(NETFLIX ขอเสนอ)
แต่ยังมีโอกาสที่จะมีฝนฟ้าคะนอง
ในทางอุตุนิยมวิทยา
เราต้องพูดถึงการมาของพายุไฟฟ้า
ที่จะขยายวงไปทั่ว หนึ่งในสามของคาบสมุทรทางเหนือ
การที่สภาพอากาศแปรปรวนอย่างหนัก
ทำให้เกิดซูเปอร์เซลล์แบบต่างๆ หมุนเวียนอยู่ตลอด
สถาบันอุตุนิยมวิทยาแห่งชาติ
คาดว่าเราจะเห็นปรากฏการณ์นี้ ด้วยตาเปล่าได้ตั้งแต่คืนนี้
และจะคงอยู่ไปอีกประมาณ 72 ชั่วโมง
ส่งผลให้มีฝนตกหนัก
ซึ่งอาจทำให้เครื่องใช้ไฟฟ้าขัดข้อง
และเกิดปัญหาในการสื่อสาร
ดังนั้น กรมป้องกันภัยพลเรือน จึงออกมาตรการเฝ้าระวัง
เพื่อปกป้องประชาชนของเรา
ตอนนี้เราขอถ่ายทอดข่าวด่วน ตามที่ได้ประกาศไปก่อนหน้านี้
ซึ่งเพิ่งเข้ามาจากกรุงเบอร์ลิน
ผู้ประกาศข่าวพิเศษของเรา โฆเซ มาเรีย ซิเลสอยู่ในพื้นที่ครับ
บนท้องถนนของเบอร์ลินตะวันออก ในยามค่ำคืนเป็นไปอย่างปกติ
มีแค่ผู้สังเกตการณ์ไม่กี่คน มาที่ประตูบรันเดินบวร์ค
ส่วนฝั่งตะวันตก ณ เช็กพอยต์ชาร์ลี จุดตัดระหว่างเบอร์ลินทั้งสองฝั่ง
ผู้มาดูเหตุการณ์กลุ่มแรก และกล้องข่าวโทรทัศน์เริ่มทยอยมา
ก่อนเวลาเที่ยงคืนไม่นานนัก ในเมืองนอยเคิล์นแห่งนี้
พรมแดนถูกเปิดอย่างไม่เป็นทางการ
สำหรับชาวเยอรมันจากตะวันออกทุกคน ที่อยากข้ามมาฝั่งตะวันตกนี้
ตลอด 27 ปี นี่เป็นครั้งแรก
ที่กำแพงเบอร์ลินไม่มีอยู่อีกต่อไป
สำหรับพลเมืองของเยอรมนีอีกฝั่งหนึ่ง
วันที่ 9 พฤศจิกายน 1989...
ความทรงจำ...
บางครั้งเธอนึกภาพฉัน
ฉันเดินนำหน้าไกลเกินไป
เธอเรียกหาฉัน
ฉันไม่ได้ยินว่าเธอพูดอะไร
แล้วเธอก็บอกให้ฉันช้าลงหน่อย
ฉันก้าวรั้งท้ายเธอ
เข็มวินาทีหมุนย้อนกลับ
หากเธอหลงทาง ขอให้มองมา แล้วเธอจะเจอฉัน
ครั้งแล้วครั้งเล่า
หากเธอล้มลง ฉันจะ...
แม่ฮะ
แม่ทำวิดีโอผมเสียเลย
แม่จะไปทำงานแล้ว
อย่านอนดึกนัก พรุ่งนี้ลูกต้องไปโรงเรียน ตกลงนะ
ครับ
อ๋อใช่ นิโก ลูกอัดเทปให้แม่หรือยัง
ครับ
นี่
(ผมรักแม่)
(กรอกลับ)
ไม่นะ
ไม่นะ อย่า
คุณไวส์
คุณไวส์ครับ
นี่ เดี๋ยวก่อน
รอก่อน
ไม่นะ
ช่วยด้วย
ช่วยด้วยครับ
นิโก
เรียกรถพยาบาล เรียกหมอที
โทรเรียกรถพยาบาลมา
ช่วยด้วยครับ
อรุณสวัสดิ์ ลูกรัก
นี่...
นี่ลูก
ตื่นเถอะ
หลับสบายไหม
หนูไม่ชอบบ้านหลังนี้ มันหนาวค่ะ
ลูกเพิ่งอยู่ที่นี่คืนเดียวเอง
หนูอยากได้ห้องของตัวเอง
อีกไม่นานลูกก็จะได้ห้องแล้ว
ตกลงนะจ๊ะ
มาลูก ลุกได้แล้ว
ฮัลโหล ที่รัก คุณมาถึงหรือยัง กินให้หมดนะ โกลเรีย
ถึงแล้ว ผมเลื่อนไฟลต์ให้เร็วขึ้นน่ะ
ผมต้องประชุมทั้งวัน พวกเขาอยากทบทวนเป้าบริษัทอีกรอบ
เห็นบอกว่าเรายังขายประกันไม่พอ
ผมแค่จะบอกคุณว่าผมจะไปช้านะ
- ก็เหมือนเคย - พ่อคะ หนูอยากเจอพ่อ
เดี๋ยวผมชดเชยให้นะ ทีนี้ก็สารภาพมาได้แล้ว
ก็ได้ ฉันนอนกับลูก
คุณนอนกับลูกเหรอ
ค่ะ เรานอนด้วยกัน
ผมว่าแล้ว ให้ลูกมาคุยสิ
เดี๋ยวนะคะ
โกลเรีย คุยกับคุณพ่อสิ
สวัสดีค่ะ พ่อ
จ้ะ ตัวแสบของพ่อเป็นยังไงบ้าง
เหม็นกลิ่นสีไปหมดเลยค่ะ
อีกไม่นานหนูก็จะรู้ว่า มันดีกว่าอยู่ในเมืองอีก นะลูกรัก
- เริ่มประชุมหรือยัง - ทุกคนกำลังรอคุณอยู่ค่ะ
จะมีลูกค้าคนใหม่เข้ามาพรุ่งนี้ คุณเบลัซเกซค่ะ
- ได้ จดไว้นะ - ได้ค่ะ
ลูกรัก ให้พ่อคุยกับแม่ที
- พ่ออยากคุยกับแม่ค่ะ - เหรอจ๊ะ
กินต่อเลย ว่าไงคะ
คุณชวนไอตอร์มาทานมื้อค่ำสิ
ได้ค่ะ เดี๋ยวไปชวนนะ
นี่ ผมรักคุณนะ
เหมือนกันค่ะ รักนะคะ
แม่ทำอะไรน่ะ
พายุนี่
เหมือนกันเลย
เหมือนเมื่อหลายปีก่อน
เอาล่ะ ผมจะไปทำงานแล้วนะ
อีกไม่นานก็กลับ
อย่าสูบเยอะนักล่ะครับ
ระวังด้วย
- ขอรบกวนหน่อยค่ะ - ว่ามาเลย
คือเรากำลังจะออกไปแล้ว
พอเสร็จแล้ว คุณช่วยล็อกประตู แล้วทิ้งกุญแจไว้บ้านตรงข้ามได้ไหม
อรุณสวัสดิ์ เพื่อนบ้าน
- อรุณสวัสดิ์ - เป็นไงบ้าง
ถ้าฉันเป็นผู้โดยสารเห็นคุณขับคันนี้ ฉันจะขอลงจากเครื่องแน่ๆ
สามีคุณอยู่ไหนล่ะ
เขาค้างที่เซบียา
- อ๋อ งั้นเหรอ - งั้นสิ
คืนนี้เขาจะทำอาหารเย็น คุณจะว่าไงล่ะ
- ผมคิดว่าเขาช่างกล้า... - หยุดเลย
อีกอย่างคือผมต้องบินไปมาร์แซย์ และคิดว่าคืนนี้จะกลับมานี่
ตกลงนะ
- ตกลง - บอกให้แม่คุณมาด้วยนะ
แน่ใจนะ
- ต้องดีแน่ๆ ฉันอยากเจอท่าน - ก็ได้
เท่านั้นแหละ
- ลาก่อน - ลาก่อน
คุณกัปตัน
คาดว่าพายุไฟฟ้า จะเริ่มพัดรุนแรงตอนหัวค่ำคืนนี้
โดยจะคงอยู่ไปอีกประมาณ 72 ชั่วโมง
นี่เป็นครั้งแรก ที่นักฟิสิกส์ดาราศาสตร์
ต่างเห็นพ้องกันถึงลักษณะอันน่าทึ่ง ของปรากฏการณ์นี้
ที่ดูเหมือนจะเกิดขึ้นอีกครั้ง
เพราะในปี 1989 ก็เกิดพายุที่คล้ายกันมาก
ทั้งในด้านโครงสร้างสมมาตร...
ไม่เห็นรู้เลยว่าเธอกลับมาแล้ว
วันหยุดฉันสั้นแต่จัดหนัก
เธอไปโดนอะไรมาล่ะ ถูกยุงเขตร้อนกัดมาหรือไง
หรือเธอพาใคร ใส่กระเป๋าเดินทางกลับบ้านด้วย
บ้านหลังใหม่เป็นยังไงบ้าง
ฉันบอกเธอเมื่อไหร่ว่าเราย้ายบ้าน
เขารู้กันครึ่งโรงพยาบาลแล้ว
ก็ดี แต่บอกตามตรง ว่าทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก
เจ้าของทิ้งบ้านไว้นานแล้ว เธอรีบขายเชียวล่ะ
ยังต้องปรับปรุงนิดหน่อย แต่ก็นั่นแหละ บ่นมากไม่ได้
ผมสิบ่นได้ ผมกำลังจะโดนเปิดกะโหลกนะ
- ไม่ต้องห่วงค่ะ - เหรอ
หมอเฟลล์เป็นแพทย์เฉพาะทางด้านผ่าตัด เปิดกะโหลกที่เก่งที่สุดในโรงพยาบาล
สวัสดี
ว่าไงครับ พร้อมนะ คุณเมนโดซา
เดี๋ยวเริ่มกันเลยนะ
อรุณสวัสดิ์
สวัสดีค่ะ คุณหมอ
ยินดีด้วยกับบทความนะคะ
- คุณอ่านแล้วเหรอ - ค่ะ
เกิดอะไรขึ้นกับคุณบลังโกคะ
เธอมีภาวะรับรู้ผิดข้าง
สไปโนทาลามิกเสียหายเหรอคะ
เปล่า เธอต้องผ่าตัดตัดรากประสาท ไขสันหลังส่วนหน้าด้านข้าง
ค่ะ
ยิ่งรู้จักคุณ ผมก็ยิ่งไม่เข้าใจ ว่าทำไมคุณถึงทิ้งอาชีพหมอ
ก็...
ฉันมีโกลเรีย แล้วก็...
ฉันไม่ชอบทำอะไรครึ่งๆ กลางๆ คุณก็รู้จักฉันดี
ถือว่าคุณโชคดีนะคะ
ที่ฉันทิ้งอาชีพหมอไป
ไม่งั้นฉันคงเป็นแพทย์ ศัลยกรรมประสาทที่เก่งสุดในรพ.นี้
ว่าไง
เป็นยังไงบ้าง
ให้เกรตาไปบ้านเราได้ไหมคะ
ถ้าแม่ของเธอไม่ว่าอะไรนะ
- แม่ไม่ว่าอะไรหรอกค่ะ - งั้นน้าจะโทรหาเขานะ
เด็กๆ เราตกลงกันไว้ว่ายังไง
แม่ของหนูจะพาไปหาหมอฟันไง
อ๋อ เข้าใจล่ะ ได้เลย
ได้ เข้าใจแล้ว
กลับบ้านกันไหม จอมกุเรื่อง
- ไปนะคะ มิรันดา - บาย เกรตา
ลูกไม่ได้ลืมตานะ
หนูสัญญาค่ะ หนูไม่ได้ลืมตา
- ไม่ได้แอบดูแน่นะ - ค่ะ
อีกแป๊บนะ
เกือบแล้ว
- พร้อมนะ - ค่ะ
อยากลองเล่นไหม เอาไหม มาสิ
ให้ตายสิ
สวัสดีค่ะ
คุณจะทำผมหัวใจวายเอานะ คุณมาถึงตอนไหนเนี่ย
- ครึ่งชั่วโมงก่อน - ครึ่งชั่วโมงเหรอ
คุณทำอะไรเหรอ
จัดหนังสือเราใส่ชั้นน่ะ
นี่อะไรเนี่ย
ดูสิ
ตอนเราเจอกัน คุณคบกับเธออยู่นี่
- ใช่ไหมคะ - ดูทำหน้าเข้า
- หน้าอะไรคะ - แหม
- ดูสิ คุณหึงนี่ - เปล่าสักหน่อย
มองตาคุณผมก็รู้แล้ว คุณหึงล่ะสิ
- เปล่านะ เปล่าสักหน่อย - คุณหึง
ไม่ใช่
เธอสวยมากเลยนะ สวยจริงๆ
- ขอดูหน่อย - ค่ะ
อูร์ซูลา ไว้ผมคงโทรหาเธอสักวัน
สวยจริงๆ
เอ๊ะ นิ้วไปโดนอะไรมาคะ
- ไม่มีอะไร เมื่อกี้ผม... - โดนอะไรคะ
ป้ายนั่นน่ะ
ผมกำลังจะเอามาแขวน
คุณฆ่าเชื้อหรือยัง
ที่รัก แผลนิดเดียวเอง
ผมฆ่าเชื้อและปิดปลาสเตอร์แล้ว คุณหมอรอย
ผมว่ามันชวนซู่ซ่าทุกครั้งเลยแฮะ เวลาคิดว่าพอคุณเรียนจบแล้ว
ทุกคนจะเรียกคุณว่าหมอเบรา รอย
เอาล่ะ พอได้แล้ว ไปกัน
ก็ได้ ไปกันเถอะ
อะไรเนี่ย
สุดยอดเลย
กล้องนี่น่าจะอายุ 20 ไม่ก็ 30 ปีได้
อุ๊ย
เทปทั้งนั้นเลย
มันอยู่ที่นี่มาตั้งแต่ยุค 80 แล้ว
เรียกโกลเรียมาดูกันไหม เผื่อมันยังใช้งานได้
หากเธอหลงทาง ขอให้มองมา แล้วเธอจะเจอฉัน
ครั้งแล้วครั้งเล่า
รู้ไหมว่าเทปนี่ถูกอัดไว้ ในวันนี้พอดีเลย เมื่อปี 1989
แม่ฮะ
- จริงเหรอคะ - แม่ทำวิดีโอผมเสียเลย
- เปิดอีกอันสิ - นี่ม้วนสุดท้ายแล้ว
ลูกชอบไหม
ใครจะเป็นคนเก็บไว้นะ
ผมขอไปเตรียมมื้อเย็นก่อน เดี๋ยวพวกนั้นคงมากันแล้ว
ค่ะ ฉันไปอาบน้ำนะ
ลูกหิวไหม
บนท้องถนนของเบอร์ลินตะวันออก ในยามค่ำคืนเป็นไปอย่างปกติ
มีแค่ผู้สังเกตการณ์ไม่กี่คน มาที่ประตูบรันเดินบวร์ค
อะไรกันน่ะ
ณ เช็กพอยต์ชาร์ลี จุดตัดระหว่างเบอร์ลินทั้งสองฝั่ง
- ผมก็ไม่รู้ - ไม่มีเทปอยู่ข้างในนี่
- ไม่มี - ก่อนเวลาเที่ยงคืนไม่นานนัก...
อีกอย่าง เขาเลิกถ่ายทอด ด้วยระบบแอนะล็อกแล้ว
พรมแดนถูกเปิดอย่างไม่เป็นทางการ สำหรับชาวเยอรมัน...
- ไม่มีเหตุผลเลย ดาบิด โทษที - งั้นเหรอ
สัญญาณโทรทัศน์ จาก 25 ปีที่แล้วเนี่ยนะ
สวัสดีกลาราหรือยังจ๊ะ
มันไม่ใช่การฉายซ้ำ เพื่อรำลึกเหตุการณ์
ฉันสาบาน เหมือนกับว่า โทรทัศน์มีชีวิตขึ้นมาเลย
มีชีวิตเหรอ ดื่มหน่อยเถอะ
- มีชีวิตเหรอ - มีชีวิตไง
ได้ยินที่สามีจอมเพี้ยนของคุณพูดไหม
ยังคุยเรื่องทีวีกันอยู่เหรอ
แน่นอนอยู่แล้ว
- ปิดหูสิ หลานรัก - ทำไมคะ
ลุงจะบอกความลับกับแม่หนู
แม่กับหนูไม่มีความลับต่อกันค่ะ
ไม่มีแม้แต่อย่างเดียวเลยเหรอ
ว่ามาสิ คุณไม่เข้าใจอะไรล่ะ
- ผมดีกว่าตั้งเยอะ - แม้แต่นายเองยังไม่เชื่อเลย
นี่ เลิกแอบฟังได้แล้ว
ผมดีกว่าตั้งเยอะ แล้วคุณก็ปล่อยผมไป ทำไมล่ะ
เราจะตอบยังไงดี
ทำไมงั้นเหรอ เพราะบางอย่าง ถูกลิขิตมาให้เป็นแบบนั้นไง
แค่นั้นแหละ
- เข้าใจนะ - นี่มันอะไรกัน
- เดี๋ยวเถอะ มือน่ะ มือ - อะไรเนี่ย พ่อหนุ่มขี้หึง
- ก็เห็นแทบจะจับมือกันแล้วนี่ - พูดเกินไปน่า
- มีใครเอาเนื้อบ้าง - กลาราคะ
ว่าแต่ทำไมยังใช้ โทรทัศน์ดึกดำบรรพ์นั่นกันอยู่อีก
- ไม่มีเงินซื้อเครื่องใหม่เหรอ - นายนี่ตลกจริง
- ไอตอร์ก็อย่างนี้แหละ - ฮามากๆ
เราแค่ดูวิดีโอเทปที่เจอแค่นั้นเอง มีเด็กผู้ชายคนหนึ่งร้องเพลงน่ะ
- เด็กชายร้องเพลงเหรอ - ใช่
- เอาหน่อยไหม ที่รัก - ค่ะ
ขอบคุณค่ะ
เด็กผู้ชายคนนั้นชื่อนิโก ลาซาร์เต
และเขาก็เป็นเพื่อนรักของฉัน
เขาชอบเล่นกีตาร์
เขาบอกฉันตลอดว่าอยากเป็นร็อกสตาร์
แม่พาเราไปโรงเรียนด้วยกันตลอด
- ใช่ไหมครับ - จ้ะ
จนกระทั่ง...
มีคนข้างบ้านฆ่าเมียตัวเอง
ไอตอร์
แล้วนิโกก็เห็นเข้า
ไอตอร์ พอได้แล้ว
แล้วเขาก็ตายเพราะโดนรถชน
คืนนั้นก็เหมือนคืนนี้เลย มีพายุ...
- พอได้แล้ว - จำได้ไหมครับ
- เงียบได้แล้ว - วันต่อมา
ฟ้าผ่าโดนนาฬิกาบนกำแพงโรงเรียน
เราไม่มีไฟใช้ไปตลอดสัปดาห์
- และไม่ต้องไปเรียนทั้งสัปดาห์ - หยุดพูด
หยุดพูด
พอ
แกทำให้เด็กกลัวนะ ไม่เห็นหรือไง
ไม่เป็นไรนะจ๊ะ แค่พายุฝนเอง
แล้วก็ฟ้าผ่าน่ะ
อีกเดี๋ยวก็หยุด
ลูกอยากรู้ความลับไหม
อยากรู้ไหมจ๊ะ นอนลงสิ
ดูนี่นะ
ตอนแม่อายุเจ็ดขวบ
แม่น่ะกลัวพายุมากๆ เหมือนลูกเลย
รู้ไหมว่าแม่ทำยังไง
นี่นะ
แม่เอากล่องดนตรีของยายมา
แล้วดูนักบัลเลต์
แม่ดูเธอเต้นแล้วก็ลืมทุกอย่าง
แม่ดูเธอเต้น แล้วก็เต้น...
จนแม่หลับไปเลย
ลูกอยากลองดูไหม
(อังเฆล ปริเอโตฆ่าตัวตายในห้องขัง)
เจ็บไหมคะ
ทำไมคุณไม่ไปตรวจหน่อยล่ะ
รู้ไหมว่าเขาฆ่าตัวตาย สามเดือนหลังเข้าเรือนจำ ดูสิ
ข่าวบอกว่าเขาเป็นเจ้าของโรงฆ่าสัตว์
และวางแผนจะฝังเมียตัวเองไว้ข้างใต้
ใครกันจะยอมสารภาพ...
สิ่งที่ตัวเองคิดจะทำแต่ไม่ได้ทำ เพราะดันโดนจับได้ก่อน
เปลี่ยนเรื่องคุยกันเถอะ
คนที่บอกว่าจะทำอะไรกับศพเมีย
แต่ไม่ได้ทำ ไม่ใช่ฆาตกรธรรมดานะ
นี่คุณเป็นนักจิตวิทยาแล้วเหรอ
ผมไม่ได้เป็นนักจิตวิทยา ที่รัก แต่มันแปลกไม่ใช่เหรอ
ให้ซักกางเกงตัวนี้ไหม
ผมชอบนะที่คุณทำหน้าแบบนั้น เวลาไม่ชอบใจอะไร
- จมูกจะย่นๆ เชิดขึ้นมา... - มั่วแล้ว
ใช่สิ จมูกคุณเป็นแบบนี้ ย่นๆ เหมือนหน้ากระต่ายเลย
- อ๋อเหรอ - ใช่ กระต่ายตัวน้อยแสนขี้เหร่
- กระต่ายขี้เหร่ - นี่อะไร
คุณสูบบุหรี่อีกแล้วเหรอ
คุณจะบงการผมเหรอ
ว่าไงนะ
คุณจะบงการผมเหรอ
โธ่ ที่รัก ผมล้อเล่น
คุณหลงเชื่อผมทุกทีเลย
คุณก็รู้จักผมนี่ ผมชอบล้อเล่น
เมื่อวานตอนอยู่โรงแรมที่เซบียา
- ผมซื้อมาซองหนึ่ง - ไม่ต้องอธิบาย
ผมสูบมวนเดียว แล้วทิ้งที่เหลือไป
- ผมสัญญา เดี๋ยวทำอะไรให้ดู - เอาสิ
ดูนะ
เรียบร้อย
- เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น - ค่ะ
- เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น จริงๆ นะ - ค่ะๆ
โอเคนะ
(อาราเบสโก)
ตอนนี้เราขอถ่ายทอดข่าวด่วน ตามที่ได้ประกาศไปก่อนหน้านี้
ซึ่งเพิ่งเข้ามาจากกรุงเบอร์ลิน
บนท้องถนนของเบอร์ลินตะวันออก ในยามค่ำคืนเป็นไปอย่างปกติ
มีแค่ผู้สังเกตการณ์ไม่กี่คน มาที่ประตูบรันเดินบวร์ค
ส่วนฝั่งตะวันตก ณ เช็กพอยต์ชาร์ลี จุดตัดระหว่างเบอร์ลินทั้งสองฝั่ง
ผู้มาดูเหตุการณ์กลุ่มแรก และกล้องข่าวโทรทัศน์เริ่มทยอยมา
เป็นไปตามที่คาดไว้ คนแรกที่มาถึงต้องการข้ามกำแพง
แต่เจ้าหน้าที่ตำรวจ จากฝั่งตะวันออกยังไม่ทราบ...
จนกว่าจะมีการบัญญัติกฎใหม่
ชาวเยอรมันอีกฝั่งจะต้อง ขอใบอนุญาตเพื่อไปต่างประเทศ
แต่ไม่มีหน่วยงานใดปฏิเสธคำขอได้
ในเมืองนอยเคิล์นแห่งนี้ พรมแดนถูกเปิดอย่างไม่เป็นทางการ
สำหรับชาวเยอรมันจากตะวันออกทุกคน ที่อยากข้ามมาฝั่งตะวันตกนี้
ตลอด 27 ปี นี่เป็นครั้งแรก
ที่กำแพงเบอร์ลินไม่มีอยู่อีกต่อไป สำหรับพลเมืองของเยอรมนีอีกฝั่งหนึ่ง
วันที่ 9 พฤศจิกายน 1989
คือวันแห่งประวัติศาสตร์ ของเยอรมนีและทั้งทวีปยุโรป
คู่รักคู่นี้เพิ่งมาถึง และแทบไม่อยากเชื่อสายตา
พวกเขาแค่ต้องแสดงบัตรประชาชน
และได้รับการประทับตรา
นี่เป็นครั้งแรก ที่ทั้งสองเข้ามาในฝั่งตะวันตก
แต่ทั้งคู่ไม่ได้ตั้งใจจะอยู่ถาวร
ที่บ้านของพวกเขาในฝั่งตะวันออก
ลูกชายของทั้งสองกำลังรออยู่ และพวกเขาต้องไปทำงานตอนแปดโมง...
(ไทม์อาฟเตอร์ไทม์)
ฉันนอนอยู่บนเตียง
ฉันได้ยินเสียงนาฬิกาเดิน
และคิดถึงเธอ
ติดอยู่...
ความสับสนช่าง...
นิโก แม่จะไปทำงานแล้ว
แม่ฮะ กล้องเสีย
อย่าอยู่ดึกนัก พรุ่งนี้ลูกต้องไปโรงเรียน
- ตกลงนะ - ครับ
นิโก ลูกอัดเทปให้แม่หรือยัง
ครับ
นี่
สวัสดี
ได้ยินผมไหม
สวัสดี
คุณเห็นผมไหม
เห็น
เห็น...
ฉันมองเห็นเธอ
คุณทำยังไงน่ะ
- ฉันทำอะไรเหรอ - เดี๋ยวนะ
ป้ายนั่นเหมือนอันที่อยู่ ที่สถานีบัลปิเนดาเลย
อะไรนะ
เหมือนกันเลย
แค่ดูเก่ากว่า
มันอันเดียวกัน
ทำไมคุณถึงมีอยู่กับตัวล่ะ
เราขโมยมา
ฉันกับสามีน่ะ
ผมไม่เข้าใจ
ไอตอร์ เพื่อนข้างบ้านเธอ แนะนำฉันให้รู้จักดาบิด สามีฉัน
- และฉันเจอไอตอร์ที่สถานีบัลปิเนดา - ไอตอร์ เมดินา
รอเดี๋ยว รอก่อน
แม่เขาไปส่งเธอสองคนที่โรงเรียน
เธอรู้ไหมว่าฉันรู้ได้ยังไง
ฉันรู้เพราะมันเกิดขึ้นไปแล้ว
อะไรเกิดไปแล้ว
- มีอะไรน่ะ - มีเสียงตะโกนจากข้างนอก
ไม่นะ ไม่ กลับมาก่อนๆ
นิโก
นิโก กลับมาก่อน
คุณรู้ชื่อผมได้ยังไง
เธอเคยอยู่ที่นี่
ที่นี่ ที่ไหนล่ะ
- ข้างบ้านเขามีเรื่องกัน - ใช่ แต่อย่าไปนะ ได้โปรด
- อย่าไปนะ - เดี๋ยวนะ
นี่ผมฝันไปหรือเปล่า
ไม่ รอแป๊บนะ ดูนี่สิ
ดูนี่สิ ดูนี่
เธอเห็นไหม นี่ไง
เทปผมนี่ คุณเอาไปได้ยังไง
นิโก เพราะฉันอยู่ในบ้านของเธอไง
นี่คือบ้านของเธอ
- แต่ในอีก 25 ปีข้างหน้า - อะไรนะ
รอเดี๋ยวนะ
ฉันจะให้เธอดูอะไร
ดูสิ เห็นไหม
(เด็กเสียชีวิต)
เห็นไหม
ถ้าเธอออกไปข้างนอก เธอจะตาย
- ไม่ หลอกกันแน่ๆ คุณทำได้ยังไง - ไม่นะ
ไม่นะ ไม่ ฉันไม่ได้หลอก นี่เป็นเรื่องจริง
- นี่เป็นเรื่องจริง - คุณโกหก
นิโก เดี๋ยวก่อน เดี๋ยว ฟังนะ
ฉันรู้ว่าพรุ่งนี้ จะเกิดอะไรที่โรงเรียนเธอ
เชื่อฉันสิ จะมีฟ้าผ่า ใส่นาฬิกาที่ทางเข้าโรงเรียนเธอ
ไฟจะดับทั้งโรงเรียน และเขาจะยกเลิกการเรียนการสอน
ถ้าเธออยู่ในห้องต่อ เธอก็จะเห็นว่าฉันพูดถูก
แต่ถ้าเธอออกไปข้างนอก พรุ่งนี้เธอก็จะไม่มีชีวิตอยู่แล้ว
นิโกๆ ได้โปรดเถอะ
ได้โปรดอย่าออกไป อย่าออกไปข้างนอก
นิโก ขอร้องล่ะ อย่าไป รอก่อน
อย่าเพิ่งไป อยู่ในบ้านนะ นิโก อย่าออกไปข้างนอกเลยนะ
อย่าออกไป เธอจะโดนรถชน
เธอจะโดนชนตอนข้ามถนน
นิโก ขอร้องล่ะ ได้โปรด ไม่นะ
ฮัลโหล
มาเรีย นี่กลารานะ ฉันโทรมาปลุกหรือเปล่า
ไม่เลย ฉันเพิ่งกลับจากทำงาน
ฉันไม่ค่อยสบาย พี่ชายฉัน จะพาเด็กๆ ไปโรงเรียนนะ ตกลงไหม
ได้สิ ใจเย็นนะ ไม่ต้องห่วง
หายเร็วๆ นะ
ทำไมตื่นแล้วล่ะลูก
แม่ไอตอร์ไม่ค่อยสบาย โรมัน พี่ชายเธอจะพาลูกไปโรงเรียนนะ
นี่...
นิโก
แม่ครับ ผมฝันทั้งที่ไม่ได้หลับ
มีผู้หญิงจากอนาคต พูดกับผมผ่านทางโทรทัศน์
เบรา พวกเขารอคุณอยู่ในห้องผ่าตัดนะ
ทำไมเขามาอยู่นี่
คุณเมนโดซามีภาวะสมองขาดเลือด
ใช่ค่ะ เมื่อวาน หมอเฟลล์ผ่าตัดเขาแล้วนี่
คุณเมนโดซาเป็นคนไข้ของคุณ
อะไรนะ
เบรา เราต้องรีบผ่าเขาแล้วนะ
หมอรอยคะ พร้อมเปลี่ยนชุดหรือยัง
เรียกฉันว่าอะไรนะ
อะไรนะคะ
เกิดอะไรขึ้นที่นี่
นี่มันอะไร ทำอะไรกันอยู่น่ะ
หมอรอย เป็นอะไรหรือเปล่าคะ
ไปเถอะ เราสายแล้ว
นิโก ระวังสเกตบอร์ดด้วย วันก่อน...
ลุงจะมารับตอนห้าโมง ตกลงนะ
ลุงโรมัน เกิดอะไรขึ้นครับ
ลุงก็ไม่รู้ ไปถามกันเถอะ
ขอโทษทีครับคุณ มีอะไรกันเหรอ
พายุทำให้ไฟฟ้าขัดข้อง ไฟดับ เลยต้องงดเรียนไปก่อนค่ะ
แย่เลย
มาเถอะเด็กๆ กลับบ้านกัน
สวัสดี เกรตา หนูเห็นโกลเรียไหมจ๊ะ
โกลเรียไหนคะ
โกลเรีย ลูกสาวน้าไง น้าเป็นแม่โกลเรีย
- จำน้าไม่ได้เหรอ - ไม่ค่ะ
สวัสดี มิรันดา
ปาโบล ไปเข้าเรียนนะ
มีอะไรให้ช่วยคะ
ค่ะ ฉันมาหาโกลเรีย ฉันขอเจอเธอสักแป๊บได้ไหม
โกลเรีย...
โกลเรียไง โกลเรีย ออร์ติซ มิรันดา นี่ฉันเบราไงคะ
ขอโทษด้วยค่ะ ฉันไม่รู้จักคุณ
ฉันมาหาลูกสาวของฉัน
ที่โรงเรียนเขางดการสอน
นิโกลืมกุญแจ และแม่เขาก็หลับอยู่
กลารา
ฉันต้องไปสนามบินแล้ว
เข้าบ้านไป เด็กๆ
สวัสดี ลิเดีย ฉันมาพบดาบิดค่ะ
คุณเบลัซเกซใช่ไหมคะ เขารออยู่ในออฟฟิศค่ะ เชิญเข้าไปเลย
ดาบิด
เกิดอะไรขึ้น
ลิเดียจำฉันไม่ได้
ฉันไปโรงเรียนโกลเรียมา เธอก็ไม่ได้อยู่นั่น
พวกเขาบอกว่า เธอไม่ใช่นักเรียนที่นั่น
มิรันดา ครูของเธอก็ไม่รู้จักฉัน
แล้วเกรตาเพื่อนลูก ก็ไม่รู้ว่าเธอเป็นใคร
- เมื่อเช้าคุณทิ้งโกลเรียไว้ที่ไหน - โทษที คุณไม่ใช่คุณเบลัซเกซใช่ไหม
ดาบิด พอสักที จริงๆ นะ พอได้แล้ว ฉัน...
ฉันเหนื่อยมาก ฉันพูดจริงๆ
- ไอ้บ้าเอ๊ย เฆร์มันแน่ๆ - เฆร์มันคือใคร
- ผมเชื่อคุณไปแล้วนะ เนียนมาก - เฆร์มันเป็นใคร
- พอได้แล้ว ดาบิด ไม่ตลกเลยนะ - นี่ อย่าแตะตัวผม อย่า
ดาบิด นี่ฉันเอง เลิกล้อเล่นได้แล้ว ดาบิด
- บอกมาว่าโกลเรียอยู่ไหน - พอได้แล้ว
คุณเป็นใคร แล้วโกลเรียเป็นใคร
โกลเรียคือลูกสาวของเรา
นิโกบอกว่าเมื่อคืน ได้ยินเสียงตะโกนจากบ้านคุณปริเอโต
มีผู้หญิงกรีดร้อง น่ากลัวมากเลยครับ
อาจเป็นคุณไวส์ก็ได้ แม่คิดว่าไงครับ
เธอเห็นหรือได้ยินอะไรอีกไหม นิโก
เปล่าครับ เพราะโทรทัศน์...
ผมมองออกไปนอกหน้าต่าง แต่ไม่เห็นอะไรเลย
เราแอบมองจากห้องผม แล้วแม่รู้อะไรไหม
ม่านปิดหมด บรูโน่ก็ถูกล่าม ไว้กับโรงเก็บของ มันหิวจนหอนใหญ่
คุณปริเอโตให้อาหารมันตอนเช้าตลอด แต่วันนี้ไม่ได้ให้
ไอตอร์
นายเชื่อเรื่องเดินทางข้ามเวลาไหม
(สถานีตำรวจ)
จะให้ฉันอธิบายยังไง
ฉันไม่ใช่คนเริ่มนะ
ฉันไม่รู้ว่าทำไมดาบิด...
หรือคนที่โรงเรียนลูกสาวฉัน ทำเหมือนฉันเป็นอีกคน
นี่อาจฟังดูเหมือนฉันโกหก หรือเป็นบ้านะคะ...
แต่สิ่งเดียวที่ฉันนึกได้ คือทั้งหมดนี้เป็นเรื่องล้อเล่นกัน
คุณช่วยฉันได้ไหมคะ
ครับ ผมช่วยคุณได้
แต่ก่อนอื่น ผมต้องถามอะไรคุณหน่อย
คุณเจอลูกสาวตัวเอง ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ครับ
เมื่อคืนค่ะ
เธอกำลังกลัว
เธอกลัวพายุมาก
แล้วชายที่คุณบอกว่าเป็นสามีล่ะครับ
ดาบิด ออร์ติซคือสามีของฉันค่ะ
ความทรงจำสุดท้าย เกี่ยวกับเขาคืออะไรครับ
เมื่อคืนก็เหมือนกัน
จมูกคุณเป็นแบบนี้ ย่นๆ
ก่อนเข้านอน เขาโกหกเรื่องไร้สาระ
(อาราเบสโก)
เขากลับมาสูบบุหรี่อีก
แค่นี้เหรอครับ
ฉันไม่เข้าใจที่คุณถามค่ะ
ผมต้องเข้าใจสถานการณ์น่ะ
ฉันว่าเรากำลังเสียเวลาไปเปล่าๆ ค่ะ
เบรา
ถ้าคุณอยากให้ผมช่วย
ก็ช่วยบอกให้ผมเข้าใจที
ผมขอรายละเอียดมากกว่านี้
ก็ได้ค่ะ
ก่อนที่ทุกอย่างจะเปลี่ยนไป
คุณจำอะไรได้เป็นอย่างสุดท้าย
เรื่องของเด็กผู้ชาย ที่เคยอยู่ในบ้านของเรา
เพื่อนบ้านของไอตอร์ เมดินา
ที่เป็นเพื่อนของเรา
ไอตอร์บอกว่าเขาตายไปแล้ว
เขาโดนรถชนตอนวิ่งออกมา จากบ้านของเพื่อนบ้านอีกหลัง
ผู้ชายคนหนึ่ง...
มันฟังดูเลวร้ายมาก ผู้ชายคนหนึ่งฆ่าเมียเขา แล้ว...
เด็กคนนั้นดันรู้เข้า
พูดต่อสิครับ
จากนั้น...
ฉันคิดว่าฉันฝันถึงเขา
เขาปรากฏตัวขึ้นมา ในโทรทัศน์เครื่องเก่า แล้วก็...
สวัสดี
ก่อนเขาตาย ฉันพยายามช่วยเขา
- ได้ยินผมไหม - ฉันพยายามเตือนเขา จะได้ช่วยเขา
คุณจำชื่อเด็กผู้ชายคนนั้นได้ไหม
นิโก ลาซาร์เตค่ะ
จากนั้น...
ก็เกิดเรื่องประหลาดขึ้น
นิโก ขอร้องล่ะ ได้โปรด ไม่นะ
ฉันจำอย่างอื่นไม่ได้เลย
สิ่งเดียวที่ผมพูดได้ตอนนี้ คือคุณกำลังสับสน
เราตรวจสอบมาแล้ว
ว่าคุณไม่ได้อาศัยในที่ที่คุณบอก
และคุณก็ไม่ได้แต่งงาน กับดาบิด ออร์ติซ
ไม่มีสูติบัตรของลูกสาวคุณ
เธอไม่เคยเกิดมา
เราไม่พบภาพของเธอเลย
คุณเองก็ไม่มี
ไม่เคยมีใครเห็นเธอมาก่อน เบรา
ชีวิตที่คุณพูดถึง
มีอยู่แค่ในความคิดของคุณ
สวัสดี
นี่
คุณอยู่ไหม
ตอบผมสิ
นี่
นี่หนังสือเดินทาง ตั๋ว และเงินมาร์คเยอรมัน
ขอบคุณ
(ยังไขคดีการเสียชีวิต ของเด็กหญิงในอูเตรราไม่ได้)
เธอเป็นไงบ้างครับหมอ
ดีครับ นี่เป็นการตรวจอย่างสุดท้าย
ผลออกมาว่าไม่มีการเปลี่ยนแปลง ทางกายภาพอะไร
การทำงานของสมองคุณดีมาก
เราจึงตัดเรื่อง ความบกพร่องทางประสาทได้
เขาเป็นคนไข้คนแรก ที่คุณเป็นผู้นำทีมผ่าตัด
คุณผ่าเนื้องอกเยื่อหุ้มสมอง ออกจากสมองเขา
ที่คุณรู้อะไรก็ตามเกี่ยวกับเขา ก็เพราะแบบนี้แหละ
จริงค่ะ
ดาบิดเคยผ่าตัด เนื้องอกเยื่อหุ้มสมอง ฉันจำได้
แต่ไม่ใช่ฉัน เพราะฉันไม่ใช่คนผ่า
คุณต่างหากเป็นหมอที่ผ่า
ฉันไม่ได้อยู่ช่วงหลังผ่าด้วยซ้ำ เพราะฉันเป็นไข้และต้องอยู่บ้าน
โมนิกามาทำแทน
มากับผมสิ
(แพทย์หญิงเบรา รอย)
นี่ห้องทำงานของคุณ
ลองดูให้ทั่ว แล้วคุณจะจำได้
คุณเป็นแพทย์ศัลยกรรมประสาท ที่เก่งที่สุดในโรงพยาบาล
คุณเข้าร่วมทีมของผม ก่อนฝึกเฉพาะทางจนจบ
เป็นไปไม่ได้ที่ความทรงจำ ทั้งหมดของฉันเป็นแค่เรื่องบิดเบือน
คุณควรกลับบ้านนะ สภาพแวดล้อมน่าจะช่วยให้คุณจำได้
โกลเรียเป็นลูกสาวของฉัน
โลเรนา การ์เซีย
เธอตายไปเมื่อ 12 วันก่อน ในห้องผ่าตัด
เรื่องแบบนี้ไม่เคยเกิดกับคุณมาก่อน
ไม่มีใครอยากผ่า แต่คุณกลับเสี่ยง
มันเป็นเคสที่เป็นไปไม่ได้ แม้แต่กับคุณ
โรงพยาบาลจ่ายยาระงับประสาทให้คุณ และให้คุณพักสองสามวัน
คุณกลับมาเช้านี้ เพื่อผ่าตัดคุณเมนโดซา
แต่เรายืดเวลาพักให้คุณได้นะ
เบรา
คุณปิดกั้นเรื่องโลเรนา การ์เซียไว้
แต่คุณพูดถึงโกลเรีย ออร์ติซ เด็กในจินตนาการที่คุณให้กำเนิด
และคุณก็คิดไปว่า ดาบิด ออร์ติซเป็นสามีคุณ
เพราะคุณเชื่อมโยงคนไข้คนแรก และคนสุดท้ายของคุณเข้าด้วยกัน
ความคิดของคุณวนเป็นวงกลมแล้ว
ต้องมีคำอธิบายอื่นสิ
อะไรล่ะ
คุณจะไปไหน เบรา
คุณจะทำอะไร
มีอะไร เบรา คุณจะไปไหน
- คุณกลัวมาก ผมเข้าใจ แต่... - ไม่นะ ไม่ๆ
ฉันไม่ได้กลัว ฉันเริ่มจะเข้าใจ อะไรหลายอย่างแจ่มแจ้งแล้ว
อะไรล่ะ
เรื่องประหลาดพวกนี้
สถานการณ์ทั้งหมดนี่เริ่มต้นจากพายุ
พายุนั่นอาจเปลี่ยนแปลงทุกอย่าง
เปลี่ยนแปลงยังไงล่ะ
คุณหมายความว่าไง ที่บอกว่าคุณเปลี่ยนทุกอย่าง
เบรา
ฉันอาจช่วยเด็กชายคนนั้นไว้ได้
- ฉันต้องรู้ให้ได้ว่าเขาอยู่หรือตาย - เพื่ออะไร
เพื่อเอาลูกสาวฉันคืนมาไง
เบรา
เบรา เปิดประตูทีเถอะ
สวัสดีครับ
(โรงฆ่าสัตว์ปริเอโต)
(ชุมชนบัลปิเนดา)
อังเฆล ไม่ต้องห่วง เราจัดการทุกอย่างได้น่า
(ฮิลดา)
(ก. ม.)
ลูกอยากลองไหม เอาไหม มาสิ
(นิโก ลาซาร์เต ฆาตกรรม 1989)
(ภาพลวงตา)
(นิโก ลาซาร์เตคือตัวละคร จากผลงานของกาเรน ซาร์ดอน)
- จับได้แล้ว อีบ้า หยุดนะ - ใจเย็นก่อน
หยุดนะ แกพังประตูเข้ามา
- เปล่านะ ไม่ใช่ - เข้ามาทำอะไรในบ้านฉัน
ของฉันต่างหาก
อะไรนะ
- บ้านของฉัน - ว่าไงนะ
และบ้านของเด็กผู้ชายอีกคนด้วย นิโก ลาซาร์เต
- ฉันไม่รู้ว่าแกพูดเรื่องอะไร - ฉันแค่อยากรู้ว่าเขาเป็นอะไรไหม
- อะไรนะ - มีโทรทัศน์เก่ากับกล้องตัวหนึ่ง
มันเชื่อมต่อกับพายุ
แล้วทุกอย่างก็เปลี่ยนไป
- ที่รัก - ที่รัก ขึ้นมาบนนี้
- อูร์ซูลา เป็นอะไรไหม - ใต้หลังคา
- ทำไมประตูเป็นอย่างนั้น - มีคนงัดเข้ามา ขึ้นมาเร็ว
- ที่รักคะ - ไม่อยากเชื่อเลย คุณอีกแล้วเหรอ
- รู้จักเธอเหรอ - เป็นไปไม่ได้
- วันนี้เธอมาออฟฟิศผม - อะไรนะ
เรียกตำรวจเลย แจ้งว่าเธอเป็นผู้บุกรุก
- ดาบิดๆ ช่วยฉันที - หยุดนะ อย่าเข้ามาใกล้
สวัสดี ค่ะ ฉันโทรมาแจ้งทีหนึ่งแล้ว ว่ามีคนงัดบ้านฉัน อูร์ซูลา อาบัดค่ะ
หยุดนะ
- ค่ะ เธอกลับมา... - ดาบิด ฟังฉันนะ
- ตำรวจกำลังมาใช่ไหม - ใช่ค่ะ
ดาบิด ขอร้องล่ะ
- เลิกทำเป็นว่ารู้จักผมได้แล้ว - เธอเป็นใคร
เรารู้จักกันนะ
ตำรวจบอกว่าเธอเป็นหนึ่งในหมอ ที่ผ่าเนื้องอกในสมองให้ผม
อะไรนะ เธอเป็นหมอผ่าตัดสมองเหรอ
ไม่ใช่ ฉันเลิกเรียนศัลยกรรมประสาท ตอนที่โกลเรียเกิด
คุณอยากเรียนปริญญาโท
เพื่อแสดงให้พ่อคุณเห็น ว่าคุณเก่งกว่าเขา
คุณไม่ได้ขอฉัน แต่ฉันสนับสนุนคุณ
โกลเรียคือใครกัน
โกลเรียคือลูกสาวของเรา
อะไรนะ
ที่รัก ผมสาบานเลย ผมไม่รู้ว่าเธอพูดเรื่องอะไร
ผมสาบานได้ เธอโกหก
- คิดว่าตัวเองเป็นใครกัน - ไม่นะ ไม่
ปล่อยฉันนะ
- เธออยู่ไหน ดาบิด - ผมไม่รู้
ดาบิด
ผมไม่รู้
มีอะไรเหรอคะ
ไฟดับทั้งถนนเลย
พวกตำรวจมาทำอะไรที่นี่
ผมก็ไม่รู้
สารวัตรเลย์ราครับ
- สวัสดี - สวัสดีตอนค่ำ
มีอะไรหรือเปล่าคะ
เปล่าครับ เรากำลังตามหาผู้หญิงคนนี้
เห็นเธอไหมครับ
- ไม่ค่ะ - ไม่ครับ
- เธอเป็นอะไรไหมคะ ทำอะไรไว้เหรอ - เปล่าครับ เธอเลอะเลือนน่ะ
ขอโทษด้วยค่ะ
ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
มีอะไรครับแม่
มีผู้หญิงเสียสติ งัดเข้าบ้านดาบิดกับอูร์ซูลา
เราคิดว่าเธอซ่อนอยู่ในบ้าน
แต่ไม่ต้องห่วง เราไม่เป็นไร
ผมจะไปถามพวกเขาดู แล้วไปสนามบิน
มีพายุแบบนี้ ยังไม่ยกเลิกเที่ยวบินอีกเหรอ
แย่กว่านี้ผมก็บินมาแล้ว
นี่ลูก บอกลุงโรมันให้มาพรุ่งนี้สิ วันเกิดอังเฆลน่ะ
ได้ครับ
เรายืนยันได้ว่ากลอนถูกพังครับ
เป็นอะไรหรือเปล่า
ฮัลโหล
อังเฆล นี่ฉันเอง
อังเฆล
คุณโทรมาจากที่ไหน
ตู้โทรศัพท์แถวบ้านคุณ ข้างบ้านคุณ
เอาล่ะ ใจเย็นนะ
ใจเย็นก่อน
ฟังฉันนะ
ฟังนะ คุณไม่เข้าใจ...
ฉันเพิ่งรู้ ฉันทิ้งไว้ในบ้านคุณ...
- ได้ยินไม่ชัดเลย คุณว่าไงนะ - นาฬิกาฉัน...
- อะไรนะ - ฉันไม่มีนาฬิกาอยู่กับตัว
ฉันลืมนาฬิกาไว้ที่บ้านคุณ ฉันหาไม่เจอ
นาฬิกาคุณเหรอ
มันไม่ได้อยู่กับฉัน
ต้องอยู่บ้านคุณแน่ บนพื้นน่ะ
คุณไม่ได้เอาไปด้วยเหรอ
ไม่ ไม่มีนะ ฉันก็ไม่รู้ หาให้ที ต้องอยู่ที่นั่นแน่
ได้ ไม่ต้องห่วงนะ
ถ้าคุณทิ้งไว้นี่ มันก็ต้องอยู่นี่
- โอเคไหม ฟังนะ ทำตามที่ผมบอก - ค่ะ ได้
ผมได้พาสปอร์ตแล้ว
ไว้คุยกันก่อนคุณไป ตกลงนะ
ได้ค่ะ ฉันจะรอที่บาร์ใกล้ๆ สนามบิน
- ผมรักคุณ - ฉันก็รักคุณ รักมากนะ
แม่เหรอฮะ
ไอตอร์
ลูกรัก
แม่ต้องไปเอร์เรฆอนสักพัก ไปที่ออฟฟิศใหม่น่ะ
ลุงโรมันจะคอยดูแลลูกเอง
แม่จะมาเยี่ยมลูกให้บ่อยที่สุด
แม่งเอ๊ย ใครวะ
ฟังฉันนะ ฉันรู้ว่ารถคันนี้ มีความหมายยังไงกับคุณ
เธอต้องการอะไรวะ
คุณซื้อมันมาจากลุงโรมัน ด้วยค่าจ้างตอนเป็นเด็กเสิร์ฟ
แต่เธอเป็นใครไม่ทราบ หา
พ่อคุณเป็นนักบินทหาร อาร์มันโด
คุณจำท่านแทบไม่ได้
ท่านเสียระหว่างบินซ้อมรบ
ฉันไม่รู้ว่าความสัมพันธ์ ระหว่างคุณกับฉันขาดช่วงไปตอนไหน
จนฉันไม่ได้เจอดาบิด และทำให้เขาอยู่กับอูร์ซูลา
บอกมาสิว่าเราควรจะเจอกันยังไง
ในปี 2001
หนึ่งวันหลังการโจมตีที่นิวยอร์ก
เราขึ้นรถไฟขบวนเดียวกันทุกเช้า
ฉันนั่งที่เดิมเกือบทุกวัน
บางครั้ง เหมือนเช้าวันนั้น คุณจะนั่งอยู่ตรงหน้าฉัน
พอเราไปถึงสถานีบัลปิเนดา...
- ไม่เป็นอะไรนะ - ค่ะ
- เจ็บตรงไหนไหม - ไม่ค่ะ ไม่เป็นไร
คุณอยู่กับฉัน เรากลายเป็นเพื่อน และเริ่มใช้เวลาอยู่ด้วยกัน
คืนหนึ่ง เราไปดูหนังกัน
คุณเจอดาบิด แล้วก็แนะนำให้ฉันรู้จัก
ฉันอูร์ซูลาค่ะ
ฉันรู้ว่าต้องเป็นเขา ตั้งแต่แรกที่เจอ
เราดูหนังเรื่องอะไร
เรื่อง "คนหลุดโลก"
ฉันรู้ว่าคุณทน เห็นเครื่องบินตกไม่ได้
แต่คุณยอมยกเว้นให้เพื่อฉัน
ไม่ เป็นไปไม่ได้
ตอนนั้นคุณชอบฉันมาก
งั้นเหรอ
หมายความว่าผมชอบคุณ แต่กลับปล่อยคุณไปเนี่ยนะ
กับดาบิด มันเป็นรักแรกพบ
งั้นสินะ
ก็นะ เป็นเรื่องที่สนุกเลยล่ะ
- น่าเสียดายที่มันไม่เคยเกิด... - มันเกิดขึ้นจริงนะ
ยินดีที่ได้รู้จักคุณนะ
(ผู้ก่อการร้ายโจมตี)
คุณอยู่บนรถไฟ
แต่คุณไม่ได้นั่งตรงข้ามฉัน
ทำไมไม่รู้ แต่คุณไม่ได้นั่งตรงหน้าฉัน
คุณควรไปหาหมอนะ
ผมต้องไปแล้ว
เดี๋ยวก่อน เดี๋ยว
คุณรู้อะไรเรื่องนิโก ลาซาร์เตบ้าง
เขาเป็นเพื่อนบ้านคุณ คุณเรียนด้วยกัน
นิโกเกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้ด้วย
เขาเกี่ยวข้องกับฮิลดา ไวส์
ภรรยาเก่าอังเฆลเหรอ
อังเฆลฆ่าเธอ
แล้วเด็กคนนั้นเห็นเข้า
เขาถูกรถชนตาย
แต่ฉันคิดว่าฉันช่วยเขาไว้ และช่วงเวลานั้นก็เปลี่ยนทุกอย่าง
ฟังนะ ผมไม่เข้าใจ ที่คุณพูดสักอย่างเลย
แต่ผมรู้ว่าอังเฆลอยู่กับแม่ผม มาเกิน 20 ปีแล้ว นานกว่านั้นอีก
และเขาไม่มีวันทำร้ายใคร โดยเฉพาะฮิลดา ไวส์ เธอทิ้งเขาไป...
- ไม่จริงนะ - เธอไปกับใครสักคนหลังกำแพงถูกทำลาย
- เรื่องมีแค่นั้น - ไม่จริงสักนิด
นั่นเป็นเรื่องที่เขาหลอกให้คุณเชื่อ
ผู้ชายคนนั้นฆ่าเมียตัวเอง
คุณพูดถึงสามีแม่ผมอยู่นะ ให้ตายเถอะ
- คุณรู้อะไรเรื่องนิโก ลาซาร์เตบ้าง - พอได้แล้ว
ประกาศครั้งสุดท้าย...
ผมต้องไปแล้ว
สำหรับผู้โดยสารที่จะเดินทางไปมอสโก
กรุณาไปขึ้นเครื่องที่ประตูอี 24
- นี่ครับ - เป็นอะไรไหม หลานชาย
ไว้ผมจะเล่าให้ลุงฟัง
แขกวันนี้ของเรา คือศาสตราจารย์กาเรน ซาร์ดอน
ผู้เขียนนิยายเรื่อง "ภาพลวงตา"
ที่ได้รับการตีพิมพ์ กว่าสองทศวรรษก่อน
ในนิยายเล่มนี้ เธอบรรยายว่า มีพายุไฟฟ้าที่มีสมมาตรทั้งสอง
เกิดขึ้นในวันที่ 9 พฤศจิกายน 1989 และในวันนี้ได้อย่างไร
- ขอต้อนรับค่ะ ศาสตราจารย์ซาร์ดอน - ขอบคุณมากค่ะ
คุณทราบได้ยังไงคะ ว่าเหตุการณ์นี้จะเกิดขึ้น
คุณมองเห็นอนาคตได้ หรือว่าความจริงนั้นยิ่งกว่านิยายคะ
ก็เหมือนนักมายากล ที่ไม่ยอมเปิดเผยกลนะคะ
นักเขียนก็ไม่ควรเผยความลับ ที่มาของแรงบันดาลใจ
แต่ฉันขอตอบคำถามของคุณ ว่าไม่ค่ะ ไม่ใช่แน่นอน
ฉันทำนายอนาคตไม่ได้
หนังสือของฉัน เขียนขึ้นจากเรื่องที่ฉันฟังมา
เรื่องของเด็กชายที่เป็นโรคจิตเภท
และอาการประสาทหลอนของเขา ก็เหมือนจริงมาก
จนเป็นแรงบันดาลใจ ให้ฉันเขียนนิยายเรื่องนี้
เด็กชายคนนี้ทำให้คุณได้แนวคิด เรื่องผู้หญิงจากอนาคต...
- เบรา - ที่พูดผ่านทางโทรทัศน์
ไม่ใช่ตัวเขาเองหรอกค่ะ แม่ของเขาน่ะ
มีเหตุบังเอิญมากมายในเรื่องใช่ไหมคะ
คุณทิ้งนี่ไว้ที่โรงพยาบาล
คุณมาทำอะไรที่นี่
ผมรู้ว่าคุณไปบ้านของดาบิด ออร์ติซมา
ตอนผมคุยกับเขา เขาบอกว่ารู้จักไอตอร์ เมดินา
เขาเป็นนักบิน ผมเลยเดาว่าคุณคงอยู่ที่นี่
(กาเรน ซาร์ดอน "ภาพลวงตา")
(แด่นิโก ลาซาร์เต)
กาเรน ซาร์ดอน รู้เรื่องนี้จากนิโก ลาซาร์เต
เพราะแม่เขาเล่าให้เธอฟัง
แต่ภาพหลอนนั่นเป็นเรื่องจริง
มันคือฉันเอง
ขอร้องล่ะ
ให้ฉันพิสูจน์เถอะว่าฉันไม่ได้บ้า
อันที่จริง ทฤษฎีปริภูมิฮิลเบิร์ต ซึ่งน่าสนใจในทางคณิตศาสตร์
เป็นปริภูมิเวกเตอร์ของมิติอนันต์
ประเภทของปริภูมิฮิลเบิร์ต ที่จำเป็นในแต่ละกรณี
ขึ้นอยู่กับระบบของ...
ไม่มีอะไร เพราะหมดคาบแล้ว
ถ้ามีคำถามอะไร พวกคุณรู้นะว่าจะหาฉันได้ที่ไหน
สำหรับสัปดาห์หน้า
ไปอ่านทฤษฎีเส้นใยจักรวาล ของริชาร์ด ก็อตต์มานะ
มาเรีย ลาซาร์เตมาพบฉัน เพราะลูกชายของเธอเชื่อ
ว่าเขาได้รับการช่วยชีวิต โดยผู้หญิงคนหนึ่งจากอนาคต
ที่มาปรากฏตัวในโทรทัศน์ของเขา
ในทางหนึ่ง สิ่งที่มาเรียอยากรู้
ก็คือว่าพายุไฟฟ้าจะสามารถ สร้างรูหนอนทางกาลและอวกาศได้หรือไม่
เหมือนเป็นวิดีโอคอล ในห้วงเวลาคู่ขนานที่สมมาตรกัน
- เกิดอะไรขึ้นกับเด็กคนนั้นคะ - ฉันก็ไม่รู้
แม่เขาไม่ได้บอกฉัน
ฉันสนใจแค่พวกคำถามต่างๆ ที่จะเอามาเขียนนิยายได้
อ๋อ แน่ล่ะค่ะ
คุณสนใจแต่หนังสือของตัวเอง
เปล่าเลย
เพราะฉันส่งเขาไปหาผู้เชี่ยวชาญแล้ว
แต่ถ้าตอนนั้นคุณ ไม่ได้ติดต่อกับเขาเองด้วยซ้ำ
- ตอนนี้คุณจะรู้เหรอว่าเขาอยู่ไหน - ไม่ค่ะ ไม่แน่นอน
ถ้างั้นหนังสือของคุณ ก็เป็นเรื่องแต่งขึ้นมาล้วนๆ ใช่ไหม
ใช่ค่ะ จินตนาการล้วนๆ
แต่มันกำลังเกิดขึ้น
พายุนี่
และฉันก็อยู่นี่ ฉันจำนิโก ลาซาร์เตได้
แต่นี่ก็ไม่ได้พิสูจน์ว่าผู้หญิง จากอนาคตไม่ได้อยู่แค่ในความคิด
ของลูกชายมาเรีย ลาซาร์เต
หรือว่านิโก ลาซาร์เต มีตัวตนอยู่จริงนี่คะ
เขาอาจมีตัวตนอยู่ แค่ในความคิดของแม่เขาก็ได้
เหมือนกับในหนังสือ
แถมมันก็อาจจะมา จากจินตนาการของฉันก็ได้
แต่ฉันมีตัวตน
ฉันมีตัวตน
ฉันเล่าเรื่องตัวเองให้คุณฟังแล้ว
และรูปภาพพวกนี้ก็มีอยู่จริง
นี่เป็นหลักฐานพิสูจน์
ไม่มีอะไรพิสูจน์อะไรได้
เราเป็นคนที่ทำให้มัน ดูเป็นเหตุเป็นผลขึ้นมาเอง
เรารู้แค่ว่าสมองเชื่อว่า ประสบการณ์ที่เรารู้สึก
มันเป็นจริง
หน้าที่ของมันคือตีความและสร้าง ภาพหลอนราวกับว่าเป็นเรื่องจริง
คุณคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้น ถ้าความจริงเป็นเพียงภาพลวงตา
ถ้าอย่างนั้น ด้วยสภาวะ ทางอุตุนิยมวิทยาที่เหมือนกัน
การเชื่อมต่อก็เป็นไปได้ แล้วเราจะกู้มันคืนมาได้ยังไง
ทำไมคุณอยากกู้มันคืนล่ะ
ทำไมงั้นเหรอ
เพื่อเอาชีวิตฉันกลับมา
และครอบครัวฉันด้วย นั่นล่ะเหตุผล
ฉันไม่รู้ แต่ถ้านั่นเป็นไปได้
เราก็ต้องสร้างสภาวะ ที่เหมือนกันทั้งหมดอีกครั้ง
สภาวะเดียวกับครั้งก่อน ตอนที่เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งแรก
ในสถานที่เดิม ด้วยการเชื่อมต่อทางไฟฟ้าแบบเดิม
ฉันขอดูนาฬิกาคุณหน่อยได้ไหม
โทรทัศน์เครื่องเดิม กล้องตัวเดิม และแน่นอนว่าต้องระหว่างเกิดพายุ
จะเกิดอะไรขึ้นถ้า...
ถึงจะมีองค์ประกอบพวกนั้นครบ แต่พายุสิ้นสุดลงแล้ว
สะพานเชื่อมจะปิดตลอดกาล
พายุเริ่มต้นเมื่อ 53 ชั่วโมงก่อน
ถ้ามันสมมาตรกับในปี 1989 มันจะอยู่นาน 72 ชั่วโมง
นี่คือเวลาที่ฉันเหลือในการหาลูกสาว
คุณช่วยฉันได้ไหม
ยังไงล่ะ
ฉันต้องการโทรทัศน์เก่า กับกล้องถ่ายวิดีโอนั่น
ครอบครัวลาซาร์เตอาจจะมีก็ได้
ถ้าค้นจากแฟ้มตำรวจคงใช้เวลานานมาก
ผมต้องได้รับอนุญาตก่อน แต่จะใช้เรื่องที่คุณเล่าคงไม่ได้
- ผมต้องการมากกว่านั้น - อย่างอะไรล่ะ
อะไรที่ดูน่าเชื่อถือ
ข่าวบอกว่าเขาเป็นเจ้าของโรงฆ่าสัตว์ และวางแผนจะฝังเมียตัวเองไว้ข้างใต้
ใครกันจะยอมสารภาพ สิ่งที่ตัวเองคิดจะทำ
แต่ไม่ได้ทำเพราะดันโดนจับได้ก่อน
(ฆาตกรบัลปิเนดาอยากฝังภรรยา)
ฉันพอคิดออกอย่างหนึ่ง
(โรงฆ่าสัตว์ปริเอโต)
(ห้องระบายเลือด)
กาแฟไหมครับ
ผมก็ยังไม่เข้าใจเรื่องหนึ่งอยู่ดี
คุณยังไม่เชื่อฉันใช่ไหม
ดูนี่นะ
นี่คือชีวิตในอดีตของคุณ
นี่คือปี 1989 และนี่คือตอนนี้
ถ้าที่คุณพูดเป็นความจริง
ถ้ามีประตูในอดีตที่ทำให้คุณ เปลี่ยนแปลงอะไรได้จริง
ทำไมความทรงจำของคุณ ถึงอยู่ในช่วงเวลาที่ไม่เกิดขึ้นจริง
คุณไม่อยากรู้เหรอ ว่าชีวิตคุณตอนนี้เป็นยังไง
แต่นี่มันจริงนะ
ศพมีอยู่จริง
ที่ผมและคุณอยู่นี่ก็จริงเหมือนกัน เพราะคุณมีอีกชีวิตหนึ่ง
อีกชีวิตที่จริงมาก ชีวิตนี้ไง
กับคนที่ผมแน่ใจว่าห่วงใยคุณ
ฉันเจอศพแล้ว
คุณควรช่วยฉันเป็นการตอบแทนสิ
สารวัตรครับ
ผู้พิพากษาอยากคุยกับคุณ
เดี๋ยวผมมา
ศพนี่เปลี่ยนแปลงทุกอย่าง
สิ่งที่ผู้พิพากษาสนใจอย่างแรกคือ ระบุตัวตน ให้แน่ใจว่าใช่คนที่คุณบอก
แต่ระหว่างนี้ คุณเองก็น่าสงสัยพอๆ กับเจ้าของที่
คุณไม่มีลูกใช่ไหม
คนไม่มีลูกมีเวลาทำอะไรตามใจ
มีเวลาพัฒนาตัวเองให้เก่งที่สุด
แต่พวกนั้นก็พลาดบางอย่างไปด้วย
คุณขออะไรที่ดูน่าเชื่อถือ
อะไรที่มันจริง
และฉันก็ให้คุณแล้ว คุณยังจะเอาอะไรอีก
อยู่นี่นะ
ทุกหน่วย เบรา รอยหายไปแล้ว
ขอย้ำ ผมคลาดกับเบรา รอยแล้ว
ถ้าพบตัวเธอ ให้มารายงานกับผมโดยตรง
เพื่อนร่วมงานผมจะให้การ สนับสนุนผมต่อหน้าศาล
พอคุณไป คุณจะเหลือตัวคนเดียว
ผมโทรไปจัดการ และแก้ไขบัตรเครดิตแล้ว
ผมทำให้คุณได้แค่นี้
(โรงแรมเบลมอนเต ห้อง 1016)
คุณเจอนิโก ลาซาร์เตแล้วเหรอ
ผมคิดว่านี่จะพาคุณไปเจอเขา
รีบไปก่อนที่ผมจะเปลี่ยนใจ
สุขสันต์วันเกิด
สุขสันต์วันเกิด อังเฆล
สุขสันต์วันเกิด
- เกือบหมดแล้ว - เอาเลย
เอาล่ะ
ยังไงต่อ
ดาบิด คุณอยู่ไหน
เกิดเรื่องแล้ว
เรื่องผู้หญิงคนนั้น ที่บุกเข้ามาในบ้านเรา
ผมรู้แล้ว กำลังดูอยู่เลย
ในโรงฆ่าสัตว์ของอังเฆล ปริเอโต
ไม่ ไอตอร์บินไปดูบรอฟนิก เขาจะค้างที่นั่น
ทางตำรวจกำลังตามหา แพทย์ศัลยกรรมประสาท เบรา รอย
- เธอบอกตำรวจ... - ไม่ นี่มันบ้ามาก
จากนั้นก็หลบหนีไป
ผมยังอยู่ที่ทำงาน เดี๋ยวจะไปถึงภายในห้านาที โอเคนะ
- ยังไม่มีข้อมูลเพิ่มเติม... - เจอกันนะ
เกี่ยวกับตัวตนของเหยื่อ
แต่แหล่งข่าวอย่างไม่เป็นทางการ อ้างว่าอาจเป็นอดีตภรรยา...
ใครโทรมาคะ
อูร์ซูลาน่ะ ผมต้องไปแล้ว
มีอะไรเหรอ
ไม่ใช่เธอหรอก ครอบครัวเพื่อนน่ะ มีเรื่องนิดหน่อย
ผมต้องไปแล้ว...
มื้อเย็น
อย่าอดนะคะ
หมอรอยเหรอคะ
โมนิกา
มาทำอะไรที่นี่คะ
ฉันได้ที่อยู่นี้มา
กับหมายเลขห้องนี้
- ฉันขอเขาไปได้ไหม - ฉันไม่ได้อยู่คนเดียว
ฉันเข้าใจ
ฟังนะ...
จะให้ฉันช่วยยังไงดีคะ
ฉันกำลังตามหาคนชื่อนิโก ลาซาร์เต
เธอรู้จักเขาไหม
ไม่ค่ะ
เขาไม่อยู่นี่เหรอ
ฉันไม่รู้จักเขา
แล้วเธออยู่กับใคร
นั่นมันเรื่องของฉัน
ฟังนะ หมอรอย
ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่คุณควรโทรหาหมอเฟลล์
จะไปไหนน่ะ
หมอรอย หยุดนะ
ฟังนะ
ฉันไม่รู้ว่าคุณมาตามหาใคร แต่เขาไม่ได้อยู่ที่นี่
ไม่นะ ไม่ๆ
ดาบิด ฉันขอโทษ
- ฉันจะโทรเรียกตำรวจ - ไม่ต้องโทรหาใครทั้งนั้น
จริงไหมล่ะ
คุณคบกันมานานแค่ไหนแล้ว
- เราไม่ได้คบกัน - ฉันไม่ได้พูดกับเธอ
ตั้งแต่ที่ผมผ่าตัด
แต่ไม่ใช่อย่างที่คุณคิดนะ ผมรักเธอ
แต่อูร์ซูลาเป็นเมียคุณ
มันคนละเรื่องกันเลย
บอกมาว่าคุณต้องการอะไรให้มันจบๆ
ส่งมือมาให้ฉัน
ส่งมือมา
ฉันไม่เข้าใจ
ถ้าฉันรู้จักคุณแค่จากการผ่าตัดจริง
- ทำไมฉันถึงจำไม่ได้ - แล้วมันทำไม
ฉันจดจำทั้งชีวิตที่อยู่กับคุณได้
และฉันก็จดจำทุกวัน ตอนตั้งท้องโกลเรียได้
ฉันรู้ว่าทำไมฉันถึงมาที่นี่
คุณจะพาฉันไปหานิโก ลาซาร์เต
- ผมจะพาคุณไปหาตำรวจน่ะสิ - อย่าโง่ไปหน่อยเลย
คุณทำงานธนาคาร คุณเข้าถึงข้อมูลลูกค้ามากมาย
นั่นเป็นข้อมูลลับนะ
ฉันคิดว่าการอยู่ที่นี่ ก็เป็นความลับเหมือนกัน
สวัสดีค่ะ
- สวัสดี - สวัสดีค่ะ
คุณจำฉันได้ไหม
เพราะฉันจำคุณได้แม่นเลย
ฮัลโหล
สารวัตรดิมัสมาถึงแล้วครับ
ขอบคุณ
มาเริ่มกันตั้งแต่ต้น
จากรายงานของตำรวจในปี 1989
วันที่ 11 พฤศจิกายน เด็กชายคนหนึ่ง...
เพื่อนบ้านของคุณ นิโก ลาซาร์เต
กล่าวหาว่าคุณฆ่าภรรยา
สวัสดีครับ
ไม่มีใครเชื่อเขา เพราะคุณกับเขาให้การแย้งกัน
และคุณพิสูจน์เรื่องที่ตัวเองเล่าได้
แต่สิ่งที่เคยเป็นจินตนาการ ของเด็กชายกลายเป็นความจริงในวันนี้
เหตุการณ์เมื่อสองวันก่อนหน้านั้น วันที่ 9 พฤศจิกายน
วันที่กำแพงเบอร์ลินล่มสลาย และโลกทั้งใบเปลี่ยน
จากคำให้การของคุณ
วันนั้น อดีตภรรยาของคุณ ฮิลดา ไวส์
บอกว่าจะไปเยี่ยมเพื่อน ที่ซานนาร์ซิโซ
โอกาสที่คนเยอรมันจากตะวันออก จะเดินทางอย่างอิสระ...
ในรายงานของตำรวจ คุณพูดไว้ชัด
ว่าภรรยาของคุณ กำลังเตรียมตัวกลับเบอร์ลิน
หลังกำแพงล่มสลาย
แต่ผมเชื่อว่าคุณโกหก
เธอไม่เคยอยากกลับไปเยอรมนี
คุณยินดีให้เธอออกจากบ้านไปวันนั้น
คุณรู้สึกว่าการตัดสินใจนั้น จะสร้างโอกาสที่คุณกำลังรอคอย
ใช่ อะไรประมาณนั้นแหละ
แม่ฮะ
จ้ะ
ขอโทษครับ มีคนโทรมาหาคุณ
ฮัลโหล
ที่รักคะ ถนนไปซานนาร์ซิโซ ถูกปิดเพราะพายุ
ฉันคงต้องค้างคืนที่นี่
โอเค ไม่ต้องห่วง
- เจอกันพรุ่งนี้นะ - ลาก่อน
ฮัลโหล
คืนนี้เธอจะไม่กลับบ้าน
กลารา
ผมสัญญาว่าจะคุยกับเธอ
ทุกอย่างกำลังจะเปลี่ยนไป โอเคนะ
อังเฆล
ผมรักคุณ
ฉันก็เหมือนกัน
คุณปริเอโต
คืนนั้นเกิดอะไรขึ้น
คุณฆ่าภรรยาตัวเองหรือเปล่า
- โอ๊ย - อะไร
โอ๊ย ที่รัก
นาฬิกาคุณขูดผมแล้ว
อังเฆล
ไอ้สารเลว
ฮิลดาๆ ได้โปรด
ฮิลดา
ฮิลดา กลารา ไม่นะ
กลารา
อย่าทำอะไรโง่ๆ นะ ฮิลดา
ฮิลดา ไม่นะ
คุณฆ่าภรรยาตัวเอง
ใช่หรือไม่
ช่วยตอบด้วยค่ะ
ผมต้องการทนาย
ผมมีสิทธิ์ที่จะไม่ให้การอะไร
นี่คือนาฬิกาที่นิโก ลาซาร์เต พบในบ้านของคุณ
เป็นหลักฐานว่าคุณมีผู้สมรู้ร่วมคิด
นิโก ลาซาร์เตเน้นรายละเอียด เรื่องนาฬิกาเรือนนี้
รายละเอียด เป็นสิ่งสำคัญนะ คุณปริเอโต
เขาสังเกตเห็นรอยสลัก
"ก. ม."
ขอดูนาฬิกาคุณหน่อยได้ไหม
อะไรนะ
ขอดูนาฬิกาหน่อยค่ะ
ขอบคุณค่ะ
นี่คือตัวย่อของชื่อภรรยา คนปัจจุบันของคุณ
กลารา เมดินา
ข้อเท็จจริงมันก็เห็นๆ อยู่
มีแค่เธอที่จะปลอมเป็นฮิลดา แล้วทำให้หล่อนหายตัวไป
และผมก็สงสัยว่าคุณมีส่วนช่วยด้วย
(เบอร์ลิน)
เดินทางปลอดภัยครับ
- ขอบคุณค่ะ - ยินดีครับ
จะได้ผลไหม
คนที่ทำพาสปอร์ตฝีมือดีมาก
ทำทุกอย่างตามที่ฉันบอก
และพยายามอย่าติดต่อใคร
นี่เป็นแค่การสันนิษฐาน ไม่มีหลักฐานเลย
นิโก ลาซาร์เตมีนาฬิกาที่จะพาดพิง ถึงเพื่อนบ้านของคุณในตอนนั้น
กลารา เมดินา และคุณก็รู้ดี
คุณถึงได้หาทางเอามันกลับคืนมา โดยโทษเด็กคนนั้น
เราจะคุยกันก่อนคุณไป ตกลงนะ
ได้ค่ะ
- ผมรักคุณ - ฉันก็รักคุณ
รักมากนะ
มีอะไรเหรอ
มีอะไร
ผมมีหลักฐาน
แน่ใจนะว่าเธอเห็น
เราตรวจสอบทุกอย่างตามที่เธอพูดแล้ว
แต่เรามีปัญหา เจ้าหนู
เพื่อนบ้านของเธอ คุณปริเอโต
แจ้งว่ามีคนงัดบ้าน แล้วขโมยนาฬิกาทองไปเรือนหนึ่ง
เขายังบอกด้วยว่าภรรยาทิ้งเขาไป
หล่อนทิ้งเขาไปหาแฟนเก่า ในเยอรมนี บ้านเกิดตัวเอง
นิโกอาจเข้าใจผิด
แต่เขาไม่มีทางกุเรื่องขึ้นมา
โดยบอกว่าเห็นอะไรในบ้านคุณปริเอโต เพื่อปกปิดเรื่องตัวเอง
ปัญหาก็คือบัญชีของภรรยาเขา
มีการเคลื่อนไหวในเบอร์ลิน
และเราตรวจสอบรายชื่อผู้โดยสารแล้ว หล่อนบินไปที่นั่นจริงค่ะ
จะต้องมีคำอธิบายสักอย่างสิ ถ้าลูกชายฉันบอกว่าเขาเห็น...
คุณลาซาร์เต ลูกชายคุณเล่าเรื่อง ที่ไม่น่าเป็นไปได้ให้เราฟัง
เรื่องผู้หญิงจากอนาคต ที่พูดผ่านกับเขาผ่านทางโทรทัศน์
เขาบอกว่าผู้หญิงคนนั้น ให้ข้อมูลเรื่องอังเฆล ปริเอโตกับเขา
เราต้องหาทางแก้ไขความเข้าใจผิดนี้
ตอนนี้ฉันนึกออกแค่ทางเลือกเดียวค่ะ
ไม่ต้องเครียด
- หยุดนะ นิโก - ผมเห็นนี่
- สวัสดี - สวัสดีค่ะ
นั่นนาฬิกาฉันใช่ไหม
คืนนาฬิกาให้คุณปริเอโตสิ
ถ้าเธอสัญญาว่าจะไม่ทำแบบนี้อีก
นี่จะเป็นความลับระหว่างเรา
เราจะได้สงบศึกกัน ตกลงไหม
เด็กนั่นกับแม่เขา ย้ายออกไปไม่นานหลังจากนั้น
ผมไม่ได้เจอเขาอีก
สติเขาไม่ค่อยสมประกอบ
ถ้าดูเผินๆ ก็คงเป็นอย่างนั้น
นิโก ลาซาร์เตพลาดตรงที่ เอาเรื่องที่เขารู้เกี่ยวกับคุณ
ไปรวมกับเรื่องเหลือเชื่อ ของผู้หญิงจากอนาคต
ถึงได้ไม่มีใครเชื่อเขา
ไม่ช้าก็เร็ว นิติวิทยาศาสตร์ก็จะพิสูจน์ได้
ว่าร่างที่เราเจอเป็นของอดีตภรรยาคุณ
นิโกลัส ลาซาร์เต
แล้วพอถึงตอนนั้น นิโก ลาซาร์เตก็จะชนะศึกนี้
ถึงจะผ่านไปตั้ง 20 กว่าปีแล้ว
แต่เขาจะชนะแน่
เขาเป็นลูกค้าเรา แม่เขาด้วย แล้วคุณบอกว่าเขาเคยอยู่บ้านผมเหรอ
มาตามรอยการเคลื่อนไหวของเขากัน
ดูซิว่าจะเจอที่อยู่เขาไหม
นี่ไง ต้องเป็นเขาแน่ นิโกลัส ลาซาร์เต เลย์รา
เราใกล้ถึงบทสรุปแล้ว คุณปริเอโต
ผมจะบอกให้ ว่าเกิดอะไรขึ้นกับนิโก ลาซาร์เต
เขาหมกมุ่นกับการพิสูจน์ ว่าตัวเองพูดถูกเรื่องคุณ
สิ่งเดียวที่เขาทำได้
คือรอให้ผู้หญิงจากอนาคตคนนั้น กลับมานำทางเขา
เขาคำนวณชั่วโมงที่พายุจะยังอยู่
เขาเดาว่าพอมันจบลง ประตูก็จะปิด
และมันก็เกิดขึ้นจริง
อะไรสักอย่างในอนาคต ทำให้สื่อสารกันไม่ได้อีก
เขามีเพียงคำถามมากมาย
และแม่ของเขาก็ต้องการแค่คำตอบ
ผลการตรวจ พิสูจน์ว่าเขาไม่ได้เจตนาโกหก
แสดงว่าสาเหตุ ที่เขาหมกมุ่นจะต้องเป็น...
ความผิดปกติทางจิตแน่ๆ
แม่เขาตัดสินใจไปจากที่นี่
ด้วยหวังว่าวันหนึ่งลูกชายเธอจะหายดี
แต่นั่นเป็นแค่จุดเริ่มต้น ของฝันร้ายอันยาวนาน
เริ่มจากพวกนักจิตวิทยา
จากนั้นก็จิตแพทย์
แล้วก็ถูกส่งตัวไปอยู่สถานพยาบาล จนเขายอมจำนนต่อคนอื่น
แต่ไม่ใช่ต่อตัวเขาเอง
เขาบอกว่าเบรา รอยไม่มีตัวตน พวกนั้นจะได้เลิกยุ่งกับเขา
แต่นิโก ลาซาร์เตรู้ว่าคุณทำความผิด
เขาไม่เคยเข้าใจว่าทำไมผู้หญิง ที่ช่วยเขาไว้จากคุณครั้งหนึ่ง
ถึงไม่กลับมาช่วยเขา
นิโก ลาซาร์เตจึงไม่เคยลืมเบรา รอย
ชั้นบนสุด
จดหมายเขาถูกส่งมาที่นี่ห้าปีแล้ว
นี่
เราหายกันแล้วใช่ไหม
ตอนนั้นเขาไม่รู้ชื่อเธอ แต่เขามีเบาะแสอย่างหนึ่ง
(บัลปิเนดา)
เขาเลยตามมันไป
แล้วเขาก็รอ
อนาคต และอดีตของเขา
มาบรรจบกันในวินาทีนั้น
และเขาก็กลัวมาก
ทุกอย่างที่ทำให้คนอื่นมองว่าเขาบ้า
กลายเป็นความจริงอยู่ต่อหน้าเขา
แต่เขาไม่รู้ว่าจะเข้าหาเธอยังไง
เขาจะพูดยังไงดี
เธอจะเชื่อเขาได้ยังไง ในเมื่อ เธอไม่เคยผ่านสิ่งที่เขารู้มาก่อน
เขาเลิกตามหาคำตอบ
และหวังว่าเธอจะไม่ตามหามันเหมือนกัน
ทว่าแม้แต่การขยับปีกของผีเสื้อ ก็อาจเป็นเรื่องโหดร้ายทารุณ
หากเกิดขึ้นในสถานที่และเวลา ที่เปิดโอกาสให้มีการเปลี่ยนแปลง
ฉันรอเธออยู่
ขอโทษด้วยค่ะ
- เป็นอะไรไหม - ไม่ค่ะ ฉันไม่เป็นไร
ผมช่วยนะ
ผมชื่อนิโกลัส ลาซาร์เต เลย์รา คุณปริเอโต
และเราก็อยู่ในระบบอันแสนวุ่นวาย
และเปลี่ยนแปลงได้หน้ามือเป็นหลังมือ
นิโกขอให้ฉันมา เผื่อว่าเรื่องนี้เกิดขึ้น
เพื่อช่วยให้เธอจำได้
จำอะไรคะ
ถ้าเธอรู้ด้วยตัวเองคงจะดีที่สุด
เธออยู่ไหนครับ
กลับบ้านเถอะครับ แม่
ผมขอโทษ
ผมอยู่กับที่มาสองวันแล้ว
ตั้งแต่คุณมาที่สถานีแล้วจำผมไม่ได้
พูดถึงชีวิตที่คุณมี สมัยที่ผมยังเป็นเด็ก
ชีวิตคุณกับผมไม่ได้เป็นแบบนั้น
เป็นไปไม่ได้ที่คุณเคยใช้ชีวิตนั่น เพราะผมเปลี่ยนแปลงมันแล้ว
ด้วยการหาคุณเจอ
แต่คุณกลับมีความทรงจำพวกนั้น
แล้วคุณก็ลบผมออกจนหมด
ผมปล่อยให้หมอเฟลล์ตีความ สิ่งที่เกิดขึ้นในแบบของเขา และ...
ผมก็รอ
ด้วยความหวังว่าคุณจะจำได้
ว่าคุณจะจำเรื่องเราได้ เบรา
ผมแค่อยากเข้าใจ
ประสบการณ์ของผมตอนเด็ก และ...
และทำไมคุณถึงไม่กลับมา
ผมไม่รู้เลยว่าวันที่คุณควร จะได้พบไอตอร์ คุณกลับมาเจอผม
แล้วทุกอย่างก็เปลี่ยนไป
ผมเลี่ยงไม่ให้คุณเจอผม
เพราะผมไม่อยากทำให้อะไรเปลี่ยนไปอีก
เพราะผมรักคุณ และผมไม่อยากเสียคุณไป
ผมกลัวช่วงเวลานี้มาตลอดหลายปี
ผมกลัววันที่คุณจะเจอ จุดเชื่อมต่อในปัจจุบันของเรา
ผมจินตนาการเอาไว้หมด
ทุกความเป็นไปได้
แต่ไม่คิดว่าคุณ จะลืมผมแบบชั่วข้ามคืน
ไม่คิดว่าคุณจะกลับไป สู่ชีวิตที่คุณไม่เคยมี
เพราะผมเปลี่ยนมันแล้ว
แล้วพายุก็มาถึง
ฉันต้องการกล้องถ่ายวิดีโอ
กับโทรทัศน์
ฉันจำเรื่องนี้ไม่ได้สักนิด
ผมทิ้งมันไปนานแล้ว
ไม่จริง
มีคนแอบเข้าบ้านดาบิด
แกพังประตูเข้ามา
คนคนนั้นคือคุณ
เพื่อทดสอบการเชื่อมต่อ คุณเลยอยากรู้
ถ้าเป็นฉันก็คงอยากรู้เหมือนกัน
สวัสดี
ใช่ ผมลองแล้ว
แต่ผมรู้ว่ามันเป็นเรื่องผิดพลาด แล้วตัดการติดต่อไป
ผมไม่กล้าเสี่ยงให้การเชื่อมต่อใหม่ มาเปลี่ยนอดีตของผม
และทุกสิ่งที่ผมทำ เพื่อให้ได้เจอคุณ เบรา
แต่ผมก็ยอมให้คุณได้เจอผม
ให้คุณเห็นว่าจริงๆ แล้ว ดาบิด ออร์ติซเป็นคนยังไง
และให้คุณมาเจอผม
คุณต้องกลับไป...
กลับไปปี 1989 แล้วโตขึ้น...
โดยที่ไม่หมกมุ่นเรื่องฉัน
คุณต้องลืมฉัน คุณจะได้ไม่พยายามตามหาฉัน
แล้วคุณก็ต้องลืม เรื่องอังเฆล ปริเอโตด้วย
เพราะถ้าพวกนั้นได้ตัวเขาในอดีต กลาราก็จะติดร่างแหไปด้วย
แล้วนั่นจะส่งผลกับชีวิตไอตอร์ ซึ่งฉันต้องเจอเขาให้ได้
อย่างที่ฉันน่าจะเจอ ถ้าคุณไม่หยุดมันไว้
เพราะนั่นเป็นหนทางเดียวที่ฉัน จะได้เจอดาบิดและได้ลูกสาวฉันคืนมา
ถ้ามันไม่ได้ผลล่ะ
เราควบคุมทุกอย่าง ที่อาจเกิดขึ้นไม่ได้
- ฉันจะยอมเสี่ยง - ไม่นะ
ให้ผมเป็นความทรงจำคุณ
ได้โปรด
ขอร้องล่ะ
อยู่กับผมเถอะ
ว่าไง
ตอนนี้คุณจำผมได้แล้วใช่ไหม
นี่คือความจริง
มันเป็นเรื่องจริง
เราต้องกลับไป...
ปี 1989
ไม่นะ
ไม่
ผมทำไม่ได้
ไม่ ผมเสียใจด้วย
คุณจะทำอะไร
ฉันช่วยชีวิตคุณไว้
ตอนนี้เป็นตาของคุณแล้ว
สวัสดี
สวัสดี นิโก
คุณเป็นใคร
ฟังฉันนะ
ฉันคือนาย
และนายก็คือฉัน
ผู้หญิงจากอนาคตคนนั้นอยู่ไหน
นายต้องช่วยฉัน
ได้โปรด
เรื่องที่ฉันกำลังจะบอกนาย...
มันสำคัญมาก
แม่คะ
- มีอะไรเหรอคะ - ไม่มีอะไรจ้ะ
แม่เศร้าเหรอคะ
ไม่จ้ะ แม่มีความสุขมาก
นี่...
นี่ไม่ใช่ความฝันใช่ไหม
ไม่ใช่เหรอคะแม่
ลูกอย่าลุกไปไหนนะ
เบรา ที่รัก คุณเป็นอะไรหรือเปล่า
มีอะไร คุณโอเคไหม
ฉันฝันร้ายน่ะ
ฝันร้ายอีกแล้วเหรอ
อีกแล้วคือยังไงคะ
เบรา คุณทำตัวแปลกๆ มาสองสามวันแล้ว
อยู่ไหน...
กล้องถ่ายวิดีโออยู่ที่ไหน
แล้วก็โทรทัศน์ที่เคยอยู่ในนั้นด้วย
ที่รัก ไม่เคยมีกล้องถ่ายวิดีโอ หรือโทรทัศน์นะ คุณโอเคจริงเหรอ
เบรา
คุณจะไปไหน
เกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย
เบรา คุณทำผมกลัวนะ
คุณเอาไม้ขีดมาจากไหน
เอาอีกแล้ว ที่รัก ผมบอกแล้วไงว่าจากโรงแรมในเซบียา
มันเกิดขึ้นจริงๆ ด้วย
อังเฆลเป็นอิสระ
เขาทำตามสัญญา
เบรา
(โรงฆ่าสัตว์ปริเอโต)
โอเค รับทราบ
ดื่มกาแฟไหมครับ
ขอบคุณค่ะ
สารวัตรมาแล้ว
รับทราบ
สารวัตรครับ
ผู้หญิงคนหนึ่งเจอโครงกระดูก แต่เธอไม่พูดอะไร
แค่บอกว่าเป็นร่างของอดีตภรรยา เจ้าของโรงฆ่าสัตว์
ปัญหาก็คือ จากรายงานของเรา ตอนนี้เธออาศัยอยู่ที่เบอร์ลิน
คนไหน
คนนั้นครับ
ผมอยากรู้ว่าคุณเจอศพได้ยังไง แล้วทำไมถึงคิดว่าเป็นฮิลดา ไวส์
ฉันนึกแล้วว่าต้องเป็นคุณ
นิโก
ผมรู้จักคุณเหรอ
ค่ะ
คุณแค่ยังจำไม่ได้
คำบรรยายโดย: ณัฐณิชา พุฒพิทักษ์