Απόδοση Διαλόγων: ~ ads ~ Lilith ~
Μια φορά κι έναν καιρό, σε μια μακρινή χώρα του βασιλείου..
Υπήρχε ένα μικρό χωριό στην άκρη του δάσους...
- Μακάρι... - Και σε αυτό το χωριό...
...περισσότερο από οτιδήποτε άλλο
...ζούσε μια νεαρή υπηρέτρια
Περισσότερο από τη ζωή... Περισσότερο από τα κοσμήματα..
Ένα ξέγνοιαστο παλικάρι...
Μακάρι...
- Περισσότερο από τη ζωή... - Και ένας άτεκνος φούρναρης...
- Μακάρι... - ...με τη σύζυγό του.
- Περισσότερο από οτιδήποτε άλλο... - Περισσότερο από το φεγγάρι...
- Μακάρι... - Ο βασιλιάς οργανώνει μια γιορτή.
Περισσότερο από τη ζωή... Εύχομαι...
Θα ήθελα να πάω στη γιορτή.
- Περισσότερο από τα πλούτη... - Και την μπάλα... Εύχομαι..
...η αγελάδα μου να μας δώσει λίγο γάλα.
Περισσότερο από οτιδήποτε άλλο...
Μακάρι να είχαμε ένα παιδί..
Εύχομαι να πάω στη γιορτή...
Η αγελάδα μου να μας δώσει λίγο γάλα ή και τυρί... Μακάρι.
Θέλετε να πάτε στη γιορτή;
Οι γονείς του φτωχού κοριτσιού έχουν πεθάνει.
- Εσύ, σταχτοπούτα, στη γιορτή; - Θες να πας στη γιορτή;
Τη γιορτή; Τη γιορτή του βασιλιά;
Και τώρα ζει με τη μητριά της...
Τη γιορτή;
Που έχει δύο κόρες.
- Κοίταξε τα νύχια σου! - Κοιταξε το φόρεμά σου!
- Ο κόσμος θα γελάει μαζί σου! - Παρ' όλα αυτά..
Θέλει να πάει στη γιορτή...
και να χορέψει μπροστά στον Πρίγκιπα!
Και οι τρεις είχαν όμορφο πρόσωπο, αλλά άθλια και μαύρη καρδιά.
Το παλικάρι δεν είχε πατέρα,
- και η μητέρα του... - Μακάρι.
Λοιπόν, έφθασε σε αδιέξοδο.
Μακάρι ο γιος μου να μην ήταν ανόητος.
Μακάρι το σπίτι μου να μην ήταν ένα χάος.
Μακάρι η αγελάδα να ήταν γεμάτη με γάλα.
Μακάρι οι τοίχοι να ήταν από χρυσάφι.
Εύχομαι πολλά πράγματα.
Τι στο καλό κάνεις με την αγελάδα μέσα στο σπίτι;
Σκέφτηκα πως αν τον είχαμε στη ζέστη ίσως να έβγαζε λίγο γάλα.
Είναι θηλυκιά! Πόσες φορές πρέπει να στο πω;
Μόνο οι θηλυκές μπορούν να δώσουν γάλα!
Και τότε υπήρχε ένα πεινασμένο μικρό κορίτσι...
που πάντα φορούσε μια κόκκινη κάπα...
Επιθυμώ. Δεν είναι για μένα, είναι για τη γιαγιά μου στο δάσος.
Ένα καρβέλι ψωμί, παρακαλώ,
να το πάω στην καημένη και πεινασμένη γιαγιά μου στο δάσος...
Μόνο ένα καρβέλι ψωμί...
Σας παρακαλώ...
Εάν καταφέρεις να μαζέψεις αυτές τις φακές
και να τελειώσεις εγκαίρως τις δουλειές σου,
τότε μπορείς να έρθεις στον χορό μαζί μας.
- Ελάτε, κυρίες... - Ναι, μητέρα.
Καλή τύχη!
Ελάτε πουλάκια, κάτω από το γείσο της στέγης και τα φύλλα,
πάνω απ'τους αγρούς, απ'τα κάστρα και τις λίμνες...
Όχι, ζούληξε, φίλε...
Γρήγορα, μικρά πουλιά, ψάξτε μέσα στις στάχτες.
Μαζέψτε και ραμφίστε, αλλά σβέλτα, κοσκινίστε μέσα από τις στάχτες.
Στην κατσαρόλα...
- Διάνα! - Τι κάνεις;
Σταμάτα να προσποιείσαι!
Τώρα, άκουσέ με καλά, γιε μου.
Η Γαλατούλα πρέπει να πάει στην αγορά.
Μητέρα, όχι! Είναι η καλύτερη αγελάδα στον κόσμο!
Ήταν.. Είναι στεγνή εδώ και εβδομάδες.
Δεν έχουμε τρόφιμα ή χρήματα και άλλη επιλογή,
παρά να την πουλήσουμε.
Αλλά η Γαλατούλα είναι ο καλύτερος φίλος μου!
Κοίτα την!
Υπάρχουν παράσιτα στις θηλές της.
Έχει μύγες στα μάτια της.
Υπάρχει ένα εξόγκωμα στον μπούτι της
τόσο μεγάλο σαν να είναι καμπούρα! Αλλά...
Δεν έχουμε καθόλου χρόνο να καθόμαστε και να αμφιταλαντευόμαστε
ενώ τα καπάκια της μαραίνονται μαζί της...
Και κανείς δεν έχει μια αγελάδα για φίλο!
Μερικές φορές αναρωτιέμαι τι υπάρχει μέσα στο κεφάλι σου.
Στο δάσος, ήρθε η ώρα να πάω..
Δεν θέλω να φύγω, πρέπει, όμως.
Στο δάσος. Ήρθε η ώρα να ξεκινήσω το ταξίδι μου.
Στο δάσος και μέσα από τα δέντρα όπου με περιμένουν, κυρία μου.
Στο δάσος στο σπίτι της γιαγιάς...
Μέσα στο δάσος στο σπίτι της γιαγιάς...
Είσαι σίγουρη για το δρόμο σου;
Ο δρόμος είναι ελεύθερος, το φως είναι καλό,
δεν έχω κανένα φόβο, κι ούτε κανείς άλλος θα είχε.
Το δάσος είναι μόνο δέντρα, τα δέντρα είναι μόνο ξύλο.
Συγνώμη που ρωτάω, αλλά μήπως έχετε ένα καλάθι;
Να υποθέσω ότι δεν σχεδιάζεις να αγοράσεις κάποιο από αυτά;
Τώρα, μην ξεστρατίσεις κι αργήσεις!
Και ίσως κρατήσεις μερικά από αυτά τα γλυκά για τη γιαγιά.
Ω Θεέ μου... αυτή είναι μια κλέφτρα...
Μέσα στο δάσος και μέχρι την κοιλάδα,
η πορεία είναι ευθεία, την ξέρω καλά.
Μέσα στο δάσος, ποιος μπορεί να πει τι σε περιμένει στο ταξίδι;
Στο δάσος για να πάω λίγο ψωμί στη γιαγιά,
που είναι άρρωστη στο κρεβάτι.
Ποτέ δεν ξέρεις τι βρίσκεται μπροστά σου,
για όσους ξέρουν, είναι ήδη νεκρή.
Αλλά στο δάσος, στο δάσος,
μπρος στο σπίτι της γιαγιάς και σπίτι πριν νυχτώσει!
- Σταχτοπούτα! - Τσακίσου κι έλα εδώ!
Πετάξτε πουλιά, πίσω στον ουρανό,
Πίσω στη μαρκίζα της στέγης και στα φύλλα και στα χωράφια και στο...
Βιάσου και φτιάξε μου τα μαλλιά, Σταχτοπούτα!
Πραγματικά αυτό θα φορέσεις;
Εδώ βρήκα ένα μικρό σκίσιμο, Σταχτοπούτα!
Δεν μπορείς να το κρύψεις με ένα καπέλο;
- Δείχνεις πανέμορφη. - Το ξέρω.
- Εμένα εννοεί. - Όχι, δεν εννοεί εσένα!
Η μητέρα είπε να είσαι καλή, ο πατέρας είπε να είσαι ευγενική,
Πάντα αυτή η συμβουλή τους. Άρα να είσαι ευγενική, Σταχτοπούτα, καλή..
- Καλή, ευγενική... - Πιο σφιχτά!
Ποιο το νόημα να είσαι καλός όταν όλοι είναι τυφλοί..
..και πάντα σε αφήνουν πίσω;
Δεν πειράζει Σταχτοπούτα, ευγενική Σταχτοπούτα,
ωραία-καλή-ωραία-ευγενική..
Όχι τόσο σφιχτά! Ζώο!
Ποιος λες να είναι;
Έχουμε πουλήσει και το τελευταίο μας καρβέλι!
Είναι η μάγισσα από δίπλα!
- Δεν έχουμε ψωμί. - Δεν θέλω το ψωμί σας.
Τότε τι θέλεις;
Δεν είναι τι θέλω εγώ. Είναι τι θέλετε εσείς.
Δεν ετοιμάζετε τίποτα σε αυτή την κοιλιά γενικά, έτσι δεν είναι;
Και ποτέ δεν θα ετοιμάσετε...
Εκτός κι αν κάνετε ακριβώς αυτό που λέω.
Σε τρεις ημέρες, ένα μπλε φεγγάρι θα εμφανιστεί.
Μόνο τότε μπορεί να αντιστραφεί η κατάρα.
Ποια κατάρα;
- Αυτή που έριξα σε αυτό το σπίτι! - Τι είναι αυτά που λες;
Στο παρελθόν, όταν ήσουν απλά ένα μωρό,
..ο πατέρας σου έφερε την γυναίκα του
κι εσένα σε αυτήν την καλύβα.
Ήταν ένα υπέροχο ζευγάρι. Αλλά όχι υπέροχοι γείτονες.
Βλέπεις, η μητέρα σου...
κυοφορούσε και είχε μια ασυνήθιστη όρεξη.
Θαύμαζε τον όμορφο κήπο μου...
και είπε στον πατέρα σου ότι αυτό που ήθελε,
περισσότερο από οτιδήποτε άλλο στον κόσμο...
ήταν πρασινάδα, πρασινάδα,
και τίποτα άλλο εκτός από πρασινάδα..
Μαϊντανό, πιπεριές, λάχανα και σέλινο.
Σπαράγγια και κάρδαμο και μαρούλι!
Και είπε "Εντάξει," αλλά δεν ήταν, καθόλου εντάξει,
γιατί τον τσάκωσα ένα φθινοπωρινό βράδυ στον κήπο μου!
Με έκλεβε, με άρπαζε, ριζώνοντας στα παραγούλια μου,
κάνοντας επιδρομές στη ρόκα μου.
Και ξεσκίζοντας τα αγαπημένα μου ράμπιον!
Έπρεπε να βάλω ένα ξόρκι εκεί ακριβώς...
Θα μπορούσα να τον έχω μετατρέψει σε πέτρα,
ή σε σκύλο ή σε καρέκλα...
Αλλά του άφησα τα ράμπιον, είχα πολλά!
Σε αντάλλαγμα όμως...
Είπα "Το δίκιο είναι δίκιο" μπορείς να μου δώσεις
το μωρό που θα γεννήσει η γυναίκα σου,
Και θα πατσίσουμε."
- Είχα αδελφό; - Όχι.
Αλλά είχες αδελφή.
Πού είναι;
Είναι δική μου τώρα...
και ποτέ δεν θα την βρείς!
Μικρό το τίμημα για να ξεπληρώσει
όλα όσα έκλεψε ο πατέρας σου από μένα.
Μου κόστισε τα νιάτα μου, την ομορφιά μου.
Η μητέρα μου με προειδοποίησε...
ότι θα με τιμωρήσει με την κατάρα της ασχήμιας αν τα έχανα ποτέ.
- Να χάσεις τι; - Τα φασόλια!
Φασόλια;
Κάτι ξεχωριστά φασόλια! Τον άφησα να φύγει,
δεν ήξερα ότι έκλεψε τα φασόλια μου!
Τον παρακολουθούσα να αναρριχάται πάνω από τον τοίχο,
...όταν μπαμ! Έπεσε κεραυνός!
Αλλά, αυτό είναι άλλη ιστορία... δεν πειράζει.
Εν πάση περιπτώσει, επιτέλους η μεγάλη μέρα ήρθε!
Και έπραξα το δίκαιο. "Μην παίρνεις το μωρό" ξεφώνισαν και τσίριξαν,
Αλλά το έκανα, και την έκρυψα εκεί που ποτέ δεν θα βρεθεί.
Και ο πατέρας σου έκλαιγε και η μητέρα σου πέθανε.
Όταν για επιπλέον μέτρο... ομολογώ ότι ήταν ευχαρίστηση...
Είπα "Συγγνώμη, αλλά ακόμα δεν έχω ηρεμήσει."
και τους έριξα ένα μικρό ξόρκι...
Και σε σένα επίσης, γιε μου.
Το οικογενειακό σας δέντρο θα είναι πάντα ένα ξερονήσι...
- Πώς μπόρεσες να το κάνεις αυτό; - Και όταν πέθανε η μητέρα σου...
...Ο πατέρας σου σε εγκατέλειψε. Ο πατέρας σου δεν ήταν πατέρας...
- ..γιατί θα πρέπει να είσαι εσύ; - Λυπάμαι τόσο πολύ...
Τώρα δεν υπάρχει πλέον φασαρία και ούτε σκηνές
και ο κήπος μου ευδοκιμεί.
Θα πρέπει να δείτε τα νεκταρίνια μου!
Αλλά σας λέω το ίδιο που λέω σε βασιλιάδες και βασίλισσες..
Ποτέ μα ποτέ μην πειράξετε τα ζαρζαβατικά μου!
Ειδικά τα φασόλια.
Γιατί πρέπει να πάω στο επόμενο χωριό;
Επειδή όλοι σε αυτό το χωριό...
..ξέρουν ότι η αγελάδα
δεν έχει δώσει σταγόνα γάλα για εβδομάδες.
Αλλά αυτό είναι απάτη.
Λιμοκτονούμε, Τζακ. Δεν το καταλαβαίνεις;
Δεν θα πάρεις λιγότερο από 5 λίρες γι' αυτήν.
- Με ακούς; - Ναι.
- Πόσα θα ζητήσεις; - Όχι περισσότερα από πέντε λίρες.
- Λιγότερο! Από πέντε. - ... Από πέντε!
Στο δάσος, Τώρα είναι η ώρα.
Πρέπει να ζήσουμε, δεν με νοιάζει πώς.
Στο δάσος για να πουλήσεις την αγελάδα,
θα πρέπει να ξεκινήσεις το ταξίδι.
Κατευθείαν μέσα από το δάσος και μην καθυστερείς.
Πρέπει να βγούμε στην αγορά.
Στο δάσος τελειώνει το ταξίδι...
Στο δάσος για να πουλήσω ένα φίλο...
Θέλετε να αντιστραφεί η κατάρα;
Θα χρειαστώ συγκεκριμένο μαγικό φίλτρο πρώτα.
Πήγαινε στο δάσος και φέρε μου πίσω...
Ένα: Αγελάδα άσπρη σαν το γάλα,
Δύο: Κάπα κόκκινη σαν αίμα,
Τρία: Μαλλιά κίτρινα σαν το καλαμπόκι,
Τέσσερα: Γοβάκι καθαρό, σαν το χρυσάφι.
Φέρ'τα μου αυτά πριν σημάνουν μεσάνυχτα...
Σε τρεις ημέρες, θα επανεμφανισθεί η Μεγάλη Πανσέληνος,
Που έρχεται μόνο μια φορά κάθε εκατό χρόνια. Φέρ'τα μου...
Και σας εγγυώμαι, ένα παιδί τόσο τέλειο
όσο μπορεί να είναι ένα παιδί.
Πήγαινε στο δάσος!
Κυρίες. Η άμαξα μας περιμένει!
Τώρα μπορώ να πάω στη γιορτή;
Η Γιορτή! Αγάπη μου, αυτά τα νύχια! Αγάπη μου, αυτά τα ρούχα!
Οι φακές ήταν κάτι, αλλά αγάπη μου, με αυτά,
θα μας κάνεις τους ηλίθιους της γιορτής
και θα ταπεινώσεις τον Πρίγκιπα!
Η Γιορτή διαρκεί τρεις νύχτες.
Σίγουρα μπορείτε να μου επιτρέψτε να είμαι εκεί για μία νύχτα.
Ο βασιλιάς προσπαθεί να βρει στο γιο του, σύζυγο...
...όχι μια υπηρέτρια! Πρέπει να φύγουμε!
Φύγε!
Εύχομαι...
Κοίτα τι βρήκα. Ορίστε. Πάρ'το.
- Δεν το φοράω αυτό. - Γιατί;
Ήταν του πατέρα μου. Άκουσες τι είπε.
Είναι δικό του λάθος. Δεν θέλω τίποτα από αυτόν!
Φασόλια.
Πρέπει να είναι τα φασόλια της μάγισσας!
- Θα τα πάρουμε μαζί μας. - Μας;
Περίμενε ένα λεπτό!
Δεν θα έρθεις. Δεν ασφαλές εκεί έξω.
Μπορώ να σε βοηθήσω.
Όχι! Μπορώ να το κάνω μόνος μου.
Τα μάγια είναι στο σπίτι μου.
Μόνο εγώ μπορώ να τα λύσω, τα μάγια είναι στο σπίτι μου.
Όχι, τα μάγια είναι στο σπίτι μας. Μαζί πρέπει να τα λύσουμε.
Τα μάγια είναι σπίτι μας.
Τώρα πες μου. Με τι πρέπει να επιστρέψω;
Δεν θυμάσαι;!
Αγελάδα άσπρη σαν γάλα,
Κάπα κόκκινη σαν το αίμα,
Μαλλιά κίτρινα σαν το καλαμπόκι, γοβάκι καθαρό σαν το χρυσάφι.
Αγελάδα άσπρη σαν το γάλα, κάπα κόκκινη σαν αίμα,
Μαλλιά κίτρινα σαν το καλαμπόκι,
Γοβάκι καθαρό, σαν το χρυσάφι.
Εξακολουθώ να θέλω να πάω στη γιορτή,
..αλλά πως θα καταφέρω να φτάσω στη γιορτή;
Ξέρω. Θα επισκεφθώ τον τάφο της της μαμάς μου, τον τάφο στην ιτιά,
Και θα της πω ότι θέλω μόνο να πάω στη γιορτή του βασιλιά...
Στο δάσος, ήρθε η ώρα να φύγω, μπορεί να είναι όλα μάταια, ξέρεις.
Στο δάσος, αλλά ακόμα κι έτσι, πρέπει να κάνω το ταξίδι.
Στο δάσος ο δρόμος είναι ίσιος, γνωστός,
Αλλά ποιος μπορεί να το πει;
Στο δάσος να λύσεις τα μάγια...
Στο δάσος να επισκεφθώ τη μητέρα...
Στο δάσος να πουλήσω την αγελάδα...
- Να πάρω τα χρήματα... - Να πάω στη Γιορτή...
Στο δάσος στο σπίτι της γιαγιάς...
Ο δρόμος είναι ελεύθερος, το φως είναι καλό.
Δεν έχω κανένα φόβο, και κανείς δεν θα πρέπει.
Το δάσος είναι μόνο δέντρα, τα δέντρα είναι μόνο ξύλο.
- Δεν χρειάζεται να φοβάσαι εκεί... - Υπάρχει κάτι, στο ξέφωτο εκεί.
Στο δάσος χωρίς καθυστέρηση,
αλλά πρόσεξε να μην χάσεις τον δρόμο.
Στο δάσος, ποιος ξέρει τι μπορεί να παραμονεύει στο ταξίδι;
Στο δάσος για να πάρεις αυτό που αξίζει να ταξιδέψεις.
Στο δάσος για να δει τον βασιλιά...
Να πουλήσει την αγελάδα...
- Να φτιάξω το ελιξίριο.. - Να δω.. Να πουλήσω.. Να πάρω..
- Να πάω στη γιορτή.. - Στο δάσος!
Στο δάσος! Στο δάσος!
Μετά έξω από το δάσος, και σπίτι πριν νυχτώσει!
Βαθιά μέσα στο δάσος,
η Σταχτοπούτα είχε φυτέψει ένα κλαδί στον τάφο της μητέρας της.
Και πήγαινε εκεί τόσο συχνά, και έκλαιγε τόσο πολύ,
που τα δάκρυα της το πότιζαν μέχρι
που έγινε ένα καταπληκτικό δέντρο.
Εύχομαι...
Τι είναι αυτό που εύχεσαι, παιδί μου;
Ξέρεις τι εύχεσαι; Είσαι βέβαιη ότι αυτό
που εύχεσαι είναι αυτό που θέλεις;
Αν ξέρεις τι θες, τότε κάνε μια ευχή...
Ρώτησε το δέντρο,
...και θα έχεις αυτό που επιθυμείς.
Σε ευχαριστώ, μητέρα.
Στον δρόμο προς την γιαγιά, το κοριτσάκι ξαφνικά βρέθηκε...
σε ένα πολύ ασυνήθιστο μέρος του δάσους.
Καλή σου μέρα, νεαρά.
Καλημέρα, κύριε Λύκε.
- Για πού τόσο βιαστικά; - Στη γιαγιά μου.
- Και τι έχει μέσα το καλάθι σου; - Είναι ψωμί για τη γιαγιά...
..έτσι θα έχει κάτι να την δυναμώσει.
Και πού μπορεί να ζει η γιαγιά σου;
Λίγο πιο βαθιά στο δάσος..
Το σπίτι της βρίσκεται μέσα σε μια μεγάλη βελανιδιά.
Κοίτα αυτήν τη σάρκα, ροζ και παχουλή.
Γεια σου, κοριτσάκι...
Τρυφερό και φρέσκο, κανένα εξόγκωμα.
Γεια σου, κοριτσάκι...
Αυτό είναι ιδιαίτερα πλούσιο,
Νόστιμο...
Γεια σου, κοριτσάκι.
Γιατί βιάζεσαι; Χάνεις όλα τα λουλούδια.
Ο ήλιος δεν θα δύσει ακόμη. Με το πάσο σου.
Η μητέρα είπε να μην καθυστερήσω, ή να παραπλανηθώ.
Αλλά αργά, κοριτσάκι..
Αφουγκράσου και σώπα. Τα πουλάκια τραγουδούν γλυκά.
Θα χάσεις τα πουλιά εντελώς,
Ταξιδεύεις τόσο γρήγορα.
Πρώτα η γιαγιά, μετά η δεσποινίς παχουλή..
Τι απολαυστικό ζευγάρι.
Απόλυτη τελειότητα, ένα εύθραυστο,
ένα εύπλαστο. Μια στιγμή, αγαπητή μου.
Η μητέρα είπε "Ακολούθησε το μονοπάτι
και ποτέ μην παρεκκλίνεις."
Ακριβώς έτσι, κοριτσάκι, οποιαδήποτε διαδρομή.
Τόσα πολλά που αξίζει να ερευνηθούν.
Μόνο ένα θα ήταν τόσο βαρετό.
Και κοίτα τι αγνοείς...
Σκέψου τα τραγανά, γερασμένα κόκαλα,
και μετά κάτι φρέσκο στον ουρανίσκο.
Σκέψου αυτή την πεντανόστιμη ασέλγεια, δις σε μια μέρα...
Δεν υπάρχει τρόπος...
Να περιγράψεις το αίσθημα...
Όταν μιλάς στο γεύμα σου!
Για την γιαγιά.
Η μητέρα είπε να μην αποκλίνω. Όμως υποθέτω πως μια μικρή καθυστέρηση...
Στην γιαγιά θα άρεσε ένα φρέσκο μπουκέτο...
- Αντίο, κύριε Λύκε. - Αντίο, κοριτσάκι.
Και γεια σου...
Τι περιμένεις; Πήγαινε πάρε την κάπα!
Με κατατρόμαξες!
Πάρ'την! Πάρ'την! Πάρ'την!
Πώς θα την πάρω;
Θα πας μέχρι το πλασματάκι και θα την πάρεις!
Δεν μπορώ να αρπάξω την κάπα από ένα κοριτσάκι.
Γιατί δεν την παίρνεις εσύ;
Είναι οι κανόνες. Γιατί νομίζεις πως το ζήτησα από σένα εξ αρχής;
Δεν επιτρέπεται να αγγίξω οποιοδήποτε απ'τα αντικείμενα!
Φέρε μου αυτό που χρειάζομαι!
Γεια σου κοριτσάκι.
Γεια σας, κύριε Μπέικερ.
Κράτησες κανένα γλυκό για την γιαγιά;
Έφαγα όλα τα γλυκά και το μισό καρβέλι ψωμί.
Το βλέπω! Για πες μου τώρα, πού βρήκες αυτήν την όμορφη κάπα;
- Η γιαγιά μου την έφτιαξε. - Αλήθεια;
Θα ήθελα πολύ μια τέτοια κόκκινη κάπα.
Θα φαινόσασταν σαν χαζός.
Μπορώ να ρίξω μια ματιά σ'αυτήν;
Όχι!
Την χρειάζομαι απεγνωσμένα.
Σας παρακαλώ.. Δώστε την μου!
Συγνώμη! Ήθελα απλά να βεβαιωθώ
πως πραγματικά σου αρέσει αυτή η κάπα.
Τώρα πήγαινε στη γιαγιά. Και πρόσεχε να μην πετύχεις κανέναν λύκο.
Θα προτιμούσα χίλιες φορές να πετύχω έναν λύκο παρά εσένα.
Αυτό είναι απελπιστικό!
Δεν θα καταφέρω ποτέ να πάρω την κόκκινη κάπα
ή να βρω ένα κίτρινο γοβάκι ή μια χρυσή αγελάδα.
Ή μήπως ήταν χρυσό γοβάκι και κίτρινη αγελάδα;
- Τι κάνεις εδώ; - Ξέχασες το κασκόλ σου.
Δεν έπρεπε να είσαι εδώ. Δεν είναι ασφαλές μέσα στο δάσος!
- Θέλω να βοηθήσω. - Όχι! Το ξόρκι είναι στο σπίτι μου!
Το σπίτι μας πρέπει να λύσουμε το ξόρκι μαζί!
Το ξόρκι είναι...
Μπορώ να λύσω το ξόρκι,
το ξόρκι είναι στο σπίτι μου! Το ξόρκι είναι στο...
Μια αγελάδα άσπρη σαν... γάλα.
Πήγαινε.
Γεια σου, παλικάρι.
Γεια σας, κύριε.
Τι κάνεις με μια αγελάδα στη μέση του δάσους;
Πήγαινα προς την αγορά...
- Αλλά έχασα μάλλον τον δρόμο. - Τι σκόπευες να κάνεις εκεί;
- Να πουλήσω την αγελάδα μου, κύριε.
- Τουλάχιστον πέντε λίρες. - Πέντε λίρες!
Πού θα βρούμε πέντε λίρες;
Θα πρέπει να βγάζει αρκετό γάλα για να αξίζει 5 λίρες.
Μάλιστα, κυρία.
Κι αν δεν μπορέσεις να βρεις αυτό το ποσό; Τι θα κάνεις τότε;
Δεν το είχα σκεφτεί...
Αυτά είναι τα μόνα που έχουμε...
Τα φασόλια; Δεν μπορούμε να δώσουμε τα φασόλια μας!
Εάν όμως νομίζεις ότι πρέπει...
Φασόλια για την αγελάδα μου;
Γιε μου, δεν πρόκειται για συνηθισμένα φασόλια.
Αυτά τα φασόλια φέρουν μαγεία.
Μαγεία; Τι είδους μαγεία;
Πες του!
Είναι ένα απερίγραπτο είδος μαγείας.
Πόσα φασόλια;
- Έξι. - Πέντε.
Το καθένα αξίζει τουλάχιστον μια λίρα.
Θα μπορούσα να ξαναγοράσω την αγελάδα μου κάποια μέρα;
Βασικά...ναι.
...Ίσως. Ορίστε.
Με αυτά εδώ λοιπόν κάνουμε μια δίκαιη ανταλλαγή.
Ένα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε.
Εντάξει αδερφέ. Καλή τύχη. Ήταν ευχαρίστησή μου.
Μια μέρα, θα σε αγοράσω πίσω.
Το υπόσχομαι!
Πάρε την αγελάδα και πήγαινε σπίτι.
- Προσπαθούσα απλά να βοηθήσω. - Μαγικά φασόλια...
Δεν έχουμε κανένα λόγο να πιστεύουμε ότι είναι μαγικά!
Πάμε να σπάσουμε την κατάρα με εξαπάτηση;
Κανείς δεν θα του έδινε περισσότερα γι'αυτό το πλάσμα.
Χάρη του κάναμε. Τουλάχιστον θα έχει λίγο φαγητό.
- Πέντε φασόλια;! - Θέλουμε παιδί ή όχι;
- Φυσικά και θέλω, αλλά.. - Έχουμε μία ευκαιρία.
Δεν το βλέπεις; Κι αν αποτύχουμε...
Δεν είμαι σίγουρος αν θα τα καταφέρω ως πατέρας.
- Γιατί το λες αυτό; - Λόγω του πατέρα μου.
- Δεν είσαι σαν αυτόν. - Δεν ξέρω..
Εάν δεν μπορείς να το κάνεις αυτό για τον εαυτό σου,
..δεν μπορείς τουλάχιστον να το κάνεις για μένα;
Εντάξει. Πάρε την αγελάδα και πήγαινε σπίτι.
Θα βρώ τα υπόλοιπα αντικείμενα, μόνος μου.
Ραπουνζέλ. Ραπουνζέλ.
Ρίξε μου κάτω τα μαλλιά σου.
Ραπουνζέλ...
Η γριά μάγισσα είχε δώσει το όνομα Ραπουνζέλ στο παιδί...
που είχε κρυμμένο και κλειδωμένο σε έναν πύργο δίχως πόρτα.
Αλλά δεν ήξερε πως η κελαρυστή φωνή του κοριτσιού
είχε τραβήξει την προσοχή ενός όμορφου πρίγκιπα.
Ραπουνζέλ...
Δείχνεις πανέμορφη σήμερα, γλυκιά μου.
Σ' ευχαριστώ, μητέρα.
Έφερα το αγαπημένο σου.
Βατόμουρα!
Φρέσκα, από τον κήπο.
Καθώς το κοριτσάκι πλησίαζε τη βελανιδιά της γιαγιάς,
με έκπληξη αντίκρισε την πόρτα ανοιχτή.
Θεέ μου, πόσο άβολα νιώθω. Ίσως φταίνε τα γλυκά.
- Γιαγιά; - Πλησίασε, καλή μου.
Θεέ μου, γιαγιά. Φαίνεσαι πολύ παράξενη.
Τι μεγάλα αυτιά που έχεις!
Για να σε ακούω καλύτερα, αγαπητή μου.
Και με μια κίνηση, ο λύκος είχε κατασπαράξει το μικρό κορίτσι.
Λοιπόν, ήταν μια μέρα γεμάτη τρώγοντας για δύο.
Δεν πιστεύω πως το έκανα εγώ αυτό.
Περιμένετε!
Δεν θα μας βοηθήσεις να κόψουμε το κτήνος;
- Όχι, ευχαριστώ! - Τι κυνηγός είσαι εσύ;
- Φούρναρης είμαι. - Ένα λεπτό. Δεν σας ευχαρίστησα.
Πρέπει να είσαι πιο προσεκτική, μικρή.
Συγνώμη.
Έπρεπε να το ξέρω.
Η μητέρα είπε "Ίσια μπροστά,
μην καθυστερήσεις ή παραπλανηθείς".
Έπρεπε να είχα ακούσει τις συμβουλές της...
Αλλά φαινόταν τόσο καλός.
Και μου έδειξε πράγματα, πολλά όμορφα πράγματα,
που δεν είχα σκεφτεί να εξερευνήσω.
Ήταν εκτός της διαδρομής μου, κι έτσι ποτέ δεν το τόλμησα.
Ήμουν τόσο προσεκτική, ποτέ δεν νοιάστηκα.
Και μ'έκανε να νιώθω ενθουσιασμένη.. Καλά, ενθουσιασμένη και φοβισμένη.
Όταν είπε «Έλα μέσα!" Με αυτό το αποκρουστικό χαμόγελο,
Πώς θα μπορούσα να ξέρω τι τρέχει;
Τα δόντια του ήταν απογυμνωμένα, αν και εγώ πραγματικά φοβήθηκα...
καλά, ενθουσιάστηκα και τρόμαξα.
Αλλά με πλησίασε και με κατάπιε,
κάτω σε ένα σκοτεινό, μυστικό μονοπάτι,
όπου κείτονται μυστικά που δεν θα ήθελα ποτέ να μάθω,
κι όταν κάθετι οικείο φάνηκε να εξαφανίζεται για πάντα
στο τέλος του μονοπατιού φάνηκε ξανά η γιαγιά.
Έτσι μείναμε στο σκοτάδι μέχρι που ήρθες και μας ελευθέρωσες,
Και μας έφερες στο φως,
..και είμαστε πίσω στην αρχή.
Και ξέρω πράγματα τώρα, πολλά πολύτιμα πράγματα,
..που δεν γνώριζα πριν.
Μην αφήνεις την πίστη σου σε μια κάπα και μια κουκούλα,
Δεν θα σε προστατεύσουν όπως θα έπρεπε.
Και να προσέχεις ιδιαίτερα με τους ξένους...
Ακόμα και τα λουλούδια έχουν τους κινδύνους τους.
Και παρότι το τρομακτικό είναι συναρπαστικό
Το ωραίο δεν είναι πάντα καλό.
Κύριε Μπέικερ σώσατε τις ζωές μας.
Ορίστε.
Είσαι σίγουρη;
Ναι. Ίσως η γιαγιά μου φτιάξει μια νέα απ'το δέρμα του λύκου.
Σ'ευχαριστώ!
Τώρα ξέρω. Μη φοβάσαι.
Η γιαγιά έχει δίκιο, απλά να είσαι προετοιμασμένος.
Δεν είναι ωραίο να γνωρίζεις πολλά;
Και όχι λίγα...
Πώς μπόρεσες να το κάνεις αυτό;
Ποιο αγόρι θα αντάλλασε μια αγελάδα για φασόλια;
Αλλά είναι μαγικά... Ο άντρας είπε...
- Κατέβα απ'τα σύννεφα! - Μητέρα... όχι!
Εσύ και οι ανούσιες περιπέτειές σου! Δεν θα μάθεις ποτέ, Τζακ;
Στο κρεβάτι χωρίς δείπνο!
Φασόλια!
Η πρώτη νύχτα στον χορό έφερε στη Σταχτοπούτα την επιθυμία της.
Ο πρίγκιπας χόρεψε μόνο μαζί της,
μέχρι που αυτή το έσκασε.
Πρέπει να βρω εκείνο το κορίτσι!
- Είσαι εντάξει, δεσποινίς; - Ναι.
- Θέλω απλά να πάρω μιαν ανάσα. - Τι όμορφο φόρεμα.
Ήσασταν στον Χορό του βασιλιά;
Ναι.
Δεν είστε λοιπόν η τυχερή. Γιατί είστε στο δάσος τέτοια ώρα;
Από εδώ!
Σας παρακαλώ. Μην τους πείτε πως είμαι εδώ.
Μήπως είδατε μια όμορφη νεαρή γυναίκα
με φόρεμα να περνάει από δω;
Δεν νομίζω, κύριε.
Άρχοντά μου, νομίζω ότι την βλέπω εκεί.
Δεν έχω ξαναπεί ποτέ ψέματα σε βασιλιά.
Δεν έχω κάνει και τίποτε άλλο σε βασιλιά.
Σας ευχαριστώ.
Εάν έψαχνε εμένα ένας πρίγκιπας, σίγουρα δεν θα κρυβόμουν.
Λοιπόν, τι σας φέρνει εδώ... και με μια αγελάδα;
Ο άντρας μου είναι κάπου στο δάσος. Για να αναιρέσει ένα ξόρκι.
Ω, ναι. Αλλά πες μου, ο πρίγκιπας, πώς ήταν;
- Είναι ένας πολύ ωραίος πρίγκιπας. - Και;
Και...
Ήταν ένας ωραίος χορός.
- Και; - Και όταν μπήκα, σάλπισαν.
Και; Ο πρίγκιπας;
Ο πρίγκιπας.. Ναι, ο πρίγκιπας!
- Λοιπόν, είναι ψηλός. - Μόνο αυτό;
Χορέψατε; Είναι γοητευτικός; Λένε πως είναι γοητευτικός.
- Μόνο χορέψαμε. - Ναι.
- Και; - Και έκανε μια ωραία αλλαγή.
Όχι, ο πρίγκιπας! Ο πρίγκιπας... Ναι, ο πρίγκιπας.
Είναι γοητευτικός για πρίγκιπας, υποθέτω.
Υποθέτεις;
Δεν έχω συναντήσει πολλούς.
Και είναι όλα πολύ παράξενα.
Αλλά γιατί το έσκασες;
Δεν είναι ακριβώς αυτό που περίμενα.
Πρίγκιπες, κάστρα, φορέματα...
Δεν έχω εμπειρία σ'αυτά τα πράγματα.
Αλλά θα επιστρέψεις αύριο στη Γιορτή;
Ναι. Όχι...
- Δεν ξέρω... - Δεν ξέρεις;
Θα έδινα τα πάντα για να είμαι στη θέση σου. Τα γοβάκια σου.
- Καθαρά σαν χρυσάφι; - Πρέπει να πάω σπίτι.
Όχι, περίμενε! Χρειάζομαι τα παπούτσια σου!
Γαλατούλα!
Πέρασαν τα μεσάνυχτα!
- Κιόλας;! - Πιάσε την αγελάδα!
Κύριε Μπέικερ! Κύριε Μπέικερ! Γούρι! Γούρι, κύριε!
Δείτε τι έχω! Πέντε χρυσά κομμάτια.
Πού βρήκες πέντε χρυσά κομμάτια;!
Υπάρχουν γίγαντες στον ουρανό!
Φοβεροί, θεόρατοι γίγαντες στον ουρανό!
Όταν είσαι εκεί ψηλά και κοιτάς χαμηλά,
στον κόσμο που άφησες και τα πράγματα που ξέρεις
Μια ματιά μόνο φτάνει για να δεις πόσο μικρός είσαι.
Όταν είσαι εκεί ψηλά και είσαι μόνος σου,
σε έναν κόσμο που δεν φαντάστηκες ποτέ, όπου ο ουρανός
είναι μολυβένιος και η γη πέτρα,
είσαι ελεύθερος να κάνεις ό, τι σ'ευχαριστεί
Εξερευνώντας πράγματα
που δεν θα τολμούσες ποτέ γιατί δεν σε νοιάζει,
όταν ξαφνικά υπάρχει ένας τεράστιος γίγαντας στην πόρτα.
Ένας γίγαντας;
Μια θεόρατη τρομακτική γυναίκα γίγαντας,
...να σκουπίζει το πάτωμα.
Και σου δίνει τροφή και σου δίνει ξεκούραση
και σε τραβά κοντά στο γιγάντιο στήθος της
...και ξέρεις πλέον πράγματα που δεν θα γνώριζες ποτέ πριν
...μέχρι τον ουρανό.
Μόνο όταν έχεις κάνει μια φίλη και τα πάντα,
Και ξέρεις πως είναι μεγάλη αλλά δεν νιώθεις μικρός..
Κάποιος μεγαλύτερος απ'αυτήν έρχεται
να σε καταπιεί για μεσημεριανό.
Και η καρδιά σου είναι μολυβένια και το στομάχι σου από πέτρα
και φοβάσαι ολοκληρωτικά μόνος,
και τότε είναι που σου λείπουν όλα όσα ήξερες
και ο κόσμος που άφησες και τα λίγα που σου ανήκουν.
Η διασκέδαση χάνεται.
Κλέβεις ότι μπορείς και τρέχεις!
Και κατεβαίνεις και κοιτάς κάτω,
κι ο κόσμος που ξέρεις ξεκινά να μεγαλώνει.
Το σπίτι, και η μητέρα σου στην πόρτα.
Η οροφή, το σπίτι, και ο κόσμος
που ποτέ δεν σκέφτηκες να εξερευνήσεις.
Και σκέφτεσαι όλα τα πράγματα που είδες.
Και εύχεσαι να ζούσες κάπου ενδιάμεσα,
..και είσαι πάλι πίσω, μόνο αλλιώς αυτή τη φορά,
Μετά τον ουρανό.
Υπάρχουν γίγαντες στον ουρανό!
Υπάρχουν θεόρατοι και τρομεροί τρομακτικοί
Υπέροχοι γίγαντες στον ουρανό!
Οπότε, ορίστε τα χρήματά σας κύριε! Πέντε χρυσά κομμάτια.
Πού είναι η Γαλατούλα μου;
Η Γαλατούλα είναι σπίτι με τη γυναίκα μου.
Πάμε να τις βρούμε!
Για μισό λεπτό, ίσως δεν θέλω να τη πουλήσω.
Αλλά σας είπα αν μπορούσα να την αγοράσω πίσω.
Θέλετε περισσότερα χρήματα;
- Όχι, όχι! Δεν... - Κρατήστε τα. Θα φέρω κι άλλα.
Περιμένε. Δεν είπα...
Περίμενε!
Περίμενε! Περίμενε!
Περίμενε! Είπα περίμενε!
- Τι κάνεις εσύ εδώ; - Λοιπόν...
Βλέπω πήρες την κάπα!
Ναι. Έχω την κάπα. Μόνο δύο αντικείμενα έμειναν.
Τρία.
Έχουμε την κάπα και την αγελάδα.
- Έχεις την κάπα. - Τι έκανες την αγελάδα;
- Το έσκασε. - Τι!
Δεν έφτασα σπίτι. Την ψάχνω όλο το βράδυ.
Πώς μπόρεσες;
Θα μπορούσε να το είχε σκάσει κι από σένα!
- Αλλά δεν το έσκασε! - Θα μπορούσε!
Αλλά δεν το έσκασε!
- Θα μπορούσε! - Αλλά δεν το έσκασε!
Ποιος νοιάζεται! Η αγελάδα το'σκασε. Βρείτε τη!
- Βρείτε την! - Αυτό θα κάναμε. Ορίστε.
- Εν τω μεταξύ... - Μην με πλησιάζεις μ'αυτό, ανόητε!
Δεν μπορώ να το αγγίξω!
Μέχρι τα μεσάνυχτα αύριο να μου φέρετε τα αντικείμενα
αλλιώς το παιδί που θέλετε δεν θα δει ποτέ το φως της μέρας!
Δεν μου αρέσει αυτή η γυναίκα.
- Λυπάμαι που έχασα την αγελάδα. - Δεν έπρεπε να σου φωνάξω.
Θα επιστρέψεις στο χωριό; Θα τα φτιάξω τα πράγματα.
Και μετά θα συνεχίσουμε τη ζωή μας. Χωρίς μάγισσες...
ή χαζά αγόρια ή πεινασμένα μικρά κορίτσια.
Πήγαινε! Σε παρακαλώ...
Πήγαινε.
Αδερφέ μου, αναρωτιόμουν πού πήγες.
- Την έψαχνα όλη τη νύχτα. - Την;
- Την όμορφη που χορεύαμε το βράδυ. - Πού πήγε;
Εξαφανίστηκε...
..όπως η φίνα πρωινή ομίχλη.
Ήταν καλή;
- Η ομορφότερη. - Δεν είμαι σίγουρος γι 'αυτό!
Ομολογώ πως βρήκα κι εγώ μια όμορφη κόρη.
- Ζει εδώ στο δάσος. - Στο δάσος;
Ναι.
Στην κορυφή ενός ψηλού πύργου που δεν έχει πόρτα ή σκάλες.
Πού;
Δύο λεύγες από εδώ, ανατολικά, λίγο πιο πέρα απ' το λοφάκι
..κοντά στο αλσύλλιο με τα τριαντάφυλλα.
Και πώς θα την επισκεφθείς;
Θα σταθώ κάτω από τον πύργο της και θα πω "Ραπουνζέλ,
Ραπουνζέλ, αφήστε κάτω τα μαλλιά σου για μένα."
Και τότε θα ρίξει τη μεγαλύτερη και πιο όμορφη κοτσίδα,
κίτρινη σαν καλαμπόκι, απ'όπου σκαρφαλώνω.
Ραπουνζέλ, Ραπουνζέλ!
Τι όνομα είναι αυτό; Αστειεύεσαι!
Ποτέ δεν το χω ξανακούσει.
Αλήθεια λέω! Είναι τόσο αληθινό όσο η δική σου.
Μια κόρη που το σκάει από ένα πρίγκιπα;
Κανένας δεν το σκάει από μας.
Κι όμως..
Την προσέβαλα ή την περιφρόνησα;
Γιατί το έσκασε από μένα;
Αν την χάσω, πως θα πάρω πίσω την καρδιά που μου έκλεψε;
Αγωνία...! Πέρα απ'τη δύναμη του λόγου.
Όταν αυτό που θες είναι το μόνο που δεν μπορείς να έχεις.
Ψηλά στον πύργο της, κάθεται με τις ώρες, φτιάχνοντας τα μαλλιά της.
Φαιδρή και θελκτική, και συχνά μουρμουρίζοντας ένα ανάλαφρο "να, να, να.."
Αγωνία! Πολύ πιο επίπονη απ'τη δική σου,
όταν ξέρεις πως θα ερχόταν μαζί σου, αν υπήρχαν πόρτες.
Αγωνία! Το μαρτύριο που διδάσκουν.
Τι είναι πιο συναρπαστικό, ή το μισό κοπιαστικό, από αυτό που δεν φτάνεις;
Δεν είμαι ευαίσθητος, έξυπνος, με καλούς τρόπους, διακριτικός, παθιασμένος,
Γοητευτικός, τόσο ευγενικός όσο όμορφος,
και διάδοχος του θρόνου;
Έχεις όλα όσα θα ήθελαν τα κορίτσια!
- Τότε γιατί όχι...; - Ξέρω κι εγώ;
Το κορίτσι πρέπει να είναι τρελό.
Δεν ξέρεις τίποτα από τρέλα,
μέχρι να σκαρφαλώσεις στα μαλλιά της
και να τη δεις εκεί πάνω όσο πλησιάζετε,
όσο την ακούς να "α-α-αα"
Αγωνία! Δυστυχία! Αλίμονο!
Αν και είναι διαφορετικό για τον καθένα.
Πάντα.. Δέκα Βήματα πίσω...
Πάντα.. Δέκα πόδια κάτω... και αυτή είναι...
Σχεδόν άπιαστη!
Αγωνία!
Που κόβει σαν μαχαίρι!
Πρέπει να την κάνω γυναίκα μου.
Ραπουνζέλ, Ραπουνζέλ; Αφήστε τα μαλλιά σου για μένα.
Εσύ είσαι τέτοια ώρα, πρίγκιπά μου;
Ναι.
Με συγχωρείς για αυτό.
Καθώς η γυναίκα κατατρεγμένη απ' τον πύργο,
η δεύτερη βραδιά του φεστιβάλ ρίχτηκε στο χάος
όταν Σταχτοπούτα το έσκασε και πάλι από τον Πρίγκιπα.
Τι κάνεις;
Συγγνώμη χρειάζομαι παπούτσια σου.
Από εδώ!
- Ποια είναι αυτή; Πού πήγε; - Δεν έχω ιδέα, κύριε.
Μην κάνεις τη χαζή, γυναίκα!
Προσπαθούσα να την κρατήσω εδώ για σας..
Μπορώ να την πιάσω και μόνος μου, ευχαριστώ.
Κανένα σημάδι, Βασιλιά μου.
Τι περιμένετε λοιπόν; Κοιτάξτε να την βρείτε.
Το δάσος είναι επικίνδυνο μέρος...
Σας παρακαλώ, αν έχετε την καλοσύνη,
θα ήθελα να συγκρίνετε αυτό το στάχυ με τα μαλλιά σας.
Μόνγκρελ!
Γαλατούλα!
- Νόμιζα πως θα γύριζες σπίτι! - Εσύ είσαι! Κι έχεις την αγελάδα!
Ναι. Βρήκα την αγελάδα. Έχουμε δύο από τα τέσσερα.
- Τρία. -Δύο. - Τρία.
Σύγκρινε αυτό με το καλαμπόκι σου.
- Πού το βρήκες; - Το πήρα από μια κοπέλα σ'έναν πύργο.
- Τρία! - Και θα είχα τέσσερα,
...αλλά το έσκασε.
Έχουμε μια ολόκληρη μέρα ακόμα. Σίγουρα θα εντοπίσουμε το γοβάκι μέχρι τότε.
Μπορούμε; Θες να πεις θα με αφήσεις να μείνω μαζί σου;
Βασικά... θα χρειαστούμε και οι δύο για να αποκτήσουμε αυτό το παιδί.
Έχεις αλλάξει. Τολμάς. Είσαι διαφορετικός στο δάσος.
Πιο σίγουρος, μοιράζεσαι. Μας οδηγείς μέσα στο δάσος.
Αν μπορούσες να το δεις.. Δεν είσαι ο άντρας που ξεκίνησε,
και πολύ πιο ανοιχτόκαρδος απ'όσο πίστευα πως είσαι.
Χρειάζονται δύο. Νόμιζα πως ένας είναι αρκετός, αλλά δεν είναι αλήθεια.
Χρειάζονται και οι δυο μας, ήρθες όταν...
..όταν το ταξίδι ήταν σκληρό. Σε χρειάστηκα.
Χρειάστηκαν οι δυο μας. Θέλει φροντίδα.
Χρειάζεται υπομονή και φόβο και απελπισία
να αλλάξεις ακόμα κι αν ορκίζεσαι ν'αλλάξεις, ποιος θα το πει αν μπορείς;
Χρειάζονται δύο. Έχεις αλλάξει.
Εξελίσσεσαι. Υπάρχει κάτι στο δάσος.
Δεν επιβιώνεις απλώς, ανθίζεις μέσα στο δάσος.
Στο σπίτι φοβόμουν πως θα μέναμε ίδιοι για πάντα.
Και μετά εδώ έξω..
Είσαι παθιασμένος, γοητευτικός, διακριτικός, έξυπνος...
Θέλει κόπο να ξεκινήσεις, αλλά από τη στιγμή που ξεκινάς,
Χρειάζονται δύο. Δεν είναι διασκεδαστικό,
.. αλλά αυτό που πρέπει να κάνεις, μπορείς να το κάνεις όταν είναι δύο.
Αν τολμώ..
Είναι επειδή έχω αρχίσει και μας αντιλαμβάνομαι
σαν ένα ζευγάρι από εμάς που αποδέχεται μερίδιο του τι υπάρχει εκεί.
Αλλάξαμε. Είμαστε άγνωστοι.
Σε συναντώ στο δάσος. Ποιός σκέφτεται τους κινδύνους;
Ξέρω ότι θα το περάσουμε το δάσος.
Και μόλις το περάσουμε, ας ελπίσουμε ότι οι αλλαγές θα κρατήσουν
πέρα από δάση, πέρα από μάγισσες και παπούτσια και κουκούλες
Μόνο οι δυο μας πέρα από ψέματα,
Ασφαλείς στο σπίτι με το όμορφό μας έπαθλο,
Μόνο εμείς. Χρειάζεται εμπιστοσύνη.
Χρειάζεται μόνο λίγο ακόμα και τελειώσαμε
Θέλουμε τέσσερα, δεν είχαμε κανένα. Έχουμε τρία.
Χρειαζόμαστε ένα. Χρειάζονται δύο.
Σταματήστε το! Σταματήστε το αυγό μου!
Λαμπρά! Η Λευκή μου Γαλατούλα.
- Μου έλειψες τόσο πολύ! - Πού το βρήκες αυτό;
- Από την κότα του γίγαντα! - Ένα Χρυσό αυγό!
Δεν έχω δει ποτέ ένα χρυσό αυγό.
Και μπορείτε να το έχετε. Μαζί με τα πέντε κομμάτια χρυσού.
- Πέντε κομμάτια χρυσού; - Τώρα παίρνω την αγελάδα μου.
- Α όχι, Δεν ήθελα να την πουλήσω. - Αλλά πήρες τα πέντε χρυσά κομμάτια.
Δεν τα πήρα, εσύ τα έδωσες.
Είπες ότι θα μπορούσα να έχω την αγελάδα μου!
Ποτέ δεν είπα ότι θα μπορούσες. Είπα ίσως.
- Θα πάρεις χρήματα από ένα παιδί; - Όχι, όχι, δεν είναι έτσι!
Δεν είναι έτσι όπως ακούγεται!
Λευκή Γαλατούλα...!
Η Λευκή Γαλατούλα είναι νεκρή!
Δύο μεσάνυχτα έφυγαν!
Όταν χάραξε η αυγή, ο Φούρναρης και η σύζυγός του δεν είχαν
παρά μόνο μια μέρα ακόμη για να αντιστρέψουν την κατάρα της μάγισσας.
Όσο για τον πρίγκιπα της Ραπουνζέλ,
επέστρεψε για μια ακόμη φορά στον απαγορευμένο πύργο.
Κακή ιδέα!
Είστε εντάξει;
Καλά, καλά, είμαι καλά.
Τι είπα ξεκάθαρα; Τα παιδιά πρέπει να ακούνε.
Όχι, όχι, σε παρακαλώ!
Τι ήταν να μην το κάνεις; Τα παιδιά πρέπει να καταλαβαίνουν...
Και να μαθαίνουν.
Γιατί δεν μπόρεσες να υπακούσεις;
Τα παιδιά πρέπει να ακούνε.
Τι υπήρξα για σένα; Τι θα με έκανες αν ήμουν όμορφη σαν πρίγκιπας;
Αλλά είμαι γριά. Είμαι άσχημη. Σε φέρνω σε αμηχανία. -Όχι!
- Ντρέπεσαι για μένα. - Όχι!
Ντρέπεσαι.
Δεν καταλαβαίνεις.
Δεν είμαι πια παιδί. Θα ήθελα να δω τον κόσμο.
Δεν ξέρεις τι είναι εκεί έξω στον κόσμο;
Κάποιος πρέπει να σε προστατεύσει από τον κόσμο
Μείνε μαζί μου.
Πρίγκιπες περιμένουν στον κόσμο, είναι αλήθεια.
Πρίγκιπες, ναι, αλλά λύκοι και άνθρωποι, επίσης.
Μείνε σπίτι.
Είμαι το σπίτι.
Ποιός εκεί έξω θα μπορούσε να σε αγαπήσει περισσότερο από μένα;
Τι έχει εκεί έξω που δεν μπορώ να στο δώσω;
Μείνε μαζί μου.
Μείνε μαζί μου, ο κόσμος είναι σκοτεινός και άγριος
Μείνε παιδί όταν μπορείς να είσαι παιδί.
Μαζί μου.
Σου έδωσα προστασία και ωστόσο δεν με υπάκουσες.
Όχι!
Ο Πρίγκιπας σου ποτέ δεν θα ξαναρίξει τα μάτια του σε σένα.
Δεν θα ξανακοιτάξει ποτέ τίποτε!
Τι του έκανες;
Δεν έχει σημασία...
γιατί εκεί που πας, κανείς δεν θα σε δει ποτέ ξανά.
Όχι, όχι!
Όχι!
Γεια σου, ωραία κάπα!
Μακριά από την κάπα μου ή σε λιώσω σε χίλια κομμάτια!
Πω πω! Δεν την θέλω.
Που τη βρήκες;
Η γιαγιά μου την έφτιαξε από έναν λύκο που μας επιτέθηκε.
Και μου έδωσε αυτό το όμορφο μαχαίρι για προστασία.
Λοιπόν, κοίτα τι έχω εγώ! Ένα χρυσό αυγό.
- Πού το βρήκες αυτό το αυγό; - Έκλεψα μια κότα...
που κάνει χρυσά αυγά από το βασίλειο του Γίγαντα.
Δεν σε πιστεύω.
Είναι αλήθεια. Και θα έπρεπε να δεις το παιχνίδι άρπα του γίγαντα.
Παίζει τις πιο όμορφες μελωδίες χωρίς καν να χρειαστεί να το αγγίξεις.
Φυσικά το κάνει. Γιατί δεν πας μέχρι το βασίλειο
τώρα αμέσως, να το φέρεις πίσω και να μου το δείξεις;
Θα μπορούσα.
- Δεν θα μπορούσες! - Θα μπορούσα!
Δεν θα μπορούσες, κύριε ψεύτη!
Δεν είμαι ψεύτης! Θα την πάρω αυτή την άρπα. Θα δείς!
Ο Τζακ δέχθηκε την πρόκληση του μικρού κοριτσιού...
και πριν το καταλάβει, βρέθηκε να προσπαθεί να ξεφύγει από έναν Γίγαντα.
Μας έχει μείνει μόνο μία ημέρα! Δεν ξέρω από πού να αρχίσω.
Μπορείς να ξεκινήσεις αγοράζοντας μια νέα αγελάδα
με τα χρήματα που πήρες από το αγόρι.
Σωστά, κι από που να αγοράσω μια αγελάδα;
Μπορείς να πάς στο διπλανό χωριό, κι εκεί θα βρείς.
- Τι πας να κάνεις; - Πάω να πάρω το γοβάκι.
- Το κίτρινο γοβάκι; - Το χρυσό γοβάκι!
Το χρυσό γοβάκι, αυτό εννοούσα. Πώς θα το βρεις;
Συνάντησα μία κοπέλα με χρυσά γοβάκια τα δύο προηγούμενα βράδια.
- Πιστεύεις πως μπορείς να το πάρεις; - Είμαι σίγουρη.
Ωραία. Γιατί πάντα χωριζόμαστε;
Επειδή πρέπει να το κάνουμε αν πρόκειται να είμαστε μαζί...
Τι συμβαίνει;
Ολόκληρο το βασίλειο τραντάχτηκε
όταν η φασολιά συνετρίβη στο έδαφος, σκοτώνοντας τον γίγαντα.
Όσο για τη Σταχτοπούτα, το έσκασε και πάλι από τον Πρίγκιπα...
Είναι πολύ έξυπνος πρίγκιπας.
Είναι ένας πρίγκιπας που προετοιμάζεται.
Γνωρίζοντας αυτή τη φορά ότι θα το έσκαγα από αυτόν,
Άπλωσε πίσσα στις σκάλες.
Και με αιφνιδίασε.
Λοιπόν, αυτό σημαίνει ότι νοιάζεται...
Αυτό είναι κάτι περισσότερο από δόλο.
Καλύτερα να σταματήσεις ενώ στέκεσαι
εδώ κολλημένη στα σκαλιά του παλατιού.
Εντάξει, τι θέλεις; Πρέπει να πάρω μια απόφαση.
Γιατί δεν μένεις και να πιαστείς; Πρέπει να το σκεφθώ, ποια θα ήταν η απάντησή του;
Αλλά τι κι αν ήξερε ποια είμαι όταν ξέρω
ότι δεν είμαι αυτή που νομίζει ότι θέλει;
Ή όμως αν είμαι αυτή που ένας πρίγκιπας ονειρεύεται;
Αλλά τότε πώς μπορείς να ξέρεις ποιος είσαι μέχρι να ξέρεις τι θέλεις;
Έτσι, στη συνέχεια τι διαλέγεις; Εκεί πού είσαι ασφαλής,
κρυμμένη και μόνη, αλλά όπου τα πάντα είναι λάθος;
Ή όπου όλα είναι σωστά αλλά ξέρεις ότι δεν πρόκειται ποτέ να ανήκεις;
Ό, τι κι αν επιλέξεις, κάνε γρήγορα,
γιατί αρχίζεις να κολλάς στις σκάλες του παλατιού.
Είναι η πρώτη μεγάλη απόφαση μου, δεν είναι εύκολο να γίνει επιλογή.
Να έρχεσαι στον χορό είναι συναρπαστικό. Μόλις είσαι εκεί, όμως, είναι τρομακτικό.
Και είναι διασκεδαστικό να εξαπατάς όταν ξέρεις
ότι μπορείς να φύγεις, αλλά θα πρέπει να είσαι προσεκτικός.
Υπάρχουν πολλά που διακυβεύονται, αλλά έχω σταματήσει αρκετό καιρό τώρα
γιατί είμαι ακόμα κολλημένη σε αυτές τις σκάλες
...καλύτερα να τρέξω σπίτι και ν' αποφύγω τη σύγκρουση
αν και στο σπίτι δεν ενδιαφέρονται, θα είμαι καλύτερα μακριά από εκεί..
Όπου δεν υπάρχει τίποτε να επιλέξεις, δεν υπάρχει τίποτα να χάσεις.
Γι' αυτό θα σηκώσω τα παπούτσια μου.
Περίμενε τώρα που το καλοσκέφτομαι, δεν είναι αναγκαία η σύγκρουση...
Ξέρω ποια είναι η απόφασή μου, η οποία είναι να μην αποφασίσω.
Απλά θα του αφήσω μια ένδειξη, για παράδειγμα, ένα παπούτσι.
Και μετά θα δούμε τι θα κάνει.
Τώρα αυτός θα κολλήσει με ένα παπούτσι κι όχι εσύ.
Μέσα στην κόλλα, κι έτσι έμαθα κάτι...
που ποτέ δεν ήξερα,
στα σκαλιά του παλατιού!
Ο χορός τελείωσε. Στείλ' τους όλους σπίτια τους.
- Και η πριγκίπισσα; - Δεν θα πάει μακριά με ένα παπούτσι.
Μην με πλησιάζεις.
Σε παρακαλώ, σταμάτα! Απλά άκουσέ με!
- Μου επιτέθηκες μια φορά. - Δεν σου επιτέθηκα.
Επιτέθηκα στο παπούτσι σας. Το χρειάζομαι.
Έχω ένα μαγικό φασόλι να σου δώσω σε αντάλλαγμα για αυτό.
Μαγικό φασόλι;
Ανοησίες!
Περίμενε, σε παρακαλώ. Δεν έχω πολύ χρόνο!
Χρειάζομαι αυτό το παπούτσι για ν' αποκτήσω παιδί.
Αυτό δεν βγάζει κανένα νόημα!
Έχει νόημα που το εσκασες από ένα πρίγκιπα;
Πρέπει να φύγω!
Πάρε τα παπούτσια μου. Θα τρέξεις γρηγορότερα.
- Ορίστε! - Ευχαριστώ.
Σταματήστε! Τι είναι αυτό που έχετε στο χέρι σας;
Είναι δικό μου.
Το ψέμα σας θα κοστίσει τη ζωή σας!
Δεν με νοιάζει αν αυτό μου κοστίσει την ζωή μου... Φύγε!
Θα πληρώσεις για αυτό!
Μεγαλειότατε! Κατάφερα να πάρω το άλλο παπούτσι.
Σας παρακαλώ καλέ μου Πρίγκιπα, δώστε μου το παπούτσι, και όλα θα πάνε καλά.
Κάνε πίσω, χωριάτισσα!
Κάνε αυτό που λέει, Στόρμγουιλ. Χρειαζόμαστε μόνο ένα.
Θα πρέπει να ψάξουμε αμέσως για το κορίτσι που του ταιριάζει αυτό το παπούτσι.
- Απόψε; - Αυτό το βράδυ!
Και μέσα στη βιασύνη της, η γυναίκα του φούρναρη δεν πήρε είδηση
μια δεύτερη φασολιά που αναρριχόταν προς τον ουρανό.
Ανακοινώνεται πως η Αυτού Υψηλότης, ο διάδοχος του θρόνου
θα επισκεφθεί όλα τα σπίτια στο χωριό απόψε.
Όλα τα νεαρά κορίτσια διατάσσεται να παραμείνουν
στο σπίτι τους μέχρι να τους επισκεφθεί η Βασιλική Φρουρά.
Όλα τα νεαρά κορίτσια του χωριού καλούνται...
Καθώς ο πρίγκιπας περίμενε με αγωνία,
η μητριά πήρε την κατάσταση και το πόδι της Φλορίντα στα χέρια της.
- Πρόσεχε, το δάχτυλο μου! - Αγάπη μου, το ξέρω...
Θα πρέπει να μπει. Αλλά όταν γίνεις νύφη,
θα μπορείς να κάθεσαι, να ιππεύεις. Ποτέ δεν θα χρειαστεί να περπατήσεις!
Με ένα δάχτυλο λιγότερο, η Φλορίντα ανέβηκε στο άλογό του Πρίγκιπα,
ανίδεη για το αίμα που έσταζε από τo παπούτσι της
Η Λουσίντα ήταν η επόμενη.
Γιατί δεν ταιριάζει;
Μείνε ακίνητη. Κόψε λίγο την φτέρνα και θα χωρέσει.
Και όταν είσαι σύζυγός του θα έχεις τέτοια ζωή,
Που ποτέ δεν θα χρειαστεί να ξαναπερπατήσεις!
Με μικρότερη φτέρνα, η Λουσίντα έκανε ότι μπορούσε για να πνίξει τον πόνο.
Είναι ένα τέλειο ταίριασμα, Υψηλότατε!
Δεν έχετε άλλες κόρες;
Μόνο μία καχεκτική υπηρέτρια,
που ο αείμνηστος πατέρας της άφησε πίσω,
αλλά δεν μπορεί να εμφανιστεί. Είναι πολύ βρώμικη.
Θα αναγνώριζα αυτά τα όμορφα μάτια οπουδήποτε.
Είστε η πραγματική μου νύφη!
Ως τιμωρία για τη σκληρότητά τους, τα πουλιά της Σταχτοπούτας
όρμησαν πάνω στις ετεροθαλείς αδελφές...
και τις τύφλωσαν.
Όσο για Ραπουνζέλ, η Μάγισσα την είχε εξορίσει σε ένα βάλτο
στα πιο σκοτεινά βάθη του δάσους.
Ραπουνζέλ;
Αγάπη μου! Εδώ είμαι.
Ραπουνζέλ;
Ραπουνζέλ; Εσύ είσαι; Είμαι τυφλός, δεν μπορώ να δω.
Πώς μπόρεσε να σου το κάνει αυτό;
- Ραπουνζέλ! - Τι;
Σε βλέπω!
Τα μαλλιά σου!
Έλα!
Δεν έχουμε καθόλου χρόνο...
Έλα!
Σε βρήκα! Έχεις την αγελάδα!
Έχεις το παπούτσι! Τα έχουμε όλα! Και τα τέσσερα!
Βλέπω μια αγελάδα. Βλέπω ένα γοβάκι.
Και η κάπα κόκκινη σαν αίμα.
Και τα μαλλιά κίτρινα σαν το καλαμπόκι. Τα έχουμε όλα και τα 4.
Περιμένετε ένα λεπτό! Αυτή η αγελάδα δεν φαίνεται άσπρη σαν το γάλα.
Φυσικά αυτή είναι.
Πρέπει να είναι!
Αυτή η αγελάδα έχει καλυφθεί με αλεύρι!
Τι; Δεν πήρες κανονική άσπρη αγελάδα.
Είχαμε μια αγελάδα άσπρη σαν το γάλα. Αλήθεια!
- Τότε πού είναι; - Είναι νεκρή.
Και σκεφτήκαμε ότι θα προτιμούσες μια ζωντανή αγελάδα.
Φυσικά και θα προτιμούσα μια ζωντανή αγελάδα!
Δείξε μου λοιπόν την νεκρή αγελάδα και θα την ξαναζωντανέψω!
Εντάξει. Από εδώ, από εδώ.
Τζακ!
Εδώ είσαι! Με έχεις ανησυχήσει πολύ!
Υπάρχει ένας νεκρός γίγαντας στο κατώφλι μας!
- Όντως; - Το ξέρεις ότι υπάρχει.
- Θα μπορούσες να είχες σκοτωθεί! - Αλλά μητέρα, κοίτα.
Η πιο όμορφη άρπα.
Έχεις κλέψει πάρα πολλά.
Θα μπορούσες να είχες σκοτωθεί κατεβαίνοντας αυτό το φυτό.
Ο χρόνος μας τελειώνει! Είναι εδώ...
- Τι συμβαίνει; - Θα αναστήσει την Γαλατούλα.
Μπορεί να το κάνει αυτό;
Μάγισσα είναι! Μπορεί να κάνει τα πάντα!
Σταθείτε πίσω!
Γαλατούλα. Είσαι ζωντανή! Δεν μπορώ να το πιστέψω!
Είναι σχεδόν μεσάνυχτα!
Ησυχία! Ταΐστε τα αντικείμενα στην αγελάδα.
- Τι; - Με άκουσες!
Ταΐστε τα στην αγελάδα!
Αλήθεια;
- Γέμισε το με γάλα. - Εγώ. Μόνο σε μένα δίνει γάλα.
Μπράβο, αγοράκι.
Πίεσε, φίλε! Μπορείς να το κάνεις.
Δεν λειτουργεί!
Λάθος συστατικά.
Ξεχάστε το παιδί!
Όχι, όχι, όχι...
Περίμενε! Ακολουθήσαμε τις οδηγίες σου. Ένα, αγελάδα λευκή σαν το γάλα. Σωστά;
Ναι.
Και δύο, η κάπα ήταν σίγουρα κόκκινη σαν αίμα. -Ναι
- Και τρία, το παπούτσι... - Και τέσσερα...
συνέκρινα τα μαλλιά με αυτό το καλαμπόκι. -Ναι
Τα πήρα από ένα κορίτσι σε έναν πύργο και...
Τι έκανες;!
Τι έκανες εκεί;
Τίποτα. Έτυχε απλά να περνάω από...
Άγγιξα τα μαλλιά! Σας είπα! Δεν γίνεται να έχω αγγίξει τα συστατικά!
Όχι... Το καλαμπόκι! Το καλαμπόκι!
Μπορείς να χρησιμοποιήσεις τα μεταξένια μαλλιά του καλαμποκιού.
Ναι! Ναι!
Τραβήξτε το από το στάχυ και ταΐστε την αγελάδα. Γρήγορα!
- Δουλεύει! - Δίνει γάλα!
Επιτέλους!
Και έγινε παρελθόν, όλα όσα φαίνονταν λάθος ήταν τώρα σωστά.
Η Μάγισσα κατάφερε να αναστρέψει την κατάρα της μητέρας της.
Η Σταχτοπούτα σταμάτησε πια να τρέχει μακριά από τον πρίγκιπα της.
Ο Τζακ ξανάσμιξε με την αγαπημένη του αγελάδα
και η μητέρα του μπορεί πλέον να ντύνεται με ότι μπορούσε να αγοράσει με το αυγό.
Και ο φούρναρης με την γυναίκα του ήταν περήφανοι γονείς ενός γεροδεμένου αγοριού.
Ευχαριστώ για το παπούτσι.
Προσοχή! Ας ζητωκραυγάσουμε τους νεόνυμφους καθώς ξεκινούν...
την ευτυχισμένη τους ζωή σήμερα και για πάντα...
Και έτσι με το βασίλειο γεμάτο με χαρά,
εκείνοι που τους άξιζε, προορίζονται να ζήσουν ευτυχισμένοι για πάντα...
Τζακ; Τζακ...;
Προσοχή! Προσοχή!
Δεν χρειάζεται πανικός. Όχι πανικός!
Ο πρίγκιπας επιθυμεί να μιλήσει στους πιστούς υπηκόους του.
Προσοχή!
Δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας.
Ήταν απλά ένας σεισμός σε ένα μακρινό μέρος του βασιλείου μας.
Δεν υπάρχει τίποτα για να φοβηθείτε.
Θα ήθελα να ερευνήσω προσωπικά την διαταραχή.
Τώρα όλοι, πίσω στα χωριά σας και συνεχίστε τη ζωή σας!
Αλλά όπως πήραν τον δρόμο της επιστροφής μέσα από το δάσος,
δεν μπορούσαν να βρουν πουθενά τα γνώριμά τους μονοπάτια
και οι ζωές τους άρχιζαν να παίρνουν μια αναπάντεχη τροπή.
Τα πάντα είναι τόσο διαφορετικά.
Γεια σου, μικρό.
- Γεια σας, κ. Μπέικερ. - Είσαι καλά;
Τι κάνεις εδώ; Με μια βαλίτσα;
Μετακομίζω στη γιαγιά. Όλο το χωριό μας κατέρρευσε.
Δεν μπόρεσα να βρω τη μητέρα μου πουθενά.
Και τώρα δεν μπορώ να βρω το εξοχικό σπίτι της γιαγιάς μου.
Τι εννοείς;
Κατέβηκα μέχρι κάτω την κοιλάδα και δεν αναγνώρισα τίποτα.
Δεν υπήρχε μονοπάτι. Πού είναι; Πού είναι η γιαγιά;
Ηρέμησε, ηρέμησε.
Μπορούμε να σε βοηθήσουμε να βρεις το σπίτι της γιαγιάς χωρίς το μονοπάτι.
- Σε παρακαλώ πάρ'τον για λίγο. - Αλήθεια!
Γιατί πάντα κλαίει όταν τον κρατάω;
Δεν χρειάζεται να τον κρατάς σαν να είναι τόσο εύθραυστος.
- Δεν με θέλει. Θέλει τη μητέρα του! - Δεν μπορώ να τον φροντίζω όλη την ώρα.
Θα τον φροντίζω όταν θα είναι πιο μεγάλος.
Ποιος να είναι;
Είναι ο επόπτης και η βασιλική οικογένεια.
Γεια σας!
- Τι σας φέρνει στο δάσος; - Το κάστρο έχει καταστραφεί.
Όχι! Το βασίλειο είναι υπό επίθεση.
Τι θα κάνει η βασιλική οικογένεια;
Δεν έχω ιδέα! Δεν κάνω πολιτική. Είμαι απλά εκτελεστικό όργανο.
Νομίζω ότι είναι καλύτερα να γυρίσουμε στο χωριό. Θα πάρουμε μαζί μας το κορίτσι.
Θα έρθεις μαζί μας.
- Είναι ένας γίγαντας! - Μια γιγαντιαία γυναίκα!
Πού είναι το παλικάρι που σκότωσε τον άντρα μου;
- Δεν υπάρχει παλικάρι εδώ! - Δεν τον έχουμε δει.
Θα τον πιάσουμε εμείς για σένα. Μην κουνιέσαι!
Εσύ ήσουν που κατέστρεψε το σπίτι μας και όχι ο σεισμός.
Και ποιος κατέστρεψε το δικό μου σπίτι; Τον θέλω!
Μήπως θα θέλατε μια τυφλή κοπέλα αντι γι αυτόν;
Πώς τολμάς; Θέλει το αγόρι!
Τζακ! Έχει δει κανείς τον Τζακ μου; Το έσκασε πάλι και έχω...
Κι αυτή επίσης τον ψάχνει.
Δώστε τον σε μένα!
Ο Τζακ είναι μόνο ένας νεαρός!
Δεν είχαμε φαγητό, έτσι πούλησε την αγαπημένη του αγελάδα..
Σε αντάλλαγμα για τα μαγικά φασόλια.
Το αγόρι! Θέλω το αγόρι!
- Αφήστε το αγόρι μου ήσυχο! - Περιμένω!
Μην την θυμώνεις, αλλιώς θα μας σκοτώσεις όλους!
Περπατώντας επιδεικτικά στο βασίλειο μας με τα τεράστια
χοντροπάπουτσά σου, καταστρέφεις τα πάντα στο πέρασμά σου.
Ε μεγάλε νταή! Θα κρύψω το γιο μου και δεν θα τον βρεις ποτέ.
- Ποτέ, μα ποτέ... - Κάνε πίσω γυναίκα!
Το αγόρι κρύβεται στον πύργο του καμπαναριού. Μπορείς να τον βρεις εκεί.
Ναι, αυτό είναι αλήθεια.
Ναι. Στον πύργο του καμπαναριού! Τον είδαμε εκεί!
Αν δεν είναι, θα επιστρέψω και θα σας βρω!
Όλους σας!
Κοιτάξτε!
Τι της έχετε κάνει;
Δεν ήθελα να της κάνω κακό. Σκεφτόμουνα μόνο το γενικό καλό.
Ακούστε όλοι. Αν θέλετε να το ξεπεράσουμε αυτό θα πρέπει να είμαστε ενωμένοι.
Μερικοί άνθρωποι είναι φτιαγμένοι να μάχονται γίγαντες, και άλλοι δεν είναι.
Δεν έχω την αντοχή. Κι εφόσον δεν μπορώ να προσφέρω καμία βοήθεια, θα κρύβομαι.
Πάμε! Όλα θα πάνε καλά στο τέλος.
Όχι πάντα.
Δεν ξέρω πού νομίζουν ότι πάνε. Ο γίγαντας έχει ήδη καταστρέψει
ολόκληρο το χωριό.
Το μόνο που έμεινε από τον κήπο μου είναι αυτά τα φασόλια.
- Τι θα κάνουμε τώρα; - Δεν έχουμε άλλη επιλογή.
Βρείτε το αγόρι και δώστε της ό, τι θέλει.
- Αλλά αν το κάνουμε, θα σκοτώσει τον Τζακ. - Κι αν όχι, θα σκοτώσει το μισό βασίλειο!
Υποσχέσου μου ότι δεν θα τους αφήσετε να πάρουν τον Τζακ. Το υπόσχεσαι;
Εντάξει, το υπόσχομαι.
Ραπουνζέλ!
Είσαι ασφαλής!
Δόξα τω Θεώ.
- Ποια είσαι; - Σίγουρα, με θυμάσαι!
- Φυσικά, δεν με θυμάσαι. - Μητέρα!
Έτσι είμαι στην πραγματικότητα, αγαπητή μου.
Τώρα δεν χρειάζεται να ντρέπεσαι για εμένα.
Θα πρέπει να έρθεις μαζί μου. Υπάρχει ένας γίγαντας στη χώρα.
Αγάπη μου! Είσαι εντάξει; Γιατί το έσκασες;
- Ήμουν φοβισμένη. - Έλα μαζί μου.
Όχι! Δεν πρόκειται να έρθει μαζί σου! Θα έρθεις μαζί μου.
Δεν θα 'ρθω μαζί σου!
Τότε, δεν μου αφήνεις άλλη επιλογή.
Μη!
- Ω Θεέ μου! - Εσύ είσαι αυτή που με τύφλωσε!
- Και με κλείδωσες σε ένα πύργο. - Για να σε προστατεύσω.
Και μετά με εξόρισες σ' ένα νησί, στη μέση ενός βάλτου!
Απλά προσπαθούσα να είμαι καλή μητέρα!
Ραπουνζέλ, όχι!
- Δεν θα είσαι ποτέ ασφαλής μαζί του. - Πάρε με μακριά από εδώ.
Δεν καταλαβαίνεις; Δεν θέλω να σε δω ποτέ ξανά. Ποτέ!
Ραπουνζέλ, ο γίγαντας!
Ό, τι και να λες..
Τα παιδιά δεν θα ακούσουν.
Ό, τι και να ξέρεις τα παιδιά αρνούνται να μάθουν.
Καθοδήγησέ τα να βρουν τον δρόμο.
Εξακολουθούν να μην ακούνε. Τα παιδιά μπορούν μόνο να μεγαλώνουν,
από κάτι που αγαπάς σε κάτι που χάνεις
Τζακ!
Τζακ! Τζακ!
Τζακ! Πού είσαι;
Τζακ!
Δεν πρόκειται να τον βρούμε ποτέ.
Θα πρέπει να χωριστούμε. Να αυξηθούν οι πιθανότητές.
- Όχι. Δεν μπορείς να είσαι μόνη σου. - Θα είμαι εντάξει.
- Τι θα συμβεί αν χαθούμε; - Θα μετρήσουμε τα βήματά μας από εδώ.
- Θα έρθω κι εγώ. - Όχι.
Εσύ μείνε εδώ με το μωρό.
Θα γυρίσουμε αμέσως.
- Θα αφήσεις το γιο μας μαζί της; - Ναι. Κοιμάται.
- Θα είναι ασφαλής με το κορίτσι. - Είμαι αρκετά ικανή να φροντίσω το μωρό.
Βλέπεις;
Τι θα γίνει αν επιστρέψει ο γίγαντας;
Τι θα συμβεί αν! Πεντακόσια βήματα.
Ξεκίνα! 1, 2, 3
Περίμενε!
Ορίστε.
Πάρε αυτό. Μπορεί να το χρειαστείς. Δεν θέλω να κρυώσεις.
Εντάξει. 1, 2, 3, 4,
- 5, 6 - Τζακ!
- 9, 10 - Τζακ!
69, 70, 71, 72, 73, 74
Γεια σας!
Η Υψηλότητα σας.
Γεια σας.
Γεια σας και πάλι. Έχουμε ξανασυναντηθεί στην πραγματικότητα.
Ναι, φυσικά.
Πρέπει να είστε εδώ για να σκοτώσετε το γίγαντα.
Τον γίγαντα;
Ναι. Σίγουρα έχετε ακούσει ότι υπάρχει ένας γίγαντας...
Κι όχι σεισμός...
Φυσικά.
Ένας γίγαντας.
Ναι, είναι μία γυναίκα γίγαντας. Πολύ ασυνήθιστο, ε;
Έτσι νομίζω! Και γιατί είσαι μόνη στο δάσος;
Λοιπόν, ήρθα με τον σύζυγό μου.
Ήμασταν... λοιπόν... είναι μεγάλη ιστορία.
- Και σας αφήσε μόνη στο δάσος; - Όχι, ήταν δική μου επιλογή.
- Πόσο γενναία! - Ναι, γενναία.
Ναι.
Μπορεί να συμβεί οτιδήποτε μέσα στο δάσος.
Μου επιτρέπετε να σας φιλήσω; Θα μπορούσαμε να είμαστε ερωτευμένοι.
Μην αισθάνεσαι πιεσμένη.
Αυτό είναι γελοίο, τι κάνω εδώ; Είμαι σε λάθος ιστορία.
Μια στιγμή, παρακαλώ! Δεν μπορούμε να το κάνουμε αυτό! Έχετε μια πριγκίπισσα!
- Λοιπόν, ναι, έχω. - Και εγώ ένα... φούρναρη.
Φυσικά,
έχεις δίκιο. Πόσο ανόητος.
Ανοησίες μπορεί να συμβούν στο δάσος,
για ακόμη μία φορά, παρακαλώ... άσε τους δισταγμούς σου να σωπάσουν.
Κάθε στιγμή, μικρή ή μεγάλη, είναι μια στιγμή, εξ άλλου.
Άδραξε τη στιγμή, οι ουρανοί μπορεί να πέσουν από στιγμή σε στιγμή.
Αλλά αυτό δεν είναι σωστό!
Σωστό και το λάθος δεν έχουν σημασία στο δάσος.
Μόνο τα συναισθήματα. Ας υποδεχθούμε τη στιγμή ανερυθρίαστα.
Η ζωή είναι συχνά τόσο δυσάρεστη...
Πρέπει να το ξέρεις αυτό σαν χωρική... καλύτερα να πάρεις την στιγμή αυτή
ως δώρο προς το παρόν.
477, 478,
479, 480,
481, 482, με συγχωρείτε, κυρία μου.
Έχετε δει ένα αγόρι...
Είναι περίπου τόσο υψηλό... Συγνώμη, μπορώ να εξυπηρετήσω;
Το δέντρο έχει πέσει.
Καταστράφηκε ο τάφος της μητέρας μου.
Ω. Λυπάμαι.
Δεν θα 'πρέπε να παραπονιέμαι. Σίγουρα άλλοι έχουν υποστεί χειρότερα με τον σεισμό
Σεισμός; Δεν είναι σεισμός... υπάρχει ένας γίγαντας που τρομοκρατεί το βασίλειο!
Λοιπόν, είμαι σίγουρη ότι ο πρίγκιπας θα μας γλιτώσει από τον Γίγαντα.
Ο πρίγκιπας; Χωρίς αμφιβολία είναι κάπου παραπλανώντας κάποιο κορίτσι.
Τι;
Μοιάζεις ακριβώς σαν την πριγκίπισσα... αλλά βρώμικη.
Ω, όχι, είσαι η πριγκίπισσα! Λυπάμαι. Δεν σε αναγνώρισα.
Όχι, όχι. Παρακαλώ... Σήκω! Δεν είμαι πριγκίπισσα εδώ.
Έπρεπε να μεταμφιεστώ. Δεν μου επιτρέπεται να φύγω ασυνόδευτη από το παλάτι.
Αν θέλεις μπορείς να έρθεις μαζί μου.
- Θα είσαι ασφαλής στην παρέα μας. - Σας ευχαριστώ.
Από εδώ. Η γυναίκα μου είναι γύρω
στα 500 μέτρα στην αντίθετη κατεύθυνση.
Πρέπει να σας αφήσω. Τώρα, πρέπει να φύγω έχω να σκοτώσω έναν γίγαντα.
Δεν θα σε ξεχάσω.
Πόσο γενναία είσαι για να βρίσκεσαι μόνη σου στο δάσος.
Και πόσο ζωντανό με έκανες να νιώσω.
Τι ήταν αυτό;
Ήμουν εγώ; Ήταν αυτός;
Πραγματικά ένας πρίγκιπας με φίλησε
και με ξαναφίλησε; Και με ξαναφίλησε;
Και τον φίλησα κι εγώ; Ήταν λάθος;
Είμαι τρελή; Αυτό είναι όλο; Του λείπω;
Ξαφνικά άρχισε να με βαριέται;
Ξύπνα! Σταμάτα να ονειρεύεσαι.
Σταμάτα να κορδώνεσαι για το δάσος.
Δεν αρμόζει. Τι τρέχει με το δάσος;
Πίσω στη ζωή, πίσω στη λογική, πίσω στο παιδί
πίσω στον σύζυγο, δεν ζει κανείς στο δάσος.
Υπάρχουν όρκοι, υπάρχουν δεσμοί, υπάρχουν ανάγκες, υπάρχουν πρότυπα
Υπάρχουν τα δεν πρέπει και τα πρέπει.
Γιατί όχι και τα δύο; Υπάρχει η απάντηση, αν είσαι έξυπνη.
Έχεις ένα παιδί για ζεστασιά και έναν φούρναρη για το ψωμί, κι έναν πρίγκιπα..
Τέλος πάντων...
Ποτέ! Φταίει το δάσος.
Αντιμετώπισε τα γεγονότα, βρες το αγόρι
μπες στην ομάδα, σταμάτα τον γίγαντα
μόνο φύγε από αυτά τα δάση.
Ήταν όντως αυτός; Ναι, ήταν.
Ήμουνα όντως εγώ; Όχι, δεν ήμουν.
Ήταν μόνο ένα τέχνασμα του δάσους.
Μόνο μια στιγμή, μια ιδιόμορφη περαστική στιγμή....
Πρέπει όλα να είναι λιγότερα ή περισσότερα, ή απλά ή μεγαλοπρεπή;
Είναι πάντα "ή"; Ποτέ δεν είναι "και";
Γι αυτό είναι τα δάση!
Γι αυτές τις στιγμές στο δάσος.
Αν η ζωή ήταν φτιαγμένη από στιγμές
ακόμη και τώρα και μετά μια κακή...!
Αλλά αν η ζωή ήταν μόνο στιγμές,
τότε ποτέ δεν θα ήξερες ότι είχες μία.
Πρώτα μια μάγισσα, μετά ένα παιδί, μετά ένας πρίγκιπας
στη συνέχεια, μια στιγμή... ποιος μπορεί να ζει στο δάσος;
Και να πάρετε ό, τι επιθυμείτε, μόνο για μια στιγμή...
Αυτά είναι επικίνδυνα δάση...
Αφήστε την στιγμή να φύγει.
Όμως μην την ξεχάσετε ούτε στιγμή.
Απλά θυμηθείτε ότι είχατε ένα "και", όταν είστε πίσω στο "ή"
κάνει το "ή" να σημαίνει περισσότερα από ό, τι σήμαινε πριν
Τώρα καταλαβαίνω... και είναι ώρα να φύγω από το δάσος!
72, 73
- Έπρεπε να έχει γυρίσει μέχρι τώρα. - Δεν θα χαθεί.
Είμαι βέβαιη ότι θα επιστρέψει.
Όχι, πρέπει να πάω και να την ψάξω...
Κοίτα ποιον βρήκα!
- Με πονάς! - Άφησέ τον!
Θα τον αφήσω όταν τον δώσω στον γίγαντα.
Κάντε την σταματήσει! - Αφήστε τον ήσυχο!
- Κρατήστε μακριά του. - Σταμάτα! Είπα σταμάτα!
Πού το βρήκες αυτό;
- Λυπάμαι, κύριε... - Είναι της γυναίκας μου!
Λυπάμαι. Έπεσα πάνω της. Ήταν στο βάθος του γκρεμού...
Τι είναι αυτά που λες;
- Πόσο απαίσιο... - Όχι, δεν...
Είναι δικό μου το λάθος.
Την άφησα να περιπλανηθεί μόνη της.
Θα έπρεπε να την είχα κρατήσει μαζί μου.
Οι τύψεις δεν θα σε οδηγήσουν πουθενά.
Η γυναίκα μου είναι νεκρή!
Σύνελθε! Όταν είσαι νεκρός, είσαι νεκρός.
Τώρα ήρθε η ώρα να πάει αυτό το αγόρι στον γίγαντα
προτού να είμαστε όλοι... Μείνε μακριά από αυτόν. -Όχι!
Δεν είναι ώρα για συμπόνια. Πάει στον γίγαντα και τον παίρνω.
Ναι! Αυτός είναι που φταίει!
Εξαιτίας σου υπάρχει ένας γίγαντας ανάμεσά μας
και η σύζυγός μου είναι νεκρή!
Αλλά δεν είναι δικό μου λάθος, μου δόθηκαν εκείνα τα φασόλια!
Με έπεισες να σου δώσω την αγελάδα μου για τα φασόλια.
Και χωρίς αυτά τα φασόλια
δεν θα υπήρχε φασολιά να φτάσει μέχρι τους γίγαντες!
Ένα λεπτό, μαγικά φασόλια για μια αγελάδα
τόσο μεγάλη που έπρεπε να πεις ψέματα
για να την πουλήσεις, όπως είπες! Ήταν άχρηστα φασόλια;
Πωλήθηκαν πάνω από την αξία τους;
Α! και πες μας ποιός σε έπεισε να κλέψεις το χρυσάφι!
- Βλέπεις, είναι δικό σου το λάθος. - Όχι!
- Ναι, είναι! - Δεν είναι!
- Είναι αλήθεια. - Μισό λεπτό,
Εγώ έκλεψα το χρυσό για να πάρω πίσω την αγελάδα μου!
- Οπότε είναι δικό σας λάθος! - Ναι! -Όχι, δεν είναι!
Θα κρατούσα τα φασόλια, αλλά το σπίτι μας ήταν καταραμένο.
Αυτή μας έκανε να πάρουμε την αγελάδα
για να αναστραφεί η κατάρα!
Είναι του πατέρα του το λάθος που υπήρχε κατάρα
και το μέρος καταράσθηκε αρχικά!
- Α! Τότε είναι δικό του λάθος! - Έτσι. Ήταν δικό του λάθος.
Ναι! Είναι, είναι δικό του.
- Υποθέτω... - Ένα λεπτό.
Εγώ έκοψα την φασολιά, σωστά; Αυτό είναι σίγουρο.
Αλλά χωρίς καμία φασολιά, αυτό που είναι αλλόκοτο
είναι το πώς ο δεύτερος γίγαντας κατέβηκε εδώ; Κατά δεύτερον...
- Ναι! - Πώς;
Λοιπόν, ποιος είχε το άλλο φασόλι;
Το άλλο φασόλι;
Το έβαλες στην τσέπη.
Όχι δεν το έβαλα! Ναι, το έβαλα.
Άρα είναι δικό σου λάθος.
Οχι, γιατί το έδωσα στη γυναίκα μου!
- Άρα είναι δικό της λάθος! - Οχι, δεν είναι!
- Τότε ποιανού είναι; - Περιμένετε ένα λεπτό!
Έδωσε το φασόλι για να πάρει το παπούτσι σου.
Εσύ θα πρέπει να ξέρεις τι έγινε το φασόλι!
Εννοείς ότι αυτό το παλιοφασόλι που η γυναίκα σου..
Δεν ήξερα, γι αυτό το πέταξα...
Λοιπόν, μην ψάχνετε εδώ!
- Άρα είναι δικό σου λάθος! - Βλέπετε, είναι δικό της λάθος!
- Και δεν είναι δικό μου! - Αλλά τι;
Λοιπόν, αν δεν είχες πάει ξανά πίσω εκεί πάνω...
Ήσουνα άπληστος! Την χρειάζεσαι αυτήν την κότα;
- Αλλά την πήρα για τη μητέρα μου! - Τότε είναι δικό της λάθος!
Ναι και μετά τι γίνεται με την άρπα;
Η άρπα... Ναι!
- Με προκάλεσε να το κάνω! - Σε προκάλεσα; - Με προκάλεσες!
- Είπε ότι φοβήθηκα... - Εγώ;...
Ναι. Με προκάλεσε!
- Όχι, δεν το έκανα! - Τότε, είναι δικό σου λάθος!
Περιμένετε ένα λεπτό.
Αν δεν τον είχες προκαλέσει, κι εσύ αν είχες αφήσει την άρπα,
- ..δεν θα είχαμε μπελάδες! - Λοιπόν, αν εσύ δεν είχες πετάξει..
Αν αυτή όμως δεν τα καλλιεργούσε...
Ηταν δικό σου το λάθος!
Είναι τα τελευταία μεσάνυχτα.
Είναι η τελευταία ευχή. Είναι τα τελευταία μεσάνυχτα.
Σύντομα θα γίνει έκρηξη...
Είπα ένα μικρό ψέμα, έκλεψα κάτι μικρό χρυσό.
Έσπασε ένα μικρό όρκο, έτσι;
Έπρεπε να πάρω τον πρίγκιπά σου.
Έπρεπε να πάρω την αγελάδα σου.
Έπρεπε να πάρει την ευχή σας,
δεν έχει σημασία πως... τέλος πάντων.
Δεν έχει σημασία τώρα. Είναι τα τελευταία μεσάνυχτα.
Είναι η έκρηξη...
Τίποτε άλλο παρά απέραντα μεσάνυχτα.
Όλοι έγιναν κομμάτια τελείως!
Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα... δεν είναι ακριβώς αλήθεια.
Μπορούμε πάντα να της δώσουμε το αγόρι.
Όχι, αυτό που έχει σημασία είναι το φταίξιμο.
Κάποιον να κατηγορήσεις. Ωραία.
Αν αυτό είναι αυτό που σας αρέσει, να επιρρίπτετε το φταίξιμο,
Αν αυτός είναι ο σκοπός, δώστε μου το φταίξιμο...
Απλά δώστε μου το αγόρι.
Όχι.
Είσαι τόσο ωραία. Δεν είσαι καλή, ούτε και κακιά.
Είσαι απλά ωραία. Δεν είμαι καλή, δεν είμαι ωραία.
Είμαι απλά σωστή.
Είμαι η μάγισσα. Είστε ο κόσμος.
Είμαι η αναποδιά, είμαι αυτό που κανείς δεν πιστεύει, είμαι μάγισσα.
Είστε όλοι ψεύτες και κλέφτες. Σαν τον πατέρα του.
Όπως επίσης θα είναι και ο γιος του. Γιατί ενοχλείστε;
Θα κάνετε ακριβώς αυτό που κάνετε. Είναι τα τελευταία μεσάνυχτα.
Λοιπόν αντίο σε όλους. Σας έρχονται γρήγορα μεσάνυχτα.
Σύντομα θα δείτε την πτώση του ουρανού.
Ορίστε, θέλετε ένα φασόλι; Πάρτε άλλο ένα φασόλι.
Τα φασόλια έγιναν για να σας κάνουν πλούσιους!
Φυτέψτε τα και θα εκτοξευθούν... Ορίστε, θέλετε και άλλα;
Ακούστε το βρυχηθμό. Γίγαντες προ των πυλών...!
Καλά, μπορείτε να κατηγορήσετε μια άλλη μάγισσα.
Είναι τα τελευταία μεσάνυχτα.
Είναι η τελευταία στροφή. Τώρα, πριν περάσουν τα μεσάνυχτα.
Σας αφήνω την τελευταία μου κατάρα! Σας αφήνω μόνους.
Μπορείτε να φροντίσετε τον κήπο, είναι δικός σας. Χωριστά και μόνοι,
όλοι πεσμένοι στα τέσσερα. Εντάξει, μητέρα... πότε;
Έχασα ξανά τα φασόλια! Τιμώρησέ με με τον τρόπο που έκανες τότε!
Δώσε μου νύχια γαμψά και μια καμπούρα,
μόνο μακριά από αυτήν την συμμορία
και την κατήφεια και τον χαμό και την έκρηξη.
Ίσως δεν θα έπρεπε να είχα κλέψει από το γίγαντα...
Ίσως δεν θα έπρεπε να είχα απομακρυνθεί από το δρόμο...
Ίσως δεν θα έπρεπε να είχα πάει στον χορό...
- Ναι. Ίσως δεν πρέπει να είχατε. - Πού πας;
Μακριά από εδώ.
Μα είπες ότι έπρεπε να βρούμε μαζί το τρόπο να βγούμε από αυτό.
Δεν έχει σημασία αν είμαστε μαζί ή χώρια.
Χρειαζόμαστε τη βοήθειά σας.
Δεν καταλαβαίνεις. Εξαρτώμαι από τη σύζυγό μου για τα πάντα.
Αυτή ήταν που βοήθησε.
Θα αφήσεις το παιδί σου;
Θα είναι πιο ευτυχισμένο στην αγκαλιά της πριγκίπισσας...
Αλλά περίμενε...
- Τι κάνεις εδώ; - Γιε μου.
Δεν θέλω να σου μιλήσω.
Εξαιτίας σου όλα αυτά συνέβησαν. Φύγε!
- Λυπάμαι. Έκανα κάτι ανόητο. - Γιατί το κάνεις αυτό;
Γιατί πήρες τα φασόλια της μάγισσας;
Ήταν εκεί και τα ήθελα. Δεν σκέφθηκα. Ήμουν απρόσεκτος.
- Εγωιστικό. - Ναι.
Τους έκλεψες και πιάστηκες,
και μετά έκανες ότι έκανες. Απλά έφυγες μακριά.
Όταν πέθανε η μητέρα σου, ήμουν...
Μισούσα τον εαυτό μου και έτρεχα από την ενοχή μου.
- και την ντροπή μου... - ... και τον γιο σου.
Ναι, και από τον γιο μου. Και λυπάμαι γι 'αυτό.
Τι θέλεις τότε;
Δεν είσαι έτοιμος να κάνεις το ίδιο λάθος;
Δεν τρέχεις κι εσύ μακριά;
Γίνε καλύτερος από μένα, γιε μου.
Πράξε καλύτερα...
Αν υπήρχε μόνο ένας τρόπος να αιφνιδιάσουμε τον Γίγαντα.
Είναι πολύ ψηλή για να αιφνιδιαστεί.
Ήξερα ότι δεν θα τα παρατήσεις.
Δεν θα άφηνε το μωρό του.
Φαινόταν σαν να επρόκειτο να το αφήσει.
Δώσε μου το γιο μου.
Τι θα κάνουμε τώρα;
Πρέπει να απαλλαγούμε από αυτό το βασίλειο του γίγαντα, μαζί.
Θα γυρίσει σύντομα. Ορίστε το σχέδιο.
Θα δώσουμε τον Τζακ στον Γίγαντα.
Θα σε χρησιμοποιήσουμε σαν δόλωμα
για να παρασύρουμε το γίγαντα στο λάκκο με την πίσσα.
Τα πουλιά μπορούν να βοηθήσουν!
Καλοί μου φίλοι χρειαζόμαστε τη βοήθειά σας περισσότερο από ποτέ.
Τι έγινε με τον πρίγκιπα;
Αυτό δεν έχει σημασία τώρα!
Το σημαντικό είναι να βρούμε έναν τρόπο να νικήσουμε το γίγαντα.
Ναι!
Σας ευχαριστώ, πουλιά.
Μπορείς να μιλήσεις στα πουλιά;
Τα πουλιά θα κάνουν το καθήκον τους.
Εντάξει, δεν έχουμε πολύ χρόνο.
- Είμαι ενθουσιασμένος. - Πρώτον, χρειαζόμαστε ένα όπλο.
Ο πατέρας σου είναι πολύ γενναίος. Κι εμείς θα είμαστε επίσης γενναίοι.
Είσαι εντάξει, δεσποινίς;
Ο Γίγαντας πήγε προς αυτή την κατεύθυνση.
Αγάπη μου!
Δεν σε αναγνώρισα! Τι κάνεις εδώ;
Και με ένα παιδί;
Θα πρέπει να γυρίσεις πίσω στο κάστρο αμέσως.
Κυκλοφορεί ένας γίγαντας ελεύθερος.
Το ξέρω πολύ καλά αυτό.
Αγάπη μου! Τι συμβαίνει;
- Ίσως δεν είμαι η μόνη αγάπη σου. - Σ' αγαπώ. Ειλικρινά.
Αν μ' αγαπάς, γιατί ξενοκοιτάς;
Σκέφτηκα ότι αν ήσουν δικιά μου, ποτέ δεν θα επιθυμούσα περισσότερα.
Αν έτσι συμπεριφέρεσαι ως πρίγκιπας, τι είδους βασιλιάς θα γίνεις;
Με μεγάλωσαν να είμαι γοητευτικός, όχι ειλικρινής.
Νομίζω ότι πρέπει να φύγεις.
Είναι αυτό που πραγματικά επιθυμείς;
Το σπίτι του πατέρα μου ήταν ένας εφιάλτης.
Το δικό σου σπίτι ήταν ένα όνειρο.
Τώρα θέλω κάτι στο ενδιάμεσο.
Πάντα θα αγαπώ το κορίτσι που το έσκασε.
Και εγώ τον μακρινό πρίγκιπα.
- Προσέχετε, εκεί. Όχι τόσο γρήγορα. - Μην ανησυχείτε.
Είναι πιο εύκολο απ' ό, τι στη φασολιά.
Είναι στο δέντρο, εκεί πάνω.
Φτιάξαμε ιμάντες από την κάπα μου.
Ήθελα να σκαρφαλώσω κι εγώ σε ένα δέντρο.
Χαίρομαι που είσαι εδώ για να με βοηθήσεις.
Τι συμβαίνει;
Νομίζω ότι η μητέρα μου και η γιαγιά μου θα θυμώσουν μαζί μου.
Γιατί;
Πάντα έλεγαν να τις κάνω υπερήφανες
και εδώ είμαι έτοιμη να σκοτώσω κάποιον.
Δεν είναι κάποιος.
Είναι ένας γίγαντας που έχει κάνει μεγάλη ζημιά.
Αλλά κι αυτός είναι άτομο.
Δεν πρέπει να δώσουμε συγχώρεση;
Η μητέρα δεν μπορεί να σε καθοδηγήσει.
Τώρα είσαι μόνη σου.
Μόνο με μένα δίπλα σου.
Και πάλι, δεν είσαι μόνη.
Κανείς δεν είναι μόνος, πραγματικά. Κανείς δεν είναι μόνος.
Εύχομαι...
Ξέρω.
Περίμενε μέχρι να ακούσει η μητέρα μου ότι σκότωσα τον Γίγαντα.
Τζακ!
Τζακ, υπάρχει κάτι που πρέπει να ξέρεις.
- Πρόκειται για τη μητέρα σου. - Τι;
Δεν τα κατάφερε.
Την σκότωσε ο γίγαντας;
Όχι. Δεν έγινε έτσι.
Πολεμούσε με το γίγαντα, προσπαθώντας να σε προστατεύσει,
και την έσπρωξε ο Επόπτης. Και... έπεσε.
- Ο Επόπτης θα το πληρώσει. - Όχι, Τζακ!
Αφού σκοτώσουμε τον γίγαντα, θα τον σκοτώσω.
Δεν θα κάνεις κάτι τέτοιο.
Αυτό που έκανε ήταν λάθος. Πρέπει να τιμωρηθεί.
Δεν είναι τόσο εύκολο.
- Η μητέρα δεν είναι εδώ τώρα. - Λάθος πράγματα, σωστά πράγματα...
Ποιός ξέρει τι θα έλεγε;
Ποιος μπορεί να πει τι είναι αληθινό;
Τίποτα δεν είναι τόσο ξεκάθαρο τώρα.
Κάνε πράγματα, πολέμησε τα...
Αισθάνεσαι ότι έχεις χάσει το δρόμο σου;
Εσύ αποφασίζεις, αλλά δεν είσαι μόνος.
Πιστέψτε με. Κανείς δεν είναι μόνος.
- Πιστέψτε με. - Πραγματικά...
- Οι άνθρωποι κάνουν λάθη. - Πατεράδες, μανάδες..
Οι άνθρωποι κάνουν λάθη.
Κλεισμένοι στον εαυτό τους, νομίζοντας ότι είναι μόνοι.
- Τιμούν τα λάθη τους. - Αγωνίζονται για τα λάθη τους...
Ο ένας κάνει στον άλλον τρομερά λάθη.
Οι μάγισσες μπορεί να έχουν δίκιο, οι γίγαντες μπορεί να είναι καλοί.
Εσείς αποφασίζετε τι είναι σωστό, εσείς αποφασίζετε τι είναι καλό.
Απλά θυμηθείτε..
Κάποιος είναι στο πλευρό σας.
- Στο πλευρό μας. Στο πλευρό μας. - Κάποιος άλλος δεν είναι.
Ενώ βλέπουμε δίπλα μας...
Ίσως ξεχάσαμε..
Ότι δεν είναι μόνοι..
Κανείς δεν είναι μόνος..
Κάποιος είναι στο πλευρό σου... Κανείς δεν είναι μόνος...
Πήγαινε, Τζακ!
Να είσαι προσεκτικός.
Έρχεται!
- Που είναι το αγόρι; - Εμείς τον έχουμε.
Πού;
Κρύβεται σε εκείνο το δέντρο!
Εδώ είμαι!
- Είσαι έτοιμος; - Έτοιμος!
- Καλά πουλιά! - Δεν φαίνεται ευχαριστημένη.
- Πρόσεχε Τζακ! - Τζακ!
Τζακ!
- Τζακ! - Πού είναι;
Τζακ; Κύριε Μπέικερ;
Τζακ; Εδώ πέρα!
Τζακ!
Πρόσεχε!
Είσαι εντάξει;
- Πού είναι; - Δεν είναι μαζί σας;
- Τζακ! - Κύριε Μπέικερ;
Τζακ!
Βοήθησέ με.
Τζακ, εδώ είμαι.
Είσαι εντάξει;
Ναι. Ναι.
Τα καταφέραμε! Τα καταφέραμε! Έλα εδώ.
Τώρα μπορούμε όλοι να επιστρέψουμε σπίτι μας.
Ποιο σπίτι;
- Δεν έχω κάποιον να με φροντίζει. - Και δεν έχουμε κάπου να πάμε.
- Έτσι θα μετακομίσουμε σε σας. - Λοιπόν...
Βεβαίως.
Φυσικά. Μπορείτε να έρθει σπίτι μαζί μου.
Κι εσύ μπορείς επίσης να έρθεις.
Αν θέλεις. Θα χαρώ να σε βοηθήσω με το σπίτι.
Υπάρχουν φορές που πραγματικά το απολαμβάνω να καθαρίζω.
Ορίστε... Δώσ'τον σε μένα.
F.SUB YOU BEACH... + N 3 k r A aka punked666 + +-+-+-+-+-++-+-+-+-+-+ www.subs4free.com # instagram.com/n3kra
Ξέρω ότι σου λείπει η μητέρα σου.
Μου λείπει κι εμένα πολύ.
Ίσως απλά δεν ήταν γραφτό να αποκτήσω παιδιά.
Μην το λες αυτό!
Φυσικά και ήταν γραφτό να αποκτήσεις παιδιά.
Αλλά πώς μπορώ να είμαι πατέρας, όταν δεν είχα πατέρα να μου δείξει;
- Απλά ηρέμησε το παιδί. - Ναι, ηρέμησε το παιδί.
Κοίτα, πες του την ιστορία του πως συνέβησαν όλα.
Γίνε πατέρας και μητέρα, θα ξέρεις τι να κάνεις.
Μόνος.
Μερικές φορές οι άνθρωποι σε αφήνουν.
Στα μισά της διαδρομής μέσα στο δάσος.
Μην θλιβεσαι..
Κανείς δεν φεύγει για τα καλά, δεν είσαι μόνος.
Κανείς δεν είναι μόνος.
Κράτησέ τον στο Φως τώρα. Άφησέ τον να δει τη λάμψη.
Όλα θα είναι εντάξει τώρα.
Πες του τι ξέρεις...
Μια φορά κι έναν καιρό... σε ένα μακρινό βασίλειο...
Υπήρχε ένα μικρό χωριό στην άκρη του δάσους.
Και σε αυτό το χωριό ζούσε ένα νεαρό κορίτσι...
Ένα ανέμελο παλικάρι, και ένας άτεκνος φούρναρης με τη σύζυγό του.
Και μια μέρα που ο φούρναρης και η σύζυγός του ήταν στο φούρνο τους,
μια μάγισσα τους καθοδήγησε..
Εισέβαλε βίαια, ανατινάζοντας την πόρτα από τους μεντεσέδες της...
Τα παιδιά θα σε κοιτάξουν αναζητώντας
κατεύθυνση για να στραφούν.
Να μάθουν τι να γίνουν.
Να είστε προσεκτικοί πριν πείτε "Άκουσέ με."
Τα παιδιά θα ακούσουν.
Να προσέχετε τι ευχή κάνετε.
Οι ευχές είναι παιδιά. Προσέξτε το δρόμο που παίρνουν.
Οι ευχές πραγματοποιούνται,
όχι χωρίς κόστος.
Απόδοση Διαλόγων: ~ ads ~ Lilith ~