καίει ολόκληρη
Η ματιά σου με ανάβει
Και γλώσσες πυρός με περικυκλώνουν
Καιν σαν τ' αστέρια του ουρανού
Και νοιώθω με τη φλογισμένη μου αγάπη
Του πάθους σου την ανάσα που παίζει
Στο στόμα και στα μάτια μου
Του πάθους σου την ανάσα
Του πάθους σου που παίζει
Στο στόμα
Και στα μάτια μου
Ω, ουρανοί Μια χαρά θεϊκή
Λάμπει γύρω μου
Η ματιά σου με ανάβει
Και πύρινες γλώσσες
Με περικυκλώνουν
Τα μάτια σου
Το πρόσωπο σου
Η αντανάκλαση σου πλάι μου
Γι' αυτήν είναι που προσεύχομαι
Τί
Η αντανάκλαση μου
Τί εννοείς
Αυτή Όταν σβήνει
Κι όταν καθαρίσει το γυαλί
Δίχως όμοιο
Κατευθείαν στην καρδιά μου
Θα μείνει
- Στην καρδιά σου - Στην καρδιά μου
Εγώ είμαι Εγώ είμαι που γι' αυτό παρακαλώ
Όλα τ' άλλα τα απαρνούμαι
- Σίγουρα - Σίγουρα
Συνετά ή ασύνετα Σου ανήκω στα σίγουρα
Αν και η νύχτα πεθαίνει
Είθε η μέρα ν' αντέξει
Αν και η νύχτα Αν και η νύχτα πεθαίνει
Είθε η μέρα ν' αντέξει
Αν και η νύχτα πεθαίνει
Είθε η μέρα ν' αντέξει
Σλέμιλ
Όπως το σκεφτόμουν
Μαζί
Βλέπετε, φίλοι μου Βλέπετε
Στ' αλήθεια αναρωτιέμαι
Να χαιρετήσουμε ένα νέο ζηλωτή
Μα, κύριε
Μην απαντάτε
Έχει το κλειδί μου
Σ' αγαπώ
Ας τον σκοτώσουμε
Όχι, όχι τώρα
Φαίνεστε πολύ χλωμός, κύριε
Εγώ
Να, δέστε μόνος σας
Χριστέ μου
Τί
Το είδωλο μου
Έχασα το είδωλο μου
Το είδωλο μου - Μάλλον εκείνη ξέρει
Δέστε την αγωνία του
Ω, έλα Ας φύγουμε από δω
Ή μήπως έχασες την ψυχή σου
Όχι
Την αγαπώ
Άσε με να φύγω
Αλλοίμονο
Η ψυχή μου πάλι ξεχειλίζει
Το φλογερό μου πάθος δεν ανέχεται καθυστέρηση
Κατάρα στην αγάπη
Που αγνοεί κάθε ενοχή
Αφού η λογική μου ακόμα
μου λέει όχι
- Αν χαμογελάσει - Ω, φίλε μου
- Ο πόθος πετά ψηλά - Η ψυχή σου ξεχειλίζει
- Όμως η ντροπή μου - Τελείως μάταια
- Θα με ξεσχίσει - Δεν παίρνει αναβολή
Κι αν μισώ
Πάλι όμως λατρεύω
Σαν ο θάνατος να ήταν δικός μου
Από 'κείνη φιλί ζητώ
Αγαπημένε μου φίλε
Εσένα λατρεύω - Η ψυχή μου ξεχειλίζει
- Δεν απαρνιέμαι το ριζικό μου - Το πάθος μου δε σταματά
Καταραμένη αγάπη που αγνοεί τις ενοχές - Αυτό το διαμάντι
Απογειώνει όλες τις καρδιές
- Σαν καίει το πάθος σταματημό δεν έχει - Τί κοστίζει
- Πώς μπορείς να μου αρνιέσαι - ένα φιλί
Εσένα, φίλε μου λατρεύω - Κι αν μισώ, λατρεύω
Το ριζικό μου δεν απαρνιέμαι
Αν πληρωνόταν μ' ένα φιλί
Όλους όσους θαυμάζουν λατρεύω
Όλους όσους θαυμάζουν
λατρεύω
Τους φίλους μου εκλιπαρώ
To bear you μακριά
Μακριά
Ακούτε, φίλοι μου
Παίζει η μουσική
Κυματίζοντας γόνδολες γλυκά
Κι έτσι τελειώνει η βραδιά
Φεγγάρι του ερωτα Ω, τρυφερή σελήνη
Χαμογέλασε στα χάδια μας
Οι ανόητοι ζητούν χάρη από τη μέρα
Ω γλυκιά, τρυφερή σελήνη
Γλυκιά τρυφερή σελήνη
Χαμογέλασε στα χάδια μας
Τρυφερή σελήνη
Ω, φεγγάρι του έρωτα
- Ω, τρυφερή σελήνη - Ω, σελήνη
Όλα μάταια
Νεκρά φύλλα πέφτουν
Τί σκληρά, μα πόσο γλυκά
Σ' ανάμνηση του τελευταίου μας αποχαιρετισμού
Μου φαίνεται πως τον βλέπω ακόμα
Είναι εδώ
Είναι δικός μου
Ακόμα και τώρα τον βλέπω
Είναι δικός μου
Είν' εδώ
Είναι δικός μου
Όλα μάταια
Νεκρά φύλλα πέφτουν
Όλα μάταια
Καρδιά μου
Στα όνειρα μου
Που αναθυμούνται ώρες γλυκές
Ένα σημάδι ζητάς
Γλυκιά μου αγάπη μείνε
Η φωνή μου ανακράζει
Πως η αγάπη μου σου ανήκει
Να ξέρεις πως η αγάπη μου είναι δική σου
Να ξέρεις πως η αγάπη μου
Είναι δική σου
Όλα μάταια
Νεκρά φύλλα πέφτουν
Όλα μάταια
Καρδιά μου
Φραντς, είναι εδώ, λοιπόν
Σήκω, φίλε μου
Ε, ποιος είναι αυτός
Μα, είναι ο Χόφμαν
Η αφεντιά του
Και η Αντωνία πού είναι
Ω, κύριε, δεν είναι στο σπίτι
Είμαι πιο κουφός από πέρσι
Είστε πολύ καλός, κύριε
Ναι, χάρη στον ουρανό Είμαι μια χαρά
Είπα Αντωνία
Πες της πως ήρθα
Θα φωνάξω το αφεντικό Κρέσπελ
Ω, πόσο θα χαρεί
Γλυκό τραγούδι μαθαίνουν οι εραστές
Από τη λιακάδα και τις βροχές
Γλυκές οι ώρες της λιακάδας και της βροχής
Αγάπη μου
Αντωνία
Το ήξερα μέσα στην καρδιά μου μια αγάπη σαν τη δική σου
Ποτέ, ποτέ δε θα με πρόδιδε
Κι η δική μου η καρδιά μου είπε
Πως τα δάκρυα σου χύθηκαν για μένα
Κι η δική μου η καρδιά μου είπε
Πως τα δάκρυα σου χύθηκαν για μένα
- Έτσι, αντίο θλίψη - Έτσι, αντίο θλίψη
- Γιατί αύριο θα σου ανήκω - Γιατί αύριο θα μου ανήκεις
Πετάξτε ευτυχισμένες ώρες
Οι μέρες που έρχονται είναι δικές μας - Οι μέρες που έρχονται είναι δικές μας
Ολοδικές μας Οι μέρες που έρχονται
Οι μέρες που έρχονται
Είναι όλες δικές μας
Όλες δικές μας
Οι μέρες που έρχονται Όλες δικές μας
Κι όμως, αγάπη μου αν μπορώ
Υπάρχει κάτι που πρέπει να πω
Που με βασανίζει
Πέρα ως πέρα
Όταν ακούω τη μουσική σου
Η ζήλεια μου μεγαλώνει συνέχεια
Την αγαπάς πάρα πολύ
Ω, τί περίεργο φόβο δείχνεις
Σ' αγαπώ εξ αιτίας της μουσικής
Ή τη μουσική εξ αιτίας σου
Γιατί ποτέ δε θα φοβόσουν να μ' ακούς να τραγουδώ
Όπως φοβάται ο πατέρας μου
Τί λες
Ναι, ο πατέρας μου έφτασε
να μου απαγορεύσει αυτό το δωμάτιο που αγαπώ τόσο
Όμως θα μ' ακούσεις;
Τί παράξενο, όμως
Τί μπορεί να εννοεί
Κι έλα, όπως παλιά
Ναι, έλα κι άκουσε με
Κι έχεις λόγο αν μπορώ ή όχι να τραγουδήσω
αν μπορώ να τραγουδήσω
Ή όχι
Πως λάμπουν τα μάτια σου
Και πως τρέμει το χέρι σου
Δες, να το τραγούδι που αγαπήσαμε
Συχνά το τραγουδούσαμε μαζί
Είναι το τραγούδι που αγαπήσαμε
Συχνά το τραγουδούσαμε μαζί
Μαζί
Γλυκό το τραγούδι που μαθαίνουν οι εραστές
Από τις λιακάδες και τις βροχές
Γλυκές οι λιακάδες κι οι βροχές
Μια ο ένας μια ο άλλος
Γλυκό το τραγούδι που μαθαίνουν οι εραστές
Από τις λιακάδες και τις βροχές
Πόσο γλυκό το τραγούδι που μαθαίνουμε
Πόσο γλυκό το τραγούδι των εραστών
το ρόδο όλη της η δόξα που το θέρος θα δανείσει
Μα πότε θα ειπωθεί το τέλος της ιστορίας της
Μα πότε το τέλος της ιστορίας της
Της ιστορίας της
Γλυκό το τραγούδι που μαθαίνουν οι εραστές
Από τις λιακάδες
Τις λιακάδες και τις βροχές
Γλυκές οι ώρες της λιακάδας και της βροχής
Πότε η μια και πότε η άλλη
Γλυκό το τραγούδι που μαθαίνουν οι εραστές
Από τις λιακάδες και τις βροχές
Πόσο γλυκό το τραγούδι που μαθαίνουμε
Πόσο γλυκό το τραγούδι της αγάπης
Αδιαθέτησες
Όχι
Άκου
Χριστέ μου Ο πατέρας μου
Έλα
Όχι
Δε θα ησυχάσω αν αυτό δεν ξεκαθαρίσει
Όχι
Νόμιζα πως ο Χόφμαν ήταν εδώ μέσα
Μακάρι να πήγαινε στο διάβολο
Ευχαριστώ πολύ
- Ω, κύριε - Τι
Ήρθε ο Δρ Θαύμα
Βλαξ και παλιοτόμαρο
Κλείστε γρήγορα τις πόρτες
Έτσι είναι Είναι ο γιατρός
Αυτός Αυτός γιατρός
Όχι πάνω στη ζωή σου
Ποτέ δε θεραπεύει μα καταστρέφει
Και τώρα το παιδί μου θα σκοτώσει
Όπως σκότωσε τη γυναίκα μου
Ακούω τα μπουκάλια του να χτυπούν στον αέρα
Ας τον κρατήσουμε μακριά από δω
Εκεί είναι
Βρε, βρε Εγώ είμαι
Ήρθα, φίλε
Ο Αφέντης Κρέσπελ στο σπίτι
Είναι καλός μου φίλος
Πού μπορεί να είναι
Όχι, όχι
Έψαχνα την Αντωνία
Αυτή η αρρώστια τη φτωχή της μητέρα την άφησε
Πάει μια χαρά
Είναι παιδί αγαπημένο
Γρήγορα θα την κάνουμε καλά Πάτε με τώρα να τη δω
Θα τη σκοτώσεις απόψε
Αν κάνεις ένα βήμα
Τότε την ίδια στιγμή θα χαθείς
Να, να Ηρέμησε
Δε θέλω να σε στεναχωρήσω
Γιατί να το κάνεις αυτό
Απατεώνα
Πέστα λοιπόν
Και σύντομα
Θα καθόσουν σ' αυτή την καρέκλα
Κάθομαι εδώ
Πόσων χρόνων είσαι με το συμπάθειο
- Ποιος εγώ; - Δηλαδή είναι η κόρη σου
Αντωνία
Την ηλικία σου
Απάντησε τώρα, να χαρείς
Μόνον 20
Της ζωής η άνοιξη
Για να δούμε
Για να δω το χέρι σου
Το χέρι της
Ήσυχα, να πάρω το σφυγμό της
Θεέ μου Είναι όνειρο φευγαλέο
Είναι παραίσθηση
Ο σφυγμός ακανόνιστος και γρήγορος
Λυπηρό συμπέρασμα
Τραγούδα τότε
Όχι, όχι Φτάνει
Μην τη βάζεις να τραγουδήσει - Έλα τραγούδα
Δες, τα μάγουλα της έλαμψαν
Τα μάτια της άστραψαν
Κι έχει το χέρι της στην καρδιά καθώς χτυπά
Τί λέει
Ντροπή θα ήταν
αληθινά
αν αφήναμε στο θάνατο
Να διεκδηκήσει τέτοια ωραία λεία - Φτάνει, φτάνει
Αν φρόντιζες να εμπιστευτείς ό,τι προτείνω
Αν φρόντιζες θα επιζούσε
Δες εδώ μπουκάλια
Που φυλάγω
Φτάνει
Αυτά θα της δώσουν
Φτάνει
Ο Θεός να με φυλάγει από τις άθλιες συμβουλές σου
Βασανίζεις και σφάζεις
Αυτά αρκούν για μια δόση την ημέρα
Μια δόση την ημέρα
Σ' ακούω Έλα προς τα δω
Κάνε γρήγορα Μην αργείς
Τώρα που κρέμεσαι απ' τη βοήθεια μου με όλη σου την καρδιά
- Έρωτα της ζωής μου - Νοιώσε χαρά
Και μείνε
- Έρωτα της ζωής μου - Νοιώσε χαρά
Μακριά
- Όλοι οι φόβοι μου πεθαίνουν τώρα - Τώρα με το θάνατο
- Σ' ακούω, έλα προς τα δω - Να πληρώσει
- Κι όλα μου τα δάκρυα - Κάνε γρήγορα, μην αργείς
- Θα σε σώσω ό,τι κι αν γίνει - Για τα δάκρυα μου
- Μην αργείς - Και μείνε, μακριά
- Απ' το πανίσχυρο χτύπημα του - Και μείνε, μακριά
- Τα χείλη σας λεν ψευτιές - Ας είναι χαρούμενη η καρδιά σου
Μακριά
- Μην αργείς, νοιώσε χαρά
με όλη σου την καρδιά - Για τα δάκρυα μου
Και μείνε - Νοιώσε χαρά
- Και μείνε - Μακριά
- Μια δόση την ημέρα - Μακριά, Μακριά
Μακριά - Μια δόση την ημέρα
Φτάνει το τραγούδι
Αλοίμονο
Μα πώς μπορώ να την πείσω
Αυτή τη θυσία να κάνει
Και τώρα, πατέρα μου Τί είπε
Δε μπορώ να σου πω τώρα
Μα αργότερα θα το μάθεις
Σε νέο δρόμο πρέπει να πάμε
Αυτή που θα παντρευτώ
Αν είναι να σε οδηγήσω
Ξέχνα πως άκουσες μια ιστορία
Λαμπρών ημερών που έρχονται
Δόξας κι επιτυχίας
Ύστερα με όλη σου την καρδιά
Πίστεψε με
Κι αν το κάνω
Η αγάπη μας λαμπρότερα και φανερά πια
Θα με δέσει στην καρδιά σου
Μ' ευχαρίστηση και δίχως φόβο
Δίχως φόβο
Έλα τότε
Θα υπακούσω
Αχ, πώς να γίνει
Να μάθω καλά
Όλα όσα για μένα θυσίασες
Ο πατέρας σου
Θα γυρίσει γρήγορα
Έτσι σ' αφήνω για σήμερα
Για σήμερα
Αλήθεια, είναι φανερό
Ο πατέρας μου τον έχει υπερνικήσει
Αχ, λοιπόν
Μάταια τα δάκρυα μου
Γιατί ορκίστηκα
Να μην τραγουδήσω ξανά
Δε θα τραγουδήσεις ξανά
Και τη σκέφτηκες καλά
Τη θυσία που χρειάζεται
Τη νειότη που θα χάσεις
Την ομορφιά και τις χάρες σου
Και την τέχνη σου ν' απαρνηθείς
Αυτά είναι ουράνια δώρα
Που σου δώθηκαν για να τα μοιράζεσαι
Και πρέπει να τα θάψεις
Στης καθημερινότητας τη θλίψη
Ή δεν άκουσες ποτέ
Όταν τον έπαινο ονειρευόσουν
Σαν του δάσους όλα τα φύλλα
Που χαϊδεύει ο άνεμος
Αυτό το καθησυχαστικό τρεμάμενο μουγκρητό
Του πλήθους που γύρω σου συνωστίζεται
Καθώς τ' όνομα σου μουρμουρίζουν
Κι όλο εσένα κοιτούν
Δες τις καυτές χαρές
Μπρος στης ομορφιάς τα πόδια
Κι τη νειότη σου σαν άνθος
Είναι έτοιμη ν' απαρνηθεί
Πόσο τετριμένα τα παιχνίδια
που θα σου επιβάλουν να υπομείνεις
Και παιδιά θα σε τριγυρίζουν
καλώντας σε στο καθήκον
Αχ, ποιά η φωνή να είναι που τόσο την καρδιά μου αναστατώνει
Είναι της κόλασης τα λόγια
Ή έχω το Θεό με το μέρος μου
Όχι
Όχι, ψεύτικη χαρά μ' αναστατώνει
Ενάντια στη φιλόδοξη περηφάνια η αγάπη μου να παλαίψει ετοιμάζεται
Αφού η φήμη δεν ξεπερνάει την ηρεμία που με προσκαλεί
Στο σπίτι που χαίρεται η καρδιά μου
Τί είδους αγάπη
Από τέτοιο αγαπητικό
Αφού ο Χόφμαν σ' έκανε το θύμα
Για ν' ανάψει την κτηνώδη επιθυμία του
Τη φλόγα του τρέφει μονάχα η ομορφιά σου
Και γι' αυτόν, καθώς βλέπουν όλοι
Γρήγορα θα έρθει η ώρα που το πάθος του θα σβήσει
Όχι, μη με βάζεις σε πειρασμό ξανά
Μακριά, λέω
Δε σ' ακούω πια
Ορκίστηκα να του ανήκω
Ξέρω πως πλάι μου θα μείνει
Δεν αγαπώ τον εαυτό μου
Και το λόγο μου να σπάσω δε μπορώ
Και πριν από λίγο
Απ' την καρδιά του, που λατρεύω
Παντοτινή αγάπη
Μου ορκίστηκε τόσο τρυφερά
Ποιός μπορεί την ψυχή μου να σώσει από τον εχθρό
Απ' τον ίδιο μου τον εαυτό
Η μητέρα μου
Ω, γλυκιά μητέρα
Τον αγαπώ
Η μητέρα σου
Τολμάς και την ψυχή της επικαλείσαι
Η μητέρα σου
Και μην ξεχνάς
Πως είναι η φωνή της που μιλά μέσ' από μένα
Αγνώμων
Θα έλεγε για τη φήμη του ονόματος της
That you'd gladly forego
Γι' αυτό άκου
Αντωνία μου
Ουρανοί
Άκου μονάχα
Αντωνία μου
Γι' αυτό άκου
Ω, Θεέ μου
Η μητέρα μου
Παιδί μου
Άκου που σε φωνάζω
Και γέμισε χαρά
Σε φωνάζει η μητέρα σου
Άκου τη φωνή της
Παιδί μου Άκου που σε φωνάζω
Και γέμισε χαρά
Σε φωνάζει η μητέρα σου
Κι άσε την καρδιά σου χαρά να γεμίσει
Σε φωνάζει η μητέρα σου
Το πνεύμα της σε καλεί
Δική της η φωνή στ' αυτιά σου
Η πιο σοφή απ' όλες τις φωνές
Σε ηρεμεί ουράνια
Κι όλος ο κόσμος θέλει να την ακούσει
- Αντωνία μου - Γι' αυτό άκου
Άκου - Αντωνία μου
Η ζωή τώρα ξαναγυρνά
Και τα μάγουλα της πάλι ροδίζουν
Με άγρια μπράβο καίγονται
- Αντωνία μου - Η μητέρα μου, Η μητέρα μου
Τραγούδα μαζί της κι ας πέφτουν δάκρυα
Το πνεύμα της φωνάζει σε καλεί
- Τραγουδήστε μαζί, τραγουδήστε - Αντωνία μου
- Η μητέρα μου - Κι ας τρέχουν τα δάκρυα σου
- Η μητέρα μου - Τραγούδα μαζί της κι ας τρέχουν τα δάκρυα
- Παιδί μου - Ναι, το πνεύμα της σε καλεί
- Άκου που σε φωνάζω - Και γέμισε χαρά
- Σε φωνάζει η μητέρα σου
Ναι, ακούω τη φωνή της
Ω, ακούω τη φωνή της Είναι η φωνή της
Ναι, το πνεύμα της σε καλεί - Παιδί μου, άκου τη φωνή μου
- Και γέμισε χαρά, είναι η φωνή της - Αχ, η μητέρα μου
- Είναι η φωνή μου - Είναι η φωνή της, είναι η φωνή της
Όχι, μη φεύγεις Λιποθυμώ
Ξεκουράσου, σε παρακαλώ - Όχι γρήγορα και γρηγορώτερα
- Φλογισμένη, φλογισμένη - Κι ακόμα γρηγορώτερα
- Δε συγκρατώ τη φρενίτιδα μου - Μα γιατί αργεί
Σε φωνάζει η μητέρα σου
Σε καλεί το πνεύμα της να χαρείς
Γι' αυτό άκου τη φωνή της - Η μητέρα μου
- Με καλεί - Ακούω τη φωνή της
Ναι, το πνεύμα της φωνάζει
Η φωνή της με καλεί
- Παιδί μου, άκου τη φωνή μου - Ναι, το πνεύμα της σε καλεί
- Σε φωνάζει η μητέρα σου - Γι' αυτό γέμισε χαρά
Η μητέρα μου με καλεί
Γι' αυτό γέμισε χαρά
Η μητέρα μου
Ακούω τη φωνή της
Αδράχνω αυτή την παντοδύναμη χαρά
Τη φλογισμένη
Πως τα μάτια μου αστράφτουν
Φλογισμένα Φλογισμένα
Πως αστράφτουν Πως τα μάτια μου αστράφτουν
Ακόμα μια στιγμή να πετούσε η ζωή - Πιο γρήγορα, πιο γρήγορα
- Ακόμα μια στιγμή να πετούσε η ζωή - Πιο γρήγορα, πιο γρήγορα
Κι ύστερα η ψυχή μου στους ουρανούς θ' ανέβει
Σε φωνάζω
Κι ύστερα η ψυχή μου στους ουρανούς θ' ανέβει
Η ψυχή μου στους ουρανούς θ' ανέβει
Το πνεύμα της σε καλεί γι' αυτό γέμισε χαρά
Ακόμα μια στιγμή να πετούσε η ζωή
- Σε καλεί - Κι ύστερα η ψυχή μου στους ουρανούς θ' ανέβει
Η φωνή μου σε καλεί γι' αυτό γέμισε χαρά
Και τότε η ψυχή μου στους ουρανούς θ' ανέβει
Αδράχνω τη χαρά την παντοδύναμη
Που φλογίζει Πως τα μάτια μου αστράφτουν
Ακόμα μια στιγμή να πετούσε η ζωή
Και τότε Και τότε η ψυχή μου
Θα ανεβεί
Στους ουρανούς
Αντωνία
Κεράστε κρασί και πιείτε, πιείτε ως το πρωί
Κεράστε κρασί Γιατί το πιοτό είναι θεϊκό
Κεράστε κρασί και πιείτε, πιείτε ως το πρωί
Κεράστε κρασί
Και πιείτε Γιατί το πιοτό είναι θεϊκό
Θεϊκό
ΥΠΟΤΙΤΛΙΣΜΟΣ: ΑΚ