Çeviri: Cem İltir twitter: @cemiltir
Griffin? Griffin! Griffin, sana ne demiştim?
- Oyunun ortasındayım! - Bulantı ilacını almadığın sürece...
...onu arabada oynayamazsın. - İlaç için çok geç, neredeyse geldik.
Sakın bana gözlerini devirerek bakma. Yine arabaya kusmasını mı istiyorsun?
- Özür dilemiştim ya. - Hayır, senin hatan değildi.
- Çok kötü kokuyordu. - Kokmuyordu ve kazara olmuştu.
- Kimse seni suçlamıyor tatlım. - Gerçekten çok kötü kokuyordu.
- GPS'i takip ediyorum. - Berbat kokmuştu.
Hayır, hayır baba! Burada yaşamamızın imkanı yok.
- Yapma böyle! - Daha evi bile görmedin.
- Elektrik direkleri var. - Sakin ol! - Oluşan tümörleri şimdiden hissediyorum.
- Kimse de tümör falan olmayacak. - Ne tümörü?
Şaka yaptım. Geri zekâlı.
- ''Şaka yaptım geri zekâlı!'' - Böyle konuşma tatlım.
15 metre sonra U dönüşü yapın.
- Ne oldu ya? - Dönüşü mü kaçırdın?
- Evet hanımefendi. - Geri zekâlı!
- Güzel değil mi? - Evet.
Sıcak bir yer.
- Bence güzel. - Bence de güzel.
- Boynuzlu Domuzcuk da beğendi! - Bay ve Bayan Bowen.
Merhaba, kusura bakmayın geciktik. Kitty Hawk sapağını kaçırdık da.
- Modern teknoloji işte. - İsterseniz hemen gezmeye başlayabiliriz.
Basket potası güzel görünüyor.
Ağaç güzel değil mi? Buradaki evlerden çok daha uzun zamandır burada duruyor.
Tırmanması eğlencelidir.
- Anne mutfağı var! Yatak odama bakacağım. - Vay canına! Merdivenlerde yavaş ol lütfen.
Güvenlik sistemi çalışır halde. Ev sahibi biraz teknoloji düşkünü olduğundan...
...evi ihtiyacınız olabilecek bir sürü şeyle donatmış vaziyette.
Gördüğünüz gibi bütün duvarlara hoparlör koyduğundan...
...bütün odalarda müzik dinleyebilirsiniz. Tuvaletlerde bile.
- Mutfak bu tarafta. Gezmek ister misiniz? - Tabii ki.
- İkiniz de çalışıyor musunuz acaba? - Ben çalışmıyorum, çocuklarla evdeyim.
- Amy harika bir yazardır. - Eric yapma! - Öyledir.
- Hadi ama yapma! - Şu an mütevazilik yapıyor, çok iyidir.
Olmaya çalışıyorum ama siz de bilirsiniz, zaman bulamıyorum işte.
Bilmez miyim, bende de 2 tane var. Şu an üniversitedeler, çok şükür gittiler!
Yani hayatımı geri kazandım diyelim.
- Nerede çalışıyordunuz acaba Bay Bowen? - John Deere şirketinde, yeri Moline'de.
Orası harika bir şirket! Bizde çim biçme makinesinden var, senelerdir dayanıyor!
- John Deere'ı seviyoruz! - İşten çıkarılmamış olsam...
...şu an cidden gurur duyardım.
- Özür dilerim, bilmiyordum. - Sorun değil, gerçekten de kaliteli...
...çim biçme makinesi yapıyorlar. - Evet ama...
Maaşlarda kesintiye gittiler, ben de...
Eric, buraya gelip şuna baksana.
Çok isterdim tatlım ama şu an emlakçımızla çok değişik bir sohbetin tam ortasındayım.
- Gel de bir bak. - Tamam.
- Ben gidip bir bakayım. - Lütfen.
- Bak, burada boş bir arazi var. - Şuna bak!
- Bu arazi kimin malı? - Şehrin malı.
Çalı çırpı yakmak için güzel bir yer.
- En azından beğenmeye çalışalım. - Tamam, denerim.
- Üst katı gezmek ister misiniz? - Evet, isterim!
- Şu an gösterdiğiniz ana yatak odası mı? - Evet, doğru.
- Yukarısı nasıl evlât? - Bizim evimiz daha güzeldi.
- Artık öyle bir seçenek yok tatlım. - Yatak odası da denir ama...
...aslında resmen tavan arası. Griffin'in yatacağı yer belli oldu.
Komikmiş. Evet.
Boynuzlu Domuzcuk mu?
Hayır, Boynuzlu Domuzcuk benim bebeğim değil.
Sadece bir oyuncak. Yarı domuz yarı boynuzlu at. Bak...
...küçük bir boynuzu var. Düt, düt!
Kiminle konuşuyorsun?
Kimseyle.
Anne! Biz bu evi beğendik!
- Sağlam sıkışmış. - Nemden şişmiş olmalı, geçen hafta yağmur yağdı.
Pekâlâ, bilemiyorum...
Gezdiğimiz düşük fiyatlı onca ev arasından en az kötü olanı bu.
- Bu yüzden, belki de... - Belki.
Haciz konuları bu mahalleyi resmen kırdı geçirdi.
- Ücrette biraz esneme payı da var. - Ne kadarlık bir esnemeden bahsediyoruz?
Yavaş, yavaş, yavaş! Yavaş!
- N'aptın dostum ya! - Kusura bakmayın.
- Harika! - Sus bakalım evlât, bu geçici bir durum.
- Hayatını mahvettik. - Güzel o zaman.
Evet, işte bu. Ver bakalım.
- Bunları atacağım demiştin. - Şaka mı yapıyorsun?
- Bunlar benim eski beyzbol eşyalarım. Griff için saklıyorum. - Eminim öyledir.
Griff, hadi biraz top oynayalım. Tut bakalım.
Yakala bakalım aslanım!
İşte böyle! Güzel. Bowen takımı!
Eric, rahat bırak onu.
- Kaynaşıyoruz işte. - Bundan pek emin değilim.
- Sana şimdi top atacağım, tamam mı? - Neden?
Eğlenceli olduğu için.
Şimdi sana yüksek falsolu bir top atacağım. Bunu tutman gerek.
Pekâlâ, hazır mısın?
Tuttun bunu.
- Benim hatam. - Tutamadım. - Hiç sorun değil.
Sonra yeniden deneriz. Benim hatamdı zaten, çok yükseğe fırlattım.
Gidip topu alır mısın evlât? Aferin sana!
- Futbol da oynayabilir. - Ya da satranç, Eric.
Bunları atıyorum ben.
Beyzbol topunu gördün mü?
Anne! Anne! Anne!
- Ağaçtan ses geliyor! - Ne? - Ağaç kükredi!
Pekâlâ dinle Griff. O eski bir ağaç.
- Anladın mı? Eskiyince her şey çatır çutur ses çıkarır. - Sen bir de bana sor.
Öyle değil mi? Bak babana.
- Kendini iyi hissetmen için ne yapabilirim? - Bilmiyorum.
- İçeri gidip yeni odana bakmak ister misin? İster misin? - Evet.
- Pekâlâ, şunu atabilir miyiz? - Bilmem.
- Evet de. - Evet. - Anneler de eskiyince çatırdıyor işte.
- Ya kötü adamlar camı kırarsa? - O zaman da alarm çalar.
- Ama ya kötü adamlar alarmın kablosunu keserse? - Kablosu evin içinde.
Ama ya kötü adamlar ana şebekeye gidip oradaki kabloları keserse?
O zaman elektrik akımına kapılırlar ve ölürler, ölürlerse de eve giremezler.
- Hala güvende değil miyiz? - Olmak üzereyiz.
- Şu an köpek falan almayı düşünüyorum. - Hayır!
Burada güvenlik kodunu girdikten sonra çalışır hale geleceği yazıyor.
- Öyle mi zekâ küpü? - Bu da neydi böyle?
Bana da aynı şey oldu, tuhaf değil mi? Kış ayında bile değiliz.
Oradaki evi bulmuşlar ve yiyip bitirmişler.
- Ne yapıyorsun? - Oyun oynuyorum.
- Numara görmek ister misin? - Nasıl bir numara?
Yok artık! Bunu nasıl yapıyorsun?
Sen de denesene.
- Çok aptalca görünüyorsun! - Saçıma bak.
Lanet olsun.
Bu da ne?
- Az önce çamaşır makinesinin arkasına küpem düştü. - Olur böyle şeyler tatlım.
Ben bulurum.
- Arkadan sızıntı yapıyor. - Harika! Yeni evine hoş geldin diyor.
Bir şeyler yapmam lazım. Burası resmen bok gibi bir yer.
AVM bile yok yani. Sanki hepsinin kapısına kilit vurmuşlar.
Tanrım! Bu cidden çok kötüymüş.
- Yani baban eğer... - Kızım, kızım.
Bu 1920'lerde yapılan ev bir cinayet mahalliydi.
Bayılıyorum bu programa ya!
- Tanrım, bu adam delinin önde gideni. - Biliyorum.
Ben Carrigan Burke ve bu evi temizlemek için buradayım.
Evet, işte bu. Bu adamın en çok böyle deyişini seviyorum;
- ''Bu ev artık temiz.'' - ''Temiz.''
- Şunu biraz kısar mısın? - Girebilirsin tabii.
Çocuklar uyumak üzere.
- Merhaba Lauren. - Merhaba Bayan Bowen.
Teşekkür ederim. İyi geceler.
''Bayan Bowen'' mı?
Pekâlâ, aşk böceklerim. Yatma vakti geldi.
Şu dağınıklığa bakın. Ortalığı toparlar mısın Griff?
- Kapı sıkışmış. - Harika!
- Sanırın arkasında mıktanıs var. - Mıknatıs değil, orada arkadaşlarım var.
- Kimmiş senin arkadaşların? - Kayıp insanlar.
Kayıp insanlar mı? Kayıp insanlar da kim?
Burada yaşıyorlar ama bundan memnun değiller. Evlerine gitmek istiyorlar.
Tatlım, biz evimizdeyiz. Kayıp da değiliz üstelik.
- Burası bir süreliğine bizim evimiz olacak, tamam mı? - Tamam anneciğim.
- Emin misin? - Eminim.
- Neden burada kalmak zorundayım? - Çünkü evdeki en havalı oda bu.
- Sen de evdeki en havalı çocuksun. - Ama ben çatı katı sevmem ki.
Şimdi saçmaladın işte. Hadi bakalım.
- Benim süper oğlum kimmiş bakalım? - Anne!
- Affedersin, bunu söylemek için çok mu büyüdün artık? - Hayır.
- O zaman benim süper oğlum kimmiş? - Benim.
Evet, sensin.
- Seni seviyorum. - Ben de seni seviyorum.
Hadi biraz uyu bakalım, olur mu?
Gece lambası! Gece lambası!
Özür dilerim, affedersin. Oldu mu? Daha iyi mi?
- Griffin, korkacak bir şey yok. - Tamam.
- İyi geceler ortak. - İyi geceler.
- Griff neden öyle korkmuş? - Gece lambası yüzünden.
- Öyle mi? - ''Gece lambası, gece lambası!'' Ne derdi var hiç bilmiyorum.
- Allah'tan bir sürü çocuğumuz var. - Evet, bir de 2. çocukta duralım demiştim.
- Maddy'nin bir sorunu yok. - Henüz yok.
Küçük afacanlara.
- Sence onu psikologa götürmeli miyiz? - Hayır, hayır.
- Gayet iyi. - İyi falan değil çünkü onu alışveriş merkezinde kaybettim.
Hayatım, bu 3 sene önceydi, sen ondan daha çok korkmuştun.
Bazı çocuklar gergin olur.
- Kardeşim de böyleydi. - Evet, şimdi yapayalnız karavan parkında yaşıyor.
- Yalnız yaşamıyor. - Evet, yaşıyor!
- 20 tane falan papağanı var. - Kendimi hiç de iyi hissettirmiyorsun!
Belki koçluk yaparsın.
- Lisede mi? - Evet. Güzel olabilir.
- Mutlu olursun. - Aç kalırım, hepimiz aç kalırız.
Lisede koçluk yaparak aileye destek olamam.
- İşe geri dönmeliyim. - Yine mi bu? Bu konuyu açmak istemezsin.
- Beni bu canavarlarla yalnız bırakmak mı? - İç çamaşırına ihtiyacım var, şuna baksana.
- Ağlıyor resmen. - İç çamaşırın mı ağlıyor? - Evet, iç çamaşırım ağlıyor.
Benimki gayet mutlu şu anda. Gel buraya.
Eski maaşını alacak bir iş için diretmeye devam edemezsin.
- Şu an bana direniyorsun. Diretmiyorum ki. - Neden ben de iş aramıyorum ki?
Çünkü anlaşmıştık. Ben çalışacaktım, sen de kitabını yazacaktın. Böyle anlaştık.
- Kitabımı yazamıyorum işte. - Çocuklar okula gittiğinde yazarsın.
Hayır, bunu çocukların üzerine atma. Bu tamamen benimle alakalı.
Bir iş bulacağım, tamam mı? Bana güvenmen gerek.
Yarın akşam yemeği partimiz var.
Partilere bayılırsın sen. Beni bir de viski içerken gör.
Bir türlü bitmek bilmeyecek, oradaki insanları bile tanımıyoruz.
Garey onları tanıyor ama. Kocasının beni işe alabileceğini söyledi.
Belki de şansımız döner. Kendini şanslı hissetmiyor musun?
Bence işler, şu an fena şekilde aranıyor.
- Aptalın tekisin. - Aptal olan ben miyim? Ben mi aptalım?
- Sen ve o ağlak iç çamaşırların. - Pantolonunu çıkar.
- Emredersiniz hanımefendi. Ciddi misin? - Evet.
Tamam o halde.
- Baba! - Evet! N'aber dostum?
Üst katta bir şey var. Sanırım odamın içinde bir şey var.
Hemen geliyorum. Hay şansıma sıçayım. Sakın kıpırdama.
Hemen geliyorum, seksi şeyler düşünmeye başla.
Evet ufaklık, ne var? Nerede, tavan arasında mı?
Evler, akşamları ses yapar. Bu çok normal, gerçekten.
- Eski evimiz yapmıyordu ama. - Evet, doğru.
Bana ne duyduğunu söyle bakalım.
- Bu palyaçolar da nereden çıktı? - Orada buldum.
Neden birisinin bir dolap dolusu palyaçosu olur ki?
- İnsanlar tuhaf şeyler toplamayı severler dostum. - Burada olmasından hoşlanmadım.
Ne oldu? Korktun mu?
- Hangisinden korktun? - Hepsinden.
Artık bunları aşmalısın. Daha az korkmaya çalış evlât.
Sen sürekli korkarsan, Maddy de korkar.
İyi örnek olman lazım, sen ağabeysin. Senin cesur olman ve...
Siktir lan!
- Bu da ne? - Hayır!
Konuş benimle. Seni buraya bağlayan ne?
Beni kullan ki seni serbest bırakabileyim! Beni kullan!
- Ne oluyor? - Bilmiyorum.
Eric! Yukarıda neler oluyor?
Ne oldu? Ne oldu?
- Sincabımız var. - Delinin tekisin sen ya!
- Kocaman, tüylü bir kuyruğu var. - Bizi korkuttun.
Harika, kemirgenler demek.
Yarın bir kapan kurarım.
Kapanla yakaladıktan sonra onu ormana salacak mısın?
Evet, tabii ki. Bu sana kendini iyi hissettirir mi tatlım?
O sincap gidene kadar yukarıda yatmam.
Neredesin?
İyi biri misin?
Oraya nasıl girdin ki?
Ağladın mı?
Nasıl yardım edeyim?
Ama seni göremiyorum ki.
Orada yanında kim var?
Griffin de gelebilir mi?
Evet, kötü biri değilim.
Anneme sormam gerek.
Hayır.
Korkmuyorum.
Evet? Ama oraya nasıl girdin ki?
Maddy, neler oluyor?
Geliyorlar.
Kim? Kim geliyor?
Maddy, televizyondan uzaklaş!
Neler oluyor?
Buradalar.
Burada ani voltaj düşmesinden olabileceği yazıyor.
- Elektrikçiyi arıyorum. - Yapabileceğim bir şey için bir de para mı ödeyeceksin?
Adamlar normalde bile çok para alıyor. Griff bana yardım eder, değil mi ortak?
- Griff sigorta kutusunu tamir ederken sana yardım mı edecek yani? - Evet!
Bu arada sincabın girdiği yeri buldum. Çatıda bir delik var.
Baba, ben gevrek istemiyorum. Ben pizza istiyorum.
- Öyle mi? Kahvaltı da mı? - Her zaman! - Günde 3 öğün mü?
Griffin, sana telefonuma dokunma demiştim.
- Telefonuna dokunmadım ki. - O halde neden yanmış halde?
- Ben nereden bileyim? - Yine başlıyoruz.
- Yeni bir telefona ihtiyacım var. - Öyle mi? - Başka telefon yok.
Bu bir lüks değil baba, bu bir gereklilik.
Ya acil bir durumda bana ulaşmak isterseniz?
- Bunun için paramız yok. - Saçmalık bu!
- Kendra. - Neden bu kadar bencil davranıyorsun?
- Bu saçmalık! - Maddy! Yeni bir telefon istiyorsan yarı zamanlı işe girebilirsin.
- Senin işin olduğunda ben de işe girerim. - Onun bir işi var. - Anlamadım?
- Onun işi sizsiniz! - Görüldüğü gibi de bu işte çok kötüyüm.
- Bence kötü değilsin. - Teşekkür ederim hayatım.
Maddy, dün geceyi hatırlıyor musun?
- ''Buradalar'' dediğini? - Evet.
Söylemek istediğin neydi? Burada olan kim?
- Sadece arkadaşlarım. - Öyle mi?
- Hayali arkadaşın mı? - Hayır, onlar kayıp insanlar. Hayali değiller anne.
Beni çok zor bir duruma sokuyor dostum. Evden çıkması yasak.
Hakim Bowen kararını verdi. En azından 24 saatliğine.
Ona bu akşam bakıcılık yapacağını söyler misin?
- Kendra'nın bakıcılık yapmasından nefret ediyorum. - O da ediyor ahbap.
- Gidip sincap kapanı alayım. - Evet, bu iyi bir fikir.
Bu da ne böyle?
- Griffin, bırak onu hemen. Hemen bırak. - Ne ki o? Kemik falan mı?
- Evet, bırak hemen. - Bakayım.
Buraya bir hayvan gömülmüş, belki de attır.
- Belki de domuzdur. Domuzdur! - Ne oldu, korktun mu?
- Yapmasana. - Ne oldu?
Pekâlâ, onu yerine koy.
- Kart geçmedi. - Kusura bakmayın, karım kartlardan birini iptal edeceğini söylemişti.
Çünkü hepsine ihtiyacımız yokmuş. Etmiş bile, haberim yok.
- İptal edilmemiş, limit yetersiz. - Burada öyle mi diyor? - Evet.
Peki, bunu deneyelim o zaman.
Bayan Apron. Sendikaya bağlı mısın? Bu iş için iyi maaş alıyor musun?
- Oldu mu? - Maalesef, bu da ''iptal'' edilmiş.
2'de 2 demek. Tamam o zaman.
- Allah'ın hakkı 3'tür. - Bol şans.
Durum nasıl? İyi gidiyor muyuz bari?
- Bu sesi sevdim. - Evet, verdi bu sefer.
Lanet olsun! Griffin?
- Senden bu çizgi romanları yukarı çıkarmanı istemiştim. - Çıkarmak üzereydim ben de.
- Tamam ama az kalsın boynumu kırıyordum. - Hem yürüyüp hem de oyun oynadığına eminim.
Teşekkür ederim!
Maddy? Sen misin?
Maddy?
Maddy! Bu hiç komik değil.
Pekâlâ millet, herkes aşağıya gelsin.
- Gelin hadi, aile toplantısı. - Baba! Baba!
- Hadi bakalım, acele edin. - Baba, sana söylemem gereken bir şey var!
- Hemen gelin bakalım. Hayatım dışarıdaki çiçekler ne? - Bilmiyorum, pizza mı aldın?
- Yeni tavuk nuget yapmıştım. - Olsun, ikisinden de yeriz.
- Pizza! - Pizza istiyorsanız ikisini de birleştirin.
- Baba! - Nugetlı pizza daha iyi değil mi?
Baba, dünyanın en tuhaf şeyi oldu!
Öyle mi? Neden kulağımın dibinde bağırıyorsun Griffin?
- Neden bağırıyorsun? - Ne var?
Ne var? Ne var? Al işte bu var.
- Bu ne? - Bak içine. - Yok artık!
- Var artık! - Ne oldu biliyor musun?
- Seni seviyorum baba. - Baba!
- Söyle. - Ne oldu biliyor musun? Top yerden yuvarlanarak geldi...
...dolaba çarptı... - Şuna bak.
...ve kitaplar üst üste dizilip... - Bu o çok istediğin hava aracı.
- Şuna bir bak. - Baba, beni dinlemiyorsun!
- Üzerinde kamerası da var. - Öyle mi?
- Ne yapıyorsun? - Sen ne yapıyorsun şeker şey?
Bak burada ne var! Bu o beğendiğin şey değil mi? Bu akşamki parti de takarsın.
Baba, bu kadarla da bitmedi, çizgi romanlardan oluşan kule...
...arkamı döndüğüm an yüzüme doğru yıkıldı. Sonra bir anda hepsi kayboldu.
- Gerçekten mi? Çılgıncaymış bu! - Hiç komik değil baba!
- Evet, çok da komik! - Bunları nasıl aldın?
Sence? Çaldım, banka soydum.
- Babacık! - Bunları iade etmemiz gerek.
- Hayır. - Evet! - Anne! - Griffin!
- Bence hediyeyi hak ediyoruz. - Neden kimse beni dinlemiyor?!
Griffin! Yeter artık, öğlenden beridir aynı şey!
Bilgin olsun, telefonuma şifre koydum, böylece bir daha karıştıramayacaksın.
- Lütfen ona düşmanlık yapma. - Baba, taşınmamız gerek!
Taşınma falan yok! Kes artık!
Hayır, Maddy'den beklerim ama ailedeki asıl bebek oymuş gibi davranıyor.
- Al anneciğim. - Teşekkür ederim tatlım.
- Griffin, özür dilerim. - Umduğum gibi gitmedi.
- Pizza nasıl? - Pek iyi değil. - Öyle mi?
Hayır, değil.
Nugetla beraber dene bir de, az da olsa daha iyi oluyor.
Ben berbat bir insanım. Kendi oğluma bebek dedim.
Teselli olur mu bilmem ama annem bana çok daha kötülerini söylerdi.
Onun bir sorunu var Eric.
Olay sadece endişeli olması değil.
- Gayet iyi. - İyi falan değil.
Deli deli şeyler söylüyor, bir de bunlara inanıyor üstelik.
Pekâlâ, ne yapmamı istiyorsun? Onu psikoloğa götürürüm.
Nasıl götüreceksin ki? Sürekli olmayan paramızı harcıyorsun.
- Bunu neden yapıyorsun ki? - Ortada olan tek şey hayali...
Para mı harcıyorum? Elimden gelenin en iyisini yapmaya çalışıyorum.
İstediğiniz her şeyi size vermek istiyorum. Bunun için çabalıyorum.
Biliyorum, biliyorum.
Bana bak. Dinle, kötü bir gün geçirdik sadece, tamam mı?
Zamanla her şey düzelecek.
- Ben gidip hazırlanayım. - Tamam.
- Kolumu kır! Kolumu kır! - Tamam, tamam.
- Boynumu da! Boynumu da! - Baba! Baba?
- Sincap yeniden girerse? - Deliği kapattım, yukarısı kale kadar güvenli artık.
- Güle güle baba. - Tuzağı neden bıraktın? - Sağlama aldım, daha güvenli olsun diye.
Sincaplar çok zeki hayvanlardır.
- Merak edecek bir durum yok. - Tamam, hoşça kal.
- Alarmı kur, ihtiyacın olursa bizi ara. - Ararım.
- Sizi yeni telefonumla ararım! - Evet, ararsın.
- Kız kardeşine iyi davran. Kapıyı kilitle. - Hoşça kal anne. Hoşça kal.
- Sabaha kadar oturacağım! - Hayır Madison!
- Yukarı çıkma. - Hayır!
- Pekâlâ, sarılayım mı? - Dur.
Boynuzlu Domuzcuk daha çok öpücük istiyor.
- Öyle istiyor demek? - Evet.
- Kaç öpücük istiyor? - 3 tane diyor.
- 3 mü? - 3. - Emin misin?
- Tamam! 1... - 1...
...2, 3. 20! Al bakalım.
- Uyuyamıyorum. - Neden?
Çünkü fırtına geliyor.
Eric, üniversitede beraber basketbol oynadığınızı söyledi.
- Baya da iyiymişsin. - Şu 3'lüklerden mi bahsediyorsun?
Hala en iyilerle baş edecek kıvamdayım, yanlış anlama sakın Barbara.
Ana ligde oynayabilirdi, mütevazilik yapıyor.
Omzumdan sakatlandım, o yüzden olamadı.
- Yapacak bir şey yok. - Allah'tan zor günler için B planın varmış.
Ceket-kravat giymek işe yarar. Oğluma da sürekli bunu söylerim, kiranı bu öder.
Şansa bak, benim de ceket-kravatım var, istersen Pazartesi sabah giyip gelebilirim.
- İş kaçta başlıyor? 9'da mı? - Daha yeni Willa Point'e taşındılar.
Kardeşimin 90'larda o bölgede bir evi vardı.
Mezarlık yüzünden hiç ziyaretine gidemedik. Düşüncesi bile içime fenalık veriyor.
- Ne mezarlığı? - O bölge eski bir mezarlığın üzerine kuruldu.
- Tabii kurmadan taşıdılar. - Evet.
Müteahhitler bütün kalıntıları toplayıp ayrı tabutlara koydular. 200 hektarlık yer.
- Yıllar önceydi tabii. - Şaka yapıyorsun, bütün mezarlığı mı taşıdılar?
- Emlakçı size bahsetmedi mi? - Hayır, aslına bakarsanız bahsetmediler.
Bütün cesetleri alıp da başka bir yere taşımak aslında hiç güzel bir şey değil.
Antik bir kabile mezarı da değildi sonuçta.
Sadece 10 dakikalık mesafeye taşıdılar. İnsanlar sevdiklerini ziyaret edebilir.
Ama şimdi çok daha hoş bir mahalle oldu. Affedersiniz.
Korkacak bir şey yok. Korkacak bir şey yok.
İmdat! Lütfen yardım edin!
Kendra!
Maddy!
Başımız büyük belaya girecek.
Griffin?
Griffin! Korkuyorum.
- Dolaptan uzak dur. - Beni yalnız bırakma!
Kendra! Kendra!
Griffin! Kapıyı aç lütfen!
Lütfen yardım et! Yardım et bana! Kapıyı aç!
Bu da ne böyle?
Hayatım dur.
- Arabayı durdur. - Neden? - Arabayı durdur.
Yardım edin! İmdat!
- Griff? - Yardım edin. İmdat!
- Griffin! - Aman Tanrım. Tatlım, iyi misin?
- Geçti tatlım. Geçti tatlım. - Neler oluyor lan?
Anne! Baba!
Hayaletler var, bodrumda kilitli kaldım...
- Sakin ol. - Sonra da beni orada...
- Kendra, ne? Ne dedin? - Maddie'yi bulamıyorum.
Madison? Madison?
Maddy?
Anne?
- Madison! - Anne?
Anne?
Anne? Anne. Anne!
- Anne! - Geldim. Ne oldu?
Anneciğim?
Maddy, neredesin?
Anneciğim?
Anneciğim, bu sen misin?
- Ne olduğunu biz bile bilmiyoruz. - Biliyorum ama arayıp anlatmamız gerek.
Önce ne olduğunu bir anlayalım. Polisi arayamayız. Arayıp ne diyeceğiz ki?
O bizim kızımız... Az önce ne olduğunu bile bilmi...
- Onları arayıp... - Neler olduğunu bile bilmiyoruz daha.
Beni dinle, eğer polisi ararsak, bizi suçlarlar.
Hayır, bizi suçlamazlar. Onlara az önceki şeyi anlatacağım.
Onlara gerçeği anlatacağım. Onlara gerçeği anlatacağım.
- İkimiz de onlara gerçeği anlatacağız. - Onlara gerçeği anlatacağız.
Onlara gerçeği anlatacağım, olan neyse onu.
- Gerçeğin ne olduğunu bile bilmiyoruz ki. - Eric, birilerini aramamız gerek.
Bize inanacak birileri olmalı.
PARANORMAL BÖLÜMÜ ARAŞTIRMA
Olayları, sesleri ilk fark eden Griffin'di.
Ben uydurduğunu düşünmüştüm. Özür dilerim evlât.
- Başka nereye gideceğimizi bilemedik. - Buraya gelmekle doğru olanı yaptınız.
- Ben burada öğrenciyken bu ofisin delice bir itibarı vardı. - Sanırım hala var.
Kocanızın nerede olduğunu sorabilir miyim?
Büyük kızımız Kendra'yla beraber evde. Maddy'yi yalnız bırakmak istemedik.
Onunla son iletişime geçtiğiniz zaman kaybolmasından sonra mıydı?
Sadece 1 kere geçtik. Televizyon vasıtasıyla.
Kusura bakmayın, bunun kulağa ne kadar delice geldiğinin farkındayım.
- Saçma sapan konuşuyor gibi görünüyorum. - Hayır, hiç de bile. Delice falan gelmiyor.
- Benim hatam. - Hayır değil. Bana bak. Bana bak, senin hatan değil.
- Neden senin hatan olduğunu düşünüyorsun? - Onu yalnız başına bıraktım.
Bırakmamalıydım, biliyorum. Ama korkmuştum.
Korkmuş olman çok normal.
Kardeşimi geri getirmek zorundasınız. Zorundasınız.
Bunu yapabilir misiniz?
Denerim.
Bu Maddy'nin...
...eli bastığı televizyon işte.
Bu da Griffin'in ağaç tarafından ilk kez tutulduğu merdiven.
Bir de o var. Küçük elektrik akımı.
- Sandviç falan ister misiniz? - Gerek yok. - Kayda başlıyorum, sorun olur mu?
Tabii ki, nasıl istersen.
O duvar çok sağlam. 100 kere kırmaya ve delmeye çalıştım.
Ne düşünüyorsun? Bir şekilde buradan içeri çekildiğini mi?
- Bilmiyoruz. - Sihirli bir geçit olduğunu mu düşünüyorsunuz?
- Bilmiyoruz dedim ya. - Sakıncası yoksa o dönene kadar bu bizde kalabilir mi?
- Bunun arada kaybolmasını istemiyorum. - Tabii ki, sorun değil.
Yakın zamanda çok inanılmaz bir olayı kaydetmiştim.
Naperville'deki eski bir evdeydik ve bir piyano sandalyesi...
...salonun ortasında 3 metre sürüklendi. Kaydetmesi 7 saat sürdü.
- 3 metre gitmesi mi? - Evet.
Ama ben kameramdaki özel bir hızlı çekim ayarını kullanmıştım.
Bütün olayı an be an çektim. Böyle şeyleri çıplak gözle fark edemezsin aslında...
Bütün hepsini ''hızlı çekim'' ayarlı kameranla kayda aldın mı bari?
Tecrübelerime göre bu klasik bir eve dadanma vakası değil.
Burada yaşadığınız olay, Kötü Ruh vakasına daha yakın.
- Aradaki fark ne? - Hayaletler genelde zararsız olaylarla kendini gösterir...
...kötü ruhlar ise ortalığı ayağa kaldırırlar.
Saldırganlardır, şiddet uygularlar, eşyaları hareket ettirirler.
Bir anda gelirler, bir anda da ansızın yok olurlar.
Giderken de yanında Maddy'yi mi götürdü?
- İyi misin? - Evet.
Neler oluyor?
- Ev işte. Evde olmalıydım. - Sakın bunu yapma, tamam mı?
Tamam mı? Şu an seni de kaybedemem.
Ben ''hiçbir şey düzelmeyecek'' desem bile...
...sen ''tabii ki de düzelecek hayatım'' demek zorundasın.
Aksi takdirde bu işin altından kalkamayız.
Evi taramayı bitirdik, şimdi de sisteminize bağlantı kuruyoruz.
Böylece Maddy tekrar iletişim kurmaya çalışırsa neler olduğu hakkında...
...daha çok bilgi sahibi oluruz, bu da onu geri almamıza yardımcı olabilir.
- Bu sizce de uygun mu? - Gayet uygun, biraz daha hızlı yapabilir miyiz acaba?
Dikkat et.
Sana bir şey sorayım. Baban...
...bir süredir çalışmıyor değil mi? - Evet, sanırım.
Sorun değil. Kimse mükemmel değildir.
Düşünüyordum da, hızlı yoldan biraz para kazanmak isteseydin...
...kötü ruh kaçırılması bunun için hiç de fena bir fikir olmazdı.
Sahte olduğu ortaya çıksa bile bunu halka açıklayabilirsin...
...ailenle beraber televizyona çıkabilirsin. Kendine özel bir reality şovun olur.
- Susar mısın? - Bu ne kadar da havalı olurdu.
Biz reality şov istemiyoruz, sadece Maddy'yi geri istiyoruz.
İyisin evlât. Hem de çok iyi.
Isı sensörünü hala dolabın arkasına kurmadın mı?
Hayır, daha kurmadım. Nasıl bağlanacağını bilmiyordum da.
Vidalanıyor Boyd
Emredersin Kaptan.
Vidalanıyor demek.
Şaka mı bu ya!
Lanet olsun.
Buldum.
- Yukarıdaki işin bitti mi? - Evet.
- Isı sensörü dolabın içinde mi? - Öyle gibi.
Bunu biraz daha ciddiye alman gerekiyor, tamam mı?
- Tamam mı? - Tamam. - Güzel.
Bazı insanlar gerçekliğin farklı aşamaları olduğuna inanırlar.
Biz fiziksel taraftayız ama öldüğümüzde ruhumuz başka bir seviyeye geçer.
Astral tarafa ya da ruhani tarafa.
Bu yüzden aynı anda hem buradayız hem de değiliz.
Pekâlâ, şuna bakın.
Bu... Teşekkür ederim.
Bu biziz, burada fiziksel taraftayız.
Maddy ise bir şekilde buraya çekildi.
- Aynı anda hem buradayız, hem de değiliz. - Kesinlikle!
O zaman birisi oraya gidip ona geri dönüş yolunu gösterebilir.
Aslında bu hiç de kötü bir fikir değil.
Maddy'nin bizim onu duyduğumuzdan çok daha iyi şekilde bizi duyduğuna eminim.
Bu alet aradaki tüm pürüzleri filtreleyecek.
- Böylece onunla daha iyi iletişim kurabileceğiz. - Nasıl başlıyoruz?
- Ona sesleneceksin sadece. - Tamam.
Maddy?
Madison, benim annen!
Beni duyuyor musun? Madison, seninle konuşmak istiyoruz.
Güvende olup olmadığını bilmek istiyoruz.
Bizimle birlikte misin?
Tatlım, sesini duymam gerek. Tamam mı hayatım?
Annene merhaba der misin?
Bizimle birlikte misin? Hepimiz seni çok özledik.
Annen seni çok, çok, çok özledi.
- Merhaba anneciğim. - Merhaba bebeğim.
Tatlım, baban da burada. Hepimiz seni bekliyoruz tatlım.
- Baba, neredesin? - Evdeyiz ve senin dönmeni istiyoruz tatlım.
Denedim ama seni bulamadım.
Tamam, tamam, denemeye devam et. Çünkü biz hala buradayız.
- Çok yaklaştın. - Anneciğim.
Anneciğim, babacığım? Bu siz misiniz?
- Hayır, baban burada tatlım. - Yanında biri var.
- Yanındaki kim tatlım? - Baban burada.
- Yanındaki kim? - Her yerdeler...
Maddy? Maddy!
Maddy, bizi duyabiliyor musun?
- Maddy - Babacığım?
- Maddy? - Madison?
Baba? Korkuyorum.
- Maddy? - Hayır, hayır. Bay Bowen hayır!
Maddy?
Maddy, benim tatlım.
Onu geri ver!
Onu geri ver! Onu geri ver!
Onu geri ver!
Geri ver!
İyi misin? Yaralandın mı?
Hayır mı, iyi misin? Her şey yolunda mı?
Bu da neydi? Eric!
- Eric! - Ne oldu?
Bu...
Bay Bowen, bu Maddy'nin çıkış yolu.
Ama sanırım onu oradan çıkarmak için biraz yardıma ihtiyacımız olacak.
- Ne tür bir yardım? - Carrigan Burke diye birini duydunuz mu?
Yok artık daha neler!
Eline ne oldu?
Lwanchard, Michigan. 97 yılıydı.
Hayaletli bir mağazaydı. Ruh, ayrılmak istemedi.
- Normalde hepsi o kadar sinirli olmaz. - Bizimki öyle ama.
- Evlât, iyi misin? - Evet, adam geldi.
- Siz Bowen'lar olmalısınız. - Siz de süvari olmalısınız.
- Dr. Powell. - Başlamak isterseniz, her şey hazır halde.
Merhaba. Büyük hayranınızım. Adım Boyd, memnun oldum.
Al bakalım.
- Bunun televizyondaki gibi olmadığını biliyor değil mi? - Evet, ona anlattım.
- O halde neden yapıyor ki? - Burası yanan yerin giriş-çıkış noktası.
Yukarıdan bir masa düştü, neredeyse altında kalıyordum.
- Her şey yolunda mı? - Yolunda olsa burada işim ne?
Bu ev temiz değil.
Pekâlâ, her şey sırayla.
Bana biraz Maddy'den bahsetmenizi istiyorum.
- Daha önce onun hiç az da olsa farklı olduğunu hissettiniz mi? - Farklı mı?
- Farklı derken? - Daha önce hiç olmayan şeylerle konuştuğunu duydunuz mu?
Evet, hayali arkadaşları var ama bu normal bir şey.
Bence anlatmaya çalıştığı şey, Maddy'nin bir yetenekle doğup doğmadığı.
Ben o kelimeyi kullanmam ama bu da olur.
Hayaletlerle konuşup konuşmadığını mı diyorsunuz?
- Daha 6 yaşında. - Bu da hayatının en saf dönemini yaşıyor demek.
Yargılama ya da ahlaki ikilemi olmaksızın.
Neden sizden birini değil de ilk olarak onu aldılar sanıyorsunuz?
Sürekli ''onlar'' diyorsunuz, kim ''onlar''?
Bilmiyorum, Brooke bu yerleşim yerinin mezarlığın üzerine kurulduğunu söyledi.
- Baba, bu gerçek mi? - Sakin ol. Eski bir mezarlıkmış.
Bütün cesetleri uzun zaman önce buradan taşıyıp başka yere...
- Evet, çok daha güzel bir mahalleye taşımışlar. - Taşıdıklarını sanmıyorum.
Bence insanlara taşıdıklarını söylediler ama sadece mezar taşlarını taşıdılar.
Cesetleri bıraktılar mı yani?
- Aman Tanrım. - Burada uğraştığımız birkaç öfkeli ruh değil.
Bu daha önce yaşadığım hiçbir şeye benzemiyor.
Bu bir tür çete gibi...
...adaletsizlikten o kadar çekmişler ki...
...bu öfke ve hüsran yeni ve daha da güçlü bir kuvvet yaratmış.
Kötü Ruh. Kapana kısılmışlar ve çaresiz haldeler.
Sizin kızınız da onlar için bu araftan çıkma bileti.
- Ondan ne istiyorlar? - Karanlıklarında fener olmasını istiyorlar.
Onları ışığa götürürken yol göstermesini.
Peki ışığa giderse ne olacak?
Giderse oradan dönüşü olmaz.
Çünkü o öyle dedi diye mi? Bu çok mantıksız.
- Bu gerçek, tamam mı? - Senin söylediğin hiçbir şey benim için bir şey ifade etmiyor.
Diğer her şey ediyor mu yani? Dolap, ağaç, tavandaki küçük yanık.
Bunların hepsi senin için mantıklı ama ben saçmalıyorum.
Bilmiyorum, tamam mı? Bilmiyorum.
Sadece kızımızı geri istiyoruz, tamam mı? Sadece kızımızı geri istiyoruz.
Eric, nasıl hissettiğini net olarak biliyorum.
- Bildiğine emin değilim. - Bunu hayatım boyunca her gün hissettim.
Neye inanacağını bilmek çok zordur. Ama sana yardım için buradayım.
Buna inanıyorsun değil mi?
Tamam.
Elimde bir tek sen varsın, yapalım o halde.
Herkes GPS izleyicisini taksın, bu bize ne zaman olursa olsun...
...işlerin kötüye gitme ihtimaline karşı nerede olduğunuzu gösterir.
- Bununla ne yapacağım? - Cebine koy.
- Tuhaf değil mi? - Evet.
- Bacağının nesi var? - Bilmiyorum.
- Bunun nasıl uçtuğunu bana gösterir misin? - Olur.
- Biraz karışıktır, uçurmamı ister misin? - Ben hallederim.
Soracak mısın yoksa bütün gün gözünü bacağıma dikip bakacak mısın?
- Neden bahsettiğini bilmiyorum. - Şunu aradan çıkaralım, olur mu?
Ne yapıyorsun? Hayır, hayır. Bunu görmemize gerek yok. Bu çok tuhaf.
- Ne oldu sana böyle? - Ne oldu sana böyle?
2003 Portekiz, Bussaco ormanındaki bir manastırda...
...çok tehlikeli bir varlık vardı.
- Sen de ondan kurtuldun mu? - Bacağımdan bir parça almadan değil.
Pekâlâ, bunun için teşekkürler. Gidip kusacağım, sağ ol.
Peki orana ne oldu?
O da güzel bir hikayedir. Bunu bütün bunlar bittikten sonraya saklayalım olur mu?
Ölmeyeceğini varsayıyorum tabii.
Peki.
- Neden bunu yapıyorsun? - Neyi?
Eski savaş hikayelerini anlatıyorsun, bu seni yaşlı bir adam gibi gösteriyor.
Gezdiğim yerlerden hatıra kalıyor. Köpek yılına göre yaşlanıyorum.
- Çocukların var mı Bay Burke? - Maalesef hayır.
Karım, bunu işle bir arada götürmeyi iyi bir fikir olarak görmedi.
Olay sadece iş değildi.
- Yani ikiniz... - Kısaca öyle.
- Genç ve aptaldık. - Sadece birimiz aptaldı.
Kendine bu kadar da yüklenme. O zamanlar karşı konulamaz biriydim.
- Ben üst kattaki verileri kontrol edeyim. - Ve gidiyor, evliliğimizden kaçtığı gibi.
Doğrudan Akademi'nin kollarına atıldı. Güvenli ve sabit olan Akademi'nin.
- Hala beni özlüyor ama. - Hayır, özlemiyorum.
- Az da olsa özlüyorsun. - Hayır, azıcık bile özlemiyorum.
Özlüyor çünkü böyle şeyleri hissederim ben.
- Özel güçlerim var, biliyorsun. - Özel falan değilsin sen.
- İyi misin? - Biraz korkuyorum. - Evet...
...ben de korkuyorum. Bu konuda ne yapacaksın peki?
- Bilmiyorum, Maddy'yi mi düşünsem? - Deneyelim bakalım.
- Daha mı az korkuyor musun? - Hayır, pek değil.
Evet, ben de öyle.
- Biraz daha cesur hissediyorum ama. - Evet, ben de.
- Hazırız. - Brooke, video hazır!
- Gidelim. - Hepimiz güvenli şekilde aşağıya inmeye hazırız.
Angel, şu çantadaki kemeri verir misin?
Pekâlâ, net olması için tekrar anlatıyorum.
Öncelikle halatı giriş noktasından çıkış noktasına köprü olarak kullanacağız.
Orada kurallar farklıdır, yukarısı ya da aşağısı yoktur.
Düz bir çizgi yoktur.
Bu yüzden kendimize bir tane yaratmamız gerekiyor.
Bu halat bizim hayatla bağımız...
...eğer bir defa bırakırsak bir daha yolumuzu bulamayız.
İşe yaradı!
Bunu yaptığımızda, Maddy'yi görmek için hava aracını içeri göndereceğiz.
Sabit tut, sabit tut.
Sabit tut.
Maddy!
- Maddy? - Anne?
- Maddy?
- Beni duyuyor musun dedim? - Anne! - Madison!
Madison, tatlım?
- Madison, buradayım. Ben annen! - Anne?
- Maddy? - Baba?
- Madison! - Acele et!
- Ben onun annesiyim, gitmek zorundayım. - Hayır, ben giriyorum.
Işığa çok yakın. Gidip onu oradan çıkarmam gerek.
Hayır, ben gidiyorum. Sen gidemezsin. Yabancıyla geri gelmez.
Bağırışlar ve tam bir aile karmaşası. Gidip onu oradan çıkarıyorum.
- Durun! Griffin çoktan yukarı çıktı. - Aman Tanrım! Griff!
Griffin!
Onu yalnız başına bırakmamalıydım.
Hayır! Griffin! Hayır!
Griffin!
Aşağıya inin, halatı sıkıca tutun.
Size işaret verdiğimde ipi var gücünüzle çekin.
Ya işe yaramazsa?
Amy, hayatım, işe yarayacak.
İşe yarasa iyi olur!
Dostum, bu şeylerle konuşabildiğini söylemiştin değil mi?
Onlara Maddy'yi bırakma zamanının geldiğini söyle!
Sana güveniyorum.
Bu çocuk size zarar vermedi. Kötü konuşmadı.
Dur biraz.
Bekle... Hayır, hayır. Ekrandan çıktı.
Ekrandan çıktı, onu kaybettik.
Maddy?
- Maddy? - Griffin.
- Maddy, gitmemiz gerek. - Hayır, gidemem.
Evet, gidebilirsin. Gitmek zorundayız!
Gitmeme asla izin vermezler.
Halat!
Koş Maddy, hadi!
- Maddy! - Griffin!
Geldim yavrum. Ne oldu yavrum?
İyi mi? Aman Tanrım. Eric!
Bebeğim. Annen burada bebeğim. Annen burada.
- Aman Tanrım! - İyiler mi?
Onları hemen suya sokun!
Uyan yavrum. Uyan yavrum.
Hadi bebeğim, uyan.
Beni duyuyor musun? Anneni duyuyor musun?
Hadi uyan artık tatlım.
- Hadi tatlım uyan. - Lütfen uyan Griffin.
Sana güveniyorum evlât, uyanman gerek.
Aferin sana, iyisin!
- İşte böyle. - Aferin oğluma!
Evet, Maddy iyi. Maddy iyi olacak.
- Anneni duyuyor musun? - Hadi tatlım. - Hadi lütfen uyan.
- Merhaba tatlım. Merhaba tatlım. - Merhaba anne. Merhaba baba.
- Geçti anne. Griffin beni kurtardı. - Evet kurtardı, neden biliyor musun?
Çünkü o bizim süper oğlumuz.
Sizi seviyorum. Sizi çok seviyorum.
Aman Tanrım. Tanrım.
Pekâlâ, koltuğa otur bakalım.
- Geri gelecek miyiz? - Hayır tatlım. Hayatta olmaz.
Her şey için teşekkür ederim. Umarım bir daha görüşmeyiz.
- Neden hep böyle diyorlar hiç bilmiyorum. Hoşça kalın. - Güle güle!
Anlat bakalım, hak ettim.
Burbank, California. 2012 yılı.
Hayaletli bir oto yıkama yerinin içinde bir bölüm çekiyoruz.
Ve sesçi adam uyuyakalmış.
- Hayalet yapmadı mı yani? - Hayır.
Çok büyük bir mikrofonu olan uyku sersemi bir ses teknisyeniydi.
- Repliğini söyle! - Söylemeyeceğim.
- Anne, Lauren için. - Burke, repliğini söyle.
- Bu ev artık temiz. - Daha iyi şekilde, hadi!
Bu ev artık temiz!
Tanrım, bunu görünce delirecek.
- Bu ev temizlendi. - Temizlenmedi ama.
Tabii ki temizlendi tatlım. Onların ışığa gitmesine yardım ettin.
Ama gitmediler ki.
Baba, gidelim, gidelim!
Yalan söyledim anne. Onları götürmem için bana ihtiyaçları vardı...
...ama ben girmedim. Bu yüzden onlar da giremedi.
Baba, bas gaza!
Arabadan inin.
Hayatım iyi misin?
- Sen iyi misin? Herkes iyi mi? - Evet.
- Eric? Eric? - Buradayım hayatım. Dayan.
Maddy nerede? Nerede o?
- Nerede? - Maddy?
Anne? Yolunda gitmeyen bir şey var anne.
Çıkın dışarı!
Maddy!
Anne!
- Hadi tatlım. Tutun. - Anne!
Sıkı tutun!
Çekin!
Bu aileyi esaretinden azat et!
Tıpkı azat edilmek istediğiniz gibi.
- Hayır, sakın aptalca bir şey yapma. - Ben sürekli aptalca şeyler yaparım.
Beni bu yüzden terk etmedin mi?
- Carrigan, lütfen. - Bu ailenin peşini bırakmayacaklar.
Kameraların karşısında rol yapmaktan bıktım Brooke.
O ruhları ışığa ulaştıracak bir tek ben varım. Bunu biliyorsun.
- Dur! Bunu yapmak zorunda değilsin. - Biliyorum. Yapmak istiyorum.
- Geri dönüp dönmediğini nasıl bileceğim? - Bir şeyler düşünürüm. Hoşça kal Brooke.
Amy, buraya gel. Gidiyoruz!
Hadi gidiyoruz!
- Başınıza dikkat edin. - Tamam, Maddy? Maddy? Gidiyoruz.
Annen seni tutacak. Kendra, buraya gel. Gidiyoruz.
- Özür dilerim, sana huysuzluk yaptım baba. - Tamam, bunu sonra konuşuruz. Gidelim!
- Ne yapıyorsun? - Yapacak bir işim var! - Dur!
Baba!
- Amy, araba bulmalıyız! - Eric, benimkini al! Gidin!
Hadi, gidiyoruz!
Baba, bizi takip edecek mi?
Griff, sakın arkana bakma. Arkana bakma.
Ondan bir iz var mı?
Hiçbir şey yok, GPS onu göstermiyor.
Durun biraz. Bir şeyler alıyoruz.
- Merhaba. - Selam.
Merhaba, yolu bulmak da zorluk çektiniz mi? Çok güzel değil mi?
Bence burası ideal bir yer, okul bölgesine, lise stadına yakın.
İçerisi çok daha iyi. 4 büyük yatak odası ve içinde yüzülecek kadar büyük bir dolap.
- Bu bizim listemizde üst sırada değil. - Son dolabımız beni yedi.
Ne kadar da tatlı. Her neyse, bu ev korku filminden fırlamış gibi.
Şu pencerelere bir baksanıza ve burası da giriş holü.
Tepeden tırnağa dönem detayları var.
Burası da küçük oda. Bu oda doğrudan arka bahçeye açılıyor, çocuklar için harika.
Şunu görüyor musunuz? Bu ağaç resmen tarih, burada birçok şeyden...
Neredesiniz?
- Harika! - Hemen gidelim buradan!
Çeviri: Cem İltir twitter: @cemiltir
DEVAMI VAR...
Bu labirent art niyetli ruhların oyun alanı haline gelmiş.
Ben Carrigan Burke.
- Ve buraya onların kökünü kazımaya... - Ben de Brooke Powell.
- Ve evi temizlemek için buradayız. - Daha bitirmemiştim. - Özür dilerim...
- Daha sözümü bitirmemiştim. - Affedersin. - Ben ev temizlemek demem, değiştir bunu.
Sen ''Ve ben Carrigan Burke'' dediğinde benim sıram geldi sandım da.
- Ben öyle bir şey demedim. - ''Ve''yi duyar duymaz giriş yaptım.
- Bu yanlış bir giriş işte. - Pekâlâ.
Ben...
Birisi bana doğrusunu söylemek ister mi acaba?