- Η Αγία Γραφή σου, Πάντρε. Μην τη χάσεις. - Ευχαριστώ.
Περίμενα να βρω ένα μικρό εμπορικό οικισμό,
και αντ' αυτού... Σόδομα και Γόμορρα.
Κι αυτό μόνο και μόνο επειδή κάποιος βρήκε χρυσάφι εδώ.
- Ψάχνεις κι εσύ για χρυσάφι, Πάντρε; -Ήρθα για να κατηχήσω τους Ινδιάνους.
Αλλά οι λευκοί με χρειάζονται περισσότερο, προφανώς.
- Καλησπέρα, Πάντρε. - Καλησπέρα.
Ποιος είναι επικεφαλής εδώ;
Ο Διάβολος, θα έλεγε ο Πάντρε.
Και το εμπορικό; Ανήκει κι αυτό στο Διάβολο;
Όχι, είναι ακόμα δικό μου.
Ψάχνω ένα αγόρι. Γύρω στα εννιά;
Θα το έφερνε κάποιος Μάρτιν.
- Μήπως το έχεις δει; -Ήταν εδώ.
Ήταν ή είναι;
Με το πού έφτασαν, ο άντρας έφυγε προς τους λόφους.
Και ο μικρός;
Θα περιπλανιέται μάλλον τριγύρω, χαμένος.
Τον κρατάς εδώ, αν τυχόν περάσει;
- Πώς τον λένε; - Μαρκ Κάλντερ.
- Πόσων χρονών είπες ότι είναι; - Εννέα.
Εσένα πώς σε λένε;
Εγώ δεν έχω χαθεί.
ΜΠΙΡΑ 25 ΣΕΝΤΣ
Είσαι ο επόμενος, μίστερ;
ΚΑΛΟ ΟΥΙΣΚΙ 50 ΣΕΝΤΣ
ΜΗΝ ΚΑΘΕΣΤΕ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ
ΣΑΛΟΥΝ
ΚΟΥΡΕΙΟ
Πήγαινε αυτές τις μπίρες στο κουρείο.
- Ξέρεις πού είναι; - Ναι, κύριε.
Φέρε πίσω τα λεφτά - σε μετρητά.
Και πρόσεχε μην τις χύσεις, μικρέ. Είναι υγρό χρυσάφι.
ΚΑΘΑΡΑ ΚΡΕΒΑΤΙΑ
Θες να πυροβολήσεις κάτι ψηλότερο;
- Σαν τι, δηλαδή; - Σαν εμένα.
Δεν πας ν' αγοράσεις ένα πιστόλι πρώτα;
Δε νομίζω ότι το χρειάζομαι.
- Τι 'ναι αυτή η ετικέτα στο πανωφόρι σου; - Την έβαλε αυτός που μ' έφερε εδώ.
Ψάχνω να βρω τον μπαμπά μου.
- Πώς είναι; - Δεν ξέρω.
Ήμουν μικρός την τελευταία φορά που τον είδα.
Θα σου άρεσε αν ήταν σαν εμένα;
Ναι, κύριε.
Εγώ είμαι ο μπαμπάς σου.
Κι εγώ πού το ξέρω;
Αυτός που σε έφερε εδώ λεγόταν Μάρτιν.
Τον πλήρωσα 100 δολάρια. Ήρθατε από το Ιλινόις.
Οποιοσδήποτε θα μπορούσε να το μάθει αυτό.
Ποια είναι αυτή;
Η μητέρα μου.
Εντάξει, γιε μου. Πάμε να φύγουμε από δω.
- Πρέπει να αποχαιρετήσω την Κέι. - Ποια είναι η Κέι;
Η κυρία που τραγουδάει στο σαλούν.
- Είναι ανάγκη; - Ναι, κύριε. Είναι.
Εντάξει. Θα περάσουμε από κει πρώτα.
Κέι, τον βρήκα. Αυτός είναι.
Αφήνεις το παιδί σου να τριγυρνάει σ' ένα τέτοιο μέρος.
- Τι σόι πατέρας είσαι; - Ο χειρότερος.
Τουλάχιστον το παραδέχεσαι.
Τον βοήθησες. Θα ήθελα να σου δώσω λίγα λεφτά.
Όχι, ευχαριστώ. Έχω λίγα.
Λοιπόν, σ' ευχαριστώ, τότε.
Έλα, μικρέ.
Ελπίζω να σε ξαναδώ κάποτε.
- Χάρηκα πολύ που γνώρισα έναν κύριο. - Ευχαριστώ.
Ξέχασες τα πράγματά σου.
Και πάλι ευχαριστώ.
- Αντίο, Μαρκ. - Αντίο, Κέι.
Ψάχνεις για χρυσάφι;
Τι κά...;
Εντάξει. Πού εξαφανίστηκες όλη μέρα;
Υπάρχει ένα παλιό ρητό, γλύκα μου: "Ο επιμένων νικά."
- Αυτή είναι η δικαιολογία σου; - Ναι, αυτή.
Μια μέρα θα σε πάρω απ' αυτό το βρομότοπο.
Είμαι έτοιμη.
Τέρμα τα σαλούν και τα σόου σε σκηνές για σένα.
Και για μένα. Θα σε πάω σε όλες τις πρωτεύουσες του κόσμου.
Τι έπινες;
Διαμάντια στα μαλλιά, ρουμπίνια στα δάχτυλά σου.
- Καμπανάκια στα πόδια. - Μαργαριτάρια. Τουαλέτες για βασίλισσες.
Μόνο που θα δείχνεις πιο ωραία απ' αυτές.
Και πώς θα το κάνεις; Με την τράπουλά σου;
Μόλις το έκανα.
- Άκουσες τι είπα; Μόλις το έκανα. - Τι πράγμα;
Μόλις κέρδισα στα χαρτιά μια διεκδίκηση χρυσοφόρας περιοχής.
Χάρι. Από ποιον;
Τι σημασία έχει; Μια ζωή έπαιζα για πενταροδεκάρες.
Αυτή τη φορά στάθηκα τυχερός. Τύχη βουνό, γλύκα μου.
- Και τι θα κάνεις τώρα; -Όχι "κάνεις". "Κάνουμε", εσύ κι εγώ.
Θα πάμε στο Κάουνσιλ Σίτι να καταθέσουμε τη διεκδίκηση πριν συμβεί τίποτα.
- Τι θα μπορούσε να συμβεί; - Ποιος ξέρει; Έχει σημασία;
Ο τύπος μπορεί να τρελαθεί, να πει ότι έκανα κάτι.
Έκανες;
Σου είπα, απλά στάθηκα τυχερός. Τώρα, κοίτα. Πρέπει να φύγουμε από δω.
Έψαξα παντού και δεν υπάρχει άλογο ούτε αν δίνεις τα κοσμήματα του στέμματος.
Αλλά μπορούμε να πάρουμε μια σχεδία και να πάμε στο Κάουνσιλ Σίτι από το ποτάμι.
-Έχεις καθόλου λεφτά; - Ναι, λίγα.
Ωραία. Έλα τώρα. Δώσ' τα μου.
10, 20...
Τα λεφτά μου θέλεις μόνο.
Αλήθεια;
Θα καλλιεργούμε, θα κυνηγάμε και θα ψαρεύουμε. Τι λες;
- Μόνο εσύ κι εγώ; - Ναι.
- Ωραία. - Θα περνάμε καλά.
Θα σου μάθω να ψαρεύεις και να στήνεις παγίδες, σαν εξπέρ.
- Και σκοποβολή; - Ναι, και σκοποβολή.
- Τι κάνουν; - Απλά ήρθαν να ρίξουν μια ματιά.
- Δεν τους αρέσει αυτό που βλέπουν. - Θα κηρύξουν πόλεμο;
Όχι, κυνηγούν. Όταν πολεμάνε, βάφουν τα πρόσωπά τους.
Τότε ξέρεις ότι κυνηγούν εσένα.
Μαρκ!
Έλα, αγόρι μου. Ντε.
Δεν πρέπει να ζορίζεις τα πάντα στον κόσμο, αγόρι μου.
Μερικές φορές πρέπει να τα προσεγγίζεις πλαγίως.
- Καλά τα κατάφερνα. - Τα καταφέρνεις πολύ καλά,
μα δε θέλουμε να σπάσουμε το αλέτρι μας ή να τραυματίσουμε το άλογό μας, ε;
Έλα. Πάμε στο σπίτι να πιούμε έναν καφέ.
- Γιατί με ονομάσατε Μαρκ; - Είναι απλό.
Με λένε Μάθιου. Ο Μαρκ ακολουθεί τον Μάθιου στην Αγία Γραφή.
- Σε ακολουθώ. - Σωστά.
- Κι έτσι, λοιπόν, το σκέφτηκες; - Όχι εγώ, η μητέρα σου.
Έλα, σταμάτα να ονειρεύεσαι.
Όταν πουλήσουμε το πρώτο σιτάρι μας, σου αξίζει ένα δώρο. Τι θέλεις πιο πολύ;
- Μια καραμπίνα. - Θα την έχεις.
Θα είμαστε πλούσιοι, όπως αυτοί που βρίσκουν χρυσάφι;
Όχι, αλλά πιο πλούσιοι απ' όσους δε βρίσκουν.
Ήμουν μακριά σου πολύ καιρό, Μαρκ. Τότε το σκέφτηκα.
Σκέφτηκα πως αν ένας άντρας δεν ξέρει τι κάνει ή πού πηγαίνει,
είναι καλύτερα γι' αυτόν να ξαναρχίσει τη ζωή του από την αρχή.
Σκέφτηκα ν' αρχίσω να καλλιεργώ τη γη.
Και ζήτησα κάποιον να σε φέρει, αυτό είναι όλο.
Δεν έχω ξαναγνωρίσει κάποιον με τόσες ερωτήσεις. Έχεις κι άλλες;
Δεν μου είπες ποτέ πού ήσουν.
Λοιπόν, θα σου πω ένα πράγμα.
Έλα έξω μαζί μου και θα σου δείξω.
- Μπορώ να πετύχω οτιδήποτε βλέπεις. - ΟΚ. Εκείνο το δέντρο.
- Πώς είναι δυνατό να αστοχήσω; - Το κλαδί.
- Ποιο απ' όλα; - Εκείνο στην κορυφή, αριστερά.
Έχεις μάτι ακρίδας.
Ω, φίλε μου.
Εντάξει. Η σειρά σου. Αλλά αυτή τη φορά θα πυροβολήσεις.
Έλεγξέ το.
Κράτα το όπως σου είπα, γερά στον ώμο σου.
Ακούμπησε το μάγουλό σου στο κοντάκι.
- Τι έχει σημασία; - Να χτυπήσω το στόχο.
- Πότε; - Με την πρώτη.
- Γιατί; - Επειδή ίσως δεν έχω άλλη ευκαιρία.
Εντάξει. Τώρα χωρίς να βιάζεσαι, σκόπευσε.
Λύγισε τον αγκώνα. Χαλάρωσε!
- Ποιος είναι ο στόχος σου; - Το κλαδί στα δεξιά.
Εντάξει...
Μια στιγμή.
Καλύτερα να φυλάξουμε αυτή τη σφαίρα.
- Τι θα κάνουμε αν έρθουν βαμμένοι; - Θ' αντισταθούμε. Δουλέψαμε αυτή τη γη.
Είναι δική μας, θα μείνουμε πάνω της ή από κάτω της. Έλα.
Δεν φοβάσαι τίποτα, ε;
Όχι μαζί σου.
Ματ, κοίτα.
- Τι διακρίνεις; - Είναι δυο άντρες, μου φαίνεται.
Πήγαινε να φέρεις ένα σχοινί.
Κράτα το εκεί.
Κράτα το εκεί. Έρχομαι.
Φέρε το άλογο.
Εντάξει, Μαρκ. Πάρ' τον να τραβήξει.
Πήγαινέ τον προς τα δεξιά.
Κι άλλο.
Πιάσε.
Ετοιμάσου να βγεις.
- Τα πράγματά μου. - Ξέχνα τα.
- Είναι ο μήνας του μέλιτός μας. - Σημασία έχει να τον περάσετε ζωντανοί.
- Λέγομαι Κάλντερ. Ματ Κάλντερ. - Γουέστον. Χάρι Γουέστον. Σ' ευχαριστώ.
- Γεια. - Χαίρομαι τόσο που σε ξαναβλέπω.
- Γνωρίζεστε; - Είμαστε παλιόφιλοι.
Ελάτε στο κατάλυμα να στεγνώσετε.
- Τρέχα ν' ανάψεις το τζάκι. - Εντάξει.
Πάμε, έρχομαι κι εγώ μαζί σου.
- Καλύτερα να πηγαίνουμε κι εμείς. - Συμφωνώ.
- Τι έχεις εδώ πέρα, Κάλντερ; - Μια φάρμα.
Όλοι ψάχνουν για χρυσό κι εσύ σκάβεις σε μια φάρμα;
Σωστά.
- Ίσως ξέρεις τι κάνεις. - Ξέρω αυτό που δεν ξέρουν.
- Δεν σ' έχω ξαναδεί κάπου; - Αυτό ίσως εξαρτάται από το τι κάνεις.
- Είμαι τζογαδόρος. - Τότε δε μ' έχεις ξαναδεί πουθενά.
- Πάντα λέω, "Τι σημασία έχει;" - Αυτό λέω πάντα κι εγώ.
- Έφτιαξε το πηδάλιο της σχεδίας. - Ναι, είναι βιαστικός.
Είναι ζήτημα ζωής και θανάτου. Πρέπει να πάει στο Κάουνσιλ Σίτι.
- Μ' αυτή τη σχεδία; - Έτσι λέει.
Μη με ζαλίζεις με τα προβλήματά του.
Είναι όμορφη, ε;
Υπάρχει μια πανάρχαια ρήση: "Είναι επιφανειακή".
- Ποια; - Η ομορφιά.
Πόσο βαθιά θα έπρεπε να είναι;
Ρώτησε την ίδια, γιε μου. Δείχνει εξπέρ στο θέμα.
- Γεια. - Γεια σου, φίλε μου.
Πολύ κομψά, ε; Πρέπει να τα φροντίζω. Αυτά μόνο μου έμειναν.
- Γιατί παντρεύτηκες; - Ερωτεύτηκα.
- Πώς το ξέρεις όταν ερωτεύεσαι; - Δεν μπορείς να φας ή να κοιμηθείς.
- Σαν ένας πόνος στο στομάχι; - Ναι μόνο που είναι στην καρδιά.
- Θα καταλάβεις όταν μεγαλώσεις. - Πόσων χρονών είσαι εσύ;
Δεν το ρωτάς αυτό σε μια κυρία. Όχι ότι είμαι κυρία.
Γιατί δεν είσαι;
Ρώτησέ μου το ίδιο σε δέκα χρόνια και θα σου πω.
Είπα ότι είσαι όμορφη, κι απάντησε ότι η ομορφιά είναι επιφανειακή.
- Ποιος; - Ο Ματ. Είπε ότι είναι πανάρχαια ρήση.
Πανάρχαια ρήση ενός δεινόσαυρου.
- Πότε έχασες τη μητέρα σου; - Όταν έλειπε ο μπαμπάς μου.
Γι' αυτό ζήτησε να με φέρουν εδώ.
- Θα ψάξεις για χρυσάφι; - Δε θα έλεγα όχι για λίγο.
- Τι θα έκανες μ' αυτό; - Τι θα έκανα;
Θ' αγόραζα τουαλέτες, θα ζούσα σε πολυτελή ξενοδοχεία. Θα πήγαινα στην όπερα.
- Τι είναι αυτό; - Μουσική.
Καλόγουστη και ραφινάτη. Όχι σαν τη δική μου.
Μου αρέσει η δική σου.
Θα μου πεις ένα τραγούδι;
Ίσως ξέρω ένα για σένα, αν δεν το έχω ξεχάσει.
Έχουν περάσει πολλά χρόνια.
Εντάξει, ελάτε για φαγητό.
Δεν μπορώ να σε φανταστώ αγρότη. Οτιδήποτε άλλο ίσως.
- Θα το προσπαθήσω και χωρίς εσένα. - Λίγο ακόμα καφέ;
Τι κάνουν το χρυσό αφού τον βρουν;
- Φτιάχνουν λεφτά με αυτόν. - Γιατί με χρυσό;
- Γιατί τον αποκτάς δύσκολα. - Γιατί όχι με κάτι πιο εύκολο;
Αν οι άνθρωποι αποκτούν κάτι εύκολα, δεν έχει αξία γι' αυτούς.
Κάτι που βρίσκεται δύσκολα, έχει.
Όπως ένα βιζόν; Τα βιζόν πιάνονται δύσκολα.
Τώρα μπήκες στο νόημα. Ακριβώς.
- Κι ένας ασβός; - Κι άλλο ένα πιάτο;
Πόσες μέρες λες να μας πάρει να πάμε από δω στο Κάουνσιλ Σίτι;
- Δεν ξέρεις αυτόν τον τόπο. - Όχι, αλλά έχω ένα χάρτη.
Εντάξει. Βρίσκεστε εδώ.
Κι ήταν δύσκολο να φτάσετε εδώ, και σταθήκατε τυχεροί.
- Να το Κάουνσιλ Σίτι, εδώ κάτω. - Δεν είναι μακριά.
Ακόμα κι ένα κούτσουρο ίσως δεν αντέξει τα ρεύματα του ποταμού.
- Τα καταφέραμε ως εδώ. - Το ξέρω. Ήμουν παρών.
Από εδώ και πέρα τα ρεύματα γίνονται ακόμα πιο ορμητικά.
Πρέπει να περάσεις από ένα απότομο φαράγγι 25 χιλιομέτρων.
Οι πλαγιές του είναι κατακόρυφες.
Ο μόνος άλλος τρόπος είναι απ' τη στεριά, μα δεν έχεις όπλο, ούτε άλογο.
- Εννοείς ότι είναι ανέφικτο. - Ρώτησες πόσο απέχει, τόσο απέχει.
Φτάνει.
Χρειάζεται να υποβάλλω μια διεκδίκηση στο Κάουνσιλ Σίτι.
Πρέπει να πάω εκεί.
Δεν μπορείς να με φανταστείς αγρότη. Ούτε εγώ εσένα ερευνητή κοιτασμάτων.
Την κέρδισα στα χαρτιά.
Μια ζωή, κερδίζω τις μικρές μπάνκες και χάνω τις μεγάλες.
- Αυτή τη φορά ήμουν τυχερός. - Τυχερός;
Με τον μάπα που έπαιζα, δεν χρειαζόταν να κλέψω.
- Τότε γιατί βιάζεσαι τόσο; - Ίσως σκέφτεται όπως εσύ.
Ότι δεν ήταν απλώς τύχη.
- Και τι μπορεί να κάνει τώρα; - Ίσως να πάει κι αυτός στο Κάουνσιλ Σίτι.
Αν φτάσει πρώτος, θα είναι κακό για έναν απ' τους δυο μας.
Πόσα θες για το άλογο και το όπλο σου;
Λεφτά; Για να οργώσω μ' ένα ασημένιο δολάριο και μετά...
...να αμυνθώ μ' αυτό από έναν Ινδιάνο;
Πρέπει να πάω εκεί. Πόσα θέλεις;
Γιατί δεν περιμένεις να τελειώσω και να σε πάω εγώ;
- Δεν μπορώ να περιμένω. - Ούτε εγώ να φύγω τώρα.
Δεν είναι εκεί, Κάλντερ.
Βγες έξω.
Έχεις ένα παιδί εκεί έξω.
Χάρι, τι κάνεις;
Παίρνω την καραμπίνα, και δανείζομαι το άλογο.
Φέρ' το.
Φέρ' το και δε θα πάθει κανείς τίποτα.
Μαρκ, πήγαινε. Κάνε αυτό που λέει.
- Όχι. - Κάν' το.
Δε θ' αργήσουμε, σε λίγες μέρες θα είμαστε πίσω.
- Πάρε μαζί τον μικρό. - Τον μικρό; Γιατί;
Οι Ινδιάνοι, Γουέστον. Έχεις την καραμπίνα. Πάρε και τον μικρό.
Δεν μπορώ. Βιάζομαι. Ίσως μου κοστίσει μια περιουσία.
- Ίσως κοστίσει τη ζωή του. - Βάλε τρόφιμα σ' ένα σάκο.
Άσε να το κάνει ο μικρός.
Σέλωσε το άλογο.
Δεν είναι ανάγκη. Λίγες μέρες θα καθυστερήσουμε μόνο.
- Δεν έχει τόσο σημασία. - Ναι, έχει.
Λίγες μέρες δεν έχουν καμία σημασία για έναν αγρότη,
αλλά έχουν για μένα.
Δεν κλέβω τίποτα. Απλώς το δανείζομαι.
Θα ανταμειφθείς αδρά για το δάνειο.
Μια χούφτα λεφτά είναι εξίσου καλή με μια χούφτα σταριού.
Ματ! Ματ!
Προσοχή, Ματ, το όπλο.
Ματ! Ματ!
- Έλα, πάμε να φύγουμε. - Σκότωσες τον μπαμπά μου.
- Θα γίνει καλά. Φέρε λίγο νερό. - Έλα.
- Δεν θα τον αφήσουμε πληγωμένο. - Δεν χρειαζόταν ν' αντισταθεί.
Ούτε και να μας σώσει από τα ρεύματα.
- Θα σε περιμένω εδώ, Χάρι. - Τι εννοείς;
Δεν μπορώ να τους αφήσω εδώ έτσι. Δεν μπορώ ν' αφήσω τον μικρό εδώ.
Θα φτάσεις στο Κάουνσιλ Σίτι πιο γρήγορα χωρίς εμένα, έτσι δεν είναι;
Ναι, υποθέτω.
Θα υποβάλλεις τη διεκδίκηση και θα επιτρέψεις συντομότερα.
Πήγαινε, Χάρι. Θα περιμένω εδώ.
Δεν θα αργήσεις πολύ, ε;
Όχι μ' εσένα εδώ. Το ξέρεις.
Μην ανησυχείς. Θα γίνει καλά.
Δεν τον σκοτώνει το κοντάκι μιας καραμπίνας αυτόν.
Έχει ένα κεφάλι σαν κοτρόνα.
Για στάσου. Τι κάνεις εκεί;
- Έφυγαν; - Ο άντρας ναι. Αυτή έμεινε.
Δεν ήθελε να μας αφήσει.
- Γιατί; - Επειδή ήσουν πληγωμένος.
- Είπε ότι έπρεπε να μείνει... - Σ' άφησε εδώ να με φροντίσεις;
Μπορεί να μη μου αρέσει αυτό που έκανε, αλλά θα επιστρέψει,
και θα σε φροντίσει.
Ωραία.
Θα με φροντίσουν οι πάντες.
Το ίδιο κι αυτοί.
Πρέπει να φύγουμε από δω. Θα πάρουμε τη σχεδία. Έλα, γιε μου.
- Τη σχεδία; Μα είπες... - Δεν έχουμε άλλη επιλογή τώρα.
Πάρε τα παλιοπράγματά σου.
- Έλα, Κέι. - Πάμε.
Μια στιγμή. Πάρε αυτό.
Μαρκ!
Μαρκ, κάνε γρήγορα!
Ματ, κοίτα!
Δεν πειράζει, γιε μου. Τουλάχιστον δεν είμαστε μέσα.
Θα το ξαναχτίσουμε.
Δε θα το έκαναν έτσι κι αλλιώς;
- Αν τους σημάδευε μια καραμπίνα; - Δε θα το έκαναν;
Όχι τόσο εύκολα.
Εντάξει, κρατηθείτε.
Αν συνεχίσει έτσι η κατάσταση, πάει η καμιζόλα μου.
Στο μέλλον, μην κάνεις τόσο τον γενναίο, φώναξε.
- Μ' έτσουξε λίγο και μετά το ξέχασα. - Άκου τι λέει.
Μην κουνιέσαι για λίγο όσο το δένω.
- Δεν το χρειάζομαι. - Μείνε ακίνητος.
Θα δω τι μπορώ να κάνω μ' αυτό στο ποτάμι.
Ο τόπος είναι φίσκα στους Ινδιάνους κι εσύ πας για ψάρεμα;
Υπάρχουν πολλοί τρόποι να πεθάνεις. Η πείνα δεν είναι ο αγαπημένος μου.
Το κάνει για να του φέρει τύχη.
Θα τη χρειαστεί για να ψαρέψει έτσι.
Πάω κι εγώ για κυνήγι. Θα υπάρχουν σίγουρα βατόμουρα τριγύρω.
- Πού; - Λίγο πιο πάνω εκεί.
Θα τα μαζέψω εγώ. Εσύ μείνε εδώ.
Μην κουνηθείς από δω.
Τι κάνεις εδώ;
Βατόμουρα. Μαζεύω βατόμουρα.
Δε φανταζόμουν ότι ήσουν τέτοιος τύπος γυναίκας.
Ακόμα κι ο τύπος μου πεινάει.
- Μου δείχνεις τα ψάρια σου; - Τα άφησα στο ποτάμι.
Πάρε μερικά. Έλα, πάρε.
- Δώσε μερικά και στον μικρό. - Καλά που το ανέφερες.
Δε θα μου περνούσε ποτέ απ' το μυαλό.
Είναι λίγο μικρά τα ψάρια, ε;
Ένα παλιό ρητό λέει: "Κάλλιο ένα μικρό ψαράκι παρά ένα άδειο πιατάκι."
Έχεις μεγάλη γκάμα ρητών, βλέπω.
Πού έμαθες ένα τραγούδι σαν αυτό;
Δεν πήγα κατευθείαν απ' την κούνια σ' έναν καταυλισμό χρυσοθήρων.
Γιατί πήγες εκεί;
Έπρεπε να ζήσω. Τουλάχιστον, έτσι νόμιζα.
Μάζεψα τα λεφτά να φύγω από κει.
Όταν γνώρισα τον Χάρι, ήθελε το ίδιο πράγμα.
Μετά κέρδισε τη διεκδίκηση.
Ήταν η μεγάλη ευκαιρία μας. Μια ευκαιρία να ξεφύγουμε.
- Πού; - Από τις ζωές που ζούσαμε.
Να πάμε κάπου όπου οι άνθρωποι ζουν ανθρώπινα.
Αυτό είναι στον παράδεισο.
Δεν σκοπεύαμε να πάμε τόσο μακριά προς το παρόν.
Έχετε πάρει κι οι δυο το σύντομο δρόμο.
Θα τον καταδιώξεις, έτσι δεν είναι;
Ναι.
Μα είπες ότι δεν μπορεί να διαπλεύσει κανείς το ποτάμι.
Ότι θα ήταν αυτοκτονία αν το προσπαθούσε.
Δε θα το προσπαθήσει αυτός, αλλά εγώ.
Έχει διαφορά.
Δεν θα του δώσεις ούτε μια ευκαιρία, ε;
Βέβαια, θα του δώσω μια ευκαιρία.
Την ίδια ευκαιρία που έδωσε σ' εμένα...
και σ' αυτόν.
Αν το ξανακάνεις, θα ξεχάσω ότι είσαι γυναίκα.
Αμφιβάλλω!
Σου δίνω το λόγο μου. Ανόητη.
- Ξέρεις τι πήγες να κάνεις; - Έτσι νομίζω.
Ξέρεις πόσο θα επιζούσαμε εδώ χωρίς τη σχεδία; Χωρίς την καραμπίνα;
Με τον τόπο γεμάτο Ινδιάνους;
Πόσα είδη ανόητης είσαι;
Πάντως όχι το είδος για σένα.
Και τι είσαι; Το είδος για τον Γουέστον;
Αγαπάς αυτόν τον αχρείο τόσο πολύ, ώστε θα έβαζες σε κίνδυνο τις ζωές μας;
Δεν θα καταλάβαινες.
Όχι. Ιδίως με τον τρόπο που σου φέρθηκε.
Θα σου πω πώς δεν μου φέρθηκε.
Δεν μoυ φέρθηκε σαν τσούλα. Μου φέρθηκε σαν γυναίκα.
Ναι, έκανε ένα σφάλμα. Αν είχες ζήσει όσο στερημένα έζησε αυτός,
ίσως να έκανες κι εσύ μια τρέλα αν είχες την ευκαιρία να πλουτίσεις.
Ίσως να έκανες κι εσύ μια ανοησία.
Δε θ' άφηνα ποτέ ένα παιδί να πεθάνει... ή μια γυναίκα,
ακόμα κι αν ήταν τσούλα.
Ώστε δεν έκανες ποτέ κανένα σφάλμα.
Είσαι τέλειος. Δεν έκανες ποτέ κανένα.
Κανένα για το οποίο δεν πλήρωσα, όπως θα πληρώσει κι αυτός.
Εντάξει. Ξέρεις τόσα πολλά γι' αυτόν.
Όμως κι αυτός ξέρεις πολλά για σένα.
Ξέρει τα πάντα για σένα.
Μπορεί να σ' έβλαψε, μα τουλάχιστον δεν διέπραξε φόνο.
- Τι εννοείς; - Ξέρεις τι εννοώ.
Ήξερε ποιος είσαι. Ήξερε από πού ήρθες και τι έκανες.
Ήξερε ότι σκότωσες κάποιον και ήσουν φυλακή.
Και γιατί ήσουν φυλακή: επειδή τον πυροβόλησες πισώπλατα.
Φέρε τα πράγματα στη σχεδία.
Έλα εδώ, μικρέ.
Έπρεπε να σου το έλεγα ο ίδιος.
- Έκανες πράγματι αυτό που είπε; - Ναι.
Κοίτα, ήταν κακός άνθρωπος.
Πήγε να σκοτώσει έναν φίλο μου, και τον πυροβόλησα.
Μ' έστειλαν φυλακή γι' αυτό.
Εκεί ήμουν όσο έλειπα από κοντά σου.
Θα ήταν ευκολότερο να σου το έλεγα όταν μεγάλωνες.
- Τον σκότωσες πισώπλατα; - Ναι, πισώπλατα, ή από μπροστά.
Τι σημασία έχει πώς σκοτώνεις ένα φίδι;
Τι σημασία έχει προς τα πού είναι γυρισμένο;
Καλύτερα να πηγαίνουμε. Θες να τη βοηθήσεις με τα πράγματα;
Οι Ινδιάνοι το αποκαλούν Ποτάμι Δίχως Επιστροφή. Σε λίγο, θα ξέρεις το λόγο.
Πάντως, όσο περισσότερο επιζείς, τόσο το λιγότερο σε νοιάζει.
Κέι!
Μείνε εδώ έξω φρουρός. Αν δεις ή ακούσεις τίποτα, σφύριξε.
Δεν μπορώ ν' ανάψω φωτιά. Ίσως είναι εδώ τριγύρω.
- Ινδιάνοι. - Το ξέρω.
Βλέπουν και μυρίζονται τον καπνό από μεγάλες αποστάσεις.
- Μην ανησυχείς για μένα. - Δείχνεις μια χαρά.
Κι εσύ.
Βγάλε τα ρούχα σου και σκεπάσου με τις κουβέρτες.
Περίμενε.
Θα περιμένω απ' έξω.
Σκουπίσου με τη μία κουβέρτα και σκεπάσου με την άλλη.
- Είδες τίποτα; - Όχι.
- Θα πεθάνει; - Όχι, είναι γερή κοπέλα.
Δεν πεθαίνει τόσο εύκολα.
Αλλά είναι πολύ άρρωστη, ε;
Είναι παγωμένη, εξαντλημένη και πεινασμένη.
- Θα μείνουμε εδώ πολύ; - Όχι. Είμαστε κι εμείς πεινασμένοι.
Πήγαινε να μαζέψεις μερικά ξύλα. Και μερικά κουκουνάρια.
Πρέπει να το ρισκάρουμε και ν' ανάψουμε φωτιά.
Και να προσέχεις.
Εντάξει.
Είναι πολύ μοδάτο για τα μέρη μας.
Από το Εμπόριουμ, στο Κάνσας Σίτι.
Ξάπλωσε.
Έλα, άντε.
Εντάξει. Κάθισε τώρα.
Νομίζω ότι θα ζήσεις.
Συγγνώμη που άνοιξα το μεγάλο στόμα μου μπροστά στο παιδί.
Με πλήγωσες κι ήθελα να στο ανταποδώσω.
Έτσι είναι αυτά τα πράγματα.
Αν δεν ήμουν εγώ, θα ήσασταν στη μέση της διαδρομής τώρα.
Αν δεν ήταν ο Γουέστον, θα κοιμόμουν στο σπιτάκι μου τώρα.
Δεν μπορείς να κοιμηθείς λίγο;
Μου αρκεί να κοιμηθεί αυτός.
- Δεν ξέρω τι μου συνέβη χθες. - Είσαι απλώς πεινασμένη.
Μερικές φορές οι άνθρωποι τρώνε σκουλήκια και ρίζες.
- Το διάβασες κάπου. - Έφαγα ένα σκουλήκι κάποτε,
αλλά ήμουν πολύ μικρός τότε.
Την περασμένη βδομάδα, έφαγα ένα κόντρα φιλέτο.
Ήμουν πολύ νεότερη κι εγώ τότε.
Αποκοιμήθηκε τώρα.
Θα τον αφήσουμε να κοιμηθεί.
Μακάρι να είχαμε μια καραμπίνα.
Θα σκότωνε κάτι να φάμε. Είναι δεινός σκοπευτής.
Γιατί σκότωσε έναν άνθρωπο;
Μερικές φορές δεν έχεις επιλογή.
Το κάνεις για να σώσεις τη ζωή σου.
Είπε ότι το έκανε για να σώσει ένα φίλο του.
Το ίδιο κάνει.
Τότε γιατί τον έβαλαν στη φυλακή;
Δεν ξέρω.
Επειδή τον πυροβόλησε πισώπλατα;
Κέι!
Κοίτα, είναι δύο.
Ξύπνα τον.
Κοίτα.
Φέρε το σχοινί.
Τον έπιασες.
- Δεν έγινε σχεδόν; - Σχεδόν.
- Τώρα, πού πήγε αυτή; - Τη λένε Κέι.
- Το ξέρω. - Πάντα λες "εσύ" ή "αυτή".
- Γιατί τη μισείς; - Γιατί νομίζεις ότι τη μισώ;
- Της φέρεσαι άσχημα. - Ανάλογα μ' ό,τι είναι για μένα: τίποτα.
Τότε είναι επειδή μισείς αυτόν; Αυτόν που έκλεψε από μας;
- Γιατί, εσύ δεν τον μισείς; - Όχι.
Μετά απ' αυτό που μας έκανε;
Η Κέι είπε ότι δεν ήταν από κακία.
Ότι μερικές φορές κάνεις κακές πράξεις που σου φαίνονται σωστές όταν τις κάνεις.
Σαν τι δηλαδή;
Σαν αυτό που έκανες εσύ.
Θα τον σκοτώσεις;
Μαρκ, κοίτα.
Υπάρχει ένας νόμος.
Απαγορεύει να κλέψεις το άλογο κάποιου.
Σ' αυτό τον τόπο, είναι σα να κλέβεις τη ζωή του.
Δεν έκανα εγώ αυτό το νόμο. Και πρέπει να τον υπακούμε.
Η πράξη του μπορεί να μας στοίχιζε τη ζωή. Κι ίσως μας τη στοιχίσει.
Τώρα, θα μου πεις πού πήγε αυτή; Πού πήγε η Κέι;
Κάνει μπάνιο στον καταρράχτη.
Αποτέλειωσέ το.
Θα ήμουν ξανά ζωντανή αν δεν είχα πεθάνει της πείνας.
Εσείς, βλέπω, ζείτε ακόμα.
- Πώς ήταν το νερό; - Παγωμένο, αλλά γίνομαι σκληρή.
Μάλλον απ' το να βλέπω τη ζωή ωμή
και απ' το να περιφέρομαι με δυνατούς, σιωπηλούς τύπους σαν εσάς.
Ναι. Πάω να πάρω τα πράγματα από τη σχεδία.
Θα σε βοηθήσω.
- Βλέπεις πώς άλλαξα; - Πώς να το ξέρω εγώ;
Σου χρειάζεται κι εσένα μια ψυχρολουσία.
Ίσως ξεπλύνει λίγη σκουριά από πάνω σου.
Ή αυτό που σε βαραίνει.
Δεν είσαι τόσο κακότροπος όσο δείχνεις.
Κάτω από άλλες συνθήκες, ίσως ακόμα και να τα πηγαίναμε καλά.
Τι είναι όλα αυτά τώρα; Τι παράσταση είναι αυτή;
Είμαι καλλιτέχνιδα. Δεν το ήξερες; Τραγούδια και χοροί.
- Σε ξέρω αρκετά καλά, νομίζω. - Το ίδιο κι εγώ.
Και πώς είμαι;
Όχι και τόσο κακός.
Όχι όσο σκληρός και βλοσυρός δείχνεις.
Νομίζω πως υποκρίνεσαι λιγάκι κι εσύ.
Με ελάχιστη προσπάθεια θα ήσουν καλός.
Μη με μισείς απλά και μόνο επειδή μισείς αυτόν.
Εγώ δεν σε μισώ.
Θα έκανες οτιδήποτε για να τον σώσεις, έτσι;
Ακόμα και να γίνεις φίλη μου.
Θα μπορούσα να γίνω και χωρίς να υπάρχει αυτός.
Γιατί;
Γιατί όχι;
Άσε με ήσυχη.
Άσε με.
Ματ!
Ήθελε πάση θυσία το κρέας.
- Ναι, ζούμε σ' έναν πεινασμένο κόσμο. - Αυτό ξαναπές το.
- Είσαι εντάξει; - Ναι, αλλά εσύ δεν είσαι.
- Βγάλε το πουκάμισό σου. - Θα ζήσω.
Λέγομαι Μπένσον. Αυτός, Ντέιβ Κόλμπι.
Είσαι άσος στο σημάδι.
Είμαι πεινασμένος σαν το ζώο. Έχουμε να φάμε δυο μέρες.
Φάτε. Κερδίσατε ένα κομμάτι με την αξία σας.
Μυρίσαμε το ψητό. Δεν ξέραμε αν ήσασταν Ινδιάνοι.
Αφήσαμε τα άλογά μας στο ποτάμι.
Ψάχνετε για χρυσάφι;
Όχι πια, μίστερ. Ψάχνουμε έναν άντρα.
Δεν είπες ποιος είσαι εσύ.
Κάλντερ.
- Αυτή εδώ είναι η γυναίκα σου; - Όχι.
Πηγαίνετε στο Κάουνσιλ Σίτι;
Ναι, από το ποτάμι. Έχουμε μια σχεδία.
Δεν είναι ανόητο με τόσους Ινδιάνους τριγύρω;
- Δεν είναι πολύ έξυπνο και χωρίς αυτούς. - Ναι.
Τώρα θυμήθηκα πού σ' έχω δει.
Στο ίδιο μέρος που έχασες τους τρόπους σου;
Που μου βούτηξε μια διεκδίκηση χρυσού ένας χαρτοκλέφτης, ο Γουέστον.
Δεν ήσασταν πιτσούνια εσείς οι δυο;
Δεν σε θυμάμαι. Ωστόσο, έχετε όλοι ίδιες φάτσες.
Άκουσα ότι ερχόσασταν κατά δω, με μια σχεδία.
Ξέρεις τίποτα εσύ γι' αυτό;
Ναι, αυτό είναι το πρόβλημά μου.
Ξέρω λίγα πράγματα για τα πάντα.
- Τι κάνεις εδώ μ' αυτόν; - Θέλω να ξεφύγω για λίγο.
Φρέσκος αέρας και ηρεμία.
Εσύ παράτησες τον Γουέστον; Ή σε παράτησε αυτός;
Εντάξει, γλύκα μου. Κι εγώ ψάχνω γι' αυτόν.
Μόνο που αν προσπαθήσεις να πας εκεί με τη σχεδία δεν θα ξεφύγεις για λίγο.
Θα ξεφύγεις για πάντα.
- Μαζί μας, θα έχεις πιθανότητες. - Θα τα καταφέρουμε.
Γέμισε το στομάχι σου, κι έγινες ξαφνικά ερωτύλος.
Άκουσες αυτό που σου είπα, γλύκα μου;
Σε άκουσε.
Δεν έχει δικαίωμα να διαλέξει την καλύτερη ευκαιρία γι' αυτή;
Μ' εμάς, έχει πιθανότητες να φτάσει σώα.
- Θα ρωτήσεις εμένα; - Αμέ, γλύκα μου. Επιλογή σου είναι.
Εντάξει. Προτιμώ να μην έχω καμία πιθανότητα, μαζί του.
Την άκουσες.
Εσύ κι ο φίλος σου μου κάνατε μια χάρη. Τώρα θα σας την ανταποδώσω.
Πάρτε το κρέας σας και φύγετε από δω.
Εντάξει, σήκω.
Θα κάνεις αυτό που σου λέω;
Κάνε αυτό που σου λέει.
Πήγαινε τ' άλογά σας σ' εκείνο το σημείο.
Περίμενε τον φίλο σου εκεί.
Κάν' το.
Άσε την καραμπίνα του. Πάρε μόνο τη δική σου.
Κάν' το, Σαμ.
Ευχαριστώ για το κρέας.
Βγάλε τη ζώνη με τα φυσίγγια.
Βάλε τα πράγματα στη σχεδία.
Πάρε την καραμπίνα, γιε μου.
Εντάξει, έλα.
Γιατί το κάνεις αυτό;
Όταν φτάσει σ' εκείνο το σημείο, θα μπορείς να τρέξεις.
- Θα μετράς; - Μπορώ να αφαιρέσω δυο άντρες
από δύο άλογα και να τα κρατήσω για μένα, αν το προτιμάς.
- Εσύ έχεις το μαχαίρι, Κάλντερ. - Που πήρα από σένα.
Εντάξει. Τώρα μπορείς να φύγεις.
Ελπίζω να μη σε σκοτώσει το ποτάμι. Ελπίζω να σ' αφήσει για μένα.
Έχει πολύ κόσμο εδώ πέρα.
Δεν κοιμάμαι.
Ορίστε. Πιες τον.
Θα νιώσεις καλύτερα.
Προσεκτικά, είναι ο τελευταίος καφές.
Αυτός μόνο είναι ο τελευταίος απ' όλα;
Πιες τον.
Θα τον μοιραστούμε.
Βάζω τους πάντες σε μπελάδες.
Εννοείς τον Κόλμπι;
Δεν μπορούσες να κάνεις τίποτα γι' αυτό. Κι ούτε θα μπορέσεις ποτέ.
Δεν φταις εσύ. Φταίει το χρυσάφι.
Αυτό έκανε τον Γουέστον κλέφτη, τον Κόλμπι γουρούνι κι εσένα ανόητη.
Ένα πράγμα για σένα, όμως.
Όταν μπλέκεις κάποιον, μπλέκεσαι κι εσύ.
Μα από τα μπλεξίματα θα 'πρεπε να κερδίζεις κάτι.
- Εγώ δεν κερδίζω ποτέ τίποτα. - Κερδίζεις. Περισσότερα μπλεξίματα.
Αυτό δεν ισχύει για μερικούς.
- Εννοείς τον Γουέστον; - Ναι.
Θα καταφέρει σίγουρα τελικά κάτι.
- Γι' αυτό τον παντρεύτηκες; - Τι σε νοιάζει;
Έχασες τη βέρα σου;
Ξέρεις τα πάντα, ε; Όπως λέει κι ο μικρός.
Δεν μ' ενδιαφέρει.
Όχι. Δεν είμαστε παντρεμένοι.
Θα παντρευόμασταν στο Κάουνσιλ Σίτι.
Δε θα φτάσουμε ποτέ εκεί, σωστά;
Όπως είπες, ποιος φτάνει ποτέ κάπου;
Ο μικρός κοιμάται. Μπορείς να μου πεις τώρα.
Πριν θα είχα πει ότι δεν θα φτάναμε καν εδώ.
Αποτελείωσέ τον.
Είσαι παράξενος άνθρωπος.
Μερικές φορές δεν είσαι καν σαν άνθρωπος.
- Είμαι σαν ζώο; - Όχι, δεν εννοούσα αυτό.
Ούτε κι εγώ, προηγουμένως.
Ξέρεις, είσαι κι εσύ παράξενη γυναίκα.
Θα ήσουν πιο ασφαλής αν πήγαινες με τον Κόλμπι.
Γιατί δεν πήγες μαζί του;
Θέλει ρώτημα; Μ' έναν τέτοιον άντρα;
Πώς είναι ένας άντρας σαν τον Γουέστον;
Πώς να ξέρεις εσύ; Πώς να ξέρεις τίποτα γι' αυτόν;
Τι ήθελε όλη του τη ζωή, ή τι έχει περάσει;
Ξέρεις μόνο αυτό που έκανε σ' εσένα.
Μια τρέλα του, επειδή ήταν απεγνωσμένος.
- Για ένα κομμάτι χρυσό. - Για τη ζωή του.
Δε βλέπεις καν τη διαφορά ανάμεσα σ' αυτόν και τον Κόλμπι.
Περιμένουν για εμάς;
Τα ψάρια έχουν πιο πολλές πιθανότητες.
Ή αυτός.
Τι τους φταίμε;
Απλώς θέλουν να σιγουρευτούν.
- Τους είδες; - Είδα αυτόν με το άλογο του άντρα.
- Ποιου άντρα; - Του Κόλμπι.
Αυτά τα πουλιά.
- Είναι βαρβακίνες; - Ναι.
Κοιτάξτε.
Μπορούν να κατεβούν;
Μόλις βρουν ένα πέρασμα. Θα ξέρουν πού βρίσκεται.
Δώσε μου την καραμπίνα, γιε μου.
Προσοχή.
Ματ. Εκεί πέρα.
Δώσ' μου την καραμπίνα.
Δεν έμεινε κανένα.
Φέρε το σχοινί.
Λοιπόν, να 'το. Το Κάουνσιλ Σίτι.
- Τι θέλεις όταν θα φτάσουμε εκεί; -Έναν καφέ. Ένα ολόκληρο φλιτζάνι.
Έγινε.
Εσύ τι θέλεις;
- Θέλεις ακόμα να τον εκδικηθείς; - Το ξέρεις.
- Τίποτα δεν θα σ' άλλαζε γνώμη. - Τίποτα.
Τότε θέλω ένα πράγμα. Άσε με να τον βρω και να του μιλήσω πρώτα.
Να του εξηγήσω. Δεν είναι πολύ αυτό που ζητάω, ε;
Ίσως αυτό ακριβώς να χρειάζεται.
Μόνο για λίγα λεπτά, μόνο για λίγο.
Εντάξει, Κέι. Έγινε.
- Δεν πίστευες ότι θα τα καταφέρναμε. - Όχι πολύ συχνά.
Εγώ ήξερα ότι ένας άντρας με τόσο μίσος θα κατάφερνε τα πάντα.
-Ή με τόση αγάπη. - Για ποιον;
Γι' αυτόν. Ήταν γι' αυτόν. Όχι για ένα άλογο ή ένα όπλο ή έναν κλέφτη.
Πρέπει να είναι, υποθέτω, το καλύτερο πράγμα που υπάρχει.
- Ποιο; - Να σ' αγαπούν τόσο πολύ.
Κοιτάξτε. Να το άλογό μας.
- Προφανώς είναι εδώ. - Έλπιζα ότι δεν θα ήταν.
- Ότι θα είχε γυρίσει στη φάρμα σου. - Αποκλείεται.
- Μα γιατί έμεινε εδώ; - Πίστευε ότι δεν θα τα κατάφερνα.
Ματ Κάλντερ.
Νόμιζα ότι ήσουν στη φάρμα σου, μ' ένα τόμαχοκ στο κεφάλι.
Όχι, το κεφάλι είναι το μόνο πράγμα που μου απέμεινε.
Ωραίο άλογο. Σε ποιον ανήκει;
Σε κάποιον Γουέστον.
- Πού μπορώ να τον βρω; - Απέναντι, στο Μαύρο Πετράδι.
Δείχνεις σα να σου χρειάζεται ένα ωραίο ποτό.
Όχι, μόνο λίγος καφές. Έχεις;
Έχω τα πάντα εκτός από pate de fοie gras. Περάστε.
- Είναι στο Μαύρο Πετράδι. - Ναι.
- Μην αργήσεις πολύ. - Όχι.
Πες του ότι μπορεί να τρέξει αλλά όχι να κρυφτεί.
Δε θα τρέξει. Μίλησέ του. Δώσε στον εαυτό σου μια ευκαιρία να τον καταλάβει.
Δίνω σε σένα αυτήν την ευκαιρία.
Πού πάει;
Θα επιστρέψει. Έλα. Πάμε για τον καφέ που λέγαμε.
Κέι. Γλύκα μου.
Γιατί δεν γύρισες πίσω, Χάρι;
Επειδή είδα κι έπαθα να φτάσω ως εδώ.
Κάθισε.
Πώς ήρθες εδώ;
- Με τον Κάλντερ; - Ναι.
- Εντάξει. Πού είναι; - Πίνει καφέ στο εμπορικό.
- Περιμένει. - Εμένα;
Εμάς.
Άφησε να σε δω μόνη μου πρώτα.
Πρώτα; Πριν από τι;
Θα έπρεπε να ξέρεις ως τώρα.
- Θέλεις να παραγγείλεις κάτι; - Όχι.
Τίποτα, Τζακ.
Λοιπόν, για τι έχουμε να μιλήσουμε;
Θα μπορούσε να βάλει να σε κρεμάσουν.
Θα μπορούσε να σε σκοτώσει ατιμωρητί.
Ή εγώ αυτόν.
Του είπα γιατί το έκανες, τι μας έκανε να φερθούμε όπως φερθήκαμε.
Νομίζω ότι με πίστεψε επιτέλους.
Τώρα εξαρτάται από σένα. Πρέπει να του το πεις κι εσύ.
- Να του πω τι; - Την αλήθεια, Χάρι.
Ότι ήσουν απεγνωσμένος. Ότι δεν ήθελες να τους κάνεις κακό.
Τι σε κάνει να πιστεύεις ότι θα μ' ακούσει;
Ο χαρακτήρας του, κι επίσης για χάρη του παιδιού.
Ή για χάρη σου.
Κοίτα, η χρυσοφόρα περιοχή είναι δική μας.
Θα γίνουμε πλούσιοι και θα ξεφύγουμε από δω για πάντα.
Εκτός κι αν σκέφτεστε να με κρεμάσετε και να την κρατήσετε για πάρτη σας;
Δεν το εννοούσα, γλύκα μου.
Εννοώ ότι όλη μου τη ζωή ήμουν ένας τιποτένιος.
Ένας περιπλανώμενος κλέφτης, απατεώνας.
Όλη μου τη ζωή, περίμενα μια μεγάλη ευκαιρία, και τώρα την έχω.
Δεν σκοπεύω να τη χάσω, ή να τη ρισκάρω, ή να με κρεμάσουν...
...επειδή ένας βρωμο-αγρότης θέλει πίσω το άλογό του.
Αυτό εννοώ.
Εντάξει, Κέι, θα του μιλήσω.
- Τι το θέλεις αυτό; - Σε περίπτωση που είναι κουφός.
Εντάξει, Κέι. Όπως θέλεις.
Πολύ κρίμα για τη φάρμα σου, Ματ.
Κρίμα για μένα, καλές δουλειές για σένα, Μπεν.
- Τι θα χρειαστείς; - Όση πίστωση μπορείς να μου κάνεις.
- Πάρε ό,τι θέλεις. - Σ' ευχαριστώ.
Έχουν αποτρελαθεί όλοι, ε;
- Τι εννοείς, Μπεν; - Οι καιροί μας.
Οι λευκοί κυνηγούν τον χρυσό. Οι Ινδιάνοι κυνηγούν τους λευκούς.
Ο στρατός κυνηγάει τους Ινδιάνους.
Αν σου αρέσει, πάρ' τη.
Εσύ τι κυνηγάς, Ματ;
Μην προσπαθήσεις να τον εξαγοράσεις. Απλώς πες του την αλήθεια.
Ακούς τι σου λέω, Χάρι;
Χάρι, όχι!
Αναγκάστηκα.
Δεν έφταιγες εσύ, Μαρκ.
Το είδες. Ξέρεις.
Δεν υπήρχε άλλος τρόπος, Μαρκ. Θα ζούσε αυτός ή ο μπαμπάς σου.
- Πού πηγαίνει; - Δεν ξέρω.
- Φεύγει; - Δεν ξέρω.
Έι, τι τρέχει;
Τρελάθηκες, Ματ; Άσε με κάτω.
Ματ!
- Πού με πηγαίνεις; - Σπίτι.