www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.
Synchro: T.J.Storm
Harry Potter i Czara Ognia
Cholerne dzieciaki.
Stajesz się wybredny, Glizdogonie.
O ile sobie przypominam...
...do niedawna mieszkałeś w rynsztoku.
A może zbrzydło ci moje towarzystwo?
Ach, skądże, mój panie, Voldemorcie.
Ale czy nie da się tego załatwić bez chłopaka?
Nie. On jest potrzebny.
Będzie tak, jak rozkażę.
Nie zawiodę cię, panie.
Najpierw zbierz starych towarzyszy.
Wyślij znak.
Nadini mówi, że pod drzwiami.
podsłuchuje jakiś stary mugol.
Odsuń się, trzeba powitać niespodziewanego gościa.
/Avada Kedavra.
Harry.
Harry!
- Nic ci nie jest? - Miałem zły sen.
- Kiedy przyjechałaś? - Dopiero co, a ty?
- Wczoraj wieczorem. - Wstawaj, Ronald.
- Co ty tu robisz? - Ubieraj się, szybko.
Tylko nie zaśnij z powrotem. Dalej, Ron!
Śniadanie już gotowe.
- Gdzie idziemy? - Nie wiem.
Tato, gdzie idziemy?
Na umówione miejsce. Nie zgubcie się!
Arturze! Najwyższa pora.
Przepraszam, Amosie. Niektórzy zaspali.
To Amos Diggory.
Mój kolega z ministerstwa.
- A to pewnie Cedrik? - Tak, proszę pana.
Tędy.
Na brodę Merlina, ty jesteś Harry Potter!
- Tak, proszę pana. - Miło mi cię poznać.
Nawzajem.
To już blisko.
- Zaczynamy? - Tak.
- Nie chcemy się spóźnić. - Nie ma czasu.
Zbierzcie się razem dokoła.
Co to za kalosz?
To nie zwykły kalosz, tylko świstoklik.
Prędko!
Co to jest świstoklik?
Gotowi? Na trzy.
- 1,2,3. - Harry!
- Puszczamy! - Co?
Puszczamy!
Ale było fajnie, co?
Dziękuję.
Patrzcie!
Witajcie na Pucharze Świata w Quidditchu.
Nie zatrzymujcie się.
Patrz!
No to na razie! Do zobaczenia na meczu.
Na razie, Cedriku.
Nie ma to jak w domu!
Co?
Wybornie.
Zajmijcie prycze i rozpakujcie się.
Ron, wyłaź z kuchni. Wszyscy są głodni.
Zdejmij kopyta ze stołu.
Kocham czary.
O rany, tato!
Nasze miejsca są na samej górze!
Ujmę to tak:
Jak zacznie padać, pierwsi się o tym dowiecie.
My siedzimy w Loży Ministra.
Sam Korneliusz Knot nas zaprosił.
Nie przechwalaj się, Draco...
...przed nimi nie musisz.
Ciesz się... póki możesz.
Siadajcie, siadajcie.
Mówiłem wam, że to doskonałe miejsca.
Tam jest Troy, Mullet i Moran!
Irlandia! Irlandia!
Pokażcie Bułgarom!!!
A to kto?
To najlepszy szukający na świecie.
Krum! Krum! Krum!
Dobry wieczór!
Jako Minister Magii...
...mam zaszczyt...
...powitać państwa...
...na finałowym meczu 422 Pucharu Świata w Quidditchu
Niechaj zacznie się mecz!
- Krum nie ma równych. - Krum, ten łamaga?
Potrafi latać jak wiatr.
- To więcej niż sportowiec. - To...
- artysta. - Zakochał się.
Viktor, kocham cię.
/A serce moje bije dla ciebie.
Irlandczycy, zdaje się, świętują.
Przestańcie!
To nie Irlandczycy.
Szybko, wychodźcie.
Trzymajcie się razem! Idziemy do świstoklika.
George, zajmij się Ginny.
/Morsmordre!
- Harry! - Harry!
- Gdzie jesteś? - Harry!
Szukamy cię i szukamy.
O rany!
Co to jest?
/Drętwota!
Nie, to mój syn!
- Ron, Harry, Hermiona. Nic wam nie jest? - Szukaliśmy Harry'ego.
Kto go wyczarował? Crouch. To niemożliwe.
Nakryliśmy cię na miejscu zbrodni.
- Zbrodni? - To tylko dzieci.
- Jakiej zbrodni? - Harry, to jest Mroczny Znak.
To jego znak.
Voldemorta.
Ci ludzie w maskach... to byli jego poplecznicy.
Tak.
Śmierciożercy.
- Za mną. - Widziałem jednego człowieka...
...był tam.
Idziemy!
- Jakiego człowieka, Harry? - Nie wiem.
Nie widziałem jego twarzy.
Podać coś z wózka?
Coś z wózka?
Podać coś z wózka, serdeńka?
Musy-świrusy i paczkę różdżek z likierem.
- Albo tylko musy-świrusy.
Tylko to, dziękuję.
Dwa ciastka dyniowe, proszę.
Dziękuję.
Co dla ciebie, serdeńko?
Nie jestem głodny, dziękuję.
Podać coś z wózka?
To okropne!
Ministerstwo nie wie kto to wyczarował.
- Nie ma żadnych środków bezpieczeństwa - Jest wiele.
Tata mi powiedział,
dlatego to takie okropne. To się stało pod ich nosem.
Znowu boli, prawda?
Nic mi nie jest.
Syriusz musi się dowiedzieć co zaszło.
Co widziałeś po meczu i we śnie.
Leć, Hedwigo.
Uwaga!
Tego jeszcze nie widzieliśmy.
Skoro wszyscy już są na miejscach, chciałbym coś ogłosić.
W tym roku zamek będzie domem nie tylko dla was,
ale również dla wyjątkowych gości.
W tym roku Hogwart został wybrany...
Co się stało?
Niech jeszcze chwilę zaczekają.
Hogwart wybrano na miejsce legendarnego widowiska.
Turnieju Trójmagicznego.
Dla tych co nie wiedzą, Turniej Trójmagiczny
rozgrywany jest pomiędzy trzema szkołami magii.
Z każdej szkoły wybierany jest jeden zawodnik.
Niech to będzie jasne: Kto zostanie wybrany, musi grać sam.
I wierzcie mi, że te zawody to nie przelewki.
Ale o tym później. Teraz powitajmy
urocze uczennice z Akademii Beauxbatons.
Oraz jej dyrektorkę, Madame Maxime.
O do licha!
Ale wielka baba.
Jak również naszych przyjaciół z północy:
Uczniów ze szkoły Durmstrang i ich dyrektora, lgora Karkarowa.
Patrzcie, to on! Viktor Krum!
- Albusie. - lgorze.
Profesorze Dumbledore, moje konie pokonały daleką drogę.
- Wymagają troski. - Nie ma się o co obawiać, Madame Maxime.
Zajmie się nimi nasz gajowy, Hagrid.
Wiem pan, Monsieur Hagrid,
że one piją tylko whisky słodową.
Ty idioto!
Proszę o uwagę!
Pragnę coś powiedzieć.
Wieczna chwała!
przypadnie temu, kto wygra Turniej Trójmagiczny.
Aby tego dokonać, trzeba przebrnąć przez trzy próby.
Trzy niezwykle ciężkie próby.
Ekstra!
Z tej racji Ministerstwo wprowadziło nowy regulamin.
Koniecznych wyjaśnień...
...udzieli Dyrektor Działu Międzynarodowej Współpracy Magicznej.
Pan Bartheamus Crouch.
O do diabła! To Szalonooki Moody.
Alastor Moody? Ten auror?
- Auror? - Tropiciel czarnej magii.
On jeden zapełnił pół Azkabanu.
Podobno jest kompletnie świrnięty.
Witaj, stary druhu.
Głupie uczucie.
Dziękuję.
Jak myślicie, co on popija?
Raczej nie sok z dyni.
Po długich analizach, Ministerstwo nie dopuści
uczniów poniżej 17 roku życia
do ubiegania się o udział w Turnieju.
- To ostateczna decyzja. - Niemożliwe!
Niesprawiedliwe!
Cisza!
Czara Ognia.
Kto chce startować w Turnieju...
...niech napisze swoje imię na kawałku pergaminu,
i wrzuci w jej płomienie. Rozstrzygnięcie nastąpi w czwartek.
Nie działajcie pochopnie.
Kto zostanie wybrany, nie będzie mógł zrezygnować.
Turniej Trójmagiczny zostanie rozpoczęty.
Alastor Moody.
Były auror.
Utrapienie Ministerstwa.
I wasz nowy nauczyciel obrony przed czarną magią.
Jestem tu na prośbę Dumbledore'a. Koniec kropka, basta i już.
Jakieś pytania?
Jeśli chodzi o czarną magię,
preferuję podejście praktyczne.
Kto powie ile jest zaklęć niewybaczalnych?
- Trzy. - I czemu się tak zwą?
Ponieważ są niewybaczalne. Kto je rzuci...
ten wygrywa bilet do Azkabanu, dobrze.
Ministerstwo uważa, że jesteście za młodzi, by je poznać.
Ja uważam inaczej! Musicie wiedzieć co na was czyha.
I musicie być przygotowani.
Znajdź sobie inne miejsce na tę gumę, Finnegan.
Niemożliwe. On widzi co się dzieje z tyłu.
I słyszy - jeśli o to chodzi.
No to od czego zaczniemy?
- Weasley! - Tak?
Wstań.
- Jakie znasz klątwy? - No...
Tata powiedział mi o jednej...
- Zaklęcie Imperius. - O tak, twój ojciec dobrze je zna.
Ministerstwo miało z tym kupę roboty parę lat temu.
Zaraz zobaczycie dlaczego.
Witam.
Chodź tu, ślicznotko.
/Engorgio!
/Imperio!
Nie bój się. Jest nieszkodliwa.
A jak ugryzie?
Jest jadowita.
Czego się śmiejesz?
Zdejmij ją!
Sprytna, co?
Co mam z nią zrobić? Wyrzucić przez okno?
Ma się utopić?
Wiele czarownic i czarodziejów
twierdziło, że wykonywali tylko polecenia Sami-Wiecie-Kogo.
Pod wpływem zaklęcia Imperius. I w tym szkopuł:
Skąd wiadomo kto kłamał?
Następne! Wstań!
Longbotom, tak?
Wstawaj.
Profesor Sprout mówi, że masz smykałkę do zielarstwa.
Istnieje jeszcze zaklęcie Cruciatus.
Dobrze! Chodź.
Nic się nie bój.
Zaklęcie tortur. /Crucio!
Przestań! On cierpi.
Może podasz nam ostatnie niewybaczalne zaklęcie, panno Granger?
Nie?
/Avada Kedavra!
Zaklęcie zabójcze.
Przeżył je tylko jeden człowiek.
I siedzi tu, w tej sali.
Fantastyczny, nie? Zupełny wartiat, naturalnie.
- Strach być z nim w jednym pokoju. - Ale on to wszystko przeżył.
- Patrzył niebezpieczeństwu prosto w oczy. - Te zaklęcia są zakazane.
Neville.
Synu...
Nic ci nie jest?
Zapraszam cię na herbatę. Coś ci pokażę.
Wrzucaj!
Wieczna chwała. Dobre, co?
- Za trzy lata będziemy mieli szansę. - Chyba ty, bo ja nie.
Dzięki, dzięki. No, chłopaki.
Zrobiliśmy go dziś rano.
Nie zadziała.
Nie? A niby czemu, Granger?
To jest linia wiekowa. Dumbledore sam ją nakreślił.
I co?
Ktoś taki jak Dumbledore
na pewno przewidział tak naiwne oszustwo, jak eliksir postarzający.
Dlatego to genialny pomysł. Bo tak naiwny.
- Gotów, Fred?. - Gotów, George.
Zdrówko.
Uwaga!
- A mówiłeś... - Sam mówiłeś.
- Masz za swoje. - Chciałeś być starszy, to masz.
Usiądźcie.
Oto moment, na który wszyscy czekaliśmy.
Wybór zawodników.
Reprezentantem Durmstrangu jest... Viktor Krum.
Reprezentantką Beauxbatons jest... Fleur Delacour.
Reprezentantem Hogwartu jest Cedrik Diggory.
Wybornie. Mamy zatem troje zawodników.
Lecz tylko jedno nazwisko przejdzie do historii.
Tylko jedna osoba zdobędzie Puchar Mistrzów.
Tę czarę zwycięstwa.
Puchar Turnieju Trójmagiczego.
Harry Potter!
Nie. Nie.
- Harry Potter! - Idź, Harry.
To oszust!
Nie skończył 17 lat.
To jakieś grube oszustwo.
Żądam wyjaśnień. To wbrew wszelkim zasadom! Ja protestuję!
Harry, czy to ty umieściłeś swoje imię w Czarze Ognia?
Nie.
Poprosiłeś kogoś, żeby to za ciebie zrobił?
Nie.
- Jesteś pewien? - Tak, tak.
- Kłamie jak najęty. - Pewnie, że tak.
Czara ognia to przedmiot magiczny o wielkiej mocy.
Tylko wyjątkowo biegły czarownik mógłby ją oszukać.
To byłoby ponad jego siły.
Wszystko przemyślałeś, co, Szalonooki?
Potrafię przenikać myśli czarowników, Karkarow. Ty powienieś o tym pamiętać.
To nie pomaga, Alastorze.
Ty rozstrzygnij, Barty.
Reguł nie można naginać.
Czara Ognia dokonuje nieodwracalnego wyboru.
Pan Potter nie ma wyboru.
Od teraz jest...
uczestnikiem Turnieju.
Coś tu nie gra.
Najpierw Maska Śmierci, a teraz to.
Co sugerujesz, Minervo?
Trzeba położyć temu kres.
Nie pozwolić Potterowi uczestniczyć.
Słyszałaś Barty'ego. Reguły są jasne.
Do diabła z Bartym i jego regułami.
Od kiedy to masz wzgląd na zarządzenia Ministerstwa?
Nie wierzę, że to był przypadek, niemniej jednak...
jeżeli mamy dowiedzieć się co za tym stoi, to...
niech wydarzenia biegną swoim torem.
Mamy nic nie robić? Wystawić go na przynętę?
Potter to chłopiec, a nie kawałek mięsa.
Jestem tego zdania co Severus.
Alastorze, miej na niego oko.
- Dobrze. - Ale tak, żeby nie wiedział.
I tak pewnie jest zaniepokojony,
wiedząc co go czeka.
Zresztą, my też.
Jak ci się udało?
Nieważne.
- Ale kumplowi mogłeś powiedzieć. - Co?
Wiesz dobrze, co.
Nie chciałem tego, Ron.
OK?
- Głupi jesteś. - Zgadza się.
Ron Weasley, głupawy kolega Harry'ego Pottera.
Nie wrzuciłem swojego imienia. Nie zależy mi na wiecznej chwale.
Chcę być...
Nie wiem jak to się stało i dlaczego.
Ale stało się. OK?
Spadaj.
Co za charyzmatyczny kwartet.
Witam.
Jestem Rita Skeeter.
Pisuję do ''Proroka Codziennego''.
Ale to pewnie wiecie.
To was nie znają.
Wy jesteście sensacją dnia.
Jaka zagadka drzemie pod tymi różanymi policzkami?
Jakie tajemnice kryją się pod tymi mięśniami?
Jakie pokłady odwagi?
Co nakręca mistrza?
Ja chcę wiedzieć. Nie mówiąc o moich czytelnikach.
Kto chce mi się zwierzyć?
Zacznijmy od najmłodszego. Doskonale.
Przytulnie tu.
- To schowek na miotły. - Zatem powinieneś się czuć jak u siebie.
Nie przejmuj się moim piórem.
Powiedz no, Harry...
- Jak się czuje 12-latek... - Mam 14...
przed walką z trojgiem zawodników...
nie tylko dalece bardziej dojrzałych,
ale także znających zaklęcia, o których tobie się nie śniło?
Przejęty?
Nie myślałem o tym...
Nie przejmuj się piórem.
Nie jesteś zwykłym 12-latkiem, prawda?
- 14-latkiem.
Jesteś żywą legendą Czy to uraz z przeszłości
popchnął cię do udziału w tak niebezpiecznym turnieju?
- Ja się nie zgłosiłem. - Oczywiście, że nie.
Wszyscy kochają buntowników, Harry.
Wykreśl to ostatnie.
A propos twoich rodziców, czy gdyby żyli, byliby z ciebie dumni?
Czy nie martwiliby się twoją patologiczną potrzebą zwracania na siebie uwagi,
i dążeniem do samozagłady?
Hej...
Moje oczy wcale nie "zaszkliły się na myśl o przeszłości".
/Harry, nie ryzykowałem /wysyłania Hedwigi.
/Od finału Pucharu Świata
/Ministerstwo uważniej /monitoruje sowy pocztowe,
/a ona jest łatwo rozpoznawalna. /Musimy porozmawiać w cztery oczy.
/Czekaj na mnie w wieży Griffindoru, /o 1 w nocy w sobotę.
/Bądź sam.
/Syriusz.
/P.S.:
/Ta sowa dziobie.
Syriuszu?
/Tragiczny Turniej.
/Harry Potter z Pucharem w Tle.
/Harry Potter, lat 12...
/...podejrzana kwalifikacja /do turnieju Trójmagicznego...
/...oczy pełne łez /na wspomnienie przeszłości...
Syriusz!
Jak...?
Nie mamy zbyt wiele czasu.
Czy to ty wrzuciłeś swoje imię do Czary Ognia?
Nie!
Musiałem zapytać. Teraz opowiedz mi swój sen.
Wspomniałeś o Glizdogonie i Voldemorcie, a kim był ten trzeci człowiek?
- Nie wiem. - Nie usłyszałeś jego imienia?
Nie...
Voldemort powierzył mu zadanie.
- Coś ważnego. - Co takiego?
Mnie, chciał mnie.
Nie wiem jak, ale ten człowiek miał mnie dopaść.
Ale to tylko sen, prawda?
Tak.
Tylko sen.
Posłuchaj, Harry...
śmierciożercy na Pucharze Świata...
i ta sprawa z Czarą Ognia są podejrzane. W Hogwarcie nie jest bezpieczne.
- Co masz na myśli? - To, że
to może być sprawka lgora Karkarowa, był kiedyś śmierciożercą.
A śmierciożercą jest się na zawsze.
A Barty Crouch ma serce z kamienia.
Wysłał własnego syna do Azkabanu.
Ktoś z nich wrzucił moje imię do Czary?
Ktokolwiek to zrobił, nie jest ci przyjacielem...
W tym Turnieju ludzie giną.
- Nie dam rady, Syriuszu. - Nie masz wyboru.
- Ktoś tu idzie. - Trzymaj przyjaciół blisko, Harry.
- Z kim rozmawiałeś? - Co?
- Z nikim. - Słyszałem głosy.
Wydawało ci się.
To nie byłby pierwszy raz.
Pewnie ćwiczyłeś do następnego numeru?
Niesamowite.
- To niesamowite. - Neville, znowu to robisz.
Przepraszam.
"Magiczne rośliny z jezior"?
Moody mi ją dał, wtedy jak mnie zaprosił.
Nie gadaj głupot.
Sam powinieneś mu to przekazać.
Ronald prosił, żebym ci powiedziała, że Seamus mu powiedział,
że Parvati powiedziała Deanowi, że Hagrid cię szuka.
Tak? No to...
Co?
Parvati powiedziała Deanowi, że...
Nie każ mi powtarzać.
- Hagrid cię szuka. - Powiedz Ronaldowi....
Nie jestem sową.
Masz pelerynę niewidkę?
Tak.
- Gdzie idziemy? - Zaraz zobaczysz.
Uważaj, to bardzo ważne.
Po co ci ten kwiatek?
Hagridzie, czyżbyś uczesał włosy?
Owszem.
Tobie też by nie zaszkodziło.
Hagrid!
Załóż pelerynę!
''Bon Soir'', Olympio.
O, Hagridzie!
Już się bałam, że nie przyjdziesz.
Myślałam, że o mnie zapomniałeś.
Jak bym mógł?
Co chciałeś mi pokazać?
Kiedy rozmawialiśmy byłeś taki...
...podniecony.
Nie pożałujesz, że przyszłaś. Wierz mi.
/C'est magnifique!
Podejdziemy bliżej?
Smoki!
To jest pierwsze zadanie?!
To jakieś żarty.
Spokojnie, Harry. Te stworzenia są niesłusznie owiane złą legendą.
Choć ten rogogon to złośliwa bestia.
Ron mało nie zemdlał jak je zobaczył.
- Ron tu był? - Jasne.
Jego brat, Charlie sprowadził je tu z Rumunii.
Ron ci nie powiedział?
Nie.
Nic nie pisnął.
Potter-Oszust.
Potter-Śmierdziel.
Cedrik jest najlepszy.
Masz swoja plakietkę.
Ładna?
Przepraszam.
- Cześć, Harry. - Wczytaj się z ę plakietkę, Potter.
Możemy pogadać?
Jasne.
Jesteś do bani, Potter.
Smoki, to pierwsze zadanie. Sprowadzili dla każdego po jednym.
Poważnie?
- A Fleur i Krum wiedzą? - Tak.
Dziękuję.
Co do tych plakietek...
- ... to nie był mój pomysł. - Nie szkodzi.
Nie wiem dlaczego to wybucha.
To mi się zawsze przytrafia. W sumie to nawet fascynujące.
Straszny z ciebie dureń, wiesz?
- Tak sądzisz? - Tak.
Coś jeszcze?
- Tak, trzymaj się ode mnie z daleka. - Nie ma sprawy.
Coś taki spięty, Potter?
Założyłem się z ojcem.
Powiedziałem, że nie wytrzymasz 10 minut Turnieju.
On się nie zgodził. Twierdzi, że nie wytrzymasz nawet 5.
Gówno mnie obchodzi co myśli twój ojciec, Malfoy.
On jest podły i okrutny.
A ty żałosny.
Ręce przy sobie!
Już ja cię nauczę atakować kogoś od tyłu.
Ty śmierdząca, tchórzliwa szumowino!
Profesorze Moody.
Co pan wyprawia?
Udzielam nauki.
- Czy to jeden z uczniów? - Technicznie rzecz biorąc, tchórz.
Stój spokojnie.
- Wszystko powiem ojcu. - Jeszcze mi grozisz?
Grozisz mi?
Profesorze!
O twym ojcu mogę opowiedzieć takie historie, od których włos się jeży.
- Alastorze! - Nie zadzieraj ze mną.
Alastorze, transmutacja nie służy do karania uczniów.
Dumbledore chyba ci powiedział.
Coś tam wspominał.
Lepiej o tym pamiętaj.
Zmykać stąd.
Ty...
pójdziesz ze mną.
To mój monitor.
Pokazuje gdzie są wrogowie.
Jeśli widzę w nim białka ich oczu, to znaczy, że są tuż za mną.
Nawet ci nie powiem co tam siedzi. I tak byś nie uwierzył.
Dobra...
Jak masz zamiar załatwić tego smoka?
Myślałem, żeby...
Siadaj.
Słuchaj, Potter.
Twój kolega, Diggory w swoim wieku transmutował łasicę w zegarek bez zmrużenia okiem.
Panna Delacour to nie żadna wróżka z bajki.
Co do Kruma, to mięśniak bez rozumu.
Ale Karkarow jest przebiegły.
Obmyśli mu strategię, i wykorzysta jego atuty.
No, Potter, jakie ty masz atuty?
Nie wiem. Nieźle potrafię latać...
To już coś.
Ale nie pozwolą nam użyć mioteł.
Pozwolą ci użyć... różdżki.
Zakłady, przyjmuję zakłady!
Przyjmujemy zakłady!
Dziesięć na Fleur, proszę uprzejmie.
Proszę o uwagę. To wielki dzień dla wszystkich.
Każde zadanie jest bardzo niebezpieczne...
Psst. Psst!
Harry, czy to ty?
Tak.
Jak się czujesz? OK?
Skup się.
- Musisz tylko... - Pokonać smoka.
Młodzi kochankowie!
Jakie to... wzruszające!
Gdyby zdarzyło się jakieś nieszczęście...
macie szansę trafić na pierwszą stronę.
Pani nie ma tu wstępu. To namiot zawodników.
i przyjaciół.
Nie szkodzi.
Mamy to, czego chcieliśmy.
Witam zawodników. Chodźcie tu.
Tyle czekania, tyle zagadek, aż wreszcie nadeszła ta chwila.
Tylko wy czworo potraficie w pełni ją docenić.
Co tu robi panna Granger?
Przepraszam, już... pójdę!
Barty, do dzieła.
Zawodnicy, stańcie tu wkoło.
Panna Delacour, tutaj. Pan Krum, tu.
Pan Potter, tu, dobrze...
Panno Delacour, proszę.
Zielony Walijski.
Panie Krum.
Chiński Ogniomiot.
Szwedzki Krótkopyski.
- Czyli zostaje nam... - Rogogon.
- Co mówisz, chłopcze? - Nic.
Rogogon Węgierski.
To miniaturki prawdziwych smoków.
Każdy z nich strzeże jaja.
Waszym zadaniem jest odebranie jaj.
Każde jajo zawiera wskazówkę,
beż której nie poradzicie sobie w następnym zadaniu.
Jakieś pytania?
Dokonale.
Powodzenia! Panie Diggory, na dźwięk wystrzału...
Troje zawodników uporało się ze smokami.
Tak więc każde z nich zakwalifikowało się do następnej próby.
Czas na czwartego, ostatniego zawodnika.
Różdżka, Harry!
Różdżka!
/Accio Firebolt!
Dawaj, smoku!
- Brawo Harry. - Wiedzieliśmy, że ci się uda.
Czy tobie się kiedyś nie udało?
Nigdy!
Cicho!
Otwórz je, Harry. Jaka jest wskazówka?
Kto chce, żebym tworzył?
Mam otworzyć?
Co to, u diabła, było?
Dobra, wracajcie do dormitoriów.
Może się zrobić nieprzyjemnie, jak ten wtrąci swoje trzy grosze.
Musiałbyś być szalony, żeby wrzucić swoje imię do Czary Ognia.
Długo musiałeś nad tym myśleć.
Nie tylko ja cię podejrzewałem. Wszyscy szemrali po kątach.
Super, to mnie pocieszyło.
- Dałem ci cynk o smokach. - Hagrid mi powiedział o smokach.
Nie, to byłem ja.
Nie pamiętasz?
Powiedziałem Hermionie, że Seamus mi powiedział, że Parvati
powiedziała Deanowi, że Hagrid cię szuka.
Seamus nic mi nie powiedział. Tylko ja wiedziałem.
Myślałem, że się domyślisz.
Jak ktoś w ogóle mógłby się tego domyślić?
To było całkiem porąbane.
Może faktycznie... nieco zagmatwane.
Chłopaki.
Cześć, Harry.
Patrzy na ciebie.
Coś podobnego.
Znowu to zrobiła.
/"Panna Granger, ambitna /młoda czarownica, ugania się
/za sławnymi czarodziejami. "
/Jej ostatnim podbojem jest /bułgarski mistrz,
/Viktor Krum.
/Nie wiadomo jak z tym ciosem /poradzi sobie Harry Potter.
- Przesyłka, panie Weasley. - Dziękuję, Nigelu.
Nie stój tak, Nigelu. Później.
Obiecałem, że zdobędę dla niego autograf Harry'ego.
To od mamy.
To szata.
- Będzie ci pasować do oczu. - Jest też beret.
Bardzo śmieszne.
- Ginny, to dla ciebie. - Nie włożyłabym tego, to okropne.
Z czego się śmiejesz?
To nie dla Ginny. Tylko dla ciebie.
- To szata wieczorowa. - Wieczorowa? Do czego?
Bal Bożonarodzeniowy...
jest tradycyjnie obchodzony podczas Turnieju Trójmagicznego,
od samego początku.
W noc Bożego Narodzenia, wraz z gośćmi zbieramy się w Wielkiej Sali,
i kulturalnie urządzamy szaloną zabawę.
Jako przedstawiciele gospodarzy, musicie wszyscy
zaprezentować się od najlepszej strony.
I to dosłownie.
Ponieważ Bal Bożonarodzeniowy polega przede wszystkim
na tańcu.
Cisza!
Dom Godryka Gryffindora zachowywał z godnością tradycję świata czarodziejów
od dziesiątków stuleci.
Nie pozwolę, byście w jeden wieczór obrócili w perzynę
dorobek pokoleń, zachowując się jak krnąbrna kupa koczkodanów.
Spróbuj to powiedzieć szybciej niż ona.
Taniec...
polega na uwolnieniu ciała.
W każdej dziewczynie
drzemie delikatny motyl, który chce wydostać się na wolność.
W Heloise Midget
drzemie co najwyżej ćma.
Zaś w każdym chłopcu drzemie lew salonowy, gotów do skoku.
- Panie Weasley. - Tak?
Można prosić?
Prawa ręka na kibici.
- Gdzie? - W pasie.
Wyprostuj rękę.
Panie Filch, proszę.
Raz, dwa, trzy, raz, dwa, trzy.
- Tego mu nigdy nie zapomnimy. - Nigdy.
Chłopaki, do góry.
Po co nam osoby towarzyszące?
I dlaczego to mają być dziewczyny?
Pokonałeś smoka, to i z tym sobie poradzisz.
Chyba już wolę smoki.
Mam to po mamie.
Opuściła nas, gdy miałem 3 lata.
Nie była zbyt matczyną matką, za to tata odwrotnie.
To był nieduży jegomość.
W wieku 6 lat, mogłem go podnieść i włożyć do szafy.
Ale było przy tym śmiechu.
Skosztuj jeszcze miodu.
Zmarło mu się kiedy poszedłem do szkoły.
Więc odtąd jestem sam jak palec.
Ale dość o mnie. Powiedz coś o sobie?
To jakieś szaleństwo.
Już tylko my dwaj nie mamy pary.
No i Neville, rzecz jasna.
On doskonale tańczy sam z sobą.
Może was zainteresuje, że Neville kogoś zaprosił.
No nie, teraz to już załamka.
/RUSZ SIĘ BRACIE /BO WSZYSTKIE ŁADNE /SPRZĄTNĄ CI SPRZED NOSA.
A ty z kim idziesz?
Angelina.
Hermiono, ty przecież jesteś dziewczyną.
- Trafna uwaga. - Nie mam racji?
No wiesz, dla chłopaka iść samemu to nie wstyd,
ale dla dziewczyny, to żałosne.
Wcale nie idę sama, ktoś inny mnie już zaprosił.
I się zgodziłam.
O do licha.
- Kłamie, nie? - Skoro tak twierdzisz.
Trzeba zacisnąć zęby i to zrobić.
Zanim wrócimy do wieży, obaj musimy mieć partnerki, OK?
Dobra.
- Cho. - Harry.
Uważaj na schodach, na górze jest ślisko.
Dobra, dzięki.
Cho!
Tak?
Chciałem czy ty...
Czy szłabyś zemną na bal?
Co takiego?
Chciałem zapytać, czy nie poszłabyś ze mną na bal?
Harry, przykro mi, ale ktoś inny mnie już zaprosił.
...i obiecałam, że pójdę... z nim.
OK, tak, to świetnie.
Nie ma sprawy.
OK, dobra.
Harry!
Naprawdę mi przykro.
Nic się nie stało.
Nic ci nie będzie.
Co tobie?
- Zaprosił Fleur Delacour. - Co?
- I co odpowiedziała? - Naturalnie odmówiła.
- Zgodziła się?! - Nie zgrywaj się.
Przechodziła obok mnie...
Wiesz jak ja lubię ich chód.
I jakoś mi się wymknęło.
W zasadzie wydarł się w niebogłosy.
- I co dalej? - Jak to co? Uciekłem.
Nie nadaję się do tego.
- Nie wiem co we mnie wstąpiło. - Cześć, Harry.
Dotychczas tylko patrzyłem na nią ukradkiem.
Nigdy mi tego nie wybaczy.
O cholera.
Dlaczego ja?
Co ty na sobie masz?
- Co to jest? - Strój wieczorowy.
Ale twój jest w porządku. Bez koronek, i w normalnym kolorze.
Twój za to jest bardziej tradycyjny.
Tradycyjny? On jest archaiczny.
Wyglądam w nim jak ciotka Tessy.
Nawet pachnę jak ciotka Tessy.
Zabij mnie, Harry.
Zostaw go w spokoju.
Biedaczka, pewnie szlocha sama w swoim pokoju.
- Kto? - Hermiona.
Inaczej dawno by nam powiedziała z kim idzie.
Niepotrzebnie z niej żartowałeś.
Inni też ją pytali.
Sam bym ją zaprosił, gdyby nie zadzierała nosa.
Cześć, chłopaki.
Aleś się...
...wystroił.
A, tu jesteś, Potter. Gotowi?
- Na co? - Do tańca.
Wedle tradycji troje zawodników, a w tym przypadku czworo, otwiera bal.
Nikt ci nie wspominał?
- Nie. - No to teraz wiesz.
Pan, Panie Weasley, przejdzie z Panną Patil do Wielkiej Sali.
- A, tu jesteście. - Tędy.
Ustawcie się parami.
- Wygląda olśniewająco. - Tak.
Czy to Hermiona Granger?
I Viktor Krum?
Nie.
Nie może być.
Chwyć mnie w talii.
- Co? - Szybko.
Jesteście gotowi?!
Dyniogłowy.
Teraz wiadomo po co przesiadywał w bibliotece.
- Podasz mi ramię? - Ramię, nogę, co tylko zechcesz.
Gorąco, nie?
Viktor poszedł po coś do picia. Możecie się do nas przyłączyć.
Nie będziemy przeszkadzać tobie i Viktorowi.
O co ci chodzi, Ron?
Bratasz się z wrogiem.
Z wrogiem?
A kto marzy o jego autografie?
Poza tym, nadrzędnym celem Turnieju jest
międzynarodowa współpraca czarodziejów.
I przyjaźń.
Dla mnie to wygląda na coś więcej.
Poprosisz mnie w końcu do tańca?
Nie.
On cię wykorzystuje.
Jak śmiesz? Sama o siebie zadbam.
On jest dla ciebie za stary.
Tak uważasz?
- Owszem. - No to wiesz co masz zrobić.
Co?
Następnym razem zaproś mnie zanim zrobi to ktoś inny.
- A nie w ostatniej chwili. - Ale...
to w ogóle jest nie na temat.
Harry.
Gdzie byłeś?
Nieważne, wracajcie do siebie, obaj.
Ona z wiekiem jest coraz gorsza.
A ty wszystko psujesz.
Chcę to zobaczyć jeszcze raz.
O tak, czas się zbliża.
Nareszcie.
Odsuń się, trzeba powitać gościa.
Nic ci nie jest, Harry?
Dopiero teraz wróciłem.
Ja!
Harry, obiecałeś, że zastanowisz się na tym jajem kilka tygodni temu.
Za dwa dni druga próba!
Naprawdę? Nie miałem pojęcia.
Pewnie Viktor już wszystko wygłówkował?
Nie wiem. Nie rozmawiamy o Turnieju.
W zasadzie wcale nie rozmawiamy.
Viktor jest raczej człowiekiem czynu.
Nie jest specjalnie rozmowny.
Głównie się na mnie patrzy.
To wręcz irytujące.
Ty wcale nie chcesz otworzyć tego jaja, prawda?
Co to ma znaczyć?
Tylko tyle, że jesteś wystawiony na próbę.
W najbardziej brutalny, niemalże okrutny sposób.
I...
boję się o ciebie.
Ze smokiem miałeś szczęście.
Tym razem to może nie wystarczyć.
Hej, Potter.
- Potter. - Cedriku?
Co u ciebie?
Bajecznie.
Nie podziękowałem ci jeszcze za ten cynk o smokach.
Nie ma za co. Ty zrobiłbyś to samo.
Właśnie.
Wiesz gdzie jest łazienka prefektów na 5 piętrze?
Dobrze się tam iść wykąpać.
Weź to jajo, i przemyśl wszystko w gorącej kąpieli.
Chyba oszalałem.
Zdecydowanie oszalałem.
Na twoim miejscu otworzyłabym je pod wodą.
Marta!
Cześć, Harry. Dawno cię nie widziałam.
Pływałam sobie ostatnio w okolicach ścieku
i zauważyłam eliksir wielosokowy.
Czyżbyś znowu był niegrzeczny, Harry?
Eliksir wielosokowy?
Nieważne.
Mówiłaś, że mam to włożyć pod wodę?
To właśnie zrobił ten drugi chłopak.
Ten przystojny.
Cedrik.
Na co czekasz? Otwórz je.
/Szukaj nas tam, gdzie słyszysz nasz głos
/Pod wodą śpiewamy, taki nasz los
/A kiedy będziesz szukał, zaśpiewamy tak:
/My mamy to, czego tobie brak.
Czy w jeziorze żyją trytony?
O, bardzo sprytnie.
Cedrik myślał nad tym całymi godzinami.
Aż zniknęły wszystkie bąbelki.
Harry, powtórz jeszcze raz.
/Szukaj nas tam, gdzie słyszysz nasz głos
Chodzi o jezioro, to pewne.
/Aby to odzyskać masz tylko godzinę.
To też proste, choć potencjalnie niebezpieczne.
Potencjalnie niebezpieczne?
Kiedy ty ostatnio wytrzymałaś godzinę pod wodą?
To się może udać.
Co trzy głowy to nie jedna.
Zróbcie sobie przerwę.
Profesor McGonagal prosi was do siebie.
Nie ciebie, Potter, tylko Weasleya i Granger.
Ale następna próba jest za dwie godziny.
Właśnie.
Lepiej, żeby Potter trochę się przespał.
Idź, szybko!
Longbottom!
Pomóż Potterowi pozbierać książki.
Jeśli interesują cię książki o roślinach,
to polecam przewodnik po ziołach Goshawk.
Jeden czarodziej w Nepalu hoduje drzewa odporne na korniki.
Neville, bez obrazy, ale guzik mnie obchodzą drzewa.
Chyba, że znasz tybetańską rzepę, dzięki której można wytrzymać godzinę pod wodą.
Nie wiem nic o rzepie. Ale możesz zażyć skrzeloziele.
Zakłady!!!
Zakłady przyjmuję!
Kto nie gra, ten nie wygrywa.
Kto zwycięży, kto nie wróci?
Po co te złośliwości?
- Masz pewność, że to zadziała, Neville? - Absolutną.
Przez godzinę? - Pewnie tak.
Pewnie?
Herbolodzy spierają się co jego skuteczności w słodkiej wodzie.
Teraz mi to mówisz?! Żartujesz?
Chciałem ci pomóc.
Ustaw się w kolejce za Ronem i Hermioną.
Gdzie oni tak w ogóle są?
- Wydajesz się spięty, Harry. - Naprawdę?
Witam na drugim etapie Turnieju.
Poprzedniej nocy każdemu z zawodników coś ukradziono.
Coś bardzo cennego.
Te drogie ich sercu rzeczy leżą teraz na dnie jeziora.
Każdy z zawodników musi odzyskać swój skarb.
I bezpiecznie powrócić na powierzchnię.
Połknij to szybko.
Mają na to jedną godzinę. Nie więcej.
Po upływie tego czasu skarb przepadnie.
Po usłyszeniu wystrzału możecie zaczynać.
Co z nim?
Nie wiem. Nie widzę go.
O Boże! Zabiłem Harrego Pottera.
Panna Dealcour została niestety zmuszona do przerwania misji.
I nie będzie mogła jej kontynuować.
Ale ona też jest moją przyjaciółką!
Tylko jedno.
Zejdźmy niżej.
/Gabrielle, viens, allez. /C'est fini.
/Ascendio.
Nic mu nie jest. Nic mu się nie stało.
Przynieście mu drugi ręcznik.
Niech zbiorą się jurorzy.
Uratowałeś ją, mimo, że nie była twoja!
Moją siostrzyczkę.
- A ty jej pomogłeś. - No tak. Trochę.
/Gabrielle, ma belle, viens.
Harry! Nic ci nie jest? Zmarzłeś na kość.
Osobiście uważam, że byłeś najlepszy.
Skończyłem ostatni, Hermiono.
Przedostatni. Fleur zatrzymały druzgotki.
Uwaga!
Uwaga!!!
Zwycięzcą etapu jest...
Pan Diggory!
Który użył zaklęcia bąblogłowy.
Pan Potter miał szansę zająć pierwsze miejsce,
gdyby nie jego determinacja,
by uratować nie tylko Pana Weasleya,
ale również innych.
Z tego powodu przypadnie mu drugie miejsce.
Drugie miejsce.
Za przykładną postawę moralną.
Stary, ty to masz postawę moralną.
Moim zdaniem, zawaliłeś sprawę.
Postawa pierwsza klasa.
Moje gratulacje, Potter. Piękne dokonanie.
- Dziękuję. - Dobra robota, chłopcze.
Zobaczymy się u Hagrida, Harry.
Żałuję, że wcześniej nie porozmawialiśmy. Twoja historia jest mi dobrze znana.
I dość niesamowita. Choć tragiczna.
Ktoś kto traci rodzinę, odczuwa tę stratę zawsze.
Ale, życie idzie naprzód.
A my wraz z nim.
Twoi rodzice byliby z ciebie bardzo dumni.
Bertemiuszu!
Nie namawiasz go chyba na staż w Ministerstwie?
Ostatni chłopiec, który się tam zgłosił nigdy nie wrócił.
A mówią, że to ja mam nie po kolei w głowie.
Pamiętam kiedy was poznałem.
Największe rozrabiaki, jakich w życiu widziałem.
Przypomnieliście mi mnie samego.
Od tego czasu minęły 4 lata.
- Ciągle rozrabiamy. - Może i tak.
Ale mamy siebie.
I Harrego.
Najmłodszego zawodnika Turnieju Trójmagicznego w historii.
Hurra!
Pan Crouch?
On zabił człowieka, Knot. I nie przestanie zabijać.
- Musisz to ujawnić. - Nie zrobię tego.
W takich chwilach świat czarodziejów potrzebuje przywódcy.
Turniej nie może zostać przerwany. Nie wezmę za to odpowiedzialności.
Powinieneś zrobić to, co należy. Nie przejmując się swoim wizerunkiem.
Co ty powiedziałeś?
Przepraszam panów. Wasza rozmowa przestała być prywatna.
O Harry, jak miło cię znowu widzieć.
Mogę wrócić później, profesorze.
Nie trzeba, właśnie skończyliśmy.
Zaraz przyjdę.
Ministrze, proszę przodem,
Poczęstuj się tymczasem, Harry.
Ale ostrzegam, że są troszkę ostre.
Profesorze?
Profesorze!
Igorze Karkarow, zostałeś sprowadzony z Azkabanu na własne życzenie.
Jeżeli twoje zeznania okażą się ważne, sąd może zgodzić się na zwolnienie cię.
Do tego czasu pozostajesz w naszych oczach śmierciożercą.
- Czy to jasne? - Tak.
Co masz do powiedzenia?
Nazwiska.
Był Rosier. Evan Rosier.
Rosier nie żyje.
Zabrał na tamten świat kawałek mojej osoby.
- Nie wiedziałem. - Czy to wszystko?
Nie, nie. Był jeszcze Rookwood.
Szpiegował dla nas.
Augustus Rookwood? Z Departamentu Tajemnic?
Tak, przekazywał tajne informacje z Ministerstwa.
Dobrze. Rada się zastanowi.
Do tego czasu pozostaniesz w Azkabanie.
Nie, błagam. Powiem więcej.
Był też Snape. Severus Snape.
To oszczerstwo. Rada o tym wie.
Severus Snape był śmierciożercą, ale przeszedł na nasza stronę.
Ponosił wielkie ryzyko...
Nieprawda! Snape jest wierny Czarnemu Panu.
Cisza!
O ile świadek nie poda nam nazwisk prawdziwych śmierciożerców,
ogłoszę zamknięcie posiedzenia.
Nie, nie, nie.
Mam jeszcze jednego.
- Co takiego? - Nazwisko.
Wiem na pewno, że osoba ta brała udział w torturowaniu zaklęciem Crusiatus
Aurora Franka Longbottoma i jego żony!
Podaj nazwisko!
Barty Crouch
}Junior.
Zabierzcie łapska, żałośni ludzie.
Jak się masz, ojcze?
Nie jesteś moim synem.
Ciekawość to nie grzech, ale powinieneś być ostrożny.
To myślodsiewnia.
Przydatne narzędzie dla osób, których umysł, jak mój, obciążają bolesne wspomnienia.
Pozwala też dokładnie odtworzyć przeszłość.
Szukałem w niej czegoś, Harry.
Jakiegoś szczegółu,
czegoś, co mogłem przeoczyć.
Co wyjaśniłoby przyczynę tych okropnych zdarzeń.
Ale rozwiązanie wciąż mi się wymyka.
Tracę głowę.
Co dokładnie stało się z synem Pana Croucha?
Skazano go na pobyt w Azkabanie.
Barty bardzo to przeżył.
Ale nie miał wyboru. Dowody były przytłaczające.
Czemu pytasz?
On był w moim śnie.
To było latem, zanim zaczęła się szkoła.
We śnie widziałem wnętrze domu.
Był tam Voldemort.
Tyle, że nie w ludzkiej postaci.
Był tam też Glizdogon. I syn Pana Croucha.
Miałeś jeszcze inne sny?
Tak, wciąż o tym samym.
Czy te sny... i to, co w nich widzę...
Czy to się działo naprawdę?
Nie powinieneś powracać do tych snów, Harry.
Najlepiej jeżeli...
je wymażesz.
To znak, Severusie.
Wiesz o tym, równie dobrze jak ja.
Potter!
Skąd ten pośpiech?
Gratuluję. Dałeś wspaniały popis w jeziorze.
Skrzeloziele, nie mylę się?
Tak, proszę pana.
Pomysłowe.
To bardzo rzadka roślina.
Raczej niespotykana.
Podobnie jak to.
Wiesz co to?
Jakiś eliksir?
Veritaserum.
Wystarczą 3 krople, i Sam-Wiesz-Kto wyjawiłby ci swoje najciemniejsze sekrety.
Ich użycie na uczniach est niestety zabronione.
Niemniej jednak,
jeśli jeszcze raz ukradniesz coś z mojego gabinetu,
nie omieszkam wlać ci go przypadkiem do soku dyniowego.
Nic nie ukradłem!
Nie kłam mi.
Skrzeloziele jest nieszkodliwe.
Co innego skóra boomslanga i muchy liswingi.
Ty i twoja banda sporządzacie eliksir wielosokowy.
I chcę wiedzieć dlaczego!
Cisza!
Profesor Moody umieścił dziś Puchar w samym środku Labiryntu.
I tylko on wie, gdzie go znaleźć.
Jako, że Pan Diggory...
I Pan Potter...
zajmują dwa pierwsze miejsca,
oni pierwsi wejdą do labiryntu.
Za nimi pośpieszy Pan Krum,
a następnie Panna Delacour.
Kto pierwszy dotknie Pucharu, będzie zwycięzcą!
Personel szkoły będzie patrolował obrzeża labiryntu,
Więc jeżeli któreś z zawodników będzie chciało się wycofać w trakcie,
wystarczy, że zasygnalizują to za pomocą różdżki.
Proszę zawodników.
W labiryncie nie ma ni smoków, ni podwodnych stworów.
Ale jest tam coś jeszcze groźniejszego.
Labirynt odmienia ludzką duszę.
Postarajcie się odnaleźć Puchar,
lecz zważcie przy tym,
by nie zatracić siebie samych.
Przygotujcie się!
Synku, powodzenia.
Na moje trzy: Raz, dwa...
Fleur!
Fleur.
/Periculum!
Padnij!
/Expelliarmus!
Nie, zostaw go.
Ktoś go zaczarował.
Tak!
Harry!
/Reducto!
Dzięki!
Nie ma sprawy.
Już myślałem, że mnie zostawisz na ich pastwę.
Ta też tak myślałem.
Niezła gra, co?
Niezła.
Biegnij!
Weź go!
Uratowałeś mnie! Weź go!
Razem!
Raz, dwa, trzy!
- Jesteś cały? - Tak, a ty?
Gdzie my jesteśmy?
Ja tu już byłem.
To świstoklik.
Puchar to świstoklik.
Znam to miejsce z mojego snu.
Cedrik, musimy wrócić do Pucharu!
Szybko!
Co ty mówisz?
- Co ci jest? - Wracaj do Pucharu!
Kim jesteś? Czego chcesz?
Zabij niepotrzebnego.
/Avada Kedavra!
Nie!
Cedrik!
Prędko!
/Kości Ojca, dane nieświadomie,
/Ciało sługi... z chęcią... poświęcone,
/Krew wroga...
/siłą... odebrana.
/Czarny Pan powstanie
/na nowo.
Moja różdżka, Glizdogonie.
Wyciągnij rękę.
Panie!
Dzięki ci, panie.
Drugą rękę!
Witajcie, przyjaciele.
Minęło 13 lat.
A mimo to, stoicie tu przede mną.
Jakby to było zaledwie wczoraj.
Jestem... rozczarowany.
Żaden z was nie próbował mnie odnaleźć.
Crabbe, MacNair...
Goyle,
Nawet ty...
Lucjuszu.
Panie, trwałem w gotowości.
Czekałem na twoje skinienie, szept... lub znak.
Były znaki, mój niewierny przyjacielu. I więcej niż szepty.
Panie, nigdy nie zszedłem ze dawnej drogi.
To oblicze musiałem prezentować każdego dnia podczas twojej nieobecności.
Lecz to tylko maska.
- Ja powróciłem. - Ze strachu, nie z lojalności.
Ale okazałeś się przydatny w ostatnich miesiącach, Glizdogonie.
Dziękuję, panie.
- Och, jaki ładny chłopiec. - Nie dotykaj go!
Harry,
omal zapomniałem, że tu jesteś.
Stoisz na kościach mego ojca.
Przedstawiłbym cię,
ale ponoć ostatnio jesteś tak sławny jak ja sam.
"Chłopiec, który przeżył." Kłamstwa owiały twoją legendę.
Chcesz wiedzieć co naprawdę miało miejsce 13 lat temu?
Mam wyjawić w jaki sposób straciłem moc?
Miłość to sprawiła.
Kiedy miła, słodka Lily Potter oddała życie, by ratować syna,
zapewniła mu tarczę ochronną,
której nie mogłem przebić.
To była prastara magia. Powinienem był to przewidzieć.
Ale nieważne. Wiele się pozmieniało.
Dziś mogę cię dotknąć.
Zawdzięczam to paru kroplom twojej krwi.
Weź różdżkę, Potter!
Powiedziałem, podnieś. No już!
Uczyli cię pojedynków, tak?
Najpierw się obszczekamy.
No, Harry. Gdzie twoje maniery?
Dumbledore by ci tego nie wybaczył.
No, szczekaj!
O to chodzi!
A teraz...
/Crucio!
Dobry piesek, Harry.
Rodzice byliby dumni. Zwłaszcza twoja szlamowata matka.
Zabiję cię, Harry Potterze.
Zniszczę cię.
Po tym, nikt nie podda w wątpliwość mojej mocy.
Po tobie zostanie zaś tylko wspomnienie
o tym, jak błagałeś mnie o śmierć.
A ja, jako miłościwy pan,
udzieliłem ci łaski.
Wstawaj.
Patrz na mnie, kiedy cię zabijam!
Chcę widzieć jak gasną twoje oczy!
Niech tak będzie.
/- Expelliarmus! /- Avada Kedavra!
Nic nie róbcie. On należy do mnie.
Jest mój.
Harry, kiedy połączenie zostanie przerwane, biegnij do Świstoklika!
Damy ci czas na dotarcie, ale tylko chwilę.
Rozumiesz?
Harry, zabierz moje ciało.
Oddaj je mojemu ojcu.
Puść.
Kochanie, jesteś gotów.
Puść!
/Accio!
Udało mu się!
Harry!
Co się stało?
Powrócił.
Voldemort powrócił!
Cedrik prosił, żebym zabrał jego ciało z powrotem.
Nie mogłem go tam zostawić.
Już dobrze, Harry. Jest w domu. Obaj jesteście.
Niech nikt stąd nie wychodzi.
Chłopca zabito.
Trzeba zabrać ciało. Zbyt wiele osób...
Przepuście mnie!
To mój syn!
Mój synek!
Wstawaj, spokojnie, spokojnie.
Muszę cię stąd zabrać.
Wszystko dobrze. Trzymam cię.
Nic ci nie jest, Potter?
Boli cię?
Teraz już mniej.
Lepiej to obejrzę.
Puchar był świstoklikiem.
Ktoś go zaczarował.
Jak tam było?
- Jak on wyglądał? - Kto?
Czarny Pan.
Jak to było? Stać w jego obecności?
Nie wiem.
Jakbym zanurzył się w jednym z tych snów.
Jak w koszmarze.
Byli tam inni? Czy na cmentarzu byli też inni?
Nic nie mówiłem o cmentarzu, profesorze.
"Smoki to wspaniałe stworzenia, co?"
Czy myślisz, że ten półgłówek zaprowadziłby cię do lasu, gdyby nie ja?
A czy Cedrik Diggory powiedziałby ci o jaju,
gdybym sam mu wpierw nie wyjawił o co chodzi?
I czy Neville Longbottom, naprowadziłby cię na skrzeloziele,
gdyby nie książka, którą mu wcisnąłem?
To był pan, od samego początku.
Pan wrzucił moje imię do Czary.
- Rzucił pan zaklęcie na Kruma, ale... - Ale, ale, ale...
Wygrałeś, bo ja tak chciałem, Potter.
Trafiłeś na ten cmentarz, bo ja cię tam wysłałem.
l stało się.
Twoja krew płynie teraz w żyłach Czarnego Pana.
On mnie wynagrodzi, kiedy dowie się,
że raz na zawsze
uciszyłem wielkiego Harrego Pottera.
/Expelliarmus!
Severusie!
Wiesz kim jestem?
Albus Dumbledore.
- Czy ty jesteś Alastor Moddy? - Nie.
Czy on jest w tym pokoju?
Czy on jest tutaj?
Harry, odsuń się.
Nic ci nie jest, Alastorze?
Przepraszam, Albusie.
Skoro to jest Moody, to kto...?
- Eliksir wielosokowy. - Teraz wiemy kto cię okradał, Severusie.
Zaraz cię wydostaniemy.
Barty Crouch Junior
Pokażę ci mój, jeśli pokażesz mi swój.
Pokaż rękę, Harry.
Wiesz co to oznacza, prawda?
On powrócił.
Lord Voldemort powrócił.
Przepraszam, że nic nie zrobiłem.
Wyślijcie sowę do Azkabanu.
Dowiedzą się, że uciekł im więzień.
Powitają mnie jak bohatera.
Nie wątpię.
Najwyższy czas na bohaterów.
Dziś przeżywamy okrutną stratę.
Cedrik Diggory był, jak wszyscy wiecie,
wyjątkowo pracowity,
nieskończenie prawy,
I, co najważniejsze,
był prawdziwym przyjacielem.
Dlatego uważam, że macie prawo wiedzieć jak zginął.
Cedrik Diggory został zamordowany
przez Lorda Voldemorta.
Ministerstwo Magii nie chce,
żebym wam to mówił.
Ale zaniechanie tego, byłoby obrazą dla jego pamięci.
Ból, który odczuwamy, przypomina nam
że choć pochodzimy z różnych stron, i mówimy różnymi językami,
nasze serca biją jednym rytmem.
W świetle ostatnich wydarzeń,
więzy przyjaźni między nami
okażą się ważniejsze niż kiedykolwiek.
Pamiętajcie to, a śmierć Cedrika Diggory'ego nie będzie na próżno.
Pamiętajcie o tym!
A uczcicie pamięć chłopca, który był dobry i uczciwy,
dzielny,
szczery i prawy do samego końca.
Nie przepadam za tymi zasłonami.
W czwartej klasie nawet je podpaliłem.
Przypadkowo, naturalnie.
Wystawiłem cię na straszliwe niebezpieczeństwo, Harry
Wybacz mi.
Profesorze...
Tam na cmentarzu, w pewnym momencie...
różdżka Voldemorta i moja połączyły się...
/Priore Incantatum.
Zobaczyłeś tam swoich rodziców, prawda?
Pojawili się.
Czary nie ożywiają zmarłych, Harry. Wiesz o tym.
Nadchodzą ponure i trudne czasy.
Wkrótce każdy będzie musiał dokonać wyboru
co jest słuszne, a co łatwe.
Zapamiętaj, że
masz tu przyjaciół.
Nie jesteś sam.
Hermiono...
To dla ciebie.
Obiecaj, że napiszesz.
Do widzenia.
/Au revoir, Ron.
Czy w Hogwarcie można w ogóle mieć spokój?
- Nie. - Też tak myślę.
No ale... co to za życie bez smoków?
Teraz wszystko się zmieni, prawda?
Tak.
Obiecajcie, że w wakacje będziecie obaj pisać.
Ja na pewno nie.
Ale Harry będzie.
Tak, co tydzień.
www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.