Simply ReleaseS Toppers Simply The Best
Proudly Presents A DANGEROUS METHODE
Vertaald door Simply ReleaseS Toppers Tackler en Suurtje
BURGHÖLZI KLINIEK ZÜRICH, ZWITSERLAND 17 AUGUSTUS, 1904
Help me haar er uit te halen.
Goedemorgen.
Ik ben Dr. Jung. Ik heb u gisteren op laten nemen.
Ik ben niet gek.
Laat me uitleggen wat ik in gedachten heb.
Ik stel voor dat we elkaar hier elke dag ontmoeten.
Om te praten. Een uur of twee.
Praten? - Ja, alleen maar praten.
Om te kijken of we er achterkomen waar u last van heeft.
Om u zo weinig mogelijk af te leiden ga ik daar zitten.
Achter u. Ik vraag u zich niet om te draaien en me aan te kijken.
Absoluut niet.
Nu.
Weet u waar die aanvallen waar u aan leidt vandaan komen?
Vernedering en...
elke vorm van vernedering...
Ik verdraag het niet dat te zien.
Ik word er misselijk van en ik ga zweten. Koud zweet.
Mijn vader werd altijd kwaad.
Hij was altijd boos op me.
U houdt net op met praten. Denkt u dan ergens aan?
Ik weet het niet. - Of een beeld misschien?
Was het een beeld? - Ja.
Wat voor beeld?
Een hand.
Mijn vaders hand. - Waarom denkt u dat u dat zag?
Telkens wanneer hij...
hij ons sloeg, moesten wij...
moesten wij zijn hand kussen.
Vreemd. Die zaak waar ik vorige week over geschreven heb.
Ik moest de codenamen inspecteren. Sabina S. En hier is ze.
Sabina Spielrein. - Wat een toeval.
Je weet dat ik denk dat zoiets niet bestaat.
Spielrein is geen Russische naam.
Nee, Joods.
Haar vader is een geslaagde in- en exportman.
Ze is zeer goed opgeleid. Spreekt vloeiend Duits.
Wil blijkbaar zelf een dokter worden.
Misschien is zij degene. - Wie?
Degene waar je naar op zoek bent. Jouw experimentele behandeling.
De praatkuur.
Dat was ik al vergeten.
Hij schopt. Kun je het voelen?
Ja, daar is hij.
Wat ik niet begrijp is...
waarom Freud dat radicale therapeutische idee niet voorgesteld heeft.
Deze praatkuur en psychoanalyse.
Hij laat jaren voorbij gaan zonder ook maar iets te laten horen van zijn klinische procedures.
Wat voor spelletje speelt hij? - Hij gebruikt zijn methodes bij zijn patiënten.
Ik heb geen idee.
Is hij de eerste dokter die dit uitprobeert? - Het is mogelijk.
Waarom vraag je het hem dan niet? - Ik ken hem niet.
Toevallig wilde Spielrein's moeder met Freud gaan praten.
Een andere toevalligheid.
Mijn vader denkt dat mijn moeder niet van hem houdt.
Hij heeft gelijk. Dat doet ze ook niet.
Hoe weet je dat?
Dat vertelde mijn Engel mij.
Wat voor Engel?
Een innerlijke stem.
Hij vertelde mij altijd dat ik een buitengewoon mens was.
Hij sprak altijd in het Duits.
Engelen spreken altijd Duits. Dat is een traditie.
Hij gaf me de macht om te weten wat mensen zeiden, voordat ze hun mond open deden.
Erg nuttig voor een dokter.
Je hoopt toch op een of andere dag een dokter te zijn?
Ik zal nooit een dokter zijn. - Waarom niet?
Ik ben een tijdje weg.
Het spijt me. We zijn net begonnen.
Militaire Dienst. We moeten het allemaal doen.
Voor een paar weken maar. - Het is tijdsverspilling.
Ik kan u niet vertellen wat u weten wil. U maakt me kwaad.
Zelfs als ik u het kon vertellen, zou u er spijt van hebben dat...
Er is niets mis met me. Ik wil niet beter worden.
Hou op.
Ik wilde alleen maar... - Hou ermee op.
Het spijt me.
Kunnen we nu teruggaan? - Ja, als je dat wil.
Ik wil terug.
Het is totale tijdsverspilling.
Recepten voorschrijven voor voeteczeem.
Piemels onderzoeken van 's ochtends tot 's avonds.
Doe je dat? - Het is niet goed voor me.
Het is niet goed voor mijn patiënten.
Je speelt met je eten. - Ik heb geen honger.
Is dat zo?
Dat moet ik aan professor Bleulen vertellen.
Doe wat je wil.
Kom, alsjeblieft.
Miss Spielrein?
Meneer de directeur.
Volgens mij heeft u te weinig te doen.
Ik ben er een voorstander van dat onze patiënten beschermd werk gaan doen.
Waar bent u in geïnteresseerd?
Zelfmoord. In een baan rond de aarde reizen.
Als Dr. Jung terugkomt, zal ik vragen of hij dat met u in detail wil bespreken.
Hou hem bij me vandaan. Ik wil hem nooit meer zien.
Ik ben terug.
Hoe is het met je gegaan?
Ik heb met de directeur gesproken over mogelijk werk voor jou.
Ik zei dat je altijd geïnteresseerd was in de geneeskunde...
dus hij stelde voor dat je me af en toe zou assisteren.
Bij mijn onderzoek.
We hebben te weinig personeel, dus je zou me zeker kunnen helpen.
Wenen. - Bossen.
Luizen. - Bedden.
Geld. - Bank.
Kind. - Gauw.
Gezin.
Verbond.
Seks.
Man.
Oorlog. - Bloem.
Jong.
Baby.
Vragen. - Antwoord.
Hoed. - Dragen.
Eigenwijs. - Weg vrijmaken.
Spijt.
Kind.
Pijn. - Dokter.
Scheiding.
Nee.
Bedankt.
Is dat alles? - Dat is alles.
Hoe ging het? - Prachtig.
Tot ziens. - Ja, tot ziens.
Voorlopige observeringen?
Wat haar duidelijk bezighoudt is haar zwangerschap.
Goed.
Ze is een beetje... Hoe heet dat?
Laten we een woord gebruiken dat uitgevonden is door de directeur.
Ambivalent. - Ja.
Over de baby. - Nog iets anders?
Ze was misschien bezorgd dat haar man niet meer geïnteresseerd in haar zou zijn.
Waarom denk je dat? - Lange reactietijd...
bij de woorden, gezin, en scheiding.
En toen u 'hoed' zei, zei zij, 'dragen'.
Kan dat een verwijzing naar anticonceptie zijn?
Je hebt hier gevoel voor.
Mag ik u iets vragen? - Natuurlijk.
Is zij uw vrouw?
Het spijt me.
Sorry?
Ik had je een zoon beloofd met Kerst.
En hier is ze, een dag later en de verkeerde sekse.
Doe niet zo raar.
Dat is allang vergeten.
De volgende keer schenk ik je een jongen.
Kun je me uitleggen waarom je zulke slechte nachten hebt?
Ik ben bang. - Waarvoor?
Er is iets in de kamer. Iets als...
een kat. Hij kan praten en komt bij me in bed.
Gisteravond...
fluisterde hij plotseling iets in mijn oor. Ik hoorde niet wat.
Maar toen...
voelde ik het tegen mijn rug.
Iets slijmerigs, zoals...
een soort van weekdier dat tegen mijn rug bewoog.
Maar toen ik me omdraaide was er niets.
Je voelde het tegen je rug?
Ja.
Was je naakt?
Ja.
Was je aan het masturberen?
Ja.
Vertel me over de eerste keer dat je door je vader geslagen werd.
Toen was ik vier.
En ik had een bord gebroken.
Ja, en hij zei tegen mij...
dat ik naar het kleine kamertje moest gaan...
en mijn kleren uit moest doen. En toen...
kwam hij binnen, en...
sloeg hij me. En ik...
was zo bang, dat ik in mijn broek plaste.
Toen sloeg hij me weer.
Hoe voelde jij je, de eerste keer dat dit gebeurde?
Zeg dat nog eens. Ik verstond het niet.
Ik vond het prettig.
Ik raakte er opgewonden van.
En bleef je het prettig vinden?
Ja.
Hij hoefde alleen maar...
tegen mij te zeggen om naar het kleine kamertje te gaan.
En dan werd ik al nat.
Mijn broers werden...
ook bedreigd.
Dat was genoeg. Ik moest naar beneden.
Ik moest gaan liggen en mezelf aanraken.
Zelfs op school. Van alles kon het trikkeren.
Ik zocht naar elke vorm van vernedering. Ik zocht ernaar, overal.
Zelfs hier.
Je sloeg op m'n jas, met je stok.
Ik moest meteen terugkomen. Ik was zo opgewonden.
Er is geen hoop voor mij.
Ik ben verachtelijk en vies en corrupt.
Ik mag hier nooit meer weg.
TWEE JAAR LATER WENEN, OOSTENRIJK 3 MAART 1906
Fijn u eindelijk te ontmoeten, professor Freud.
Hartelijk welkom.
Alstublieft.
Misschien moeten de termen zelf herzien worden.
Als, bijvoorbeeld, je met een iets mildere term zou komen voor libido...
dan krijgen we misschien niet zo een emotionele tegenstand.
Het zou het onderwijzen veel makkelijker maken.
Is eufemisme een goed idee?
Als ze erachter komen wat we eigenlijk bedoelen, zijn ze net zo in de war als altijd.
Ik begrijp je. Ik denk nog steeds dat het het waard is om het te verbloemen.
Als het over vragen van seksuele aard gaat.
Wees niet bang dat jij jezelf hier moet inhouden.
Mijn gezin vindt dit een ongeschikt onderwerp tijdens de maaltijden.
Ik heb een paar medische voorbeelden.
Die denk ik mijn positie ondersteunen. Wat betreft de seksualiteit.
Hoe gaat het met uw kleine Russische patiënt?
Zoals ik u al zei, na eerst afgereageerd te hebben, was er een grote verbetering.
Ze zit op de artsenopleiding bij de universiteit...
en het gaat uitstekend met haar.
Ze is een lopende reclame voor de effecten van psychoanalyse.
Psychoanalyse.
Dat is logischer.
En het klinkt beter.
Als u het zegt.
Behandelt u haar nog?
Ja, en we ontdekken steeds meer nieuw materiaal.
Bijvoorbeeld de bijzondere procedure die ze bedacht heeft als klein kind.
Ze moest op een hiel zitten, proberen haar behoeften te doen...
en tegelijkertijd proberen haar behoeften op te houden.
Daar kreeg ze geweldige gevoelens bij.
Leuk verhaal.
De meeste patiënten van mij die gefixeerd blijven op het anale stadium van het erotische element...
komen vaak naar voren met de meest grappige details.
Ze zijn natuurlijk allemaal toegewijd, dwangmatig netjes...
koppig, en uiterst zuinig met geld.
Uw Russin voldoet ongetwijfeld ook aan dit patroon.
Nee.
De masochistische aspecten van haar toestand zijn veel dieper geworteld...
dan enige anale fixatie die we ontdekt hebben.
Waren ze intiem verbonden?
Ik kan u alleen zeggen dat ze nogal ongeorganiseerd is...
erg emotioneel.
En uitzonderlijk idealistisch.
Misschien is dat iets Russisch.
Is zij hulpvaardig?
Ja, zeker.
Bijna zeker.
Nee, zeker.
U heeft geen idee van de kracht en diepte van de tegenstanders van ons werk.
Er is uiteraard een complete medische staf.
Om Freud naar grote hoogtes te brengen.
Maar dat is niets in vergelijking met wat er gebeurt als onze ideeën...
door druppelen bij de mensen, in wat voor gebrabbel dan ook.
De ontkenningen, de razernij, de incoherente woede.
Wordt dat niet veroorzaakt doordat u constant...
de seksuele interpretatie benadrukt van het klinische materiaal?
Ik weet alleen, als je ervaringen naar voren brengt, dan moet dat de waarheid zijn.
Ik kan u verzekeren, dat over 100 jaar ons werk nog steeds afgekeurd wordt.
Columbus, had geen idee welk land hij ontdekt had.
Net zoals hij, ben ik...
Ik weet alleen dat ik voet aan wal zet, en het land bestaat.
Volgens mij lijkt u meer op Galileo.
En uw tegenstanders als aan degene die hem veroordeelden.
Die zelfs weigerden om door zijn telescoop te kijken.
Hoe dan ook, ik heb gewoon een deur geopend.
Jonge mannen zoals u, moeten er doorheen lopen.
U opent waarschijnlijk nog veel meer deuren voor ons.
Uiteraard is er de moeilijkheid...
meer munitie voor onze vijanden...
dat wij allemaal hier in Wenen en in onze psychoanalytische kring...
Joden zijn.
Wat maakt dat uit?
Dat is, als ik dat mag zeggen, een uitstekende Protestantse opmerking.
Ik heb over een paard gedroomd.
Die aan kabels naar een aanzienlijke hoogte werd gehesen.
Plotseling breken de kabels, en het paard valt op de grond.
Het is niet gewond, krabbelt op en springt weg.
Alleen nog gehinderd door een zwaar stuk hout dat over de grond sleept.
Een ruiter op een klein paard verschijnt voor hem...
hij moet dus vertragen. Een rijtuig verschijnt voor het kleine paard.
Dus ons paard moet nog meer vertragen.
U bent zeker het paard? - Ja.
Uw ambitie is afgeremd.
De ruiter vertraagt me. - Ja.
Ik denk dat dit refereert aan de eerste zwangerschap van mijn vrouw.
Ik moest een kans opgeven om naar Amerika te gaan, omdat...
Het rijtuig dat er voor verschijnt...
verwijst misschien naar onze twee dochters...
en naar mogelijke toekomstige kinderen.
Daardoor boek ik nog minder vooruitgang.
Als vader van zes, kan ik daar mee instemmen.
En dan de financiële moeilijkheden nog.
Gelukkig is mijn vrouw nogal welgesteld.
Dat is een geluk.
Dat zware stuk hout... - Ja.
misschien moet u bedenken dat dit de vrede vertegenwoordigt.
Ja.
In dat geval is er misschien een soort seksuele drang...
voortgebracht uit angst voor doorlopende zwangerschappen.
Ik zou willen zeggen dat als één van mijn patiënten mij deze droom had verteld...
dan had ik gezegd dat het aantal tegenhoudende elementen...
die dit onfortuinlijke paard omgeven...
misschien kunnen wijzen naar onderdrukking van seksuele verlangens.
Toch? - Ja.
Dat speelt ook een rol.
Weet u dat ons gesprek al...
13 uur geduurd heeft. - Het spijt me. Dat wist ik niet.
Verontschuldig u niet, jonge collega.
We zien elkaar voor het eerst. We hebben elkaar veel te vertellen.
En als ik me niet vergis...
zal dat altijd zo zijn.
Ik moet erg voorzichtig zijn. - Wat bedoel je?
Waarom?
Hij is zo overredend, zo overtuigend.
Geeft je het gevoel dat je je eigen ideeën los moet laten, en hem moet volgen.
Zijn volgelingen in Wenen zijn allemaal diep onder de indruk.
Trots op Bohémiens en perverselingen.
Pikken de kruimels van zijn tafel.
Misschien betekent gehoorzaamheid meer voor hem dan originaliteit.
Ik probeerde hem onderuit te halen over zijn obsessie met seksualiteit...
zijn vasthoudendheid om ieder symptoom in seksuele termen te interpreteren.
Hij is totaal onbuigzaam.
In dat geval heeft het recht.
Ja, waarschijnlijk in veel gevallen. Zelfs in het overgrote merendeel.
De aarde draait om meer dan één scharnier.
Houdt u van Wagner? - De muziek en de man. Ja.
Ik ben zeer geïnteresseerd in de mythe van Siegfried.
Het idee dat iets puurs en heroïsch alleen maar kan voortkomen...
uit zonde. Zelfs als die duistere zonde incest is.
Dit is heel raar. - Wat?
Zoals ik al zei, geloof ik niet in het toeval.
Ik geloof dat niets toevallig gebeurt.
Al die dingen betekenen iets.
Ik wil zelf iets gaan schrijven over de Siegfried mythe.
Echt waar? - Absoluut.
Wat is uw favoriete opera? - Das Rheingold.
Ja, dat klopt. De mijne ook.
Mag ik u iets vragen? - Natuurlijk.
Denkt u dat ik ooit een psychiater kan worden?
Dat weet ik wel zeker.
Ik hoor alleen maar goede berichten over uw werk op de universiteit.
U bent de persoon die wij nodig hebben.
Gestoord bedoelt u?
Ja, dokters die gezond van geest zijn hebben serieuze beperkingen.
Beste vriend.
Ik kan mezelf eindelijk toestaan dit verzoekschrift te doen.
Ik wil je om een gunst verzoeken.
Dr. Otto Gross, een briljant maar onstabiel persoon...
heeft dringend jouw medische hulp nodig.
Ik beschouw hem, buiten jou...
als de enige man die een belangrijke bijdrage kan leveren aan ons vak.
Wat je ook doet, ontsla hem niet voor oktober...
dan kan ik hem van je overnemen.
En denk aan de waarschuwing van zijn vader...
Gemaakt toen Otto nog een heel klein kind was.
Pas op voor hem. Hij bijt.
Voelt u zich nog steeds bedreigd door uw vader?
Iedereen met gezond verstand voelt zich bedreigd door mijn vader.
Hij is uiterst bedreigend.
Zijn wens dat u opgenomen zou worden...
is dat niet een teken van bezorgdheid om uw welzijn?
Luister.
Wat wil iedere oude patriarch...
tijdens de laatste jaren van zijn leven?
Kleinkinderen. Kleinzoons.
Heb ik gelijk?
En toch, de vorige zomer...
toen ik hem niet één maar twee kleine Grosses schonk.
Eén van mijn vrouw...
en één van mijn zeer achtenswaardige maîtresse.
Was hij dankbaar?
En nu is er weer één onderweg.
Toegegeven, door een vrouw die ik nauwelijks ken.
Hij is altijd heel kalm.
Hij denkt er alleen maar aan om me op te bergen in een instituut.
Heeft u kinderen? - Twee meisjes.
Van dezelfde moeder? - Ja.
U gelooft dus niet in monogamie?
Zo een neuroot als ik?
Ik kan onmogelijk bedenken in welk stressvol concept.
U vindt het niet noodzakelijk, of wenselijk...
om wat zelfbeheersing te leren.
Een bijdrage voor het gladjes laten functioneren van de beschaving.
Waarom? En mezelf ziek laten worden?
Ik dacht dat een zekere vorm van seksuele onderdrukking...
moet uitgevoerd worden in elke rationele gemeenschap.
Geen wonder dat de ziekenhuizen uit hun voegen barsten.
Vertel mij eens.
Wilt u graag populair zijn bij de patiënten door hen...
datgene te vertellen wat ze graag willen horen?
Het maakt niet uit of ik populair bij hen ben of niet.
Dat weet ik niet.
Als u hen nu wil neuken?
Als er één ding is dat ik geleerd heb in mijn korte leven...
dan is dat dit.
Onderdruk nooit iets.
U heeft dus nog nooit met één van uw patiënten geslapen?
Natuurlijk niet.
Ik moet door de verleidingen van van overdrachten...
en tegenovergestelde overdrachten roeren.
Dat is een essentieel stadium van het proces.
Als er een aantrekkingskracht is...
als de patiënt gefixeerd op me is...
dan leg ik haar uit, dat dit alleen maar een simpele erfenis van haar gewoontes is.
Ik laat haar zien dat het goed is dat ze met me naar bed wil.
Tegelijkertijd geeft ze aan zichzelf toe...
dat ze naar bed wil met de grote psychiater.
En als ze het nu niet doet?
Dan is het mijn taak haar te overtuigen dat dit deel van de ziekte uitmaakt.
Zo zijn mensen.
Als wij hen niet de waarheid vertellen, wie zal het dan wel doen?
Heeft Freud gelijk?
Hebben alle neuroses een seksuele oorsprong?
Ik denk dat Freud's obsessie met seks...
waarschijnlijk veel te maken heeft met het feit dat hij dat nooit krijgt.
U heeft gelijk.
Volgens mij...
is de ware perversiteit van het menselijke ras...
dat een van zijn plezierige activiteiten
deel uitmaakt van hysterie en depressie.
Als je jezelf niet in bedwang houdt...
laat je allerlei gevaarlijke en destructieve krachten los.
Het is onze taak om te zorgen dat onze patiënten de vrijheid aankunnen.
Ik heb gehoord dat u één van uw patiënten hebt geholpen om zelfmoord te plegen.
Ze was het een en ander aan het overwegen.
Ik heb alleen uitgelegd hoe ze het kon doen zonder het te verknoeien.
En ik heb haar gevraagd of ze niet liever mijn minnares wilde worden.
Ze wilde beiden.
Dat is toch niet wat wij willen voor onze patiënten?
Vrijheid is vrijheid.
Ik heb nagedacht over Wagners opera.
Daarin zegt hij dat perfectie alleen bereikt kan worden...
door wat normaalgesproken zonde is. Klopt dat?
Dat laat zien dat we het moeten doen met de energie die gecreëerd is...
door de frictie van tegenstellingen. Niet dat...
u gewoon de dokter bent en ik de patiënt, maar dat u een Zwitser bent, en ik een Russin.
En dat ik Joods ben en u een Ariër, en allerlei duistere verschillen.
Duistere?
Als ik gelijk heb, kan alleen de klap van destructieve krachten...
iets creëren dat je...
Toen mijn vader mij bij u bracht was ik heel ziek.
Het was een seksuele ziekte.
Het is duidelijk dat het onderwerp dat ik bestudeer...
totaal gebaseerd is op seks.
Dus word ik mij logischerwijze steeds meer bewust van het feit...
dat ik geen seksuele ervaring heb.
Er wordt ook niet van rechtenstudenten verwacht dat ze een bank overvallen.
Meestal neemt de man het initiatief.
Zit er niet iets mannelijks in elke vrouw, en iets vrouwelijks in iedere man?
Of zou dat niet zo moeten zijn? - Misschien.
Ik denk dat je gelijk hebt.
Heeft u nooit het initiatief willen nemen?
Ik woon in dat gebouw daar. Waar het grote raam is.
Ik begrijp niet waar u op wacht.
Neem haar gewoon mee naar een besloten omgeving en geniet een beetje van het leven.
Dat is wat ze wil.
Hoe kunt u haar zo een eenvoudig pleziertje onthouden.
Plezier is nooit eenvoudig. Dat weet u ongetwijfeld wel.
Dat is het natuurlijk wel.
Tot wij besluiten het gecompliceerder te maken.
Dat noemt mijn vader 'volwassenheid'.
Ik noem het overgave.
Overgave zou voor mij zijn toegeven aan die behoeftes.
Geef je dan over.
Het maakt niet uit hoe je het noemt, laat alleen de ervaring niet ontsnappen.
Dat is mijn recept.
Ik zou u moeten behandelen. - Dat is zeer effectief.
Ik zou zeggen dat de analyse bijna voltooid is.
Die van mij wel. Over die van u ben ik nog niet zo zeker.
Ik heb zoveel tijd met hem doorgebracht.
Ik ben bang dat ik mijn andere patiënten verwaarloos.
Hij is ongelofelijk verleidelijk. Is overtuigd van zijn gelijk.
Obsessief neurotisch.
Nogal gevaarlijk eigenlijk.
Gaat u naar Parijs om hem te overtuigen?
Nog erger.
Ik ben bang voor zijn macht dat hij mij overtuigt.
Ik ben een onderwerp van monogamie.
Waarom doen we zoveel moeite om fundamentele natuurlijke instincten te onderdrukken.
Ik weet het niet. Vertelt u het mij maar.
Dank je. Dat had ik echt nodig.
Dr. Jung, wees gerust, dat dankzij u...
ben ik in leven en gezond.
Maar, zeg alstublieft tegen mijn vader dat ik dood ben.
En wat u ook doet, ga de oase niet voorbij zonder te drinken.
Otto.
Wie is daar?
Een vriend.
Kom binnen.
Het is zo mooi.
Het voelt alsof we hier altijd gewoond hebben.
We kunnen er einde van de week intrekken.
Het spijt me dat ik weer zo doe. - Wat bedoel je?
Zo vaag en onaantrekkelijk. - Doe niet zo raar.
Ik denk dat je een bigamist zou willen zijn. Zoals Otto Gross.
Als ik dat zou zijn, dan zou dat heel iets anders zijn dan dat wij hebben.
Dat is heilig.
Ik moet zeker weten dat je dat begrijpt.
Dan zou ik er niets van willen weten.
Ik heb een verrassing voor je.
De boot die je altijd wilde. Met rode zeilen.
Dank je.
Bedankt voor dit alles. - Je bent een goede man.
Jij verdient al het goede.
Als ik iets zeg, wil je het dan niet verkeerd opvatten?
Wat?
Moeten we niet ophouden?
Nu?
Ik ben getrouwd. Ik ben ontrouw.
Is het juist dat we dit bedrog voortzetten?
Wil je er mee ophouden? - Natuurlijk niet.
Als je met je vrouw vrijt...
hoe is dat?
Beschrijf het me.
Als je met iemand samenwoont, wordt dat een gewoonte.
Het ligt heel gevoelig.
En dit is een ander ding.
Een ander ding, in een ander land.
Met mij. Ik wil dat je wreed bent.
Ik wil dat je me straft.
Ik wist dat het deze keer een jongen was. Ik heb het je gezegd.
Ik geloofde je.
Kom je nu naar ons terug?
Het is jammer. Ik had Otto Gross, niet naar je toe moeten sturen.
Ik geef mezelf de schuld. - Ik ben dankbaar dat u het deed.
Al die provocerende discussies hebben veel van mijn ideeën geordend.
Heeft hij je echt die hotelrekeningen gestuurd?
Alleen maar voor een paar nachten.
Hij is verslaafd, dat zie ik nu wel.
Hij kan alleen maar grote schade aan onze zaak aanrichten.
Je beseft je toch dat je nu de onbetwiste kroonprins bent, niet?
Op staande voet.
Ik weet niet of ik die eer wel verdien. - Zeg maar niets meer.
Ik ga hier vaak wandelen.
Hier zijn een aantal van mijn beste ideëen geboren.
Ik heb absoluut geen bezwaar dat u telepathie bestudeerd...
of parapsychologie, zoveel u maar wilt.
Maar ik wil wel het punt maken dat ons eigen vak zo gecompliceerd is.
Dat het gevaarlijk kan zijn als het vergeleken wordt met mystiek.
Zie je niet dat we binnen duidelijke wetenschappelijke grenzen moeten blijven?
Gaat het wel? - Ja.
Maar ik ben het niet met u eens. Waarom moeten we een grens trekken?
En hele gebieden van onderzoek negeren? - Precies, omdat de wereld vol vijanden zit.
Op zoek naar een manier om ons zwart te maken.
En op het moment dat ze ons de basis van de seksuele theorie zien verlaten...
om ons in de zwarte modder van het bijgeloof mengen...
dan zullen ze toeslaan.
Wat mij betreft is er over beginnen al professionele zelfmoord.
Ik had een voorgevoel. Ik voelde dat er zo iets zou gebeuren.
Ik had een brandend gevoel in mijn maag. - Waar heb je het over?
Het is de verwarming, de boekenkast kraakte gewoon, dat is alles.
Nee, het is bekend als een katalistisch extern fenomeen.
Een wat? - Een katalistisch extern fenomeen.
Doe niet zo gek. - Mijn middenrif werd gloeiend heet.
Dat meen je niet. - En nog iets anders.
Het gaat weer gebeuren. - Wat?
Over een minuut gebeurt het weer. - Mijn beste jonge vriend...
dit is nu precies waar ik het over heb. - Je moet beloven...
Zie je wel? Dat is gewoon... Dat kun je niet menen.
Er zijn bestaan zoveel mysteries. Zoveel verder te gaan.
Alsjeblieft, we kunnen niet voorzichtig genoeg zijn.
We kunnen ons niet bezighouden met die speculatieve gebieden.
Telepathie, krakende boekenkasten, feeën achterin de tuin.
Dat kan niet.
Er is een gedicht dat door steeds door mijn hoofd speelt, over...
een gevangene die blij is als het hem lukt een vogel vrij te laten uit zijn kooi.
Denk je niet dat het vooringenomen is?
Ik denk dat het betekent...
dat als ik dokter wordt, wat ik meer dan wat dan ook wil...
ik de mensen hun vrijheid terug kan geven.
Net zoals jij me de mijne teruggegeven hebt.
Goed, dat is genoeg.
Langzaam.
Fascinerend. - Kom maar, schat.
Al de standaardsymptomen van een nymfomane.
Ja, behalve als er iemand reageerde op haar toenaderingen...
ze dan hard weg rende. - Dat is het dilemma in deze zaak.
Ik moet zeggen dat het me plezier doet, je in je natuurlijke omgeving te zien.
Er gaat een gerucht in Wenen dat één van jouw patiënten je maîtresse is.
Dat is absoluut niet waar.
Natuurlijk, is dat zo. Dat zeg ik ook tegen iedereen.
Wat wordt er gezegd? - Ik weet het niet.
De vrouw schept er over op? Iemand stuurt anonieme brieven?
Het gebruikelijke gedrag.
Dat zal altijd gebeuren, vroeger of later.
Dat is het risico van het vak.
Ja, ik hoop dat ik nooit zo dom zal zijn...
om een emotionele band te krijgen met een patiënte.
Ik ben verward, ik voel me gevangen.
Ik voel me verdeeld, schuldig.
Ik wilde je geen schuldgevoel geven. - Ik zie niet hoe we verder kunnen.
Dat moet je niet zeggen. - Ik heb een soort ziekte.
Probeer je het liefdevolle geduld te herinneren die ik je gaf toen je ziek was.
Dat is wat ik nu van je wil. - Natuurlijk, dat doe ik altijd al.
Alsjeblieft, ga niet weg. - Ik moet.
Nee. - Ik moet wel.
Nee. - Ik moet het doen.
Ik kan niet zeggen dat het me spijt, dat hij er niet meer is.
Het is niet de makkelijkste gast die we ooit hadden.
Nee.
Ik denk dat hij nog niet bijgekomen is van zijn eerste blik op het huis.
Hij is gewend aan die kleine flat in Wenen.
Waarom wilde je de directeur niet ontmoetten?
Hij is altijd goed geweest in het hebben van onbegrijpelijke wrok.
Heeft hij je verteld van die anonieme brieven?
Hij zal toch niet gedacht hebben dat ik je zo maar laat gaan?
Juffrouw Spielrein?
Waarom doe je dit? - Alsjeblieft, ga zitten.
Hoe kun je me zo behandelen?
Ga zitten.
Ik heb de situatie aan je moeder proberen uit te leggen.
Ik weet niet hoe je durft, die dingen tegen haar te zeggen.
Ze kwam binnen met een anonieme brief, en wilde weten of het waar was.
Ik heb gezegd, dat zelfs als het waar was, dat het niet zo is als het voorgesteld werd.
Omdat je niet langer mijn patiënte bent. - Natuurlijk ben je ik jouw patiënte.
Technisch gezien niet. Niet sinds ik je niet meer laat betalen.
Dat is wat zij zei. Ik zei dat ik haar niet geloofde.
En zij zei toen dat jouw rekening, 20 frank per consult is.
Ik wilde uitleggen dat ik je als patiënte terug zou nemen...
maar dat ik je alleen nog hier in dit kantoor zou kunnen zien.
Hoe kun je zo koud en afstandelijk zijn?
Ik wilde haar het verschil uitleggen tussen een patiënte en een vriendin.
Luister, ik heb een domme fout gemaakt.
Is dat hoe je het ziet?
Ik heb één van de elementaire regels van mijn beroep geschonden.
Ik ben jouw dokter.
En ik geloof dat ik je geholpen heb. Maar ik vergeef mezelf niet...
dat ik over de grens gegaan ben.
Ik had moeten weten dat als ik je zou geven wat je wilde...
dat je dan zeker meer zou willen. - Ik wil niet meer.
En ik heb nooit meer gewild. Ik heb nooit om meer gevraagd.
Dat hoefde je ook niet te vragen.
Zelfs als je gelijkt hebt, wat ik betwijfel...
vind je dit dan een nette manier om mij te behandelen?
Weigeren met mij te praten, behalve in je kantoor?
Ik ben je dokter.
Dat is vanaf nu het enige dat ik voor je kan zijn.
Houd je niet meer van me?
Alleen als je dokter.
Denk je dat ik dat wil? - Welke keuze heb je?
En daar is je 20 frank.
Beste professor Freud, ik zou dankbaar zijn, als ik u mag komen bezoeken in Wenen...
met betrekking tot een zaak die ons beide aangaat.
Beste vriend, ik heb net een hele vreemde brief ontvangen.
Kent u die vrouw? Wie is zij?
Zoals u zeker nog weet, was Spielrein de zaak die ons samenbracht.
Waardoor ik haar nog altijd met dankbaarheid en genegenheid bekijk.
Tot ik begreep dat ze me systematisch wilde verleiden.
Nu heb ik geen idee wat ze voor heeft. Wraak denk ik.
Ik heb nooit vriendschap voor een patiënt getoond.
En nooit heb ik in ruil zoveel geleden.
Ik hoop dat u als een soort tussenpersoon wilt dienen...
om een catastrofe af te wenden.
Uw ideeën hebben hun sporen in mij hart achter gelaten.
Wat u ook doet, u hebt geen idee hoe haar te genezen.
De ervaring leert het volgende, ook al is het pijnlijk...
onnodig en onontkoombaar.
Hoe zouden we zonder dat, het leven kennen?
Beste Mrs Spielrein, Dr. Jung is een goede vriend en collega van mij.
Waarvan ik dacht dat hij niet tot frivool of onachtzaam gedrag in staat is.
Wat ik uit uw brief lees is dat jullie goede vrienden waren, maar nu niet meer.
Als dat zo is vraag ik u dringend, dat u de goede gevoelens die nog bestaan...
het beste, niet onderdrukt en vergeten worden.
Zonder hulp en tussenkomst van buitenstaanders, zoals ikzelf.
Dokter? Juffrouw Spielrein.
Wat is er?
Ik hoorde dat u het ziekenhuis verlaat. - Zoals u ziet.
De mensen zeggen dat het komt door het schandaal dat ik veroorzaakte.
Ik wilde toch al weg gaan.
Het spijt me als ik daar deel aan had.
U bent altijd al iets van een startpunt.
Ik kreeg een brief van professor Freud.
Ja? - Hij laat blijken dat hij u erg graag mag.
Wat ook duidelijk is, is dat u alles ontkent.
U liet hem denken dat ik een fantast of een leugenaar ben.
Daar heeft hij niets mee te maken.
Ik ben gekomen om u te vragen de waarheid te vertellen.
Wat? - Ik wil dat u hem schrijft en alles vertelt.
Ik wil dat hij mij dan weer schrijft om te bevestigen dat u alles verteld hebt.
Wilt u mij chanteren?
Ik vraag u, de waarheid te zeggen.
Waarom is dit zo belangrijk voor je?
Ik wil dat hij me als patiënt neemt.
Moet hij het perse zijn? - Hij moet het doen.
U denkt niet meer het zelfde over hem, niet? - Ik ben teleurgesteld in zijn pragmatisme.
Zijn volharding dat niets kan bestaan, zonder dat een vorm van intelligentie...
zich er eerst van bewust van zou moeten worden.
Oké, goed, maar wilt u hem schrijven?
Ik had u kunnen beschadigen, weet u dat?
Veel erger dan ik gedaan heb. Maar ik heb ervoor gekozen dat niet te doen.
Goed, ik zal het doen.
Dank u.
Dat betekent heel veel voor mij.
Ga je nog op zomervakantie? - Naar Berlijn met mijn ouders.
Maar je komt terug naar de universiteit. Om je te kwalificeren.
Natuurlijk.
Ik ga naar Amerika met Freud. Maar dat weet hij nog niet.
Dat is mooi, tot ziens.
Gezien mijn vriendschap met de patiënt en haar volledige vertrouwen in mij...
is wat ik gedaan heb niet te verdedigen.
Dat moet ik u helaas zeggen, mijn vader figuur.
Beste Mrs Spielrein, ik moet me bij u verontschuldigen.
Maar dat ik het fout had en dat de man die schuldig was en niet de vrouw...
bevredigt mijn eigen behoefte om bloot te leggen.
Alstublieft, accepteer mijn bewondering voor de nette manier...
waarop u dit conflict opgelost hebt.
Is al het nodige papierwerk gedaan? - Ik heb alles, professor.
Ik hink altijd op twee gedachten bij Amerika.
Misschien hebben we een domme fout gemaakt. Willen ze ons daar wel?
Ze hebben het congres twee maanden uitgesteld, zodat u het kunt bijwonen.
Dat moet u toch een idee geven.
Ik denk dat het een geweldig avontuur wordt. - Ja.
Ik hoop dat je gelijk hebt.
Ik ga deze kant op. - Wat bedoel je?
Ik heb mijn vrouw alles laten regelen.
Ik ben bang dat ze voor mij een eerste klas kamer geboekt heeft.
Deed ze dat?
Ik was op de Zwitsers-Oostenrijkse grens, ergens in de bergen met de schemering.
We moesten lang wachten, want alle bagage werd doorzocht.
Ik merkte een overijverige douanebeambte op.
Die het oude keizerlijke uniform droeg. Ik bekeek hem...
terwijl hij heen en weer liep met een wat norse blik werd.
Toen zei iemand tegen mij: 'Hij is niet echt hier'.
Hij is een geest, die nog niet weet hoe hij op de goede manier moet sterven.
Is dat de hele droom? - Dat is alles dat ik me herinner.
Zei je, de Zwitsers-Oostenrijkse grens? - Ja.
Had het misschien iets met ons te maken? - Ik denk het wel.
Iedereen werd gefouilleerd.
Misschien is dat een indicatie dat de ideeën die we zo vrij uitwisselden...
nu onderwerp zijn van achterdochtig onderzoek.
Je bedoelt dat alle ideeën jouw kant op gaan?
Degene die er op zo een slechte manier mee omgaat...
dat moet ik dan bijna zeker zijn. - Wacht even.
En die wil je zeker genadig, uit zijn lijden verlossen.
Een humane doodswens.
Misschien is het feit dat hij niet kon sterven, de onsterfelijkheid van zijn ideeën aangaf.
Dus je bent het met me eens dat ik het dan geweest moet zijn?
Dat zei ik niet. - Nee, laat maar.
Een heel sprekend voorbeeld.
En jij, heb jij nog een droom te delen?
Ik had een erg enerverende droom, gisteravond. Heel rijk gevuld.
Laat eens horen.
Ik zou het je graag vertellen, maar dat kan ik beter niet doen.
Dan zal ik het nooit weten.
Ik wil mijn autoriteit niet op het spel zetten.
Neem maar van mij aan, waar je naar kijkt is de toekomst.
Je hebt gedroomd dat we onderweg zijn om hen de plaag te brengen.
Küsnacht, Zwitserland. 25 september, 1910
Juffrouw Spielrein.
Van wie kwam het idee om u mij uw proefschrift te sturen?
De directeur. - Ja, natuurlijk.
Hij bleef volhouden dat dit het materiaal was dat u nodig hebt, voor uw boek.
Het is zeker een hele interessante zaak die u gekozen hebt om te onderzoeken.
Maar om het voor het jaarboek mee te nemen, staan er nog wel een paar fouten in.
Waar we eerst iets mee moeten doen. - Natuurlijk.
Hebt u wat tijd om dit te bespreken? - Ja.
Toen ik het ziekenhuis verliet dacht ik dat het jaren zou duren...
om een patiëntenbestand op te bouwen, maar we zijn nu al onderbezet.
Maar in ieder geval is jouw proefschrift met wat werk wel te publiceren.
Denkt u dat we er samen aan kunnen werken zonder...
Er zal altijd een risico zijn, als we elkaar zien.
Ja. - Maar ik denk dat we het vermogen hebben...
om met deze situatie om te gaan, denk je niet? - Ik hoop het.
Ik had eigenlijk gedacht dat je nu wel een andere aanbidster gevonden zou hebben.
Nee, jij was de kroonjuweel.
Zullen we zeggen, dezelfde tijd, volgende week dinsdag?
Dan gaan we langzaam beginnen.
Verklaar het verschil dat je maakt tussen het seks- en doodsinstinct.
Professor Freud zegt dat de seksuele drang voorkomt uit...
het simpele verlangen naar plezier.
Als hij gelijk heeft, waarom wordt dat verlangen dan zo vaak succesvol onderdrukt?
Hij had altijd een theorie over de impuls voor destructie en zelfdestructie.
Jezelf verliezen.
Stel dat we aan seksualiteit denken als samenkomen, jezelf verliezen zoals jij zegt.
Maar jezelf verliezen in de ander, zo gezegd je eigen individualiteit vernietigen.
Zou ego en zelfbescherming niet automatisch die impuls onderdrukken?
Je bedoelt uit zelfzuchtige, niet om sociale redenen?
Ja, ik denk dat oprechte seksualiteit om vernietiging van het ego vraagt.
In andere woorden het tegengestelde van wat Freud zegt.
Ik heb besloten Zürich te verlaten, als ik afgestudeerd ben.
Dat moet ik wel.
Waarom? - Je weet waarom.
Het is waar, ik ben niets anders dan...
een Filistijnse Zwitserse bourgeois, een zelfvoldane lafaard.
Dus zal ik alles achterlaten, en weggaan met jou?
En daar is het stemmetje van de Filistijn.
Waar ga jij heen? - Naar Wenen, misschien?
Alsjeblieft, niet daarheen. - Ik moet gaan naar waar ik me vrij voel.
Niet doen.
Twee jaar later Wenen, 17 april 1912
Je proefschrift, dat is één van de meest stimulerende discussies de we hadden...
in de psychologie gemeenschap.
Denk je echt dat het seksuele verlangen een demonische, destructieve kracht is?
Ja, en tegelijkertijd een scheppende kracht die...
uit de destructieve kracht van twee individuelen een nieuw wezen produceert.
Maar een individu moet altijd tegenstand overwinnen, want...
dat komt voort uit de zelfdestructieve aard van de seksuele daad.
Ik ben al enige tijd met dat idee bezig.
Maar ik denk dat er nog steeds een onoplosbare relatie moet zijn...
tussen seks en de dood.
Ik zie die relatie niet helemaal zoals jij hem neerzet.
Maar ik ben je heel dankbaar dat je het onderwerp zo stimulerend aansnijdt.
Waar ik me wel over verbaasde was jouw introductie.
En helemaal aan het einde van het proefschrift de naam van Christus.
Bent u helemaal tegen het hebben van een geloof in ons vak?
In het algemeen maakt het niet uit of iemand gelooft in, Rahma, Marx of Aphrodite.
Zolang hij het maar buiten de behandelkamer houdt.
Is dat de grond van uw onenigheid met Dr. Jung?
Ik heb geen onenigheid met Dr. Jung.
Ik heb me gewoon in hem vergist.
Ik had gedacht dat hij ons werk zou voortzetten als ik er niet meer ben.
Ik heb niet gevraagd om al die tweederangs mystiek en zelfingenomen sjamanisme.
En ik had ook niet gedacht dat hij zo grof en schijnheilig zou zijn.
Alstublieft, hij probeert een weg vooruit te vinden...
zodat we onze patiënten niet hoeven te zeggen, dit is nu eenmaal hoe u bent.
Hij wil in staat zijn te zeggen, we kunnen laten zien, wat het is dat je wilt worden.
Voor God spelen, bedoel je? Daar hebben we het recht niet toe.
De wereld is zoals hij is.
Dat begrijpen en accepteren is de weg naar geestelijke gezondheid.
Wat voor nut heeft het, de ene waanvoorstelling door de andere te vervangen?
Ik ben het met u eens.
Ik merk dat u mij steunt boven Dr. Jung, op de cruciale punten.
Ik dacht u geen onenigheid had met hem?
Je houdt nog steeds van hem. - Dat is niet waarom ik hem steun.
Ik voel gewoon dat als jullie niet een manier vinden...
om naast elkaar te werken, dan zal dat het proces van psychoanalyse afremmen.
Misschien wel voor altijd. Er moet een oplossing voor komen.
Een correcte wetenschappelijke relatie zullen we natuurlijk blijven behouden.
Ik zal hem weer zien op de redactionele vergadering in München, in september.
En ik zal me geheel beschaafd gedragen.
Om eerlijk te zijn, heeft hij afgedaan door dat gebeuren met jou.
De leugens, het roekeloze gedrag. Ik was nogal geschokt.
Ik denk dat hij van me hield. - Ik ben bang dat jouw idee...
over een mystieke band, nooit stand zal houden.
Geef je vertrouwen niet aan Ariërs.
We zijn Joden, toch, Mrs Spielrein?
En Joden zullen we altijd zijn.
U bent hier vanavond uitgenodigd...
om te vragen of u bereid bent een paar van mijn patiënten over te nemen.
Ik was geïnteresseerd in wat hij zei over monotheïsme.
Hij zei dat het historisch ontstaan is uit een soort van vader idee.
Ja, Dr. Martin, was de eerste die zover wij weten...
met het bizarre idee kwam dat er maar één God zou zijn.
Hij zou zijn naam moeten verheffen en in alle publieke monumenten laten beitelen.
Dat is niet helemaal waar. - Dat interesseert me niets.
Je hebt waarschijnlijk zijn rommel omgedraaid. - Nee, ik bedoel dat er twee goede...
oprechte redenen zijn, om Lord Amon Opus Hammond IV als beste voorbeeld te nemen.
Je kunt zijn vaders gegevens op de kaarten nalezen.
Als eerste, dit was iets dat traditioneel gedaan werd, door alle nieuwe koningen...
die niet wilden dat hun vaders naam als publiek geld zou blijven.
Net zoals jouw artikel in het jaarboek verzaakt mijn naam te noemen?
Uw naam is zo bekend dat het niet nodig leek die te noemen.
Ga door. - Ten tweede, Amon Opus heeft alleen...
de eerste helft van zijn vaders naam gewist. Amon Hotain.
Omdat hij niet wilde dat het eerste deel van zijn naam, met Amon, gedeeld werd.
En hij was dus gedreven om dat te voorkomen.
Zo eenvoudig is het dus. - De verklaring lijkt mij niet echt te simpel.
En u denkt dat die man, zoals u hem noemt...
absoluut geen vijandige gevoelens naar zijn vader had?
We kunnen dat natuurlijk niet bewijzen. Zover ik weet zou Amon Opus...
gedacht kunnen hebben dat zijn vaders naam wel bekend genoeg was.
En dat het tijd was om zelf naam te maken.
Hoe mooi moet het zijn om te sterven.
Als ik het mag zeggen, beste professor, dan maakt u de vergissing...
uw vrienden als patiënten te behandelen. Daarmee maakt u kinderen van hen.
Zodat hun enige keuze is, dat ze zich wegcijferen.
Of zich als groep achter de partijlijn scharen.
Terwijl u vanaf de bergtop neerkijkt. De onfeilbare vader figuur.
En niemand die u aan uw baard durft te trekken en zeggen:
'Denk aan uw gedrag". En dan beslissen wie van ons neurotisch is.
Dat zeg ik tegen u als een vriend.
Uw brief kan niet beantwoord worden. Uw claim dat ik mijn vrienden behandel...
als patiënten is overduidelijk niet waar.
Laat staan dat ze neurotisch zijn.
Ik dacht dat we het eens waren dat een beetje neurotisch niet zo erg was.
Maar een man als u die daar zo raar met hoge stem staat te schreeuwen...
wat hij normaal doet. Geeft wel enige reden tot ongerustheid.
Al enige tijd hangt onze relatie aan een draad.
Een draad die voornamelijk bestaat uit teleurstellingen uit het verleden.
We hebben niets te verliezen als we het doorsnijden.
U weet het beste, wat dit moment voor u betekent.
De anderen houden zich stil.
Dus ik heb u als laatste ontmoet, Dr. Spielrein.
We hebben elkaar al eens ontmoet. Toen ik patiënt van uw man was.
Ik denk dat u gelijk hebt.
Uw kinderen zien er geweldig uit.
Dank u. U moet het ons laten weten als die van u er is.
Ik denk dat u een jongen wilt. - Nee.
Nee, mijn echtgenoot en ik geven de voorkeur aan een meisje.
Echt?
Ik zou willen dat u mij kon helpen. - Waarom, wat is er aan de hand?
Hij is zichzelf niet.
Hij is in de war en verstopt zich achter zijn boek.
Hij slaapt niet en neemt geen nieuwe patiënten aan.
Hij is nog niet hersteld van de breuk met professor Freud.
Wat u beschrijft is niet, zoals ik me hem herinner.
Als u in de stad blijft, probeer ik hem te overtuigen dat u hem mag analyseren.
Ik weet dat hij altijd veel waarde hecht aan uw oordeel.
U neemt toch patiënten aan?
Ik heb eigenlijk besloten me op kinderpsychologie toe te leggen.
Ik weet niet of hij dat goedkeurt. Ik heb het niet met hem besproken maar...
Het is beter dat u met hem praat.
Niemand kan hem beter helpen dan u. - Ik hoop dat u gelijk hebt.
Je kinderen zijn prachtig.
Dus je bent getrouwd? - Ja.
Is hij dokter? - Ja, zijn naam is Pavlo Shefter.
Een Rus? - Ja, een Russische Jood.
Wat is hij voor iemand? - Aardig.
Goed.
Gaat het wel met je? - Ja
Ik slaap niet zo goed en ik heb steeds die vreemde droom.
Het gaat over een overstroming van de Noordzee, die zich uitbreidt.
Duizenden mensen weggespoeld, duizenden drijvende lijken.
Uiteindelijk stort het zich in het meer. Een grote vloedgolf.
En dan is het water, naar beneden stormend...
als een gigantische lawine. In bloed verandert.
Het bloed van Europa.
Wat denk je dat het betekent?
Ik heb geen idee. Of het moet echt gaan gebeuren.
Wat zijn je plannen? - Ik ga misschien terug naar Rusland.
Zo lang je nog hier bent.
Ik heb hem vorige week nog gesproken. Ik kan niet geloven dat dit zo doorgaat.
De dag dat hij weigerde zijn droom te bespreken vanwege...
een mogelijk risico voor zijn autoriteit, had ik het moeten weten.
Daarna, had hij voor mij geen ruimte meer.
Het was een schok toen ik ontdekte dat ze zijn kant kozen.
Het gaat niet om een kant kiezen.
Ik moet werken in de richting die mijn instinct...
aan mijn intelligentie zegt, dat de juiste is. Vergeet niet...
dat je mij met zijn methode genezen hebt.
Wat ik nooit zal accepteren is dat wat we begrijpen nergens toe leidt.
We moeten nieuwe paden bewandelen...
We moeten terug naar de bron van alles waar we in geloven.
Ik wil niet alleen de deur openen en de patiënt zijn ziekte laten zien.
Daar zittend als een pad. Ik wil de patiënt helpen, zich te herontdekken.
Hem op een reis sturen waar aan het einde wacht, wat altijd zijn lot was.
Het is niet goed dat je jezelf ziek maakt gedurende het proces.
Niets in deze wereld van doktoren kan zich met jou meten.
Ik hoorde dat je een nieuwe maîtresse hebt. - Is dat zo?
Wat is haar naam? - Joannie.
Is ze zoals ik? - Nee.
Is ze jouw patiënt geweest? - Ja.
Joods? - Half Joods.
In training als analist? - Ja.
Maar ze is niet zoals ik?
Ze doet me natuurlijk wel aan jou denken.
Hoe houd je dat in stand? - Ik weet het niet.
Ik ben zoals je ziet de fundering van mijn huis.
Turdey, is de parfum in de lucht.
Mijn liefde voor jou is het belangrijkste in mijn leven.
In goede en in slechte tijden. Help me te begrijpen wie ik ben.
Je zou de mijne moeten zijn. - Ja.
Soms moet je iets onvergeeflijks doen.
Gewoon, om door te kunnen gaan met leven.
Vertaald door Simply Releases Toppers Tackler en Suurtje www.simplyreleases.com
OTTO GROSS STIERF DE HONGERDOOD IN BERLIJN IN 1919.
SIGMUND FREUD WERD WENEN UITGEDREVEN DOOR DE NAZIES EN STIERF IN 1939 IN LONDEN AAN KANKER.
SABINA SPIELREIN KEERDE TERUG NAAR RUSLAND, LEIDDE WELBEKENDE ANALYStEN OP IN HET NIEUWE RUSLAND...
EN STUDEERDE UITEINDELIJK GENEESKUNDE IN HAAR GEBOORTE STAD, ROSTOV-ON-DON.
IN 1941, INMIDDELS WEDUWE, WERDEN ZIJ EN HAAR TWEE DOCHTERS DOOR DE NAZIES OPGEPAKT...
BIJ EEN PLAATSELIJKE SYNAGOGE EN WERDEN DOODGESCHOTEN.
CARL GUSTAV JUNG LEED AAN EEN LANGDURIGE ZENUWINZINKING TIJDENS DE EERSTE WERELDOORLOG...
DIE HIJ UITEINDELIJK OVERWONNEN HAD, EN WERD 'S WERELD'S MEEST BEKENDE PSYCHOLOOG.
HIJ OVERLEEFDE ZIJN VROUW, EMMA, EN ZIJN MAITRESSE, TONI WOLFF, EN STIERF VREDIG IN 1961.