Стрелци!
Премногу се блиску до ѕидовите. -Будали...
Повлекувајте се. -Мојата војска сеуште не изгубила војна. -Нема
да имаш армија ако не се повлечеш.
Назад кон бродовите!
Повлекувајте се. -Принцу, ги имаме. -Во домет сме на нивните
стрелци. -Прати човек да им каже на Грците дека можат да си ги
соберат мртвите. -Дали и тие би го направиле истото за нас?
Повлекувајте се!
Мислиш дека сум кукавица.
Кукавица сум. Знаев дека ќе ме убие. Ти ќе гледаше...и татко ми,
брат ми, цела Троја. Се откажав од мојата гордост, мојата чест само
за да живеам. -Љубов моја, предизвика голем воин, а за тоа треба
храброст. -Те изневерив.
Менелај беше храбар човек. Живееше за да се бори.
Секој ден додека бев со него сакав да се разбудам и да го видам
поразен. Не сакам херој, љубов моја. Сакам маж со кого ќе можам
да остарам.
Ми се смеат во Троја. Мислат дека нашите штитови не можат да
издржат. -Можеби треба. -Да испловиме како кучиња? -Луѓето
веруваат дека дојдовме овде за жената на Менелај. Нема да ни
треба таа повеќе. -Крвта на брат ми сеуште го грее песокот, а ти го
навредуваш. -Не е навреда за мртов човек да се каже дека е мртов.
Ако отидеме сека ќе ја изгубиме секоја веродостојност. Тројанците
можат да не победат многу лесно. -Ако останеме. Остануваме овде
поради правите причини. Да ги штитиме Грците, а не твојата гордост.
Твојата приватна борба со Ахил не уништува. -Ахил е само еден
човек. -Хектор е еден човек. Види што ни направи денеска.
Хектор се бори за неговата земја. Ахил се бори само за самиот себе.
Не ми е гајле за целите на човекот, се грижам за неговатите
способности да победува војни. -Во право е. Моралот на луѓето е
слаб. -Дури и да се смирам со Ахил, човекот нема да ме послуша.
Како да плука кога спорува со мене. -Јас ќе зборувам со него.
Ја сака девојката назад. -Може да ја земе проклетата девојка.
Не сум ја допрел. -Каде е? -Им ја дадов на луѓето. Им требаше
некаква забава...по денешниов ден.
Дај ми ја мене. -Кој е следен?...
Повредена си.
Се бореше со нив, а за тоа треба храброст. -Се борам кога луѓето
ме напаѓаат. За тоа не треба храброст.
Јади.
Познавам луѓе како тебе цел мој живот. -Не. -Мислиш дека си
поинаков од илјадници други? Не разбираш ништо друго освен
војна. -Јас ги направив овие војници. -Ги презирам. -Тројанските
војници умреа обидувајки се да те заштитат. Можеби заслужуваат
повеќе од твојот презир.
Зошто го одбра овој живот? -Кој живот? -Да бидеш голем воин.
Не сум одбрал ништо. Роден бев и ова е тоа што сум. -А ти?
Зошто си одбрала да сакаш бог? Мислам дека наоѓаш романтика
во него. -Дали уживаш да ме провоцираш? -Си го посветила твојот
живот на боговите. Зевс е бог на громовите, Атина на мудроста.
Си им служела. -Да, секако. -А Арес, богот на војната?
Сите богови треба да бидат почитувани.
Ќе ти кажам една тајна. Нешто што не те учат во храмот.
Боговите ни завидуваат нас. Ни завидуваат затоа што сме смртни.
Секој момент може да ни биде последен. Све е поубаво затоа што
сме проколнати. Никогаш нема да бидеш поубава од сега.
Никогаш нема да бидеме овде повторно.
Мислам дека си дрзок.
Направи го.
Лесно е. -Страв ти е? -Сите умираат.
Направи го. -Ќе убиеш многу, ако не те убијам. -Многу?
Господару...
Кажи им на луѓето да почнат да ги товараат бродовите. Одиме дома.
Агамемнон е горд човек. Но знае кога направил грешка. -Човекот
те пратил да ми се извиниш?
Што правиш ти со таа свиња од крал? -Светот ти изгледа едноставен
тебе, пријателе, но кога си крал треба да одбереш.
Итака не стекнува непријатели како Агамемнон. -Би требало да му
се плашам? -Ти не се плашиш од никого, тоа е твојот проблем.
Стравот е корисен.
Ни требаш назад. На Грција и требаш. -На Грција и беше добро и
пред да се родам. Грција ќе биде Грција и откако ќе умрам.
Не зборувам за земјата. На нашите луѓе им требаш.
Остани Ахил. Ти си роден за оваа војна.
Многу е поедноставно денеска. -Жените знаат начини да ги
комплицираат работите.
Од сите кралеви на Грција, тебе те почитувам највеќе.
Во оваа војна ти си слуга. -Понекогаш треба да служиш за да
можеш да водиш.
Се надевам дека ќе го разбереш тоа еден ден.
Си одиме дома? -Ќе отпловиме изутрина. -Грците беа искасапени.
Не можеме едноставно да испловиме. -Секогаш ќе има друга војна.
Тоа ти го ветувам. -Ова се наши сограѓани. Ја изневери цела
Грција само за да го видиш Агамемнон паднат.
Некој мора да изгуби.
Боговите го слават нашиот пат. Сега е времето да ја уништиме
Грчката армија. -Војната е добиена. У дрете ги сега, удрете силно.
Мармадонците не се бореа вчера. Мора да има недоразбирање
меѓу Грците. Ако ги нападнеме нивните бродови ќе ги соединиме.
Ако тие решат да не нападнат, нека им биде. Нашите ѕидови се
безбедни. Повторно ќе ги победиме.
Вчера Грците не потценија. Да не им ја враќаме услугата.
Самоуверен си за значењето на овие знаци? -Растурањето на
неговиот храм го лути Аполон. Боговите ги проколнаа Грците.
Подгответе ја војската, напагаме пред мугри.
Сеуште сум твој капетан?
Мој гостин.
Може све да оставиме зад нас. -Би ја оставила Троја?
Доволно е за еден ден.
Назад кон бродовите!
Му беше роднина.
Назад кон Троја. -Назад кон градот!
Требаше да отпловиме дома денеска.
Мислам дека никој нема да отплови дома денеска.
Ахил!
Ја прекши мојата команда. -Не господару, тоа беше грешка.
Им наредив на Мермедонците да мируваат. Ти ги поведе во војна.
Нас не ги водев, господару. Мислевме дека си ти.
Каде е Патроколо?
Мислевме дека тоа си ти, господару.
Го носеше твоето оружје, твојот меч, твојот шлем. Дури и се
движеше како тебе. -Каде е!?
Каде? -Мртов е, господару.
Хектор му го пресече гркланот.
Немој!
Каде ме водиш?
Дали запамти како да дојдеш овде? -Да.
Следниот пат кога ќе дојдеш овде, следи го тунелот. Не можеш
да се изгубиш само продолжи да одиш. Кога ќе стигнеш до крајот
ќе излезеш кај реката. Следи ја реката додека да стигнеш до Монтаја.
Зошто ми го кажуваш ова?
Ако умрам... -Не. -Не знам уште колку долго ќе стои градот.
Ако грците влезат позади ѕидовите,готово е.Ќе ги убијат сите
мажи и ќе продолжат со бебињата. -Те молам... -Жените ќе ги земат
како робинки, а тоа е полошо од смртта. -Зошто ми кажуваш вакви
работи? -Затоа што сакам да бидеш подготвена. Сакам да го земеш
син ни и да го донесеш овде. Спаси колку можеш луѓе, но стигни
овде и бегај.
Убив момче денеска. Млад беше... премногу млад.
Момчено само што ја спаси војната за нас.
Хектор!
Татко, прости ми за некакви навреди. Ти служев
најдобро што можев.
Боговите нека бидат со тебе.
Хектор, ниеден татко немал подобар син.
Аполон те штити, принцу.
Ти си најдобриот човек што го знам.
Ти си принц на Троја. Знам дека ќе ме направиш горд.
Запамти што ти реков? -Не мораш да одиш. -Запамти што ти реков!
Сум ги видел овие моменти во моите сонови.
Ќе направам пакт со тебе. Боговите нека бидат сведоци. Победникот
да му овозможи достоен погреб на губитникот. -Нема договори
помеѓу лавовите и мажите.
Сега знаеш со кого се бориш.
Мислев дека си ти кога се борев вчера. И посакувам да беше ти.
Но јас го предадов мртвото тело... -Му ја даде честа на твојот меч.
Нема да имаш очи вечерва,ни уши ни јазик.Ќе талкаш низ
подземниот свет и сите мртви ќе знаат. Ова е Хектор-будалата што
мислеше дека го убил Ахил.
Стани, принцу на Троја.
Нема да дозволам камен да ми ја земе славата.
Го изгуби твојот роднина, сега го зема мојот.
Ова е крајот. -Никогаш нема крај.
Зошто?... -Го направив тоа што никој не го направил досега. Ги
бакнав рацете на човекот што го уби син ми.
Пријам? Како дојде овде? -Си ја знам земјата подобро од Грците.
Ти си голем човек.
Можам да ти ја отсечам главата додека да трепнеш. -Навистина
мислиш дека смртта ме плаши сега? Гледав како мојот најстар син
умира и ти му го влечеш телото позади твојата кочија.
Врати ми го. Ја заслужува честа на достоен погреб, го знаеш тоа.
Дај ми го. -Ми го уби роднината. -Мислеше дека си ти.
Колку роднини си убил ти? Колку синови и браќа и мажи, колку
храбар Ахиле? Го знаев татко ти. Умре пред неговото време.
Но беше среќен да не живее доволно долго за да
го види синот мртов.
Ми зема све. Мојот најстар син, наследникот на тронот, бранителот
на моето кралство. Не можам да го изменам тоа што се случи, тоа
е волја на боговите. Но дај ми ја оваа мала милостина. Го сакам
моето момче од моментот кога ги отвори очите до моментот кога
му ги затвори.
Дозволи ми да му го измијам телото. Дозволи ми да ги кажам
молитвите. Дозволи ми да му ставам две парички на очите.
Ќе ти дозволам да си одиш од овде.
Ако ти дозволам да го земеш, тоа нема да смени ништо.
Сеуште ќе ми бидеш мој непријател изутрина. -Ти си ми сеуште
непријател вечерва. Но дури и непријателите знаат да покажат почит.
И се восхитувам на твојата храброст.
Остави ме сам за момент.
Ќе се сретнеме повторно, брате.
Твојот син беше најдобриот со кого сум се борел.
Во мојата земја погребот трае 12 дена. -Исто е и во мојата.
Тогаш принцот ќе ја добие таа чест. Ни еден грк нема да ја нападне
Троја 12 дена.
Мислев дека...
Слободна си.
Ако те имав...тоа не беше тоа што го сакав.
Јас... -Оди. Никој нема да ве застане. Го имате мојот збор.
Ајде, девојко.
Добро е. -За син ми.
Одисеј, најде подобра употреба на бродовите.
Прости ми, не требаше да те удрам. Беше лојален пријател цел
твој живот. -Се надевам дека нема да те разочарам повторно.
Земи ги луѓето и носи ги дома. -Не доаѓаш со нас? -Имам моја
војна да војувам. -Ќе маршираме со тебе. -Не. Не сакам да бидете
дел од ова.
Ова е последниот бакнеж што ти го давам.
Борењето за тебе ми беше животна чест, господару.
Отворете ги портите!
Чума. Не се приближувајте многу блиску, крале. -Ова е волја на
боговите. Го обесчестија храмот на Аполон, а тој нивното месо.
Мислеа дека можат да дојдат овде и да го освојат нашиот град
за еден ден. Сега погледни ги. -Што е ова? -Подарок. Грците се
молат за безбедно враќање дома. -Ова е подарок. Треба да го
однесеме во храмот на Посејдон. -Јас мислам дека треба да го
запалиме. -Принцу, тоа е подарок за боговите.
Татко, запали го.
Погледни ги. Мислат дека нивниот принц никогаш не умрел. -Ти
си принц сега. Направи го брат ти горд.
Персеја, каде е? -Не знам. Те молам, имам син. -Изнеси го од Троја.
Елена, мора да одиме.-Каде? -Ќе ти покажам.Побрзај.
Патот е долг, побрзо.
Јас останувам. -Не. -Татко ми никогаш нема да го напушти градот.
Не можам да го оставам. -Градот е мртов. Го изгореа до земја.
Како се викаш? -Елеас. -Дали знаеш да ракуваш со меч? -Да.
Мечот на Троја. Се додека е во рацете на Тројанец нашиот народ
има иднина. Штити го и најди му нов дом.
Персеја не е во незината соба.-Ќе ја најдам.
Ќе останам со тебе. -Оди. -Те молам не ме напуштај. -Како ќе ме
сакаш ако избегам сега? -Те молам. -Повторно ќе се сретнеме.
Или во овој свет или во следниот. Ќе се сретнеме повторно.
Војници на Троја, да ве водам е моја чест!
Грците не чекаат. Јас велам да почекаат уште малку!
Премногу е доцна за молитви, свештеничке.
За малку ќе ја загубев војнава поради твојата романса.
Ќе ми бидеш слугинка. Ќе ги чистиш моите подови, а навечер...
АКО СЕ КАЖУВААТ МОИТЕ ПРИКАЗНИ, НЕКА КАЖАТ ДЕКА
ОДЕВ СО ЏИНОВИ.ЛУЃЕТО СЕ ИЗДИГААТ И ПАЃААТ КАКО
ВЕТРОТ. НО ОВИЕ ИМИЊА НИКОГАШ НЕМА ДА УМРАТ.
НЕКА КАЖАТ ДЕКА СУМ ЖИВЕЕЛ ВО ВРЕМЕТО НА ХЕКТОР,
НЕКА КАЖАТ ДЕКА СУМ ЖИВЕЕЛ ВО ВРЕМЕТО НА АХИЛ.