Η ΑΙΧΜΑΛΩΤΗ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ
ΤΕΞΑΣ 1868
Ο Ήθαν;
Είναι ο θείος σου, ο Ήθαν.
Καλώς όρισες, Ήθαν.
Δεν μεγάλωσες καθόλου από τότε που έφυγα.
Εγώ είμαι η Ντέμπορα.
Η Λούσυ είναι εκείνη.
Κι εσύ είσαι, η Λούσυ;
Ναι, εγώ είμαι. Χαίρομαι πολύ που σε βλέπω, θείε Ήθαν.
Η Λούσυ έχει και φίλο. Τον φιλάει κιόλας!
Μπεν, πήγαινε με τη Λούσυ να ετοιμάσετε το δείπνο.
Ντέμπορα, κι εσύ!
Ήθελα να ρωτήσω τον θείο τι θα κάνει με το σπαθί του.
Σκέφτηκα να το δώσω σ’εσένα.
Ευχαριστώ! Σ’ευχαριστώ, θείε Ήθαν.
- Πώς ήταν στην Καλιφόρνια; - Στην Καλιφόρνια; Πού να ξέρω;
- Ο Μος Χάρπερ μας είπε... - Ο Μος Χάρπερ;
Ζει ακόμα, αυτός ο γέρος-τράγος;
Γιατί δεν τον θάβει κανείς;
Δεν πήγα στην Καλιφόρνια.
Ούτε και σκοπεύω να πάω.
Το δείπνο θα’ναι έτοιμο, μόλις πλυθείς.
Δώσ’μου το σακάκι σου.
Καλώς όρισες, Ήθαν.
Ευχαριστώ, Ααρών.
Μάρτυ, ήρθε ο θείος Ήθαν!
Ντέμπυ, κάτσε κάτω.
Καλό σου απόγευμα, θείε Ήθαν.
Καλώς ήρθατε, κύριε.
Είναι ο Μάρτιν. Ο Μάρτιν Πόλεϊ.
Συγγνώμη που άργησα, θεία Μάρθα.
Σε μπερδεύει κανείς για μιγά;
Όχι, κανένας. Είμαι 1/8 Τσερόκι κι ο υπόλοιπος λευκός.
Τουλάχιστον, έτσι μου έχουν πει.
Συνέχισε, αγόρι μου.
Ο Ήθαν σε βρήκε να κλαις κάτω από έναν θάμνο...
...όταν έσφαξαν τους γονείς σου.
Απλά, έτυχε να’μαι εγώ. Μην το σπουδαιολογείς.
Ευχαριστώ, Λούσυ.
Καληνύχτα, θεία Μάρθα.
Καληνύχτα, Μάρτιν.
- Θείε Ααρών. - Καληνύχτα, Μάρτιν.
Καληνύχτα, θείε Ήθαν.
Καληνύχτα.
Καληνύχτα, μαμά. Καληνύχτα, μπαμπά.
Θείε Ήθαν, θα μας μιλήσεις για τον πόλεμο;
Ο πόλεμος τελείωσε τρία χρόνια πριν.
Αλήθεια; Τότε γιατί δεν γύρισες πιο νωρίς;
Μπεν, πήγαινε με τον Μάρτιν. Εμπρός!
Η Λούσυ φοράει ακόμα το χρυσό μενταγιόν που της έδωσες όταν ήταν μικρή.
Δεν το φοράει και τόσο πολύ. Ο λαιμός της γίνεται πράσινος.
Ναι, αλήθεια, έτσι είναι.
Αλλά, εμένα δε θα με πείραζε αν μου’δινες ένα χρυσό μενταγιόν...
...που θα μου πρασίνιζε τον λαιμό.
Ένα χρυσό μενταγιόν! Λούσυ, πού είναι ο σάκος μου;
Κοίτα το χρυσό μου μενταγιόν!
Είναι τόσο όμορφο!
- Ήθαν, νομίζω ότι είναι πολύ μικρή... - Ας το πάρει.
Δεν έχει και μεγάλη αξία.
- Ώρα για ύπνο, μικρή! - Ναι, μπαμπά.
Πέρασα απ’τον Τοντ, καθώς ερχόμουν. Τι έγινε;
Τα παράτησε και γύρισε να μαζεύει βαμβάκι.
Το ίδιο και οι Τζέιμσονς.
Χωρίς τη Μάρθα...
Αυτή δε μ’αφήνει να τα παρατήσω.
Ήθαν, το’χα προσέξει και σ’εσένα πριν απ’τον πόλεμο.
Ήθελες να φύγεις.
Ωστόσο έμεινες, χωρίς να υπάρχει λόγος. Γιατί;
Μου ζητάς να του δίνω τώρα;
Είσαι αδερφός μου.
Είσαι ευπρόσδεκτος να μείνεις εδώ, όσο θέλεις.
Έτσι, Μάρθα;
- Ασφαλώς. - Θα σας πληρώσω τα έξοδά μου.
Υπάρχουν εξήντα χρυσά νομίσματα εκεί μέσα.
Και τα διπλά εδώ. Των Γιάνκηδων.
Μόλις τα έκοψαν.
Δεν έχουν σημάδι επάνω.
Και λοιπόν;
Άνοιξε! Είναι ο Σαμ Κλέιτον.
Αιδεσιμότατε, πέρνα μέσα!
Καλημέρα, αδερφή Έντουαρντς.
Τι συμβαίνει;
Ο Λαρς μου’πε ότι μπήκαν στον στάβλο του χθες...
...και του’κλεψαν τα καλύτερα γελάδια.
Την επόμενη φορά θα βάλω γουρούνια.
Έχεις ακούσει να κλέβει κανείς γουρούνια;
- Καταραμένοι, ανάθεμά τους. - Ο καφές είναι ό,τι πρέπει, αδερφή.
Καλημέρα, Λούσυ.
Ντέμπυ, σ’έχουν βαπτίσει;
- Όχι κύριε. Όχι ακόμα. - Ααρών, φώναξε τον Μάρτιν.
Μου χρειάζεται ο καφές. Δώσ’μου τη ζάχαρη.
Περίμενε ένα λεπτό, αδερφή. Δεν έβαλα ακόμη καφέ.
Για ένα λεπτό, αδερφή. Μ’αρέσουν τα ντόνατς.
Ααρών! Μάρτιν! Ελάτε εδώ.
Ελάτε!
Σηκώστε το δεξί σας χέρι. Μάρτιν;
Σήκωσε το δεξί σου χέρι.
Είστε εθελοντές οπλίτες του Α’ Λόχου των Ρέιντζερς του Τέξας...
- ...και με πίστη θα εκτελείτε... - Μπορώ να’ρθω μαζί σου;
- Ησυχία! Τι έλεγα; - Με πίστη θα εκτελείτε...
Και πιστά θα εκτελείτε τα...
- Κυρία Έντουαρντς; - Σκασμός!
Και με πίστη θα εκτελείτε τα καθήκοντά σας...
...χωρίς να περιμένετε οποιαδήποτε χρηματική αμοιβή.
Αμήν! Αυτό σημαίνει δεν έχει χρήμα.
Φόρεσε το σακάκι σου και πάμε.
Δεν πάω πουθενά μέχρι να πιώ τον καφέ μου. Πιες κι εσύ.
Φώναζέ με "Λοχαγό".
"Λοχαγός"! Ο αιδεσιμότατος Σάμουελ Κλέιτον!
Πολύ εντυπωσιακό!
Ο άσωτος αδερφός!
Πότε γύρισες; Έχω να σε δω απ’την παράδοση των όπλων.
Τώρα που το σκέφτομαι, ούτε εκεί σε είδα.
Εγώ δεν παραδίδομαι.
Έχω ακόμη το σπαθί μου, Αιδεσιμότατε.
Δεν το παρέδωσα σε κανέναν αγρότη.
Οι Ινδιάνοι έκλεψαν αυτά τα γελάδια, κυρία Έντουαρντς.
Κάντος ή Καϊόβας. Ο γέρο-Μος ξέρει. Μάλιστα.
- Βούλωσ’το, Μος. - Ευχαριστώ.
Ήθαν, φρόντισε τα πράγματα όσο θα λείπω.
Δε θα φύγεις!
Και βέβαια θα φύγει. Μόλις τον όρκισα.
- Ξε-όρκισέ τον! Έρχομαι εγώ. - Δε νομίζω ότι θα’πρεπε...
Μείνε σπίτι σου.
Μπορεί να’ναι τίποτα ζωοκλέφτες.
Όμως αυτός ο γέρο-ηλίθιος, μπορεί να’χει δίκιο.
Ίσως να’ναι Κομάντσι.
Τόσο ευγενικά λόγια, Ήθαν. Σ’ευχαριστώ.
Παιδιά, πηγαίνετε με τη Λούσυ.
Εντάξει. Θα σε ορκίσω.
Δε χρειάζεται. Δε θα’ταν νόμιμο, άλλωστε.
Γιατί όχι; Καταζητείσαι για έγκλημα;
Καφέ;
Ευχαριστώ, Μάρθα.
Με ρωτάς σαν λοχαγός ή σαν παπάς, Σαμ;
Σε ρωτάω σαν Ρέιντζερ της Πολιτείας του Τέξας.
Έχεις ένταλμα;
Ταιριάζεις με πολλές περιγραφές.
Πιστεύω ότι ο άντρας πρέπει να δίνει όρκο, μόνο μια φορά στη ζωή του.
Κι εγώ, τον έδωσα τον δικό μου στην Ομοσπονδία.
Κι εσύ το ίδιο, Σαμ.
Μείνε σπίτι σου, Ααρών.
Ευχαριστώ, κ. Έντουαρντς. Πρέπει να πηγαίνουμε.
Ευχαριστούμε, κ. Έντουαρντς.
Ευχαριστώ για τη φιλοξενία στην κουνιστή σας καρέκλα, κυρία.
Μπραντ και Λούσυ! Λούσυ και Μπραντ!
Ντέμπυ και Μπεν Έντουαρντς, θα πω στη μαμά να σας τις βρέξει!
Θείε Ήθαν, με παραξενεύουν αυτά τα ίχνη.
Μη με φωνάζεις "θείο". Δεν είμαι θείος σου.
Μάλιστα, κύριε.
Ούτε να με λες "κύριο".
Ούτε "παππού", ούτε "Μαθουσάλα". Μπορώ ακόμη, να σε βάλω κάτω.
Πώς θέλετε να σας φωνάζω;
Τ’όνομά μου είναι "Ήθαν". Τι το ύποπτο βρίσκεις σ’αυτά τα ίχνη;
- Λοιπόν, πρώτον... - Κοιτάξτε!
Αιδεσιμότατε!
Κοιτάξτε!
Κάντος ή Καϊόβας, ε;
Μόνο μια φυλή χειρίζεται έτσι το δόρυ.
Μπαμπά, οι καλύτεροί σου ταύροι. Τους σκότωσαν όλους.
Και όχι για να τους φάνε. Γιατί να κάνουν κάτι τέτοιο;
Η κλοπή έγινε, για να μας παρασύρουν μέχρι εδώ.
Αυτό σημαίνει ότι θα κάνουν επιδρομή.
Θέλουν να κάψουν ή το σπίτι σας ή του αδερφού μου.
Η μαμά! Η Λόρυ!
Όχι, Θεέ μου! Σε παρακαλώ, όχι!
Οι Τζόρτζενσεν είναι πιο κοντά.
Αν δεν είναι εκεί, θα’ρθουμε κατευθείαν σ’εσάς.
Φρόντισε.
Θα’ρθεις, λοιπόν, ή όχι;
Το ράντσο βρίσκεται σαράντα μίλια μακριά.
Τ’άλογα χρειάζονται ξεκούραση και τροφή.
Δεν είναι Κάντος, ούτε Καϊόβας.
- Βγάλε το στάρι. - Αμέσως, κύριε. Αμέσως!
Ήσυχα, αγόρι μου!
Πάω να σκοτώσω τίποτα αγριόκοτες πριν το βραδινό.
Ναι, Ααρών, πήγαινε.
Οι μέρες μικραίνουν, μαμά.
Λούσυ, δεν χρειαζόμαστε ακόμα τη λάμπα.
Ας απολαύσουμε το σούρουπο.
Όλα εντάξει, μαμά. Ήμουν έξω και πρόσεχα! Μόνο...
- Τι, Μπεν; - Μακάρι να’ταν εδώ ο θείος Ήθαν.
Εσύ δεν θα το’θελες;
Κλείσε το παντζούρι, Μπεν, σαν καλό παιδί.
Θα παίξουμε κρυφτό. Θυμάσαι;
Πού κρυβόσουν με τη γιαγιά;
Εκεί που’ναι θαμμένη;
Και να περάσεις το χαντάκι πολύ ήσυχα, σαν...
Σαν ποντικάκι.
Βιαστείτε! Ανεβαίνει το φεγγάρι!
Δε θα φωνάξεις, ούτε θα γυρίσεις, ό,τι και ν’ακούσεις!
- Το υπόσχεσαι; - Το υπόσχομαι!
Περίμενε. Δεν μπορώ να πάρω την κούκλα μου;
Δεν έχουμε χρόνο!
Τώρα, σκύψε. Τρέχα!
Κρις, γύρνα πίσω. Γύρνα πίσω, Κρις!
Στάσου, θείε Ήθαν.
Την άλλη φορά να τον ακούς τον θείο σου.
- Σ’ευχαριστώ πολύ! - Περίμενε ν’ανέβω στο δικό σου, Μος.
Θεία Μάρθα!
Άφησέ με να μπω.
- Μην μπεις μέσα. - Το ξέρω ότι είναι εκεί!
Μην μπαίνεις μέσα!
Μην τον αφήσεις να κοιτάξει μέσα.
Δεν θα του κάνει καλό.
Πες το "Αμήν"!
Δεν έχουμε χρόνο για προσευχές. Αμήν!
Αυτά τα κορίτσια τα πονάω, σαν να’ταν δικά μου.
Ίσως να μην γνωρίζεις ότι ο Μπραντ μου, έκανε παρέα με τη Λούσυ.
Θα σας ήμουνα υπόχρεος αν μπαίνατε αμέσως στο θέμα, κυρία μου.
Νομίζω ότι η Μάρθα θα’θελε να...
...φροντίσεις τα αγόρια της, όπως τα κορίτσια της.
Αν, λοιπόν, τα κορίτσια είναι νεκρά, μη χαραμίσεις τη ζωή των αγοριών.
Υποσχέσου το, Ήθαν!
Έλα, αν είναι να’ρθεις μαζί μας.
Λοχαγέ Κλέιτον!
Άλλος ένας; Βοήθησέ με, Τσάρλυ.
Αυτός έκανε πολύ δρόμο πριν πεθάνει, λοχαγέ.
Άλλος ένας για να πατσίσει με τον αδερφό σου.
- Δε μ’αρέσει αυτό! - Τι δε σ’αρέσει;
Οι Ινδιάνοι, που κάνουν επιδρομή, κρύβουν τους νεκρούς.
Αν δεν νοιάζονται που θα τους βρούμε...
...σημαίνει μόνο ένα πράγμα...
Δεν φοβούνται να τους ακολουθήσουμε ή να τους προλάβουμε.
Μπορείς να γυρίσεις πίσω όποτε θέλεις, Νέσμπυ.
Ήθαν, δεν είπα αυτό. Δεν είπα κάτι τέτοιο.
Ηρέμησε, Νέσμπυ. Ήρεμα!
Γιατί δεν τελειώνεις τη δουλειά;
Τι κέρδισες μ’αυτό;
Σύμφωνα μ’όσα κηρύττεις εσύ, τίποτα. Οι Κομάντσι, όμως, πιστεύουν πως...
...χωρίς μάτια, δεν πάνε στη Χώρα των Πνευμάτων.
Θα περιπλανιέται για πάντα, ανάμεσα στους ανέμους.
Το’πιασες, Αιδεσιμότατε; Πάμε.
Εντάξει, παιδιά. Ας φύγουμε...
Κατασκήνωσαν στο ποτάμι, καμιά εικοσαριά μίλια από’δώ.
Όταν σκοτεινιάσει, θα τους περικυκλώσουμε...
...για να τους ορμήσουμε, πριν ξημερώσει.
Είσαι σίγουρος ότι θέλεις να τους επιτεθούμε;
Γι’αυτό δεν ήρθαμε εδώ;
Νόμιζα ότι προσπαθούσαμε να πάρουμε τα κορίτσια πίσω... ζωντανά.
Αν τους επιτεθούμε, θα τα σκοτώσουν. Το ξέρεις αυτό.
Τι να κάνουμε τότε, Αιδεσιμότατε;
Τι πρέπει να γίνει, Ήθαν;
Προτείνω να τρομάξουμε τ’άλογά τους, ώστε να φύγουν.
Ένας Κομάντσι πεζός, είναι πάντα πρόθυμος ν’ακούσει.
Ο Αιδεσιμότατος έχει δίκιο. Έτσι;
Νομίζεις ότι ο Αιδεσιμότατος...
Τι ξέρει ένας μισό-Τσερόκι για τα κόλπα των Κομάντσι...
...που κοιμούνται με τ’άλογα δεμένα πλάι τους;
Έχεις τόσες ελπίδες να τα τρέψεις σε φυγή...
Όσο κι εσύ να βρεις τα κορίτσια ζωντανά, αν τους επιτεθείς.
Λέω να κάνουμε όπως λέω εγώ. Κι αυτό είναι διαταγή!
Μάλιστα, κύριε.
Αν κάνεις, όμως, λάθος...
...μη μου ξαναδώσεις άλλη!
Πέρασαν από’δώ.
Σίγουρα ήταν εδώ!
Και τώρα είναι εκεί και περιμένουν να μας επιτεθούν.
Έχεις άλλη διαταγή, "λοχαγέ";
Ναι, θα προχωρήσουμε.
Λοιπόν;
Θες να τα παρατήσεις, Ήθαν;
Δε θα υπάρξει τέτοια μέρα!
- Άλογα! - Άλογα!
Συνεχίστε.
Μη σταματάτε. Προχωράτε!
Λοιπόν, Αιδεσιμότατε, έχεις περικυκλωθεί.
Ναι, αλλά θα βρω τρόπο να γλιτώσουμε.
Μος, πόσο απέχει το ποτάμι;
Μ’έχουν βαφτίσει, Αιδεσιμότατε. Μ’έχουν βαφτίσει.
- Σκασμός, ηλίθιε! - Σ’ευχαριστώ.
Ετοιμάσου για άλλη μια βάπτιση...
...γιατί, όταν φωνάξω, θα ξεκινήσεις σαν σίφουνας!
Πάμε!
- Υπομονή, Νέσμπυ. - Θα τα καταφέρεις.
Πάρε τη Βίβλο μου και κράτα τη. Θα σε κάνει να νιώσεις καλύτερα.
Σ’ευχαριστώ πολύ, Αιδεσιμότατε.
Τι λες; Θα μας επιτεθούν;
- Εμένα ρωτάς; - Ναι.
Σ’ευχαριστώ, λοιπόν.
Είναι το "Τραγούδι του Θανάτου".
Ο Αρχηγός Πολέμου πρέπει να σώσει την υπόληψή του.
Μάλιστα. Θα μας επιτεθούν πολύ σύντομα.
Για ό,τι πρόκειται να λάβουμε, Σε ευχαριστούμε, Κύριε.
Τον πέτυχες, Μάρτυ!
Αλληλούια!
Γαμώτο!
Πρόσεχε, είναι γεμάτο!
Άσ’τους να μαζέψουν τους τραυματίες και τους νεκρούς τους.
Λοιπόν, Αιδεσιμότατε, αρκετά!
Από’δώ και πέρα, μην ανακατευτεί κανείς σας. Δεν σας θέλω μαζί μου.
Δεν σας χρειάζομαι γι’αυτό που θέλω να κάνω!
Λοιπόν, Έντουαρντς, νομίζω ότι έχεις δίκιο.
Πρέπει να πάμε πίσω τον Νέσμπυ.
Είναι δουλειά για ολόκληρο λόχο...
...ή για κανά-δυο άντρες.
Τώρα είμαστε πάρα πολλοί, αλλά όχι αρκετοί.
Εγώ θα συνεχίσω μόνος μου.
Καμία αντίρρηση;
Καλή τύχη.
Μόνο μ’έναν τρόπο θα μ’εμποδίσεις να ψάξω τη Λούσυ, κύριε...
Μόνο αν με σκοτώσεις!
Έτσι νιώθω κι εγώ, θείε Ήθαν.
Εντάξει. Αλλά εγώ δίνω τις διαταγές, ακούτε;
Εγώ δίνω τις διαταγές...
...και εσείς θα υπακούτε, αλλιώς, χωρίζουμε αμέσως.
Ό,τι πεις, Ήθαν.
Για έναν λόγο είμαστε εδώ. Για να βρούμε την Ντέμπυ και τη Λούσυ.
Αν είναι ακόμη ζωντανές.
Ανεβείτε στ’άλογα.
Θα πρέπει να σταματήσουν κάποτε.
Αν είναι άνθρωποι, θα πρέπει να σταματήσουν.
Ο άνθρωπος καβαλάει το άλογο μέχρι να πεθάνει. Μετά πάει με τα πόδια.
Ο Κομάντσι συνεχίζει, το καβαλάει για άλλα είκοσι μίλια...
...και μετά το τρώει.
Με το μαλακό, το νερό!
Συγγνώμη.
Δεν ξέρουμε, καν, αν τα κορίτσια είναι μαζί τους.
Ίσως χωρίστηκαν.
Είναι σίγουρα μαζί τους. Αν είναι ζωντανές.
Το’πες πολλές φορές αυτό!
Ίσως η Λούσυ να’ναι νεκρή. Ίσως να’ναι κι οι δυο νεκρές.
Αλλά αν το ξαναπείς, θα σε σκοτώσω, κ. Έντουαρντς.
Δε θα υπάρξει τέτοια μέρα!
Χωριστείτε!
Βρήκα τα ίχνη των πολλών...
...αλλά, τέσσερις χωρίστηκαν εδώ και πήγαν προς το πέρασμα.
Γιατί να το κάνουν αυτό, Ήθαν;
Θα πάω να δω. Ακολουθήστε τους άλλους.
Αν θέλεις να επιτεθούμε...
Όχι! Μην ανάψετε φωτιά, μην κάνετε θόρυβο.
Θα βρεθούμε στην άλλη πλευρά.
Κουνηθείτε!
Θέλεις λίγο νερό, Ήθαν;
Τα ίχνη οδηγούν εκεί.
Γιατί χωρίστηκαν;
Υπήρχε νερό στο φαράγγι;
Τι;
Όχι, δεν υπήρχε.
Είσαι καλά, Ήθαν;
Καλά είμαι.
Πού’ναι το σακάκι σου; Το έχασες;
Έτσι φαίνεται.
Δε θα γυρίσω γι’αυτό!
Τους βρήκα! Βρήκα τη Λούσυ!
Έχουν κατασκηνώσει λίγο πιο πέρα. Ερχόμουν πίσω και είδα τον καπνό τους.
Σύρθηκα ως την άκρη, κι ήταν εκεί, ακριβώς από κάτω μου.
Είδες και την Ντέμπυ;
Όχι, αλλά είδα τη Λούσυ. Φορούσε το μπλε της το φόρεμα...
Αυτή που είδες, δεν ήταν η Λούσυ.
Αυτή ήταν...
Ήταν ένας Ινδιάνος...
...που φορούσε το φόρεμα της Λούσυ.
Βρήκα τη Λούσυ στο φαράγγι.
Την τύλιξα με το σακάκι μου.
Την έθαψα με τα χέρια μου.
Νόμιζα ότι θα’ταν καλύτερα να σας το κρύψω.
Μήπως...
Ήταν...;
Τι άλλο θέλεις; Να σ’το ζωγραφίσω;
Μη με ξαναρωτήσεις όσο ζεις.
Λυπάμαι πολύ, Μπραντ.
Περίμενε ένα λεπτό!
Γύρνα πίσω, Μπραντ!
Γιατί δεν το λες;
Νικηθήκαμε και το ξέρεις.
Μια υποχώρηση δεν σημαίνει τίποτα...
...στο μακρύ ταξίδι.
Αν είναι ζωντανή, είναι ασφαλής. Θα την κρατήσουν για λίγο...
...και θα τη μεγαλώσουν σαν μια απ’αυτούς, μέχρι να...
...φτάσει στην ηλικία να...
Νομίζεις ότι υπάρχει ακόμη ελπίδα να τη βρούμε;
Ο Ινδιάνος κυνηγά κάτι, μέχρι να πιστέψει ότι το κυνήγησε αρκετά.
Μετά τα παρατάει.
Το ίδιο κάνει κι όταν το σκάει.
Ποτέ δε μαθαίνει ότι μπορεί να υπάρχει...
...κάποιο πλάσμα που τον κυνηγά για πάντα.
Στο τέλος θα τους βρούμε. Σ’το υπόσχομαι.
Είναι σίγουρο...
...όσο και ότι η Γη γυρίζει!
- Γεια σου, Ήθαν. - Γεια σου, κύριε.
- Γεια σου, Μάρτυ. - Πώς είστε;
Πήρες το γράμμα μου για τον γιο σου, τον Μπραντ;
Τέτοια εποχή, πριν από έναν χρόνο.
Αχ, Ήθαν, αυτή η χώρα...
Θα σε ξέχασε τελείως, ούτε τ’όνομά σου δε θυμάται.
Τ’όνομά της είναι Λόρυ.
Απλώς είχα ξεχάσει, το πόσο όμορφη ήταν.
Και η Ντέμπυ;
Τι γυρεύεις εδώ;
Μην παίρνεις τα ρούχα μου!
Δεν αξίζουν ούτε, καν, μαντάρισμα.
Γιατί κοκκίνισες έτσι; Μήπως δεν έχω αδερφούς;
Εγώ δεν είμαι ένας απ’αυτούς.
Άκουσε εδώ, κ. Πόλεϊ, είμαι γυναίκα.
Εμείς πλένουμε και μαντάρουμε τα βρωμορούχα σας όλη μας τη ζωή.
Μικρούς, σας πλένουμε κιόλας!
Ποτέ δε θα καταλάβω γιατί ντρέπεσαι μια γυναίκα.
Μιλάς σαν να μπορεί κανείς να κυκλοφορεί γυμνός.
Εμένα δε θα μ’ενοχλούσε.
Αλλά μη κάνεις κάτι τέτοιο μπροστά στον μπαμπά.
Έχω μια φιλενάδα πιο όμορφη από σένα...
Τους ακολουθούσαμε μέχρι που ήρθε η χιονοθύελλα. Μετά χάσαμε τα ίχνη τους.
Δεν χρειάζεται να σου πω πού πήγαμε. Στο Φορτ Ρίκαρσον, στο Κομπ...
Δυστυχώς δεν ξέρουμε σε ποια φυλή ανήκουν αυτοί οι πολεμιστές.
Κάνατε ό,τι μπορούσατε, Ήθαν.
Εγώ φταίω που σκοτώθηκε ο γιος σου.
Μην κατηγορείς τον εαυτό σου.
Αυτή η χώρα σκότωσε τ’αγόρι μου. Ναι, ανάθεμά τους, σου λέω, Ήθαν.
Λαρς, τυγχάνει να’μαστε Τεξανοί.
Ο Τεξανός δεν είναι παρά ένας άνθρωπος που μάχεται συνεχώς.
Φέτος, του χρόνου...
...ίσως και τα επόμενα εκατό χρόνια ακόμα. Αλλά δε νομίζω να’ναι για πάντα.
Μια μέρα, αυτή η χώρα θα’ναι παράδεισος.
Ίσως χρειάζονται τα κόκαλά μας για να’ρθει αυτή η εποχή.
Ώρα για ύπνο.
Ήταν δασκάλα.
Τα εσώρουχα του Μάρτυ είναι χάλια.
Να του δώσω κάποια απ’του Μπραντ;
Είναι στο μπαούλο της γιαγιάς.
Ήθαν, εσύ θα κοιμηθείς στην αποθήκη.
Το γράμμα! Στο μπαούλο! Ήρθε για σένα τον χειμώνα, Ήθαν.
Το’φερε ο Τσάρλυ Μακόρυ.
Να’το! Το’χα ξεχάσει!
Με συγχωρείτε.
Ρίξτε μια ματιά.
Ένα κομμάτι ύφασμα.
Το έχετε ξαναδεί; Μήπως απ’το φόρεμα που φορούσε η Ντέμπυ;
Ναι, ήταν μια ποδιά.
Τη βρήκαν;
Όχι ακόμα.
Ας άφηνες, τουλάχιστον, το παντελόνι.
Είναι ώρα για ύπνο. Δοκίμασε αυτό.
Δεν πρόκειται.
Μάλλον θα θέλουν στένεμα.
Είσαι τόσο κοκαλιάρης.
Θα φάμε γαλοπούλα αύριο το βράδυ.
Λόρυ, έλα. Άσ’τα παιδιά να κοιμηθούν.
Εντάξει, μπαμπά.
- Καληνύχτα, Μάρτυ. - Καληνύχτα, Λόρυ.
- Καληνύχτα, κ. Έντουαρντς. - Καληνύχτα, μις Τζόρτζενσεν.
Ο Τζόρτζενσεν βόσκει τα γελάδια μου μαζί με τα δικά του.
Τα γελάδια σου;
Εννοείς τα γελάδια της Ντέμπυ.
Συμφώνησε να σε προσλάβει και να μοιράσετε...
...την αύξηση του κοπαδιού μου όσο λείπω.
Φεύγω αύριο.
Δεν πρόκειται να μείνω εδώ!
Άρχισα να ψάχνω την Ντέμπυ και θα συνεχίσω.
Γιατί;
Γιατί είναι η...
Δεν σου’ναι τίποτα. Δεν είναι, καν, συγγενής σου.
Πάντα έτσι τη θεωρούσα.
Επειδή οι δικοί της με μεγάλωσαν...
Αυτό δε σε κάνει συγγενή.
Ίσως όχι. Αλλά εγώ, θα συνεχίσω να την ψάχνω.
Πώς;
Έχεις άλογα ή λεφτά για να τ’αγοράσεις;
Δεν έχεις ούτε λεφτά για σφαίρες.
Ο Τζόρτζενσεν σου προσφέρει μια καλή ζωή.
Μάρτιν, θέλω να ξέρεις κάτι...
Ξέρω τι θέλεις να μου πεις.
Ότι δεν έχω συγγενείς, ούτε λεφτά, ούτε άλογα!
Το μόνο που’χω είναι, τα ρούχα ενός νεκρού!
Αυτά μου τα’πες ήδη, γι’αυτό τώρα, βούλωσ’το!
Καλημέρα, Λόρυ.
Καλημέρα, Μάρτυ. Κοιμήθηκες καλά;
Όχι.
Έβηχα λίγο...
...στριφογυρνούσα και ονειρευόμουν.
Θα σου φέρω τον καφέ σου.
Ξέρεις, Λόρυ...
...σκεφτόμουν ότι ίσως είναι καιρός να είμαστε μαζί, τι λες;
Είμαστε μαζί, από τότε που είμαστε τριών χρονών.
- Αλήθεια; - Είναι ώρα να το καταλάβεις!
Θεέ μου, Λόρυ, πάντα σε συμπαθούσα, αλλά...
...μ’όλες τις φασαρίες, με την Ντέμπυ και τον Ήθαν, εγώ...
Ο Ήθαν έφυγε πριν από μια ώρα.
Δεν ξέρω τι παραπάνω απ’αυτόν μπορείς να κάνεις εσύ, για να τη βρεις.
Θα τη βρει αυτή τη φορά. Είμαι σίγουρη!
Αυτό φοβάμαι, Λόρυ, ότι θα τη βρει.
Έβλεπα τα μάτια του όποτε έλεγε την λέξη "Κομάντσι".
Έβγαζε το μαχαίρι του και...
Τι να σου πω. Τον πιάνει τρέλα.
Και εγώ σκοπεύω να’μαι εκεί για να τον σταματήσω.
Ήλπιζα να σε κρατήσω εδώ, αλλά θα’πρεπε να το καταλάβω.
Το’κλεψα για σένα.
"Αγόρασα..."
Άσε με να στο διαβάσω εγώ.
"Αγόρασα ένα μικρό φόρεμα απ’τους Ινδιάνους".
"Αν είναι απ’το φόρεμα του παιδιού σας, φέρτε μου την αμοιβή".
"Ξέρω πού πήγαν. Τζέρεμ Φάτερμαν".
Έχει έναν μικρό εμπορικό σταθμό, νότια στον ποταμό Μπράζος.
Χρειάζομαι ένα άλογο! Λες ο πατέρας σου...
- Το πρωινό σου! - Πρέπει να τον βρω.
- Εντάξει, άντε να τον βρεις! - Λόρυ, δεν καταλαβαίνεις;
Αυτό είναι το καλό σου άλογο!
Πάρ’τον, χάρισμά σου!
Αλλά μη νομίζεις ότι θα με βρεις εδώ όταν θα γυρίσεις.
Σε περίμενα σ’αυτή την ερημιά...
...δυο ολόκληρα χρόνια.
Δε θα μείνω εγώ γεροντοκόρη!
Λυπάμαι, Λόρυ, αλλά πρέπει να προλάβω τον Ήθαν.
Άντε, λοιπόν, τρέχα να τον προλάβεις!
ΤΖΕΡΕΜ ΦΑΤΕΡΜΑΝ ΕΜΠΟΡΟΣ
- Φάτερμαν; - Ναι.
Έλα να μιλήσουμε.
Μου έστειλες ένα γράμμα.
Ναι;
Για ένα φόρεμα.
Που το βρήκες;
Είπες ότι υπάρχει αμοιβή χιλίων δολλαρίων.
- Ναι, αυτό είπα. - Τα’χεις μαζί σου;
Θα τα πάρεις όταν τη βρω και αν είναι ακόμη ζωντανή.
Έχω το δικαίωμα να περιμένω κάποια αμοιβή.
Ξόδεψα λεφτά για το φόρεμα και το γράμμα.
Πάρε είκοσι γιάνκικα δολλάρια.
Κι ο χρόνος μου, αξίζει κάτι.
Μίλα.
Ένας Ινδιάνος το’φερε το καλοκαίρι.
Είπε ότι ήταν από μια αιχμάλωτη του Αρχηγού "Ουλή".
"Ουλή";
Δεν τον έχουμε ακουστά.
Ούτ’εγώ. Μου’πε ότι είναι ένας μεγάλος Αρχηγός Πολέμου...
- ...με τους Νογιάκι Κομάντσι. - Για συνέχισε!
Η φυλή του πάει να ξεχειμωνιάσει, στο Φορτ Γουίνγκεϊτ.
Αυτά μου’πε ο Ινδιάνος. Ίσως να’λεγε ψέματα.
Ίσως να λες κι εσύ.
Τότε, φίλε μου, δεν θα τη βρεις...
...κι ούτε εγώ θα πάρω τα χίλια δολλάρια.
Περάστε εδώ τη νύχτα. Χαρτιά, ποτά...
Όχι, ευχαριστούμε.
Μην ξεχάσεις τα χίλια δολλάρια!
Δεν είναι δικά σου ακόμα!
Έχεις ένα προαίσθημα ότι μας παρακολουθούν;
Είναι ο Ινδιάνος μέσα σου. Κοιμήσου.
Τα άλογα είναι πολύ νευρικά.
Μυρίζουν την αλλαγή του καιρού.
Μη βάζεις άλλα ξύλα στη φωτιά. Καίγομαι!
Ίσως πέσει παγωνιά τα χαράματα.
Καταντάω σαν τον γέρο-Μος.
Πάγωσαν τα κόκαλά μου, απόψε.
Περίεργο, αλλά όταν περάσαμε τον προηγούμενο χειμώνα απ’το Γουίνγκεϊτ...
...δε θυμάμαι να μας είπαν τίποτα για τους Νογιάκι Κομάντσι.
Δεν είναι περίεργο, αν ξέρεις τι σημαίνει "Νογιάκι".
- Τι σημαίνει; - Κάτι σαν "από’δώ κι από’κεί".
Κάποιος που λέει ότι πάει σ’ένα μέρος και πηγαίνει σ’άλλο.
Έλα, Ήθαν. Μη βάζεις άλλα ξύλα. Καίγομαι!
Είσαι άνετα;
Ήθαν, είσαι με τα καλά σου;
- Απλά, σου λέω "καληνύχτα". - Καληνύχτα, λοιπόν!
Καληνύχτα!
Ευχαριστώ, τα πήγες μια χαρά.
Γιατί; Αυτός είναι ο κ. Φάτερμαν!
Ήθαν, τι στο καλό κάνεις;
Παίρνω πίσω τα λεφτά μου, ηλίθιε! Εσύ τι νομίζεις;
Τα καταφέραμε μια χαρά.
Τα καταφέραμε; Μ’έστησες εκεί σαν δόλωμα;
Δυνάμωσες και τη φωτιά για να μου τινάξεις τα μυαλά!
Κι αν αστοχούσες;
Δεν μου’χει συμβεί ποτέ.
Πάμε να φύγουμε.
Χαίρετε, κ. Τζόρτζενσεν.
- Τσάρλυ! - Έχω ένα γράμμα εδώ.
Μη μου το λες! Ένα γράμμα!
Είναι για τη δεσποινίδα Λόρυ.
Δύο γράμματα σ’ένα χρόνο! Δεν το πιστεύω!
Μαμά! Μαμά! Είναι ο Τσάρλυ Μακόρυ.
Έφερε το γράμμα. Ήρθε και να φλερτάρει!
Καλημέρα, Τσάρλυ.
Λόρυ, ένα γράμμα για σένα. Το’φερε ο Τσάρλυ.
Σκέφτηκα ότι θα’ταν τα νέα που περιμένεις, γι’αυτό...
- Σ’ευχαριστώ, Τσάρλυ. - Παρακαλώ.
Σου αγόρασα και μερικά γλυκά.
Γιατί; Ευχαριστώ!
Ας καθίσουμε, όσο η Λόρυ θα διαβάζει το γράμμα.
Θα’ταν καλύτερα να πηγαίνω...
Όχι. Θα μείνεις εδώ, Τσάρλυ.
Εσύ το’φερες το γράμμα, γι’αυτό έχεις το δικαίωμα να τ’ακούσεις.
Έλα, διάβασέ το.
Μα, είναι δικό μου γράμμα!
Ναι, βέβαια, αλλά... διάβασέ το.
Σε παρακαλώ.
"Αγαπητή μις Λόρυ..."
Το έγραψε με "ι" αντί για "υ". Νόμιζα ότι ήξερε.
Ορθογραφία... παρακαλώ! Τι σημασία έχει; Διάβασε το γράμμα!
"Αγαπητή Λόρυ, πιάνω το μολύβι για να σου πω..."
"...ότι ο Ήθαν και εγώ, προσπαθούμε να προλάβουμε τους Κομάντσι..."
"...που μας είπε ο μακαρίτης ο Φάτερμαν".
Ο "μακαρίτης";
Αυτό σημαίνει ότι ο Φάτερμαν είναι νεκρός!
Ο κακομοίρης! Συνέχισε, Λόρυ.
"Κόψαμε βόρεια απ’την ινδιάνικη περιοχή..."
"...και δε δυσκολευτήκαμε..."
"...να βρούμε τους Καϊόβας και Ουιντσίτα..."
"...ακόμα και μερικούς Κομάντσι..."
"...που είχαν κατασκηνώσει σ’έναν καταυλισμό".
"Αλλά κανένας τους δεν ήταν Νογιάκι..."
"...ούτε γνώριζαν τον Πολέμαρχο "Ουλή".
Ουλή;
Είναι αυτός που ο μακαρίτης ο Φάτερμαν μάς είπε ότι έχει την Ντέμπυ.
"Σ’έναν απ’τους καταυλισμούς..."
"...αγοράσαμε πολλά εμπορεύματα..."
"...νομίζαμε ότι θα’ταν πιο εύκολο να περάσουμε απ’την ινδιάνικη περιοχή".
"Θα γελάσεις, άμα σου πω..."
"...τι πουλήθηκε αμέσως".
Πάμε. Νομίζω ότι έμαθα κάτι.
Βρήκες τον "Ουλή";
Πότε θα μάθεις να κρατάς το στόμα σου κλειστό;
Ανέβα στ’άλογό σου να φύγουμε!
- Μόλις αγόρασα μια καλή κουβέρτα. - Ξέχνα την. Κουνήσου!
Έμαθα ότι μια ομάδα εχθρικών Κομάντσι...
...κατασκήνωσε εδώ, σχεδόν πριν μια εβδομάδα.
Ρώτησα αν ήταν μαζί τους ένα λευκό κορίτσι.
Σκυθρώπιασαν και έγιναν φιλύποπτοι.
- Λες να’ναι... - Δεν ξέρω!
Γιατί μάς ακολουθεί αυτή;
Γύρνα πίσω, τώρα!
Φύγε!
Άλλαξα γνώμη. Μπορείς να κρατήσεις την κουβέρτα.
Δεν καταλαβαίνεις; Δεν τη θέλω!
Εσύ δεν καταλαβαίνεις, κουφιοκέφαλε!
Δεν αγόρασες κουβέρτα, αυτήν αγόρασες!
Απέκτησες γυναίκα, μικρέ!
Ωχ, όχι! Ήθαν, πες της να γυρίσει πίσω!
Ορίστε; Και να μας πάρει τα σκαλπ η οικογένειά της...
...επειδή την προσβάλαμε; Όχι, αγαπητέ!
Ελάτε, κυρία Πόλεϊ.
Ελάτε στην παρέα μας.
Κυρία Πόλεϊ;
"Υπάρχει κάτι που πρέπει να σου πω..."
"...πριν το μάθεις απ’τον Ήθαν".
"Πως απέκτησα..."
"...μια σύζυγο..."
Τι έκανε λέει;
Ωραία!
Ο νέος άντρας πρέπει να παντρεύεται νωρίς.
Έτσι δεν είναι, μητέρα;
Συνέχισε να διαβάζεις το γράμμα, Λόρυ.
"Μια μικρή Κομάντσι Ινδιάνα..."
Ινδιάνα!
Λόρυ, γύρνα πίσω και διάβασε το γράμμα, σε παρακαλώ!
Έλα να το διαβάσεις, σε παρακαλώ!
Μητέρα, ορίστε. Διάβασέ το εσύ.
Η γυναίκα μου ήταν δασκάλα. Διαβάζει καλά.
Θα το διαβάσω εγώ.
Ώστε παντρεύτηκε μια Κομάντσι;
"Δεν είναι..."
"...στην ηλικία σου..."
Πόσο χρονών νομίζει ότι είμαι;
Κοίτα! Καφές. Εγώ... καφέ.
Μπορώ να’χω κι εγώ λίγο, κυρία Πόλεϊ;
Η κυρία Πόλεϊ θα γίνει μια θαυμάσια αφοσιωμένη σύζυγος.
Σταμάτα, επιτέλους!
Άκου... μακάρι να μπορούσα να σου δώσω να καταλάβεις.
Λέει ότι τ’όνομά της είναι "Άγρια Χήνα που πετάει στον Νυχτερινό Ουρανό".
Όμως, θ’ακούει στο "Άκου", αν σ’ευχαριστεί.
Αυτός είναι λόγος διαζυγίου στο Τέξας!
Είσαι πολύ σκληρός!
Δεν το βρίσκω καθόλου αστείο!
Κάνε κάτι χρήσιμο. Γιατί δεν τη ρωτάς πού είναι ο "Ουλή";
Σ’άκουσε.
Ρώτησέ την εσύ!
Ξέρεις που πήγε; Μήπως είχε ένα λευκό κοριτσάκι μαζί του;
Όχι, γυναίκα...
Αδερφή!
Η "Άκου" έφυγε!
Το’σκασε το βράδυ.
Δε θα γυρίσει στην οικογένειά της. Αυτό είναι σίγουρο.
Έφυγε προς τα εκεί που δείχνει το βέλος.
Να την ακολουθήσουμε;
Πού να ξέρω; Δική σου γυναίκα είναι.
"Ίσως να μας άφησε κι άλλα σημάδια, αλλά..."
"...δε θα τα βρούμε ποτέ..."
"...γιατί εκείνη τη μέρα και όλη την εβδομάδα, χιόνιζε."
"Προχωρήσαμε βόρεια, στη χώρα των βουβάλων..."
"...όταν έγινε κάτι που ακόμα δεν το έχω καταλάβει".
"Εκείνη τη μέρα βρήκαμε ένα μικρό κοπάδι".
"Θέλαμε κρέας, γι’αυτό το πλησιάσαμε..."
"...πεζοί".
Δεν έχει νόημα!
Πείνα! Άδεια στομάχια! Αυτή είναι η λογική μου!
Τουλάχιστον δε θα θρέψουν τους Κομάντσι αυτόν το χειμώνα!
Άκου!
Ήταν οι Νογιάκι Κομάντσι.
Αυτοί που ψάχναμε όλο αυτόν τον καιρό.
Είναι η "Άκου".
Γιατί οι στρατιώτες τη σκότωσαν;
Δεν πείραξε ποτέ κανέναν.
Να τους προλάβουμε! Ίσως να’χουν μαζί τους την Ντέμπυ!
Ίσως να’χουν αυτόν τον αρχηγό που αποκαλείται "Ουλή".
"Νομίζαμε ότι η Ντέμπυ ήταν στο χωριό".
"Ή "Άκου" πήγε για να τους ειδοποιήσει..."
"...ή να βρει την Ντέμπυ για μένα..."
"Δεν υπάρχει τρόπος να το μάθουμε".
Άντε, κουνηθείτε!
Ναι;
Ψάχνουμε ένα λευκό κορίτσι. Μια αιχμάλωτη.
Πρέπει να’ναι γύρω στα 14 τώρα.
Έχουμε δυο κορίτσια σ’αυτή την ηλικία.
- Οι λευκές είναι στην εκκλησία. - Τι την έχετε την κοπέλα;
- Είναι η... - Είναι η ανιψιά μου.
Ένα λεπτό.
- Λευκή γυναίκα; - Μάλιστα, κύριε.
Θα σηκωθείς όρθια;
Σήκω, σε παρακαλώ.
Δύσκολο να πιστέψεις ότι είναι λευκές.
Δεν είναι λευκές!
Όχι, πια. Είναι Κομάντσι!
Πού είναι οι τραυματίες;
Ίσως μας βοηθήσεις να τους αναγνωρίσουμε. Όλοι λευκοί αιχμάλωτοι.
Το κορίτσι είναι εκεί.
Όχι.
"Έτσι ξεκινήσαμε για το Νιού Μέξικο το πρωί".
"Λυπάμαι που πάλι δε θα γυρίσω για τα Χριστούγεννα".
"Αφήνω το μολύβι και ελπίζω εσύ να’σαι καλά".
"Το ίδιο και οι γονείς σου".
"Με σεβασμό..."
"...δικός σου ειλικρινά, Μάρτιν Πόλεϊ".
Δεν θα τη βρουν ποτέ.
Ποτέ!
"Δικός σου, ειλικρινά".
Και υπέγραψε "Μάρτιν Πόλεϊ".
Δεν μπορούσε να γράψει μόνο "Μάρτυ";
Δεν με νοιάζει αν θα ξαναγυρίσει!
Τσάρλυ, θα μείνεις για φαγητό. Δε δέχομαι αντίρρηση.
Ούτε που σκέφτηκα ν’αρνηθώ, κυρία Τζόρτζενσεν.
Δε θα’θελα να’μαι πουθενά αλλού...
...αυτή τη στιγμή.
- Το αναγνώρισες; - Αυτό;
Δεν υπάρχουν δύο ίδια σ’όλο τον κόσμο!
Μος Χάρπερ!
Μος, είσαι πιο κουρελιάρης από ποτέ.
Τι λες για ένα ποτό;
Δεν πάω καθόλου καλά. Όχι, κύριε. Καθόλου καλά.
- Γερνάω. - Γεννήθηκες γέρος.
Σε βοηθούσα, Ήθαν. Έψαχνα όλο αυτόν τον καιρό.
Η αμοιβή ισχύει ακόμα.
Δε θέλω λεφτά, Ήθαν. Καθόλου λεφτά, Μάρτιν.
Μόνο μια στέγη πάνω απ’το κεφάλι του γέρο-Μος.
Και μια κουνιστή καρέκλα δίπλα στο τζάκι.
Τη δική μου κουνιστή καρέκλα, Μάρτυ.
Βοήθησε να βρούμε το κορίτσι και θα την έχεις.
Ορκίσου μου, Ήθαν! Μου δίνεις τον λόγο σου;
Σ’το είπα, έτσι δεν είναι;
Ήθαν, βρήκα έναν άντρα που την έχει δει.
Ξέρει πού’ναι η μικρή Ντέμπυ.
Πού είναι; Ποιος είναι αυτός ο άντρας;
- Λόγω τιμής; - Ποιος είναι;
Εγώ είμαι, σενιόρ.
Στις υπηρεσίες σας. Για κάποιο τίμημα. Πάντα για κάποιο τίμημα.
Κύριε, θα’θελα να...
Εσύ είσαι πολύ μικρός.
Ας μιλήσουμε για δουλειές.
Γιατί όχι;
Πάμε.
Πεινάω!
Όσο εσύ, γεμίζεις την κοιλιά σου...
...εγώ θα συναντήσω έναν Κομάντσι που τον λένε Σικατρίς.
Δεν τον έχω ακουστά.
"Σικατρίς" στα Μεξικάνικα σημαίνει "ουλή".
Περιοχή Ινδιάνων;
Γεμάτη Ινδιάνους, νομίζω.
- Ο μεγάλος Σικατρίς, ο Πολέμαρχος. - Ουλή, ε;
Τώρα κατάλαβα τ’όνομά σου.
Εσύ "Φαρδιοί Ώμοι".
Ο νέος... "Αυτός Που Ακολουθεί".
Μιλάς καλά Αμερικάνικα για Κομάντσι.
Σε δίδαξε κανείς;
Ακριβώς. Ήρθαμε για εμπόριο, αλλά όχι εδώ.
Δεν μ’αρέσει να μιλάω στον αέρα.
Μιλάς καλά Κομάντσι. Σου’μαθε κανείς;
- Εσύ μείνε εδώ. - Με τίποτα!
Οι γιοι του είναι νεκροί. Γι’αυτό οι γυναίκες κάθονται στην τιμητική θέση.
Όλες αυτές είναι γυναίκες του;
Δυο γιοι, σκοτώθηκαν από λευκούς.
Για κάθε γιο παίρνω πολλά...
Σκαλπς.
Έχουμε ξαναδεί σκαλπς.
Αυτό το’χετε ξαναδεί;
Ήρθα εδώ για εμπόριο, όχι για να δω τη συλλογή του.
Πες του ότι θα κατασκηνώσουμε στο ρέμα κι ότι θα μιλήσουμε αύριο.
Δεν είναι ότι φοβάμαι.
Μην απολογείσαι. Πληρώθηκες καλά.
Ξέρει ποιος είσαι και γιατί ήρθες. Εγώ δεν το’ξερα.
Πάρ’τα. Δεν θέλω ματωμένα λεφτά.
Πιστεύεις ότι ο γέρο-"Ουλή" θέλει να μας σκοτώσει;
Πρέπει να το κάνει.
Πάμε γυρεύοντας εδώ και πέντε χρόνια.
Γιατί δεν το’κανε πριν, στον καταυλισμό;
Φιλοξενία των Κομάντσι, μάλλον.
Γιατί, θες να τα παρατήσεις κι εσύ;
"Φαρδιοί Ώμοι"!
Ντέμπυ, δεν θυμάσαι; Είμαι ο Μάρτιν, ο αδερφός σου.
Θυμάσαι;
Ντέμπυ, θυμήσου τα παλιά...
...Θυμάσαι που σ’άφηνα ν’ανεβαίνεις στ’άλογό μου;
Που σου’λεγα ιστορίες;
Δε με θυμάσαι, Ντέμπυ;
Θυμάμαι.
Πάντα.
Στην αρχή προσευχόμουν να’ρθεις να με πάρεις...
...στο σπίτι. Δεν ήρθες, όμως.
Ήρθα τώρα, Ντέμπυ.
Αυτός είναι ο λαός μου.
Φύγε, Μάρτιν! Σε παρακαλώ, φύγε!
Κάνε στην άκρη, Μάρτιν!
Όχι! Μη, Ήθαν.
Ήθαν, μη!
Κάνε στην άκρη!
Απ’ό,τι φαίνεται, πρέπει ν’ανοίξω πάλι τον ώμο σου...
...για να βγάλω το δηλητήριο.
Δεν καταλαβαίνω, Ήθαν... πώς καταφέρνεις και μένεις ζωντανός.
Διάβασέ το.
"Εγώ..."
"...ο Ήθαν Έντουαρντς..."
"...έχων σώας τας φρένας..."
"...και..."
"...κανέναν συγγενή εξ αίματος ζωντανό..."
"...διά του παρόντος..."
Κληροδοτώ σημαίνει "αφήνω".
"...κληροδοτώ..."
"...όλη μου την περιουσία..."
"...κάθε είδους..."
"...στον Μάρτιν Πόλεϊ".
Τι εννοείς, δεν έχεις συγγενείς;
Η Ντέμπυ είναι συγγενής σου.
Όχι πια!
Κράτα τη διαθήκη σου!
Δε θέλω την περιουσία σου!
Δεν ξεχνάω ότι θα τη σκότωνες με τα ίδια σου τα χέρια.
Τι άνθρωπος είσαι εσύ;
- Ζει μ’έναν Ινδιάνο! - Βούλωσ’το βρωμόστομά σου!
Μακάρι να πεθάνεις!
Δε θα υπάρξει τέτοια μέρα!
Καλησπέρα σ’όλους!
Να’τος! Χτενισμένος και πλυμένος πίσω απ’τα αυτιά.
Τσάρλυ, φαίνεσαι όμορφος! Δεν θα σ’αναγνώριζα.
Κι εγώ παραλίγο να μη γνωρίσω τον εαυτό μου, κυρία μου.
Παίξε, Λούθερ!
Δεν πίνεις κάτι;
Όχι, Νέσμπυ. Όχι, πριν την τελετή.
Το μπαρ είναι κλειστό. Έτσι, αδερφή Τζόρτζενσεν;
Εντάξει, λοιπόν. Ας τελειώνουμε!
Πάμε!
Τη Βίβλο.
- Βγάλε αυτά τα σπιρούνια! - Μάλιστα.
Πάμε μέσα, παιδιά.
Συγκεντρωθήκαμε όλοι στο ποτάμι...
Στο όμορφο, όμορφο ποτάμι...
Συγκεντρωθήκαμε με τους Αγίους στο ποτάμι...
Που ρέει πλάι στον θρόνο του Θεού...
Λες να κάνουν το γλέντι για μας;
Αποκλείεται!
Είμαι καλά.
Ήθαν, Μάρτιν! Δεν μπορείτε να μπείτε! Είναι μέσα οι Ρέιντζερς.
Και τι σχέση έχει αυτό μ’εμάς;
Κατηγορείστε για φόνο. Και οι δύο.
Του εμπόρου, του μακαρίτη Φάτερμαν...
Ο παπάς και οι Ρέιντζερς είναι μέσα τώρα...
Τι γιορτάζετε;
Εσείς οι δυο, έχετε πολλά να πείτε.
- Έλα, Λαρς. - Ήθαν, κρύψου!
Για ποιον λόγο;
Σας παρακαλώ. Κοιτάξτε όλοι!
Κοίτα, μαμά!
Κοιτάξτε ποιος ήρθε!
Καλησπέρα.
Είναι ανοιχτό το μπαρ;
Νέα απ’το κοριτσάκι μας;
Δεν είναι κοριτσάκι πια.
Την είδες; Είναι ζωντανή;
Την είδα και είναι ζωντανή.
Καλησπέρα, Αιδεσιμότατε. Ή μήπως πρέπει να σε φωνάζω "λοχαγό";
Ήρθα εδώ για γάμο, Ήθαν.
Μέχρι να τελειώσει, είμαι παπάς. Μετά θα τα πούμε.
- Είναι και ο Μάρτιν μαζί σου; - Ναι.
Χαίρομαι που σε ξαναβλέπω, Ήθαν. Θα σου κάνω παρέα.
Αφού σου έγραψα ένα γράμμα.
Ένα γράμμα σε πέντε χρόνια!
Το διάβαζα, μέχρι που το μελάνι ξεθώριασε.
Δεν ήταν και σπουδαίο γράμμα, έτσι;
Όχι, δεν ήταν.
Μπορούσες να γράψεις, τουλάχιστον, ότι μ’αγαπούσες.
Να μου ζητήσεις να σε περιμένω. Αυτό θα’ταν κάτι!
Πάντα σ’αγαπούσα!
Νόμιζα ότι το’ξερες και ότι δεν χρειαζόταν να σ’το πω.
Δεν είναι δίκαιο, Μάρτιν Πόλεϊ!
Δεν είναι δίκαιο και το ξέρεις!
- Μακάρι να μην έκλαιγες, Λόρυ. - Ποιος κλαίει;
Το καλύτερο που έχω να κάνω είναι, να φύγω.
Αν το κάνεις, Μάρτιν Πόλεϊ, θα πεθάνω!
Θα’θελα ν’αφήσεις τη μνηστή μου ήσυχη.
Δε φαντάζομαι να πάρεις αυτόν!
Σίγουρα!
Και ο γυρισμός σου, δε θα τ’αλλάξει!
Δεν θα’μουν απολύτως σίγουρος, Τσάρλυ.
Δεν μιλήσαμε ακόμη για γάμο.
Με ποιο δικαίωμα μιλάς για γάμο σ’ευπρεπείς γυναίκες;
Αν αναφέρεσαι σ'αυτή την τρελή κατηγορία για φόνο...
Και σ’άλλα πράγματα.
Νομίζεις ότι θα ξεφύγεις με την Ινδιάνα γυναίκα που πήρες;
Σίγουρα δεν ήταν η πρώτη Ινδιάνα που...
Τι να σου πω...
Το έκανες πάλι, Μάρτυ!
Φύγε από μπροστά μου.
Μάρτυ! Τσάρλυ! Δε θ’ανεχτώ καβγάδες στο σπίτι μου!
Τότε, θα μονομαχήσουμε έξω!
Δεν έχω όπλα!
Αυτό σίγουρα, δε θα’ναι πρόβλημα.
- Μετά από σένα, Μάρτυ. - Μετά από σένα, Τσάρλυ.
Ορίστε, πάρε.
Ευχαριστώ.
Φτύσε στο ξύλο.
Παράτα τα, Μάρτυ! Αυτό δεν είναι δίκαιο!
Μάρτυ, σταματήστε!
Καβγαδίζεις την ώρα του καθήκοντος;
Όχι, κύριε. Είναι προσωπικός καβγάς.
Εντάξει, αλλά χτυπηθείτε τίμια. Όχι δαγκωνιές και γρατζουνιές!
Ούτε κλωτσιές!
Σηκώστε τους! Παλέψτε τίμια!
Θα παλέψεις τίμια, Μάρτιν!
Ένα λεπτό!
Το βιολί κάποιου.
Όχι πνιξίματα, ούτε γρατσουνιές!
Κύριε Έντουαρντς, σταμάτησέ τους!
Γιατί; Εσύ το άρχισες.
Μάρτυ, πρόσεξε τα πόδια του!
Μην ξεχνάς ότι είσαι κυρία!
Έλα, Τσάρλυ. Σήκω!
Είσαι εντάξει;
Νομίζω...
Ελάτε, τώρα. Θέλω να δώσετε τα χέρια, παιδιά.
Συγγνώμη που σου δάγκωσα τ’αυτί, Μάρτυ.
Δε με πόνεσε, Τσάρλυ.
Τώρα πλυθείτε και θα προχωρήσουμε με τον γάμο.
- Πού είναι η Βίβλος; - Δεν θα γίνει κανένας γάμος.
Όχι μέχρι να ξεκαθαρίσουμε ορισμένα πράγματα.
Ήταν ωραία γαμήλια γιορτή, αν και κανείς δεν παντρεύτηκε.
Ήθαν, πρέπει να σου ζητήσω να’ρθεις με τον Μάρτιν...
...στο Ώστιν.
Μας καλείς σε "πάρτι κρεμάλας", Αιδεσιμότατε;
Όχι, δε θα το’λεγα.
Μάλλον είχες τους λόγους σου για να σκοτώσεις τον Φάτερμαν.
Ίσως να του άξιζε.
Σου μιλάω σαν Ρέιντζερ, όχι σαν παπάς.
Το θέμα είναι ότι και οι τρεις χτυπήθηκαν στην πλάτη...
...και αυτό μας αφήνει κάποιες απορίες.
Αυτό και...
...ένα κομμάτι χρυσού που ανήκε σ’αυτόν που εξαφανίστηκε...
...πριν απ’τον φόνο του.
Ήθαν, πρέπει να σου ζητήσω τ’όπλο σου.
Αν σ’ενδιαφέρει, Αιδεσιμότατε...
...εγώ δε θα πάω στο Ώστιν!
Θα’ρθεις, εφόσον το λέει ο Λοχαγός.
Σταματήστε!
Θα σας κλειδώσω μαζί για να ηρεμήσετε.
Καλησπέρα, κυρία μου. Τον λοχαγό Κλέιτον.
Συγγνώμη, κυρία μου.
- Ο λοχαγός Κλέιτον; - Όχι.
Εγώ είμαι ο λοχαγός Κλέιτον.
- Είστε ο λοχαγός Κλέιτον; - Ναι, είμαι ο λοχαγός Κλέιτον.
Τα σέβη του στρατηγού Γκρίνχιλ. Θέλει να ξέρει...
- Κρυώνει το κεφάλι σου; - Όχι, κύριε.
Συγγνώμη, κύριε.
- Εντάξει, άρχισε πάλι. - Τα σέβη του στρατηγού Γκρίνχιλ.
Περίμενε, ποιος είναι ο στρατηγός Γκρίνχιλ που μου λες;
Ο στρατηγός είναι ο στρατηγός.
- Διοικητής του 15ου... - Κι εσύ;
Είμαι ο υπολοχαγός Γκρίνχιλ.
Τι θέλει να μάθει ο μπαμπάς σου;
Λέγε, λοιπόν.
Ο μπαμπάς... ο στρατηγός ρωτάει...
...πόσο γρήγορα μπορείτε να συγκεντρώσετε μια ομάδα...
Για γύρνα λίγο, νεαρέ.
Ναι, είναι απ’το ιππικό των Γιάνκηδων.
Ο στρατηγός θέλει να μάθει πόσο σύντομα... Με προσβάλετε, κύριε!
Ένα αστείο είναι, γιε μου.
Πόσο σύντομα θα οργανώσετε ένοπλη ομάδα αντρών...
...για να ενωθεί με το σώμα κατά των Κομάντσι.
- Με τι να ενωθεί; - Με το σώμα κατά των Κομάντσι.
Λάβαμε πληροφορίες για μια ομάδα υπό την αρχηγία κάποιου "Ουλή".
Τι πληροφορίες;
Ίσως να μην είναι μακριά από’δώ.
Πού το ξέρεις ότι δεν είναι μακριά;
Βρήκαμε έναν άντρα...
...που λέει ότι ήταν αιχμάλωτός του.
Φαινόταν τρελός, αλλά τον πήραμε μαζί.
Λέει ότι ζει εδώ. Μιλά συνέχεια για μια κουνιστή καρέκλα.
Πιάσε τα χέρια του.
Είναι ο Μος!
Καλησπέρα, κυρία μου. Ήρθα για την κουνιστή μου καρέκλα.
- Φέρτε τον στη φωτιά. - Προσοχή!
Σηκώστε τον!
Εδώ, φέρ’του την καρέκλα.
Φέρτε του ένα ποτό!
Το κεφάλι του!
- Πιες, Μος. - Πιες το όλο, Μος.
Μος; Ο "Ουλή"... Πού είναι;
Η κουνιστή μου καρέκλα. Μου την υποσχέθηκες.
Ρώτησέ τον για την Ντέμπυ. Είναι καλά, Μος;
Έκανα τον τρελό.
Πιστεύετε ότι είμαι τρελός, κυρία μου;
Όχι, είσαι άρρωστος και τραυματισμένος.
Ευχαριστώ.
Μος, προσπάθησε να θυμηθείς. Ήσουν στον καταυλισμό του "Ουλή".
Έφαγα χώμα και μασούσα χορτάρι. Τους ξεγέλασα όλους!
Πού κρύβεται ο "Ουλή";
Δε σ’το λέω.
Θα το πω στον Μάρτυ.
"Εφτά δάχτυλα", Μάρτυ.
Αρκετά, Ήθαν. Ας τον πάμε στο κρεβάτι.
- Εφτά δάχτυλα; - Σας πληροφορώ ότι...
...αυτό μας είπε, αλλά δεν υπάρχει τέτοιο μέρος στον χάρτη.
Είναι το Ινδιάνικο όνομα για εκεί που ενώνονται...
...όλα τα φαράγγια κάτω απ’το Μαλάπαϊ;
Τα Εφτά Δάχτυλα του Μπράζος!
Κι η καρέκλα;
Θα σ’τη φέρουμε.
Πες στον μπαμπά σου ότι μια ομάδα Ρέιντζερς...
...δεκατέσσερις άντρες, με πλήρη εξοπλισμό...
...ξεκινάνε μόλις ξημερώσει.
Θα κατευθυνθούμε στα νότια του Μαλάπαϊ.
Αν μπορεί να μας προλάβει, καλώς!
Δεν μπορούμε να’μαστε εκεί αύριο! Για τη δική σας προστασία.
Μικρέ. Εκεί είναι μια ομάδα φονιάδων...
...γεμάτοι σκαλπς Τεξανών κι ένα λευκό κορίτσι αιχμάλωτο!
Αν θέλετε να μας προστατέψετε, μην μπαίνετε στα πόδια μας.
Τώρα, τρέξε πίσω στον μπαμπά σου!
Εσύ και ο Μάρτιν, διορίζεστε πολίτες ανιχνευτές, χωρίς μισθό.
Πάρε τους άντρες και ετοίμασέ τους.
Δεν θα πας! Όχι αυτή τη φορά!
Είσαι τρελή;
Είναι πολύ αργά. Είναι μεγάλη γυναίκα τώρα.
Πρέπει να πάω, Λόρυ. Πρέπει να τη φέρω στο σπίτι.
Να φέρεις τι;
Τα υπολείμματα των Κομάντσι που ξαναπουλήθηκαν τόσες φορές...
Λόρυ, σταμάτα!
Ξέρεις τι θα’κανε ο Ήθαν, αν έβρισκε την ευκαιρία;
Θα της έχωνε μια σφαίρα στο κεφάλι!
Σ’το λέω! Και η Μάρθα θα το’θελε!
Μόνο πάνω απ’το πτώμα μου!
Μπορούμε να τους πλησιάσουμε στις διακόσιες γιάρδες.
Υπάρχει ένα ύψωμα στ’αριστερά.
Πόσοι νομίζεις ότι είναι;
Καμιά ντουζίνα για τον καθένα μας.
Φτάνουμε να τους περικυκλώσουμε.
Τουλάχιστον τους βρήκαμε!
Ακούστε, άντρες...
...η Πολιτεία του Τέξας σας πληρώνει δώδεκα δολλάρια τον μήνα.
Τώρα είναι η ευκαιρία να τα κερδίσετε!
Δέστε τις σέλλες σας. Θα επιτεθούμε μόλις ξημερώσει.
- Σιγουρευτείτε... - Ένα λεπτό, Αιδεσιμότατε!
Αν επιτεθούμε, θα τη σκοτώσουν! Το ξέρεις!
- Βασίζομαι σ’αυτό. - Το ξέρω.
Δεν θα γίνει έτσι! Είναι ζωντανή και θα παραμείνει!
Δεν είναι, αν ζει μαζί τους.
Καλύτερα να ζει μαζί τους, παρά να της τινάξουν τα μυαλά!
Ξέρω, γιε μου, ότι θα πω κάτι σκληρό...
...αλλά εδώ παίζονται πιο πολλά απ’την αδερφή σου.
Αυτό είναι σίγουρο! Ένα θα σου πω...
Δεν ήθελα να το αναφέρω, αλλά τώρα θα σ’το πω.
Θυμάσαι το σκαλπ στο κοντάρι του "Ουλή"; Το θυμάσαι πώς κυμάτιζε;
Ναι. Και μη μου πεις ότι ήταν της θείας Μάρθας ή της Λούσυ!
Ήταν της μητέρας σου!
Αυτό δεν αλλάζει τίποτα. Τίποτα!
Δώσ’μου την ευκαιρία να μπω κρυφά να την πάρω, πριν επιτεθείτε εσείς.
Κι αν σε πιάσουν;
- Αυτό δεν θ’αλλάξει τίποτα! - Όχι, είπα!
Πήγαινε, αλλά με το πρώτο σημάδι συναγερμού, εμείς θα επιτεθούμε.
Και δε θα’χουμε χρόνο, να διαλέγουμε τους στόχους μας!
Αυτή θα’ναι η κηδεία σου!
Λοχαγέ Κλέιτον!
Τι στο καλό;
Εμπρός! Γιατί δε σημαίνεις επίθεση με τη σάλπιγγά σου;
Άσ’το καλύτερα. Ο πατέρας σου ξέρει ότι είσαι εδώ;
Μάλιστα, κύριε. Ο στρατός είναι δέκα μίλια πίσω.
Ο στρατηγός είπε να σας βρω.
Με βρήκες; Καλή δουλειά κι αντίο.
Μπορώ να σας βοηθήσω, κύριε;
Θεός φυλάξοι!
Πήγαινε στον μπαμπά σου και πες του πού είμαστε.
Αφού το ξέρει αυτό! Μπορώ να μείνω;
Σας παρακαλώ;
Καλά, πρόσεξε, όμως!
Είμαι σκληρότερο καρύδι απ’τους Ινδιάνους.
Αν δεν ακούσεις το πρώτο μου σήμα...
...διάβασε το μυαλό μου...
...γιατί δε θα δώσω δυο διαταγές!
- Μάλιστα, κύριε! - Αγόρι...
...πρόσεχε λίγο, μ’αυτό το μαχαίρι!
Με συγχωρείτε, κύριε.
Αλτ!
Ιππεύσατε!
Ανέβα!
Μην πεις τίποτα!
Είμαι ο αδερφός σου, ο Μάρτυ!
Θα σε πάρω από’δώ, Ντέμπυ.
Ναι, Μάρτυ!
Αδέρφια, εμπρός! Επίθεση!
Τσάρλυ, Νέσμπυ, τρέψτε σε φυγή το κοπάδι...
Μικρέ, να προσέχεις λίγο, μ’αυτό το μαχαίρι!
Πάμε!
Όχι, Ήθαν!
Πάμε σπίτι, Ντέμπυ.
- Σε πονάει, Αιδεσιμότατε; - Σκασμός!
Μπράβο, λοχαγέ! Μπράβο, γιε μου.
Τραυματίστηκες;
- Σφαίρα; Βέλος; - Όχι!
Ένας άντρας θα ψάξει...
Την καρδιά του και την ψυχή του...
Πάει να ψάξει εκεί έξω...
Την ηρεμία στο μυαλό του...
Ξέρει ότι θα βρει...
Αλλά πού, Θεέ μου...
Πού, Θεέ μου...
Φύγε μακριά...