Knoop hem vast, kom op.
Jongens, ik denk dat we terug moeten keren.
En veel geld verliezen? Vergeet het maar.
Blijf dicht bij elkaar.
We zijn er.
Klim op zijn rug.
Haast je.
Daar is hij. Ga hem halen. - Daar ga je voor boeten.
Nee, alsjeblieft.
Alsjeblieft, niet doen.
Stop.
Ik heb er maar één... maar hij is een fraai exemplaar.
Is dat alles? - Ja.
Die Shroom beet me twee keer.
Grafbloem.
Er was eens...
of misschien twee keer, want misschien herinner je je dit verhaal...
van een krachtige fee dat Maleficent heet.
Maleficent 2: Mistress of Evil (2019) Vertaling: Janty
Om één of andere reden, werd de boze meesteres...
en beschermer van de Moors na al die tijd nog steeds gehaat.
Toegegeven, ze heeft de prinses, Aurora vervloekt...
maar dat was voordat ze ware liefde vond in het hart van een mensenkind...
en het meisje opvoedde als haar eigen dochter.
Het was tenslotte Maleficent's liefde die diezelfde vloek verbrak.
Maar dat detail was op één of andere manier op mysterieuze wijze vergeten.
Want zoals het verhaal steeds opnieuw werd verteld in heel het koninkrijk...
was Maleficent altijd de slechterik.
Het is zover, jongens. Kom op. Haal iedereen.
Het is de grote dag.
Kom op. - Laten we gaan.
Wakker worden.
Vooruit.
Schiet op, Wallerbogs. Het is zover.
Herinner je je allebei het geheime plan? - Ik heb het allemaal hier zitten.
Wanneer vertel ik de koningin het geheim? - Heb geduld, Thistlewit.
Denk je dat koningin Aurora al wakker is?
Nou, ze is "de Schone Slaapster" niet meer.
Ik heb je heus wel door.
Volgende punt, de vermiste feeën.
Ik heb meer Sprites gezonden om het Grafbloem veld te doorzoeken.
Ze zullen vanavond verslag brengen.
We blijven zoeken totdat we ze vinden.
Wijs niet met je wortels naar mij, Lief.
Mensen verpletteren met takken helpt niet.
Diaval, je hoort aan mijn kant te staan.
Nou, ik ben Koningin van de Moors en ik ben een mens.
Toon allemaal wat vriendelijkheid.
We komen erlangs. Excuseer ons.
Officiële elfen-zaken. Een woord, majesteit.
Misschien twee. - Tantes...
je moet op je beurt wachten zoals iedereen.
Nee. Dit kan niet wachten, Uwe Majesteit.
Geen moment. Of ik zou kunnen barsten. Echt waar.
Is dat...?
Pinto. - Ze is gekomen met geschenken.
Het eerste sap van de verwarmende bomen.
Het is voor de grote dag. - Zwijg, Thistlewit.
Welke grote dag?
Mijn kroon.
Ik heb hier geen zin in.
Pinto.
Kom op.
Waar ga je heen, tantes?
Ik heb geen tijd voor spelletjes, Pinto.
Wat is er toch met jullie?
Daar gaat ze, Uwe Majesteit.
Kom terug.
Pinto. Ik heb genoeg van je spelletjes vandaag.
Kijk nu naar me.
Philip. Wat doe jij hier?
Ik was je aan het zoeken.
Het spijt me echt, ik kan nu niet praten.
De Moors zijn gek geworden.
Ik heb een kasteel vol klachten.
Ik weet hoe druk je het hebt.
Ik wil je iets vragen.
Denk je dat er een verbond zou kunnen zijn tussen Ulstead en de Moors?
Een verbond?
Om beide landen te binden. Om eendracht en vrede te brengen.
Ik heb me een brug voorgesteld. - Een brug dan nog.
Ja, een brug.
Een verbond is een geweldig idee...
als beide partijen ervoor bereid zijn.
Ik werk aan dat deel.
Hij gaat het verknallen.
Geef hem tijd. Hij is aan het opwarmen.
Wacht eens.
Dat is je plechtige jas.
Je gaat hier helemaal in op, hè?
Als je het druk hebt, kan ik altijd terugkomen.
Ik heb het helemaal niet druk.
Nee, want ik zou niet graag... - Echt. Ik ben één en al oor.
Waar wilde je over praten?
Je hebt gelijk. Hij zal het verknallen.
Vijf jaar geleden dacht ik dat ik je voor altijd kwijt was.
Ik heb besloten deze dag voor ons terug te vorderen.
Ik heb van je gehouden sinds ik je ontmoette en elke dag erna.
Als liefde een waarheid heeft, is hier de mijne.
Er is geen magie of vloek dat me ooit van je weg kan houden, Aurora.
Weet je zeker dat dit een goed moment is? - Philip toch.
Hij zit op zijn knie. - Hij nam er wel zijn tijd voor.
Wil je met me trouwen?
Sta op. Kus me.
We krijgen een bruiloft.
Een geheim verrassingsbruiloft.
Natuurlijk moeten we het onze ouders vertellen.
Is dat nodig?
Meesteres. - Wat is er?
Ik heb nieuws.
Zeg het dan.
Het is niet echt van belang...
en het is zeker geen reden om overdreven te reageren.
Het is gewoon dat...
Prins Philip is...
Verdwenen?
Nee. Philip heeft...
Gele koorts? Nee, wacht.
Lepra. - Nee, meesteres.
Prins Philip heeft Aurora gevraagd of zij zijn...
Verknal mijn ochtend niet.
Meesteres, alsjeblieft.
Blijf kalm.
Vertel eens, sire...
ben ik een getuige, of heb je een wezen uit de Moors gekozen?
Generaal, als dat u manier is om me te vragen of ze ja zei, dan...
Ik weet dat ze ja zei, sire.
Welke mens zou die plek niet willen verlaten?
Wat heb je tegen Moor volk, Percival?
"Moor volk"? Is dat hoe we ze nu noemen?
Gevleugelde beesten, moordende bomen.
Pas op met wat je zegt, generaal. Je weet niets over hen.
Ik weet dat Maleficent een moordenaar is...
vernietiger van legers. Zegt men toch.
Zo is ze niet.
Het is mijn taak om dit koninkrijk te beschermen.
En dat zal ik doen, oude vriend...
zonder aarzeling.
Vort.
Open de poorten.
Majesteit, de buit van de inlijving van de Midlands zijn gearriveerd.
Wapens.
Nee. We hebben geen wapens nodig.
Onze tijd van oorlog ligt achter ons.
Ingrith...
Zie je waar je plek is? Vlak achter mij.
En dat is waar ik altijd zal staan.
Ingrith, ik zei dat we geen wapens nodig hadden.
Je kunt nooit voorzichtig genoeg zijn.
Majesteit, hij is geladen. - Is dat zo?
Vader, moeder. - En? Wat zei ze?
Ze zei ja.
Dat is geweldig nieuws.
Twee koninkrijken eindelijk verenigd.
Misschien ben ik egoïstisch geweest...
door dit verkeerd te bekijken.
U hebt uw keuze gemaakt.
Nu is het tijd om dat te vieren.
Ik ben blij dat je het eindelijk goedkeurt.
Het is veel meer dan dat.
Ik ben klaar om je verloofde met open armen te verwelkomen.
Ze zal komen eten. - Dat zou leuk zijn.
Onder één voorwaarde. Ze moet haar peetmoeder meebrengen.
Majesteit, ik adviseer...
We zullen degene ontmoeten die haar heeft opgevoed hier in dit kasteel.
Ja. De koningin heeft gelijk.
Ik weet niet of haar peetmoeder... - Nee, maar ik sta erop.
We zullen tenslotte binnenkort familie zijn.
Laat het hele koninkrijk weten...
dat mijn zoon met Aurora zal trouwen.
En dat Maleficent komt eten.
Ik zal meteen een bericht sturen.
Er komt iets aan.
Hou je vast.
Kijk eens aan.
En?
Peetmoeder...
Philip heeft me ten huwelijk gevraagd.
De stakker. Hij komt het wel te boven.
Mijn antwoord was ja.
Ik vroeg je toestemming niet. - Ik ook niet.
Wat komt hierna? Ga je hem in een geit veranderen?
Hou op.
Waarom vind je Philip niet leuk?
Nou, ten eerste is hij een mens. - Ik ben een mens.
En dat heb ik u nooit kwalijk genomen.
Totdat ik verliefd werd.
Liefde eindigt niet altijd goed, monstertje.
Ik moet weten dat prins Philip een prins is.
Een heel knappe en charmante prins.
Ik vraag je alleen maar om me te vertrouwen.
Geef hem alsjeblieft een kans.
Laat ons u ongelijk bewijzen.
Philip is attent...
hij is heel aardig...
Aardig in wat?
De koning en koningin vieren het vanavond...
en ze hebben ons allebei uitgenodigd in het kasteel.
Wil je dat ik zijn ouders ontmoet?
Het is maar een etentje.
Ik ben niet welkom in Ulstead. Waarom zou ik in vredesnaam gaan?
Omdat zijn moeder de mijne wil ontmoeten.
Alsjeblieft.
Philip.
Ik wil dat je dit vanavond draagt.
Je zwaard?
Vanwege jou, zullen Ulstead en de Moors eindelijk verenigd worden.
Vader, mijn liefde voor Aurora heeft niets met politiek te maken.
Ja, maar je liefde...
zal generaties lang vrede verzekeren.
Pak het nu maar aan. En draag het...
met de kennis dat je het nooit hoeft te gebruiken.
Mijn zoon.
Ik ben nog nooit zo trots geweest.
En hoe zit het met moeder? Gaat ze hiermee akkoord?
Je moeder zal leren lief te hebben van wie jij houdt.
Grafbloem.
Ik verlies mijn geduld.
Uwe Majesteit.
Je moet sneller werken, Lickspittle.
Ja, Uwe Majesteit.
Aurora zei ja.
Het valt nu allemaal...
op zijn plek.
Hallo.
Probeer het eens met wat minder hoektanden bloot.
Wat vind je hiervan?
Probeer de begroeting.
Wat aardig van je om me vanavond uit te nodigen.
Vergeet niet dat het geen bedreiging is.
Wat aardig van je om me vanavond uit te nodigen.
Ja. Beter.
Probeer het met een buiging.
We kunnen dat deel overslaan.
Ze houdt echt van die jongen, weet je.
Dat is heel vriendelijk van je.
Vriendelijk?
Meesteres...
Ziet ze er niet mooi uit?
Ik heb iets voor je.
Voor je horens.
Ik dacht gewoon dat het de familie van Philip wat op z'n gemak zou stellen.
En jij ook.
Misschien is het een slecht idee. - Nee, het is...
Het is prima.
Ik ben zo opgewonden.
Laat me niet in spanning.
Het is Maleficent.
Hooivorken?
Mensen zijn hilarisch.
Het wordt beter.
Iedereen die zijn post verlaat, wordt opgehangen.
Ja, meneer.
Ze zijn er.
Heb je er ooit aan gedacht om me in een beer te veranderen?
Ik denk dat ik behoorlijk indrukwekkend zou zijn.
Kijk naar hun klauwen. Ze zijn zo sterk. - Waarom hebben we het over beren?
Ik presenteer u koningin Aurora van de Moors.
Dank je.
Je ziet er geweldig uit.
Ik ben zo blij hier te zijn.
Aurora, dit is echt een eer.
Welkom in Ulstead.
Zo'n mooi meisje.
Nu weet ik hoe je Philip's hart hebt gewonnen.
Uwe Majesteit.
De bloemen in je haar. Ik ben allergisch.
Het spijt mij enorm.
Het geeft niet. Ze zijn mooi.
Ik presenteer u Maleficent.
Maleficent, het is geweldig je weer te zien.
Dit is mijn vader, koning John van Ulstead.
En mijn moeder, koningin Ingrith.
Welkom in ons huis.
Wat aardig van je om me vanavond uit te nodigen.
Niet lachen.
En ik wil je graag voorstellen aan Diaval.
Ik mag hopen dat u geen moeite had om het kasteel te vinden.
Waarom zou ik daar moeite mee hebben?
Hij is gewoon beleefd.
Ik zal het later uitleggen.
We hebben het gemakkelijk gevonden.
Majesteiten, dames en heren, het eten is klaar.
Doe alsof je thuis bent.
Vogel.
Heerlijk.
Is er een probleem?
Het is zilver.
Majesteit, zoals u allergisch bent voor bloemen, heeft zij een afkeer van zilver.
Ik wist dat niet. Haal het meteen weg.
Hopelijk kan je eten met je handen?
Wat een warme weersomstandigheden, hè?
Inderdaad.
We hebben een klein geschenk voor Philip en Aurora...
om hun glorieuze toekomst samen te vieren.
Ik kan niet wachten tot er weer een kleintje door het kasteel rent.
In dit kasteel? - Ja, natuurlijk.
Dit wordt hun thuis.
Ik hoor dat Aurora een eigen kasteel heeft.
Ja, dat is zo.
Ik vraag me af hoe Aurora Koningin van de Moors werd?
Ik heb haar tot koningin benoemd.
Haar kasteel is heel mooi. Je moet het zien.
Ja, maar in feite heeft ze nog een kasteel.
Is dat niet zo?
Moeder...
Eén in de Moors, en één achtergelaten door haar vader.
Koning Stefan, niet waar?
Dat kasteel was nooit mijn thuis. Het werd aan het volk gegeven.
Dus je bent ook een echte prinses.
Ook al stierf Stefan. Vermoord werd?
Stierf hij of werd hij gedood?
Beide.
Ja, je hebt gelijk, het is de laatste tijd erg warm.
Omdat ik me het verhaal van een baby herinner.
Een baby vervloekt om te slapen...
en nooit meer wakker te worden.
Werkelijk?
Wie zou zoiets een onschuldig kind aandoen?
Er zijn veel mensen die de onschuldigen ten prooi zijn.
Ik weet zeker dat jouw soort het daarmee eens is.
Wat bedoel je, mijn soort?
Ze bedoelt mensen.
Er zijn feeën vermist uit de Moors.
Wat ik mis is wat wijn.
Gestolen door menselijke stropers.
Dat is het eerste wat ik ervan hoor. - Iemand heeft het bevel gegeven.
Het klinkt alsof je de koning beschuldigt.
Nee, dat heeft ze nooit gezegd.
Wie zou nu een fee willen stelen?
Majesteit, ik moet melden...
dat twee boeren dood werden aangetroffen net buiten de Moors.
Ze waren al enkele dagen vermist.
Ik begrijp het al. - Ja, wij allemaal.
De grenzen zijn open, maar mensen zijn niet welkom. Niet?
Wat bedoelt u precies, majesteit?
Onschuldige mensen worden afgeslacht in de Moors...
en ze heeft het over feeën.
Hou je dier in toom.
Of ik zal dat doen.
Als ik niet beter wist, zou ik zeggen dat je een bedreiging uitte.
Is dat zo?
Wat? - Weet je het beter?
Genoeg. - Zet de kat neer.
Zet alsjeblieft de kat neer.
We zijn hier om te vieren.
Vergeef me, hij heeft gelijk.
Laten we niet vergeten waarom we hier zijn.
Het begin van een nieuw leven voor Aurora.
Proost. - Proost.
Je hebt bewonderenswaardig werk verricht, Maleficent...
om tegen je eigen aard in te gaan om dit kind groot te brengen.
Maar nu...
krijgt Aurora eindelijk...
de liefde van een echt gezin.
Een echte moeder.
Want het enige waar ik spijt van heb...
is dat ik zelf nooit een dochter had.
Maar vanavond verandert dat.
Vanavond beschouw ik Aurora als mijn dochter.
Wachters.
We hebben ons huis geopend voor een heks.
Hou op.
Er is geen verbond. Er zal geen bruiloft zijn.
Maleficent. - We moeten de koning beschermen.
Maleficent, alsjeblieft, hou op.
John, ik ben zo bang.
Wat heeft ze gedaan met mij?
Vader.
John.
We gaan naar huis.
John.
Het is een vloek.
Maleficent heeft de koning vervloekt.
Wat heb je gedaan? - Ik heb niets gedaan.
Aurora, we gaan nu naar huis.
Aurora.
Maak hem wakker.
Maak hem alsjeblieft wakker.
Maak plaats.
Naar de slaapkamer.
We hebben geen middelen om deze magie ongedaan te maken.
Er moet een verwonding zijn.
Bewijs van haar hekserij.
Toe, laat Zijne Majesteit zijn waardigheid behouden.
We hebben allemaal gezien wat Maleficent met hem deed.
Het spijt mij enorm.
Een vloek over onze koning is een vloek over dit koninkrijk.
Hij wilde alleen maar vrede.
Dit is allemaal mijn schuld.
Je hoeft je nergens voor te verontschuldigen, schat.
Maleficent is een bedreiging voor iedereen.
Zeker voor jij.
We zullen ons best doen om u te beschermen.
Er moet een manier zijn om dit ongedaan te maken.
Moeder, misschien moet je hem kussen?
Ware liefde en zo.
Ik betwijfel of dat zal lukken.
Het zou hem kunnen redden.
Een kus is slechts een kus. - Alsjeblieft, moeder.
Goed dan.
Je wilde vrede...
Rust nu voor altijd in vrede.
Ik zei het je.
Dit is geen sprookje.
Ik moet terug naar de Moors.
Het is de enige manier. - Wacht. Kom hier.
Ik moet haar vinden. - Het is midden in de nacht.
Ze zal de vloek verbreken. - Laat me met je meegaan.
Nee. Je moet bij je familie blijven. - Jij bent mijn familie.
Laat haar gaan, Philip. Misschien kan ze hem redden.
Maleficent.
Peetmoeder.
Kom terug.
Ze is niet in de Moors.
Diaval.
Niemand heeft haar gezien.
Ik ben zo blij je te zien.
Ze is nergens te vinden.
Wat als ze nooit terugkomt?
Ik zou voor altijd vast kunnen zitten als een mens.
Ik moet haar vinden.
Zij is de enige die de vloek kan verbreken.
Zeg me dat ze dood is.
Het zilver doorboorde haar huid.
Ze viel in de rivier en kwam in de waterval terecht.
Waar is haar hoofd dan?
Er was nog iets.
Een ander wezen.
Het trok haar uit de diepten van de zee.
Hoe zag het eruit?
Op haar.
Het droeg haar de lucht in.
Een gewond dier haalt uit en nu is ze niet alleen.
We moeten ons klaarmaken op een oorlog.
Maleficent heeft de koning vervloekt.
Blijf binnen.
Maleficent heeft de koning vervloekt.
Als Conall haar niet had gevonden, zou ze dood zijn.
Ze probeerden haar hiermee te vermoorden.
Hoor je het?
Het is een boodschap van de mensen.
Ik hoor het klaar en duidelijk.
Het is tijd om te sterven.
Mensen gebruiken al eeuwen zilver tegen ons.
En daardoor zijn we bijna uitgestorven.
Boeren doden in de Moors zal alleen maar tot meer conflicten leiden, Borra.
Ze ontgonnen zilver uit de aarde...
maakten zwaarden en schilden ervan, joegen ons ondergronds.
Maar dit...
Dit zal ons uitroeien.
Ons volk is hier voorlopig veilig. - Maar voor hoe lang?
De mensen zullen ons vinden. Ze zullen niet ophouden.
Ik wil een oorlog.
Nu.
Er zijn teveel mensen.
Te veel koninkrijken.
Conall, ze zullen blijven nieuwe manieren vinden om ons uit te roeien.
We kunnen niet winnen.
Niet zo.
Nee. Je hebt het mis, Conall.
We hebben iets waar ze niet op hadden gerekend.
We hebben haar.
Ze bezit krachten die niemand van ons bezit.
Ze is gewond, Borra.
Wie zijn jullie?
Je stinkt naar mensen.
Mogelijk heb ik me in je vergist.
Of misschien had Conall je voor dood moeten achterlaten op de bodem van de zee.
Nee.
Het is er, toch?
Het zit in je.
Zie je?
Zie je wat er in haar zit?
Dat is wat ons allemaal zal redden.
Je hebt me gered.
Kom hier.
Ik zal je laten zien wie we zijn.
Wij zijn Duistere Feeën.
Zoals jij.
We zijn de enige die er nog zijn.
Verborgen, ver weg van de mensheid.
Kijk.
Naarmate er meer mensenrijken ontstonden, doken we onder...
Vanuit elke hoek van de aarde...
deden we wat we moesten om te overleven.
Maar vele levens gingen verloren.
Slechts enkele generaties geleden...
zwierf onze soort overal ter wereld rond.
In de toendra.
In het bos.
In het oerwoud.
In de woestijn.
Nu is ons enige toevluchtsoord hier...
in deze grot.
Ons nest van herkomst.
Luister. Speel in de wind.
Ga.
Die kinderen zouden moeten zweven over de bomen en rivieren.
In plaats daarvan worden ze in ballingschap grootgebracht.
Ik zou ze kunnen beschermen.
Hoe? Door oorlog te voeren tegen de mensen?
Ik ben mijn hele leven met hen in oorlog geweest.
Niet met allemaal.
Er was er eentje die je als je eigen dochter grootbracht.
Misschien hoeven we ons niet te verbergen voor de mensen.
Misschien kunnen we zonder angst en oorlog leven.
Een manier vinden om samen te leven.
Dat zal nooit gebeuren.
Hebbes.
Welkom in je nieuwe huis.
We hebben ons zorgen om je gemaakt, schat.
Uwe Majesteit.
Ik kon haar niet vinden. - Ik voel uw pijn.
Ze heeft een wolk van duisternis gebracht op jouw geluk.
Ik weet dat ze tegen dit huwelijk was.
Vertrouwde nooit je gevoelens als koningin.
Toen ik haar tijdens het etentje zag...
met haar horens bedekt...
gebogen buigen...
Het is geen wonder dat ze uithaalde.
Ik weet gewoon niet wat ik moet doen.
Je houdt echt van hem, nietwaar?
Van mijn zoon.
Heel erg.
Het is liefde die je zal helen.
Het is wat ons allemaal heelt.
Laten we samen verder gaan...
als een familie.
Aan allen die in de Moors wonen...
Wat is dat geluid?
En koninkrijken van heinde en verre,
de koning en koningin nodigen u uit om de bruiloft bij te wonen...
van hun zoon Philip en Aurora over drie dagen.
Allen zijn welkom.
En iedereen wordt verwacht.
Heb je dat gehoord? We zijn uitgenodigd in het kasteel.
Ik wist dat Aurora ons niet in de steek zou laten.
Ik heb altijd geweten dat ik uitgenodigd zou worden.
Ik ben gewoon blij dat jullie twee dat ook zijn.
Wie gaat er trouwen?
Aurora, we hoeven nu niet aan de bruiloft te denken.
De koningin heeft gelijk.
We zijn het iedereen verschuldigd...
vooral aan de koning.
En Maleficent dan?
Ze is verdwenen.
De Feniks.
Er wordt gezegd dat de Duistere Feeën met haar begon...
en evolueerde door de eeuwen heen.
Je bent de laatste van haar nakomelingen.
Haar bloed zit in jou.
Jij bent haar.
In uw handen houdt u de kracht van leven en dood...
vernietiging en wedergeboorte.
Maar de grootste kracht van de natuur...
is de kracht van ware transformatie.
Je transformeerde toen je Aurora grootbracht.
Toen je liefde vond...
te midden van je pijn.
Ik vraag je om al je woede...
al je pijn te verzamelen...
en die niet gebruiken.
Help ons vrede te sluiten met de mensen.
Want vrede...
zou de laatste transformatie van de Duistere Feeën kunnen zijn.
De Moors zijn onze laatste ware aard op aarde.
En toch benoemde je een mens als koningin.
Een dochter waar je voor zorgde.
Ik heb geen dochter
Ze heeft haar kant gekozen.
We hebben net gehoord...
dat er over drie dagen een bruiloft in het kasteel is.
Mensen zullen van overal komen.
Dan moeten we aanvallen.
We zullen de koning en koningin van Ulstead doden...
en hun jonge prins.
Hun koninkrijk zal vallen.
En de Feeën zullen weer herrijzen.
De elfen hebben het gemaakt.
Ik droeg het toen ik met de koning trouwde.
Ik ben er zeker van dat hij me goed zal staan.
Ik ook.
Majesteit, ze is beeldschoon.
In acht genomen hoe ze is grootgebracht.
Door dezelfde boze heks die haar vervloekte.
Het is een wonder dat prins Philip haar leerde kennen.
Het is een wonder dat het arme kind leeft.
Heel erg bedankt.
Het is voortreffelijk.
Als ik ouder ben, ga ik hier in de Moors wonen, bij jou.
Dan kunnen we voor elkaar zorgen.
Vertel me wat je dwarszit. - Het is niets.
Aurora, ik weet wel beter.
Deze sieraden...
mijn haar...
al die regels.
Het verstikt me.
Ik heb het gevoel dat ik geen Koningin van de Moors meer ben.
Ik voel me een heel ander persoon.
Luister...
Ik werd verliefd op een meisje in het bos en alleen op haar.
Je hoeft niet te veranderen.
Ik wil niet dat je verandert.
Ik had haar nooit moeten vragen die sjaal te dragen.
Mooi zo.
En...
Werkt het?
Ik heb maar een handvol elfjes om mee te werken...
en het extractieproces is monnikenwerk.
Extractie uit wat?
Grafbloemen.
Ze groeien uit het graf van een fee, en bevatten hun extract.
Als je het stuifmeel met zilverpoeder mengt...
beëindigt het verkregen stuifmeel het leven van een fee.
We hebben er nog duizenden nodig.
Laat het mij zien.
Goed dan.
Zo...
Eindelijk zullen de Moors van mij zijn.
Geen feeën meer.
Blijf alert, mannen.
Hier heb ik ze gevonden. - Uitstekend.
Maar wat als de gevleugelde terugkeert?
Maak je daar geen zorgen over.
We zullen er klaar voor zijn. Pak de Grafbloemen.
Aan het werk.
Wachters, blijf alert.
Hou je wapens klaar.
Schiet op.
Maleficent...
Hier begraven we onze doden.
Ze hebben het vernietigd.
Dit is wat de mensen doen.
Het zijn louter sprinkhanen die over de aarde zwermen.
Dat moeten we beletten.
Je hebt jarenlang voor een mens gezorgd...
Nu is het tijd om voor je eigen te zorgen.
Schieten.
Opnieuw laden. Nogmaals.
Schieten.
Opnieuw laden. Er is er nog één.
Iedereen, blijf bij elkaar. We staan ​​op het punt de Moors te verlaten.
Grijp de hand of de vleugel...
of de staart van degene die het dichtst bij je staat.
Hé, hier. Ja, hier.
Blijf in formatie, wachters. Blijf alert.
Excuseer me, meneer. - Blijf staan.
Ik hoor bij de bruid.
We moeten de andere soort eerst hun zitplaatsen laten zoeken.
Maar ik ben geen mens.
Ik ben een raaf. - Wat?
Een raaf. De zwarte vogel.
Deze rijst is heerlijk.
Dat moet je naar de bruid en bruidegom gooien.
Wat? En lekkere rijst verspillen?
Waarom duurt het zo lang?
Laat me binnen. Waarom mogen er geen mensen binnen?
Waarom mogen we niet naar binnen?
Ik weet dat het ongeluk brengt maar ik moest je zien.
Voor jou. - Een Grafbloem?
Waar heb je die vandaan? - Van mijn moeder.
De zon komt op. Vandaag is onze bruiloft.
Van mijn moeder.
Waar moeten we zitten, Flittle?
Aan je linker kant. We horen bij de bruid.
Ja, dat is zo.
Maar de bruidegom is ook leuk. - Ja, dat is waar.
Ik hoor bij beide.
Wat is dit?
Niemand mag hier binnen ​​behalve ik.
En ik ben er al, dus ga weg.
Maleficent, hou op.
Maleficent.
Ze heeft het niet gedaan.
Eruit.
Voordat ik de wachters roep.
De vermiste elfen.
Eruit, zei ik. Heb je me gehoord?
Wat heb je gedaan?
Je bent een elf. - Hoe durf je me zo te noemen?
Ik ben Lickspittle, de edelman en ik dien de koningin.
Ze nam je je vleugels af.
We moeten ze vrijlaten.
Ze horen in de Moors. - Zoals jij, Aurora.
Een mens die haar soort heeft verraden.
Je sprak de vloek uit op de koning.
Je bent misschien koningin...
maar je bent heel jong.
Heersen over mensen is een beetje ingewikkelder...
dan op blote voeten rondrennen met bloemen in je haar.
Toen ik jong was...
grensde het koninkrijk van mijn familie aan de Moors.
En in een bijzonder strenge winter...
gingen onze gewassen dood en de mensen begonnen te lijden.
En als we over onze muren keken konden we de feeën zien floreren.
Mijn broer en ik vonden dat we moesten nemen wat we nodig hadden...
terwijl mijn vader, de koning, hun goedheid probeerde te zien.
Terwijl hij vrede verkoos boven onze mensen,
stuurde hij mijn broer om zijn bevelen uit te voeren.
Hij is nooit teruggekomen.
Die wilden...
Wezens die nauwelijks konden grommen,
laat staan ​​gesprekken voeren, vermoorden hem.
Dat geloof ik niet.
Onze mensen werden angstig.
Ze brachten mijn vader ten val.
Het land raakte in chaos. Ik werd verbannen.
Ik moest noodgedwongen in het huwelijk treden met koning John van Ulstead.
Nog een zwakke koning dat sprak van tolerantie en fatsoen.
En nu is mijn eigen zoon...
verbasterd met visioenen van vrede.
Maar vrede zal onze ondergang niet worden.
Sluit haar op.
Er komt een oorlog aan.
Nee.
Ik wou dat je hier bij me kon zijn.
Conall wilde vrede...
en ze vulden hem met zilver.
Nu zullen we onze oorlog voeren.
Ons gevecht begint nu.
We zullen samen herrijzen.
We zullen samen vechten.
En we zullen hen geen genade tonen.
Kom op. Laten we gaan.
Vooruit.
Vooruit. Ga.
Waar zijn alle gasten van Philip?
Mensen zijn slechte tijdwaarnemers.
Begin met de muziek.
Komaan. Schiet op.
Ze is weg.
Het is een val. Zoek dekking.
Uwe Majesteit...
ze komen vanuit de zee.
Ze is ontsnapt.
Deze kant op, kom op.
Uwe Hoogheid.
Op mijn bevel.
Controleer elke kamer.
Ze kan niet ver zijn.
Wachten.
Wat is er aan de hand?
Nu.
Schieten.
Nee.
Ze lijken precies op haar.
Terugtrekken.
Maleficent begint een oorlog.
Eerst mijn vader, en nu dit.
Philip. Ze vervloekte hem niet.
Maleficent. - Wat?
Ze heeft hem nooit vervloekt.
Het was je moeder.
Wat bedoel je?
Het was het spinnewiel.
De vloek zit er nog steeds in.
Je moeder heeft hem tegen je vader gebruikt.
Kijk.
Het is hetzelfde.
Ze heeft het Moor volk opgesloten in de kapel.
Dit is geen bruiloft.
Het is een val.
Onthou waar je vandaan kwam.
Vergeet niet wie je bent.
Ik heb mijn keuze gemaakt.
Je zult de jouwe moeten maken.
Blijf laag.
Opsplitsen.
Volg mij.
Aanvallen.
Ontsteken. - Ontsteken.
Nee.
Tantes.
Het is te zwaar.
Aurora. - Diaval. Je bent er.
Wat gebeurt er?
Wisselen van wapens.
Wisselen van wapens. Vooruit.
Moeder.
Je moet hiermee stoppen.
We zijn in oorlog.
Dit is geen oorlog. Het is een bloedbad.
Philip, je begrijpt het niet.
Deze wezens staan ​​tussen ons...
en alles wat we nodig hebben om te overleven.
Je hebt het verkeerd. We kunnen samenleven.
Je bent een dwaas als je dat gelooft.
Je weet niet wat het kost om voor onze soort te vechten.
Je hebt tegen me gelogen.
Ik bescherm het koninkrijk en je troon.
En vader dan?
Beschermde je hem ook?
De prins voelt zich niet goed.
Breng hem naar zijn kamer.
Nu.
Sire, blijf staan.
Hou op.
Mijn moeder vervloekte de koning zodat ze het Moorse volk kon uitroeien.
Je mannen boeten er zwaar voor.
We moeten iets doen.
Vaarwel, meiden.
Nee, kom terug.
Flittle. Niet doen.
Nee.
Jij daar, blijf bij je eigen mensen.
Vlucht, Aurora, rennen.
Laat hem gaan.
Nee, niet doen.
Peetmoeder.
Voor Flittle.
We hebben haar.
Ga.
Hierheen.
Ga.
Trek je terug.
Dit is niet mijn gevecht.
Mijn moeder wilde een oorlog en jij geeft die aan haar.
Ik zal niet toestaan ​​dat haar haat mijn koninkrijk of dat van jou vernietigt.
Er zal geen Feeën-bloed aan mijn handen kleven.
Hierheen.
Maleficent is terug.
Ze gaat achter de koningin aan.
Hou op.
Niet schieten. - Laat je wapens neer.
Daar is het kwaad dat ik hen beloofde.
Jouw soort is voorspelbaarder dan mensen.
Hou op.
- Nou, toch bijna.
Hou op.
Het spijt me dat ik aan je heb getwijfeld, maar dit ben jij niet.
Er is een andere manier.
Ik weet wie je bent.
Ik ken jou.
Je kent me niet.
Jawel.
Jij bent mijn moeder.
Nee.
Weet jij wat je tot een grote leider maakt, Aurora?
De mogelijkheid om angst in te prenten in je onderdanen...
en dan die angst gebruiken...
Uwe Majesteit.
Tegen je vijanden.
Dus...
Ik heb het verhaal van de boze heks verspreid...
en de prinses die ze vervloekte.
Het maakte niet uit wie de Schone Slaapster wakker maakte.
Ze waren allemaal doodsbang. En het verhaal werd een legende.
Ik weet dat je denkt dat ik een onmens ben.
Maar wat ik de koning, Maleficent, en mijn zoon heb aangedaan...
deed ik voor Ulstead.
Je bent een verrader voor je volk, en je zal ervoor boeten.
Maleficent is dood.
We zullen nooit meer in angst leven.
Kom terug.
Ulstead is eindelijk vrij.
Laat me los.
Wat gebeurt er?
Kijk eens aan.
Hallo, monstertje.
Ik heb je gemist.
Heb je je hoofd gestoten?
Inderdaad.
Philip. - Ja?
Hou je van mijn dochter?
Met heel mijn hart.
Mooi zo.
Ik geloof dat dit van jou is.
Vloeken eindigen niet.
Ze worden verbroken.
Het eindigt.
Er zal niet meer gevochten worden.
Ulstead zal de Moors nooit meer aanvallen.
En vanaf deze dag...
gaan we verder...
en zoeken we een manier...
om in vrede te leven.
Samen.
Vandaag zal er een bruiloft zijn.
Niet alleen een verbond tussen twee personen...
maar een verbond van twee koninkrijken.
En iedereen is uitgenodigd...
iedereen is er veilig...
en iedereen is welkom.
Wie we daar hebben.
We kunnen niet tussen monsters leven...
Iemand zou die horens moeten bedekken.
Kon Conall je maar zien.
Borra...
het is tijd om naar huis te komen.
Hallo.
Kan je even komen?
Wil je me weggeven?
Nooit.
Nee.
Wil je met me naar het altaar begeleiden?
Ja.
Excuses aan iedereen die ik vandaag misschien heb aangevallen.
Is dat...?
Ze kan haar terug veranderen.
Denk ik toch.
Alleen als we dat willen.
Vader.
Ik ben zo blij je te zien.
Ik heb van dit moment gedroomd.
Twee koninkrijken eindelijk verenigd. En het komt door jou.
Ik ben zo trots op je. Echt trots.
Ze ziet er beter uit in het groen. - In het roze, bedoel je.
Nee, in het groen. - In het roze.
Groen. - Roze.
Flittle.
Het is perfect.
Laat haar los.
Verman je.
We zijn hier om twee koninkrijken samen te brengen...
die verdeeld waren door angst.
Vandaag leer je ons...
dat we niet omschreven worden door waar we vandaan komen...
maar door wie we liefhebben.
De ringen, alsjeblieft.
Neem jij, Philip, Aurora... - Ja.
En neem jij, Aurora... - Ja.
Dan verklaar ik jullie tot man en vrouw.
Je mag de bruid kussen.
Je bent aan het lachen.
Er is een nieuwe dag aangebroken.
Ja.
Goedemorgen.
Blijf je nog wat?
Een poosje.
Maar maak je geen zorgen...
Ik zie je bij de doop.
Vertaling: Janty (2019)