'Ηταν μία αφόρητα ζεστή ημέρα.
- Κάποιος έκλεψε το όπλο σου; - Ναι, είμαι αδικαιολόγητος.
ΑΡΧΗΓΕΙΟ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΤΜΗΜΑ ΑΝΘΡΩΠΟΚΤΟΝΙΩΝ
Είχαν κλέψει το πιστόλι ενός νεοσύλλεκτου, του Μουρακάμι.
- Πόσες σφαίρες είχε το όπλο; - Και τις επτά, κύριε.
Κολτ ήταν;
Το κλεμμένο όπλο ήταν ένα ρεβόλβερ Κολτ.
Το άρπαξαν αμέσως μετά τη σκοποβολή.
- Πώς τα πήγες; - Καθόλου καλά.
'Ημουν ξύπνιος όλη νύχτα, σε μια παρακολούθηση.
- Αστόχησες σε όλες; - 'Οχι, πέτυχα κι έναν κορμό!
Τράβα σπίτι να ξεκουράσεις τα κατακόκκινα μάτια σου!
Εγώ όλα κίτρινα, τα βλέπω! Φεύγω...
Ο Μουρακάμι ήταν πτώμα.
Και ήταν κι αυτή η τρομερή ζέστη...
Στο λεωφορείο η ατμόσφαιρα ήταν τόσο αποπνικτική, που ζαλίστηκε.
'Ενα μωρό έκλαιγε με αναφιλητά...
και η γυναίκα δίπλα του βρωμούσε φτηνό άρωμα.
Κύριε, θα αποδεχτώ οποιαδήποτε τιμωρία.
Κόψε τα "κύριε". Δεν είμαστε στο στρατό.
Μάλιστα, υπαστυνόμε, κύριε... Τι πρέπει να κάνω;
Δε μπορείς απλά να στέκεσαι εκεί, όσο εμείς αποφασίζουμε.
Δες τους ειδικούς πορτοφολάδων. Καλύτερα να πας στην πηγή.
ΜΙΚρΟΚΛΟΠΕΣ
Μεγάλη ατυχία. Θα σε διώξουν;
- Ναι, πιθανότατα. - Ο διοικητής σου είναι...
Ο υπαστυνόμος Νακατζίμα.
Θα σε έκραξε για τα καλά!
Δείχνει άγριος, αλλά είναι πιο άνετος απ'ό,τι φαίνεται.
Δεν είναι τόσο των τύπων, για να σε διώξει.
Κάτσε.
Είδες το πρόσωπο του πορτοφολά, έμαθα;
Τράβα στα "Αποδεικτικά Στοιχεία". 'Εχουν όλους τους σεσημασμένους.
Δώσ'τους ηλικία στο περίπου και πες πως είναι "επιβάτης".
Δουλεύει σε οχήματα.
Τι άλλο;
Τους χωρίζουμε ανά ηλικία, φύλο, μέθοδο, είδος που κλέβουν. Αυτά...
Βρήκες τίποτα;
Δεν είναι τόσο κακός, ο υπαστυνόμος σου.
Μου τηλεφώνησε και μου'πε να σε προσέξω.
Τι πρόβλημα έχεις;
Δεν τον βλέπω εδώ.
Οι πορτοφολάδες, μερικές φορές δουλεύουν σε ζευγάρια.
Δίνουν τα κλοπιμαία σε κάποιον συνεργάτη.
Θυμάσαι κανένα άλλο ύποπτο άτομο στο λεωφορείο;
'Ηταν μία μεσήλικη κυρία με ένα φόρεμα, δίπλα μου.
- Από ποια πλευρά; Από εδώ; - Ναι, δεξιά μου!
Στην πλευρά που έχω το όπλο μου.
'Υποπτο, μου ακούγεται.
'Εχουμε και διάσημες γυναίκες πορτοφολούδες.
Δείξε μου τον φάκελο των γυναικών.
Πόσα μου θυμίζουν αυτά τα πρόσωπα!
Αυτή η πορτοφολού τρένων τα τίναξε πρόσφατα.
Αλήθεια;
Αυτή είναι!
Σίγουρα αυτή ήταν!
Μα είπες πως φορούσε φόρεμα. Παράξενο.
Η 'Ογκιν ήταν πάντα διάσημη για τα κιμονό της.
Είμαι σίγουρος. Είχε μαλλιά περμανάντ και βρώμαγε άρωμα.
Περμανάντ, η 'Ογκιν; 'Αλλαξαν οι εποχές!
- Φέρε μου τον φάκελό της. - Δε χρειάζεται.
Ξέρω ακόμα και τις ελιές στην πλάτη της!
Αλλά αυτή παίρνει πάντα λεφτά. Γιατί να ήθελε όπλο;
- Θα ξεστράτισε. - Πού είναι;
Ξέρω πού συχνάζει, αλλά δεν πρόκειται να ομολογήσει.
Θα τα καταφέρω. 'Ασε με να τη δω.
Το αφεντικό θα'ναι πτώμα, μ'αυτή τη ζέστη.
Εξάλλου, είναι 78 χρόνων!
- Θα έρθει; - Η 'Ογκιν;
Ναι, έρχεται κάθε μέρα, την ίδια ώρα.
Είναι πολύ ευσυνείδητη στα μικροπράγματα.
Συχνάζει εδώ από τις καλές εποχές.
- Τι τρέχει; - 'Αρθρο για ένα κλεμμένο πιστόλι.
Επιθεωρητής του ανθρωποκτονιών σοκάρεται με ένα κλεμμένο όπλο;
'Οχι, απλά αναρωτήθηκα μήπως ήταν το δικό μου.
χρόνια και ζαμάνια!
Εσύ είσαι, Ιτσικάουα-Σαν; Νόμιζα πως τα'χες τινάξει!
Φοβερή υποδοχή! Καλύτερη από κάτι άλλες.
- Τι είναι καλύτερο; - Εσύ, με φόρεμα.
Ο συνεργάτης μου είπε πως τα προτιμάς τώρα κι ήθελα να το δω.
- Τον ξέρεις αυτόν, σωστά; - Ποιος ξέρει;
Στην ηλικία μου, έχω πάψει να κοιτάζω τα νεαρά ομορφόπαιδα.
Ξεγλιστράς σαν τα χέλια στο μενού του μαγαζιού!
Γιατί το λες αυτό; Δεν έχω τίποτα να κρύψω.
Είσαι σίγουρη; Δεν έκανες κάτι πολύ κακό, στο λεωφορείο;
Δώσ'μου πίσω το πιστόλι μου. Και θα ξεχάσω τα υπόλοιπα.
Το σημαίνει αυτό; Μη με κατηγορείς!
Σε παρακαλώ, το χρειάζομαι. Δώσ'μου ένα στοιχείο.
Βοήθησέ τον. Ο τύπος είναι στραβάδι.
Αν τα βάλεις με καινούργιο, το μετανιώνεις μετά.
Δεν ξέρω. Παραβιάζετε τα αστικά μου δικαιώματα.
- Απαίσια κυριλέ γλώσσα! - Μπορώ και καλύτερα.
- 'Οπως; - 'Αντε γεια!
Είναι αδιέξοδο.
'Οχι, δεν είναι!
Θα την παρακολουθήσω, μέχρι να μιλήσει.
Σας ευχαριστώ πολύ.
Πρόσεχε τα κτίρια με δύο εξόδους!
Είσαι πραγματικός μπελάς! Ξεκόλλα, πια!
- 'Οχι, πριν μιλήσεις. - Και τα αστικά μου δικαιώματα;
- Μια βολτούλα, κάνω. - 'Οπως νομίζεις, τότε.
Σε παρακαλώ, δώσ'μου ένα στοιχείο.
- Τι ώρα είναι; - 'Ηταν το τρένο των 11.30'.
- Ακόμα εδώ είναι ο μικρός; - Και βέβαια.
Του'πα να'ρθει μέσα, μην τον φάνε τα κουνούπια.
Είπε πως δεν πίνει, οπότε θα μείνει έξω.
Είναι σπάνιο για έναν νέο, στις μέρες μας.
Δεν ξέρω τι τρέχει, αλλά γιατί δεν του μιλάς;
Δώσ'μου μια μπύρα.
- Δεν ήπιες αρκετά; - Δεν είναι για μένα.
'Ελα, πάρε αυτά. Θα πεθαίνεις της πείνας. Φάε.
'Ελα πάρ'τα.
Κέρδισες.
Τρώγε. Η μπύρα είναι ωραία και παγωμένη.
- Δεν είναι αυτό που... - Το ξέρω. Σου είπα, νίκησες.
Δεν παίζουμε την κολοκυθιά. 'Ενα στοιχείο μόνο, εντάξει;
- Πήγες στους εμπόρους όπλων; - Εμπόρους όπλων;
Είσαι πολύ άβγαλτος! Μέρη που διακινούν όπλα.
Τα πουλάνε, τα αγοράζουν, τα νοικιάζουν. 'Ασχημη δουλειά.
- Πού είναι; - Δεν ξέρω.
Αλλά λένε πως αν τριγυρνάς στα στενάκια απεγνωσμένος...
έρχονται τα τσιράκια και στην πέφτουν.
Δεν είναι ώρα να με αφήσεις ήσυχη;
Τι απαίσια μέρα!
Δε με έχει ξανακολουθήσει κανείς απ'το ανθρωποκτονιών.
Νύχτα μέρα. Είμαι πτώμα.
Κοίτα πόσο όμορφο είναι!
Τα τελευταία 20 χρόνια, είχα ξεχάσει πόσο όμορφα είναι τ'άστρα.
Μπορείς να με περιποιηθείς;
- 'Εχεις λεφτά; - Και βέβαια.
- Είναι γεμάτο. Θα κοστίσει. - Πόσες σφαίρες;
- Πόσο κάνει; - Σύντομα. Θες κορίτσι, σωστά;
'Οχι, αυτή τη ρακέτα!
- Δεν είναι δικό μου παιχνίδι! - Ψεύτρα! Μου'παν για σένα!
Φύγε από εδώ! Θα φωνάξω τους μπάτσους!
Είσαι πολύ κουρασμένος για να θυμώσεις;
Είσαι σε πολύ καλή κατάσταση για να'σαι τόσο χάλια.
χρειάζεσαι σιδηρικό;
Μην κάνεις σαν χαζός. Σε ρωτάω αν θες όπλο.
Πόσο;
Είσαι απένταρος, κόψε την πλάκα. Την κάρτα ρυζιού σου.
- Την κάρτα του συσσιτίου; - Αν δεν έχεις ούτε αυτή, άσ'το.
Την έχω.
'Ελα στο Καφέ Κόνγκα, στην Λεωφόρο Σουζουράν στις 9.00'.
Μίλα στη γκόμενα με το λευκό λουλούδι.
Την κάρτα συσσιτίου.
- Τι διάολο! - Αστυνομία!
Είμαι από το Αρχηγείο. Να την ανακρίνω πίσω;
Κάνει τρομερή ζέστη εκεί μέσα.
Η στέγη είναι τσίγκος. Ακόμα και την νύχτα, ψηνόμαστε.
- Μόνο τέτοια όπλα έχεις; - Κάθε παλιό πιστόλι, μας κάνει.
- Είχες κανένα Κολτ, τελευταία; - Τι είναι το Κολτ;
Κάπου τόσο.
- 'Ετσι. - Δάνεισα ένα εχθές.
Πού και πότε θα το πάρεις πίσω;
Σκάσε! 'Ηταν να το πάρω απόψε, εκεί που σε συνάντησα!
'Επεσα πάνω του στην πόρτα, όταν με κυνήγησες.
Σοκαρίστηκε τρομερά!
'Αρα, έχεις ακόμα την κάρτα συσσιτίου του! Δείξ'την μου!
Είσαι εντελώς αρχάριος!
Παίρνουμε το μερίδιό μας όταν επιστρέφουν το όπλο.
Στη δουλειά μας, παίρνουμε όσα περισσότερα μπορούμε.
'Εχουμε να κάνουμε με εγκληματίες. Δύσκολους πελάτες.
- Δεν τα γουστάρω εγώ. - Δηλαδή;
Θυμάσαι τον τύπο που διάβαζε εφημερίδα; Με προσέχει.
Αυτός κρατάει τις κάρτες.
Δε χρειάζεται πανικός. Θα την έχουν κοπανήσει όλοι, τώρα.
Σύνελθε. Βιάσου, πήγαινέ με μέσα.
Κάνει τρομερή ζέστη εδώ! Θα ψηθώ ζωντανή!
Εξάλλου, δεν τρέχει και τίποτα.
Γιατί θες τόσο πολύ να πάρεις το Κολτ σου πίσω;
'Επρεπε να αρπάξεις κάμποσα από εκεί, όχι μόνο το δικό σου.
- Δεν έπρεπε να τη συλλάβεις. - Μα, κύριε...
Ξέρω πώς νιώθεις. Αλλά δεν έχεις καν απόδειξη πως είχε το δικό σου.
Δεν υπάρχει μόνο ένα Κολτ, στον κόσμο.
'Εγινε μία επίθεση και ληστεία, χθες βράδυ.
'Εβγαλαν μία σφαίρα απ'τον αγκώνα του θύματος.
Την έχει η Σήμανση. 'Ηταν από Κολτ.
Κόφ'το. Δεν υπάρχει λόγος να φαντάζεσαι το χειρότερο.
Οι επιθεωρητές ανθρωποκτονιών δεν πρέπει να'ναι τόσο ευαίσθητοι.
Αδυνάτισες πολύ. Σε έφαγαν οι δρόμοι;
Καλύτερα να υποφέρεις όσο είσαι νέος.
- Είναι επίσημο. - Τι;
Θα δουλέψεις τρεις μήνες με τον μισό μισθό.
Δεν παίρνεις ρεπό, τώρα;
ΣΗΜΑΝΣΗ - ΟΠΛΑ
Ποιος εξέτασε τη σφαίρα από το Κολτ;
Εγώ.
Δεν έχουμε ξαναδεί σφαίρα από το συγκεκριμένο Κολτ.
Αν δεν ταιριάζουν με φάκελο, δε μας βοηθάνε στη διαλεύκανση.
Σαν δακτυλικό αποτύπωμα, οι σπειροειδείς χαρακιές...
- Τι τρέχει; - Είχα ρίξει εδώ, μια φορά.
Και λοιπόν;
- 'Ιδιος τύπος σφαίρας. - Σας παρακαλώ, συγκρίνετέ τες.
- Πού τη βρήκες; - Σας παρακαλώ.
Συγχαρητήρια.
Είναι από το ίδιο Κολτ. Εξαιρετική αστυνομική δουλειά.
Δες και μόνος σου.
Ευχαριστώ.
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΑρΑΙΤΗΣΗΣ
- Αναλαμβάνεις την ευθύνη; - Δεν υπάρχει δικαιολογία.
Η ατυχία ή φτιάχνει έναν άντρα, ή τον καταστρέφει.
Θα το αφήσεις να σε καταστρέψει;
Η ατυχία μπορεί να'ναι μεγάλη ευκαιρία.
Εξαρτάται πώς το δέχεσαι.
Γιατί να μην αναλάβεις την υπόθεση;
Ο αξιωματικός 'Ειμπ εκπροσωπεί το ανθρωποκτονιών, σ'αυτό.
- Θες να συνεργαστείς μαζί του; - Ναι.
Ο Σάτο είναι στο τμήμα. Καλός αστυνομικός. 'Ηταν κι εδώ.
Θα του τηλεφωνήσω και θα σε βάλω στην ομάδα.
Πριν φύγεις... Εκείνη η έμπορος όπλων που έφερες...
Γιατί δεν της ξαναμιλάς; 'Ισως ξέρει τίποτα.
Πηγαίνω.
- Το Νούμερο 18, παρακαλώ. - 'Εχει βγει.
Την πήρε ένας αστυνομικός του τμήματος.
- Στο Δωμάτιο 4. - Ευχαριστώ.
Με συγχωρείτε. Είμαι ο Μουρακάμι, Ανθρωποκτονιών.
Αυτός με συνέλαβε.
- Είμαι ο Σάτο. - Τι; Σάτο-σαν!
Τι είναι;
Με έβαλαν στην καινούργια υπόθεσή σας.
Μόλις έλαβα εντολές να δουλέψω μαζί σας.
- Θα χρειαστώ τη συμβουλή σας. - Ανυπομονώ.
- Για το Κολτ που είχε αυτή... - Ναι, με ενημέρωσε ο 'Ειμπ.
Εξάλλου, μόνο σπάνιοι κλέφτες κουβαλάνε Κολτ.
Αυτός που του δάνεισες το Κολτ... Πώς είναι;
Για να δούμε...
- Φορούσε χειμωνιάτικο μπουφάν. - Μαύρο;
- Πώς το'ξερες; - Είναι κι αριστερόχειρας.
- Πράγματι... - Σκέψου το, καθώς καπνίζεις.
Θυμήθηκα! 'Αναψε ένα σπίρτο με το αριστερό του χέρι.
'Ετρεμε πολύ άσχημα.
Του είπα: "Θα τινάξεις τα μυαλά σου στον αέρα, με το πιστόλι;"
Πώς τον λένε;
- Πού να ξέρω; - Ψεύτρα! Είδες την κάρτα του.
Και βέβαια. Αλλά δε μπορούσα να διακρίνω τα γράμματα.
Πάντα μισούσα το σχολείο.
Και ποιος έχει την κάρτα συσσιτίου; Το όνομά του.
- Δεν ξέρω. - Κιμούρα τον λένε, σωστά;
'Οχι, δεν τον λένε έτσι.
Ποιος είναι, τότε; Προστατεύεις το αγόρι σου;
- Καθόλου. - Ψεύτρα.
Δεν είμαι ψεύτρα!
'Οταν τους προστατεύουν έτσι, σίγουρα τα'χουνε.
- χόντα, τον λένε. - Πες τα όλα, τώρα που ξεκίνησες.
Θα πάρω άλλο ένα.
- Οι συνήθειες του χόντα; - Πού να ξέρω;
Αλήθεια, δεν ξέρω.
Απλά με παίρνει μαζί του. Δε θα μου'λεγε, ποτέ.
Πού συχνάζει, τότε;
Δεν ξέρω.
Θυμάμαι.
Του αρέσει το μπέιζμπολ, λέει. Σίγουρα θα πηγαίνει στο γήπεδο.
- 'Εχει φάκελο; - Ναι.
Κοκορευόταν που πήγε μέσα, γιατί παραλίγο να σκοτώσει κάποια.
- Πότε ήταν αυτό; - Ποιος ξέρει;
Εντάξει.
'Ελα, περίμενε να τελειώσω το τσιγάρο μου!
Να πάρει! Πήρες ό,τι χρειάζεσαι και τώρα την κοπανάς!
Τράβα να δεις τι θα ανακαλύψεις για τον χόντα.
Μπορεί να'ναι ψευδώνυμο, αλλά είναι μια αρχή.
Κι εσύ, πού θα πας;
Ποιο είναι το πιο δροσερό μέρος;
Σάτο-σαν.
Τον βρήκα. Το πραγματικό του όνομα είναι Τακιμπάνα.
Βγάλε αντίγραφα τής φωτογραφίας και ένταλμα.
Δε γνωρίζω τίποτα για τον τόπο, ή την έρευνα.
Η σύλληψή της βοήθησε πολύ. Σχεδόν τελειώσαμε.
Πιάνουμε τον χόντα, παίρνουμε την κάρτα κι αναζητούμε τον άλλο.
Αυτός πρέπει να'ναι.
'Ενα μαύρο χειμωνιάτικο μπουφάν.
'Ενα Κολτ.
Το οποίο κρατούσε στο αριστερό του χέρι.
'Ενα χέρι που έτρεμε σαν το φύλλο.
Γιατί πανικοβλήθηκε και πυροβόλησε χωρίς λόγο.
Κλασική περίπτωση, ενός ερασιτέχνη που παλάβωσε...
αν και οι συνέπειες για τα θύματα, είναι σοβαρές.
Μία κοπέλα;
Ναι, της πήρε 40.000 γιεν.
Οικονομίες τριών ετών. Ολόκληρη η προίκα της.
Πρέπει να δουλεύει άλλα τρία, τέσσερα χρόνια.
Ως τότε, δε θα'ναι νέα, πια.
Ο γαμπρός περίμενε 10 χρόνια, με τον πόλεμο.
Δεν την πειράζει ο τραυματισμός. Τα λεφτά της, θέλει πίσω.
Το απαίσιο όπλο...
Τι είναι;
Τι τρέχει;
Το Κολτ, ήταν δικό μου. Κάποιος μου το'κλεψε.
Αν δεν τα'χα θαλασσώσει...
Αν δεν ήταν Κολτ, θα ήταν ένα Μπράουνινγκ.
'Εχω ένα άσχημο προαίσθημα πως θα συμβεί κάτι χειρότερο.
Είμαστε έτοιμοι.
Οι πλανόδιοι πωλητές έχουν την φωτογραφία του.
Φοβερό παιχνίδι, έτσι;
- 'Οχι, πάλι! - Απλά, κάτι με απασχολεί.
Τι πράγμα;
Εκείνο το βράδυ, ο τύπος γύρισε να επιστρέψει το όπλο.
Αλλά είδε εμένα να συλλαμβάνω τη γυναίκα.
Θα νόμισε πως πήρα και την κάρτα του.
'Ισως γι'αυτό πήγε και έκλεψε και πυροβόλησε το κορίτσι.
Ηρέμησε. Δική σου ευθύνη είναι ο ένοχος;
'Οχι, μα το έλεγξα.
Την προηγούμενη νύχτα, δεν υπήρχαν ένοπλες επιθέσεις.
Είχε βρει το όπλο, μα μετά είχε αναστολές.
'Ηθελε να το επιστρέψει. Και τότε...
Και λοιπόν; Αντί να μελαγχολείς, απέτρεψε το επόμενο ατύχημα.
'Εκλεψε 40.000 γιεν. Θα τα ξοδέψει γρήγορα.
Και τι γίνεται όταν ξεμείνει από φράγκα;
Θα ξανακλέψει. Η μια φορά δεν κάνει συνήθεια, μα η δεύτερη...
Το αδέσποτο, λυσσάει! Κάνω λάθος;
Θα δώσουμε τα πάντα για τη σύλληψη του χόντα.
Θα εμφανιστεί σήμερα. Κανένας οπαδός δε θα'χανε τέτοιο παιχνίδι.
Ευχαριστούμε, για την υπομονή σας.
Οι Τζάιαντ ενάντια στους Χωκ.
- Πόσα άτομα είναι εδώ; -50.000, λένε.
'Ενας στις 50.000, λοιπόν.
Πάρτε παγωτά!
- Θα πάρουμε δύο. - Είκοσι γιεν, παρακαλώ.
Παίξτε μπάλα!
Παγωτά! Θέλει κανείς παγωτά;
Δώστε μου ένα.
- Συγγνώμη, μου τελείωσαν. - Τι φωνάζεις, τότε;
- Και τώρα το δύσκολο. - Θα τον πιάσω!
Μόνο αυτόν σκέφτεσαι; Δε θα θέσουμε τον κόσμο σε κίνδυνο.
Πρέπει να υποθέσουμε πως είναι οπλισμένος.
Και η σφαίρα, δεν είναι παιχνίδι.
Πρέπει να τον απομακρύνουμε απ'τον κόσμο.
- Πώς; - Θα το σκεφτούμε.
'Εχουμε άλλες πέντε περιόδους.
Ο Καγουακάμι έρχεται με το ρόπαλο.
'Ωρα για το διάλειμμα της έβδομης περιόδου.
Μόνο τρεις περίοδοι, μένουν.
Προσοχή, παρακαλώ. Εξαφανίστηκε ένα παιδί.
Καλείται ο πατέρας του Χιρόσι Γιαμαμότο.
Ο γιος σας είναι στην οροφή του θαλάμου ανακοινώσεων.
Παρακαλούμε, ελάτε να τον πάρετε αμέσως.
Ας δοκιμάσουμε αυτό. Κάλεσε τον χόντα απ'τα μεγάφωνα.
Κατάλαβα.
Χόντα-σαν του Ουένο.
Παρακαλώ, προσέλθετε την κύρια πύλη αμέσως.
Η συντροφιά σας θα σας περιμένει εκεί.
- 'Ισως είναι ανώφελο. - Ας δοκιμάσουμε ξανά.
Αυτή τη φορά, ας χρησιμοποιή- σουμε το αληθινό του όνομα.
Τακιμπάνα-σαν του Ουένο.
Η παρέα σας σας περιμένει στην κεντρική πύλη, παρακαλώ.
Ψηλά τα χέρια!
ΚΑρΤΑ ΣΥΣΣΙΤΙΟΥ ρΥΖΙΟΥ ΣΙΝΤΖΙρΟ ΓΙΟΥΣΑ
Είμαστε τυχεροί που ο χόντα δεν την είχε κάνει κομμάτια.
Δεν άντεχε το ότι κάποιος του'κλεψε το Κολτ του.
- Σχεδίαζε την εκδίκησή του. - Ο κλέφτης, δεν αλλάζει ποτέ.
Καλή δουλειά. Τώρα θα κυνηγήσουμε τον Γιούσα με όλα μας τα όπλα.
- Θα τον ακολουθήσουμε βήμα βήμα. - Ποιος ξέρει πόσο θα μας πάρει.
- Λίγη βροχή, πολύ θα βοηθούσε. - Αυτή η ζέστη σε αποβλακώνει.
Αναθέτω την έρευνα στους Σάτο-σαν και Μουρακάμι.
Ο Σιντζίρο Γιούσα, λοιπόν, είναι ο μικρός σου αδελφός;
Ναι, έκανε τίποτα; 'Εχει μια βδομάδα, να γυρίσει σπίτι.
Δεν είναι τίποτα σοβαρό.
Αφότου γύρισε απ'τον πόλεμο, είναι σαν ξένος.
Το κακόμοιρο το παιδί.
Του έκλεψαν τον σάκο του και όλα του τα υπάρχοντα στο τρένο.
- Τον τρώει η πικρία. - Εμείς απλά τον ανεχόμαστε!
Δε μπορώ να'μαι σκληρή μαζί του, όσο εσύ.
Πάντα τα ρίχνει όλα στον κόσμο, στον πόλεμο.
Λες και έχει στους ώμους του όλα τα προβλήματα της Ιαπωνίας.
Αλλά δε σηκώνει ποτέ το δαχτυλάκι του!
Εγώ λέω πως φταίνε αυτοί οι απαίσιοι φίλοι του.
Υπάρχει ένας της γιάκουζα που'ρχεται μερικές φορές.
Ξέρετε το κούρεμα Regent; 'Ετσι τα'χει τα μαλλιά του.
- Αυτός φταίει για όλα. - Πώς τον λένε;
Τον αποκαλεί "Σέι-σαν". 'Ηταν μαζί στο στρατό.
- Ξέρεις πού μένει; - Αναρωτιέμαι...
Μπορούμε να δούμε τα πράγματα του αδελφού σου;
Δεν έχει τίποτα αξιόλογο. Κάτι αηδίες, σ'εκείνο το κουτί.
Είναι γλυκό, τρυφερό παιδί, αλλά είναι πολύ ντροπαλός.
Πηγαίνετε να παίξετε έξω.
- Εδώ κοιμάται; - 'Οχι, έξω. Στο πίσω μέρος.
Ακόμα πιο πίσω;
Αγόρασε μερικά ξύλα και το'φτιαξε μόνος του.
- Να δούμε το δωμάτιό του; - Δε θα το'λεγα δωμάτιο!
'Ηθελα να τον φροντίσω, αλλά με τόσα παιδιά...
Πώς ήταν όταν τον είδες τελευταία φορά;
Καθίστε να σκεφτώ...
Θυμάμαι... Πρέπει να ήταν την ημέρα που έφυγε.
Δεν ήρθε όταν ήταν έτοιμο το δείπνο.
Τον βρήκα να κάθεται εδώ, στο σκοτάδι, να κλαίει...
και να κρατάει το κεφάλι του με τα χέρια του.
Με τρόμαξε, λίγο.
Μάλιστα...
'Αλλη μια άυπνη νύχτα.
Ακούω την γάτα στο σοκάκι να κλαίει στη βροχή.
Αυτή που με ακολούθησε μέσα στην καταιγίδα.
Θα υποφέρει και θα πεθάνει.
Καλύτερα να την σκοτώσω, μια και καλή.
Θυμάμαι ακόμα πώς ένιωσα...
όταν την συνέθλιψα με το πόδι μου.
Είμαι ένας δειλός. Σαν αυτή τη βρεγμένη γάτα.
Ποια η ουσία...
Είναι αυτός ο γραφικός χαρακτήρας του αδελφού σου;
Κι αυτό το ξενοδοχείο Σακούρα;
Ακριβώς. Ανέφερε πως ο φίλος του από την γιάκουζα...
διοικεί το ξενοδοχείο, ή κάτι τέτοιο.
- Σίγουρα δε θα'ναι έτσι. - Ευχαριστούμε.
Καλωσήρθατε.
- Ο διευθυντής; - Εγώ είμαι.
- Ξέρετε κάποιον Σέι-σαν; - Είναι καμαριέρης μας.
- Τι έκανε πάλι; - Συνεχώς κάπου μπλέκει, δηλαδή;
- Του αρέσουν οι γυναίκες. - Θέλουμε να δούμε τον γυναικά.
- Αμέσως. - Θα πάμε από εδώ.
'Ηρθε η αστυνομία.
Θα ήρθε η Μιντόρι και θα σας κλάφτηκε.
Να ξέρετε πως ήξερε τι γινόταν, όταν μου δάνεισε τα λεφτά.
Δεν πρόκειται για την Μιντόρι.
Για την Καόρι, τότε;
Μα, αστυφύλακα...
Δεν ήρθαμε ούτε για την Μιντόρι σου, ούτε για την Καόρι σου.
Θέλουμε να μάθουμε για τον Γιούσα, τον συμπολεμιστή σου.
Σε έδερναν στο στρατό, έτσι; Δεν είμαστε έτσι εμείς.
Δεν είναι ώρα να κλείσεις τη βρύση;
Πού είχαμε μείνει;
- Πότε τον είδες τελευταία φορά; - Το Σάββατο, στις 11 του μήνα.
- Εμφανίστηκε "φορτωμένος". - Και με τις τσέπες γεμάτες;
- Και καινούργια ρούχα. - Τι είδους;
- 'Ενα λευκό λινό κοστούμι. - Μόνος του, ήταν;
- Ντρέπεται με τις γυναίκες. - Δεν είναι όλοι σαν εσένα.
- 'Εμεινε εδώ τη νύχτα; Πώς ήταν; - Ποιος ξέρει;
'Ηταν απένταρος, μα ξαφνικά ήρθε με λεφτά. Δεν είναι παράξενο;
Δεν τον ρώτησες γιατί; Τι είπε;
Δε μου εξήγησε τίποτα. Είχε ένα απλανές βλέμμα κι ήταν χλωμός.
- 'Εκανε καμιά απατεωνιά; - Λένε πως εσύ τον παρέσυρες.
Μα αυτό είναι.. Ποιος σας το'πε αυτό; Απλά...
- Απλά, τι; - Απλά κάναμε λίγη παρέα.
- Τι θες έναν απένταρο βετεράνο; - Απλά, είμαστε φίλοι.
Ψεύτη! Σίγουρα όλοι οι άλλοι φίλοι σου, θα'ναι ματσωμένοι.
Τι κερδίζεις με το να'σαι φίλος μαζί του;
'Εχει άκρη στο Μπλούμπερντ να μπαίνουμε στα παρασκήνια.
Γυναίκες, πάλι! Μου λες δηλαδή...
πως τον χρησιμοποιούσες για να δεις τις κοπέλες της χορωδίας;
Ναι.
Γιατί αυτόν, όμως; 'Ηταν απένταρος.
Μία απ'τις κοπέλες, η χαρούμι Ναμίκι, ήταν παλιά του φίλη.
'Εχετε άλλες ερωτήσεις, για μένα;
Θα στείλουμε έναν αξιωματικό από το τμήμα ανηλίκων.
- Ποια είναι η χαρούμι Ναμίκι; - Η δεύτερη από αριστερά.
χαρούμι... Γιατί δεν έπαιξες εχθές;
- Δεν ένιωθα καλά. - Μ'αυτή τη ζέστη, όλοι χάλια είναι.
'Εχεις επισκέπτες. Την αστυνομία.
Το παίζεις τόσο αθώα! 'Ενας Θεός ξέρει τι ετοιμάζεις!
Εσύ είσαι η Ναμίκι;
Ξέρεις κάποιον Γιούσα;
- Ναι. - Λένε πως γνωρίζεστε χρόνια.
- χρόνια; - Δεν ήσαστε παιδικοί φίλοι;
Φίλοι; 'Ημαστε διπλανοί για ένα χρόνο, στο σχολείο.
- Θέλω την αλήθεια. - Δε λέω ψέματα.
Ξέχνα το. Τι γίνεται μ'εσάς τους δύο, αυτές τις μέρες;
- Τι γίνεται; - Είσαι κοπέλα του;
- Δεν είναι έτσι. - Είναι άλλος ένας θαυμαστής;
- Ούτε αυτό, είναι. - Τι είναι, τότε;
'Εμαθα πως έρχεται και σε βλέπει κάθε μέρα.
Δε μπορώ να τον διώξω. Τον γνωρίζω.
Δεν εννοώ αυτό.
Πότε τον είδες τελευταία φορά;
Απάντησε.
- Σκέφτομαι. - Σκέφτεσαι;
Τι συμβαίνει; Απάντησε!
Δεν έκανα τίποτα κακό!
Κατέθεσα αναφορά στο Αρχηγείο.
Είμαστε πτώματα. Αύριο, ξημερώνει νέα μέρα.
Να πηγαίνω, τότε.
Θέλω να κάνεις μία τελευταία στάση, μαζί μου.
Γιατί πιστεύεις πως ξέσπασε σε κλάματα αυτή η γυναίκα;
Είναι εξαντλημένη. Το ίδιο κι εμείς.
Δεν έπρεπε να το κάνω αυτό.
'Οταν είσαι κουρασμένος, δεν έχεις πολλή υπομονή.
Η ανάκριση είναι πονηρή δουλειά.
Αν προσπαθήσεις να τους πιέσεις, χάνεις. Σαν το Σούμο.
Λέω να ξαναπροσπαθήσουμε αύριο, μαζί της.
Εντάξει.
Αλλά δεν πρόκειται να μας πει και πολλά.
Κάτι τέτοιες κοπέλες, είναι τρομερά ξεροκέφαλες.
Αν τις θυμώσεις, κλείνουν σαν στρείδια.
Επί τη ευκαιρία... Πού πηγαίνουμε;
Καλωσήρθες σπίτι.
Ζεματάτε όλοι!
Καλωσορίστε τον καλεσμένο μας.
- Περίμενα κι άλλη δουλειά. - Βολέψου, σαν στο σπίτι σου.
- Καλωσήρθατε, σπίτι. - Ο Μουρακάμι, απ'το Αρχηγείο.
- Μεγάλη μου χαρά. - Δική μου. Συγγνώμη, για όλ'αυτά.
Πηγαίνετε να παίξετε στο άλλο δωμάτιο.
Παρακαλώ.
Θυμήθηκα πως έχουμε ακόμα λίγη μπύρα απ'το συσσίτιο.
Παρακαλώ.
- Εντυπωσιακά. - Ποια;
Αυτά είναι μόνο από τις καθημερινές περιολίες.
Πάνε 25 χρόνια, αφότου έφερα σπίτι τα πρώτα μου 13,5 γιεν.
- Πόσα παπούτσια έλιωσα; - Κάθε έπαινος, θα'χει μια ιστορία.
Σωστά. Με δυο λόγια, έχω επιβιώσει απ'όλ'αυτά.
Σε κάλεσα χωρίς προειδοποίηση, οπότε δεν έχει τίποτα εξαιρετικό.
- Τρως κολοκύθα; - Φυσικά.
'Οπως βλέπεις, το σπίτι μου είναι απλά μια ένδοξη καλύβα.
Αλλά το σπίτι του Γιούσα ήταν απαίσιο. Δεν κάνει για άνθρωπο.
'Οπως λένε, "Τα σκουλίκια προτιμούν την βρωμιά".
Λένε πως δεν υπάρχει κακός άνθρωπος.
Μόνο κακές συνθήκες.
Αν το σκεφτείς, δε μπορείς να μη λυπηθείς τον Γιούσα.
'Οχι! Αν σκέφτεσαι έτσι, δε θα πετύχεις ως αστυνομικός.
Εύκολα δημιουργείς παραισθήσεις, αν κυνηγάς διαρκώς εγκληματίες.
Ας μην ξεχνάμε πόσα πρόβατα αφήνει χτυπημένα ένας λύκος.
Οι μισοί έπαινοι ήταν υποθέσεις που επέσειαν θανατική ποινή.
Δεν υπάρχει καμία ελπίδα για έναν αστυνομικό...
που δεν πιστεύει πως προστατεύει τις μάζες.
Ας αφήσουμε την ψυχανάλυση για τα αστυνομικά μυθιστορήματα.
Απλά τους μισώ, αυτό είναι όλο. Οι κακοί, είναι κακοί.
Δε μπορώ να σκεφτώ έτσι, ακόμα.
Τόσα χρόνια στον πόλεμο, ξανά και ξανά...
ένα σωρό γίνονταν κτήνη με την παραμικρή πρόκληση.
Θα φταίει η διαφορά μας στην ηλικία.
'Η ίσως είναι η εποχή. Πώς το λένε;
- Αpres-guerre; - Ναι, αυτό είναι.
Ανήκεις στην μεταπολεμική γενιά. 'Οπως κι ο Γιούσα, ίσως.
- Ταυτίζεσαι υπερβολικά μαζί του. - 'Ισως να'χεις δίκιο.
Κι εμένα μου'κλεψαν τον σάκο, όταν γύριζα σπίτι.
- Κατάλαβα... - Είχα τρελαθεί από οργή.
Θα μπορούσα να'χα κάνει μία ληστεία, τότε.
Αλλά συνειδητοποίησα πως θα έμπαινα σε δύσκολα μονοπάτια...
συνειδητά επέλεξα άλλον δρόμο και έπιασα αυτή τη δουλειά.
Κατάλαβα. Είναι με άλλα λόγια το...
Αpre-guerre.
Υπάρχουν δύο τύποι apre-guerre. Ο δικός σου και του Γιούσα.
Εσύ είσαι το αληθινό. Ο Γιούσα είναι ένα ap...
'Ενα apre-τίποτα. Εγώ είμαι apre-πτώμα!
- Και αύριο; - Γιατί βιάζεσαι;
Δεν το ελέγχω. Σκέφτομαι τον Γιούσα να τρώει όλα τα λεφτά.
χάλασε τα μισά για να φτιάξει την γκαρνταρόμπα του.
'Εχει περάσει πάνω από μια βδομάδα, τώρα.
Είναι 6000 γιεν τη μέρα. Θα ζούσαμε ένα μήνα, με τόσα.
- Να πηγαίνω. - Είσαι σίγουρος;
Τόμι!
Ο καλεσμένος μας φεύγει. Τόμι!
- Μόλις κοιμήθηκαν όλα. - Κοιμήθηκαν;
Κοίτα.
Σαν χωράφι με κολοκύθες, είναι.
'Ηταν ένοπλη ληστεία;
Ναι, η σύζυγος ήταν γνωστή στη γειτονιά ως μεγάλη καλλονή.
'Ηταν τόσο ερωτιάρηδες, που οι καμαριέρες παραιτήθηκαν.
Ο σύζυγος έλειπε ταξίδι. Γύρισε το πρωί και βρήκε αυτό.
Ποτέ δεν ξέρεις τι σου επιφυλλάσσει η ζωή.
Βλέπεις; Είναι το σπίτι με την μυρτιά.
Η μυρτιά πάντα φέρνει κακοτυχία.
Είναι πράγματι πρόβλημα. Εσύ μετακίνησες το πτώμα;
'Ημουν γιατρός της και δεν ήθελε καν να τη βλέπω γυμνή.
Δε θα'θελε να την δει κανείς, έτσι.
Την ξέρω από τόσο μικρή.
Σάτο-σαν, πιστεύεις πως ήταν το Κολτ μου, πάλι;
Και να'ταν, τι διάολο σημασία έχει;
Τι τρέχει;
Η γυναίκα μου τις φύτεψε αυτές τις ντομάτες.
Τη μέρα που έφυγα, ήταν ακόμα πράσινες.
Τώρα που γύρισα, όμως, ωρίμασαν κι έχουν κοκκινίσει...
παρ'όλο που η γυναίκα μου είναι νεκρή.
Ποια η ουσία, αστυνόμε; 'Ολα για 50.000 ψωρογιέν!
Πώς να αντέξω να τις κοιτάζω;
'Οπως το φαντάζομαι...
Η φαντασία μόνο περιπλέκει την έρευνα. Μείνε στα γεγονότα.
Εδώ Νακατζίμα. Σήμανση;
Εντάξει, ευχαριστώ.
Λοιπόν; Δική μου σφαίρα ήταν;
'Οχι, μία από του Γιούσα, ήταν.
Πάμε. Δεν έχουμε χρόνο για απόγνωστη.
Ο μόνος τρόπος να σταματήσει αυτό, είναι να τον συλλάβουμε.
Απομένουν πέντε σφαίρες, στο όπλο.
- Καινούργιο στοιχείο; - Πού πάτε;
- Σπίτι, για μπύρα και υπνάκο. - Είστε τρομερά ύπουλος.
- Ποτέ δεν πάτε σπίτι μαζί. - Αφήστε με, κάνει πολλή ζέστη.
- Ο στόχος; - Δε βλέπω κανέναν στόχο.
- Προς τα εδώ έρχεται, υποθέτω. - Ποιος;
Για τη βροχή, έλεγα.
Δε μπορείς να'σαι τόσο αγχωμένος, αν θες να γίνεις αστυνομικός.
Είμαι έτοιμος να καταρρεύσω, απ'το άγχος.
'Ετσι που μιλάς, είναι λες και το'χεις ήδη κάνει.
Αυτό είναι το σημείο "πετυχαίνεις ή λυγίζεις".
Σκότωσε κάποιον. 'Ενας φονιάς είναι σαν φηνιασμένο σκυλί.
Ξέρεις πώς περπατάει ένα αφηνιασμένο σκυλί;
Υπάρχει μια παλιά έκφραση, που ταιριάζει εδώ ανησυχητικά.
"'Ενα αφηνιασμένο σκυλί, βλέπει μόνο ίσιους δρόμους".
Ο Γιούσα γνωρίζει μόνο ίσιους δρόμους, τώρα.
Είναι ερωτευμένος με την χαρούμι. Είναι το μόνο που βλέπει.
Σίγουρα θα πάει σ'αυτήν.
Ο διευθυντής λείπει. Μπορώ να σας βοηθήσω εγώ;
- Θέλουμε την Ναμίκι. - Η χαρούμι λείπει, σήμερα.
Είναι πραγματικό πρόβλημα, αυτή.
'Ενα μικρό σχόλιο και παίρνει ρεπό.
Είναι ήσυχη. Αλλά οι ήσυχες είναι κι οι πιο ξεροκέφαλες.
- Και είναι αδιάθετη, τώρα. - Αδιάθετη;
'Εχει περίοδο, ξέρετε.
Είναι πάντα αφόρητες, όταν είναι αδιάθετες.
- Ξέρεις τη διεύθυνσή της; - Φυσικά.
Νομίζω πως μένει πέρα, στο Κοέντζι.
Είναι κοριτσάκι της μαμάς.
Θέλουμε να δούμε την κόρη σας.
- Περάστε. - Ευχαριστούμε.
Μια χαρά, είμαστε εδώ.
χαρούμι...
Σας παρακαλώ, μη μπαίνετε σε κόπο.
Θα πάρω ένα σπίρτο.
Σίγουρα θα βρέξει.
χαρούμι, θέλουμε να σε ρωτήσουμε κάτι.
Δεν ξέρω τίποτα για τον Γιούσα! Μισώ τους αστυνομικούς!
Είναι τόσο πιεστικοί!
Μη! Είναι αφόρητη.
Κλείσ'το! Αν δε θέλουμε, δεν είμα- στε αναγκασμένες να πούμε τίποτα
Ακόμα κι αν συγκαλύπτεις έναν ύποπτο για ένοπλη ληστεία;
- Και πάλι, δεν ξέρω. - Μη λες ψέματα! Τώρα ήταν εδώ!
- Ο Γιούσα άφησε αυτά τα σπίρτα; - Ακριβώς.
Μόλις τώρα παραπονιόσουν πως σε παρακολουθεί διαρκώς.
- Μήπως ξέρεις πού πήγε; - Πες τους! Σε διατάζω!
χαρουμί, πρέπει να τους πεις όλα όσα ξέρεις.
- Αν δεν ξέρω, δεν ξέρω. - Αλήθεια δεν ξέρεις;
- Αλήθεια. - Ελπίζω να μη λες ψέματα!
'Ακουσέ με, χαρουμί. Γιατί δεν τους λες; Πες τους!
χαρουμί, άκουσέ με!
Πλησιάζουμε. Βαρέθηκα την αγένειά της.
Θα ελέγξω το ξενοδοχείο απ'όπου είναι τα σπίρτα.
Εσύ δες μήπως τα καταφέρεις εκεί μέσα.
Αυτή η μητέρα, είναι γεννημένη για να διώκει την κόρη της.
Θα σου τηλεφωνήσω στο τηλέφωνο κάτω.
- 'Εχεις όπλο; - Ναι.
'Αφησα το δικό μου στο σπίτι. χωρίς την θήκη.
Ο Γιούσα μόλις έφυγε. Δε θα ξαναγυρίσει εδώ, απόψε.
Τέρμα οι ερωτήσεις. Αφού δε με ακούς, κάνε ό,τι θες.
Εγώ φταίω για όλα.
Σε κακόμαθα, επειδή δε γνώρισες πατέρα.
Εμπρός. Γελοιοποίησέ με.
Είναι γύρω στα 30, με λευκό, λινό κοστούμι.
Μακάρι να'ξερα.
Ποτέ δεν υπογράφουν με το αληθινό τους όνομα.
χαρούο Ναμίκι. Κατάλαβα!
Αυτός είναι, κυρία μου.
Αυτός...
Πέρασε δύο βραδιές εδώ. 'Επινε σαν τρελός.
Δεν τον επισκέφτηκε κανείς. Ζοφερός, ακόμα και για μπεκρή.
χθες βράδυ ανακοίνωσε ξαφνικά πως φεύγει και κάλεσε ταξί.
- Ξέρεις από ποια εταιρία; - Από την ρeace, στις γραμμές.
Νομίζω πως οδηγός ήταν ο Μάτσου-σαν.
Ευχαριστώ πολύ.
- Ποιος είναι; - 'Ενα τρελό σκυλί.
Αστυφύλακα, πόσο καιρό σκοπεύεις να μας βασανίζεις;
- Εσύ μας βασανίζεις. - Καθόλου.
Δεν ξέρω τι έκανε αυτός ο Γιούσα...
αλλά εμένα δε μου έκανε ποτέ κάτι κακό.
Ερχόταν απ'τα παρασκήνια και με κοιτούσε θλιμμένα.
Δε μπορώ να συμμετάσχω στην σύλληψη τέτοιου ανθρώπου.
Δηλαδή, ξέρεις πού είναι αλλά δε μου λες;
'Ισως.
Συλλάβετέ τον μόνοι σας. Εγώ, δε θα σας βοηθήσω.
Θα επιστρέψω αυτό. Δίνε του, λοιπόν.
'Ωστε ένοπλη ληστεία...
Γι'αυτό άφησε τόσο μεγάλο φιλοδώρημα.
- Πού τον πήγες; - Σε στέκι γκεισών, το Κογκέτσου.
Με συγχωρείτε.
Πού βρήκες εσύ τέτοιο φόρεμα;
Εκείνος μου το χάρισε.
Το είδα σε μία βιτρίνα, ενώ κάναμε περίπατο.
Είπα πως θα'θελα ένα τόσο όμορφο φόρεμα, έστω για μια φορά.
Με κοίταξε με την πιο θλιμμένη έκφραση.
Μια βδομάδα αργότερα, μου το'φερε στα παρασκήνια.
- Εννοείς, χαρουμί... - Ακριβώς.
Διέπραξε έγκλημα για μένα.
Αλλά, αν είχα τα κότσια, θα το'χα κλέψει μόνη μου.
Τους αξίζει, έτσι που τα επιδεικνύουν.
Πρέπει να κάνουμε χειρότερα κι από κλοπή, αν θέλουμε τέτοια.
χαρουμί!
Ο κόσμος φταίει. Που πάει και κλέβει τον σάκο ενός βετεράνου.
Ο Γιούσα στο είπε αυτό;
- Ακριβώς. - Δε συνέβη μόνο σ'εκείνον.
Συνέβη και σε μένα.
Και ναι, κι εγώ πιστεύω πως ο κόσμος δεν είναι σωστός.
Αλλά είναι χειρότερα να ξεσπάς στον κόσμο.
Οι κακοί τρώνε και φοράνε ό,τι θέλουν! Καλύτερα να κλέβουμε!
Αλήθεια το πιστεύεις αυτό; Γιατί δεν κλέβεις, τότε;
Γιατί δε φοράς αυτό το φόρεμα;
Εμπρός, δοκίμασέ το! Γιατί δεν το φοράς;
- Να δουλεύεις με τέτοια ζέστη! - Δε γίνεται αλλιώς.
Απόλαυσέ το.
- Είναι σάκε. - Αντιμετωπίζει την ζέστη!
Ευχαριστώ.
- Τι έκανε; - 'Ηρθε αργά, το βράδυ.
Και έφυγε γελοία νωρίς το πρωί. Εκτός απ'αυτό...
- Ποια ήταν η γκέισά του; - Τον συνόδεψε ως το δρόμο.
- Πώς την λένε; - Κιντάρο. Του Γουακεχισαμάτσου.
- Αλλά όταν την φώναξα, έλειπαν. - Δημοφιλής κοπέλα. Πού πήγε;
- Είναι σε ένα πάρτυ. - Πού;
Στον Μουσασίγια.
Είναι υπέροχο!
Τόσο υπέροχο...
Σαν ένα όμορφο όνειρο!
Ανόητη!
Μητέρα...
- Είσαι η Κιντάρο-σαν; - Ναι, εγώ είμαι.
Θα σου πήγαινε το τσεκούρι!
Είμαι τόσο μούσκεμα, που επιβάλλεται λίγη πλάκα.
Είχες έναν πελάτη, πριν δυο νύχτες.
Στο Κόγκετσου;
Τους μισώ τέτοιου είδους πελάτες.
- Γιατί; - Γιατί ήταν τρομερά σκυθρωπός.
- 'Εκανε τίποτα; - Ακριβώς. Τον συνόδεψες έξω.
- Είσαι διαβασμένος, βλέπω! - Πού πήγε μετά;
- Πού πήγε; - 'Εχεις όνομα ξενοδοχείου;
- Παρακολουθούσες; - Πού είναι;
Ξενοδοχείο Γιαόι, στην Κάντα. Πριν λίγο...
Είσαι μία ανόητη!
Θα την κάνω να μιλήσει, αμέσως!
Το παρατράβηξα.
Εξάλλου, αυτή η υπόθεση...
αφορά σε ένα πιστόλι που κουβαλάει ο Γιούσα...
το οποίο έκλεψε κάποιος από μένα.
Γι'αυτό...
Το όπλο μου έχει ήδη τραυματίσει δύο άτομα.
Το ένα, πέθανε.
Κι έχω ένα τρομερό προαίσθημα, πως θα γίνει και κάτι άλλο, απόψε.
Καλωσήρθες. Είσαι μούσκεμα.
Είμαι της Αστυνομίας. 'Εχετε έναν πελάτη, τον Ναμίκι;
Ναι, Δωμάτιο 6, δεύτερος όροφος.
- Το τηλέφωνό σας; - Ναι, από εδώ.
Παρακαλώ.
Μην πεις σε κανέναν πως είμαι αστυνομικός.
- Υπάρχουν άλλες είσοδοι; - Μία, στο πίσω μέρος.
- Κλειδωμένη; - 'Οχι, ακόμα.
Τότε, κλείδωσέ την.
Με έχει τρελάνει, με το κλαψούρισμά του!
Να πάρει! Ο μόνος ματσωμένος πελάτης, είναι καταζητούμενος!
Δε μπορείς να σταματήσεις να κλαις; Αγόρι, είσαι!
Αυτός ο χοντρός κύριος, εκεί, είναι αστυνομικός.
Αν δε μ'ακούς, θα σε κλείσει στη φυλακή!
Ναι, δώστε σήμα σε όλες τις μονάδες, αμέσως. Εντάξει...
Ναι;
Τι;
Ναι, ακριβώς.
Μουρακάμι. Τι;
Μουρακάμι.
Δεν ακούτε; Τον Μουρακάμι!
Στο δωμάτιο της χαρούμι Ναμίκι!
Την χαρούμι Ναμίκι; Εντάξει.
Μ'ακούτε; 'Οχι την Ναμίκι, τον Μουρακάμι!
'Οχι την Ναμίκι! Τον Μουρακάμι!
χαρούμι-σαν, τηλέφωνο.
- Αν είναι ο Γιούσα... - Αν είναι αυτός, καλή μου...
Τι να πω, αν είναι;
Παρακαλώ; Εδώ χαρουμί.
Τι; Ο Σάτο-σαν;
Τον Μουρακάμι, παρακαλώ.
Σάτο-σαν! Με ακούς;
Το ξενοδοχείο του Γιούσα!
- Πρέπει να ξεκουραστείτε, λίγο. - Αφήστε με ήσυχο.
- Πόσο αίμα, έδωσες; - Δεν ξέρω.
Σας παρακαλώ, κύριε, πείτε μου.
'Ηταν άλλη μια σφαίρα απ'το όπλο μου;
'Αμπε-σαν, πες μου, σε παρακαλώ.
'Ιγουασε-σαν!
Σάτο-σαν, σε παρακαλώ, μην πεθάνεις! Σε ικετεύω!
Σάτο-σαν!
Μην πεθάνεις!
Σε ικετεύω! Ζήσε, σε παρακαλώ!
Σάτο-σαν, ζήσε! Σε παρακαλώ! Μην πεθάνεις!
Ακόμα εδώ, είσαι; Ξεπέρασε τα χειρότερα, ξέρεις.
Αστυφύλακα...
'Εχω ραντεβού με τον Γιούσα στις 6.00', στο Οχάρα.
- Τι; - Μόλις τηλεφώνησε.
- Θα'ρθω κι εγώ. - 'Οχι! 'Εχει άλλες τρεις σφαίρες!
Να πάρει! Ποιος είναι ο Γιούσα; Ποιος είναι ο Γιούσα;
Μην πανικοβάλλεσαι. Ηρέμησε.
Ηρέμησε, ηρέμησε...
Ηρέμησε...
28 χρόνων. Λευκό, λινό κοστούμι.
Κι αν άλλαξε ρούχα; 'Αρα, απλά έναν γύρω στα 30...
'Εναν άντρα 28 χρόνων.
Μην πανικοβάλλεσαι.
Σωστά! Ο Γιούρα έτρεξε μέσα στην καταιγίδα, χθες βράδυ!
Λασπωμένα παπούτσια... Λασπωμένα παπούτσια...
Λασπωμένο παντελόνι... Λασπωμένο παντελόνι...
Αριστερόχειρας!
'Εδωσα το όπλο μου στον Σάτο-σαν!
Συγχαρητήρια. 'Εμαθα πως έλαβες έπαινο.
- Μου το'πε ο Νακατζίμα. - 'Οχι, όλα σε σένα τα χρωστάω.
'Οχι, όχι. Πώς νιώθεις, που πήρες τον πρώτο σου έπαινο;
Ευχαριστώ. Αλλά, εξ'αρχής, εγώ έφταιγα για όλα.
Ακόμα με το Κολτ, ασχολείσαι; Δες το έτσι, όμως...
Το Κολτ σου έπιασε πάνω από μια ντουζίνα όπλα του χόντα.
Ναι... Αλλά δε μπορώ να βγάλω τον Γιούσα απ'το μυαλό μου.
Το θυμάμαι αυτό το συναίσθημα.
Πάντα θα θυμάσαι την πρώτη σου σύλληψη.
Αλλά υπάρχουν πολλοί περισσό- τεροι σαν αυτόν, απ'ό,τι νομίζεις.
'Οσο πιο πολλούς συλλαμβάνεις, τόσο λιγότερο θα σε επηρεάζει.
Εκείνη τη χορεύτρια... Πώς τη λένε;
- Την χαρουμί Ναμίκι; - Ακριβώς.
Καταλαβαίνω πώς νιώθει.
Αλλά ρίξε μια ματιά έξω απ'το παράθυρο, στον κόσμο.
Θα υπάρξουν κάθε είδους υποθέσεις κάτω απ' αυτές τις στέγες, σήμερα.
Και κάποιοι καλοί άνθρωποι...
θα πέσουν θύματα κάποιου σαν τον Γιούσα.
Ξέχνα τον Γιούσα.
Μόλις γίνει καλά το χέρι σου, θα 'χεις ξανά πολλή δουλειά.
Και, όπως είναι φυσικό, θα ξεχάσεις εντελώς τον Γιούσα.