www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.
Tłumaczenie: pepe76 Korekta: Shylock
1300 LAT P.N.E.
Przez 400 lat Hebrajczycy byli w niewoli Egiptu.
Budowali jego posągi, miasta, sławę.
Przez ten czas nie zapomnieli o swojej ojczyźnie.
Ani o swoim Bogu.
Bóg też o nich nie zapomniał.
EXODUS: BOGOWIE I KRÓLOWIE
Pałac faraona Memfis
To prawda, że armia hetycka z 60 tysiącami żołnierzy
rozbiła obóz pod Kadeszem. Ciekawi mnie dlaczego.
Żeby przekroczyć granicę.
To oczywiste.
- Po cóż innego? - Uprzedzają najazd z naszej strony.
Takie otrzymałem informacje.
Myślą, że planujemy atak, co jest nieprawdą.
Na pewno nie zamierzamy
siedzieć tu bezczynnie i czekać na Hetytów
pod murami pałacu.
Chodźcie.
- Co mówią wnętrzności? - Nic.
To tylko wskazówki. Należy je zinterpretować.
Więc powiedz mi, czy wygramy, przeprowadzając atak wyprzedzający?
- Tak czy nie? - Trudno powiedzieć.
Ale widzę coś innego.
Podczas bitwy przywódca zostanie uratowany,
a jego wybawca kiedyś nas poprowadzi.
Czy flaki mówią także, że mamy porzucić zdrowy rozsądek
i zaufać przepowiedniom?
Wielka Sechmet, faraon pije w twoim imieniu i modli się o zwycięstwo
nad Hetytami pod Kadeszem.
- Kiedy już twój czas nadejdzie, pozbądź się jej. - Tak zrobię.
Nie wiem dlaczego ojciec ją trzyma.
Jeśli zobaczysz, że grozi mi niebezpieczeństwo,
skieruj się w drugą stronę.
Mówię poważnie.
Kiedy na was patrzę, wciąż widzę dwóch chłopców,
którzy dorastali razem, niczym bracia.
Jeśli z jakiegoś powodu, kiedyś o tym zapomnicie,
to wam o tym przypomni.
Odpowiedniej długości do skutecznej walki konnej,
ale nie za długie, żeby się o nie przewrócić.
Ten jest jego.
- Ty masz mój. - Zgadza się, tak ma być.
Macie tylko siebie, więc pilnujcie się nawzajem.
Obiecajcie mi, że tak będzie. Zawsze.
Seti! Seti!
Seti!
Oddział Amona na przodzie.
Oddział Ra w centrum. Ptah na tyłach.
Oddział Seta zostawimy w rezerwie.
- W rezerwie? - Tak.
Powinniśmy wzmocnić nasze oddziały w centrum.
Skup się na walce.
Dowodzenie zostaw mi.
Nadchodzą!
Strzelać!
Do ataku!
Zabierzcie Ramzesa! Idźcie!
Idźcie!
Szybko! Koło!
Utwórzcie koło!
Mojżesz! Mojżesz!
Mojżeszu.
- Co się tam stało? - Nic.
Pytałem dowódców o to samo.
Oni też skłamali. Mam tego dość.
- On uważa, że coś się stało, ale nie ja. - To znaczy?
Najwyższa kapłanka...
nie widziała, kto wygra.
Przywódca miał zostać uratowany
i tak dalej.
Uratowałeś mojego syna?
Tak.
Usiądź.
Moje podziękowania to niewiele, ale...
Dziękuję.
Wiem, że nie wierzysz we wróżby i przepowiednie.
- Ale ja tak. - Szanuję to.
Ale to nic nie znaczy i nie ma sensu.
- Bo nie jesteś z mojej krwi? - Tak.
To prawda, że nie będziesz następcą.
- Nie w ten sposób. - W żaden sposób.
To aż tak niewyobrażalne?
Źle mówić tak o rodzonym synu, ale...
tobie ufam bardziej.
Hetyckie rydwany rozbiły naszą obronę i zaczęły atak.
Zostałem otoczony przez wroga, nie mając żadnego wsparcia,
desperacko walcząc o życie.
Tylko z pomocą bogów odparłem atakujących
- i dołączyłem do oddziału Ra. - Poczekaj.
- Chciałbyś coś dodać? - Nie.
- Kontynuować? - Na pewno się zgadza.
- Co jeszcze? - Pitoma. - O co chodzi?
- O niewolników. - Dobrze.
- Ramzesie. - Co?
Pojedź tam, spotkaj się z wicekrólem, rozejrzyj i zdaj raport.
- Ja? - To będzie twoje państwo.
Zainteresuj się.
Co jeszcze?
- Pojadę do wicekróla. - Nie.
Ja pojadę.
- To niegodne ciebie. - To niegodne żadnego generała.
Zrobię to.
Ramzesie, możemy zapomnieć o tym, co stało się podczas bitwy?
Gdyby sytuacja była odwrotna, ja uratowałbym życie tobie.
Wiem.
To był dobry rzut.
Nawet jeśli bogowie cię nie prowadzili.
Odrobina trucizny we krwi dobrze robi.
Uodparnia na ukąszenia.
Nawet te od mojego ojca.
Pitoma
Witaj w Pitomie.
Przywykniesz do zapachu.
Wicekról żyje w dostatku.
To nie jest praca, której każdy pragnie, panie.
Odrobina luksusu jest konieczna dla osłody.
Wiesz, w czym problem? Ludzie obecnie żyją za długo.
Każdego roku jest mniej zgonów, a liczba narodzin wzrasta,
a ci ludzie, wciąż się rozmnażają.
Jakby to były zawody.
To źle, że masz więcej robotników?
Ależ skąd, to dobrze dla budowy.
Ale nie w tym rzecz.
Kiedy ludność chce twojej śmierci, wtedy jest problem.
Jeśli nie dostanę więcej żołnierzy do utrzymania porządku,
- zacznę redukować motłoch. - Zaczniesz zarzynać ludzi,
z powodu bezpodstawnej teorii,
co tylko zaogni problem.
Niech będzie. Więc daj mi żołnierzy.
- Chodźmy z nimi porozmawiać. - Po co?
Obawiasz się buntu. Przekonajmy się, czy słusznie.
- Rozmawiając z nimi? - Przyjrzymy się im podczas rozmowy.
Można dużo się o kimś dowiedzieć, patrząc mu w oczy.
Powiem ci coś o Hebrajczykach.
To przebiegli i zapalczywi ludzie.
Wiesz co oznacza "Izraelita" w ich języku?
- Ten, który walczy z Bogiem. - Ten, który zmaga się z Bogiem.
A to różnica.
Nie jestem tak wykształcony jak ty.
Ale mam z nimi do czynienia codziennie. Wiem, o czym mówię.
Nie musisz ze mną iść. Pójdę sam.
Stój! Dlaczego go karzesz?
Sprawia kłopoty, panie.
Dlaczego się uśmiecha?
Mówi, że nie czuje bólu, panie.
Więc po co go chłoszczesz?
Nie zostaliście wezwani bez powodu. Chciałem pomówić ze starszyzną.
Za co się modlicie?
- Chcemy ponownie zobaczyć Kanaan. - Ponownie? Nigdy go nie widzieliście.
Widziałem Kanaan. Osiedliły się tam plemiona
bitniejsze od wojsk egipskich, więc nie macie do czego wracać.
Bóg mówi co innego.
Wasz? Bóg Abrahama, który twierdzi, że jesteście wybrani?
Coś ci powiem. Wstań, podejdź.
Myli się.
Widzę, że cię nie przekonam i w tym problem.
Twoje przekonania mogą przerodzić się w fanatyzm,
następnie w bunt, a potem powstanie
- i wszystko przez starszyznę. Jak się nazywasz? - A ty?
Powiem ci. Jestem Mojżesz, syn Bitii, wnuk Horemheba.
Zapiszcie jego imię i reszty. Przyprowadźcie kolejną grupę.
Nazywam się Nun.
- Panie. - Zatrzymaj się! - Przepuśćcie go!
Starszyzna chce ci coś powiedzieć. Ale nie tutaj.
- Gdzie i kiedy? - W domu modlitwy, wieczorem.
Weź to.
Widzę, że przeżyłeś swoją przygodę.
- Wybacz, że musiałeś czekać. - Nie czekałem.
- Jak twoja podróż do kamieniołomów? - Dobrze.
Widziałeś, z czym się użeram.
Potrzebujesz jeszcze jakiś dokumentów,
nim odjedziesz?
Czy stolica wie o twoich pałacach?
Masz zgodę na piśmie?
- Oczywiście. - Chciałbym je zobaczyć.
Nie ma problemu. Ale o co chodzi?
Czy cię czymś rozdrażniłem, a jeśli tak, to czy mogę
to jakoś naprawić?
Przestań żyć niczym król.
Nie jesteś nim.
...jako wolny naród w krainie mlekiem i miodem płynącej.
Nie mogą poczekać na zewnątrz? Nie jesteśmy groźni.
Przypilnujcie koni.
Wierzysz w przypadki?
- Tak samo jak inni. - Myślę, że to nie przypadek.
- Co? - Że przybyłeś do Pitomy. Po co?
W interesach.
Usiądźcie.
Kim był twój ojciec? Nie znasz jego imienia.
Wiesz tylko, że to generał w armii faraona. Tyle powiedziała ci matka.
Zauważyłem, że poczułeś dyskomfort.
To cię zaciekawi.
Nie było żadnego generała.
Twoja matka, ta, którą ją tak nazywasz, nie miała dzieci.
Urodziłeś się jako niewolnik.
Nie odchodź.
Lepiej dla ciebie, jak stąd pójdę.
- Wychodzę. - I tak wrócisz,
ponieważ wiesz, że coś jest nie tak, zawsze to czułeś.
Proszę.
- Wyjdźcie wszyscy. - Wyjdźcie.
W roku twoich narodzin była przepowiednia,
że urodzi się nasz przywódca i wyzwoli nas z niewoli.
Memfis wydało zarządzenie,
by zabić każdego pierworodnego hebrajskiego chłopca.
Twoi rodzice nie czekali aż do tego dojdzie.
Szanse na przeżycie były zerowe.
Przekazali cię twojej siostrze. Zaniosła cię w koszyku nad brzeg Nilu.
Pchnęła koszyk w kierunku, gdzie bywała córka faraona, Bitia.
Zabrała cię, a twoja siostra Miriam została jej służką.
Wychowała cię jak własnego syna.
Zapewne cię kochała, ale nigdy
nikomu nie powiedziała prawdy.
Jesteś Hebrajczykiem.
Prawdy?
Prawda jest taka, że to nie jest dobra historia.
Sądziłem, że twoi ludzie są dobrzy w ich opowiadaniu.
Ty! Niewolniku!
Ty!
Oczekujecie nagrody za tę informację?
Naszą nagrodą jest służenie tobie.
Ale jeśli chciałbyś nam to jakoś wynagrodzić...
to nie odmówimy.
A co powiecie na to, że was nie zabiję?
To byłaby wystarczająca zapłata.
Niewolnicy...
Proszę, wyjdźcie.
Proszę.
- Jak poszło? - Porozmawiamy innym razem.
Możemy to zrobić teraz. Muszę odpocząć od tej armii ponuraków.
Usiądź.
Przejrzałem dokładnie rachunki miasta
i ten człowiek to zwykły złodziej.
To jedna z przygnębiających ironii życia.
Ludzie, którzy zdobywają władzę,
nie nadają się do rządzenia.
O co chodzi, Mojżeszu?
- Jesteś chory. - Coś innego cię martwi.
Widzę to.
Nie, nic poza tym.
Pozostań czujny, młody i chroniony przez bogów.
W każdym momencie swojego życia wiecznego.
Niech żyje Ramzes Wielki!
W lewo.
Nie, w twoje lewo. Wystarczy. Dobrze.
Jest wysoki.
Nie stawia się posągów bez powodu. Powinny coś ukazywać.
W tym przypadku, co?
W tym, jak i w każdym, potęgę.
Mówcie otwarcie, cokolwiek to jest.
Wicekról Pitomy czeka na zewnątrz.
- Nie był zaproszony. - Niech więc wraca do Pitomy, dopóki go nie wezwę.
- Nie, rozmówmy się z nim. - Niech wejdzie.
Jeśli przyszedłeś błagać nowego władcę o przebaczenie, nic z tego.
- Zamknąć go. - Poczekajcie, proszę.
Mogę przynajmniej coś powiedzieć?
Błagam. To dla twojego dobra.
- Streszczaj się. - Dobrze. Powiem to tylko władcy.
Doradzam, żeby on, jak i generałowie opuścili komnatę.
Poważnie? To twoja rada?
Nie jesteś jego doradcą.
Dokładnie. Ty nim jesteś.
- Zgadza się. - Mojżeszu.
Mojżeszu.
Wszyscy oprócz wicekróla, wyjść.
Straszne wieści.
Jesteś.
I jak?
Wicekról. Został aresztowany?
Nie poszedłeś za radą swojego doradcy?
Nie. Przyszedł...
Powiedział mi o incydencie z dwoma strażnikami.
Jeden z nich przeżył atak. Powiedziałem, że mnie to nie interesuje.
Wtedy opowiedział mi niewiarygodną historię.
Zarzekał się, że to wiarygodne źródło.
Wyznał, że to był hebrajski szpieg.
- Wiesz, o czym mówię. - Wiem.
- Co o tym myślisz? - To zniewaga.
- I absurd. - Tak.
Ty Hebrajczykiem.
Spytałem go, jak mam w to uwierzyć?
Kuzynie...
- Nie możesz. - A jeśli zaryzykuję i mu nie uwierzę, Mojżeszu?
Co mam robić?
Bitia!
- Matko. - Ten człowiek to złodziej.
Mój syn go zdemaskował, a nie ty.
Powiadomił o tym twojego ojca, który by go powiesił,
gdyby nie umarł. A ty wierzysz temu padalcowi!
Chciałem wiedzieć, czy to prawda.
Nie prosiłem o kazanie.
Dalsza rozmowa o tym uwłacza mi.
- Nie zrobię tego. - Odpowiedz na pytanie.
- Tak czy nie? - Czy rozmawiam z tobą?
Wprowadźcie ją.
Szybko.
Miriam.
Chodź, usiądź.
Spytam cię o coś, co zabrzmi dziwnie, ale oczekuję od ciebie
szczerej odpowiedzi.
Skąd znasz Mojżesza?
Wiesz jak go poznałam. Tak jak ciebie.
Wychowałam was obu.
Więc nie jesteś jego siostrą?
Oczywiście, że nie.
- I nie jesteś Hebrajką? - Nie.
Połóż rękę na stole.
- Ramzesie. - Nie bądź głupi!
- Ramzesie! - Nie rozmawiam z tobą!
Rozmawiam z nią.
Całą dłoń na stole, Miriam.
Dziękuję.
Ramzesie.
- Nie posuń się za daleko. - Bo co mi zrobisz?
- Nie rób nic więcej. - Jesteś tego pewien?
Zabierz rękę z miecza albo go użyj.
Może ty chciałbyś odpowiedzieć na to pytanie?
Będę kontynuował.
Miriam, spytam cię jeszcze raz, a jeśli ponownie odpowiesz "nie",
to przepraszam za to, co się stanie.
Jesteś jego siostrą?
Nie.
Tak!
Nie musiałeś mieć powodu, by go zabić, a jednak masz.
- Zdradził cię. - Nieprawda.
- Przyznał się, że wiedział. - To nie było przyznanie!
Po prostu nie chciał, żebym uciął jej rękę!
Widziałem to w jego oczach.
On nie wierzy w tę historię.
I ja nie chcę w nią wierzyć.
Ty chciałaś, żebym w nią uwierzył, ponieważ byś się go pozbyła.
- Zawsze tego chciałaś. - Nie chciałam go wygnać, tylko zabić.
Z pewnością tak będzie, zważywszy na to, gdzie idzie.
Khyan, pozwól mi porozmawiać z matką.
Dobrze.
Podejdź, Miriam.
Nie każdy obroniłby służącą,
która dla niego nie ma znaczenia.
Z pewnością nikt z tej rodziny, wliczając mnie.
Nie powiedziałam tego, co chciałeś usłyszeć.
Ani ona.
Tak bardzo cię kochamy.
My?
- To nieprawda. - Prawda.
Miałeś to na sobie, kiedy zaniosłam cię nad rzekę.
Zdjęłam ci to nie bez powodu.
To twoje.
Więź między tobą a naszą matką.
Twoja siostra uratowała ci życie.
Teraz ty ocaliłeś jej.
Mojżeszu.
Miriam.
Przykro mi, panie.
Mojżesz!
Nie mam nic, co można ukraść. Mój koń zdechł.
Nie przyszliśmy po twojego konia, Mojżeszu.
Cieśnina Tirańska, Morze Czerwone
Odrobinę wyżej.
Co ty robisz? Nie przestawaj, pracuj dalej.
Przynieś wodę dla kóz.
Czekaj na swoją kolej.
Zabierzcie swoje zwierzęta od koryta.
Możecie kontynuować.
- Skąd pochodzisz? - Na zachód stąd.
- Dokąd zmierzasz? - Na wschód.
Czym się zajmujesz?
Co masz na myśli?
Popełniłeś jakieś przestępstwo?
Z całym szacunkiem, twoje córki zaprosiły mnie na posiłek.
Nie mówiły, że będę przesłuchiwany.
Wybacz. Jestem po prostu ciekaw.
Możesz się wykąpać przed wieczerzą
i zostać na noc,
zanim wyruszysz tam, gdzie zmierzasz.
Dziękuję.
Opisz Memfis komuś, kto tam nie był i nigdy nie będzie.
Jest... Nie chcę powiedzieć, że cywilizowane,
bo nie chciałbym was obrazić.
Ale to prawda. To coś więcej niż...
owce i kozy.
- Mamy tu też inne rzeczy. - Naprawdę? Gdzie?
Wybacz, to było nieuprzejme.
Nie jestem prostą dziewką, bo prowadzę takie życie.
Zauważyłem.
Powiem ci jedno.
Jak dotąd, to najpiękniejsze miejsce w jakim byłem.
- Odchodzisz? - Oczywiście.
Nic mnie tu nie trzyma.
Kiedy? Dzisiaj?
Zapamiętajcie tę chwilę.
Ponieważ po złożeniu przysięgi powiecie światu:
"To jest mąż mój".
"To jest żona moja".
- Ja, Sefora... - Ja, Mojżesz...
Biorę sobie ciebie
nie innym niż jesteś.
Będę kochać to, co w tobie znam,
i pokładać ufność w tym, czego nie znam.
Z szacunkiem dla twego oddania
i wiarą w niegasnącą miłość do mnie.
- Cokolwiek życie nam przyniesie. - Przysięgam cię kochać.
Przysięgam cię kochać. Kto cię uszczęśliwia?
Ty.
Co jest najważniejsze w twoim życiu?
Ty.
Gdzie wolałbyś być?
Nigdzie.
Kiedy mnie opuścisz?
Nigdy.
Zaczynajmy.
9 LAT PÓŹNIEJ
Już ci mówiłem.
Nie chcę rozmawiać na temat mojego grobowca.
Chciałbym wiedzieć, dlaczego ty chcesz ciągle o tym rozmawiać?
To powinna być twoja pierwsza decyzja
po objęciu tronu.
- To duża budowa, jak się domyślasz. - Tak jak mój pałac.
- Jest z nim jakiś problem? - Jest nieukończony.
Niedługo będzie.
Mówisz tak od miesięcy, a tymczasem żyję jak Beduin.
Masz go ukończyć. Szybko!
Czy muszę kogoś zabić?
Sądzę, że wyraziłeś się jasno.
Dobry rzut, ojcze.
Rzucaj odrobinę wyżej.
Prawie.
Byłeś kiedyś na jej szczycie?
Nie.
- Chciałbyś? - Matka mówi, że to zakazane. - Przez kogo?
Naszego Boga.
Nasz Bóg zabrania nam wspinać się na góry?
Nie na wszystkie. Tylko na tę.
To góra Boga.
Mieszasz mu w głowie.
Nawet nie próbuję.
Sądzisz, że dobrze, by dorastał nie wierząc w nic?
Sądzisz, że to źle, by dorastał wierząc w siebie?
- To moja wiara. - Wiem. - I jego także. - Rozumiem.
- Zdecyduje, kiedy dorośnie. - Tak.
- Tak jak ty. - Już jest taki jak ja.
Mojżeszu.
Pomóż mi.
Chyba złamałem nogę.
Nie tylko to.
Co powiedziałeś?
Kim jesteś?
A ty?
- Pasterzem. - Myślałem, że generałem.
Potrzebuję generała.
- Do czego? - Do walki. A jak sądzisz?
Przeciw komu? I po co?
Myślę, że wiesz.
Powinieneś iść i zobaczyć, co się stało z twoim ludem.
Nie zaznasz spokoju, póki się nie przekonasz.
Chyba, że to nie twój lud?
Kim jesteś?
Jestem.
Uderzyłeś się w głowę.
Cokolwiek widziałeś, lub sądzisz, że widziałeś
- jest wynikiem urazu. - Burza...
Burza się rozpętała, zanim uderzyłem się w głowę.
- To nie burza, tylko coś innego. - Dobrze, coś tam było.
- To było coś innego. - Nie mogłeś widzieć chłopca.
Skąd wiesz?
- Bo Bóg nie jest dzieckiem. - Opisz Go.
Więc jak On wygląda? Opisz Go.
- Opisz mi Go. - Wiesz, co wygadujesz?
Masz rację. Muszę...
Tak.
- Musisz odpocząć. - Tak, tak.
Muszę ci coś powiedzieć.
Nie byłem całkowicie z tobą szczery.
Odnośnie czego?
Mojego życia.
Tego, co robiłem i kim byłem.
I co czuję.
- Do mnie? - Nie.
Co do tego byłem szczery.
Odpocznij.
- Odpocznij. - Nie zostawiaj mnie.
Nigdy.
Mojżeszu.
Gerszom?
- Co tutaj robisz? - Nic, nie mogę spać.
Martwisz się o mnie?
Tak.
Niepotrzebnie.
Będzie dobrze.
- Co to? - A na co wygląda?
Do środka.
Wejdź do środka!
Co zamierzasz z tym zrobić?
Upewniam się, że jeszcze się zobaczymy.
Odłóż to, a będziesz mnie widział codziennie.
Co to oznacza?
Kogoś, kogo kiedyś znałem.
Nie odchodzę na zawsze.
Jeszcze się zobaczymy.
Wierzysz mi?
Słusznie.
Nigdy nie mów innym, tego, co chcą usłyszeć.
Ale wrócę, jeszcze się zobaczymy.
Przechowasz to dla mnie?
Gerszomie?
Gerszomie, proszę, spójrz na mnie.
Jaki Bóg każe mężczyźnie opuścić rodzinę?
Jeśli mi to wyjaśnisz, zrozumiem.
Chciałbym. Ale nie umiem odpowiedzieć na to pytanie.
Jeśli wiara tyle dla ciebie znaczy...
Wyrzeknę się swojej, by cię zatrzymać.
Nie dotykaj mnie.
Idź.
Idź!
Starcze, masz może trochę mleka?
Tak.
Skąd idziecie?
Znad morza.
To wąska i niebezpieczna droga.
Dziękuję.
Jozue. Pamiętam cię.
Wciąż nie czujesz bólu?
Przypilnuj konia.
Witaj z powrotem, bracie.
To Aaron.
Twój brat.
Itamarze!
To twój sławny wuj, Mojżesz.
Niegdyś książę egipski.
Nic mi nie jest.
Nikomu nic nie jest.
Śpisz tak spokojnie, synu,
ponieważ wiesz, że jesteś kochany.
Ja nigdy tak nie spałem.
- Nie możesz spać... - Słyszałem, że teraz
zwą cię Ramzesem...
Wielkim.
Mojżeszu, ty żyjesz.
- Cieszy mnie to. - Naprawdę?
Dlatego wysłałeś za mną dwóch zabojców?
- To moja matka. - Nie obwiniaj jej.
Chciała twojej śmierci.
Jak sądzisz, kto ukrył twój miecz, żebyś go znalazł?
Mojżeszu.
Nie przyszedłem odebrać ci tronu.
Nie musisz obawiać się przepowiedni.
Powiedziano mi,
że sytuacja tutaj
- uległa pogorszeniu. - Jest lepiej
- niż kiedykolwiek, Mojżeszu. - Nie.
- Mamy porządek. - Porządek!
Zwłoki niewolników płoną na stosach.
Noc i dzień, widziałem na własne oczy. To nazywasz porządkiem?
To niewolnicy. Czego oczekujesz?
Powinni mieć takie same prawa jak Egipcjanie,
uczciwą płacę za swoją pracę... Musisz ich wyzwolić.
To nie Egipcjanie.
Tylko niewolnicy, Mojżeszu. Czego innego oczekujesz?
Nie wiedzieliby, co ze sobą zrobić, gdyby nagle
wypuszczono ich z klatek jak zwierzęta.
Nie nazywaj ich zwierzętami!
Z ekonomicznego punktu widzenia,
to, o co prosisz, jest trudne do wykonania.
Nie oczekiwałem, że usłyszę zwykłe "tak".
Ale nie chcę też usłyszeć zwykłego "nie".
To mi chcesz powiedzieć? Nie zgadzasz się?
Nie mówię nie.
To wymaga czasu.
Czasu. Słuchasz Hebrajczyków.
- To nie ich słucham. - A kogo?
Boga.
Ale...
Boga.
Którego Boga?
Chyba nie rozważasz poważnie jego propozycji?
A czy to propozycja, gdy ktoś trzyma ci sztylet na gardle?
- Zgadza się? - Pomyliłem się, to żądanie.
Postradał zmysły. Odnalazł Boga.
Jego Boga, nie jednego z naszych.
Więc...
Chciałbym, żeby Mojżesz...
Chcę śmierci Mojżesza.
- Słyszeliście mnie? - Tak.
Więc idźcie.
I...
I jego rodziny też.
Gdzie jest Mojżesz?
Mojżesz i jego rodzina.
Gdzie są?
To nie jest, Mojżesz.
To nie jest jego rodzina.
To jest mężczyzna...
jego żona i dziecko,
którym zadano proste pytanie: "Gdzie on jest?"
Odpowiedzieli: "Nie wiemy".
Wspomnijcie ten widok, siedząc wieczorem w domu i pomyślcie
czemu go bronicie, wiedząc, że jutro, w tym samym miejscu
znajdzie się kolejna rodzina. I pojutrze.
I popojutrze...
to może być wasza.
Do środka.
Wejdź.
Chcę dołączyć do walki.
Jozue. Użyj tego.
Dobry.
Oczy otwarte!
Wycelować, naciągnąć, puścić.
Następni. Wycelować, naciągnąć, puścić.
Naciągnąć!
Puścić!
Naciągnąć! Puścić!
Jeszcze raz!
Istnieją dwa typy walki.
W zależności od liczebności.
Jeśli masz przewagę, atakujesz przeciwnika od przodu.
Dźgasz w samo serce!
Jeśli jesteś w mniejszości, atakujesz z boku.
Odcinasz dopływ krwi,
która napędza serca.
- Zaopatrzenie dla armii? - Nie.
Zaopatrzenie dla ludzi. Ich jedzenie, mienie, wygody.
- Co tym osiągniemy? - Wszystko.
Tylko egipski naród może go zmusić do przyjęcia naszych żądań za wolność.
Musimy ich zmusić.
Żeby powiedzieli "tak".
- Tak? - Tak!
Nie zamierzasz nic robić?
Czemu tak mówisz?
Gdzie się podziewałeś?
- Obserwowałem twoją porażkę. - Taka wojna wymaga czasu.
W tym tempie to zajmie lata. Całe pokolenie.
- Jestem gotów walczyć tak długo. - Ja nie.
Sądzę, że robimy postęp.
Teraz się niecierpliwisz?
Po 400 latach niewoli?
Czy tylko ja nic nie zrobiłem?
Wiem kilka rzeczy o taktyce wojennej.
Jeśli nie chcesz mnie słuchać, to czemu rozdzieliłeś mnie od rodziny?
Nie zrobiłem tego. To twoja decyzja.
Nie potrzebujesz mnie.
Może masz rację.
Zrobiłem to wszystko na nic?
Na razie...
będziesz obserwował.
Boska Kebechet, pokornie proszę cię o oczyszczenie wody
z naszej życiodajnej rzeki.
Jak długo jeszcze?
Niedługo.
Może odrobinę dłużej.
Ramzesie!
- Przestań! - Zrób coś!
To tylko żaby.
Odejdźcie!
Nie pij. Jest zanieczyszczona.
Nil, jak dobrze wiemy, zawiera pewne ilości gliny.
W tym roku, jest jej więcej niż zazwyczaj.
Przyniósł ją nurt z koryta rzeki,
a stamtąd rozprzestrzeniły krokodyle.
Przez to nie tylko drastycznie zmienił się kolor wody,
ale spowodował także wyginięcie ryb.
A żaby, jak dobrze wiemy, mogą wydostać się z wody,
kiedy muszą, co zresztą zrobiły.
Ale żaby wciąż potrzebują wody, a jeśli jej nie znajdą
na ulicach naszego miasta, to co wtedy?
- Zginą? - Zginą!
I zaczną gnić. I pojawią się komary, robaki i muchy.
A wtedy...
Wtedy co?
Muchy zginą.
- Mów. - To po hebrajsku.
Hebrajsku? Przeczytaj.
"Te katastrofy są dziełem Boga
i nie zostały ukończone.
Będzie tylko gorzej. Musimy zawrzeć umowę.
Dla dobra wszystkich".
To dzieło Boga.
Oto moja umowa z wami.
Pracujecie po dwie zmiany.
I nie dostaniecie słomy do produkcji cegieł.
Może wasz Bóg ją wam dostarczy.
Na początku byłem pod wrażeniem.
Ale już nie jestem.
Plagi doskwierają wszystkim.
Kogo zatem karzesz?
Co mu jest?
- Skąd to ma? Zrobiliście mu coś? - To nie ja.
- Czy to ty? - Nie, nie.
Co mu się stało?
Chodź!
Zrobiliśmy wielki postęp w medycynie, ale nadal istnieje
kilka tajemniczych chorób, które nie do końca rozumiemy.
Zwierzęta nie są wyjątkiem. Istnieje przypuszczenie,
że chorobę mogły przenieść mniejsze stworzenia,
takie jak...
Muchy.
- Byłaś nad rzeką? - Błagałam Kebechet ponownie.
I sześciu innych bogów.
To wszystko?
Skończyłeś?
Bo ja tak.
Próbujesz mi coś powiedzieć poprzez swoje sztuczki?
Mam się przed tobą ukorzyć?
Nie zamierzam!
Według wstępnych raportów, ponad 10 milionów łokci kwadratowych
upraw jest stracone.
Kwatermistrz zasugerował, żeby dać dodatkową rację żywnościową
do publicznego spichlerza. Jako akt miłosierdzia.
Ludzie głodują.
Sugerujesz, że także powinienem głodować?
Nie.
Ludzie mają mnóstwo wody.
Dadzą sobie radę.
Strzelać!
Czy to ty?
Mojżeszu?
Bracie?
Przyszedłeś negocjować?
Jestem gotów.
Mam dla ciebie ofertę.
Jeśli jeszcze coś się stanie,
sprowadzę na was swoją własną plagę.
Każde hebrajskie dziecko, które jeszcze nie chodzi,
nigdy nie będzie mogło, ponieważ potopię je w Nilu.
Jak powinno było się stać z tobą.
Sądzisz, że to nie twoja wina?
Tylko twojego Boga?
Ja jestem Bogiem!
Przekonajmy się, kto jest efektywniejszy w zabijaniu.
Ty, twój Bóg,
czy ja.
- Miło, że przyszedłeś. - Dostałeś to, o co prosiłeś?
Jeszcze nie, ale ludzie obrócili się przeciw niemu.
- A jego armia? - Wkrótce.
Nie zgadzam się.
- Musi się zdarzyć coś gorszego. - Nie zgadzam się.
- Coś gorszego byłoby... - Czym?
Co chcesz powiedzieć? Okrutne, nieludzkie?
Nie jest łatwo
patrzeć na cierpienie ludzi, z którymi dorastałem.
A co z ludźmi, z którymi nie dorastałeś?
Zapomniałeś o nich?
Nadal ich nie postrzegasz jako swoich?
Dopóki Ramzesa wspiera armia, nic się nie zmieni.
- Chcesz się tylko zemścić. - Zemścić?
Po 400 latach brutalnego niewolnictwa?
Faraonowie myślą, że są wcieleniem boga,
a to zwykli śmiertelnicy.
Chcę ich widzieć na kolanach, błagających, żebym przestał!
Jestem zmęczony rozmową z posłańcem!
Generale!
Słyszałem ostatnią groźbę Ramzesa,
więc powiem ci, co się wydarzy dalej.
Nie, nie możesz tego zrobić.
Nie pomogę ci w tym!
Stać!
- To Mojżesz. - Zostawcie go.
- Khyan. - Mojżeszu.
- Mógłbym rozkazać cię zabić. - Nie sądzę.
Chyba, że zrobisz to osobiście.
Twoi żołnierze mnie tu wpuścili.
Nie zamierzam negocjować.
Nie po to przyszedłem.
Przyszedłem ci powiedzieć, że coś się zbliża...
Na co nie mam wpływu.
Coś, co zagraża dziesiątkom tysięcy mieszkańców.
I tobie też, Ramzesie, chyba, że zrobisz to, o co prosiłem.
I ogłosisz to publicznie przed zachodem słońca.
Ramzesie... Nie odwracaj się ode mnie!
Tu nie chodzi tylko...
o nas dwóch.
To coś znacznie więcej. Chodzi o przetrwanie Egiptu.
Rozumiesz to?
Zachód słońca.
Po nim będzie za późno.
Na co?
Chroń swoje dziecko.
- Chroń swoje dziecko wieczorem. - Moje dziecko?
Czy to groźba?
Mojżeszu!
Powiedźcie wszystkim, żeby zabili baranka.
Oznaczcie wieczorem ich krwią drzwi, oraz próg swojego domu.
- Dlaczego? - Będzie szkoda baranków, jeśli się mylę.
A jeśli mam rację, będziemy je błogosławić
na wieczność.
Benu? Benu!
Ramzesie?
Uklęknijcie!
Morderca!
Ich dzieci umarły.
W nocy.
Tak jak moje.
To jest twój Bóg?
Zabójca dzieci?
Jacy fanatycy czczą takiego Boga?
Żadne hebrajskie dziecko nie umarło tej nocy.
Wynoście się.
Idźcie.
Wynoście się, wszyscy!
Idźcie do Kanaan, jeśli tego chcecie.
Wracajcie do wyśnionej krainy.
Idźcie już!
Jak rozkażesz.
To nasza mapa.
Ruszymy stąd na południe do Morza Czerwonego przez Cieśninę Tirańską.
Podczas odpływu przejdziemy suchą nogą.
Wiesz, czemu śpisz tak spokojnie, synu?
Ponieważ wiesz, że jesteś kochany.
Jeśli chcemy odbić 400 tysięcy niewolników,
potrzeba więcej niż trzy oddziały.
Nie zamierzam nikogo odbijać.
Naprzód!
- Powinniśmy odpocząć. - Nie.
Nie będziemy bezpieczni, dopóki nie przekroczymy morza.
Mojżeszu!
To Ramzes.
4 tysiące ludzi. Tysiąc rydwanów.
- Daleko za nami? - Cztery dni.
Mniej, jeśli nie będą oszczędzać koni.
Ramzesie!
Konie i ludzie muszą odpocząć.
Prosto przed nami,
jest najdłuższa i najłatwiejsza droga na zachodnie wybrzeże.
Chyba, że pójdziemy przez góry.
Przez góry? Po co?
Czemu nie możemy iść tędy?
Możemy, ale Ramzes też.
Przełęcze są niebezpieczne, ale za wąskie
dla rydwanów Ramzesa, więc nie pojadą za nami.
Zyskalibyśmy trochę czasu.
Co ci mówi Bóg?
Góry.
Uda nam się?
Naprzód!
Którędy teraz?
Zostańcie tutaj.
Potrzebuję Twojej pomocy.
Nie wiem, gdzie jestem.
Nie pomożesz mi?
Nie pomożesz im?
Tędy!
Ruszamy!
Tędy!
- Jesteś pewien? - Jak najbardziej.
Jesteś pewien, że przejedziemy tędy z ekwipunkiem i rydwanami?
Oni też sądzili, że mogą przejechać.
Skąd by wiedzieli?
Nigdy tu nie byli.
Ale Mojżesz tak.
- To przypływ czy odpływ? - Bez znaczenia.
- To nie jest Cieśnina Tirańska? - Nie.
- Wiesz, gdzie jesteśmy? - Tak!
Jesteśmy w miejscu, gdzie przed nami jest morze, a za nami armia.
Co teraz?
Mniejsza o armię, musimy odpocząć.
Poprowadziłem ich w złym kierunku.
Porzuciłem własną rodzinę.
Zawiodłem ciebie.
Nie jestem tym, kim sądziłeś.
O co chodzi?
Prąd.
Jest silny.
Musimy przejść.
Musimy przejść teraz.
Przejdziemy tędy.
Przygotujcie się!
Powiedzcie wszystkim!
Twoje rozkazy są niczym smagnięcia egipskim batem.
Nie jesteśmy już niewolnikami.
Ale nie jesteście wolni.
Zapomnieliście już o Kanaanie,
ziemi waszych przodków?
Obdarowaliście mnie swoim zaufaniem.
Teraz ja obdarowuję was swoją wiarą.
Pójdźcie za mną, a będziecie wyzwoleni.
Zostańcie, a zginiecie.
Nie obawiajcie się.
Bóg jest z nami!
Idźcie! Przygotujcie się!
Idźcie! Bóg jest z nami!
Powiedzcie reszcie! Przejdziemy tędy!
Zabierzcie szybko swoje rzeczy i uformujcie grupy!
Szybko!
Chodźcie!
Odrobinę w prawo! Prawo!
Nie zatrzymujcie się!
Nie ma się czego lękać!
Nie obawiajcie się! Uda nam się!
Trzymać szereg!
Ramzesie!
Zatrzymać się! Stać!
Jedź!
Ruszamy!
Dalej! Ruszać się!
Tam.
Jozue. Aaronie.
Biegnijcie! Wszyscy biegnijcie!
- Szybciej! - Biegnijcie do brzegu!
Mojżeszu.
Musimy ruszać!
Ramzesie!
- Dalej! - Ramzesie, zatrzymaj się!
Zatrzymać się!
Zawracajcie! Zawracajcie!
Khyan!
- Czekajcie! - Bracie.
Ruszajcie, to rozkaz!
Chodź! Nie uda ci się wrócić.
Dasz radę.
Jestem tu sam.
Usiądź.
Moja rodzina jest niedaleko stąd.
- Twoja rodzina? - Moja druga rodzina, żona i syn.
Pomyślałem, że może zdołam ich przekonać...
żeby do nas dołączyli. Może to byłoby...
- niezbyt mądre. - Na pewno pójdą z tobą.
Przed nami długa droga, wiele może się zdarzyć.
A gdy tam dotrzemy, jeśli tam dotrzemy...
Sądzisz, że pozwolą nam osiedlić się w Kanaanie?
- Będą w nas widzieć wrogów. - A jaki mamy wybór?
- Jesteśmy silni jak inne plemiona. - Jesteśmy silni jako naród,
- a to martwi mnie bardziej. - Czemu?
Tylu ludzi...
Muszę odpowiadać?
- Mamy ten sam cel. - Na razie.
Co będzie, kiedy tam dotrzemy?
Ramzes...
Wielki.
Dziękuję.
Gerszomie.
- Pamiętasz, co mówiłaś? - Co takiego?
Że wyrzekniesz się swojej wiary,
żeby mnie zatrzymać?
Nie.
To dobrze.
Będzie ci teraz potrzebna, jak nigdy przedtem.
Co to za ludzie?
Moi.
Kto cię uszczęśliwia?
Ty.
Co jest najważniejsze w twoim życiu?
- Ty. - Ty.
Kiedy cię opuszczę?
Nigdy.
Możemy zacząć?
Zaczynajmy.
Co o tym sądzisz?
Nie robiłbym tego, gdybym się nie zgodził.
To prawda.
Zauważyłem to u ciebie.
Nie zawsze się ze mną zgadzałeś.
Ani ty ze mną. Zauważyłem.
Ale jednak ze sobą rozmawiamy.
Lecz to nie potrwa długo.
Przywódca może osłabnąć. Ale kamień...
przetrwa.
Te przykazania poprowadzą twój lud, gdy ciebie zabraknie.
Jeśli się nie zgadzasz, to odłóż młotek.
DLA MOJEGO BRATA, TONY'EGO SCOTTA
www.NapiProjekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.