Toen de jongen werd geboren...
werd hij, zoals alle Spartanen, geïnspecteerd.
Als hij klein, zwak, ziek of misvormd was...
werd hij gedood.
Vanaf het moment dat hij kon staan, werd hem geleerd te strijden.
Geleerd nooit terug te trekken, nooit op te geven.
Er werd geleerd dat sterven op het slagveld voor Sparta...
de grootste eer is, dat in het leven kon worden bereikt .
Zoals traditie in Sparta werd op 7 leeftijd...
de jongen van zijn moeder afgenomen, en in een wereld vol geweld geplaatst.
om door driehonderd jaar oude Spartaanse krijgerscultuur...
de beste soldaten te creëren die de wereld ooit heeft gekend.
De Agoge, zoals het word genoemd, dwingt de jongen te vechten.
Verhongert hem, en dwingt hem te stelen...
indien noodzakelijk, te doden.
Met stok en zweepslagen werd de jongen gestraft.
Er werd geleerd geen pijn te tonen, geen genade.
Constant getest, het onbekende in gezonden.
Om het tegen de woeste natuur op te nemen.
Het was zijn ontgroening...
zijn tijd in het wild...
Om terug te keren naar zijn volk, als een Spartaan...
of juist niet.
De wolf besluipt de jongen.
Klauwen van zwart staal...
Zijn vacht, als de zwarte nacht.
Zijn ogen rood gloeiend...
als juwelen uit de hel.
De reusachtig wolf ruikt...
de geur van zijn komende maaltijd.
Het is niet de angst dat hem boeit...
Maar het is de situatie.
De koude lucht in zijn longen.
De wind laat de dennen schommelen komende nacht.
Zijn handen zijn beheerst.
Zijn plaatsing...
...perfect.
En zo keerde de jongen, opgegeven...
terug naar zijn volk in het heilige Sparta, als koning!
Onze koning, Leonidas!
Er is meer dan 30 jaar verstreken na de wolf en de strenge winter.
Nu nadert er, zoals toen, een beest.
Geduldig en zelfverzekerd, op zijn maaltijd voorbereid.
Maar dit beest bestaat uit mensen en paarden...
zwaarden en speren.
Een onvoorstelbaar leger van slaven, klaar om het kleine Griekenland te verslinden.
Klaar om de laatste hoop op gerechtigheid te vernietigen.
Een beest nadert.
En het was koning Leonidas zelf die hem provoceerde.
Goed zo.
Hoe meer je hier zweet, hoe minder je zal bloeden in de strijd.
Mijn vader leerde me...
dat er voortdurend angst zal zijn.
Maar accepteer het...
het maakt je sterker.
Mijn koningin.
Een Perzische afgezant wacht op Leonidas.
Uiteindelijk...
is de ware kracht van een Spartaan de krijger naast hem.
Dus geef hem respect en eer, en dan zal jij het wederom krijgen.
Maar eerst...
vecht je met verstand. - En dan met je hart.
Wat is er?
Een Perzische afgezant wacht op je.
Vergeet niet wat je vandaag hebt geleerd.
Respect en eer. - Respect en eer.
Congreslid Theron. Je hebt jezelf eindelijk eens nuttig gemaakt.
Koning en koningin, ik vermaakte slechts uw gasten.
Vast wel.
Voordat je spreekt, Pers...
Weet dat iedereen in Sparta, zelfs een afgezant van een koning...
verantwoordelijk is voor zijn eigen woorden.
Wat is je bericht?
Aarde en water.
Je komt helemaal uit Perzië voor aarde en water?
Wees niet terughoudend of stom, Pers. Je kunt geen van beiden veroorloven.
Waarom denkt deze vrouw dat ze kan spreken met mannen?
Omdat alleen Spartaanse vrouwen echte mannen baren.
Laten we een stukje lopen om af te koelen.
Als jullie meer waarde hechten aan jullie levens dan aan vernietiging...
luister dan, Leonidas.
Xerxes verovert en bestuurt alles waar hij zijn oog op laat vallen.
Hij leidt een leger zo massaal, dat het de grond laat schudden wanneer ze marcheren
Zo enorm dat het de rivieren droog drinkt.
Het enige wat Koning-God Xerxes vraagt is dit:
Een simpel aanbod van aarde en water...
een teken van overgave van Sparta aan Xerxes.
Overgave.
Dat wordt een probleempje.
Het gerucht gaat dat...
de Athenen jullie al afgewezen hebben.
En als die filosofen en homo's zo dapper zijn, dan...
We moeten diplomatiek zijn. - En natuurlijk hebben Spartanen...
een reputatie hoog te houden.
Kies je volgende woorden zorgvuldig, Leonidas.
Het zijn mogelijk je laatste als koning.
"Aarde en water."
Gek, je bent gek.
Aarde en water.
Daar beneden zul je er genoeg van vinden.
Niemand, Pers of Griek bedreigt een afgezanten.
Je brengt de kronen en hoofden van verslagen koningen naar mijn stad.
Je beledigt mijn koningin.
Je bedreigt mijn mensen met slavernij en de dood.
Ik heb mijn woorden zorgvuldig gekozen, Pers.
Misschien had jij dat ook moeten doen.
Dit kan niet. Dit is waanzin!
Waanzin?
Dit is Sparta!
Welkom, Leonidas.
We verwachtten je al.
De Ephors, priesters van de oude goden.
Inteelt zwijn.
Meer beest dan man.
Wezens die zelfs Leonidas moest omkopen en smeken.
Geen enkele Spartaanse koning is ten strijde getrokken zonder hun zegen.
De Perzen beweren dat ze met miljoenen soldaten zijn.
Ik hoop voor ons, dat ze overdrijven.
Maar we staan zonder twijfel tegenover het grootste leger ooit.
Voordat we je plan aanhoren...
Wat heb je te bieden?
We gebruiken onze superieure vechtkunsten...
en het Griekse terrein zelf om hen te verslaan.
We zullen noordwaarts gaan, naar de kust. waar ik zal zorgen dat...
Het is augustus, Leonidas. volle maan komt eraan.
Het oude heilige festival.
Sparta verklaart geen oorlog ten tijde van de Carneia.
Sparta zal branden!
Haar mannen zullen sterven...
en de vrouwen en kinderen worden slaven of erger.
We gaan de Perzische aanval blokkeren in het zuiden...
door de grote Phocian muur te herbouwen.
En vanaf daar, loodsen we hen naar het bergpad die we de Hete Poorten noemen.
In die nauwe omgeving maakt hun aantal niets uit.
En elke Perzische aanval...
zal ten val komen tegen Spartaanse schilden.
Xerxes's slachtoffers zal zo groot zijn, zijn mannen raken zo ontmoedigd...
hij zal geen andere keuze hebben dan zijn oorlog te Beëindigen.
We moeten het orakel raadplegen.
Vertrouw de goden, Leonidas.
Ik vertrouw het liever met een reden.
Jouw godslastering...
hebben ons als genoeg gekost.
Maak het niet erger.
We zullen het orakel raadplegen.
Smerige oude rituelen.
Waardeloze Overblijfselen van een tijd voordat Sparta verlicht werd.
Overblijfselen van een gevoelloze traditie.
Traditie die zelfs Leonidas niet kan trotseren...
Omdat hij de raad van de Eforen moet respecteren.
Dat is de wet.
En geen enkele Spartaan, onderdaan of burger, man of vrouw
slaaf of koning, staat boven de wet.
De Ephors kiezen alleen de mooiste Spartaanse meisjes...
om bij hen te wonen als orakels.
Hun schoonheid is hun vloek...
de oude gedrochten hebben behoeftes zoals alle mannen...
en hun ziel is zo zwart als hel.
"Bid tot de wind...
Sparta zal ten val komen.
Heel Griekenland zal vallen.
Vertrouw niet op de mens.
Eer de goden.
Eer de Carneia."
Zijn terugweg is lastiger.
Opgeblazen, inteelt zwijnen.
Waardelozen, zieken, verrotten...
Corrupten.
voorwaar, jullie zijn nu geliefd bij de God-Koning.
O, wijze heilige mannen.
Ja.
En wanneer Sparta brandt, zullen jullie baden in het goud.
Er zullen elke dag nieuwe orakels worden geleverd...
Dagelijks...
Uit elke hoek van het koninkrijk.
Je lippen mogen afmaken waar je handen zijn begonnen.
Of heeft het orakel je lust ook weggenomen?
Er is meer nodig dan de woorden van een dronken vrouw...
om mijn verlangen naar jou te doven.
Waarom dan zo afstandelijk?
Waarschijnlijk door...
een slavin en een groep oude mannen.
Het orakel vertelde dat alles waar ik van houd zal branden.
Dus daarom heeft mijn koning geen slaap meer en verlaat hij zijn bed?
Er is maar 1 vrouw die mijn man's humeur mag beïnvloeden.
En dat ben ik.
Wat moet een koning doen om zijn land te redden...
wanneer zijn eigen wetten hem dwingen niets te doen.
Het is niet de vraag wat een Spartaans burger moet doen...
een echtgenoot, of een koning.
Vraag jezelf af, mijn lief...
Wat zou een vrij man doen?
Zijn ze er allemaal? - Zoals je vroeg. Driehonderd.
Allemaal met zonen die hun familienaam dragen.
We staan aan uw zijde, Heer.
Voor Sparta. Voor vrijheid.
Tot de dood.
Hij is je zoon.
Hij is te jong om de warmte van een vrouw te ondervinden.
Ik heb anderen om hem te vervangen. Astinos is dapper en klaar als ieder ander.
Niet jonger dan ons, toen wij voor het eerst naast elkaar vochten.
Je bent een goede vriend...
Een betere aanvoerder is er niet.
Mijn beste koning.
Mijn beste koning, het orakel heeft gesproken.
De Eforen hebben gesproken, er mag geen oorlog komen.
Het is de wet, heer.
Het Spartaanse leger mag geen oorlog voeren. - Dan gebeurd het niet.
Zulke orders heb ik niet gegeven.
Ik ben gewoon aan het wandelen, mijn benen strekken.
Deze 300 man zijn mijn bodyguards.
Ons leger zal in Sparta blijven.
Waar ga je heen?
Daar heb ik nog niet over nagedacht.
Maar nu je het vraagt...
ik denk richting het noorden.
De Hete Poorten?
Ingerukt!
Wat zullen we doen?
Wat kunnen we doen?
Wat kan jij doen?
Sparta zal zonen nodig hebben.
Spartaan!
Ja, mijn vrouw?
Keer terug met je schild.
Of erop.
Ja, mijn vrouw.
"Vaarwel, mijn lief."
Zegt hij niet.
Er is geen plaats voor zwakheid.
Niet in Sparta.
Er is geen plaats voor zwakte.
Alleen de harde en sterke mannen mogen zich Spartaan noemen.
Alleen de harde. Alleen de sterke.
We marcheren...
voor ons land, voor onze families, voor onze vrijheid.
We marcheren.
Daxos.
Wat een aangename verrassing. - - Deze morgen zit vol verassingen, Leonidas.
We zijn misleid. - Er kunnen niet meer dan 100 zijn.
Dit is een verrassing. - Stilte.
Dit is niet hun leger.
We hoorde dat Sparta op oorlogspad is, en we willen ons graag aansluiten.
Als je bloed zoekt, zijn jullie welkom.
Maar je brengt maar een handvol strijders mee tegen Xerxes?
Ik had het mis, toen ik dacht dat Sparta net zo toegewijd was zoals wij.
Is het zo?
Jij, daar.
Wat is je beroep?
Ik ben pottenbakker, meneer.
En jij, Arcadian. Wat is jouw beroep?
Beeldhouwer, meneer. - Beeldhouwer.
En jij? - hoefsmid.
Spartanen! Wat is jullie beroep?
Zie je, oude vriend.
Ik heb meer soldaten dan jij.
Geen slaap vannacht.
Niet voor de koning.
Zijn 40 jaar, had een rechte weg...
naar deze schitterende bestemming.
Deze confrontatie tussen schild en speer...
zwaard en bot, vlees en bloed.
Zijn enigste spijt...
is dat hij zo weinig mensen heeft om op te offeren.
We worden gevolgd.
Hij volgde ons als vanaf Sparta.
Mijn koning, kijk!
Wat is er hier gebeurd?
Waar zijn alle mensen?
Perzen.
Ik gok op twintig man.
Een bataljon.
Maar deze voetafdrukken...
Achter ons!
Een kind.
Het is rustig nu.
Ze...
Ze kwamen met beesten uit het duister.
Met hun klauwen en slagtanden...
grepen ze hen.
Iedereen...
Behalve mij.
De dorpelingen.
Ik heb ze gevonden.
Hebben de goden geen genade?
We zijn verdoemd.
Wees stil.
Het kind spreekt over Perzische geesten, bekend uit de geschiedenis.
Het zijn mensen jagers.
Ze kunnen niet gedood of verslagen worden.
Niet deze onderwereld. Niet deze onsterfelijken.
Onsterfelijken?
We zullen de som op de proef nemen.
We marcheren door de Hot Gates.
Door de nauwe doorgang...
waar Xerxes' aantallen niet tellen.
Spartanen, amateursoldaten, bevrijde slaven.
Dappere Grieken.
Broers, vaders, zonen.
We marcheren.
Voor eer, voor onze plicht, voor de glorie, marcheren wij.
Kijk! Perzen.
In de mond van de Hel, marcheren we.
Laten we deze moederloze honden bekijken...
Terwijl ze door Griekenland zelf, liefdevol omarmd worden.
Kom
Inderdaad.
Volgens mij gaat het regenen.
Zeus verlicht de lucht met bliksem.
En bestookt de Perzische schepen met storm.
Glorieus.
Slechts één van hen behoudt zijn Spartaanse kalmte.
Alleen hij.
Alleen onze koning.
Mijn koningin?
Het binnenhof is een meer passende plek voor een getrouwde vrouw.
Ik ben bang dat geroddel en protocollen...
het laatste is waar ik mij nu druk om maak.
Vanwaar deze geheimzinnigheid?
Hoe kan ik vertrouwen op de muren van mijn eigen huis...
als zelfs hier, heeft Theron ogen en oren die Sparta vullen met angst?
U spreekt alsof heel Sparta tegen u samenzweert.
Was het maar alleen tegen mij.
Velen in de raad zouden alles willen geven wat we hebben...
en Leonidas volgen...
u moet hen een dienst bewijzen.
En u kan regelen dat ik hen mag toespreken?
Als ze een reden willen, dan zal ik hen die geven.
Wat geven, mijn koningin?
Vrijheid is niet gratis.
Het heeft een hoge prijs. De prijs van bloed.
Ik zal mijn best doen om de raad bijeen te roepen.
En de kamer zal gevuld worden met uw stem.
Ik sta bij u in het krijt. - Nee.
Leonidas is ook mijn koning zoals de uwe.
Ik zag hun schepen neerslaan op de rotsen.
Hoe is dit mogelijk?
We zagen maar een fractie van Xerxes' leger.
We kunnen dit nooit overwinnen.
Waarom lach je?
Arcadian...
ik heb vele malen gevochten...
en heb nog nooit een tegenstander ontmoet die mij kon geven...
wat wij Spartanen "een mooie dood noemen."
Ik kan alleen maar hopen...
dat met alle krijgers ter wereld tegen ons...
er daar beneden één is, die het wel kan verwezenlijken.
Lopen!
Voorwaarts, jullie honden
Lopen!
Vooruit, zei ik!
Stoppen hier!
Wie heeft hier de leiding?
Ik ben de afgezant...
van de van de wereld heerser.
De god der goden, de koning der koningen...
En met die autoriteit...
eis ik dat iemand mij jullie leider aanwijst.
Luister, denken jullie met een paar dozijn ons bang te maken?
De bergen zitten vol met onze verkenners.
En denken jullie iets met deze zielige muur te bereiken...
anders dan het vallen, zoals droge bladeren bij het aanzicht van...?
Onze voorvaderen hebben deze muur gebouwd.
Ze gebruikten oude stenen uit uit Griekenland zelf
En met een beetje Spartaanse hulp...
hebben jouw Perzische verkenners ons voorzien van cement.
Je zal boeten voor deze barbaarse actie!
Mijn arm!
Hij is niet meer van jou.
Ga en vertel Xerxes dat hier vrije mannen zijn...
en geen slaven.
Doe het snel...
voordat we beslissen onze muur nog wat hoger te maken.
Nee.
Geen slaven.
Jullie vrouwen zullen slaven worden.
Jullie zonen en dochters...
Jullie oudere zullen slaven worden.
Maar jij niet.
Bij zonsopgang zal je dood zijn.
Duizenden naties van het Perzische rijk zullen jullie aanvallen.
Onze pijlen zullen de zon verduisteren.
Dan zullen we vechten in de schaduw.
De muur is stevig.
Het zal de Perzen naar de Hete Poorten leiden.
Hebben de mannen een route gevonden door de heuvels achter ons?
Nee, Heer.
Er is zo'n route, goede koning.
Net voorbij de westelijke bergkam.
Het is een oud geitenpad. De Perzen kunnen ons zo omsingelen.
Geen stap dichterbij, monster!
Wijze koning, nederig vraag ik om gehoor.
Ik rijg je aan mijn speer. - Dat bevel heb ik niet gegeven.
Vergeef de aanvoerder.
Hij is een goede soldaat...
maar niet zo goed gemanierd.
Er is niets te vergeven, dappere koning. Ik weet hoe ik er uit zie.
Je draagt het gewaad van een Spartaan.
Ik ben Ephialtes, geboren in Sparta.
Mijn moeders liefde leidde er toe dat we Sparta ontvluchtten...
zodat ik niet werd gedood.
Je schild en wapenuitrusting?
Van mijn vader, Heer.
Ik smeek u, dappere koning, om toestemming...
om mijn vaders naam in ere te herstellen door u in de strijd te dienen.
M'n vader heeft me getraind geen angst te hebben.
En om speer, schild en zwaard...
eigen te laten worden zoals mijn Pompend hart.
Ik zal mijn vaders wapenuitrusting verdienen, nobele koning...
door u in de strijd te dienen.
Goede speerstoot.
Ik zal vele Perzen doden.
Hef je schild omhoog.
Heer? - Hef je schild zo hoog mogelijk op.
Je vader had je moeten leren hoe onze phalanx werkt.
We vechten...
als een ondoordringbare eenheid.
Dat is de kern van onze kracht.
Elke Spartaan beschermt de man links van hem...
van dij tot nek met zijn schild.
Een zwakke plek, en de phalanx valt uiteen.
Van dij tot nek, Ephialtes.
Het spijt me, mijn vriend.
Maar niet iedereen kan soldaat worden. - Maar ik...
Als je Spartan wilt helpen overwinnen... - Ja.
Baar de doden op van het slagveld, verzorg de gewonden, breng ze water...
Maar wat betreft het gevecht zelf...
kan ik je niet gebruiken.
U...
Moeder! Vader! Jullie hadden het mis!
Jullie hadden het mis!
Leonidas! Jij hebt het mis!
Stuur de Phocians naar het geitenpad...
Bid maar tot de Goden, dat niemand het de Perzen vertelt.
Aardbeving.
Nee, aanvoerder.
Gevechtsformaties.
Hier houden we ze tegen.
Hier vechten we!
Hier zullen ze sterven.
Verdien deze schilden, jongens!
Onthoud deze dag, mannen.
Want dit is voor jullie. Voor altijd.
Spartanen!
Leg jullie wapens neer!
Perzen!
Kom ze maar halen!
Wacht!
Geef ze niets.
Maar neem alles van ze af!
Klaar!
Duw!
Kunnen jullie niet meer dan dat?
Duw! Duw!
Nu!
Duw!
Geen gevangenen!
Geen genade!
Ze zien er dorstig uit.
Dan geven we ze iets te drinken.
Naar de klippen.
Halt.
Verdomd mooi begin.
Schilden omhoog!
Perzische lafaards.
Waar lach je nu om? - Nou, wat je eerder zei.
Wat? - "Vechten in de schaduw"
Opstellen.
Vandaag sterft er geen Spartaan.
Rustig, zoon.
We brengen onze training in praktijk...
Daarvoor zijn we opgeleid...
daarvoor zijn we geboren.
Geen gevangenen, geen genade.
Een goed begin.
Ik was bang dat je niet zou komen. - Het spijt me, mijn zoon...
is bezig met waar kinderen goed in zijn. - AUB, Verontschuldig je niet.
Je zoon begint volgend jaar aan de Agoge.
Dat is altijd een moeilijke tijd voor een Spartaanse moeder.
Ja, het zal zwaar zijn. Maar ook noodzakelijk.
Het gesprek met de raad zal 2 dagen duren.
Mijn man heeft geen twee dagen.
Zie de twee dagen als een gift.
Het is geen geheim...
dat Theron wil waar jij over heerst.
Je moet hem het zwijgen opleggen.
Maak hem je bondgenoot...
en jij zal overwinnen.
Dank u.
U bent net zo wijs als aardig.
Daar is je moeder.
Je moet beter op hem letten, als hij ooit koning zal worden.
Het zou erg jammer zijn, als er iets met hem gebeurde.
Of met zijn beeldschone moeder.
Nee!
Onze Griekse vrienden vragen of ze mee mogen vechten, Heer.
Goed.
Ik heb iets dat ze wel aankunnen.
Zeg Daxos dat ik hem wil...
en 20 van zijn beste mannen, nuchter en klaar voor de volgende aanval.
Koning Leonidas.
Stelios, kom op adem, jongen. - Ja, Heer.
De Perzen zijn in aantocht.
Een kleine groep. Te klein voor een aanval.
Aanvoerder, jij hebt nu de leiding. - Maar Heer...
Rustig, oude vriend.
Als ze mij doden trekt heel Sparta ten strijde.
Bid, dat ze zo dom zijn.
Bid...
Bid, dat we zo'n mazzel hebben.
Daarnaast...
Er is toch geen reden dat we niet beleefd hoeven te zijn?
Niet dan?
Inderdaad, Heer.
Laat me raden.
Jij bent vast Xerxes.
Kom, Leonidas.
Laten we eens samen redeneren.
Het zou zonde zijn...
dat u, moedige koning, en uw dappere troepen...
binnen korte tijd omkomen...
vanwege een simpel misverstand.
Er is veel dat onze culturen zouden kunnen delen.
Niets opgemerkt? We delen onze cultuur al de hele ochtend met jullie.
Uw volk is fascinerend.
Zelfs nu ben je nog vijandig.
Met vernietiging in het vooruitzicht, en in aanwezigheid van een god.
Het onverstandig tegen me te zijn, Leonidas.
Stel je voor wat een verschrikkelijk lot mijn vijanden wacht...
wanneer ik graag mijn eigen mannen opoffer voor de overwinning.
Voor elke man van m'n wil ik sterven.
Jullie Grieken zien trots als logica. Gebruik dat dan.
Denk aan de prachtige gebieden die jullie zo trots verdedigen.
Stel het je voor, verpulverd tot as.
Denk aan het lot van je vrouwen.
Blijkbaar ken je onze vrouwen niet.
Ik had hun ook wel kunnen laten opdraven, voor wat ik gezien heb.
Je hebt veel slaven, Xerxes...
maar weinig krijgers.
Het zal niet lang duren voordat zij mijn speren vrezen...
in plaats van jouw zweepslagen.
Het is niet de zweep die ze vrezen...
maar mijn goddelijke macht. Maar ik ben een gulle god.
Ik kan je rijk maken, voorbij iedere maatstaf.
Ik maak je tot krijgsheer over de Grieken.
Je zal mijn soldaten leiden naar het hart van Europa.
Je Atheense rivalen...
zullen voor je neer knielen...
als jij voor mij wil knielen.
Je bent zo gul...
als je goddelijk bent...
O koning der koningen.
Zo'n aanbod zou alleen een gek weigeren.
Maar het...
Het idee van knielen, is...
Maar, het afslachten van al je mannen...
Nou, ik heb er kramp van in mijn been...
dus knielen zal moeilijk worden.
Er zal geen glorie over jouw aanbod zijn.
Ik zal de herinnering aan Sparta uit de geschiedenis wissen.
Elk onderdeel van Grieks perkament zal verbrand worden
Bij elke Griekse historicus of schrijver zullen de ogen worden uitgestoken.
En hun tong zal worden afgesneden.
Wie de naam Sparta of Leonidas uitspreekt krijgt de doodstraf.
De wereld zal nooit van jullie bestaan afweten.
De wereld zal weten dat vrije mannen opstonden tegen een tiran.
Dat weinigen vochten tegen velen.
En voordat de strijd voorbij is...
zal men weten dat zelfs een God-Koning kan bloeden.
Je vocht goed vandaag...
voor een vrouw.
Net als jij.
Misschien kan je me bijhouden, als ik gewond ben.
Misschien was ik zo ver vooruit, dat je me niet eens kon zien.
Meer waarschijnlijker dan je kont uit te leveren aan de Thespians.
Jaloezie...
wees dat niet, mijn vriend.
Opschieten, mannen!
Stapel die Perzen hoog op.
Tenzij ik me vergis...
zal het een wilde nacht voor ons worden.
Ze hebben de duistere Perzische koningen 500 jaar lang gediend.
Ogen zo zwart als de nacht.
Tanden, geslepen tot slagtanden.
Zonder ziel.
De lijfwachten van koning Xerxes. De Perzische elitetroepen.
De dodelijkste strijdkracht in heel Azië:
De Onsterfelijken.
De God-Koning heeft een fatale fout gemaakt:
Hubris.
Makkelijk te beschimpen, makkelijk te misleiden.
Voordat wonden en vermoeidheid hun tol hebben geëist...
stuurt de razende koning de besten op ons af.
Xerxes heeft toegehapt
Spartanen, duwen!
Onsterfelijke.
We stellen hun naam op de proef.
Vader!
Mijn koning!
Arcadians, Nu!
Ga! Laat de Spartanen zien wat we kunnen.
Ga!
Ze schreeuwen en vloeken...
ze sloegen in het rond, meer druktemakers dan krijgers.
Ze maken overal een bende van.
Dappere amateurs. Ze dragen hun deel bij.
Onsterfelijken.
Ze falen voor de test van onze koning
En een man die zichzelf als god beziet...
voelt een hele menselijke rilling door zijn ruggengraat.
Op onze koning!
En op onze geëerde doden.
Wie zal Xerxes hierna durven te sturen? Wie?
Er is niets dat ons nu kan stoppen!
Zelfs een koning hoopt op meer dan alleen glorie.
Zo'n waanzinnige hoop. Maar het is er:
"Tegen oneindige Aziatische legioenen, tegen alle verwachtingen in, we kunnen het.
Wij kunnen de Hete Poorten behouden.
We kunnen winnen."
Dageraad.
Zwepen weerklinken. Barbaren krijsen
De achtersten roepen, "Naar voren!"
De voorsten, "Naar achteren
Onze ogen aanschouwden de gigantische wezens...
afkomstig uit de donkerste hoek van Xerxes' koninkrijk.
Wanneer spierkracht faalde...
beroepen ze zich op hun magie
Honderd naties strijken op ons neer. Het leger van heel Azië.
Samengeperst in deze nauwe kloof, waar aantallen niet tellen.
Ze sneuvelen met honderden.
We sturen de verminkte lichamen en gebroken harten terug naar Xerxes.
Koning Xerxes is ontevreden over zijn generalen.
Hij disciplineert ze
Xerxes verzameld zijn monsters vanuit de halfrond der aarde.
Hun onhandige beesten
en de stapels dode perzen zijn glad.
Ben je er nog steeds? - Iemand moet je beschermen.
Nu niet, ik heb het druk.
Hergroeperen!
Astinos!
Mijn zoon!
Astinos!
Nee!
De dag vordert.
Weinig van ons sneuvelen...
maar degene die sneuvelt, is een vriend, of familie.
Maar nadat hij het hoofdloze lichaam van zijn eigen zoon had gezien...
draaide de aanvoerder door.
Hij werd wild, bloed dorstig.
Het schreeuwen van zijn verdriet, om het verlies van zijn zoon...
is angstaanjagender dan de luidste strijdtrommels.
Drie man zijn ervoor nodig, om hem te bedaren en in formatie te brengen.
Het is onze dag.
Er word niet gezongen.
Je Goden zijn wreed om je zo'n lichaam te geven, Ephialtes
Ook de Spartanen...
waren wreed om jou af te wijzen.
Maar ik ben barmhartig.
Alles wat je begeert...
Al het geluk dat je kan bedenken...
Al het plezier dat je Grieken en valse Goden je hebben afgewezen.
zal ik jou schenken.
Maar ik ben barmhartig.
Aanvaard me als je koning en God.
Ja.
Leid mijn soldaten door het geheime pad, dat eindigt achter de vervloekte Spartanen.
Je genoegens zullen eindeloos zijn.
Ja! Ik wil het allemaal.
Rijkdom. Vrouwen.
En nog iets...
ik wil een uniform.
Geregeld.
Dat zul je krijgen...
want ik ben barmhartig.
anders dan de wrede Leonidas, die van jou eiste rechtop te staan.
Ik wil alleen...
dat je voor mij knielt.
Wat een schitterende nacht.
Ja, maar ik heb je niet geroepen om een praatje te maken, Theron.
Zal best.
Wij hebben nooit veel gepraat.
Kan ik je iets aanbieden? Iets te drinken, misschien?
Is het vergif?
Sorry dat ik je teleurstel, het is maar water.
Ik heb gehoord dat het is geregeld dat je zal spreken in de raad.
Ja.
Help je me aan stemmen, om troepen te sturen voor onze koning in het noorden?
Ja.
Ik zie het voor me, wij samen solidair.
Ik, politicus. Jij, strijder. Een eenheid.
Maar waarom zou ik zoiets doen?
Om te bewijzen dat je om de koning geeft, die nu vecht voor het water dat wij drinken.
Dat is waar.
Maar dit is politiek, geen oorlog.
Leonidas is een idealist.
Ik ken jouw soort zeer goed. Jij stuurt mannen voor je eigen gewin.
Uw man, onze koning, laat op dit moment onze 300 beste mannen afslachten.
Hij heeft de Wet gebroken en is gegaan zonder toestemming van de raad.
Ik ben enkel een realist. - Je bent een opportunist.
U bent zo dom als Leonidas denkende dat niemand waarde heeft in deze wereld.
Niemand is identiek. Dat is de Spartaanse code, mijn koninginnetje.
Ik bewonder je toewijding.
Maar denk niet dat u,
een vrouw, of als koningin...
de raad binnen kan stappen en de mannen daar kan overtuigen.
De raad is van mij...
Alsof ik het met deze handen heb gecreëerd.
Ik zou het leven zo uit je kunnen persen.
Als je voor de raad staat, zal er niet naar je geluisterd worden.
Leonidas zal geen versterking krijgen, en als hij terugkeert...
gaat hij in de gevangenis, of erger.
Houd u van uw Sparta?
Ja.
En uw koning? - Ja.
Jouw man vecht voor zijn land en geliefde.
Wat heb jij te bieden...
voor mijn woord, dat ik zal helpen een leger naar het noorden te sturen?
Wat wil een realist met zijn koningin?
Ik denk dat je dat wel weet.
Dit zal niet snel voorbij zijn.
U zal er niet van genieten.
Ik ben niet jouw koning
Dilios.
Dat schrammetje zal je vast niet nutteloos hebben gemaakt?
Nauwelijks, Heer. Het is maar een oog.
Gelukkig hebben de goden mij er nog één gegeven.
En mijn aanvoerder?
Vervloekt de goden en rouwt alleen.
Leonidas!
We zijn verloren. Ik zeg het u, verloren. Vernietigd.
Daxos, verman jezelf.
Onze gebochelde verrader heeft Xerxe's onsterfelijken naar het geitenpad geleid.
De troepen die daar op wacht stonden, zijn weggevaagd.
Deze strijd is verloren, Leonidas - Deze strijd is pas verloren als ik het zeg.
Morgenvroeg, hebben de onsterfelijke ons omsingeld. De Hete Poorten zullen vallen.
Spartanen! Bereid je voor op de overwinning!
Overwinning, ben je gek geworden?
Er is geen overwinning te behalen.
Alleen terugtrekken of overgave. Of de dood.
Dat is een makkelijke keuze voor ons, Arcadiër.
Spartanen vluchten nooit. Spartanen capituleren nooit.
Geef dat maar door.
Laat elke Griek hier de waarheid over weten.
Zodat iedereen zijn ziel doorzoeken.
Je geeft dit nu wel door, maar doorzoek ook jezelf.
Mijn mannen gaan met mij mee.
God zij met je, Leonidas.
Kinderen!
Verzamelen.
Geen terugtrekking, geen capitulatie.
Dat is de wet van Sparta.
Met deze Spartaanse wet, staan wij, en zullen wij vechten...
en sterven.
Een nieuwe tijdperk is begonnen.
Een tijdperk van vrijheid.
En iedereen zal weten dat 300 Spartanen...
hun laatste adem hebben gegeven om het te verdedigen.
Mijn vriend.
M'n hele leven heb ik zonder spijt geleefd, tot nu.
Niet omdat m'n zoon z'n leven heeft gegeven voor zijn land.
Maar dat ik hem nooit heb verteld dat ik van hem het meeste hield.
Dat hij eervol naast me vocht.
Hij was alles voor me.
Mijn hart is gebroken, door jou verlies.
Hart?
Ik heb mijn hart gevuld...
met haat.
Goed.
Dilios...
Laten we een stukje wandeling.
Ja, mijn Heer.
Maar Heer, ik ben fit en klaar voor de strijd.
Zeker, en één van de besten.
Maar je hebt nog een ander talent, zoals geen andere Spartaan.
Jij zal mijn laatste bevel naar de raad brengen...
met overtuiging en eer.
Vertel ze ons verhaal.
Laat elke Griek weten, wat hier gebeurde.
Je hebt een geweldig verhaal te vertellen.
Een overwinningsverhaal.
Overwinning.
ja, heer.
Heer, nog een bericht?
Voor de koningin?
Eigenlijk niets nee.
Honderden vertrekken.
Een handvol blijft.
Maar één kijkt achterom.
Spartanen.
Maak je ontbijt klaar en eet hartig...
deze nacht dineren we in de hel!
Mag ik nu het woord geven aan...
de vrouw van Leonidas de koningin van Sparta.
Wat is dit? - Vrij weinig.
Raadsmannen...
ik sta hier niet alleen als jullie koningin.
Ik kom hier als een moeder.
Ik kom hier als echtgenote.
Ik kom als een Spartaanse Vrouw.
Ik kom hier met grote nederigheid.
Ik vertegenwoordig niet Leonidas.
Zijn acties spreken luider dan mijn woorden ooit zouden kunnen.
Ik sta hier voor alle stemmen die niet gehoord konden worden.
Moeders, dochters. Vaders, zoons.
300 families, die bloeden voor onze rechten...
Voor de principes waarvoor dit gebouw is gebouwd.
We zijn in oorlog, heren.
We moeten het volledige Spartaanse leger zenden, om onze koning te helpen...
Niet alleen voor ons behoud. maar ook voor onze kinderen.
Stuur het leger voor het behoud van vrijheid.
Stuur ze voor gerechtigheid.
Stuur ze voor het recht en orde.
Stuur hen met een doel.
Maar het meest belangrijke, stuur ons leger voor hoop.
Hoop, dat de koning en zijn mannen, nooit vergeten zullen worden.
Dat hun moed ons tezamen brengt.
Dat wij sterker zijn geworden door hun acties...
en dat uw keuzes vandaag, hun moed zal weerspiegelen.
Drie honderd.
We moeten ze sturen.
Ontroerend...
Welbespraakt. Gepassioneerd.
Maar het verandert niets aan het feit, dat jouw man ons deze oorlog heeft bezorgd.
Dat is niet waar. Xerxes heeft het teweeggebracht...
en daarvoor, zijn vader Darius uit Marathon.
De Perzen zullen niet stoppen...
totdat er alleen maar wanhoop en chaos over is.
Deze kamer heeft geen geschiedenisles nodig, koningin.
Wat voor les wil je dan?
Zal ik ze allemaal opnoemen?
Eer. Plicht. Glorie.
U spreekt over eer, plicht en glorie?
Wat dacht je van overspel?
Hoe durf je? - Hoe durf ik?
Kijk nou eens naar haar.
Ze houdt iedereen voor de gek.
Speel niet met de leden van het heilige hof, Koningin.
Een paar uur geleden, bood je jezelf aan.
had ik er een zwak voor, had ik nog steeds haar geur op me.
Dit is schandelijk. - De hypocriet spreekt.
Kreeg jij niet dezelfde aanbod, dat je aannam...
in ruil haar gehoor te laten geven van deze nobele mannen?
Dat is een leugen. Is dat zo?
Is hij niet, op uw verzoek, naar de Konings slaapkamer gekomen?
Hetzelfde bed, waar u met mij zo rigoureus probeerde te onderhandelen?
U lijkt geschokt, steekpenningen in natura, heren...
terwijl haar man anarchie en oorlog promoot.
Hij spreekt de waarheid.
Zelfs de meest sluwe tong, praat soms zijn mond voorbij...
mijn kleine hoerenkoningin.
Zo gedraagt een Koningin zich niet.
Verwijder haar uit deze kamer, voordat ze ons verder infecteert...
Met haar roemloze, vuile karakter.
Dit zal niet snel voorbij zijn.
Je zal hier niet van genieten. Ik ben niet je koningin.
Verrader.
Verrader! Verrader! Verrader!
Verrader!
Leonidas, mijn complimenten en felicitaties.
Je hebt je treurspel omgezet in overwinning.
Ondanks je onuitstaanbare arrogantie...
de God-koning is gekomen om je Spartaanse moed en vechtkunsten te bewonderen.
Je zou een machtige bondgenoot zijn.
Zwicht, Leonidas.
Gebruik je verstand. Denk aan je mannen.
Ik smeek het u.
Luister naar je mede-Griek.
Hij kan getuigen van de vrijmoedigheid van de goddelijke koning.
Ondanks je beledigingen, ondanks je vreselijke laster.
De heerser over alles, is bereid iedereen te vergeven.
En meer, om je te belonen voor je diensten
Je vecht voor je land.
Houd het.
Je vecht voor Sparta.
Ze zal welvarender en machtiger zijn dan ooit tevoren.
Je vecht voor je koningschap.
Je zal uitgeroepen worden tot krijgsheer van heel Griekenland...
die alleen gehoor hoeft te geven aan de enige echte wereldheerser.
Leonidas, je overwinning zal compleet zijn...
als jullie je wapens neerleggen...
en knielen, voor de heilige Xerxes.
De wolf in de winterkou is al meer dan dertig jaar geleden.
Net als toen, is het niet angst dat in hem overheerst...
alleen de rusteloosheid. Het is de situatie...
De wind van zee dat het zweet van zijn borst en nek afkoelt.
Meeuwen krassen...
klagend terwijl ze zweven boven een feestmaal van duizenden doden.
De onophoudelijke adem van 300 man achter hem...
Klaar om voor hem te sterven, zonder te twijfelen.
Elk van hen...
klaar om te sterven.
Zijn helm is benauwend.
Zijn schild is zwaar.
Je speer.
Jij daar...
...Ephialtes.
Moge je voor eeuwig leven.
Leonidas, je speer.
Stelios!
Slacht ze af!
Zijn helm was benauwend.
Het beperkte zijn zicht, en hij moet ver kunnen zien.
Zijn schild was zwaar. Het haalde hem uit balans...
en zijn doel was ver weg.
De ouderen zeggen dat wij Spartanen afstammelingen zijn van Hercules.
Onverschrokken bewijst Leonidas onze bloedlijn.
Zijn kreet is lang en luid.
Mijn koning.
Het is een eer om aan uw zijde te sterven.
Het is een eer om aan uw zijde geleefd te hebben.
Mijn koningin!
Mijn vrouw.
Mijn geliefde.
"Herinner ons."
Het simpelste bevel dat een koning kan geven.
Onthoud waarom we zijn gestoven.
Hij wenste geen laatste eerbetoon of lied...
geen monumenten, gedichten of oorlog en heldendaad.
De wens was simpel.
Blijf ons Herinneren...
Zei hij tegen me.
Dat was zijn hoop...
Voor elke vrije ziel die voorbij deze plaats komt...
voor de talloze eeuwen die nog zullen volgen.
moge al onze stemmen...
je toefluisteren door de tijdloze stenen.
Vertel de Spartanen, voorbijgangers...
dat wij hier, volgens Spartaanse wet, liggen.
En zo stief mijn koning...
en mijn broeders stierven...
bijna een jaar geleden.
Lang dacht ik na over de hoop van de koning op de overwinning.
Tijd heeft zijn wijsheid bewezen.
Want van vrije Griek tot vrije Griek...
heeft het woord zich verspreid dat de dappere Leonidas en zijn 300 mannen...
zo ver van huis...
hun levens hebben gegeven. Niet alleen voor Sparta...
maar voor heel Griekenland en de toekomst van dit land.
Nu, hier op dit rotsachtige stuk land genaamd Plataea...
gaat Xerxe's leger de verwoesting in!
Daar verzamelen de barbaren zich...
angst en verschrikkingen grijpen kun hart vast...
met ijzige vingers...
goed wetend welke gruwelijkheden ze hebben geleden...
door de zwaarden en speren van de 300.
En nu staren ze over het kale landschap naar 10.000 Spartanen...
die nog eens 30.000 vrij Grieken aanvoeren!
De vijand is met meer dan drie keer zoveel.
Een goede verhouding voor elke Griek.
Vandaag, redden we de wereld van mysticisme en tirannie...
en betreden we een toekomst kleurrijker dan we ons kunnen voorstellen
Bewijs eer, mannen...
aan Leonidas en de moedige 300.
Naar de overwinning!