T R O J A
3200 LAT TEMU
Po dziesięcioleciach wojen Agamemnon, król Myken,
zmusił greckie królestwa do zawarcia cichego sojuszu.
Tylko Tesalia nie została jeszcze podbita.
Menelaos, król Sparty i brat Agamemnona, znużony wojnami
zaproponował zawarcie pokoju Troi,
głównemu rywalowi do władzy nad rodzącą się Grecją.
Achilles, uważany za największego wojownika wszechczasów, walczy w armii greckiej.
Jednak jego lekceważenie autorytetu Agamemnona zagraża kruchemu sojuszowi.
Ludzi przeraża nieskończoność wieczności,
więc zapytujemy się,
czy wieść o naszych czynach przetrwa wieki?
Czy nieznajomi będą powtarzać nasze imiona długo po naszej śmierci...
... i czy będą podziwiać nas...
... naszą odwagę w walce...
... potęgę naszej miłości?
Dobry dzień dla wron.
Mówiłem Ci wczoraj i powtórzę to dzisiaj.
Zabierz swoją armię z mojej ziemi.
Twoja ziemia mi się podoba!
Chyba tu zostaniemy. Twoi żołnierze też mi się podobają.
Wczoraj walczyli bardzo dzielnie.
Niezbyt dobrze, ale dzielnie.
Nie będą walczyć dla ciebie.
To samo mówili Messeńczycy.
I Arkadyjczycy. I Epejowie.
Teraz wszyscy oni walczą dla mnie.
Nie zdobędziesz całego świata, Agamemnonie.
Jest za wielki. Nawet dla ciebie.
Nie chcę oglądać kolejnej masakry.
Rozstrzygnijmy tę wojnę dawną metodą: twój najlepszy wojownik przeciw mojemu.
A jeśli mój wygra?
Odejdziemy z Tesalii na zawsze.
Będę wspaniałomyślny.
Jeśli mój wygra, zatrzymasz tron,
ale wojska Tesalii przejdą pod moje dowództwo ...
i bądą walczyć kiedykolwiek powiem.
Boagrius!
To jest mój człowiek.
Achilles!
Boagrius tak działa na większość bohaterów.
Uważaj, kogo obrażasz, stary królu.
Królu, Achillesa nie ma z wojskiem.
- Gdzie on jest?! - Wysłałem po niego chłopaka.
Miałem przyjemny sen.
Bardzo przyjemny...
Przysyła mnie król Agamemnon. Chce...
Porozmawiam z twoim królem rano.
Mój panie, już jest rano.
Czekają na ciebie.
Czy to prawda, co o tobie mówią?
Podobno twoja matka jest nieśmiertelną boginią.
Podobno nie da się ciebie zabić.
To po co noszę tarczę?
Ten Tesalczyk, z którym masz walczyć,
to największy człowiek, jakiego widziałem. Nie chciałbym stanąć z nim do walki.
I dlatego nikt nie zapamięta twojego imienia.
Achilles! Achilles! Achilles!
Może powinniśmy poczekać z bitwą do jutra, aż wypocznie.
Pożałujesz tej zuchwałości!
Może ty powinieneś walczyć?
Achillesie!
Spójrz na ich twarze. Możesz ocalić setki z nich.
Możesz zakończyć tę wojnę jednym ciosem miecza.
Pomyśl, ile pieśni będą śpiewaś na twą cześć.
Pozwól im wrócić do żon.
Wyobraźcie sobie króla, który sam stacza swoje bitwy. To dopiero byłby widok.
Ze wszystkich wojowników kochanych przez bogów, tego nienawidzę najbardziej.
Jest nam potrzebny, mój Królu.
Na razie.
Nie ma następnych?!
Kim jesteś, żołnierzu?
Achilles, syn Peleasa.
Achilles?
Zapamiętam to imię.
Władca Tesalii nosi to berło.
Daj je swojemu królowi.
On nie jest moim królem.
PORT W SPARCIE - GRECJA
- Bracia żołnierze! - Bracia żołnierze!
- Za przyjaźń! - Za przyjaźń!
Książęta trojańscy! Tego ostatniego wspólnego wieczoru...
królowa Helena i ja pozdrawiamy was.
Miewaliśmy dawniej zatargi, to prawda.
Sparta i Troja stoczyły ze sobą wiele bitew. I walczyliśmy dzielnie!
I zawsze szanowałem waszego ojca.
Priam jest dobrym królem i dobrym człowiekiem.
Szanowałem go jako przeciwnika i szanuję teraz jako sprzymierzeńca!
Hektorze i Parysie, młodzi książęta, powstańcie proszę.
Wznieśmy toast.
Za pokój.
Za pokój między Troją i Spartą.
Niech z pomocą bogów wilki pozostaną na wzgórzach, a kobiety w naszych łożach!
- Dla bogów! - Dla bogów.
Silne ramię. Dzięki bogom, że zawarliśmy pokój.
Widziałem zbyt dużo moich ludzi powalonych przez to ramię.
Mam nadzieję, że nigdy więcej.
Tylko jeden człowiek włada mieczem lepiej niż ty.
Achilles.
Ten szaleniec.
Mógłby rzucić włócznią w Zeusa. Jeśli by go znieważył.
Widzisz tamtą? Wybrałem ją specjalnie dla ciebie.
Mała lwica.
Dziękuję. Moja żona czeka na mnie w Troi.
Moja czeka na mnie tam.
Żony służą do rozpłodu.
Rozumiesz, do robienia małych książąt. Chodź i zabaw się dzisiaj.
Robicie w Sparcie wspaniałe wino.
Nie powinieneś tu przychodzić.
Wczorajszej nocy mówiłaś to samo.
Wczorajsza noc była błędem.
A przedwczorajsza?
W tym tygodniu popełniłam wiele błędów.
Mam odejść?
Tak.
Dokąd?
Daleko.
Daleko stąd.
Mam coś dla ciebie.
Perły z Morza Propontyjskiego.
Są piękne.
Ale nie mogę ich nosić.
Menelaos zabiłby nas oboje.
Nie bój się go.
Nie boję się śmierci.
Boję się jutra.
Boję się widoku ciebie odpływającego, by nigdy nie powrócić.
Zanim przybyłeś do Sparty, byłam duchem.
Chodziłam, jadłam, pływałam w morzu.
Byłam tylko duchem.
Nie musisz się bać jutra.
Płyń ze mną.
Nie żartuj sobie ze mnie.
Jeśli to zrobisz, nigdy nie będziemy bezpieczni.
Ludzie będą nas ścigać. Bogowie nas przeklną.
Ale ja będę cię kochał.
Aż do dnia, kiedy spalą moje ciało,
będę cię kochał.
Tektonie!
Złóż ofiarę Posejdonowi, zanim odpłyniemy.
Nie potrzeba nam w Troi więcej wdów.
Kozioł, czy wieprz?
Co preferuje Bóg Morza?
Zbudzę kapłana i go zapytam.
Parysie!
Powinniśmy iść do łóżek. Nie będziemy spać na lądzie przez całe tygodnie.
Ja nie mam problemów ze spaniem na morzu, bracie.
Atena śpiewa mi kołysanki.
A kto śpiewał ci dzisiaj?
Dzisiaj?
Dzisiaj to była żona rybaka.
Urocze stworzenie.
Mam nadzieję, że rybak cię nie nakrył?
Był bardziej zainteresowany łowieniem.
Czy ty rozumiesz, po co przybyliśmy do Sparty?
Po pokój.
I zdajesz sobie sprawę, że Menelaos, król Sparty, jest bardzo potężnym człowiekiem.
Tak, jak jego brat, Agamemnon, król Myken...
... władający wszystkimi wojskami Greków.
Co to ma wspólnego z żoną rybaka?
Parysie,
jesteś moim bratem i cię kocham.
Ale jeśli zrobisz cokolwiek, co zagrozi Troi,
zedrę ci tę piękną buźkę z twojej pięknej czaszki.
A teraz idź i się prześpij.
Wypływamy wcześnie rano.
Piękny poranek. Posejdon błogosławi naszej żegludze.
Bywa, że bogowie błogosławią cię rano, by przekląć popołudniu.
Opuścić żagiel!
Kochasz mnie, bracie?
Będziesz mnie bronił przed każdym wrogiem?
Ostatnio, kiedy o to pytałeś,
miałeś dziesięć lat i właśnie wykradłeś ojcowego konia.
Co teraz przeskrobałeś?
Coś ci pokażę.
Gdzie ona jest?! Kto, mój Królu?
Przysięgam na bogów, że poderżnę ci gardło, jeśli nie powiesz!
Królu!
Wyjechała.
Z Trojanami.
Ten rybak widział ją na ich statku.
Trojanie?
Z młodym księciem, Parysem. Ona...
Niech mój okręt będzie gotowy.
Wykonać zwrot. Wracamy do Sparty.
Postawić żagiel!
- Czekaj, czekaj. - Ty głupcze!
- Posłuchaj mnie. - Czy ty wiesz, co zrobiłeś?
Wiesz, ile lat nasz ojciec zabiegał o pokój?
Kocham ją.
Uważasz, że to zabawa?
Włóczysz się od miasta do miasta uwodząc żony kupców i świątynne służki.
Uważasz, że coś wiesz o miłości!
A co z miłością do ojca? Oplułeś go, zabierając ją na statek!
A co z miłością do ojczyzny?! Chcesz, żeby Troja spłonęła przez tę kobietę?
Nie pozwolę ci rozpętać o nią wojny.
Mogę coś powiedzieć?
Masz rację. Skrzywdziłem cię. Skrzywdziłem ojca.
Jeśli chcesz odwieźć Helenę do Sparty, zrób to.
Ale ja pójdę za nią.
Do Sparty? Zabiją cię.
Więc zginę w walce.
Uważasz to za wielce bohaterskie? Śmierć w walce?
- Powiedz mi, braciszku, zabiłeś już człowieka? - Nie.
- Widziałeś ludzi ginących w bitwie? - Nie.
Ja zabijałem ludzi. Słyszałem, jak umierali. I widziałem, jak umierali.
I nie było w tym nic wzniosłego. Nic poetyckiego.
Mówisz, że chcesz umrzeć za miłość, ale nic nie wiesz o śmierci.
Tak jak nie wiesz nic o miłości!
A jednak pójdę za nią.
Nie poproszę cię o staczanie mojej wojny.
Już to zrobiłeś.
Do Troi!
Wykonać zwrot! Postawić żagiel!
MYKENY - GRECJA
- Chcę ją odzyskać. - Naturalnie!
To piękna kobieta.
Chcę ją odzyskać, żeby móc ją udusić własnymi rękami.
I nie spocznę, póki nie spalę doszczętnie Troi.
Wydawało mi się, że pragniesz pokoju z Troją.
Szkoda, że cię nie słuchałem.
Pokój jest dla kobiet...
i ludzi słabych.
Imperia powstają w ogniu wojny.
Całe życie stałem przy tobie. Walczyłem z twoimi wrogami.
Jesteś starszy i tobie należy się chwała, tak ten świat jest zbudowany.
Czy kiedykolwiek skarżyłem się, bracie? Czy prosiłem cię o cokolwiek?
Nigdy. Jesteś człowiekiem honoru.
Cała Grecja to wie.
Trojanie plują na mój honor.
Znieważenie mnie, to zniewaga dla ciebie.
A znieważenie mnie, to zniewaga dla całej Grecji.
Wyruszysz ze mną na wojnę, bracie?
Zawsze uważałem moją bratową za głupią kobietę,
ale okazała się bardzo pożyteczna.
Nic tak nie zbliża ludzi, jak wspólny wróg.
Nikomu nigdy nie udało się podbić Troi.
Mówi się, że to niemożliwe.
Stary król Priam uważa się za nietykalnego za wysokimi murami.
Myśli, że któryś bóg go ochroni.
Ale bogowie chronią tylko...
silnych!
Jeśli Troja padnie,
uzyskam kontrolę nad całym Morzem Egejskim.
Hektor dowodzi najświetniejszą armią wschodu.
A Troja wytrzyma dziesięcioletnie oblężenie.
Nie będzie dziesięcioletniego oblężenia!
Zaatakuję największą siłą, jaką widział świat!
Chcę wszystkich greckich królów z ich armiami.
Rano wyślij emisariuszy.
Jeszcze jedno.
Potrzebujemy Achillesa i jego Myrmidonów.
Achilles.
Nad nim nie da się zapanować. Równie chętnie walczyłby z nami co z Trojanami.
Nie musimy nad nim panować, wystarczy, że spuścimy go z łańcucha.
On został stworzony do zabijania.
Tak, to zdolny zabójca. Ale zagraża temu wszystkiemu, co zbudowałem.
Przedtem Grecja była niczym. To ja zjednoczyłem greckie królestwa.
Ja stworzyłem naród z czcicieli ognia i zjadaczy węży!
Ja buduję przyszłość, Nestorze. Ja!
Achilles to przeszłość.
Człowiek, który nie walczy pod żadnym sztandarem, nie służy żadnemu krajowi.
Ile bitew wygrał dla nas jego miecz?
To będzie największa wojna wszechczasów.
Potrzebujemy największego wojownika.
On posłucha tylko jednego człowieka.
Rano wyślę statek.
ITAKA - GRECJA
Witaj, bracie.
Powiedziano nam, że król Odyseusz jest na wzgórzach.
Odyseusz?
Ten stary drań pije moje wino i nigdy nie płaci.
Powinieneś mieć szacunek dla swego króla, przyjacielu.
Szanować go?
Chciałbym go zdzielić w twarz.
Bez przerwy obmacuje moją żonę, próbując zedrzeć z niej ubranie.
Mam nadzieję, że generałowie Agamemnona są bystrzejsi, niż jego emisariusze.
Coś ty powiedział?
Chcecie, żebym pomógł wam w walce z Trojanami.
To ty jesteś...
... nim?
Wybacz nam, królu Odyseuszu.
Zatem...
będę tęsknił za moim psem.
Król Agamemnon prosi Cię o przysługę.
No pewnie.
FTYJA - GRECJA
Nigdy się nie wahaj.
Gustowna pokazówka.
Denerwujesz się?
Jestem przerażony.
Mówiłeś mi, że nie wolno przekładać miecza z ręki do ręki.
Tak, ale jeśli nauczysz się go używać, nie będziesz potrzebował moich rad.
Twoja gościnność jest już legendarna!
Patrokles, mój kuzyn.
Odyseusz, król Itaki.
Patroklesie, dobrze znałem twoich rodziców.
Brak mi ich.
Teraz on się tobą opiekuje?
Uczyć się od samego Achillesa!
Wielu królów zabiłoby dla takiego zaszczytu.
Przybywasz tu na rozkaz Agamemnona?
Musimy porozmawiać.
Nie będę dla niego walczył.
Nie proszę, żebyś walczył dla niego.
Proszę, żebyś walczył dla Grecji.
A co? Grekom znudziła się walka między sobą?
- Chwilowo. - Za Greków!
Trojanie nic mi nie zrobili.
Znieważyli Grecję.
Jednego Greka, który nie potrafił upilnować żony. To nie moja sprawa.
Twoją sprawą jest wojna, druhu.
Doprawdy? Czy jestem dziwką bitewnego pola?
Ten człowiek nie ma honoru.
Nie chcę być zapamiętany, jako najemnik tyrana.
Niech Achilles walczy o honor, a Agamemnon o władzę.
I niech bogowie zdecydują, którego nagrodzić.
Zapomnij o Agamemnonie.
Walcz dla mnie.
Moja żona poczuje się znacznie lepiej, kiedy dowie się, że mam cię u boku.
Ja też poczuję się znacznie lepiej.
Czy Ajax zamierza walczyć?
Mówi się, że może ściąć dąb jednym uderzeniem topora.
Drzewa nie oddają ciosów.
Wysyłamy największą flotę w historii.
Tysiąc okrętów.
Tysiąc?
Słyszałem, że książę Hektor jest dobrym wojownikiem.
Najlepszym wśród Trojan.
Niektórzy twierdzą, że przewyższa wszystkich Greków.
Nawet jeśli twój kuzyn nie dołączy do nas,
mam nadzieję, że ty to zrobisz. Przyda nam się twoje mocne ramię.
Swoich sztuczek możesz próbować na mnie, ale zostaw mojego kuzyna.
Ty masz miecz, ja mam sztuczki.
Bawimy się takimi zabawkami, jakie bogowie nam dali.
Za trzy dni wyruszamy na Troję.
Ludzie nigdy nie zapomną tej wojny.
Ani jej bohaterów.
Króla Itaki nazywają złotoustym.
Wiedziałam, że po ciebie przyjdą.
Na długo przed twoimi narodzinami,
wiedziałam, że przyjdą.
Chcą, żebyś bił się o Troję.
Robię ci następny naszyjnik z muszelek.
Taki sam jak te, które ci robiłam, gdy byłeś dzieckiem.
Pamiętasz?
Matko,
zdecyduję dziś w nocy.
Jeśli zostaniesz w Laryssie,
znajdziesz spokój.
Znajdziesz cudowną kobietę.
Będziecie mieli synów i córki, a oni będą mieli dzieci.
Będą cię kochać.
Kiedy umrzesz, oni będą cię pamiętać.
Lecz kiedy umrą twoje dzieci i wnuki,
twoje imię zostanie zapomniane.
Jeśli udasz się pod Troję,
osiągniesz chwałę.
Ludzie będą czytać o twoich zwycięstwach przez tysiące lat.
Świat zapamięta twe imię.
Ale jeśli udasz się pod Troję,
nigdy nie wrócisz do domu.
Bo za twoją chwałą podąża twoje przeznaczenie.
Nigdy więcej cię nie zobaczę.
Myślisz, że tak się stanie, Matko?
Ja to wiem.
TROJA
- Synu. - Ojcze.
Parysie.
Ojcze.
- Oto Helena. - Helena?
Helena Spartańska?
Helena Trojańska.
Doszły do mnie pogłoski o twojej urodzie.
Chociaż raz...
pogłoski nie kłamały.
Witaj.
Dziękuję, królu.
Chodź, musisz być zmęczona.
Spójrz.
Ale urósł.
Jest silny.
Tak jak jego ojciec.
- Bryzeido! - Parysie!
Ukochana kuzynko, z każdą chwilą jesteś coraz piękniejsza.
Bryzeido.
Służysz Apollinowi.
Trojańscy młodzieńcy byli zrozpaczeni, gdy usłyszeli, że wybrała dziewictwo.
Stryju.
Dziękuję bogom, za wasz bezpieczny powrót.
- Dla bogów. - Dla bogów.
Dla bogów.
Ojcze,
wiem, że to statnia rzecz, jakiej nam potrzeba.
Taka była wola bogów. Wszystko jest w ich rękach.
Jednak dziwi mnie, że pozwoliłeś mu ją przywieźć.
Jeśli pozwoliłbym mu walczyć o nią z Menelaosem,
paliłbyś teraz ciało syna, zamiast witać córkę.
Możnaby wysłać posłów z przeprosinami dla Menelaosa.
Znasz Menelaosa. Zatknąłby ich głowy nad bramami miasta.
Co według ciebie powinienem zrobić?
Wsadzić ją na okręt i odesłać do domu.
Kobiety zawsze kochały Parysa i to z wzajemnością.
Ale to co innego.
Coś się w nim odmieniło.
Jeśli odeślemy ją do Menelaosa, on podąży za nią.
To jest moja ojczyzna i moi rodacy.
Nie chcę, żeby cierpieli dla zachcianki mojego brata.
Nie tylko Spartanie przybędą ją odbić.
Menelaos już pewnie jest u Agamemnona.
A Agamemnon od lat pragnął nas podbić.
Gdy raz upadniemy, on przejmie kontrolę nad morzami.
Od stuleci znosimy ataki, a nasze mury wciąż stoją.
Ojcze. Tej wojny nie wygramy.
Apollo nas strzeże.
Nawet Agamemnon nie sprosta bogom.
Ile batalionów ma Bóg Słońca?
Nie drwij z bogów!
Kiedy byłeś bardzo mały zachorowałeś na szkarlatynę
Twoję malutkie dłonie były takie gorące.
Medyk powiedział, że nie przeżyjesz nocy.
Zszedłem do świątyni Apolla i modliłem się aż do wschodu słońca.
Droga powrotna do pałacu, była najdłuższą drogą w moim życiu.
A kiedy wszedłem do pokoju twojej matki, ty spałeś spokojnie w jej ramionach.
Gorączka minęła.
Tego dnia przyrzekłem poświęcić swoje życie bogom.
I nie złamałem tej obietnicy.
Od trzydziestu lat pracuję dla pokoju. Trzydzieści lat.
Ja wiem, Parys zachowuje się czasem jak głupiec.
Ale będę walczył w tysiącu wojen nim pozwolę, by umarł.
Wybacz Ojcze, nie będziesz walczącym sam.
Płyną po mnie.
Wiatr im pomaga.
A gdybyśmy uciekli?
Tej nocy. Natychmiast.
Gdybyśmy zeszli do stajni, wzięli dwa konie i uciekli?
Pognali na wschód nie zatrzymując się?
- Dokąd? - Jak najdalej stąd.
Polowałbym na jelenie i króliki. Wykarmiłbym nas.
Ale to jest twój dom.
Dla mnie opuściłaś swój.
Sparta nigdy nie była mi domem.
Rodzice wysłali mnie tam, gdy miałam szesnaście lat, żebym poślubiła Menelaosa.
Ale to nigdy nie był mój dom.
Będziemy żyć z uprawy roli.
Koniec z pałacami i służbą. To nam niepotrzebne.
A co z twoją rodziną?
Tak ochronimy moją rodzinę. Jeśli nas tu nie będzie, to po co wojna?
Menelaos się nie podda. Będzie nas ścigał na kraniec świata.
On nie zna tej krainy, a ja tak. Znikniemy w jeden dzień.
Nie znasz Menelaosa.
Nie znasz jego brata.
Spalą każdy dom w Troi, żeby nas odnaleźć.
Nigdy nie uwierzą, że nas tu nie ma.
A nawet jeśli uwierzą, to spalą je z zemsty.
Więc pozwolę mu się znaleźć.
Pójdę do niego i powiem, że jesteś moja.
Jesteś bardzo młody, ukochany.
Jesteśmy w tym samym wieku.
Ty jesteś młodszy, niż ja kiedykolwiek byłam.
Zająć pozycje!
Czarny żagiel. To Achilles.
Co ten dureń wyrabia?
Chce zająć wybrzeże Troi z pięćdziesięcioma ludźmi?
Wiosłować, Myrmidoni, wiosłować!
Panie?
Nie powinniśmy poczekać na resztę?
- Przecież ściągnęli nas tu na wojnę. - Tak, ale rozkazy Agamemnona...
Walczysz dla mnie, Eudorusie, czy dla Agamemnona?
Dla ciebie, panie.
Więc walcz dla mnie. A słudzy Agamemnona niech walczą dla niego.
Zrobić przejście! Przejście!
Tektonie, czy Straż Apollińska jest gotowa?
- Czekają u bram miasta. - Dobrze, zaraz tam będę.
Lizandrze! Kiedy armia będzie gotowa?
Połowa naszych wciąż nadchodzi. Uzbroimy ich...
- Kiedy? - W południe.
Zróbcie to szybciej.
I jeszcze jedno. Niech patrole przeczeszą teren.
Chcę, żeby sprawdzono każdy dom i każde pastwisko,
wszyscy mają się znaleźć wewnątrz murów miasta.
Jeśli ktoś nie może chodzić, przynieście go.
Patroklesie!
Odłóż włócznię.
- Przecież będę walczył z Trojanami. - Nie dziś.
Ale jestem gotów. Nauczyłeś mnie walczyć.
Jesteś dobrym uczniem. Jednak jeszcze nie jesteś Myrmidonem.
Popatrz na nich.
Są najzaciętszymi szermierzami w całej Grecji. Każdy z nich przelewał za mnie krew.
- Będziesz pilnował statku. - Ale jest wojna.
Kuzynie, nie mogę walczyć z Trojanami i pilnować ciebie. Strzeż statku.
Trojanie!
Przez całe życie kierowałem się kodeksem.
Jest on bardzo prosty:
czcij bogów, kochaj żonę...
i broń ojczyzny.
Troja jest matką nas wszystkich.
Walczmy za nią!
Myrmidoni,
moi bracia broni.
Wolę walczyć ramię w ramię z wami niż z wielotysięczną armią.
Niech wszyscy pamiętają, jak jesteśmy przerażający! Jesteśmy lwami!
Wiecie co tam jest i na nas czeka? Za tą plażą?
Nieśmiertelność! Weźcie ją! Jest wasza!
Zająć pozycje bojowe!
Łucznicy! Przygotować się!
Naciągać!
Naprzód!
Formować się!
Formacja!
Ten człowiek chce umrzeć.
Na moją komendę!
Rozdzielić się! Rozdzielić się!
Achilles! Achilles! Achilles!
Oddaj mu bitwę, my weźmiemy wojnę.
Oddam mu zbyt wiele bitew i ludzie zapomną, kto jest królem.
Ajax, musisz to zobaczyć.
Spójrzcie na niego...
...zgarnia cała chwałę.
Wiosłować, wy leniwe dziwki!
Grecy umierają! Wiosłować!
Musimy im pomóc! Tektonie, za mną!
Jestem Ajax, rębacz kamieni.
Popatrzcie na mnie i drżyjcie.
Flanka! Na flankę!
Nie!
Achilles! Achilles!
Odwrót do miasta! Odwrót do miasta!
Bóg Słońca jest patronem Troi, naszego wroga.
Bierzcie wszystkie skarby, jakie znajdziecie.
Mogę coś powiedzieć, panie?
- Mów. - Apollo wszystko widzi.
Może nie jest mądrze go obrażać.
Ostrzeż ludzi.
Czekaj.
Musisz być bardzo odważny albo bardzo głupi, skoro mnie ścigasz samotnie.
Pewnie nazywasz się Hektor?
Wiesz, kim ja jestem?
Ci kapłani nie mieli broni.
Tak. Nie ma nic zaszczytnego, w podcinaniu gardeł starcom.
Tylko dzieci i głupcy walczą dla zaszczytów.
Ja walczę za mój kraj.
Walcz ze mną!
Po co miałbym zabijać cię teraz, książę Troi,
tu, gdzie nikt nie ujrzy twojej klęski?
Po coś tu przybył?
O tej wojnie będą mówić za tysiąc lat.
Za tysiąc lat nie zostanie nawet proch z naszych kości.
Prawda, książę. Jednak pozostaną nasze imiona.
Wracaj do domu, książę. Napij się wina, kochaj się z żoną.
Jutro mamy wojnę.
Mówisz o wojnie jakby była grą.
A ile żon będzie czekało u bram Troi na mężów, którzy nigdy nie powrócą?
Może twój brat je pocieszy. Słyszałem, że potrafi bałamucić cudze żony.
Panie, pozwalasz mu odejść?
Jeszcze zbyt wcześnie na zabijanie książąt.
"Achillesie! Achillesie!
"Achillesie! Achillesie! Achillesie!
- Achillesie. - Ajaksie.
Jesteś nieustraszony jak bogowie. To dla mnie zaszczyt wojować wraz z tobą.
A dla mnie, z tobą.
Gdybyście płynęli jeszcze wolniej, moglibyście nie zdążyć na wojnę.
Nieważne, że ominął mnie początek, jeśli uda mi się dożyć końca.
Panie.
Chcę ci coś pokazać.
Ludzie znaleźli ją ukrytą w świątyni.
Pomyślałem, że może cię...
zabawić.
Jak się nazywasz?
Nie słyszysz, co mówię?
Zabiłeś kapłanów Apollina.
Zabijałem ludzi w pięciu krainach, ale nigdy kapłanów.
Więc twoi ludzie to zrobili.
Bóg Słońca się zemści.
Więc na co czeka?
Na właściwą chwilę.
Jego kapłani nie żyją, a akolici zostali pojmani.
- Myślę, że twój bóg się mnie boi. - Boi się?
Apollo jest panem słońca. Niczego się boi.
- Gdzie on jest? - Jesteś zwykłym mordercą!
Co ty możesz wiedzieć o bogach?
Więcej wiem o bogach od waszych kapłanów.
Widziałem ich.
Jesteś z królewskiego rodu, prawda?
Nauczona traktować innych z pogardą.
Na pewno z królewskiego rodu.
Jak się nazywasz?
Nawet służki Apollina mają imiona.
Bryzeida.
Boisz się, Bryzeido?
A powinnam?
Panie!
Agamemnon prosi cię do siebie.
Królowie zebrali się żeby uczczcić zwycięstwo.
Dzielnie dziś walczyłeś.
Panie.
Czego szukasz pod Troją?
Nie przybyłeś tutaj dla spartańskiej królowej.
A czego szuka każdy mężczyzna?
Tylko, że ja pragnę tego bardziej.
Nie musisz się mnie bać, dziewczyno.
Jako jedyna z Troi.
Panie, Król Triopas.
Odniosłeś wielkie zwycięstwo, o królu królów.
Nikt nie sądził, że trojański brzeg zostanie tak łatwo zdobyty.
Piękny dar, Triopasie.
Będziesz jednym z pierwszych, którzy jutro przejdą ulicami Troi.
Mój ojciec, Neleus, kazał sporządzić tę urnę na pamiątkę zwycięstwa pod Cebrysias.
Ofiaruję ją tobie,
by uczcić zwycięstwo jeszcze bardziej pamiętne.
Dziękuję, stary druhu.
Jutrzejszą wieczerzę zjemy w ogrodach Troi.
Zostawcie nas samych.
Wojna to śmierć młodzieńców i gadanie starców. Wiesz o tym.
Ignoruj polityków.
Najwyraźniej odniosłeś jakieś wielkie zwycięstwo.
Może uszło to twojej uwadze. Rano trojańskie plaże należały do Priama.
A popołudniu należą do Agamemnona.
Zatrzymaj sobie plaże. Nie przybyłem tu po piasek.
Nie.
Przybyłeś tu, bo chciałeś rozsławić swe imię na wieki.
Zostało dziś odniesione wielkie zwycięstwo.
Ale nie ty je odniosłeś.
Królowie nie klękali przed Achillesem.
Królowie nie składali hołdu Achillesowi!
Może królowie byli za daleko, żeby coś zobaczyć. Bitwę wygrali żołnierze.
Historia pamięta królów,
nie żołnierzy!
Jutro wyważymy bramy Troi.
Postawię pomniki zwycięstwa na każdej greckiej wyspie!
Kamienne posągi Agamemnona.
To moje imię przetrwa wieki.
Twoje, jest wypisane na piasku plaży,
i zmyje go najbliższa fala.
Ostrożnie, królu królów. Najpierw musisz wygrać.
Twoi ludzie złupili świątynię Apollina?
Pragniesz złota? Bierz.
To mój dar za twoją odwagę. Bierz, co chcesz.
Już wziąłem.
Afareusie!
Hajmonie!
Łup wojenny.
Nic do was nie mam, bracia, ale jeśli jej nie puścicie, nigdy nie wrócicie do domu.
- Decydujcie. - Straż!
Wstrzymajcie się!
Zginęło dziś zbyt wielu ludzi.
Jeśli potrafisz tylko zabijać, to jesteś godzien pożałowania.
Nie chcę, żeby ktokolwiek ginął przeze mnie.
Potężny Achilles poskromiony przez niewolnicę.
Dzisiaj wieczorem ona przygotuje mi kąpiel.
A potem...
- Kto wie? - Ty beko wina!
Przed końcem moich dni z uśmiechem spojrzę na twojego trupa.
Skoro chcą wojny, to ją dostaną!
Trojanie są lepsi od najlepszych spośród Greków!
Ale ich jest dwukrotnie więcej.
Więc co sugerujesz?
Mamy poddać nasze miasto?
Pozwolimy Grekom wyrżnąć naszych ludzi i zgwałcić nasze żony?
Sugeruję dyplomację.
Grecy przybyli tu tylko po jedno.
Bądźmy ze sobą szczerzy, przyjaciele. Polegli Trojanie płoną właśnie na pogrzebowych stosach,
z powodu jednego, młodzieńczego wyskoku.
Glaukosie.
Wojowaliśmy razem przez czterdzieści lat. Czy możemy wygrać tę wojnę?
Naszych murów nikomu nie udało się skruszyć.
Mamy najwspanialszych łuczników na świecie.
I mamy Hektora.
Jego ludzie pójdą na bój z duchami Tartaru, jeśli im rozkaże.
Tak. Możemy wygrać.
Dziś rozmawiałem z dwoma chłopami.
Widzieli orła lecącego z wężem w szponach.
To znak od Apollina.
Jutro odniesiemy wielkie zwycięstwo.
Ptasie wróżby.
Mamy budować strategię na wróżbach?
Hektorze, okaż szacunek.
Kiedy Archeptolemus przepowiedział cztery lata suszy, pogłębiliśmy studnie.
I susza nadeszła, a nam nie zabrakło wody.
Najwyższy kapłan służy bogom.
Zaś ja służę Troi.
Zawsze szanowałem bogów, jak dobrze wiesz, ojcze.
Jednak dzisiaj walczyłem z Grekiem, który zbezcześcił posąg Apollina.
A Apollo nie powalił tego człowieka.
Bogowie nie stoczą za nas tej wojny.
Nie będzie żadnej wojny.
To nie jest konflikt narodów.
To tylko spór dwóch mężczyzn.
Nie chcę, aby przeze mnie ginęli Trojanie.
Parysie.
Jutro rano wyzwę Menelaosa do walki o Helenę.
Zwycięzca zabierze ją do domu, a pokonany spłonie, nim zapadnie zmierzch.
Ma jakąś szansę?
Ojcze,
żałuję bólu, który ci zadałem.
Kochasz ją?
Jesteś wielkim królem, bo bardzo mocno kochasz swój kraj.
Każde źdźbło trawy.
Każde ziarnko piasku.
Każdy kamień w strumieniu.
Kochasz wszystko w Troi.
Tak samo ja kocham Helenę.
W swoim czasie stoczyłem wiele wojen.
Niektóre o ziemię, inne o władzę albo o chwałę.
Wydaje mi się, że walka o miłość ma więcej sensu niż każda inna.
Jednak to nie ja będę walczył.
Miecz Troi.
Należał do mojego ojca, a wcześniej do dziada,
przez wszystkie czasy od początku Troi.
Ten miecz pisał historię naszego ludu.
Weź go jutro.
W tym mieczu zaklęty jest duch Troi.
Jak długo należy do Trojanina,
nasz naród ma przyszłość.
Człowiek, który zabił Tektona przed świątynią Apollina,
pierwszy raz widziałem taki rzut włócznią.
Niemożliwy rzut.
Nie ma pojęcia, co się jutro wydarzy.
Bogom dzięki.
Nie idź tam jutro.
- Błagam, nie idź. - Jutro będzie walczył Parys, nie ja.
Pięćdziesiąt tysięcy Greków nie przybyło tu, by patrzyć, jak twój brat walczy. Przecież o tym wiesz.
Byłabyś świetnym dowódcą, najdroższa.
Walczyłeś całe życie. Niech tym razem inni stoczą bój.
Wiesz, że nie chcę się bić. Chcę patrzyć, jak mój syn dorasta.
Chcę widzieć uganiające się za nim dziewczęta.
Całkiem, jak za jego ojcem.
On jest przystojniejszy ode mnie.
Muszę zobaczyć się z Parysem.
Straciłam...
... siedmiu braci...
... w wojnach spartańskich.
Myślisz, że do tego przywykłam?
Nie mogę cię stracić.
Nie przeżyłabym tego.
Stój.
Heleno, co robisz?
- Puść mnie. - Nie.
Widziałam, jak ich palono.
Widziałam, jak płonęli na stosach.
To przeze mnie.
Tak. Wiesz, że tak.
Te wszystkie wdowy.
Wciąż słyszę ich zawodzenie.
Ich mężowie nie żyją, bo ja tu jestem.
Idę do statków.
Nie.
Wracam do Menelaosa.
Może zrobić ze mną, co mu się podoba.
Niech mnie zabije, zrobi ze mnie niewolnicę, nie dbam o to.
Wszystko, byle nie to.
Na to jest już za późno.
Wydaje ci się, że Agamemnona obchodzi małżeństwo brata?
Tu chodzi o władzę, nie o miłość.
Parys chce z nim rano walczyć.
- Tak. - Menelaos go zabije.
Nie pozwolę na to.
- On tak postanowił. - Nie.
Nie mogę żądać od nikogo, żeby walczył za mnie.
Już nie jestem spartańską królową.
Teraz jesteś trojańską księżną...
i tej nocy mój brat cię potrzebuje.
Panie.
Armia wyruszyła.
Niech idą. My zostajemy.
Ale ludzie są gotowi.
Zostaniemy, aż Agamemnon zacznie skomleć o powrót Achillesa.
Jak rozkażesz.
Jesteś gotów walczyć?
Tak.
Jesteś gotów zabijać? Odbierać życie?
Nocami widzę ich twarze, wszystkich, których zabiłem.
Stoją na drugim brzegu Styksu.
I czekają na mnie.
Mówią: "Witaj, bracie".
Ludzie to nędzne stworzenia.
Nauczyłem cię walczyć, ale nie powiedziałem ci po co.
Ja walczę dla ciebie.
A dla kogo będziesz walczyć, gdy zginę?
Żołnierze walczą dla królów, których nawet nie widzieli.
Robią to, co im każą, umierają, kiedy im każą.
Żołnierze słuchają rozkazów.
Nie trać życia słuchając rozkazów głupca.
Idź.
Jesteś pewien, że chcesz to zrobić?
Ja zacząłem tę wojnę.
Heleno,
usiądź przy mnie.
Przez całe życie modliłem się, żeby taki dzień nigdy nie nadszedł.
Tak, królu.
Mów mi Ojcze, drogie dziecko.
Wybacz mi, Ojcze,
że ściągnełam to na was.
Za nic cię nie obwiniam.
Wszystko jest w rękach bogów.
Poza tym...
jak mógłbym winić kogoś za miłość do Parysa?
Przygotować się!
Stać!
Naprzód.
Menelaos to byk.
Będzie szarżował, więc trzymaj dystans i zdaj się na swą szybkość.
Bracie,
nie musisz tego robić.
Jak widzę, nie kryjecie się za swymi wysokimi murami. Bardzo dzielnie.
Niemądrze, ale dzielnie.
Przybyliście tu nieproszeni. Wracajcie na statki i płyńcie do domu.
Za daleko zaszliśmy, książę Hektorze.
Książę? Jaki książę?
Który królewski syn nadużyłby praw gościnności,
dawał się częstować i poić winem, a potem w środku nocy wykradł żonę?
Słońce świeciło, kiedy twoja żona odchodziła.
Jest tam na górze i patrzy, prawda? Świetnie.
Niech widzi, jak giniesz.
Nie tak prędko, bracie.
Rozejrzyj się, Hektorze.
Przywiodłem wszystkich greckich wojowników na wasze brzegi.
Jeszcze możesz ocalić Troję, młody książę.
Mam dwie prośby.
Jeśli je spełnicie, nikt więcej z was nie zginie.
Po pierwsze: musicie zwrócić Helenę mojemu bratu.
Po drugie: Trojanie muszą uznać moje zwierzchnictwo...
i walczyć dla mnie, kiedykolwiek tego zażądam.
Mam spojrzeć na twoją armię i zadrżeć?
Widzę ich.
Widzę 50 000 ludzi, którzy są tu, by walczyć dla zachłanności jednego człowieka.
Ostrożnie, chłopcze.
Moja łaskawość ma swoje granice.
Widziałem te granice.
I oświadczam ci, że żaden syn Troi nigdy nie uzna obcego władcy.
Więc wszyscy synowie Troi zginą.
Jest inny sposób.
Kocham Helenę. Nie zrezygnuję z niej, tak jak i ty.
Więc sami stoczmy swoją bitwę.
Zwycięzca zabierze Helenę do domu. I niech tak to się skończy.
Odważna propozycja, ale to za mało.
Pozwól mi zabić tego fircyka.
Nie przybyłem tutaj po twoją śliczną żonkę. Przybyłem po Troję.
A ja po honor.
On mnie znieważa każdym oddechem.
Pozwól mi go zabić. Kiedy on padnie, daj sygnał do ataku.
Ty zdobędziesz miasto, a ja się zemszczę.
Niech tak będzie.
Przyjmuję wyzwanie. Dziś wieczorem przepiję do twojego trupa.
- Panie. - Wracać do szeregu!
Niech naciera, ty rób uniki, aż się zmęczy.
Bracie,
jeśli zginę, powiedz Helenie... powiedz jej...
Powiem.
Nie pozwól Menelaosowi zrobić jej krzywdy. Gdyby on...
Myśl o jego mieczu, o swoim mieczu i o niczym więcej.
Wstawaj.
No, dalej.
Widzisz wrony?
Jeszcze nie próbowały księcia.
I dla czegoś takiego zostawiłaś mnie?!
Walcz!
Walcz ze mną!
Ty tchórzu!
Walcz!
Zawarliśmy umowę! Walcz!
Walcz, synu. Walcz z nim.
- Walcz! - Trojanie pogwałcili umowę!
Przygotować się do walki!
On nie ma honoru!
Nie jest godzien swojego rodu!
Jeśli nie stanie do walki, Troję czeka zagłada.
Parysie.
Nie. Nie.
Pojedynek skończony.
Nie jest skończony.
Odsuń się, książę Hektorze.
Albo zabiję go u twoich stóp. Wszystko mi jedno.
To mój brat.
Parysie!
Jedź! Jedź!
Do środka, Parysie!
Łucznicy!
- Jesteśmy za blisko murów. - Zawracajcie.
Zawracajcie, głupcy!
Za Troję!
- Teraz! - Strzelać!
Formujcie szereg!
Wracać do szeregu!
Pierwsza linia, naprzód!
I ty jesteś najlepszym z Trojan?
Naprzód.
Synowie Apollina! Teraz!
Książę Hektorze!
Musimy się wycofać!
Moja armia jeszcze nigdy nie przegrała bitwy!
Nie będziesz miał armii, jeśli nie zarządzisz odwrotu!
Wycofać się do okrętów!
- Wycofać się do okrętów! - Odwrót!
- Do tyłu! - Odwrót!
Do tyłu!
Wycofać się do okrętów!
Do tyłu!
- Wszyscy do tyłu! - Stać!
Stać!
Przecież uciekają!
Jesteśmy w zasięgu ich łuczników.
Musimy się wycofać.
Wyślij posła do Greków. Niech powie, że mogą zebrać swoich poległych.
Uważasz, że oni zrobiliby dla nas to samo?
Do tyłu!
Wycofać się!
Zanim stąd odejdę,
spalę ich miasto do fundamentów.
Przyżekam ci to, bracie.
W Troi się ze mnie śmieją. Piją za zwycięstwo!
Myślą, że o brzasku odpłynę do domu.
Może powinniśmy.
Uciekać z podwiniętym ogonem?
Ludzie wierzą w to, że jesteśmy tutaj z powodu żony Menelaosa.
Już mu nie będzie potrzebna.
Krew mojego brata jeszcze nie wsiąkła w piasek, a ty go znieważasz!
To żadna zniewaga powiedzieć, że umarły nie żyje.
Jeśli teraz odpłyniemy, stracimy wiarygodność.
Skoro Trojanie mogli pobić nas z taką łatwością, to wkrótce najadą nas Hetyci.
Jeśli mamy tu pozostać, to tylko dla słusznego powodu.
By chronić Grecję, a nie twoją dumę.
Twoja prywatna wojna z Achillesem może nas zgubić.
Achilles to tylko jeden człowiek.
Hektor to też jeden człowiek.
Widzisz, co nam dziś zrobił?
Hektor walczy za ojczyznę! Achilles walczy tylko dla siebie!
Nie obchodzą mnie jego motywy. Obchodzi mnie jego zdolność do wygrywania bitew.
On ma rację.
Morale jest słabe.
Słabe? Oni są gotowi wracać do domu wpław.
Jak mam zawrzeć pokój z Achillesem? On mnie nie posłucha!
Równie prawdopodobne jest, że rzuci we mnie włócznią jak to, że porozmawia!
Porozmawiam z nim.
Zażąda zwrotu dziewczyny.
Dostanie tę cholerną dziewczynę.
Nawet jej nie tknąłem.
Gdzie ona jest?
Oddałem ją ludziom.
Potrzebowali rozrywki po dzisiejszym dniu.
Dajcie mi tę dziwkę!
Który pierwszy?
Trojańska dziwka!
A to co? Szata dziewicy?
- Już jej nie będzie potrzebna! - Przytrzymaj ją.
No dalej. Przytrzymaj ją.
Jesteś ranna?
Wykazałaś się odwagą walcząc z nimi.
Bo się broniłam przed napastnikami? Nawet pies ma taką odwagę.
Jedz.
Od urodzenia znam takich ludzi jak ty.
Nie znasz.
Uważasz, że tak bardzo różnisz się od setki innych?
Tych, którzy nie rozumieją nic poza wojną. Podczas pokoju są zagubieni.
- Nienawidzisz żołnierzy. - Żal mi ich.
Trojańscy żołnierze zginęli w twojej obronie.
Może zasłużyli na coś więcej niż pożałowanie.
Dlaczego wybrałeś takie życie?
- Jakie? - Wielkiego wojownika.
Wcale nie wybrałem. Narodziłem się. Taki jestem.
A ty? Dlaczego wybrałaś życie dla bogów?
To raczej jednostronny romans.
Prowokowanie mnie sprawia ci przyjemność?
Poświęciłaś życie bogom.
Zeusowi Gromowładnemu, Atenie, bogini mądrości. Służysz im.
- Tak, oczywiście. - A Aresowi, bogu wojny,
który śpi na skórach pokonanych wrogów?
Wszystkich bogów należy się lękać i czcić.
Zdradzę ci tajemnicę,
coś, czego nie uczą w świątyniach.
Bogowie nam zazdroszczą.
Zazdroszczą nam śmiertelności.
Bo każda chwila może być dla nas ostatnia.
Wszystko jest piękniejsze, bo jesteśmy skazani na zagładę.
Nigdy nie będziesz śliczniejsza niż w tej chwili.
Już nigdy nie będziemy w tym samym miejscu.
Miałam cię za tępego osiłka.
Tępemu osiłkowi mogłabym przebaczyć.
Zrób to.
Nic prostszego.
Nie boisz się?
Każdy kiedyś umrze. Dziś czy za 50 lat, to bez znaczenia.
Zrób to.
Jeśli cię nie zabiję, ty zabijesz jeszcze wielu ludzi.
Bardzo wielu.
Panie, jest tu...
Każ ludziom ładować okręt. Wracamy do domu.
Bierzcie zapasy.
Przygotować okręt.
Agamemnon jest dumnym człowiekiem,
ale wie, kiedy popełnił błąd.
Wysłał cię, żebyś przeprosił za niego?
Co ty robisz przy tym koronowanym wieprzu?
Świat wydaje ci się prosty, przyjacielu,
ale gdy się jest królem, tak niewiele decyzji jest prostych.
Itaka nie może sobie pozwolić na takiego wroga jak Agamemnon.
Mamy się go bać?
Ty nie boisz się nikogo i w tym problem. Strach się przydaje.
Potrzebujemy cię.
Grecja cię potrzebuje.
Grecja trwała, nim się narodziłem.
Pozostanie Grecją długo po mojej śmierci.
Nie mówię o ziemi.
Ludzie cię potrzebują.
Zostań, Achillesie.
Narodziłeś się dla tej wojny.
Dziś nic nie jest takie proste.
Kobiety potrafią skomplikować wiele spraw.
Szanuję cię najbardziej ze wszystkich królów greckich.
Jednak na tej wojnie jesteś sługą.
Czasem trzeba służyć, jeśli pragnie się rządzić.
Mam nadzieję, że kiedyś to zrozumiesz.
Wracamy do domu?
Wypływamy o świcie.
Grecy przeszli rzeź. Nie możemy po prostu odpłynąć.
Ciągle pragniesz walki. Będą następne wojny, daję ci słowo.
To twoi rodacy.
Gdy ty chowałeś sie w swoim namiocie, ja jadłem, cieszyłem się i opłakiwałem zabitych z tymi ludźmi.
Zdradzisz całą Grecję, żeby ujrzeć klęskę Agamemnona.
Ktoś musi przegrać.
Znaków jest coraz więcej.
Wskazują jasno, co powinniśmy zrobić.
Jedyne, co powinniśmy, to walczyć za swój kraj.
Kiedy najwyższy kapłan ostatnio wieszczył, przepowiedział Troi wielkie zwycięstwo.
Zwyciężyliśmy. Niech mówi.
Jaki zatem zalecasz sposób postępowania?
Bogowie są po naszej stronie.
Nadszedł czas, by zniszczyć grecką armię.
Glakosie?
Ich morale upadło.
Uderzmy na nich teraz. Uderzmy mocno.
Uciekną.
Przyznaję, przeceniłem Greków.
Brak im dyscypliny i odwagi.
Wczoraj nie walczyli Myrmidonowie. Grecy są podzieleni.
Ale jeśli zaatakujemy ich okręty, to ich zjednoczymy.
Jeśli oni zechcą nas zaatakować, pozwólmy im na to.
Nasze mury są niezdobyte. Znów ich pokonamy.
Wczoraj Grecy nas nie docenili.
Nie odpłacajmy im tym samym.
Jesteś pewien znaczenia wróżb?
Zbezczeszczenie świątyni rozgniewało Apollina.
Bogowie przeklęli Greków.
Już dwaj ich królowie rozpadli się w proch.
Przygotuj wojsko. Zaatakujemy o świcie.
Ojcze.
Popełniamy błąd.
Przygotować wojsko.
Dalej. Szybciej.
Nadal jestem twoją branką?
Jesteś moim gościem.
Gość może odejść, kiedy zechce.
Odejdź, jeśli chcesz.
Chciałbyś zostawić to wszystko?
Opuścisz Troję?
Utrzymać barykady!
Łucznicy na tył.
Achilles.
Teraz!
Naprzód!
Wystarczy na dzisiaj.
Tak.
Do okrętów!
Wracać do okrętów!
To był jego kuzyn.
Do Troi!
Wracamy do miasta!
Do Troi!
Dziś mieliśmy odpłynąć do domu.
Teraz chyba już nikt nie odpłynie.
Achillesie.
Złamałeś mój rozkaz.
Nie, panie. Zaszła pomyłka.
Kazałem Myrmidonom zostać.
Ty poprowadziłeś ich w bój.
To nie ja ich poprowadziłem, panie. Myśleliśmy, że to ty.
Gdzie Patrokles?
Patroklesie!
Wzięliśmy go za ciebie, panie.
Miał twoją zbroję, twoją tarczę, twoje nagolenniki i hełm.
Nawet ruszał się jak ty.
Gdzie on jest?
- Gdzie? - Nie żyje, panie.
Hektor ciął go w gardło.
Nie!
Dokąd mnie prowadzisz?
Zapamiętałaś drogę?
Tak.
Kiedy przyjdziesz tu następnym razem, pójdź tunelem.
Nie zgubisz się, po prostu idź.
Po co?
Kiedy dojdziesz do końca, znajdziesz się nad rzeką.
Idź wzdłuż rzeki, aż dojdziesz do góry Idy.
Grecy nie zapuszczą się tak daleko wgłąb lądu.
Hektorze.
Po co mi to mówisz?
- Jeśli zginę... - Nie.
Jeśli zginę, nie wiem, jak długo miasto się utrzyma.
Nie mów tak.
Jeśli Grecy wedrą się za mury, będzie koniec.
Zabiją wszystkich mężczyzn, niemowlęta będą zrzucać z murów.
- Błagam. - Kobiety uczynią niewolnicami.
To będzie dla ciebie gorsze niż śmierć.
Dlaczego mówisz takie rzeczy?
Bo chcę, żebyś była przygotowana.
Chcę, żebyś wzięła naszego synka i przyprowadziła go tutaj.
Uratuj tylu ludzi, ilu zdołasz, ale przyjdź tutaj i uciekaj.
Zrozumiałaś?
Zabiłem dziś chłopca.
Był młody.
Stanowczo za młody.
Ten chłopak właśnie odwrócił losy wojny na naszą korzyść.
- Eudorusie. - Mój panie.
Potrzebna mi moja zbroja.
Nie.
Nie jedź!
Lejce!
Hektor jest moim kuzynem. To dobry człowiek.
Nie walcz z nim. Proszę, nie walcz.
Proszę.
Nie.
Hektorze!
Ojcze,
wybacz mi, jeśli kiedykolwiek cię obraziłem.
Służyłem ci najlepiej, jak umiałem.
"Hektorze!
Niech bogowie będą z tobą.
Hektorze.
Żaden ojciec nie miał lepszego syna.
"Hektorze!
Niech cię Apollo prowadzi, książę.
Jesteś najlepszym człowiekiem, jakiego znam.
Jesteś trojańskim księciem.
Wiem, że będę z ciebie dumny.
"Hektorze!
Pamiętaj, co ci mówiłem.
Nie musisz iść. Nie musisz.
Pamiętaj, co ci mówiłem.
"Hektorze!
Widziałem tę chwilę w snach.
Zawrzyjmy pakt.
Biorąc bogów na świadków przysięgnijmy,
że zwycięzca pozwoli pochować pokonanego z zachowaniem wszelkich rytuałów.
Lwy i ludzie nie zawierają paktów.
Teraz wiesz, z kim walczysz.
Wczoraj myślałem, że walczę z tobą.
Żałuję, że to nie byłeś ty. Ale oddałem zmarłemu należne honory.
Oddałeś mu honory mieczem.
Dziś wieczór nie będziesz miał oczu, uszu ani języka.
Będziesz chodził po krainie zmarłych ślepy, głuchy i niemy, i wszyscy zmarli się dowiedzą,
że ty jesteś Hektor - głupiec, który myślał, że zabił Achillesa.
Wstawaj, trojański książę.
Wstawaj. Kamień nie odbierze mi chwały.
Straciłeś swojego kuzyna.
A teraz zabiłeś mojego.
Kiedy to się skończy?
Nigdy.
Kim jesteś?
Ścierpiałem to, czego nikt na świecie nigdy nie ścierpiał.
Ucałowałem ręce człowieka, który zabił mojego syna.
Priam?
Jak się tu dostałeś?
Znam swój kraj lepiej niż Grecy.
Jesteś odważny.
Mógłbym ściąć ci głowę w mgnieniu oka.
Naprawdę sądzisz, że śmierć jest mi teraz straszna?
Patrzyłem na śmierć mojego najstarszego syna,
widziałem, jak wleczesz jego ciało za swym rydwanem.
Zwróć mi go.
Zasługuje na godny pochówek. Wiesz o tym.
Wydaj mi go.
Zabił mojego kuzyna.
Wziął go za ciebie.
Ilu kuzynów sam zabiłeś?
Ilu synów i ojców, braci i mężów?
Ilu, mężny Achillesie?
Znałem twojego ojca.
Zginął przedwcześnie.
Lecz miał szczęście, że nie dożył upadku swego syna.
Odebrałeś mi wszystko.
Najstarszego syna,
następcę tronu,
obrońcę mojego królestwa.
Nie zmienię tego, co się stało. Taka była wola bogów.
Jednak ulituj się nade mną choć trochę.
Kochałem mojego syna od chwili, kiedy otwarł oczy,
do chwili, kiedy mu je zamknąłeś.
Pozwól mi obmyć jego ciało.
Pozwól odmówić modlitwy.
Pozwól mi położyć dwie monety na jego powiekach dla przewoźnika.
Jeśli pozwolę ci stąd odejść,
jeśli pozwolę ci go zabrać,
to nic nie zmieni.
Rano wciąż będziesz moim wrogiem.
Tej nocy ty wciąż jesteś moim wrogiem.
Ale nawet wrogowie mogą okazać sobie szacunek.
Podziwiam twoją odwagę.
Poczekaj, zaraz wrócę.
Niedługo znów się spotkamy, bracie.
Twój syn był moim najlepszym przeciwnikiem.
W moim kraju uroczystości pogrzebowe trwają 12 dni.
W moim kraju jest tak samo.
Książę otrzyma tyle.
Żaden Grek nie zaatakuje Troi przez 12 dni.
Bryzeida?
Myśleliśmy, że nie żyjesz.
Jesteś wolna.
Jeśli cię skrzywdziłem,
to nieumyślnie.
Idź.
Nikt was nie zatrzyma. Daję wam słowo.
Chodź, moje dziecko.
Jesteś znacznie lepszym królem od dowodzącego tą armią.
Achilles zawiera sobie tajne pakty a ja mam ich dotrzymać? Co to za spisek?
Rozmawia z królem wroga. Daje mu dwanaście dni pokoju.
Pokoju! Pokoju!
Książę nie żyje. Armia jest bez przywódcy.
To jest czas do ataku!
Pomimo śmierci Hektora, nie mamy możliwości, żeby zdobyć ich mury.
Mogą czekać i 10 lat, aż sobie pójdziemy.
Zrównam te mury z ziemią,
nawet jeśli będzie mnie to kosztowało życie 40 000 Greków.
Zeusie, wysłuchaj mnie!
Chcę zrównać mury Troi z ziemią.
Ładny.
Dla mojego synka.
Cóż, Odyseuszu.
Znalazłeś sposób, żeby skłonić owce do zaproszenia wilków.
Wybacz, Eudorasie. Nie powinienem był cię uderzyć.
Byłeś mi wiernym przyjacielem całe życie.
Mam nadzieję, że już nigdy cię nie zawiodę.
To ja zawiodłem.
Zbudź ludzi. Poprowadzisz ich do domu.
Nie płyniesz z nami?
Muszę stoczyć własną bitwę.
Pozwól mi pójść z tobą.
Nie. Nie chcę nikogo do tego mieszać.
Piękna noc.
Idź, Eudorasie. To ostatni rozkaz, jaki ci wydaję.
Walka dla ciebie była największym zaszczytem mojego życia.
Otwórzcie bramy! Otwórzcie bramy!
DWANAŚCIE DNI PÓŹNIEJ
Tutaj.
Zaraza.
Nie zbliżaj się, królu.
To kara boska.
Zbezcześcili świątynię Apollina,
więc Apollo zbezcześcił ich ciała.
Myśleli, że mogą tu przyjść i złupić nasze miasto w jeden dzień.
A teraz spójrzcie! Uciekają przez Morze Egejskie.
Co to?
Ofiara dla Posejdona. Grecy modlili się o bezpieczny powrót.
Mam nadzieję, że Bóg Morza splunie na ich ofiarę.
Niech potoną wszyscy na dnie morza.
To dar. Trzeba go zabrać do świątyni Posejdona.
- Powinniśmy go spalić. - Spalić?
Książę, to dar dla bogów.
Książe ma rację.
Gdybym tylko miał wystarczająco wielką pochodnię spaliłbym całą Grecję.
Ostrzegam was, dobrzy ludzie, uważajcie, kogo znieważacie.
Nasz ukochany książę Hektor, rzucał bogom ostre słowa...
a następnego dnia przebił go miecz Achillesa.
Ojcze, spalmy to.
Wybacz mi królu, z całym szacunkiem,
ale nie chcę aby żadnego więcej syna Troi...
dosięgnął gniew boży.
Nie będę przyglądał się śmierci następnego syna.
Spójrz na nich.
Tak jakby ich książę nie umarł.
Teraz ty jesteś ich księciem.
Niech twój brat będzie dumny.
Niech płonie! Niech Troja płonie!
Spalić ją! Za Menealosa! Spalić wszystko!
Płoń, Trojo! Płoń, Trojo!
Przyrzekłem ci, bracie! Przyrzekłem ci!
Spalić ją. Spalić ją za Menealosa!
Gdzie jest Bryzeida?
- Gdzie? - Nie wiem.
Błagam. Mam syna.
Zabierz go z Troi.
Bryzeido!
Parysie! Andromacho!
Heleno. Musimy uciekać.
- Dokąd? - Pokażę wam. Szybko.
Parysie. Parysie!
To długa droga. Szybko. Musimy uciekać.
Bryzeido!
Parysie!
To długa droga. Szybko.
Szybciej. To jest tunel.
- Chodź. - Zostaję.
- Nie. - Ojciec nigdy nie opuści miasta.
Nie mogę go zostawić.
Miasto padło. Spalą je doszczętnie.
- Jak masz na imię? - Eneasz.
- Umiesz władać mieczem? - Tak.
Miecz Troi.
Dopóki należy do Trojanina, nasz naród, nasi ludzie mają przyszłość.
Chroń ich, Eneaszu. Znajdź im nowy dom.
- Tak zrobię. - Prędko.
Parysie, Bryzeidy nie było w jej pokoju.
Znajdę ją.
Idź.
- Zostanę z tobą. - Idź.
Proszę, nie opuszczaj mnie.
Nie mogłabyś mnie kochać gdybym teraz uciekł.
Jeszcze będziemy razem, na tym świecie albo na tamtym. Będziemy razem.
Idź.
Do bramy!
Naprzód!
Za mną!
Formować linię!
Trojańscy żołnierze...
jesteście wojownikami!
Dowodzenie wami było zaszczytem!
Mój książę!
Czeka na nas Charon przewoźnik.
Niech poczeka trochę dłużej!
Nikogo. Nie oszczędzać nikogo.
Parysie!
Ratuj się.
Bryzeido!
Strzeżcie się przyjaciele. Jestem sługą bogów.
Nie macie honoru?
Pragnąłem, żebyś żył.
Chciałem, żebyś widział, jak płonie twoje miasto.
Błagam.
Dzieci.
Oszczędź niewinnych.
Nikt nie jest niewinny.
Nikt.
Za późno na modły, kapłanko.
Prawie przegrałem wojnę przez twoje miłostki.
Chcę posmakować tego, czego smakował Achilles.
Zostaniesz moją niewolnicą w Mykenach.
Trojańska kapłanka szorująca moje podłogi.
A w nocy...
Wstawaj!
Trzymaj ją.
Chodź ze mną.
Nie!
Parysie!
Nie!
Przestań, proszę!
Parysie! Nie!
Wszystko dobrze.
Już dobrze.
Wniosłaś pokój...
do mojego życia pełnego wojny.
Bryzeido, chodź.
- Idź. - Nie.
Musisz.
Nie.
Troja upada.
- Idź. - Nie.
Zacznij od nowa.
Musimy iść. Wiem, jak się stąd wydostać.
Już dobrze.
Idź.
Odnajdź spokój...
mój bracie.
Jeśli kiedyś ktoś opowie moją historię, niech powie,
że chadzałem z największymi.
Ludzie rodzą się i giną jak trawa ścięta mrozem,
ale imiona tych nigdy nie zaginą.
Niech powie, że żyłem w czasach Hektora...
poskramiającego konie.
Niech powie,
że żyłem w czasach Achillesa.
tłumaczenie: helena hskowron@wp.pl
poprawki: robert22 & drooido synchro: Henry McRobert
synchro do wersji KELTZ TheoMateo@gmail.com
tłumaczenie fragmentów z wersji reżyserskiej: zorbak
.