Για το www.vipsubs.gr
Μετάφραση: adespoti&Deykalionas ΧέσεΨηλά&Αγνάντευε
ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ 1989
Είδα όλους μας.
Ήμασταν όλοι εκεί, στη δεξαμενή..
Ο Μάικ και η αδερφή του..
Αλλά ήμασταν μεγαλύτεροι...
Ήμασταν στην ηλικία των γονιών μας.
Είμαι ακόμα γοητευτικός και ως ενήλικας;
Θα μας σκοτώσεις.
Τι σημαίνει αυτό;
Κι εγώ;
Όπως τώρα, αλλά ψηλότερος.
Ορκιστείτε, αν Αυτό δεν έχει πεθάνει..
Αν επιστρέψει ποτέ..
Θα επιστρέψουμε κι εμείς.
Αναμνήσεις.
Είναι κάτι περίεργο.
Θέλουν να πιστεύουν αυτό που θέλουν να θυμούνται.
Τα ωραία πράγματα.
Τις στιγμές.
Τα μέρη.
Οι άνθρωποι που ήμασταν.
Αλλά μερικές φορές.
Μερικές φορές.
Είμαστε αυτό που θα επιθυμούσαμε να ξεχάσουμε.
27 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ
Εντάξει παιδιά, ετοιμαστείτε.
Πάμε!
Ο πρώτος που θα σπάσει το μπαλόνι,
θα είναι κι ο νικητής. Μπορεί να είναι ο καθένας.
Έχουμε ένα πραγματικό δώρο..
Όλο και πλησιάζουν.. Ποιος θα κερδίσει;
Ποιος θα είναι ο μεγάλος μας, νικητής απόψε;
Ναι!
Ο νικητής, παίρνει το ψητό κοτόπουλο..
Ευχαριστώ.
- Ήρθες. - Πράγματι.
Μικρή το θες;
Ευχαριστώ που μ' άφησες να κερδίσω.
Τι κέρδισες, Νίκι;
Είναι το βραβείο παρηγοριάς σου.
Ποτέ δεν συμπαθούσα τους κάστορες, αλλά..
Κοίτα αυτό το καπέλο. Εννοώ...
Ευχαριστώ..
Πρέπει να μιλήσουμε για την απόσταση..
- Τι ρομαντικό; - Ρομαντικό;
Που το βρήκατε το ρομαντικό;
Η μητέρα σας, δεν σας έμαθε ν' απαντάτε όταν κάποιος σας ρωτά κάτι;
Πάμε να φύγουμε.
Έχεις πρόβλημα, πούστρα;
Κανένα.
Αλλά η Μάκ Ράιαν, θέλει πίσω τη περούκα της.
Εντάξει, πάμε..
Από τέτοιες μαλακίες, θέλω να φύγω απ' αυτή το σκατότρυπα.
- Στενόμυαλοι. - Μικροτσούτσουνοι.
Σοβαρολογώ, δεν ανήκουμε εδώ.
Αν δεν σ' αρέσει η ζωή στη Νέα Υόρκη, μπορούμε να επιστρέψουμε ξανά εδώ..
Θέλω απλά να είμαστε μαζί, στη Νέα Υόρκη στο, Ντέρι, όπου κι αν είναι..
- Έπρεπε να το πεις. - Δεν χρειαζόταν να πω τίποτα.
Βγάλε αυτό το μαλακισμένο καπέλο.
Δεν θέλουμε να δίνουμε την εντύπωση ότι στηρίζουμε τις πούστρες, στη πόλη μας.
Εδώ γεννήθηκε, μαλάκα.
- Πάμε. - Όχι.
Ξέρεις κάτι; Θα το βγάλω το καπέλο.
Γιατί να το αφήσω εκεί;
Τίποτα άλλο, που θα ήθελες να βγάλω;
Καμιά ιδιαίτερη προτίμηση, κυρίες μου;
Άφησέ τον!
Τι είναι αυτό; Δεν νομίζω ότι το χρειάζεσαι.
- Άφησέ τον, ήσυχο. - Χτύπα τον.
Έχει άσθμα, γαμιόλη!
Γάμα τον γαμιόλη!
Έλα, κλώτσα τον!
Έλα, κλώτσα τον γαμημένο.
Ακόμη μισώ, τα μαλλιά σου.
Άφησέ τον!
Κοίτα τι έκανες στα μούτρα του.
- Ας τον σηκώσουμε όρθιο. - Άντριαν!
Δώσε μου το καπέλο, Κρις.
- Είναι δικό μου! - Δώσε μου, το καπέλο!
Άντριαν!
Καλώς ήρθες, στο Ντέρι.
Όχι, Άντριαν!
Όχι!
Άντριαν!
Βοήθεια!
Βοήθησέ με!
Γιατί δεν με βοηθάς;
Άντριαν...
Το θέμα είναι...
Μερικές φορές αυτό που ευχόμαστε να έχουμε ξεχάσει..
Αυτό που αφήνουμε στο παρελθόν.
Δεν θέλει να μείνει εκεί..
Όλες οι μονάδες να ανταποκριθούν.. Βρέθηκε διαμελισμένο πτώμα.
Επαναλάβετε. Διαμελισμένο πτώμα;
Ναι. Βρέθηκε στην είσοδο του Φεστιβάλ.
Ελήφθη. Είμαστε καθοδόν.
Ναι. Ο σερίφης, είπε να μην έχει κανείς πρόσβαση στη γέφυρα.
Μερικές φορές..
Επιστρέφει για σένα..
Aγαπώ το Ντέρι.
Κύριε Ντένμπροου, σας θέλουν στο πλατό.
- Eίσαι καλά; - Απ' εδώ..
Φύγε από την πόρτα!
- Δεν έχεις δει Ιντιάνα Τζόουνς; - Πρόσεχε.
- Είσαι στην ομάδα; - Είμαι ο συγγραφέας.
- Ο σύζυγός σου, είναι εδώ. - Τελείωσες τo κεφάλαιο;
Φίλε μου, η ταινία χρειάζεται, έναν επίλογο.
- Το ξέρεις, σωστά; - Ναι.
Είπες ότι ήθελες μία μέρα για να το ολοκληρώσεις,
- και στήσαμε τη σκηνή, απόψε. - 17 ώρες έχουν περάσει.
- Ας ηρεμήσουμε όλοι. - Είμαι ήρεμος.
Θέλω να είσαι ευχαριστημένος με την ταινία.
Το καταλαβαίνεις; Είμαι στο πλευρό σού.
Αυτό είναι σπουδαίο, επειδή το τέλος του βιβλίου μου...
Είναι απαίσιο.
Με όλο το σεβασμό, ξετρελάθηκαν με το βιβλίο σου, αλλά μίσησαν το τέλος.
- Είπες ότι σ' άρεσε ο επίλογος.. - Έλεγα ψέματα.
- Πρέπει να το βελτιώσεις, εντάξει; - Ναι.
Όντρα, έχεις τις παρατηρήσεις μου. Θα μπορούσες να...
Εντάξει, ευχαριστώ. Πηγαίνετέ με, πίσω στη Πρώτη, παρακαλώ.
Έχεις τις παρατηρήσεις του;
Έχει δίκιο.
- Μισείς κι εσύ το φινάλε μου; - Όχι, όλα, αλλά αυτό..
Εντάξει.
Τι; Θες να συνεχίσω να σου λέω ψέματα;
- Επειδή... - Επειδή είσαι η γυναίκα μου;
Mε δούλευες ψιλό γαζί. Οκτώ χρόνια, νόμιζα ότι ήσουν διαφορετική.
- Δεν σε δούλευα ψιλό γαζί. - Όλοι θέλουν ευτυχισμένο τέλος.
Όλοι θέλουν αγάπες και λουλούδια. Aλλά δεν είναι έτσι η ζωή.
Αυτό θέλει ο Πίτερ και το στούντιο.
Το στούντιο; Από πότε έγινες άνθρωπος της εταιρείας; Είσαι καλλιτέχνης.
Πες μου, τι συμβαίνει.
Γιατί δεν είσαι η γυναίκα που θέλω να είσαι;
Άντε γαμήσου, Μπιλ.
Στο σενάριο, στον ρόλο εννοώ, όχι εσύ.
- Ναι; - Ο Μπιλ Ντένμπροου;
- Είμαι ο Μάικ.. - Ποιος Μάικ;
Ο Μάικ Χάνλον, απ' το Ντέρι.
Πρέπει να έρθεις σπίτι.
Πόσες φορές σου έχω πει ότι μου κόβεις τη χολή;
- Μόιρα, σε παρακαλώ, όχι τώρα. - Δεν έπρεπε να είσαι εκεί έξω.
Είναι επικίνδυνη η οδήγηση σε ολισθηρούς δρόμους.
Σταμάτησε να βρέχει εδώ και τρεις ώρες. Όλα θα πάνε καλά.
- Ηλίθιε. - Κι αν πατινάρεις;
Αυτό δεν θα συμβεί.
Ως αναλυτής κινδύνου, έχε μου εμπιστοσύνη όταν σου λέω, ότι..
Από στατιστική άποψη, μπορώ να πάθω τροχαίο ατύχημα,
επειδή σου μιλώ στο τηλέφωνο.
Εντάξει; Πρέπει να κλείσω, θα μιλήσουμε σύντομα. Αντίο.
Εδώ, Έντουαρντ Κάσπμπρακ.
Γιατί δεν είπες, «Αντίο, σ 'αγαπώ.» Όπως συνηθίζεις;
Άκουσέ με. Δεν μπορώ, θ' αργήσω στην...
ΣΕ ΑΝΑΜΟΝΗ, ΝΤΕΡΙ, ΜΕΙΝ
- συνάντηση. - Πες πως μ 'αγαπάς, Έντι.
Εντάξει, σ 'αγαπώ μαμά.
- Τι; - Μάιρα, αντίο.
- Ποιος είναι; - Εγώ είμαι. Ο Μάικ.
Ποιος Μάικ;
- Έντι, είσαι καλά; - Ναι, αρκετά καλά.
Τι στο διάολο! Ήσουν μια χαρά πριν πέντε δευτερόλεπτα. Ποιος σε πήρε;
Ριτς, πες μου. Έχεις δύο λεπτά να συνέλθεις. Είσαι καλά;
Επειδή δεν φαίνεσαι καθόλου καλά..
- Είμαι καλά. - Ναι; Εντάξει.
Και περπατάμε.
- 60 δευτερόλεπτα. - Πιο γρήγορα.
- Φέρ' του, ένα μπουκάλι νερό. - Μπέρμπον.
- Σίγουρα. - Και μια μέντα.
Δεν μπορώ να το κάνω. Αυτό κι αν ήταν γρήγορο.
Ριτς, πού πας;
Από εδώ, εντάξει.
- Πώς σου φαίνομαι; - Τα χέρια σου, τρέμουν Ριτς.
Σκατά.
Κυρίες και κύριοι, ας καλωσορίσουμε τον Ρίτσι τον Βρομόστομο.
Πώς είστε απόψε;
Η φίλη μου, μ' έπιασε να αυνανίζομαι βλέποντας
τη σελίδα της φίλης της, στο Facebook.
Και τώρα πάω στους Ανώνυμους Αυνανιστές.
Σηκώθηκα στην πρώτη συνεδρία και είπα:
"Με λένε Ρίτσι ο βρομόστομος".
Βρομόστομο...
Ξέχασα το αστείο.
Είσαι χάλιας!
Κυρίες και κύριοι, σας ευχαριστώ για την παρουσία σας εδώ σήμερα.
Τα κτίρια αυτά παρέχουν περισσότερα από 93.000 τμ.
Εμπορικό και κατοικήσιμο χώρο. Υπερσύγχρονα γραφεία.
Αναρωτιέμαι πώς θα επιτύχουμε περισσότερες ευκαιρίες στο λιανικό εμπόριο..
- Αν βάλουμε τοίχους απ' εδώ μέχρι 'κει... - Μαλακίες.
- Με όλο το σεβασμό, κ. Χάνσκομ. - Μπεν, παρακαλώ.
Με όλο το σεβασμό..
Κοιτώντας το και μόνο με πιάνει κλειστοφοβία, εσάς;
Κι άλλοι τοίχοι, θα μοιάζει με φυλακή.
Και οι άνθρωποι θέλουν να βγουν, από τη φυλακή, σωστά;
Πρέπει να είναι ένα μέρος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά.
Ένα μέρος συνάντησης.
Mία λέσχη.
Και αν οι χασομέρηδες δεν είναι 'κει τότε..
Με συγχωρείτε για λίγο..
- Παρακαλώ; - Μπεν, είμαι ο Mάικ Χάνλον, απ' το Ντέρι.
Να κάνω κράτηση;
- Σίγουρα θα μπορέσεις να πάρεις άδεια; - Είναι καλοκαίρι, γιατί όχι;
Εντάξει, θα πάμε στο Μπουένος Άιρες.
Εδώ, Στάνλεϊ Γιούρις.
- Ο Μάικ, είμαι.. - Συγγνώμη;
Ο Μάικ Χάνλον, απ' το Ντέρι.
Mάικ, ναι, συγνώμη. Γεια σου.
Δεν ξέρω γιατί...
- Πόσος καιρός έχει περάσει; - Πολύς καιρός.
27 χρόνια.
Είναι το Αυτό πάλι, σωστά; Γι 'αυτό μου τηλεφώνησες;
Άρχισε πάλι Σταν, τρομερά πράγματα συμβαίνουν.
Πήρες τους άλλους; Κι αν δεν έρθουν;
Πήραμε έναν όρκο, θυμάσαι; Πόσο πιο σύντομα μπορείς να έρθεις;
- Έχω να κάνω κάποια πράγματα. - Αύριο.
Δεν έχουμε πολύ χρόνο.
Θα σου στείλω μήνυμα για ότι χρειάζεσαι...
Θα τα πούμε σύντομα, Στάνλεϊ.
Ορκιστείτε.
Ορκίζομαι, Μπιλ.
- Πήραμε έναν όρκο Μπέβερλι. - Λυπάμαι, Mάικ.
Δεν το θυμάμαι καν..
Έχεις αναρωτηθεί ποτέ, γιατί δεν θυμάσαι πράγματα που οι περισσότεροι, θυμούνται;
Την καταγωγή τους, το ποιοι είναι.
Γιατί έχεις αυτή την ουλή, στην παλάμη σου;
Κανείς άλλος δεν θυμάται. Ο Έντι, ο Μπεν, ο Σταν, ο Ρίτσι.
- Ο Μπιλ; - Ο Μπιλ;
Πρέπει να γυρίσεις πίσω.
- Όλοι σας, πρέπει.. - Πότε;
Είσαι εντάξει; Τι συμβαίνει;
Είναι μεσάνυχτα κι εσύ φτιάχνεις βαλίτσες.
Δεν ήθελα να σε ξυπνήσω. Ξέρω ότι αυτή η εβδομάδα ήταν δύσκολη.
Μόλις μου τηλεφώνησε, μια παλιά φίλη, απ' το Ντέρι.
Πρέπει να πάω πίσω, εκεί.
- Είναι δύσκολο, να εξηγήσω το γιατί. - Είναι εντάξει.
Δεν χρειάζεται να μου εξηγήσεις, τίποτα. Ηρέμησε.
- Σου έχω εμπιστοσύνη. - Σ' ευχαριστώ.
Απλά δεν καταλαβαίνω γιατί μου λες ψέματα.
Σ' άκουσα, να λες το όνομα, Μάικ.
Ναι. Είχαμε φτιάξει μία ομάδα τότε, και δώσαμε μία υπόσχεση όταν ήμασταν παιδιά.
Η εμπιστοσύνη είναι η βάση μιας σχέσης.. Σημαίνει τα πάντα για μένα. Σωστά;
- Όχι, αυτό δεν είναι... - Τι; Όπως την τελευταία φορά;
- Ποτέ δεν σε απάτησα. - Είσαι μία γαμημένη ψεύτρα, Μπεβ..
Δεν πρόκειται να πας πουθενά. Θα μείνεις εδώ.
Και θα μου δείξεις τι θα έκανες με τον Μάικ, εντάξει;
Γλυκέ μου...
Κανείς δεν θα σ' αγαπήσει όπως εγώ, το ξέρεις, σωστά;
Λυπάμαι...
- Μην το κάνεις πιο δύσκολο! - Μην το κάνεις!
Είσαι ένα τίποτα χωρίς εμένα, το ξέρεις αυτό, σωστά;
Θεούλη μου! Παιδιά!
Έχει κότσια που γυρίζει εδώ. Αρκετά, Μπάουερς.
- Δεν τελείωσα! - Πέσε στα γόνατα!
Όχι, πρέπει να τους σκοτώσω, όλους.
Πρέπει να τους σκοτώσω. Σταματήστε.
Άντε γαμηθείτε!
Χένρι Μπάουερς, συλλαμβάνεσαι για τον φόνο του Όσκαρ Μπάουερς..
Το κατάλαβες, σκατιάρη;
Έχεις δικαίωμα για δικηγόρο..
Έχεις δικαίωμα να μην μιλήσεις
Ότι πεις μπορεί να χρησιμοποιηθεί εναντίον σου, στο δικαστήριο.
Μπάουερς!
Θα αυξήσουμε τη δόση μας, σήμερα, ε;
Μείνε στο γαμημένο δωμάτιό σου..
Χόκστετερ;
Το μαχαίρι μου.
- Καλησπέρα, από εδώ. - Ευχαριστώ..
Μάικ, φαίνεσαι.. Πως τα πας;
Μπιλ.
Δεν ήμουν σίγουρος ότι θα έρθεις... Μετά από τόσο καιρό.
- Αλλά φυσικά και ήρθες. - Ο όρκος είναι όρκος..
Οι Χαμένοι..
- Πρέπει να είναι ενωμένοι, σωστά; - Το θυμάσαι...
Αυτό είναι καλό, τι άλλο θυμάσαι;
Είμαι αλλεργικός στη σόγια, σε ότι έχει αυγό, στη γλουτένη..
Και αν φάω κάσιους, θα μπορούσα να πεθάνω, αμέσως.
Να με πάρει ο διάολος!
Θέλεις κωδικό πρόσβασης ή κάτι τέτοιο;
- Συγγνώμη; - Ο νέος.
- Μπεν; - Ναι.
- Θεέ μου - Θεέ μου!
Έχει περάσει τόσος καιρός.
- Γεια σου, Μπεν. - Ρίτσι.
- Γεια σου. - Γεια σου.
Η συνάντηση της Λέσχης των Χαμένων, ξεκίνησε επίσημα..
Για δείτε τους..
Αυτός είναι ο Μπεν.
- Έντι, παντρεύτηκες; - Που είναι το αστείο, ηλίθιε;
Το καταλάβαμε. Η μαμά μου, είναι χοντρή. Πολύ αστείο.
Τρομερά αστείο.
Ωραίο ρολόι.
Ας μιλήσουμε για το προφανές. Για τον Μπεν.
- Τι στο διάολο, φίλε; - Προφανώς, έχω χάσει λίγα κιλά..
- Ναι, σαν να έχεις χάσει βάρος. - Είσαι σέξι.
Είσαι σαν όλους τους Βραζιλιάνους παίκτες, σε ένα.
- Σταμάτα, τον κάνεις και ντρέπεται. - Εντάξει.
Ο Στάνλεϊ, θα έρθει ή όχι;
Ο Στάνλεϊ.
- Ο Στάνλεϊ Γιούριν. - Ναι.
Ο Στάνλεϊ Γιούριν. Όχι, είναι κότα, δεν θα έρθει.
Γιατί να σε σώσει ο Στάνλεϊ, ούτως ή άλλως;
Εγώ έκανα τη χειρουργική επέμβαση όταν σε μαχαίρωσε, ο Μπάουερς..
- Σωστά. - Έγινες γιατρός;
Όχι, έγινα αναλυτής κινδύνου.
Ακούγεται ενδιαφέρον, τι ακριβώς κάνεις;
Δουλεύω για μια μεγάλη ασφαλιστική εταιρεία...
Άντε γαμήσου, φίλε! Άντε γαμήσου!
Αυτή η δουλειά είναι πριν από τη λέξη, αστεία;
Πολύ αστείο!
Ναι, είναι.
- Γιατί γελάς εσύ; - Θα κάνω μία πρόποση.
Στους Χαμένους.
Ορίστε. Ευχαριστούμε.
Έχεις τη Λόγκαν&Μαρς; Αυτό είναι τεράστιο.
Είναι μία σειρά ρούχων, μαζί με το σύζυγό μου, Τομ.
Είσαι παντρεμένη.
- Είδαμε την ταινία σου. - Σοβαρά;
- Ήταν πολύ καλή και τρομακτική. - Αλλά ο επίλογος ήταν χάλια;
- Ναι, λυπάμαι. - Δεν πειράζει..
- Τι; - Είναι πολύ περίεργο.
Όλες αυτές οι αναμνήσεις, των ανθρώπων, που δεν θυμάμαι να τις ξέχασα..
Είναι παράξενο, σωστά;
Καθόμαστε όλοι εδώ και όλα έρχονται πιο γρήγορα και πιο γρήγορα, όλα.
- Ναι. - Όταν μου τηλεφώνησε, έκανα εμετό.
Δεν είναι περίεργο; Ήμουν νευρικός, αρρώστησα και έκανα εμετό.
Είμαι καλά τώρα. Χαίρομαι που βρίσκομαι μαζί σας παιδιά.
- Γιατί με κοιτάτε, έτσι; - Όταν με πήρε, τράκαρα.
- Σοβαρά; - Ναι.
Η καρδιά μου κόντευε να βγει απ' το στήθος μου.
- Νόμιζα ότι μόνο εγώ το ένιωσα.. - Ένιωσα, καθαρό..
Φόβο.
Φόβος. Αυτό ένιωσες..
Γιατί αισθανόμαστε έτσι, Μάικ;
Θυμάσαι κάτι που δεν θυμόμαστε, σωστά, Μάικ;
Κάτι σας συνέβη, όταν φύγατε από τη πόλη.
Όσο πιο πολύ προχωράς, τόσο περισσότερο ξεχνάς,
αλλά εγώ, ποτέ δεν έφυγα..
Έτσι, ναι, θυμάμαι...
Τα θυμάμαι, όλα.
Πένιγουαιζ.
- Ο γαμημένος κλόουν. - Σκατά.
Πένιγουαιζ...
Μάικ, είπες ότι χρειάζεσαι τη βοήθειά μας. Για ποιο πράγμα;
Κάθε 27 χρόνια, μία ηχώ, επαναλαμβάνεται, στο Ντέρι.
- Για τι πράγμα μιλάς; - Περιμένετε, ακούστε με.
Νομίζαμε ότι το σταματήσαμε, τότε, ότι τελείωσε.
- Μάικ. - Πριν από μία εβδομάδα...
Ο Άντρια Μελόν, και η Λίζα Όμπρι, εξαφανίστηκαν χθες το βράδυ...
Υπάρχουν κι άλλοι και θα υπάρξουν περισσότεροι.
- Ηρέμησε. - Αφήστε τον, να μας εξηγήσει.
Την ηχώ, ίσως μπορούμε να την αλλάξουμε.
Όπως άλλαξε κι εμάς, αλλά δεν σταματήσαμε.
Επειδή το Αυτό, γύρισε πίσω.
Πήραμε έναν όρκο.
Γι 'αυτό σας κάλεσα, εδώ. Γι' αυτό είστε εδώ..
Πρέπει να αφανιστεί, για πάντα.
Αυτή η μαλακία μαύρισε, γρήγορα. Ευχαριστώ, Μάικ.
Το μπισκότο τύχης, λέει «Θα μπορούσε».
Δεν ξέρεις τα μπισκότα τύχης.
Το δικό μου λέει «Μάντεψε».
Φέρτα εδώ.
Τι λέει το δικό σου, Μάικ; "Αυτό"
Τι είναι αυτό;
- Μάντεψε, κόψε, αυτό, μπορούσε, δεν. - Είναι ένα μήνυμα.
Μάντεψε, δεν, μπορούσε, κόβω, αυτό. Δεν βγάζει νόημα.
Δεν ξέρω τι σημαίνει.
Δεν μπορείτε να μαντέψετε.
Το αυτό, εννοεί το Αυτό. Μιλάει γι 'αυτό;
- Σημαίνει "Αυτό".. - Μάικ;
Γι' αυτό ακριβώς μιλούσα..
- "Πέιραξες" τα μπισκότα τύχης, Μάικ; - Όχι!
- Αφήστε τον να μιλήσει. - Όχι. Δεν το έκανα εγώ..
- Το Αυτό, το κάνει. - Πού είναι συσκευή εισπνοής μου;
Γιατί παίζεις μαζί μας; Δεν είναι αστείο, καθόλου αστείο.
Μάντεψε, Aυτό, μπορούσε, δεν, Στάνλεϊ, κόβω
Γιατί είναι το όνομα του Στάνλεϊ εκεί; Κάποιος άλλος να μου απαντήσει!
Σκατά.
Τι είναι αυτό;
- Τι στο διάολο είναι αυτό; - Θεέ μου!
Σκατά.
Το μπισκότο τύχης, με κοιτά!
Δεν θέλω να είμαι εδώ. Θέλω να πάω σπίτι. Δε με νοιάζει.
Δεν θέλω να είμαι εδώ. Μαλακίες.
Να πάρει!
Έντι!
Δεν είναι αληθινό!
Όλα καλά;
Ναι, μπορούμε να έχουμε τον λογαριασμό;
Ο Πένιγουαιζ παίζει πάντα μαζί μας. Ο Στάνλεϊ πιθανόν θα είναι μια χαρά.
- Μάικ, έχεις τον αριθμό του; - Ναι.
Ρίτσι!
Πώς γνωρίζεις το όνομά μου;
Η διασκέδαση μόλις άρχισε, σωστά;
- Τι είπε; - Νομίζεις ότι είναι αστείο;
Πιστεύεις ότι αυτό είναι παιχνίδι;
- Άντε γαμήσου! - Πρόσεχε, Ριτς!
Άντε γαμήσου! Δεν σε φοβάμαι!
Η διασκέδαση μόλις άρχισε.. Αυτή την ατάκα δεν λες;
- Είμαι θαυμαστής σου. - Αυτοί είναι οι γονείς σου;
Ναι.
- Θέλεις μια φωτογραφία; - Είσαι καλά, Ντιν;
- Νομίζω, ότι είμαι καλά.. - Πολύ καλό παιδάκι.
Χριστέ μου Ρίτσι, δεν θυμάσαι τις ατάκες σου, από το σόου σου;
Δεν γράφω τα αστεία μου.
Το ήξερα, διάολε!
Γεια σας, κυρία Γιούρις. Είμαι η Μπέβερλι Μαρς...
Συγγνώμη που σας ενοχλώ, αλλά είμαι μια παλιά φίλη του συζύγου σας..
Μας είπες ψέματα. Αυτό δεν είναι σωστό...
Έπρεπε να μας πεις: «Θέλετε να έρθετε στο Ντέρι, να πεθάνετε;»
- Ποιος θα αρνιόταν; - Παιδιά...
Γαμημένη παγίδα.
Πέθανε.
- Πότε συνέβη; - Χθες.
Είχε τρομερό θάνατο..
- Έκοψε τις φλέβες του.. - Στο μπάνιο
Στο μπάνιο.
Λυπάμαι, πρέπει να κλείσω..
- Λυπόμαστε πολύ. - Σας ευχαριστώ.
Ο Στάνλεϊ.
- Ο Πένιγουαιζ ήξερε, πριν το κάνουμε. - Πρέπει να το σταματήσουμε.
- Έχω ένα σχέδιο. - Έχω ένα σχέδιο, να φύγουμε απ' το Ντέρι,
πριν τελειώσει άσχημα. Ποιος είναι μαζί μου;
- Δώσαμε μια υπόσχεση. - Είναι για να τις παίρνεις πίσω.
Ρίτσι, θα πεθάνουν κι άλλοι...
Άνθρωποι πεθαίνουν κάθε μέρα, δεν χρωστάμε τίποτα σε αυτή την πόλη.
Και θυμήθηκα ότι μεγάλωσα εδώ μόλις πριν από δύο ώρες, έτσι..
Φεύγω! Γάμα το!
Δυστυχώς, συμφωνώ με τον Ρίτσι.
- Παιδιά, σας παρακαλώ. - Μένουμε και πεθαίνουμε. Αυτό είναι;
Πάω να μαζέψω τα πράγματά μου και θα γυρίσω σπίτι μου..
- Συγγνώμη, φίλε, καλή τύχη. - Έντι, σε παρακαλώ. Περίμενε!
Είσαι καλά;
- Πάω στο ξενώνα, έρχεσαι; - Ναι.
- Έπρεπε να μας το έλεγες, Μάικι. - Μπιλ.
Σε παρακαλώ, σε ικετεύω. Άκουσέ με, φίλε.
- Σε παρακαλώ! - Τι θα μου πεις;
Τι θα μπορούσες να πεις για να το αλλάξει αυτό;
Έφυγαν...
Άσε με, να σου δείξω κάτι. Ένα μόνο πράγμα.
Και αν μετά θέλεις να φύγεις, φύγε.
Αλλά πρώτα άσε με να στο δείξω, σε παρακαλώ.
- Η μαμά μου παίζει καλύτερα. - Πάψε.
Δεν ξέρει να παίζει. Είναι απαίσιος!
- Μαμά, πότε θα πάμε σπίτι; - Βικτόρια, ήρθαμε να δούμε το παιχνίδι,
και θα το δούμε.
Έλα, Ντέρι, έλα!
Γεια σου. Γεια σου Βίκυ.
Έτσι δεν σε φωνάζουν οι φίλοι σου;
Βίκυ;
Πώς το ξέρω; Υποθέτω ότι είμαι και φίλος σου.
Αν είσαι φίλος μου, γιατί κρύβεσαι στο σκοτάδι;
Δεν είσαι φίλος μου. Είσαι τρομακτικός.
Γιατί κλαις;
Οι άνθρωποι, πάντα με κοροϊδεύουν εξαιτίας της εμφάνισής μου..
Νόμιζα, ότι αν έβλεπες το πρόσωπό μου, ίσως θα ήθελες να γίνεις φίλη μου.
Δεν πειράζει.
Ανόητε Πένιγουαιζ, ποτέ δεν θα βρεις φίλους.
- Και μένα με κοροϊδεύουν. - Σοβαρά;
Εξαιτίας αυτού..
Δεν είναι ανόητο; Αυτό το μικρό πράγμα.
Θα μπορούσες να το αφαιρέσεις, αμέσως.
- Μπορείς; - Ναι, ένα πουφ και θα εξαφανιστεί..
Αλλά πρέπει να πλησιάσεις αρκετά να δεις το πρόσωπό μου.
Δεν ξέρω, Βίκυ.
Όχι, δεν θα σε κοροϊδέψω. Το υπόσχομαι.
Το υπόσχεσαι;
Εντάξει.
Έλα λίγο πιο κοντά, και θα το εξαφανίσω, μέχρι να μετρήσεις τρία.
Ένα.
Δύο.
Υποτίθεται ότι θα έλεγες, τρία.
Τι στο διάολο;
Γεια σου, Χόκστετερ. Πάμε!
ΞΕΝΩΝΑΣ ΝΤΕΡΙ
- Παίρνουμε τα πράγματα και φεύγουμε. - Εδώ έχεις τα πράγματά σου;
Όχι, είναι στο αυτοκίνητο.
- Πες μου. - Τι πράγμα;
Αυτό που φοβάσαι να μου πεις..
Μπεβ, όταν πήρες, τη σύζυγό του Στάνλεϊ...
Είπε ότι τον βρήκε στην μπανιέρα, αλλά σε είδα και άκουσα τι είπες, πρώτα.
Τελειώνεται την ψιλοκουβέντα, πρέπει να φύγουμε.
- Eντουάρντο, πάμε! - Υπάρχει κάτι που δεν μας είπες.
Ήξερες ότι πέθανε.
- Περίμενε, τι; - Δεν μπορώ να το κάνω.
Ήξερε ότι ο Στάνλεϊ θα πεθάνει; Άκουσα καλά;
Δεν μπορείς να το βάζεις στα πόδια. Πώς ήξερες πως αυτοκτόνησε;
Μπεβ;
Πες μου. Μίλησέ μου, όπως κάναμε παλιά..
Πως το ήξερες;
Επειδή το είδα.
Μας είδα όλους νεκρούς.
Τη βαλίτσα με τα καλλυντικά μου, και φεύγουμε.
Τι έχασα;
Στη βιβλιοθήκη;
Δεν ήταν μεγαλύτερο αυτό το μέρος;
Μάικ, που πήγες;
- Μάικ, ζεις εδώ; - Ναι, σαν το σπίτι σου..
- Θέλεις νερό; - Ναι.
Η ανάμνηση είναι...
Είναι το κλειδί για όλα..
Αν πράγματι μας θέλει εδώ πίσω... Δεν θα ήταν καλύτερα να φύγουμε;
Όχι. Ήθελε να γυρίσουμε πίσω. Αλλά δεν γνωρίζει τι ξέρω.
- Τι ξέρεις; - Πώς να το σκοτώσω!
Έχω διαβάσει όλα τα βιβλία και μίλησα με όλους σε αυτή τη καταραμένη πόλη.
Με όποιον ήθελε να μου μιλήσεις και δεν υπήρχαν πολλοί..
Δεν ήξερα πώς ξεκίνησε..
Πώς ξεκίνησε Αυτό.
Και ξεκίνησε..
Εδώ.
- Τι κοιτάζω, Μάικ; - Είναι ένα τεχνούργημα.
- Στις αρχές του 18ου αιώνα, Σάκοπι. - Πού το βρήκες;
Το βρήκα. Όχι, μου το έδωσαν.
- Το έκλεψα. - Το έκλεψες;
- Από τους ινδιάνους; - Είναι περίπλοκο.
Με βοήθησαν στο ταξίδι μου.
- Είναι όμορφο. - Μου έδειξαν πράγματα, ένα όραμα.
Νιώθω παράξενα. Αισθάνομαι ζέστη.
Ιδρώνω;
Θέλω να δεις αυτό που μου έδειξαν, Μπιλ.
Ζούσαν έξω από το Ντέρι. Πέρα μακριά.
Πήγαν εκεί πριν από πολλά χρόνια.
Ο Σαμόνος, ο σπουδαιότερος απ' όλους.
Με πήρανε μέσα..
Ήπια το ιερό ποτό τους.
Και άρχισα να αντιδρώ..
Όλα τα έμβια όντα πρέπει να ακολουθούν τους νόμους του σώματος που κατοικούν.
Όταν κοίταξα στην κοιλάδα, είδα το Αυτό, να καταφτάνει..
Ήξερα ότι μία ημέρα θα έπρεπε να το δείξω σε όλους σας.
Μάικ;
Έβαλες κάτι στο ποτό μου;
Είναι η ρίζα...
- Με νάρκωσες; - Όχι, είναι η ρίζα.
- Μου την έδωσαν οι Σακόπι.. - Γιατί το έκανες αυτό;
- Για να σ' ανοίξει τα μάτια. - Δεν αισθάνομαι καλά.
Θέλω... Να κοιτάξεις.
- Και θα δεις. - Δεν αισθάνομαι καλά.
Μου έδειξαν το παρελθόν..
Μου έδειξαν τον τρόπο που το Αυτό, τους εμφανίστηκε.
Μου έδειξαν τον πόνο.
Μου έδειξαν πώς να το σταματήσω.
Είσαι καλά.
Είδες το τελετουργικό;
- Την τελετουργία του Τσαντ. - Το ήξερα. Το ήξερα ότι θα τη δεις..
- Τα είδα όλα, Μάικ. - Έτσι θα το σκοτώσουμε.
Πώς θα το κάνουμε; Αρνήθηκαν όλοι...
Με σένα... Θα σε ακούσουν...
Θα πετύχει μόνο αν το κάνουμε όλοι μαζί, ενωμένοι.
Τι σημαίνει ότι μας είδες όλους να πεθαίνουμε;
Δεν μπορείς να πετάς τέτοιες μαλακίες, στους άλλους.
Κάθε βράδυ από τότε που έφυγα απ' το Ντέρι...
Έχω εφιάλτες.
Άνθρωποι να πονούν.. Να πεθαίνουν...
Άνθρωποι...
Βλέπεις εφιάλτες. Κι εγώ έχω.. Όλοι έχουν..
Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι τα οράματά σου είναι αληθινά..
Είδα τον καθένα από εμάς, αυτή την εβδομάδα...
Τι εννοείς;
Το μέρος όπου πέθανε ο Στάνλεϊ.
Έτσι θα καταλήξουμε..
Γιατί οι υπόλοιποι δεν το βλέπουμε; Γιατί αυτή να είναι τόσο ξεχωριστή;
Νεκρόφωτα.
Μόνο ένας από μας, πιάστηκε στα νεκρόφωτα, εκείνη την ημέρα.
Όλους μας άγγιξε το Αυτό. Αλλάξαμε..
Καταβάθος είναι σαν μια μόλυνση ή σαν ιό.
Σαν ιός, καταλαβαίνεις; Εξαπλώνεται αργά...
Αυτός ο ιός, εξαπλώνεται σιγά-σιγά εδώ και 27 χρόνια.
- Έπιασε πρώτα τον Σταν, γιατί... - Επειδή ήταν ο πιο αδύναμος.
- Χριστέ μου, Ριτς. - Απλά λέω αυτό που σκέφτονται, όλοι.
Έλα Ριτς..
Η Μπέβερλι, είδε τι θα συμβεί.
Αν δεν το σταματήσουμε, θα πεθάνουμε όλοι.
Πώς θα το κάνουμε;
Με τη τελετουργία του Τσαντ.
Σακόπι.
Οι πρώτοι που το αντιμετώπισαν. Είχαν ένα ρητό:
«Όλα τα έμβια όντα πρέπει να υπακούουν στους νόμους του σώματος που κατοικούν.»
Μια ιεροτελεστία της φυλής;
Πλάκα μου κάνεις, φίλε;
Πρέπει να υπάρχει κι άλλος τρόπος. Αυτό το πράγμα επιστρέφει κάθε 27 χρόνια;
Ας το αφήσουμε για την ώρα και όταν φτάσουμε στα 70 μας, τότε..
Δεν λειτουργεί έτσι...
Κανένας από εμάς, δεν θα ζήσει για άλλα 20 χρόνια.
Αν το όραμα πραγματοποιηθεί..
Αν δεν το σκοτώσουμε σ' αυτόν τον κύκλο, τότε...
Θα πεθάνουμε.
Με φρικτό τρόπο..
- Ήταν περιττό. - Αυτή το είπε, όχι εγώ.
Εντάξει, παιδιά, κοιτάξτε. Είδα το τελετουργικό.
Και είναι αλήθεια. Είναι ο μόνος τρόπος.
- Για να πετύχει το τελετουργικό... - Πρέπει να θυμόμαστε.
Τι να θυμόμαστε;
Θα είναι καλύτερα αν μπορέσω να σας δείξω..
Δεν έχουμε πολύ χρόνο.
Αυτός ο κύκλος θα κλείσει σύντομα.
- Και όταν τελειώσει... - Την γαμήσαμε.
- Τα έρημα Χάιλαντς. - Εδώ ερχόμασταν..
- Μετά τη μάχη στα βράχια. - Η λέσχη μας.
- Την έχτισες για μας. - Η καταπακτή, πρέπει να είναι κάπου εδώ..
Το θυμάμαι..
Είσαι καλά;
- Τι; - Τίποτα, απλά..
Δεν έχεις αλλάξει καθόλου, κι αυτό είναι καλό..
Νομίζω η πόρτα έμοιαζε σαν..
Τη βρήκα.
Καλά είμαι, ελάτε κάτω!
Τι είναι αυτό; Πως το έχτισες;
- Πότε; - Τον ελεύθερο χρόνο μου..
Η τρύπα, ήταν ήδη σκαμμένη. Απλά ενίσχυσα τους τοίχους.
Έφτιαξα μία ξύλινη πόρτα, κι αυτό ήταν..
Τα πήγα καλά, για πρώτη φορά, έτσι;
Φοβερή παρουσίαση.
Κι αν βάλεις το χέρι στην άλλη κολώνα, καθηγητά;
Γι' αυτό υπάρχουν κανονισμοί και άδειες ασφαλείας.
Είναι μία παγίδα θανάτου.
- Δεν είναι ακόμα έτοιμο. - Είσαι αναξιόπιστος.
- Τι είναι αυτό; Των Iron Maiden; - Είναι φακός..
Αυτός είναι στάβλος; Από πότε υπάρχουν άλογα εδώ κάτω;
- Αυτό είναι ωραίο. - Κόστισε τρία δολάρια. Πρόσεχε.
- Μ' αρέσει. Στάνλεϊ, το είδες; - Σταμάτα.
Τι να σταματήσω; Άλλη μία.
Δεν διασκεδάζεις με τη μαγική μπάλα;
Το κατέστρεψες.
- Εγώ το έκανα; - Ναι, με το πρόσωπό σου.
- Tι; - Δεν βάζω το χέρι μου, εκεί κάτω.
Υπέροχο.
Γιατί δεν θυμάται κανείς μας αυτό το μέρος;
Χαμένοι.
Ώρα να επιπλεύσετε.
Γαμώτο Ρίτσι.
Δεν έλεγε αυτή τη μαλακία;
Ίσως και με λίγο χορό.
- Είμαι ο μόνος που το θυμάται; - Θα συμπεριφέρεσαι έτσι, συνεχώς;
Προσπαθούσα να ελαφρύνω την ατμόσφαιρα..
Βρωμοκοπά.
Παιδιά;
Αυτό ανήκε στον Σταν.
Προς χρήση μόνο για τους Χαμένους.
Μπιλ..
Τι στο διάολο είναι αυτό;
Κρατά τις αράχνες, μακριά από τα μαλλιά σου..
Στάνλεϊ, δεν φοβόμαστε τις αράχνες.
- Έκανα λάθος. - Πρώτη φορά, που το παραδέχεσαι.
- Tουσέ. - Ριτς, πέρασαν τα δέκα λεπτά.
- Τι εννοείς; - Ο καθένας μας, έχει 10 λεπτά στην αιώρα.
- Δεν υπογράψαμε κάτι. - Σοβαρά;
Αφού κάναμε προφορική συμφωνία.
- Δεν συμφώνησα σε κάτι.. - Κάναμε μία συμφωνία.
- Βλέπω τον κόλπο σου. - 10 λεπτά για τον καθένα.
- Γάμησα, τη μάνα σου. - Όχι, δεν το έκανες.
- Είσαι καλός σ' αυτό, καινούργιε. - Αλήθεια;
Στο Μπαρ Χάρμπορ, είχε ένα καλοκαιρινό πρόγραμμα..
Μας έμαθαν τα πάντα για την αρχιτεκτονική.
- Σκεφτόμουν να.. - Εγώ θα το κάνω..
Θα κάνω τα πάντα, για να φύγω απ' το Ντέρι.
- Όταν αποφοιτήσω, θα πάω στη Φλόριντα. - Τι είναι εκεί, Μάικ;
Δεν ξέρω, πάντα ήθελα να πάω εκεί.
Σταν, πρέπει να πας στη Φλόριντα με τον Μάικ.
Θα βγαίνετε ραντεβού με όλες τις γιαγιάδες.
Πιστεύετε ότι θα είμαστε ακόμα φίλοι;
- Όταν μεγαλώσουμε; - Τι;
Γιατί όχι;
Οι γονείς σας, είναι ακόμα φίλοι με αυτούς που πήγαιναν σχολείο;
Πολλά μπορούν να αλλάξουν, μέχρι τότε..
Εμείς οι ίδιοι, μπορεί να είμαστε διαφορετικοί.
Θα συνεχίσουμε να είμαστε φίλοι.
Αυτό δεν θα αλλάξει μόνο και μόνο επειδή θα μεγαλώσουμε...
Nαι Σταν, έλα!
Δεν χρειάζεται να είσαι τόσο...
..λυπημένος.
- Ήταν πιο ώριμος από την ηλικία του. - Ναι.
- Πώς θα ήταν ως ενήλικας; - Πιθανόν όπως όταν ήταν μικρός..
Ο καλύτερος.
Μάικ, τι κάνουμε εδώ;
Για να εκτελεστεί ένα τελετουργικό, απαιτεί θυσία.
Προτείνω να θυσιάσουμε τον Έντι.
Είσαι μικροκαμωμένος χωράς στο μπάρμπεκιου.
Είμαι 1.75 ύψος. Είναι ένα μέσο ύψος, αλλά εντάξει.
Δεν είναι αυτό το είδος της θυσίας, παιδιά.
Μάικ.
Το παρελθόν, είναι θαμμένο.
Αλλά θα πρέπει να το ξεθάψετε. Κομμάτι-κομμάτι.
Και αυτά τα κομμάτια, αυτά τα ευρήματα...
Γι 'αυτά είμαστε εδώ.
Θα θυσιαστούν. Και καθώς ο Σταν, δεν είναι 'δω να βρει τα δικά του..
Θα πρέπει, ενωμένοι, να βρούμε τα δικά του..
Νομίζω ότι ο Μπιλ, τα βρήκε ήδη.
Μάικ, που θα βρούμε τα δικά μας αντικείμενα;
Χωρίς παρεξήγηση,
αυτό είναι ηλίθιο, γιατί τα χρειαζόμαστε;
Τα θυμόμαστε όλα. Την διάσωση της Μπεβ. Τη μάχη για το Νεντ.
- Τα θυμόμαστε. - Δεν είναι όλα.
Παλέψαμε, αλλά μετά τι συνέβη;
Πριν από το σπίτι, στη Νέιμπολτ.
Σκεφτείτε.
Δεν θυμάσαι, έτσι;
Συνέβησαν πολλά εκείνο το καλοκαίρι.
Εκείνα τα κενά σημεία, είναι σελίδες από το βιβλίο.
Πρέπει να τις βρούμε. Ας χωριστούμε.
Ο καθένας πρέπει να βρει το δικό του αντικείμενο, μόνος.
Αυτό είναι το νόημα. Όταν το κάνουμε θα συναντηθούμε στην βιβλιοθήκη, απόψε.
Πρέπει να επισημάνω ότι από στατιστικής απόψεως...
έχουμε περισσότερες πιθανότητες επιβίωσης ως ομάδα.
Το να χωριστούμε θα ναι ανοησία, φίλε.
Πρέπει να πάνε μαζί. Ήμασταν μαζί το καλοκαίρι, έτσι;
Όχι.
Όχι όλο το καλοκαίρι.
Τσέκαρε αυτό!
Μπιλ!
Είναι ένα μάτσο αδελφούλες!
- Γαμήσου! - Αρκετά!
Ήμασταν μαζί όταν τραυματίσαμε το Αυτό, γι 'αυτό είμαστε ακόμα ζωντανοί.
Ναι; Θα το κρατήσουμε έτσι.
Υποθέτω ότι είμαστε πάλι μαζί..
Αμφιβάλλω.
Αν θέλουμε να το σταματήσουμε, πρέπει.
Ίσως ο είχε δίκιο.
- Ίσως δεν πρέπει, ίσως δεν μπορούμε.. - Μην τους αφήνεις να σε επηρεάζουν.
Πολύ αργά γι' αυτό
Πρέπει να φύγεις.
Προτού μας δει ο πατέρας σου.
- Ναι; - Συγνώμη.
Μπορώ να σε βοηθήσω;
- Νόμιζα ότι έλεγε Μαρς. - Μαρς;
- Ο Άλβιν Μαρς; - Ο πατέρας μου, μεγάλωσα εδώ.
Δεν... είναι η θέση μου σου πω.
Αλλά ο πατέρας σου πέθανε.
Λυπάμαι πολύ, δεν το ήξερες;
Δεν έχουμε μιλήσει εδώ και πολύ καιρό.
Γιατί δεν περνάς μέσα.
- Να ου προσφέρω κάτι να πιεις. - Είναι εντάξει, πρέπει να φύγω.
Είναι το λιγότερο που μπορώ να κάνω.
Σίγουρα, εντάξει.
- Είναι όπως το θυμάσαι; - Πιο καθαρό.
Κοίτα ελεύθερα, πρέπει να βράσω νερό.
- Δεν χρειάζεται να κάνετε τίποτα. - Μην είσαι τόσο ευγενική!
Σήμερα είναι τα γενέθλια σου.
Μπορώ ακόμα να μυρίσω το άρωμά της.
Θα ήταν ακόμα ζωντανός αν δεν ήσουν εσύ.
Η μαμά ήταν άρρωστη.
Το ήξερες αυτό. Γι' αυτό έκανε αυτό που έκανε.
Έκανε αυτό που έκανε, γιατί ντρεπόταν που ήταν μητέρα σου!
Της μοιάζεις.
Αλλά δεν είσαι καθόλου σαν αυτή.
Έλα εδώ.
Είπα, έλα εδώ!
Κλείσε τα μάτια σου.
Ξέρεις ότι ποτέ δεν θα σου έκανα κακό.
Το ξέρεις αυτό, έτσι;
Λυπάμαι.
Θα είσαι πάντα το κοριτσάκι μου.
Πάντα.
Τα μαλλιά σου φωτιά μες στον χειμώνα, χόβολη του Γενάρη...
Εκεί καίγεται κι η καρδιά μου.
Θυμάμαι όντως τον πατέρα σου.
Κάνει τόσο πολύ ζέστη εδώ αυτήν την εποχή.
- Δεν τρέχει τίποτα. - Σε κάνει να νιώθεις λες και θα πεθάνεις.
Αλλά ξέρεις τι λένε για το Ντέρι.
Κανείς που θα πεθάνει εδώ, δεν πεθαίνει πραγματικά.
Αλλά πες μου, πως σου φαίνεται το Ντέρι τώρα που επέστρεψες;
- Παράξενο. - Παράξενο;
Παράξενο; Πως;
Είχα βάλει κουλουράκια στον φούρνο, πριν έρθεις.
Δεν θέλω να ενοχλήσω, θα έπρεπε να...
- Κυρία Κερς, αυτή είναι η οικογένειά σας; - Ναι αγαπητή μου.
Ο πατέρας μου ήρθε σε αυτή τη χώρα με δεκατέσσερα δολάρια στην τσέπη του.
Και δεν ζήτησε τίποτα από το κράτος όπως κάνει ο κόσμος σήμερα.
- Ξέρεις τι έκανε; - Τι έκανε, κυρία Κερς;
Ο πατέρας μου, πήγε να δουλέψει στο τσίρκο.
Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΕΝΙΓΟΥΑΙΖ.
Ήμουν πάντα το κοριτσάκι του μπαμπά.
Εσύ;
Είσαι ακόμα κοριτσάκι του μπαμπά, Μπέβερλι;
Είσαι;
Μην παραπλανείς τον πατέρα σου!
Αυτό; Βοήθεια!
Τρέξε!
Δεν άλλαξες τίποτα.
Δεν άλλαξες το μέλλον του.
Δεν άλλαξες κανέναν από αυτούς.
- Κλείσε τα μάτια σου, Μπεβ. - Γαμίσου!
Αν δεν πιστεύεις...
Τότε κλείσε τα.
Και θα πιστέψεις.
Ναι!
Έλα.
- Κέν, είσαι σκουπίδι. - Ναι!
Είσαι καλός.
Πρέπει να φύγω.
Παίζουμε ξανά; Λίγο ακόμη;
Μόνο αν θέλεις.
- Σκάσε. - Φίλε, γιατί είσαι παράξενος;
Δεν είμαι το γαμημένο αγόρι σου.
- Δεν εννοούσα... - Τι συμβαίνει εδώ;
Εσείς οι μαλάκες, δεν μου είπατε ότι η πόλη σας
ήταν τίγκα στις αδελφές.
Ο Ρίστι στο είπε; Περίμενε.
Προσπαθείς να γαμίσεις το ξαδερφάκι μου;
Πάρε τον πούλο από εδώ, αδελφή!
Κουνήσου γαμώτο!
Θέλεις ένα φιλί, Ρίτσι;
Δεν είναι πραγματικό.
Νομίζω ότι μόλις χέστηκα.
Φεστιβάλ Μαρίνο. Μεγάλες παραστάσεις απόψε.
Ελπίζω να σε δω, όμορφε.
ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ ΡΙΤΣΑΡΝΤ ΤΟΖΙΕΡ 1976-2016
- Σου έλειψα, Ρίτσι; - Γαμώτο!
Γιατί εμένα μου έλειψες..
Κανείς δεν θέλει να παίξει με έναν κλόουν, αυτές τις μέρες.
Θα παίξεις ένα παιχνίδι μαζί μου, έτσι δεν είναι;
Τι θα έλεγες για Street Fighter; Θα σ’ άρεσε αυτό, έτσι;
- Ή ίσως, αλήθεια ή θάρρος. - Χριστέ μου.
Δεν θέλεις να διαλέξει κανείς αλήθεια, σωστά, Ρίτσι;
Δεν θέλεις να ανακαλύψει κανείς αυτό που κρύβεις.
Ξέρω το μυστικό σου.
Το μικρό βρώμικο μυστικό σου.
Ξέρω το μυστικό σου.
Το μικρό βρώμικο μυστικό σου.
- Θέλεις να το πω, Ρίτσι; - Δεν είναι πραγματικό.
Δεν είναι πραγματικό, δεν συμβαίνει. Δεν είναι πραγματικό.
Θέλω να παίξω!
Έλα να παίξεις με τον κλόουν!
Λυπάμαι πολύ. Συγνώμη.
Συγνώμη.
- Φίλε. - Μπορώ να σε βοηθήσω;
Ναι, ήθελα να ρωτήσω...
Κάρτα Μπέιζμπολ;
Μια μπάλα μπόουλινγκ;
Το μπάντζο;
- Τον Κάστορα; - Το... το... γαμημένο ποδήλατο.
Αν είναι να χρησιμοποιείς τέτοια γλώσσα...
- Πέρασε έξω. - Συγγνώμη.
Μπορούμε να το ξαναπάμε από την αρχή και να κάνουμε, ότι μόλις μπήκα
Πώς μπορώ να σε βοηθήσω;
Ευχαριστώ, ναι. Θέλω να αγοράσω το πο...ποδήλατο.
Δεν είσαι ο συγγραφέας Γουίλιαμ Ντένμπροου;
Ναι, εγώ είμαι.
Αυτό το ποδήλατο; Ήταν δικό μου.
Ωραία. Είναι δικό μου τώρα.
Αλλά αν είσαι σπουδαίος συγγραφέας μπορείς να το αγοράσεις.
Λοιπόν, πόσο;
300 δολάρια, μπορείς να τα δώσεις.
- Θα το φέρω. - Θα το πάρω.
- Θέλεις να το υπογράψω; - Όχι, δεν μου άρεσε το τέλος.
- Έχω ακούσει αυτό πριν. - Όλα δικά σου.
Δεν ξέρω πόσο γρήγορα πήγαινες, έχει μείνει εδώ για χρόνια.
Λοιπόν, κύριε, αρκετά γρήγορα για να κερδίσει τον διάβολο.
Έλα!
Και εμένα μου έλειψες.
Ναι!
Εμπρός Σίλβερ!
Γεια σου, Μπίλι.
"ΤΖΑΚΣΟΝ" "ΓΟΥΙΤΣΑΜ"
Ξέρω ότι είσαι εκεί. Ξέρω ότι μπορείς να με ακούσεις.
Πρέπει να μάθω κάτι.
Απ' όλα τα παιδιά σ' αυτήν την πόλη, γιατί πήρες τον Τζόρτζι;
Πες κάτι!
Γιατί αυτόν!
Γιατί;
Γιατί δεν ήσουν εκεί εσύ, Μπίλι.
Μπίλι, μην φεύγεις.
Παρακαλώ;
Μπίλι.
Είμαι ακόμα εδώ.
Βοήθησέ με.
Τζόρτζι!
Τζόρτζι;
Βοήθησέ με, Μπίλι.
Πιάσε το χέρι μου.
- Πιάσε το χέρι μου. Θα σε τραβήξω. - Έρχεται.
- Πιάσε το χέρι μου. - Μπίλι, έρχεται.
- Έλα, πιάσε το χέρι μου. - Μπίλι!
Σε μισώ!
Σε μισώ...
Σε ποιον μιλάς;
Φύγε! Φύγε!
Αν ακούσεις φωνές από αυτόν τον υπόνομο, μείνε μακριά του.
- Ακούσες φωνές από τον υπόνομο; - Όχι.
Όχι. Απλά μείνε μακριά από αυτόν τον υπόνομο.
Ακούω φωνές στην μπανιέρα.
Ξέρεις, από την αποχέτευση.
- Τι φωνές; - Παιδικές.
- Μερικές φορές ακούγεται σαν... - Κλόουν;
Άκουσέ με. Πρέπει να φύγεις από την πόλη.
Πες το στους γονείς σου, σκέψου κάτι, δεν με νοιάζει, απλά φύγε.
Φύγετε από αυτήν την πόλη και κάνε τους να μην σε αναφέρουν, κατάλαβες;
Φύγετε από το Ντέρι, και μην ξαναγυρίσετε ποτέ. Καταλαβαίνεις;
- Πρέπει να πάω στο Φεστιβάλ. - Πες μου ότι καταλαβαίνεις!
Πρέπει να πάω στο Φεστιβάλ. Πρέπει να φύγω.
Να προσέχεις.
Ας φύγουμε από εδώ.
Ξύπνα χοντρέ.
Γαμημένε χαμένε.
Ηρέμησε, εγώ είμαι.
Τι σκαρώνετε, με τα φιλαράκια σου;
- Αυτοί δεν είναι φίλοι μου. - Εννοούσα τους πραγματικούς φίλους σου.
Τους Τζόι, Τζόναθαν Ντόνι και Ντάνι..
- Καπνίζεις στο σχολείο. - Δεν θα το μάθει κανείς.
Μην το πεις σε κανέναν.
- Είσαι καλά, καινούριε; - Όχι, καλά είμαι;
Μάλλον φοβάμαι
ότι όταν αυτό τελειώσει, τίποτα δεν θα είναι ποτέ το ίδιο.
Αν συνεχίσουμε να κάνουμε παρέα, ποιος νοιάζεται;
Το εννοείς αλήθεια αυτό;
Φυσικά χαζούλη.
Εσύ και εγώ.
Θεέ μου!
Εννοούσα ως φίλοι.
Πραγματικά νόμιζες ότι θα μου άρεσε κάποιος τόσο χοντρός και αηδιαστικός σαν και σένα;
Όσα χαζά ποιήματα κι αν μου γράψεις.
Τα μαλλιά σου φωτιά μες στον χειμώνα,
χόβολη του Γενάρη..
Εκεί καίγεται κι η καρδιά μου..
Γουρούνι.
Δεν ήταν η Μπέβερλι. Εκείνη δεν θα το έλεγε ποτέ αυτό.
Δεν θα το έλεγε ποτέ.
Φίλα με χοντρό αγόρι.
Καμία δεν θέλει να φιλήσει το χοντρό αγόρι.
- Άσε με ήσυχο. - Αλήθεια;
Αλλά πάντα θα είσαι μόνος.
Αυτό δεν είναι αλήθεια. Έχω φίλους.
Τον Μπιλ, τον Έντι, τον Μάικ, τον Στάνλεϊ, τον Ρίτσι και την Μπέβερλι.
Είναι οι αληθινοί μου φίλοι!
Φίλα με σαν να ήταν. Η τελευταία φορά.
Κοίτα που πηγαίνεις, αγόρι.
- Παιδιά; - Γεια.
Γεια.
- Τι βλέπεις εκεί έξω; - Κάτι που θα ήθελα να μην είχα.
Και λοιπόν...
Πρέπει να τον σκοτώσουμε και μετά απλά να τα ξεχάσουμε όλα;
- Ελπίζω. Εσύ; - Δεν ξέρω.
Φαντάζομαι, ότι θα ήθελα να θυμάμαι τα καλά πράγματα.
Έλα τώρα, κάτι θα υπάρχει από το παρελθόν που δεν θες να ξεχάσεις.
- Θυμάμαι πόσο φοβισμένη ήμουν. - Είσαι ψυχρή.
- Θυμάμαι τα λευκά που φοράγατε. - Αυτό ξέχνα το σε παρακαλώ.
Θυμάμαι αυτό.
Θυμάμαι το αγόρι που μου έγραφε.
Όχι τίποτα πολύ, αλλά...
Πώς με έκανε να αισθάνομαι.
Ένα φιλί.
Δεν ξέρω, είναι ακόμα θολά.
Αλλά όσο περισσότερο τους ακούω, τόσο περισσότερο το βλέπω.
Βλέπω πολύ πιο καθαρά εκείνη την στιγμή και βλέπω...
Τον Μπιλ.
Νομίζω.
Θυμάσαι...
Μπεβ...
- Μετακινήσου. - Τι συμβαίνει;
Φεύγω.
Δεν μπορείς να φύγεις φίλε. Αν χωριστούμε, θα πεθάνουμε όλοι.
Θα το ρισκάρω.
- Θα πεθάνουμε ούτως ή άλλως. - Ριτς!
Ριτς!
Ο Κάστορας, σας εύχεται καλημέρα.
Σήμερα έχουμε την τελευταία μέρα του Ναυτικού Φεστιβάλ.
Μαλάκα!
Παρακαλώ;
- Πώς μπορώ να σε βοηθήσω; - Μια συνταγή για το Κάσμπρακ.
- Κάσμπρακ. - Είναι εισπνεόμενο.
- Έντι Κάσμπρακ; - Εγώ είμαι.
- Σε θυμάμαι. - Ναι.
- Πως είναι η μαμά σου; - Πέθανε πριν από λίγα χρόνια.
Πολύ λυπηρό. Πέθανε από καρκίνο του ήπατος.
Τι είναι αυτό;
- Ποιο; - Αυτό..
Είναι εντάξει.
- Είναι κρεατοελιά. - Μπορεί να είναι καρκίνος.
Καρκίνος;
Μπορεί να είναι.
Περιμένετε εδώ, θα σας φέρω κάτι.
Εντάξει.
Έχεις έρθει για τα χάπια, για την δυσοσμία του στόματός σου;
Όχι, η αναπνοή μου είναι ωραία.
Έτσι λέει ο πατέρας μου.
Είπε ότι έχεις όγκο.
Στο πέος σου.
Δεν παίρνεις χάπια γι 'αυτό.
- Τι λέει ο πατέρας σου; - Εδώ έχεις.
Ελπίζω ότι το πέος σου να νιώσει καλύτερα.
Ευχαριστώ.
Για τον εισπνεόμενό σου, όχι το πέος σου.
Έντι!
Έντι, αρκουδάκι μου.
Μαμά;
"ΕΜΒΟΛΙΑ"
Έντι, αρκουδάκι μου.
Μαμά;
Βοήθησε με Έντι.
- Έντι! - Μαμά;
Έντι βοήθησε με, γρήγορα!
Μαμά;
Έντι αρκουδάκι μου, πρέπει να με βοηθήσεις.
- Έντι; - Τι κάνεις εδώ;
- Τι σου παίρνει τόσο πολύ; - Τι κάνεις εδώ;
Μαμά.
Έρχεται, πρέπει να με φύγεις από εδώ.
- Ποιος έρχεται; - Έντι.
Τι στο διάολο είναι αυτό;
- Μαμά. - Έντι, βγάλε με, θα με σκοτώσει.
Έντι.
Σε παρακαλώ, βοήθησε με!
Έντι, θα με μολύνει.
Βοήθησέ με.
Βοήθησέ με! Έρχεται, Έντι..
Έντι.
Τρέμω από φόβο, Έντι..
Θεέ μου!
Πιο γρήγορα!
Έντι!
Δεν μπορώ.
Συγγνώμη, δεν μπορώ, μαμά.
Μην με αφήνεις, Έντι..
Βοήθησέ με!
Έντι!
Τι θα έκανε εδώ; Γιατί αυτή η κουρτίνα είναι εδώ;
Εντάξει, εδώ είμαστε.
Είναι απλά μια μνήμη. Δεν θα σου συμβεί τίποτα. Βαθειά ανάσα.
Βαθειά ανάσα.
Μπορώ να το κάνω.
Μη!
Σταμάτα!
Έτσι είναι!
Γαμήσου!
Τι στον διάολο;
Άσε με να βγω.
- Τι; - Σπρώξε, μην τραβάς.
Ευχαριστώ.
- Θεέ μου, τι συνέβη; - Τίποτα, καλά είμαι.
Είμαι καλά, όλα είναι καλά.
- Γεια τι κάνεις; Πού είναι όλοι; - Ο Ρίτσι, θέλει να φύγει.
- Προσπαθεί να τον πείσει να μείνει. - Απλά φοβάται.
Κι εγώ φοβάμαι, εσύ Μπιλ δεν φοβάσαι;
Όλοι φοβόμαστε και αυτό με ανησυχεί.
Επειδή αυτό θέλει.
Μπορούμε να τα καταφέρουμε Μπεβ, απλά πρέπει να μείνουμε ενωμένοι.
- Δεν θα έπρεπε να τρέξουμε; - Είμαστε στο Ντέρι. Έχουμε συνηθίσει.
"ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΕΚΕΙ ΟΥΤΕ ΓΙ’ ΑΥΤΟΝ". Τι σημαίνει αυτό;
- Σκατά, είναι ο μικρός. - Τι;
Ο μικρός από το κινέζικο εστιατόριο.
Τον συνάντησα όπως ερχόμουν. Μένει στο παλιό μου σπίτι.
Είπε ότι θα πάει στο πανηγύρι.
Θα πάει στο πανηγύρι, πρέπει να τον βοηθήσω.
Εντάξει, θα πάμε μαζί. Θα φέρω τον Ρίτσι και τον Μπεν.
- Και θα πάμε μαζί. - Δεν υπάρχει χρόνος.
- Δεν μπορώ να το αφήσω να ξανασυμβεί. - Δεν φταις εσύ, γι’ αυτό που έγινε..
- Τίποτα από αυτά. - Μακάρι να ήταν αλήθεια αυτό, Μπεβ.
Μπιλ! Μπεβ!
Τι συνέβη; Ο Μπιλ μόλις έφυγε;
Δεν θα μπορούσα να τον σταματήσω. Όλοι φεύγουν.
Δεν θα γίνει τίποτα, για τον Μπιλ μιλάμε, θα ξαναγυρίσει.
Τουλάχιστον κατάφερα να πείσω τον Ρίτσι να μείνει.
Γαμώτο!
Και τότε ο λεπρός μου έριξε.
Εντ, τι γίνεται; Δεν επέστρεψες στο Μέιν;
Ήρθε η ώρα σου, Έντι..
Αυτό;
Γιατί το έκανες αυτό;
- Γιατί αυτός είπε ότι ήρθε η ώρα σου. - Ποιος;
Ξέρεις, Έντι.. Ξέρεις
Ήρθε η ώρα να επιπλεύσουμε.
Πού πήγες;
Δώσε μου τώρα πίσω, το καταραμένο το μαχαίρι μου!
Έχουν περάσει 30 χρόνια από τότε φίλε.
Παιδιά!
Σκατά.
Έντ;
Χριστέ μου Έντ! Τι έγινε;
Ο Μπάουερς είναι στο δωμάτιό μου.
Είναι άσχημο;
Χάραξα το όνομα μου πάνω σ' αυτό το γουρούνι!
Σταμάτα!
Ένα λιγότερο. Ναι!
Ακούς!
Μικρέ! Μικρέ!
Συγνώμη. Άκου!
Συγνώμη!
Γαμώτο!
Μικρέ! Όχι...
Μικρέ!
Γαμώτο!
Γαμώτο...
Μικρέ; Ακούς!
Μικρέ.
Μικρέ!
Γαμώτο...
Σκατά.
Τι κάνεις εδώ;
- Ήρθα να βοηθήσω. - Σταμάτα να με ακολουθείς!
Θα σε βγάλω από εδώ.
Όχι.
Σε παρακαλώ!
Είμαι εγώ εδώ τώρα. Πάρε εμένα.
Όχι, καριόλη!
Μπάσταρδε!
Βοήθεια!
Όχι!
Πρέπει να φύγεις.
Τον άφησα. Πρέπει να φύγεις.
Όχι τι κάνεις; Γάμισε τους.
Έχεις εμφανίσεις στο Ρίνο φίλε.
Μιλώντας γι' αυτό που μόλις διάβασα,
εμφανίζεται συχνά η λέξη "Μeshane"
που σημαίνει "αλλαγή, μεταμόρφωση".
Αυτό βγάζει νόημα, γιατί σήμερα γίνομαι άντρας.
Αλλά είναι αστείο.
Όλοι έχουν κάποιες αναμνήσεις
για τις οποίες καυχιούνται περισσότερο από άλλες, σωστά;
Και ίσως γι 'αυτό και η αλλαγή είναι τόσο τρομακτική.
Αυτά που θέλουμε να αφήσουμε πίσω μας.
- Καλημέρα, Μάικ - Πώς είσαι;
Κουτσομπολιά που θέλουμε να ξεχάσουμε.
Οι γονείς έβαλαν την φωτιά.
Τους εφιάλτες που μας ξυπνάνε.
Αναμνήσεις που ευχόμαστε να μπορούσαμε να αλλάξουμε.
Μυστικά που κρατάμε.
Αυτά είναι τα δυσκολότερα να ξεχάσουμε.
Και τα καλά πράγματα...
είναι οι εικόνες που εξασθενούν πιο γρήγορα.
Αυτά τα κομμάτια του εαυτού σου, είναι τα πιο εύκολα να χασεις.
Ίσως να μην θέλω να ξεχάσω.
Ίσως... αν γι' αυτό είναι το σημερινό...
- για να ξεχάσουμε. - Ευχαριστούμε Στάνλεϊ.
Σήμερα υποτίθεται ότι γίνομαι άντρας, αλλά δεν νιώθω διαφορετικά.
Ξέρω ότι είμαι χαμένος. Και ότι κι αν σημαίνει αυτό,
πάντα θα είμαι γαμώτο.
Σ’ ευχαριστούμε που το μοιράστηκες, Στάνλεϊ..
"ΔΥΟ ΤΟΞΙΚΟΜΑΝΕΙΣ ΠΕΘΑΝΑΝ ΣΤΗΝ ΦΩΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΒΕΝΙΟΥ".
Βοήθεια! Μάικ, σε παρακαλώ, βοήθεια!
- Μάικ, σε παρακαλώ. - Κάλεσε βοήθεια.
Μάικι, βοήθησε μας!
Έπρεπε να είχες καεί Μάικ.
Όπως και οι γονείς σου τα πρεζάκια.
Ψήθηκαν καλά;
Καλοψημένοι.
Ήρθε αργά γιατί ήμασταν στην βιβλιοθήκη.
Μάικ!
Θεέ μου!
- Είσαι καλά; - Όχι δεν είμαι, μόλις σκότωσα κάποιον.
Μιλούσα στον Μάικ.
Πού είναι ο Μπιλ;
Μπιλ, έλα στην βιβλιοθήκη. Όλοι περιμένουμε εδώ.
Σκότωσε τον μικρό, ακριβώς μπροστά μου.
Όχι, έλα εδώ στη βιβλιοθήκη. Θα οργανώσουμε ένα σχέδιο...
- Θα σε σκοτώσω. - Μην πας μόνος σου.
- Επίσης δεν θέλω να σε σκοτώσει. - Μπιλ!
- Θα τον κυνηγήσουμε. - Τι;
Μόνος.
Το τελετουργικό δεν θα πετύχει αν δεν είμαστε ενωμένοι σαν ομάδα..
Μάικ, σου είπε που θα πήγαινε;
Αν θέλει να σκοτώσει τον Πένιγουαιζ, υπάρχει μόνο ένα μέρος..
Το ίδιο μέρος όπου πρέπει να εκτελεστεί το τελετουργικό.
Δεν θα μας αρέσει αυτό, έτσι δεν είναι;
Να πάρει!
- Μπιλ! - Όχι.
Όχι, παιδιά, όχι.
Εγώ τ' άρχισα όλα. Είναι δικό μου λάθος που είστε εδώ.
Η κατάρα, αυτή η γαμημένη, είναι μέσα σε όλους σας..
Άρχισε να μεγαλώνει, όταν πήγαμε στους υπονόμους.
Επειδή το μόνο που μ' ένοιαζε ήταν να βρω τον Τζόρτζι.
Πάω εκεί μέσα, δεν ξέρω τι θα συμβεί, αλλά δεν μπορώ να σας ζητήσω..
Να μ' ακολουθήσετε..
- Ούτε και 'μεις σε ρωτάμε. - Δεν το έκανες μόνος τότε, Μπιλ.
- Και δεν θα είσαι και τώρα. - Οι Χαμένοι, μένουν ενωμένοι..
Μήπως κάποιος λέει κάτι;
Ο Ρίτσι είπε το καλύτερο, τη τελευταία φορά.
Σοβαρά;
- Κανείς δεν θα πεθάνει; - Όχι αυτό.
Είστε τυχεροί που δεν έχουμε μετρήσει, τα πέη μας;
Όχι.
- Ας σκοτώσουμε τον γαμημένο τον κλόουν; - Ναι.
Ας σκοτώσουμε τον γαμημένο τον κλόουν!
- Μ' αρέσει έτσι όπως το έφτιαξε. - Μπιπ, μπιπ, Ρίτσι.
Υπάρχει ένα υπόγειο, σωστά;
Μπεν!
- Να πάρει, όχι! - Μπεν!
Μπεν!
Μπεν, τι συμβαίνει;
Μπεν!
Αυτό δεν μπορεί να είναι καλό, έτσι;
Βοήθεια!
Είναι ο Σταν...
Δεν μπορεί να είναι αληθινό...
Χριστέ μου!
Θα ήμουν ακόμα ζωντανός, αν δεν ήσουν εσύ, Μπιλ.
Όχι!
ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ
Μπέβερλι!
Ρίτσι, τι μου συμβαίνει;
Πρέπει να μου κάνεις πλάκα!
Γαμώτο!
Φύγε!
Έντι, είσαι καλά;
Να 'το.
Πάρ’ το από πάνω μου!
Ρίτσι!
Παιδιά!
Θέλω να πάω σπίτι..
Φέρε το μαχαίρι!
- Να σε πάρει, Έντι, φέρε το μαχαίρι! - Πάρ’ το από πάνω μου!
Έντι, φέρε το μαχαίρι!
Τι στο...;
Είστε καλά;
Ναι.
Θα μπορούσε να πεθάνει, φίλε..
Ο Τζόρτζι είναι νεκρός, ο μικρός, ο Σταν.
Θα ήθελες να πεθάνει κι ο Ρίτσι;
- Θέλεις να πεθάνω κι εγώ; - Όχι, δεν...
Σε παρακαλώ, μην θυμώνεις Μπιλ.
Φοβόμουν.
Αυτό θέλει.
Μην του κάνεις τη χάρη..
Τι αναμνήσεις, ε;
Όλες άσχημες..
Φίλε!
Βρομόνερα.
Σκατά, εδώ είναι..
Εδώ συνέβη.
Όχι.
Μπεβ.
Μπεβ, τι συμβαίνει;
Νόμιζα ότι άκουσα...
- Μπεβ! - Ώρα να βυθιστεί.
Μπεβ!
Παιδιά;
Εντάξει παιδιά, ελάτε..
Παιδιά ελάτε, σας παρακαλώ...
Δεν θέλω να φύγω απ' εδώ, μόνος.
- Ευχαριστώ. - Είσαι καλά;
- Νομίζω ότι θα κλάψω. - Μάικ, πού πάμε από εδώ;
Στα βάθη, βρίσκουμε την πίστη.
Είναι καλά;
Σε αυτό το σημείο, είναι άστοχο το ερώτημα.
- Τι είναι στην άλλη πλευρά; - Δεν ξέρω, κανείς δεν ξέρει.
Μάικ!
- Εντάξει, θα σας δω εκεί. - Μάικ!
- Ας μείνουμε μαζί. - Εντάξει.
Δεν μπορώ να το κάνω..
Είδατε τι συνέβη επάνω. Θα σας άφηνα να πεθάνετε..
Πάγωσα. Αν κατέβω εκεί κάτω θα μας σκοτώσω όλους..
- Δώσ' το μου! - Ρίτσι, άφησέ με.
Άσε με...
- Το πήρα. - Σταμάτα, άκουσέ με..
Είμαι καλά, αλλά ποιος σκότωσε έναν τρελό κλόουν στα δεκατρία μας;
Εγώ.
Ποιος κάρφωσε τον Μπάουερς, με ένα μαχαίρι στο πρόσωπό του;
Επίσης εγώ..
Ποιος παντρεύτηκε μια γυναίκα που είναι δεκαπλάσια σε όγκο;
Εγώ.
- Είσαι πιο γενναίος απ' όσο νομίζεις - Δεν νομίζω, Ρίτσι.
Συγγνώμη.
Εδώ, πάρ' το. Σκοτώνει τα τέρατα.
- Σοβαρά; - Ναι, αν το πιστεύεις...
Σ' ευχαριστώ, Μπεβ.
- Όλα καλά; - Ναι.
- Από ‘κει μέσα; - Είναι ο μόνος τρόπος..
Εδώ μέσα. Είναι στενά, αλλά μπορούμε να περάσουμε.
Εδώ κρυβόταν.
Το Αυτό ήταν κάτω από το Ντέρι...
- Από πάντα; - Όχι, όχι από πάντα.
Μόνο μερικά εκατομμύρια χρόνια.
Μπορούμε να του επιτεθούμε μόνο στην πραγματική του μορφή.
- Το τελετουργικό θα το εμφανίσει. - Ποια είναι η αληθινή μορφή του;
Ελπίζω να είναι ένα κουτάβι, Πομεράνιαν. Θα βγάλω το σκασμό.
Το φως του...
Θα πρέπει να αποκλειστεί από το σκοτάδι.
Βάλτε τα αντικείμενά σας, στις φλόγες.
Το παρελθόν πρέπει να καεί με το παρόν..
Αυτό είναι το βαρκάκι που έφτιαξα...
Με τον Τζόρτζι.
Το εισπνεόμενό μου.
Έλα, φίλε.
Κάτι που θα ήθελα να είχα κρατήσει..
Αυτή είναι μια σελίδα της επετηρίδα μου. Μόνο ένα άτομο έχει υπογράψει.
Μακάρι να το είχα λησμονήσει, αλλά...
Αλλά δεν μπορούσα.. Επειδή το φυλούσα στην καρδιά μου.
Για 27 χρόνια.
- Αυτό είναι ένα πιόνι. - Πιόνι;
- Αυτό πρέπει να κάνω, μαλάκα.. - Ξέρεις πόσο καιρό θα πάρει για να καεί;
- Ναι, όπως επίσης και το εισπνεόμενό σου. - Παιδιά, ελάτε.
Πλαστικά και τοξικές αναθυμιάσεις.
Κοίτα προσεκτικά Μπεβ. Το βλέπεις;
- Χτύπησες τον Μπάουερς. - Η μάχη στα βράχια.
- Όταν ξεκίνησε η φιλία μας. - Ούτε αυτό θα καεί.
Περίμενε.
Ξεχάσαμε τον Σταν, γι' άλλη μία φορά..
Κρατήστε τα χέρια σας! Ελάτε!
Το τελετουργικό του Τσαντ, είναι μια μάχη θέλησης.
Το πρώτο βήμα ήταν η επανασύνδεσή μας.
Το δεύτερο ήταν να συγκεντρωθούν τα αγαπημένα μας αντικείμενα.
Αυτό είναι το τελευταίο βήμα.
Αλλά;
Τι στο διάολο είναι αυτό; Μην κοιτάς εκεί!
- Τα νεκρόφωτα. - Μην κοιτάς.
Στρέφω το φως στο σκοτάδι. Πείτε το!
- Τι; - Πες το!
Στρέφω το φως στο σκοτάδι.
Μάικ, τι συμβαίνει;
Συνεχίστε!
Στρέφω το φως στο σκοτάδι.
Συνεχίστε!
Στρέφω το φως στο σκοτάδι. Τα καταφέραμε;
Τι είναι αυτό;
- Μάικ, αυτό έπρεπε να συμβεί; - Μη σταματάτε.
- Τ; - Συνεχίστε να το λέτε.
- Στρέφω το φως στο σκοτάδι. - Μην σταματάτε.
- Έπιασε. - Τι συμβαίνει;
Σκατά.
Κουνηθείτε.
Μπεβ.
- Είσαι καλά; - Δεν μπορώ να ακούσω τίποτα.
Είσαι καλά;
- Πού είναι ο Μάικ; - Μάικ!
- Μάικ!
- Εδώ. - Τα καταφέραμε;
Τα καταφέραμε; Βάλαμε τα αντικείμενα εκεί.
- Αυτό είναι καλό, σωστά; - Τα καταφέραμε.
- Σκατά! - Τα κατάφερες Μάικι;
Πέτυχε;
Τους είπες γιατί το ηλίθιο τελετουργικό σας, απέτυχε;
Πες τους πως όλα ήταν, ποια είναι η ακριβής λέξη;
Ντίζι Μπου!
- Μάικ, τι είναι αυτά που λέει; - Μάικι;
Μάικι, δεν τους έδειξες τη δύναμη της άλλης πλευράς, σωστά;
Δεν ήθελες να ξέρουν τι πραγματικά συνέβη στους φτωχούς Σακόπι..
- Μάικι, μας είπες ψέματα, ξανά; - Όχι.
Δεν πίστεψαν ότι θα τον σκοτώσει. Γι' αυτό δεν λειτούργησε, τότε..
Πλάκα μου κάνεις, Μάικ; Άντε γαμήσου.
Άντε γαμήσου, Μάικι!
Χρειαζόμουν κάτι, οτιδήποτε για να θυμηθούμε, για να πιστέψουμε...
- Γαμώτο! - Σκατά!
Τα νεκρόφωτα. Μην κοιτάτε.
Για 27 χρόνια, σας ονειρευόμουν..
Σας λαχταρούσα..
Μου λείψατε..
Μάικ, κάνε πίσω!
Περίμενα αυτή τη στιγμή.
- Φύγε από 'κει, Μάικι. - Συγγνώμη.
Συγγνώμη παιδιά. Συγγνώμη.
- Συγγνώμη. - Ήρθε η ώρα να επιπλεύσετε.
- Σκατά! - Συγγνώμη.
Σήκωσέ τον.
Σκατά!
Έλα, έλα, έλα!
Πάμε, πάμε, πάμε!
- Πού είναι ο Μπιλ; - Μην ανησυχείς, θα βρούμε έξοδο διαφυγής.
Σκατά, μπορεί να μας δει;
Μας βλέπει!
Σκατά!
- Τρέξτε να σωθείτε! - Σκατά!
Πρέπει να μου κάνεις πλάκα.
Πολύ τρομακτικό
Τρομακτικό
Καθόλου τρομακτικό
- Που είναι το Αυτό; - Που πήγε;
Όχι!
Γαμώτο, επιλέγουμε το καθόλου τρομακτικό.
Όχι, είναι ακριβώς το αντίθετο. Παίζει μαζί μας.
Είσαι σίγουρος;
- Εμπιστέψου με. - Έγινε.
Πού είναι το παπούτσι μου;
Είπες να σ' εμπιστευθώ!
Δεν παίζει μαζί μας, πάμε στο καθόλου τρομακτικό.
Εντάξει..
Είναι εντάξει, πάμε.
Σκατά.
- Δεν ξαναχάφτω, μαλακίες. - Αυτό το πράγμα είναι ένα τέρας.
Ξέρω τις κινήσεις σου, πορνίδιο.
Ρίτσι.
- Έφυγε, φίλε. - Ναι, εντάξει..
Εντάξει.
- Κάτσε κάτω! - Τα κατάφερες.
- Είναι χαριτωμένο. - Είναι πολύ χαριτωμένο.
Καλό σκυλάκι.
Σκατά, την επόμενη φορά επιλέγουμε το σκέτο τρομακτικό.
Την επόμενη φορά;
Έχασα τη βάρκα, Μπίλι.
Δεν είμαι θυμωμένος.
Εσύ φταις γι' αυτό που συνέβη, έτσι δεν είναι;
Δεν ήσουν πραγματικά άρρωστος εκείνο το πρωί, έτσι;
Όχι, εγώ απλά...
Προσποιούμουν, γιατί δεν ήθελα να παίξω μαζί σου..
Απλά δεν ήθελα..
Είπες ψέματα και πέθανα.
Πέθανες εξαιτίας μου, Τζόρτζι.
Όχι. Ήταν...
Είπες ψέματα και πέθανα.
Το ξέρω ότι είσαι μέσα, σκατό. Σε μυρίζω!
Μυρίζεις σαν άλογο.
Εδώ είναι ο Τζόνι.
Παρόλο αυτή την επιτυχία. Παρόλα αυτά τα χρήματα.
Μέσα σου είσαι ακόμα ένας αξιολύπητος χοντρούλης.
Πάντα ήξερες ότι θα πεθάνεις ολομόναχος..
Όχι!
- Σκύλα! - Βοήθεια!
Μπέβερλι!
Άνοιξέ μου την πόρτα. Εντάξει;
- Μπέβερλι με ακούς; - Όχι!
- Έλα, στον μπαμπάκα. - Μπεβ, μην τον ακούς!
Μπεβ!
Πες μου ότι είσαι ακόμα το κοριτσάκι μου;
- Μπέβερλι, σ 'αγαπώ! - Μπεν;
Πες μου ότι είσαι ακόμα το κοριτσάκι μου;
Όχι, πια!
Τα μαλλιά σου φωτιά, μέσα στον χειμώνα..
Χόβολη του Γενάρη.
- Η καρδιά μου... - Μπεν!
Μπεν!
Μπεβ!
Μπεν!
- Χόβολη του Γενάρη. - Εκεί καίγεται κι η καρδιά μου.
Εσύ ήσουν...
- Σ' αξίζει να πεθάνεις. - Όχι.
Ήσουν ο καλύτερος μεγάλος αδελφός του κόσμου.
Όχι! Σκοτώσαμε τον μικρό μας αδελφό!
Σ' αγαπούσε.
Και επειδή δεν ήθελες να παίξεις μέσα στη βροχή...
Για μόνο μία φορά...
Δεν είναι δικό μας λάθος.
Ποτέ...
Δεν ήταν...
Δικό μας λάθος.
Μπιλ.
Σου έλειψα;
Ξέρω τι είσαι, γι' αυτό δεν σε φοβάμαι.
Επίσης ξέρω κι εγώ τι είσαι.
Ένας τρελός.
Σταμάτα!
Γαμιόλη!
Θέλεις να παίξεις "θάρρος ή αλήθεια"; Αυτή είναι η αλήθεια.
Είσαι μία άθλια καριόλα. Ναι, ακριβώς.
Ας χορέψουμε! Γιούπι-Κάι-Κι, καριόλη...
Αυτό σκοτώνει τέρατα.
Αν πιστεύεις ότι το κάνει..
Φάε αυτό, καριόλη!
Να πάρει.
Ριτς!Έλα. Ριτς!
Ριτς, ξύπνα.
Ναι, φίλε.
Ρίτσι, νομίζω ότι τον πέτυχα..
Νομίζω ότι το σκότωσα. Νομίζω ότι πραγματικά τον σκότωσα.
Όχι!
Έντι.
Ρίτσι...
- Ρίτσι... - Όχι!
Όχι!
Έντι.
Έντι!
Ελα φίλε.
Προσεκτικά.
Ελάτε έξω να παίξουμε, χαμένοι!
Τραυματίστηκε σοβαρά, πρέπει να τον πάρουμε από εδώ.
Και πώς θα το κάνουμε αυτό, Ρίτσι;
Λίγο έλειψε να σκοτώσω, τον λεπρό του Εντ.
Τον στραγγάλιζα..
Αισθανόταν ασφυξία.
Φαινόταν πολύ αδύναμος.
Φαινόταν...
Φαινόταν, τόσο αδύναμος.
Οι Σάκοπι.
Όλα τα έμβια όντα πρέπει να ακολουθούν τους νόμους του σώματος που κατοικούν.
Παιδιά, βρήκα ένα πέρασμα, απ' εδώ..
Η σήραγγα, ο Πένιγουαιζ πρέπει να συρρικνωθεί,
για να περάσει μέσα από την είσοδο του σπήλαιου.
Αν γυρίσουμε εκεί πίσω, μπορούμε να τον αναγκάσουμε να γίνει στο μέγεθός μας.
Ναι.
Θα τον κάνουμε μικρό, κι έτσι θα τον σκοτώσουμε...
Μυρίζω τη δυσωδία του φόβου σας.
- Πάμε. - Εδώ είναι στενά. Πρόσεχε.
Θέλω να ξεκουραστώ, λίγο..
- Ρίτσι, έχω κάτι να σου πω. - Τι θες, φίλε μου;
Γάμησα τη μητέρα σου.
Πάμε!
- Σας έπιασα! - Όχι!
- Μικρά βρομόπαιδα.
- Σχέδιο Β. Τι κάνουμε τώρα; - Θα πεθάνετε, αυτό θα κάνετε..
Μάικ;
Υπάρχουν κι άλλοι τρόποι να συρρικνώσουμε κάποιον.
- Κάν' τον να πιστέψει ότι είναι. - Τι;
- Κάν' τον να πιστέψει ότι είναι. - Εγώ, μικρός;
- Kαταβροχθίζω κόσμους. - Για μας είσαι ένα τίποτα.
Είσαι απλά ένας κλόουν.
Μια αδύναμη ηλικιωμένη γυναίκα.
- Καταβροχθίζω κόσμους! - Ένα ακέφαλο αγόρι..
Ένας απατεώνας!
Ένας μίμος!
Ένας γαμημένο νταής!
- Είσαι απλά ένας γαμημένος κλόουν! - Ένας γαμημένος κλόουν!
Κλόουν!
- Κλέφτης! - Κλόουν!
Μια γαμημένη μούμια!
Ένας κλόουν!
Είσαι ένας κλόουν!
Ένας ηλίθιος κλόουν.
- Ένας απατεώνας, καριόλη. - Καταβροχθίζω κόσμους.
Κλόουν.
- Είσαι απλά ένας κλόουν. - Καταβροχθίζω κόσμους.
Κλόουν!
Ένας ηλίθιος κλόουν!
Κλόουν!
Απατεώνας.
Κλόουν!
Κλόουν.
Ένας κλόουν του οποίου η καρδιά χτυπά γρήγορα από φόβο.
Κοιτάξτε πως είστε..
Μεγαλώσατε.
Ο Έντι!
Εντ, σκοτώσαμε, τον Πένιγουαιζ, φίλε.
Έντι;
- Ρίτσι. - Είναι νεκρός.
Είναι ταυματισμένος, πρέπει να τον πάρουμε από εδώ.
Μπεν.
Όχι, είναι εντάξει, πρέπει να τον πάρουμε από εδώ, Μπεβ.
Ρίτσι...
- Τι; - Νομίζω ότι είναι νεκρός.
- Πρέπει να φύγουμε, Ρίτσι. - Πρέπει να φύγουμε.
Ελα φίλε. Πάμε.
Πρέπει να φύγουμε.
Περιμένετε παιδιά. Μπορούμε ακόμα να τον βοηθήσουμε!
- Παρ'τον. Πάμε. - Μπορούμε ακόμα να τον βοηθήσουμε!
Όχι, Έντι! Έντι!
Ελα!
Γρήγορα!
Κουνήσου!
Κουνηθείτε!
Τρέξτε!
Έντι!
Πρέπει να τον βοηθήσουμε! Είναι ακόμα 'κει μέσα.
Έντι!
Ξέρετε κάτι; Ο Έντι, θα το μισούσε, αυτό.
Ποιο; Που καθαριζόμαστε σε βρώμικο νερό;
Ναι.
Θα έλεγα ότι κολυμπάμε μέσα στα βακτήρια.
- Ναι, και θα γελάγαμε. - Ναι.
Θα μας πρόσεχε. Πάντα το έκανε.
Έχω δίκιο, Ρίτσι;
Σας ευχαριστώ.
Δεν έχω τα γυαλιά μου, οπότε δεν ξέρω ποιοι είστε, αλλά σας ευχαριστώ.
- Πραγματικά, δεν ξέρω πού είναι. - Σοβαρά;
- Τα γυαλιά; - Ήταν κάπου εδώ..
- Δεν τα βλέπω. - Είναι εκεί πέρα.
- Που; - Κοίτα, απλά πήγαινε πιο...
Είδε κανείς...
Παιδιά... Κοιτάξτε..
Τίποτα δεν διαρκεί για πάντα.
ΝΤΕΡΙ
Δεν μπορώ να γυρίσω σπίτι έτσι, η μητέρα μου θα με σκοτώσει.
Φίλε, λείπεις ένα ολάκαιρο εικοσιτετράωρο..
Το πρόσωπό σου θα είναι ήδη στα κουτιά με γάλα..
Δεν μυρίζεις χειρότερα από τις παντόφλες, της μαμάς σου.
Σκάσε, Ρίτσι.
Οι παντόφλες της μητέρας μου μυρίζουν όπως ποτ πουρί, ηλίθιε.
Όχι..
- Ναι, μυρίζουν και πώς το ξέρεις; - Μπορείτε να σκάσετε, λίγο;
Είναι στο μπάνιο μου.
Ποτ πουρί είναι γαλλική λέξη.
Ο Εφιάλτης στο Δρόμο με τις Λεύκες 5
- Μάικ; - Γεια.
Σκέφτηκα να δω τι κάνεις..
Και να δω αν τελείωσες, επιτέλους το βιβλίο.
Μόλις έγραψα το πρώτο κεφάλαιο.
Και νομίζω ότι τώρα ξέρω πώς να το τελειώσω.
- Ωραία. - Μπορώ να σε ρωτήσω κάτι;
Ασφαλώς..
Γιατί δεν ξεχάσαμε, όπως κάναμε την τελευταία φορά;
Ίσως επειδή είναι νεκρός.
Ή γιατί έχουμε περισσότερα να θυμόμαστε, παρά να ξεχάσουμε.
Αποφάσισες τι θα κάνεις; Θα φύγεις απ' το Ντέρι;
Είμαι σ' αυτή τη πόλη εδώ και 27 χρόνια. Τα έχω δει όλα..
Αλλά ήρθε η ώρα για μία αλλαγή.
Πάνω του, Μάικ.
- Πήρες το γράμμα; - Ποιο γράμμα;
Θα καταλάβεις μόλις το δεις.
- Να ελέγξω την αλληλογραφία. - Όλοι πήραμε από ένα.
- Πατρίσια Γιούρις; - Απλά... διάβασέ το.
- Έγινε. - Πάρε με, όποτε θες..
- Έλα τώρα... - Μπιλ.
- Σ 'αγαπώ, φίλε. - Κι εγώ σε αγαπώ.
Εντάξει, τα λέμε..
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΛΙΟΥ ΝΤΕΡΥ
ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΗΚΕ
Αγαπητοί χαμένοι,
Ξέρω πώς θα φαίνεται, αλλά αυτό δεν είναι αυτοκτονικό σημείωμα.
Πιθανόν να αναρωτιέστε γιατί έκανα αυτό που έκανα.
Το έκανα γιατί φοβόμουν να επιστρέψω..
Αν δεν ήμασταν μαζί,
αν ως ζωντανοί, δεν είμασταν ενωμένοι..
Ξέρω ότι όλοι θα πεθαίναμε..
Γι 'αυτό και έκανα τη μόνη λογική κίνηση..
Παραιτήθηκα.
Δούλεψε;
Αν το διαβάζετε αυτό, ήδη ξέρετε την απάντηση.
Έχω ζήσει όλη μου τη ζωή, μέσα στο φόβο.
Φοβόμουν για το τι επακολουθεί..
Φοβόμουν για το τι θα αφήσω πίσω μου..
Μην το κάνετε..
Να είστε ο εαυτός σας..
Και να νιώθετε, υπερήφανοι γι 'αυτό.
- Κοιμήθηκες καλά; - Ναι.
Είδα ένα υπέροχο όνειρο.
Και όταν βρείτε κάποιον που αξίζει..
Ποτέ μην τον αφήσετε να φύγει..
Ακολουθήστε το δικό σας μονοπάτι..
Όπου κι αν σας βγάλει.
Σκεφτείτε αυτό το γράμμα, ως μια υπόσχεση.
Μια υπόσχεση που ζητώ να δώσετε... σε μένα.
Ο ένας στον άλλον.
Έναν όρκο.
Ξέρεις, όταν είσαι χαμένος,
Δεν έχεις τίποτα να χάσεις..
Έτσι...
Να είσαι ειλικρινής.
Να είσαι γενναίος.
Να παλεύεις.
Να ζεις.
Και μην ξεχνάς ποτέ...
Είμαστε οι Χαμένοι.
Και πάντα θα είμαστε..
Μετάφραση: adespoti&Deykalionas ΧέσεΨηλά&Αγνάντευε
Για το www.vipsubs.gr