O Άρχοντας των Δαχτυλιδιών
Σμίγκολ!
Έπιασα ένα!
Έπιασα ψάρι, Σμιγκ. Τα κατάφερα!
Φέρ'το... Εμπρός, τράβα το.
Ντίγκολ!
Ντίγκολ;
Ντίγκολ.
Δώσ'το μας αυτό, Ντίγκολ, αγάπη μου...
Γιατί;
Διότι...
έχω τα γενέθλιά μου και το θέλω.
Πολύτιμό μου...
Μας καταράστηκαν...
Δολοφόνο...
"Δολοφόνο" μας αποκάλεσαν.
Μας καταράστηκαν και μας ανάγκασαν να φύγουμε.
Γκόλουμ.
Γκόλουμ...
Γκόλουμ.
Και θρηνήσαμε, Πολύτιμο...
Κλάψαμε πικρά γιατί ήμασταν μόνοι.
και δροσερό Για τα πόδια είναι καλό
Τη μόνη ευχή που κάνουμε, είναι ψάρι να πιάνουμε
Και να'ναι τόσο ζουμερό
Και ξεχάσαμε τη γεύση του ψωμιού...
το θρόισμα των φύλλων...
την απαλότητα του ανέμου.
Μέχρι και τ'όνομά μας ξεχάσαμε.
Πολύτιμό μου...
Ξυπνήστε!
Σηκωθείτε, υπναράδες.
Πρέπει να φύγουμε, ναι.
Να ξεκινήσουμε αμέσως.
Δεν κοιμηθήκατε καθόλου, κύριε Φρόντο;
Εγώ παρακοιμήθηκα.
Πρέπει να πέρασε η ώρα.
Όχι...
Δεν πέρασε...
Δεν είναι ακόμα μεσημέρι.
Γίνονται πιο σκοτεινές οι μέρες.
Ελάτε!
Να φεύγουμε... Χάνουμε χρόνο...
Όχι πριν φάει κάτι ο κύριος Φρόντο.
Δεν έχουμε χρόνο για χάσιμο, ανόητε!
Πάρε...
Κι εσύ;
Δεν πεινάω. Τουλάχιστον όχι για ψωμί των Ξωτικών.
Να το πιστέψω;
Εντάξει...
Δεν έχουμε πολύ.
Αν δεν προσέξουμε, θα ξεμείνουμε.
Εμπρός, φά'το εσύ, κύριε Φρόντο.
Το χώρισα σε μερίδες.
Θα μας φτάσει...
Για ποιο πράγμα;
Για το ταξίδι της επιστροφής.
Εμπρός, Χόμπιτ!
Πολύ κοντά τώρα...
Πολύ κοντά στη Μόρντορ.
Τα μέρη εδώ δεν είναι ασφαλή.
Κάντε γρήγορα.
Η Επιστροφή του Βασιλιά
Καλό είναι...
Σίγουρα είναι απ'το Σάιρ.
Νιώθω σαν να'μαι ξανά στον "Πράσινο Δράκο"...
- "Πράσινος Δράκος"... - Μ'ένα ποτήρι μπίρα στο χέρι...
μετά από μια κοπιαστική μέρα.
Μόνο που ποτέ δεν έχεις κοπιάσει.
Καλωσορίσατε, άρχοντές μου...
στο Άιζενγκαρντ!
Καθαρματάκια! Εμείς τρέχαμε στο κατόπι να σας σώσουμε...
και τώρα σας βρίσκουμε να γλεντάτε και να καπνίζετε.
Καθόμαστε στο πεδίο της νίκης...
και απολαμβάνουμε τα "λάφυρά" μας.
Το παστό χοιρινό είναι ιδιαίτερα νόστιμο.
Παστό χοιρινό;
- Χόμπιτ... - Είμαστε υπό τις διαταγές του Δεντρογένη...
που ανέλαβε τη διοίκηση του Άιζενγκαρντ.
Νεαρέ Αφέντη Γκάνταλφ.
Χαίρομαι που ήρθες.
Ξύλο και νερό, τρόφιμα και πέτρα, μπορώ να τα ελέγξω.
Όμως, υπάρχει εδώ ένας μάγος...
κλειδωμένος στον πύργο του.
Εμφανίσου..
Πρόσεχε.
Ακόμα και ηττημένος, ο Σάρουμαν είναι επικίνδυνος.
Ας του πάρουμε το κεφάλι να τελειώνουμε.
Όχι.
Τον χρειαζόμαστε ζωντανό.
Πρέπει να μπορεί να μιλήσει.
Έδωσες πολλές μάχες και σκότωσες πολλούς, Βασιλιά Θέοντεν...
και μετά έκανες ειρήνη.
Δεν μπορούμε να συζητήσουμε όπως κάναμε τότε, παλιέ μου φίλε;
Δεν μπορούμε να συμφιλιωθούμε Οι δυο μας;
Θα συμφιλιωθούμε...
Και αυτό θα γίνει...
αφού δώσεις λόγο για την καταστροφή που προξένησες...
και τα νεκρά παιδιά που κείτονται εκεί!
Θα συμφιλιωθούμε όταν, για τη ζωή των στρατιωτών...
των οποίων τα πτώματα κατακρεουργήθηκαν...
μπροστά στις πύλες του Χόρμουργκ, παρθεί εκδίκηση!
Όταν θα'σαι κρεμασμένος από το ικρίωμα περιμένοντας τα κοράκια...
θα συμφιλιωθούμε.
Ικριώματα και κοράκια;
Τι θέλεις, Γκάνταλφ;
Θα μαντέψω... Το Κλειδί του Όρθχανκ.
Ή μήπως τα κλειδιά του Μπαραντούρ...
μαζί με στέμματα των επτά βασιλέων και τις ράβδους των Πέντε Μάγων!
Η προδοσία σου ήδη προκάλεσε πολλούς θανάτους.
Τ ώρα κινδυνεύουν χιλιάδες ακόμα...
Και θα μπορούσες να τους σώσεις, Σάρουμαν.
Συμμετείχες στα πιο σημαντικά συμβούλια του εχθρού.
Ώστε ήρθες εδώ για πληροφορίες.
Για σένα ήρθα...
Κάτι υποβόσκει στην καρδιά της Μέσης-Γης.
Κάτι που δεν μπόρεσες να δεις.
Όμως, το Μεγάλο Μάτι το έχει δει.
Ακόμα και τώρα πηγαίνει γυρεύοντας...
Σύντομα θα επιτεθεί...
Θα πεθάνετε όλοι σας...
Το γνωρίζεις αυτό, έτσι δεν είναι, Γκάνταλφ;
Δεν μπορεί να πιστεύεις ότι αυτός θα γίνει ποτέ Βασιλιάς της Γκόντορ.
Αυτός ο εξόριστος δε θα στεφτεί ποτέ βασιλιάς.
O Γκάνταλφ δε διστάζει να θυσιάσει και τους πιο δικούς του ανθρώπους...
αυτούς που προφήτεψε ότι θα τους αγαπά.
Πες μου, τι λόγια παρηγοριάς είπες στον Χάφλινγκ...
πριν τον στείλεις στο θάνατό του;
Μόνο στο θάνατο μπορεί να οδηγήσει η αποστολή που του ανέθεσες.
Αρκετά άκουσα!
Σκοτώστε τον. Τρυπήστε τον μ'ένα βέλος!
Όχι.
Κατέβα, Σάρουμαν...
- και θα σου χαρίσω τη ζωή. - Να μου λείπει ο οίκτος σου.
Μου είναι άχρηστος!
Σάρουμαν...
οι ορδές σου ξεκληρίζονται.
Γκρίμα, δε χρειάζεται να τον ακολουθείς.
Δεν ήσουν πάντα έτσι...
Κάποτε ήσουν Άνθρωπος του Ρόχαν.
Κατέβα.
Άνθρωπος του Ρόχαν;
Τι παραπάνω είναι O Οίκος του Ρόχαν...
από έναν κακόφημο αχυρώνα όπου μπεκροπίνουν οι στρατιώτες...
και τα βρομόπαιδά τους κυλιούνται στο πάτωμα με τα σκυλιά;
Η νίκη στο Φαράγγι του Χελμ δεν ανήκει σε σένα, Θέοντεν.
Είσαι ένας ανάξιος διάδοχος τρανών προγόνων.
Γκρίμα...
κατέβα.
Ελευθερώσου απΆυτόν.
Να ελευθερωθεί; Ποτέ δε θα'ναι ελεύθερος.
Κατέβα!
Σάρουμαν!
Μετείχες στα σημαντικότερα συμβούλια του εχθρού.
Πες μας τι ξέρεις!
Πάψε να προσέχεις και θα σου πω πού θα έρθει το τέλος σου.
Δεν πρόκειται να μείνω εδώ αιχμάλωτος.
Στείλε αγγελιοφόρους σ'όλους τους συμμάχους μας...
και σε κάθε γωνιά της Μέσης-Γης που παραμένει ελεύθερη.
O εχθρός κινείται εναντίον μας. Πρέπει να ξέρουμε πού θα χτυπήσει.
Οι ορδές του Σάρουμαν...
ξεκληρίζονται.
Θα'ρθουν και πάλι δέντρα να ζήσουν εδώ.
Νεαρά δέντρα...
Άγρια δέντρα...
Μα το δεντρολίβανο!
Πέρεγκριν Τουκ!
Θα το πάρω εγώ αυτό, λεβέντη μου.
Αμέσως!
Απόψε θυμόμαστε όλους αυτούς που σκοτώθηκαν γι'αυτή τη χώρα.
Ζήτω οι ένδοξοι νεκροί.
Ζήτω!
Χωρίς διακοπές.
- Όχι χυμένα ποτά. - Και χωρίς ξεράσματα.
Είναι διαγωνισμός ποτού;
O τελευταίος που μένει όρθιος, κερδίζει.
Σε τι πίνουμε; Ας πιούμε στη νίκη!
Στη νίκη!
Χαίρομαι για σένα...
Είναι έντιμος άνθρωπος.
Και οι δύο είσαστε έντιμοι.
Δεν ήταν ο Θέοντεν του Ρόχαν που οδήγησε το λαό στη νίκη.
Μην ακούς τα λόγια μου.
Εσύ είσαι νέα...
Και η νύχτα είναι για σας τους νέους.
Εδώ...
Οι Νάνοι πάνε για "κολύμπι" με μικροκαμωμένες, τριχωτές γυναίκες.
Κάτι νιώθω...
Ένα ελαφρό μούδιασμα στα δάχτυλα.
Μάλλον με πιάνει...
Τι σας έλεγα;
Δεν το σηκώνει το ποτό.
Το παιχνίδι τελείωσε.
Μπορείς να ψάξεις ως τα πέρατα μακριά Μπορείς να πιεις μια θάλασσα ποτά
Μα μπίρα δε βρίσκεις καστανή Μα μπίρα δε βρίσκεις καστανή...
μόνο στην πόλη μας τη μακρινή. μόνο στην πόλη μας τη μακρινή.
Τη μπίρα που σ'αρέσει πιες και από φλασκί αν θες
Μα η μόνη μπίρα για τους γενναίους, άκου...
Πίπιν!
Μα η μόνη μπίρα για τους γενναίους, άκου...
σερβίρεται στου "Πράσινου του Δράκου".
Σας ευχαριστώ! Κέρδισα!
Κανένα νέο απ'τον Φρόντο;
Κανένα... Τίποτα.
Έχουμε ακόμα χρόνο.
O Φρόντο πλησιάζει όλο και περισσότερο στη Μόρντορ.
Είμαστε σίγουροι γι'αυτό;
Τι σου λέει η καρδιά σου;
Ότι ο Φρόντο είναι ζωντανός.
Ναι...
Ναι, είναι ζωντανός.
Επικίνδυνο πολύ...
Κλέφτες.
Το έκλεψαν από μας.
Σκότωσέ τους... Σκότωσέ τους και τους δύο!
Σώπασε! Δεν πρέπει να τους ξυπνήσουμε.
Δεν πρέπει να το χαλάσουμε.
Ξέρουν, όμως...
Ξέρουν...
Μας υποπτεύονται.
Τι θες να πεις, πολύτιμό μου, αγάπη μου;
Μήπως ο Σμίγκολ άρχισε να δειλιάζει;
Όχι, δε δειλιάζω.
Ποτέ. O Σμίγκολ απεχθάνεται τα κακά Χόμπιτ.
O Σμίγκολ θέλει να τα δει νεκρά.
Κι αυτό ακριβώς θα γίνει.
O Σμίγκολ τα κατάφερε μια φορά. Θα τα καταφέρει πάλι.
Είναι δικό μας!
Δικό μας!
Πρέπει να πάρουμε πίσω το Πολύτιμο.
Υπομονή! Υπομονή, αγάπη μου.
Πρώτα πρέπει να τους οδηγήσουμε σ'εκείνη.
Θα τους οδηγήσουμε στη στριφτή σκάλα.
Ναι, στη σκάλα. Και μετά;
Ψηλά, ψηλά θ'ανέβουμε στη σκάλα...
μέχρι που να φτάσουμε στη στοά!
Κι έπειτα αυτοί θα μπουν μέσα...
και έξω δε θα ξαναβγούν.
Πάντα είναι πεινασμένη.
Πάντα χρειάζεται τροφή.
Πρέπει να φάει.
Το μόνο που βρίσκει είναι απαίσια Oρκ.
Και δεν είναι πολύ νόστιμα, έτσι πολύτιμο;
Όχι...
Δεν είναι καθόλου νόστιμα, αγάπη μου.
Λαχταράει για πιο νόστιμο κρέας.
Το κρέας των Χόμπιτ.
Κι όταν πετάξει τα κόκαλα και τα ρούχα...
εμείς θα το βρούμε.
Και θα το πάρω δικό μου!
Δικό "μας".
Ναι, θέλαμε να πούμε δικό μας.
Γκόλουμ.
Το Πολύτιμο θα γίνει δικό μας...
μόλις πεθάνουν τα Χόμπιτ.
Παλιοπροδότ...!
Όχι! Όχι, Αφέντη!
Μη, Σαμ! Άφησέ τον ήσυχο!
Τον άκουσα να το λέει ότι θα μας σκοτώσει.
Ποτέ! O Σμίγκολ δε θα πείραζε ούτε μύγα!
Αυτό το απαίσιο, χοντρό Χόμπιτ...
μισεί τον Σμίγκολ...
και σκαρφίζεται ψέματα.
Άθλιο σκουλήκι! Θα σου σπάσω το κεφάλι!
Σαμ!
Εγώ ψεύτης; Εσύ είσαι!
- Αν τον διώξεις, χαθήκαμε! - Αδιαφορώ! Δεν μπορώ, κ. Φρόντο.
- Δε θα περιμένω να μας σκοτώσει! - Δε θα τον διώξω.
Δεν το καταλαβαίνεις, έτσι;
Είναι καταχθόνιος.
Δε θα τα καταφέρουμε χωρίς οδηγό, Σαμ.
Σε θέλω στο πλευρό μου.
Μα είμαι, κύριε Φρόντο.
Το ξέρω, Σαμ. Το ξέρω...
Έχε μου εμπιστοσύνη.
Έλα, Σμίγκολ...
Τι ώρα είναι;
Δεν ξημέρωσε ακόμα.
Ονειρεύτηκα ότι είδα ένα τεράστιο κύμα...
να σαρώνει τα πράσινα λιβάδια και τους λόφους.
Στεκόμουν στην άκρη του γκρεμού.
Ήταν θεοσκότεινα κι άβυσσος ανοιγόταν μπροστά στα πόδια μου.
Εμφανίστηκε ένα φως πίσω μου...
αλλά δεν μπορούσα να γυρίσω.
Μπορούσα να στέκομαι μόνον εκεί, να περιμένω.
Το σκοτάδι αλλάζει πολλές σκέψεις.
Κοιμήσου, Έργουιν.
Κοιμήσου...
τώρα που μπορείς.
ΤΆστέρια τα κάλυψε σκιά.
Κάτι σαλεύει στην Ανατολή.
Ένα άγρυπνο κακό.
Το Μάτι του Εχθρού κινείται.
Τι κάνεις εκεί;
Πίπιν!
Πίπιν;
Πίπιν.
- Τρελάθηκες; - Ήθελα μόνο να τη δω.
Μόνο μια φορά ακόμα.
Βάλ'τη στη θέση της.
Πίπιν.
Όχι!
Πίπιν.
Είναι εδώ.
Σε βλέπω.
Πίπιν!
Βοήθεια, Γκάνταλφ!
Ας τον βοηθήσει κάποιος!
Πίπιν!
Ανόητε Τουκ!
Κοίταξέ με.
Συγχώρεσέ με, Γκάνταλφ.
Κοίταξέ με.
Τι είδες;
Ένα δέντρο.
Υπήρχε ένα λευκό δέντρο...
σε μια πέτρινη αυλή.
Ήταν νεκρό.
Η πόλη καιγόταν.
Η Μίνας Τίριθ... Αυτό είδες;
Είδα...
Είδα εκείνον.
Άκουγα τη φωνή του μέσα στο μυαλό μου.
Και τι του είπες;
Μίλα!
Ρώτησε το όνομά μου. Δεν απάντησα...
Με πόνεσε...
Τι του είπες για τον Φρόντο και το Δαχτυλίδι;
Δεν υπήρχε ψέμα στο βλέμμα του Πίπιν.
Είναι ανόητος...
αλλά παραμένει έντιμος ανόητος.
Δεν είπε στον Σάουρον για τον Φρόντο και το Δαχτυλίδι.
Σταθήκαμε τυχεροί...
O Πίπιν είδε κάτι από το σχέδιο του εχθρού.
O Σάουρον πάει να χτυπήσει την πόλη Μίνας Τίριθ.
Η ήττα του στο Φαράγγι του Χελμ τού έδειξε ένα πράγμα:
Ότι ο διάδοχος του Ελέντιλ διεκδικεί τα δικαιώματά του.
Οι άνθρωποι δεν είναι τόσο αδύναμοι όσο νόμιζε.
Έχουν ακόμα θάρρος και ίσως τη δύναμη να τον προκαλέσουν.
O Σάουρον το φοβάται αυτό.
Δε θα ρισκάρει να ενωθούν όλοι οι λαοί της Μέσης-γης.
Θα καταστρέψει συθέμελα τη Μίνας Τίριθ...
πριν δει έναν βασιλιά να επιστρέφει στο θρόνο.
Το Ρόχαν πρέπει να'ναι έτοιμο για πόλεμο.
Πες μου...
Γιατί πρέπει να βοηθήσουμε αυτούς που δε μας βοήθησαν;
Τι οφείλουμε εμείς στη Γκόντορ;
- Εγώ, πάντως, θα πάω. - Όχι!
- Πρέπει να ειδοποιηθούν. - Θα γίνει αυτό.
Πρέπει να πας στη Μίνας Τίριθ από άλλο δρόμο.
Ακολούθησε το ποτάμι. Πρόσεχε τα μαύρα πλοία.
Καταλάβετέ το:
Τα πράγματα έχουν πάρει το δρόμο τους.
Θα πάω στη Μίνας Τίριθ...
και δε θα'μαι μόνος μου.
Απ'όλα τα αδιάκριτα Χόμπιτ, εσύ είσαι το χειρότερο.
Γρήγορα!
Πού πηγαίνουμε;
Γιατί κοίταξες;
Γιατί πρέπει να'σαι τόσο περίεργος;
- Δεν μπόρεσα ν'αντισταθώ. - Ποτέ δεν μπορείς.
Με συγχωρείς, εντάξει;
- Δε θα το ξανακάνω. - Δεν καταλαβαίνεις;
O εχθρός νομίζει ότι εσύ έχεις το Δαχτυλίδι.
Θα σε αναζητήσει, Πιπ. Πρέπει να σε πάρουν από δω.
Κι εσύ... Έρχεσαι μαζί μου;
Μέρι;
Βιάσου!
Πόσο απέχει η Μίνας Τίριθ;
Τρεις μέρες ίσως...
Αν βέβαια δε μας κυνηγήσει κανένας Νάζγκουλ.
Πάρε...
Κάτι για το δρόμο.
Το τελευταίο αυτής της ποικιλίας.
Το ξέρω ότι έχεις ξεμείνει. Καπνίζεις υπερβολικά, Πιπ.
Όμως, θα ξαναβρεθούμε σύντομα.
- Έτσι δεν είναι; - Δεν ξέρω...
Δεν ξέρω τι θα συμβεί.
- Μέρι... - Τρέξε, Ίσκιε!
Πρέπει να βιαστούμε!
Μέρι!
Πάντα με ακολουθούσε...
όπου κι αν πήγαινα...
πριν ακόμα υπάρξουμε δίδυμοι.
Μπορούσα να τον βάλω στους χειρότερους μπελάδες...
αλλά ήμουν πάντοτε κοντά του για να τον γλιτώσω.
Τώρα έφυγε...
Όπως ο Φρόντο κι ο Σαμ.
Ένα πράγμα έμαθα για τα Χόμπιτ:
Είναι σκληροτράχηλα πλάσματα.
Χαζοτράχηλα, ίσως... Μην ξεχνάς, είναι Τουκ.
Οδήγησέ την από ασφαλή δρόμο.
Περιμένει ένα πλοίο...
να την περάσει στη Δύση.
Το Τελευταίο ταξίδι της Άργουεν Ουντόμιελ.
Δεν υπάρχει τίποτα για σένα εδώ...
παρά μόνο θάνατος.
Λαίδη Άργουεν...
πρέπει να βιαστούμε.
Λαίδη μου!
Πες μου τι είδες.
Έχεις το χάρισμα να "βλέπεις" τα μελλούμενα.
Τι είδες;
Κοίταξα στο μέλλον σου και είδα θάνατο.
Υπάρχει, όμως, και ζωή.
Είδες ότι γεννιέται ένα παιδί. Είδες το γιο μου.
Αυτό, δύσκολα θα γίνει.
Υπάρχει, όμως, ελπίδα...
Τίποτα δεν είναι σίγουρο.
Υπάρχουν κάποια πράγματα που είναι σίγουρα.
Αν τον εγκαταλείψω τώρα...
θα το μετανιώνω για πάντα.
Ήρθε η ώρα...
Απ'τις στάχτες, φωτιά θα ξεπηδήσει
Ένα φως απ'το σκοτάδι θα βγει
Το σπαθί που έσπασε θα ξανακολλήσει
κι ο δίχως στέμμα, βασιλιάς θα γενεί
Σφυρηλατείστε το σπαθί.
Τ α χέρια σου είναι παγωμένα.
Η αθανασία των Έλνταρ σε εγκαταλείπει.
Εγώ το επέλεξα.
Πατέρα, είτε το θες είτε όχι...
δεν υπάρχει πια πλοίο να με πάρει από δω.
Μόλις μπήκαμε στο βασίλειο της Γκόντορ.
Η Μίνας Τίριθ...
Η πόλη των βασιλέων.
Ανοίξτε δρόμο!
Αυτό είναι το δέντρο.
Γκάνταλφ...
Ναι, το Λευκό Δέντρο της Γκόντορ.
Το δέντρο του βασιλιά.
Όμως, ο Άρχοντας Ντένεθορ δεν είναι ο βασιλιάς.
Είναι απλώς ένας επίτροπος του θρόνου.
Άκου προσεκτικά. O Ντένεθορ είναι πατέρας του Μπόρομιρ.
Δεν είναι πρέπον να μάθει έτσι το θάνατο του γιου του.
Και μην αναφέρεις τίποτα για τον Φρόντο ή το Δαχτυλίδι.
Μην πεις λέξη ούτε για τον Άραγκορν.
Θα'λεγα, να μη μιλήσεις καθόλου, Πέρεγκριν Τουκ.
Χαίρε Ντένεθορ, γιε του Εκθέλιον, άρχοντα και επίτροπε της Γκόντορ.
Ήρθα να σου φέρω νέα και να σου δώσω τη συμβουλή μου.
Ίσως ήρθες για να μου εξηγήσεις αυτό.
Ίσως ήρθες να μου εξηγήσεις γιατί πέθανε ο γιος μου.
Πέθανε για να σώσει εμάς...
εμένα και το σύντροφό μου.
Σκοτώθηκε ενώ μαχόταν με πολλούς εχθρούς.
Θέτω τον εαυτό μου στην υπηρεσία σας...
ως ανταπόδοση του χρέους μου προς αυτόν.
Αυτή είναι η πρώτη μου προσταγή:
Πώς κατάφερες να γλιτώσεις εσύ και όχι ο γιος μου...
ενώ ήταν σπουδαίος πολεμιστής;
Και ο πιο σπουδαίος μπορεί να "λυγίσει" από ένα βέλος...
και τον Μπόρομιρ τον τρύπησαν πολλά.
Σήκω...
Άρχοντά μου, θα'ρθει η ώρα να θρηνήσεις τον Μπόρομιρ.
Μα δεν είναι τώρα αυτή η ώρα.
O πόλεμος πλησιάζει.
O εχθρός είναι στα σύνορά σου. Εσύ είσαι αρμόδιος...
Πού είναι ο στρατός της Γκόντορ;
Έχεις ακόμα συμμάχους. Δεν είσαι μόνος...
Ειδοποίησε τον Θέοντεν του Ρόχαν. Άναψε τις φωτιές.
Θεωρείσαι σοφός, Μιθράντιρ...
Κι όμως, παρ'όλη την εξυπνάδα σου, δεν είσαι σοφός.
Πιστεύεις ότι δεν βλέπω τι συμβαίνει;
Έχω δει περισσότερα απ'όσα ξέρεις.
Απ'τη μια με θες ασπίδα ενάντια στη Μόρντορ...
κι απ'την άλλη θες να με αντικαταστήσεις.
Ξέρω ποιος συνοδεύει τον Θέοντεν του Ρόχαν.
Έφτασαν στ'αφτιά μου οι φήμες για τον Άραγκορν, γιο του Άραθορν.
Και σου λέω, ότι δε θα απο- ποιηθώ της εξουσίας μου...
για τον τελευταίο απόγονο ενός ξεπεσμένου Οίκου.
Δε νομιμοποιείσαι ν'αρνείσαι την επιστροφή του βασιλιά.
Εγώ θα κυβερνώ την Γκόντορ και κανείς άλλος.
Έλα μαζί μου...
Όλα κατέληξαν σε κενή φιλοδοξία.
Δε θα δίσταζε να "κρυφτεί" πίσω από τη λύπη του...
Αυτή η πόλη άντεξε για χίλια χρόνια.
Τώρα, εξαιτίας ενός τρελού, θα καταστραφεί.
Και το Λευκό Δέντρο, το δέντρο του βασιλιά...
δε θ'ανθίσει ποτέ πια.
- Γιατί το φυλάνε ακόμα; - Το φυλάνε επειδή ελπίζουν.
Μια ισχνή, αμυδρή ελπίδα ότι κάποια μέσα θα ανθίσει.
Ότι θα'ρθει ένας βασιλιάς κι αυτή η πόλη θα ξαναγίνει όπως ήταν...
πριν παρακμάσει.
Η σοφία που γεννήθηκε στη Δύση εγκαταλείφτηκε.
O βασιλείς έφτιαξαν πιο θαυμαστούς τάφους απ'τα σπίτια των ζωντανών...
και λάτρεψαν περισσότερο τα ονόματα των προγόνων τους...
απ'ότι τα ονόματα των ίδιων των γιων τους.
Άκληροι άρχοντες, που κάθονταν σε παλαιά παλάτια...
ή σε ψηλούς, ψυχρούς πύργους, κάνοντας ερωτήσεις για τ'άστρα.
Έτσι ο λαός της Γκόντορ παρήκμασε...
Η γενιά των βασιλέων δεν είχε συνέχεια...
Το Λευκό Δέντρο φυλλοβόλησε...
O έλεγχος της Γκόντορ πέρασε σε ανάξιους ανθρώπους.
Η Μόρντορ.
Ναι, εκεί είναι.
Αυτή η πόλη ανέκαθεν κρυβόταν μέσα στην ίδια της τη σκιά.
Πλησιάζει καταιγίδα.
Αυτό δεν είναι φυσιολογικός καιρός.
Είναι "δουλειά" του Σάουρον.
Με μια έκρηξη καπνού "καλοδέχεται" τον επισκέπτη.
Τα Oρκ της Μόρντορ δεν αγαπούν το φως της Μέρας...
κι έτσι καλύπτει τον ήλιο...
για να τα διευκολύνει να πάνε στον πόλεμο.
Όταν η Σκιά της Μόρντορ φτάσει σ'αυτή την πόλη...
τότε θ'αρχίσει.
Λοιπόν...
Η Μίνας Τίριθ...
πολύ επιβλητική.
- Πού θα πάμε μετά; - Πολύ αργά γι'αυτό, Πέρεγκριν.
Κανείς δε θα φύγει απ'την πόλη.
Πρέπει να έρθουν ενισχύσεις.
Πρέπει να πλησιάζει η ώρα για τσάι.
Τουλάχιστον, σε ευχάριστα μέρη όπου υπάρχει ακόμα ώρα για τσάι.
Δεν είμαστε σε ευχάριστα μέρη.
κ. Φρόντο;
Τι συμβαίνει;
Απλώς ένα προαίσθημα.
Δε νομίζω ότι θα γυρίσω πίσω.
Ναι, και βέβαια θα γυρίσεις.
Είναι νοσηρός τρόπος σκέψης.
Θα πάμε εκεί και θα γυρίσουμε...
όπως ακριβώς ο κ. Μπίλμπο.
Θα δεις...
Νομίζω ότι αυτά τα μέρη ανήκαν κάποτε στο βασίλειο της Γκόντορ.
Πριν πολύ καιρό, όταν υπήρχε βασιλιάς.
κ. Φρόντο, κοιτάξτε!
O βασιλιάς έχει πάλι το στέμμα του.
Εμπρός, Χόμπιτ! Δεν πρέπει σταματήσουμε. Από δω.
O τίτλος μου ως Φρουρός, είναι απλώς τιμητικός.
Θέλω να πω, δεν περιμένουν από μένα να πολεμήσω.
- Έτσι δεν είναι; - Είσαι στην υπηρεσία του Επιτρόπου.
Θα υπακούς στις διαταγές, Πέρεγκριν Τουκ.
Γελοίο Χόμπιτ...
Φρουρέ της Ακρόπολης.
Σ'ευχαριστώ...
Χάθηκαν πια τα άστρα.
Είναι η ώρα;
Ναι.
Είναι τόσο ήσυχα...
Η μεγάλη νηνεμία πριν την καταιγίδα.
Δε θέλω να βρεθώ σε μάχη...
Όμως, η αναμονή γι'αυτήν είναι ακόμα χειρότερη.
Έχουν καμιά ελπίδα ο Φρόντο κι ο Σαμ;
Ποτέ δεν υπήρχε βάσιμη ελπίδα...
Μόνον η ελπίδα ενός τρελού...
O εχθρός ετοιμάστηκε.
Συγκέντρωσε τις δυνάμεις του.
Όχι μόνον Oρκ, αλλά και Ανθρώπους.
Στρατιές των Χαράντριμ από το Νότο...
Μισθοφόροι απ'την ακτή.
Όλοι θα προστρέξουν στο κάλεσμα της Μόρντορ.
Εμπρός...
Αυτό θα σημάνει το τέλος της Γκόντορ, όπως την ξέρουμε.
Εδώ, το χτύπημα θα είναι πολύ σκληρό.
Αν χαθεί το ποτάμι, αν πέσει η φρουρά της Oσγκίλιαθ...
η πόλη θα μείνει απροστάτευτη.
Όμως, έχουμε το Λευκό Μάγο... Αυτό σημαίνει πολλά.
Γκάνταλφ;
Ο Σάουρον δεν εμφάνισε τον πιο θανάσιμο υπηρέτη του...
αυτόν που θα οδηγήσει στη μάχη το στρατό της Μόρντορ.
Αυτόν που λένε ότι είναι ανίκητος από θνητό.
Τον Μάγο-Βασιλιά της Άνγκμαρ.
Τον συνάντησες...
Αυτός μαχαίρωσε τον Φρόντο.
Είναι ο Άρχοντας των Νάζγκουλ...
Ο πιο ισχυρός απ'τους Εννιά.
Έχει το κρησφύγετό του στη Μίνας Μόργκουλ.
Η Νεκρή Πόλη.
Απαίσιο μέρος. Γεμάτο εχθρούς.
Γρήγορα! Γρήγορα!
Θα δουν! Θα δουν!
Όχι από κει. Από δω. Κοιτάξτε. Βρήκαμε τη σκάλα.
O δρόμος για τη Μόρντορ.
Η μυστική σκάλα.
Ανεβείτε.
- Όχι! Κύριε Φρόντο! - Όχι από κει!
- Τι κάνει αυτό; - Όχι.
Με καλούν...
Κρυφτείτε! Κρυφτείτε!
Νιώθω την κόψη του σπαθιού του...
Ήρθε η ώρα τελικά.
Η μεγαλύτερη μάχη των καιρών μας.
Ελάτε, Χόμπιτ. Πρέπει να ανεβούμε.
Η σκακιέρα στήθηκε...
Τα πιόνια κινούνται.
Ανεβαίνουμε πάνω-πάνω...
Και μετά μπαίνουμε στη στοά.
Τι υπάρχει σ'αυτή τη στοά;
Άκουσέ με προσεκτικά...
Οτιδήποτε του συμβεί, θα'χεις να κάνεις μαζί μου.
Κι η παραμικρή υποψία...
έστω και για μια στιγμή να νιώσω ανατριχίλα, τελείωσε.
Δε θα ξανακρυφτείς, ούτε θα κάνεις βρομιά.
Έφυγες... Κατάλαβες;
Θα σε παρακολουθώ...
Τι του έλεγες;
Τίποτα. Απλώς του ξεκαθάρισα κάτι.
Πέρεγκριν Τουκ, υπάρχει κάτι που πρέπει να γίνει.
Ευκαιρία ν'αποδείξει την αξία του κάποιος απ'το Σάιρ.
Μη μ'απογοητεύσεις.
Επικρατεί ησυχία παντού στο ποτάμι.
Τα Oρκ κρύβονται...
Οι φρουρά μπορεί να έφυγε.
Στείλαμε ιχνηλάτες...
Αν επιτεθούν τα Oρκ απ'το Βορρά, θα μας ειδοποιήσουν.
Ησυχάστε.
Χρειαζόμαστε άλλους δέκα.
Σκότωσέ τον!
Δε θα'ρθουν απ'το Βορρά.
Στο ποτάμι! Γρήγορα! Εμπρός!
Πιο γρήγορα!
Τραβήξτε τα σπαθιά!
Κρατάτε τους!
Τι συμβαίνει;
Το Άμον Ντιν...
Οι φωτιές! Άναψαν οι φωτιές του Άμον Ντιν!
Άναψε η ελπίδα...
Οι φωτιές της Μίνας Τίριθ! Άναψαν οι φωτιές!
Η Γκόντορ ζητά βοήθεια!
Και το Ρόχαν θ'ανταποκριθεί.
Μάζεψε τους Ροχίρριμ.
Συγκέντρωσε το στρατό στο Ντανχάρροου.
Όσο πιο πολλούς άντρες μπορείς. Έχεις δύο μέρες.
Την τρίτη μέρα, θα πάμε στην Γκόντορ και θα πολεμήσουμε.
- Εμπρός. - Πολύ καλά, κύριε.
- Γκάμλινγκ! - Άρχοντά μου...
Κάνε γρήγορα...
Βρες και στείλε στο Ντανχάρροου κάθε αξιόμαχο άντρα.
Θα το κάνω.
- Θα έρθεις μαζί μας; - Μόνο μέχρι το στρατόπεδο.
Είναι παράδοση ν'αποχαιρετούμε τους πολεμιστές.
Βρήκαν αρχηγό.
Θα σ'ακολουθήσουν, ακόμα και στο θάνατο.
Μας έδωσες ελπίδα...
Με συγχωρείς...
Έχω ένα σπαθί...
Σε παρακαλώ, δέξου το.
Σου προσφέρω τις υπηρεσίες μου, βασιλιά Θέοντεν.
Ευχαρίστως το αποδέχομαι.
Θα'σαι υπασπιστής, ακόλουθος του Ρόχαν.
Ιππείς...
Μακάρι να είχα μια λεγεώνα Νάνων, με πλήρη εξοπλισμό.
Ίσως οι βασιλείς σας δε θα χρειαστεί να πάνε στον πόλεμο.
Φοβάμαι πως ο πόλεμος βαδίζει ήδη προς τα μέρη τους.
Μπροστά στα τείχη της Μίνας Τίριθ, λοιπόν...
θα κριθεί η μοίρα μας.
Έφτασε η ώρα! Καβαλάρηδες του Ρόχαν, έχετε δώσει όρκους!
Εκπληρώστε τους! Για τον άρχοντα και την πατρίδα!
Φάραμιρ!
Δεν μπορούμε να τους κρατήσουμε. Η πόλη θα πέσει.
Πες τους να οπισθοχωρήσουν. Θα πάμε στη Μίνας Τίριθ.
Νάζγκουλ.
Καλυφθείτε!
Νάζγκουλ!
Οπισθοχώρηση! Πίσω στη Μίνας Τίριθ!
Οπισθοχωρήστε!
- Οπισθοχωρήστε! - Τρέξτε να σωθείτε!
Η Εποχή των Ανθρώπων τελείωσε.
Είναι η ώρα των Ορκ.
- Συνέχισε. - Είναι Νάζγκουλ.
Ανάλαβε εσύ, άρχοντά μου!
Έρχεται!
- O Μιθράντιρ. - O Λευκός Καβαλάρης!
Τραβήξτε!
Μιθράντιρ...
Διέσπασαν τις γραμμές μας.
Κατέλαβαν τη γέφυρα και τη δυτική όχθη.
- Ορδές από Oρκ περνούν το ποτάμι. - Το πρόβλεψε ο Άρχοντας Ντένεθορ.
- Ήξερε τη μοίρα του. - Την ήξερε και δεν έκανε τίποτα!
Φάραμιρ;
Δεν είναι η πρώτη φορά που βλέπεις Χόμπιτ.
Όχι.
Είδες μήπως τον Φρόντο και τον Σαμ;
- Πού; Πότε; - Στην Ιθίλιεν.
Πριν από δύο μέρες.
Είχαν πάρει το δρόμο για την κοιλάδα Μόργκουλ.
Και μετά, για το Πέρασμα της Κίριθ Oύνγκολ.
Τι είναι αυτό;
- Τι συμβαίνει; - Πες μου λεπτομέρειες.
Πες μου ότι ξέρεις.
Έτσι πιστεύεις ότι θα υπηρετήσεις την πόλη σου;
Θα ρισκάριζες να καταστραφεί συθέμελα;
Έκανα αυτό που θεώρησα σωστό.
Αυτό που θεώρησες σωστό...
Έστειλες το Δαχτυλίδι στη Μόρντορ στα χέρια ενός ηλίθιου Χόμπιτ.
Έπρεπε να το είχα φέρει στην Ακρόπολη για να'ταν ασφαλές.
Κρυμμένο...
βαθιά σε σκοτεινή στοά...
ώστε να μη χρησιμοποιείται.
Εκτός βέβαια σε απόλυτη ανάγκη.
Δε θα χρησιμοποιούσα το Δαχτυλίδι.
Εντός αν η Μίνας Τίριθ ήταν να καταστραφεί και μόνον εγώ μπορούσα να τη σώσω.
Πάντα θες να εμφανίζεσαι αρχοντικός και γενναιόδωρος...
σαν τους παλιούς βασιλιάδες.
O Μπόρομιρ έπρεπε να θυμηθεί την ανάγκη του πατέρα του.
Έπρεπε να μου φέρει ένα βασιλικό δώρο.
O Μπόρομιρ δεν έπρεπε να φέρει το Δαχτυλίδι.
Θ'άπλωνε το χέρι και θα το'παιρνε. Θα υπέκυπτε στον πειρασμό...
- Δεν ξέρεις τίποτα γι'αυτό! - Θα το κρατούσε δικό του...
Κι όταν θα επέστρεφε...
δε θα αναγνώριζες το γιο σου.
O Μπόρομιρ ήταν πιστός σ'εμένα!
Δεν ήταν υποταγμένος σε μάγο!
Πατέρα;
Γιε μου...
Θέλω να μείνω μόνος.
Πρόσεχε, αφέντη...
Είναι πολύ απόκρημνη.
Πολύ επικίνδυνα τα σκαλιά...
Έλα, αφέντη...
Έλα στον Σμίγκολ.
Κύριε Φρόντο!
Πίσω εσύ!
Μην τον αγγίξεις!
Γιατί μισεί τόσο τον καψερό τον Σμίγκολ;
Τι του'χει κάνει άραγε ο Σμίγκολ;
Αφέντη;
O αφέντης κουβαλάει φορτίο βαρύ.
Το ξέρει ο Σμίγκολ. Βαρύ, πολύ βαρύ φορτίο.
O χοντρός δεν ξέρει τι περνάς.
O Σμίγκολ φροντίζει τον αφέντη.
Το θέλει.
Το χρειάζεται. O Σμίγκολ το βλέπει στα μάτια του.
Πολύ σύντομα θα σου το ζητήσει. Θα δεις.
O χοντρός θα σου το πάρει.
Όλος ο στρατός να επιτεθεί.
Να μη σταματήσει η επίθεση αν δεν καταληφθεί η πόλη.
Σκοτώστε τους όλους!
- Τι θα κάνουμε με τον μάγο; - Θα τον αναλάβω εγώ.
Πού είναι οι καβαλάρηδες;
Θα'ρθει ο στρατός του Ρόχαν;
Μιθράντιρ.
Η καλύτερη άμυνα που έχετε τώρα είναι το θάρρος σας.
Τι σκεφτόσουν, Πέρεγκριν Τουκ;
Τι μπορεί να προσφέρει ένα Χόμπιτ σ'ένα σπουδαίο άρχοντα των Ανθρώπων;
Έγινε σωστά...
Μια γενναία πράξη δεν πρέπει να κρίνεται εκ του αποτελέσματος.
Θα ενταχθείς στη φρουρά.
Δε νομίζω ότι θα βρουν στολή στα μέτρα μου.
Κάποτε ανήκε σ'ένα μικρό αγόρι της πόλης.
Ένα πολύ ανόητο αγόρι...
που έχανε την ώρα του σκοτώνοντας δράκους, αντί να διαβάζει.
- Δική σου ήταν; - Ναι, ήταν δική μου.
O πατέρας μου την είχε φτιάξει για μένα.
Λοιπόν...
Είμαι ψηλότερος απ'ό,τι ήσουν εσύ τότε.
Όμως, δε θα μεγαλώσω άλλο. Μόνον προς τα πλάγια...
Ούτε εμένα που ταίριαξε ποτέ.
O Μπόρομιρ ήταν ανέκαθεν ο πολεμιστής.
Έμοιαζαν τόσο πολύ, εκείνος κι ο πατέρας μου.
Περήφανοι...
Ξεροκέφαλοι θα'λεγα.
Δυνατοί, όμως.
Νομίζω ότι εσύ έχεις άλλου είδους δύναμη.
Και κάποια μέρα ο πατέρας σου θα το καταλάβει...
Ορκίζομαι πίστη και υποταγή στην Γκόντορ...
στην ειρήνη ή στον πόλεμο...
στη ζωή ή στο θάνατο...
από δω...
Από δω και στο εξής...
μέχρι ο Άρχοντάς μου να μ'απαλλάξει...
ή να με πάρει ο θάνατος.
Και δε θα το ξεχάσω...
ούτε θα φανώ αχάριστος σε αυτό που μου δόθηκε.
Η αφοσίωσή σου θ'ανταμειφθεί με αγάπη.
Η ανδρεία σου, με τιμές.
Η ανυπακοή σου, με εκδίκηση.
Να μην αφήσουμε αβασάνιστα τις γραμμές άμυνας...
που ο αδελφός σου κρατούσε τόσον καιρό.
- Τι θες να κάνω; - Δε θα πέσω αμαχητί.
Δε θα παραδώσω το ποτάμι στο Πελέννορ και το οχυρό.
Να πάρουμε την Οσγκίλιαθ.
Μα έχει ήδη καταληφθεί, άρχοντά μου.
Στον πόλεμο θα κριθεί αυτό.
Υπάρχει κάποιος που έχει το θάρρος να εκπληρώσει τη θέλησή μου;
Εύχεσαι τώρα να ήταν αλλιώς τα πράγματα.
Εγώ να είχα πεθάνει και να ζούσε ο Μπόρομιρ.
Ναι.
Το εύχομαι αυτό...
Αφού στερήθηκες τον Μπόρομιρ...
θα κάνω εγώ ότι μπορώ στη θέση του.
Αν επιστρέψω, να με αντι- μετωπίσεις αλλιώς, πατέρα.
Θα εξαρτηθεί αυτό απ'το πώς θα επιστρέψεις.
Τι σκαρώνεις;
Ετοιμαζόμαστε να το σκάσουμε, ε;
Να το σκάσουμε;
Το στρουμπουλό Χόμπιτ είναι πάντα ευγενικό.
O Σμίγκολ δείχνει περάσματα που κανείς δε θα'βρισκε...
κι αυτοί λένε ότι θα το σκάσουμε.
"Θα το σκάσουμε";
Πολύ καλός φίλος. Ναι, πολύτιμό μου...
- Πολύ ωραία. - Εντάξει...
Με τρόμαξες, αυτό είναι όλο.
Τι ετοιμαζόσουν να κάνεις;
Να το σκάσουμε.
Εντάξει. Κάνε ότι νομίζεις.
Συγγνώμη που σε ξύπνησα, κύριε Φρόντο.
Πρέπει να συνεχίσουμε το ταξίδι.
Είναι ακόμα σκοτάδι...
Πάντα σκοτάδι υπάρχει εδώ.
Χάθηκε!
- Το ψωμί απ'τα Ξωτικά. - Τι;
Ήταν το μόνο μας φαγητό.
Αυτός το πήρε! Αυτός πρέπει να το'χει!
O Σμίγκολ; Όχι, ο καημένος ο Σμίγκολ.
O Σμίγκολ σιχαίνεται αυτό το ψωμί.
Λες ψέματα, άθλιε! Τι το έκανες;
Δεν το τρώει.
- Δεν μπορεί να το πήρε αυτός. - Κοιτάξτε.
Τι είναι αυτό;
Ψίχουλα στο σακάκι του. Αυτός το πήρε!
Αυτός το πήρε.
Τον είδα. Πάντα μπουκώνεται όταν δεν κοιτάζει ο Αφέντης.
Αυτό είναι ψέμα!
Διπλοπρόσωπο σκουλήκι!
Σαμ!
Σταμάτα!
Σαμ!
- Θα τον σκοτώσω! - Μη, Σαμ!
Με συγχωρείς, δεν ήθελα να το τραβήξω τόσο. Απλώς, θύμωσα τόσο πολύ.
Ας ξεκουραστούμε λιγάκι.
- Καλά είμαι... - Όχι.
Όχι, δεν είσαι καλά. Είσαι εξαντλημένος.
Αυτό το Γκόλουμ φταίει.
Εδώ είναι τα μέρη του...
Αυτό που κουβαλάς στο λαιμό σ'έχει κουράσει.
Θα μπορούσα να βοηθήσω...
Να το κουβαλήσω εγώ για λίγο.
Να το κουβαλήσω για λίγο.
Θα μπορούσα... να το κουβαλήσω.
Να μοιραστούμε το φορτίο... Να μοιραστούμε το βάρος...
Μην πλησιάζεις!
Δεν το θέλω για μένα.
Απλώς θέλω να βοηθήσω.
Είδες; Είδες;
Το θέλει για τον εαυτό του.
Βούλωσέ το εσύ!
Φύγε! Φύγε από δω!
Όχι, Σαμ...
Εσύ πρέπει να φύγεις.
Λυπάμαι, Σαμ...
Μα, είναι ψεύτης!
Σου'βαλε λόγια για μένα.
Δεν μπορείς να με βοηθήσεις πια.
Δε σοβαρολογείς.
Γύρνα πίσω...
Φάραμιρ!
Το θέλημα του πατέρα σου αποδεικνύεται τρέλα.
Μη χαραμίσεις έτσι τη ζωή σου.
Σε τι να δείξω πίστη, αν όχι στη Γκόντορ;
Αυτή είναι η πόλη της Νούμενορ.
Ευχαρίστως θα θυσίαζα τη ζωή μου υπερασπιζόμενος την ομορφιά της...
το παρελθόν της, τη σοφία της.
O πατέρας σου σε αγαπάει, Φάραμιρ.
Πριν το τέλος, θα το θυμηθεί.
Μπορείς να τραγουδήσεις, Αφέντη Χόμπιτ;
Νομίζω...
ναι.
Τουλάχιστον, αρκετά καλά για τους όμοιούς μου.
Όμως, δεν έχουμε τραγούδια για παλάτια...
ή για κακές στιγμές.
Και γιατί τα τραγούδια σου να μην ταιριάζουν εδώ;
Εμπρός, πες μου ένα τραγούδι...
Πίσω τη γη μου άφησα
Ο κόσμος ξανοίγεται μπροστά
Είναι πολλά τα μονοπάτια Να διαβείς
Μέσα από σκιά
Μέχρις εκεί όπου απλώνεται η νυχτιά
Μέχρι τ'αστέρια εκεί ψηλά να γίνουν όλα φωτεινά
Σκοτάδι και σκιά
Σύννεφα και καταχνιά
Θα σβήσουν όλα μακριά
Όλα
θα σβήσουν
Εμπρός!
Εμπρός! Προχωρήστε!
Ανοίξτε δρόμο για το Βασιλιά!
Ανοίξτε δρόμο!
Ήρθε ο Βασιλιάς.
Άρχοντά μου...
Χαίρε, Μεγαλειότατε.
Πόσους έχεις, Γκρίμπολντ;
Έφερα περίπου 500 άντρες, Άρχοντά μου.
Έχουμε άλλους 300 από το Φένμαρτς, βασιλιά Θέοντεν.
- Οι ιππείς απ'το Σνόουμπερν; - Κανείς δεν ήρθε, Άρχοντα.
Έχουμε 6000 με δόρατα.
Περίμενα υπερδιπλάσιους.
Δεν αρκούν για να κάμψουμε την αντίσταση της Μόρντορ.
Θα'ρθουν κι άλλοι.
Κάθε ώρα που περνά, επισπεύδει την ήττα της Γκόντορ.
Με την αυγή, πρέπει να ξεκινήσουμε.
Τ'άλογα είναι ανήσυχα...
κι άντρες είναι σιωπηλοί.
Η σκιά του βουνού τους προκαλεί εκνευρισμό.
Εκείνος ο δρόμος εκεί...
πού οδηγεί;
Είναι ο δρόμος για τη Μαυρό- πορτα, κάτω απ'το βουνό.
Κανείς ποτέ δε γύρισε από κει.
Αυτό το βουνό είναι στοιχειωμένο.
Άραγκορν...
Ας βρούμε κάτι να φάμε.
Έτοιμος.
Πραγματικός υπασπιστής του Ρόχαν.
Είμαι έτοιμος για μάχη.
Συγγνώμη...
Δεν είναι και τόσο επικίνδυνο.
Δεν είναι καν κοφτερό.
Κακό αυτό. Δε θα σκοτώσεις έτσι πολλά Oρκ.
Έλα μαζί μου.
Πήγαινε στο σιδηρουργό!
Μην τον ενθαρρύνεις.
Μην τον αμφισβητείς.
Δεν αμφισβητώ την πρόθεση, μα το μήκος των χεριών του.
Γιατί να μην πολεμήσει ο Μέρι όπως κι εσείς;
Έχει το ίδιο κίνητρο μ'εσάς.
Γιατί να μην πολεμήσει για τους αγαπημένους του;
Γνωρίζεις ελάχιστα για τον πόλεμο, όπως κι αυτό το Χόμπιτ.
Όταν τον κυριέψει ο φόβος...
και το αίμα, οι κραυγές και η φρίκη της μάχης μετατραπούν σε τρόμο...
πιστεύεις ότι θα πολεμήσει;
Θα το βάλει στα πόδια.
Και με το δίκιο του...
O πόλεμος είναι προνόμιο των Ανθρώπων, Έογουιν.
Επέλεξα να ζήσω ως θνητή.
Μακάρι να μπορούσα να τον δω...
για μια τελευταία φορά.
Κύριε;
Σας περιμένει ο Βασιλιάς Θέοντεν, Άρχοντά μου.
Τώρα πηγαίνω...
Έλροντ, άρχοντά μου...
Έρχομαι εκ μέρους κάποιας που αγαπώ.
Η Άργουεν πεθαίνει.
Δε θ'αντέξει για πολύ στο κακό που απλώνει η Μόρντορ.
Το φως του Αποσπερίτη σβήνει...
Όσο αυξάνονται οι δυνάμεις του Σάουρον, εκείνη εξασθενεί.
Η ζωή της Άργουεν εξαρτάται τώρα απ'τη μοίρα του Δαχτυλιδιού.
Η Σκιά είναι πάνω μας, Άραγκορν.
Το τέλος έφτασε.
Όχι το δικό μας τέλος, αλλά το δικό του.
Πάτε σε πόλεμο, μα όχι και σε νίκη.
Τα στίφη του Σάουρον βαδίζουν κατά της Μίνας Τίριθ.
Μα, έστειλε άλλη δύναμη να επιτεθεί απ'το ποτάμι.
Στόλος από κουρσάρικα πλοία πλέει απ'το Νότο.
Θα φτάσουν στην πόλη σε δύο μέρες.
Είναι πολύ περισσότεροι, Άραγκορν.
Θέλεις κι άλλους άντρες.
Δεν υπάρχουν άλλοι...
Υπάρχουν αυτοί που κατοικούν στο βουνό.
Φονιάδες...
Προδότες...
θα καλούσες αυτούς στη μάχη;
Δεν πιστεύουν σε τίποτα.
Δε βοηθούν κανέναν.
ΘΆνταποκριθούν στο κάλεσμα του Βασιλιά της Γκόντορ.
Αντούριλ, η Φλόγα της Δύσης, σφυρηλα- τημένο απ'τα απομεινάρια του Νάρσιλ.
O Σάουρον δε θα'χει ξεχάσει το Σπαθί του Ελέντιλ.
Το σπαθί που ράγισε, θα επιστρέψει στη Μίνας Τίριθ.
Όποιος τη δύναμη αυτού του σπαθιού δαμάσει...
θα συγκεντρώσει τον πιο φονικό στρατό που υπήρξε ποτέ.
Ξέχνα ότι ήσουν.
Γίνε αυτό για το οποίο γεννήθηκες.
Πάρε το δρόμο για το Ντίμχολντ.
Δίνω ελπίδες στους Ανθρώπους.
Εγώ δεν έχω καμία...
Γιατί φεύγεις;
Δεν μπορείς να φύγεις, με τον πόλεμο τόσο κοντά.
Δεν μπορείς να εγκαταλείψεις τους άντρες σου.
Έργουιν...
Σε χρειαζόμαστε εδώ.
Γιατί ήρθες εδώ;
Δε γνωρίζεις το λόγο;
Δεν είναι παρά μια σκιά, μια σκέψη, αυτό που αγαπάς.
Δεν μπορώ να σου δώσω αυτό που αναζητάς.
Ευχήθηκα να ευτυχήσεις απ'την πρώτη στιγμή που σε είδα.
Για πού το'βαλες μόνος;
Όχι αυτή τη φορά...
Πρέπει να μείνεις εδώ, Γκίμλι.
Δεν έμαθες ακόμα την ξεροκεφαλιά των Νάνων;
Καλά θα κάνεις να το αποδεχτείς. Θα'ρθουμε μαζί σου.
- Τι συμβαίνει; - Πού πηγαίνει;
Πού πηγαίνει;
Δεν καταλαβαίνω.
Άρχοντα Άραγκορν!
Γιατί φεύγει πριν τη μάχη;
Φεύγει, γιατί δεν υπάρχει ελπίδα.
Φεύγει, γιατί πρέπει.
Ελάχιστοι ήρθαν.
Δεν μπορούμε να νικήσουμε τις ορδές της Μόρντορ.
Όχι...
δεν μπορούμε.
Όμως, θα τους πολεμήσουμε το δίχως άλλο.
Άφησα μια εντολή.
Εσύ θα ηγηθείς του λαού, αντί για μένα...
Εσύ θα καθίσεις στο Θρόνο μου.
Υπερασπίσου την Έντορας...
αν πέσω νεκρός στη μάχη.
Ποιο άλλο καθήκον μου αναθέτεις, Άρχοντά μου;
Καθήκον;
Όχι...
Όμως, θα'θελα να χαμογελάσεις ξανά.
θα'θελα να μη θρηνείς γι'αυτούς που ζήσαν τη ζωή.
Θα ζήσεις, θα δεις και πάλι καλές μέρες...
και δε θα'χεις λόγο να'σαι απελπισμένη.
Τι είδους στρατός θα σερνόταν σε τέτοιο μέρος;
Καταραμένος στρατός.
Παλιά, οι Άνθρωποι των Βουνών ορκίστηκαν...
στον τελευταίο βασιλιά της Γκόντορ...
να τον βοηθήσουν...
να πολεμήσει.
Όμως, σαν ήρθε η στιγμή...
που η Γκόντορ είχε ανάγκη...
το'σκασαν...
και χάθηκαν στις σπηλιές του βουνού.
Έτσι, ο Ισίλντουρ τους καταράστηκε...
να μη βρουν γαλήνη μέχρι να εκπληρώσουν τον όρκο τους.
Ποιος θα τους καλέσει από το γκρίζο λυκόφως τους;
Οι ξεχασμένοι άνθρωποι...
O διάδοχος εκείνου στον οποίο έδωσαν τον όρκο.
Θα'ρθει από το Βορρά.
Η ανάγκη θα τον οδηγεί...
Θα διαβεί την πόρτα προς τα Μονοπάτια των Νεκρών.
Το αίμα μου έχει παγώσει.
Η Μαυρόπορτα είναι κλειστή.
Είναι έργο των Νεκρών.
Κι οι Νεκροί τη φυλάνε.
Το πέρασμα είναι κλειστό.
Μπρέγκο!
Εγώ δε φοβάμαι το θάνατο.
Αυτό είναι ανήκουστο.
Τολμά Ξωτικό να πάει εκεί και δειλιάζει ένας Νάνος;
Ωχ...
Δε θα υποστώ τέτοια προσβολή.
Πρέπει να καλπάσουμε.
O δρόμος είναι μακρύς.
Και στο τέρμα, πρέπει να'χουμε δυνάμεις για μάχη.
Τα Χόμπιτ δεν είναι για μάχη, Αφέντη Μέριαντοκ.
Οι φίλοι μου πήγαν...
Θα ήταν ντροπή να μείνω πίσω.
Είναι 3 μέρες μέχρι τη Μίνας Τίριθ...
Και κανείς δεν μπορεί να σε πάρει στο άλογό του.
Θέλω να πολεμήσω.
Η συζήτηση τελείωσε.
Έλα μαζί μου.
Αρχόντισσά μου...
Παραταχτείτε! Εμπρός!
Ξεκινήστε!
Καλπάζουμε!
Εμπρός για τη Γκόντορ!
Τι συμβαίνει;
Τι βλέπεις;
Βλέπω φιγούρες ανθρώπων.
Και αλόγων...
Πού;
Ξεθωριασμένα λάβαρα σαν απομεινάρια από σύννεφα.
Υψωμένα δόρατα...
σαν συστάδα δέντρων το χειμώνα που υψώνονται μέσα στην ομίχλη.
Οι Νεκροί ακολουθούν...
Έχουν συγκεντρωθεί.
Οι Νεκροί;
Συγκεντρώθηκαν;
Το'ξερα...
Πολύ ωραία...
Θαυμάσια! Λέγκολας!
Μην κοιτάς κάτω.
Ποιος εισέβαλε στο βασίλειό μου;
Κάποιος που ζητά απόδειξη της υποταγής σου.
Οι Νεκροί δεν επιτρέπουν σε ζωντανούς να περάσουν.
Εμένα θα μου επιτρέψεις.
Δεν μπορείτε να φύγετε.
Φτιάχτηκε απΆυτούς που είναι Νεκροί.
Και οι Νεκροί τη φυλάνε.
Δεν περνάτε.
Τ ώρα πρέπει να πεθάνετε.
Σε καλώ να εκπληρώσεις τον όρκο σου!
Μόνον ο Βασιλιάς της Γκόντορ μπορεί να με προστάξει.
Αυτό το σπαθί είχε σπάσει!
Ξαναφτιάχτηκε.
Πολέμησε για μας...
και αποκατάστησε την τιμή σου.
Τι αποφασίζεις;
Λοιπόν;
Χάνεις την ώρα σου.
Ανέντιμοι ήταν στη ζωή, ανέντιμοι και τώρα στο θάνατο.
Είμαι ο διάδοχος του Ισίλντουρ.
Πολέμησε για μένα...
και θα θεωρήσω ότι εκπλήρωσες τον όρκο σου.
Τι αποφασίζεις;
Έχεις το λόγο μου!
Πολέμησε και θα σ'ελευθερώσω απΆυτή την κατάρα!
Τι αποφασίζεις;
Εμπρός, προδότες!
Έξω!
Λέγκολας!
Γρήγορα!
Θα πολεμήσουμε.
Ανοίξτε τις πύλες! Γρήγορα!
Γρήγορα!
Φάραμιρ!
Μη μου πεις μόνο ότι σκοτώθηκε.
Οι εχθροί ήταν πολυάριθμοι.
Δε γλίτωσε κανείς.
Φόβος.
O φόβος έχει "πνίξει" την πόλη...
Ας απαλύνουμε τον πόνο τους.
Ελευθερώστε τους αιχμαλώτους.
Καταπέλτες!
Οι γιοι μου είναι νεκροί.
Η γενιά μου ξεκληρίστηκε.
Είναι ζωντανός!
Αφανίστηκε ο Οίκος των Επιτρόπων.
Χρειάζεται φάρμακο, Άρχοντά μου.
Η γενιά μου ξεκληρίστηκε!
Άρχοντά μου!
Το Ρόχαν...
μας εγκατέλειψε.
O Θέοντεν με πρόδωσε.
Εγκαταλείψτε τις θέσεις σας!
Τρέξτε να σωθείτε!
Ετοιμαστείτε για μάχη!
Γρήγορα! Γυρίστε στις θέσεις σας!
Εδώ! Γρήγορα!
Στις επάλξεις!
Αφανίστε αυτά τα κτήνη!
Στις θέσεις σας!
Θέλουμε κι άλλα χαλάσματα.
Προσέξτε!
Κατεβείτε χαμηλότερα! Γρήγορα!
Ανασυνταχθείτε!
Απωθείστε τους! Μη φοβάστε!
Μείνετε στις θέσεις σας και πολεμήστε!
Μη χτυπάτε τους πύργους!
Στοχεύστε και σκοτώστε τα τρολ!
Ρίξτε τα κάτω!
Αντισταθείτε!
Πέρεγκριν Τουκ!
- Γύρνα πίσω στην Ακρόπολη! - Μας κάλεσαν να πολεμήσουμε.
Δεν είναι εδώ μέρος για Χόμπιτ.
Είσαι πραγματικός Φύλακας της Ακρόπολης.
Τώρα φύγε! Γρήγορα!
Τι κάνεις, άχρηστο κάθαρμα;
Η πύλη δεν υποχωρεί.
Τότε κατάστρεψέ την.
Μα τίποτα δεν την ρίχνει.
Το Γκροντ θα τα καταφέρει.
Φέρτε το κεφάλι του λύκου.
Γκροντ! Γκροντ! Γκροντ! Γκροντ!
Γκροντ! Γκροντ! Γκροντ!
Δεν μπορείς να περάσεις.
Δε θα μπεις στην Γκόντορ.
Ποιος είσαι εσύ που θα μου το απαγορεύσεις;
Λέγολας, ρίξε μια προειδοποιητική βολή κοντά στο αυτί του.
Στόχευσε καλά.
Αυτό ήταν... Σας προειδοποιήσαμε.
Ετοιμαστείτε να πεθάνετε.
Να πεθάνουμε;
Από σένα και ποιο στρατό;
Αυτό το στρατό.
Εκεί μέσα...
Τι είναι εδώ;
Ο αφέντης πρέπει να μπει στη στοά.
Τώρα που έφτασα, δε νομίζω ότι θέλω να μπω.
Είναι ο μόνος τρόπος.
Μπες...
αλλιώς γύρνα πίσω.
Δεν μπορώ να γυρίσω πίσω.
- Τι βρομάει έτσι; - Ακαθαρσίες των Ορκ.
Μπαίνουν εδώ μέσα μερικές φορές...
Βιάσου.
Από δω.
Σμίγκολ;
Εδώ.
Κολλάει... Τι είναι;
Θα δεις...
Ναι...
Θα δεις.
Σμίγκολ;
Σμίγκολ!
Σαμ.
Και σ'εσένα, Φρόντο Μπάγκινς...
σου δίνω το φως του Εαρέντιλ, του αγαπημένου μας άστρου.
Είθε να σε συντροφεύει σε μέρη σκοτεινά...
όταν κάθε άλλο φως θα'χει σβήσει.
Άτακτη μικρή μυγούλα
Τι σου έλαχε και κλαις;
Σ'έπιασε η αραχνούλα...
Σύντομα θα'σαι...
μεζές.
Τη γλίτωσες, έτσι, πολύτιμο,
Από μένα δε γλιτώνεις.
- Όχι αυτή τη φορά... - Όχι!
Δε φταίμε εμείς. Δε φταίμε!
Ο Σμίγκολ δε θα'κανε κακό στον Αφέντη.
Υποσχεθήκαμε.
Πρέπει να μας πιστέψεις.
Το Πολύτιμο έφταιγε.
Αυτό μας "ώθησε" να το κάνουμε.
Πρέπει να το καταστρέψω, Σμίγκολ.
Πρέπει να το καταστρέψω, για το καλό και των δυο μας.
Όχι!
Λυπάμαι, Σαμ...
Ειλικρινά λυπάμαι.
Αυτή η αποστολή ανατέθηκε σε σένα, Φρόντο του Σάιρ.
Αν δεν τα καταφέρεις εσύ...
κανείς δε θα τα καταφέρει.
Οι ιχνηλάτες αναφέρουν ότι έχουν περικυκλώσει τη Μίνας Τίριθ.
Τα χαμηλά επίπεδα καίγονται...
Παντού, υπάρχουν λεγεώνες του εχθρού που προελαύνουν.
Ο χρόνος δουλεύει εναντίον μας.
Ετοιμαστείτε!
Κουράγιο, Μέρι...
Σύντομα θα'χουν τελειώσει όλα.
Αρχόντισσά μου...
Είναι γενναία και όμορφη...
κι έχεις πολλούς λόγους να ζήσεις...
και πολλούς που σε αγαπούν.
Ξέρω ότι είναι πολύ αργά να κάνεις πίσω...
Ξέρω ότι είναι ανώφελο πια να ελπίζουμε...
Αν ήμουν ιππότης του Ρόχαν, ικανός για γενναίες πράξεις...
Δεν είμαι, όμως...
Είμαι Χόμπιτ...
και ξέρω ότι δεν μπορώ να σώσω τη Μέση-Γη.
Θέλω απλώς να βοηθήσω τους φίλους μου.
Ο Φρόντο.
Ο Σαμ.
Ο Πίπιν...
Το μόνο που θα ευχόμουν είναι να τους ξανάβλεπα.
Ετοιμαστείτε για έξοδο!
Γρήγορα. Θα καλπάσουμε μέσα στη νύχτα.
Στη μάχη.
Πίσω στην πύλη!
Γρήγορα!
Είμαι ο υπασπιστής του Οίκου του Ανάριον.
Έτσι έζησα...
Και έτσι τώρα θα πεθάνω.
Η Γκόντορ χάθηκε.
Δεν υπάρχει ελπίδα για τους Ανθρώπους.
Γιατί το σκάνε οι ανόητοι;
Καλύτερα ο γρήγορος θάνατος παρά ο αργός...
Γιατί σίγουρα θα πεθάνουμε.
Δε θα υπάρξει τάφος για τον Ντένεθορ και τον Φάραμιρ.
Δε θα "λιώσουμε" στον αιώνιο ύπνο του θανάτου.
Στην πυρά θα καούμε, σαν τους βάρβαρους Βασιλιάδες.
Φέρτε ξύλα και λάδι.
Περιμένετε.
Περιμένετε!
Είστε μαχητές της Γκόντορ.
Ότι κι αν εμφανιστεί από την πύλη, πολεμήστε το γενναία!
Τρέξτε!
Στοχεύστε!
Ρίξτε!
Άφησέ τον, βρομόπραμα!
Άφησέ τον!
Δε θα τον αγγίξεις ξανά!
Εμένα έλα ν'αποτελειώσεις.
Πίσω!
Κύριε Φρόντο.
Όχι.
Φρόντο.
Κύριε Φρόντο.
Σύνελθε.
Μη μ'αφήνεις εδώ μόνο.
Μην πεθάνεις.
Ξύπνα.
Δεν κοιμάσαι.
Είσαι νεκρός.
Γύρνα πίσω, κάθαρμα!
Τι είναι αυτό;
Φαίνεται ότι η Σέλομπ διασκέδασε για τα καλά.
Βρήκε κι άλλο ορεκτικό, έτσι;
Όχι.
Δεν είναι νεκρός.
Δεν είναι;
Τον τρύπησε με το κεντρί της και τον έριξε αναίσθητο.
Μετά θα τον απολαύσει.
Έτσι συνηθίζει να τρέφεται.
Φρέσκο αίμα...
Πάρτε τον στον πύργο!
Ανόητε, Σαμγουάιζ.
Αυτό το σκουλήκι θα συνέλθει σε δύο ώρες.
Μετά, θα εύχεται να μην είχε γεννηθεί.
Το σώμα του "καταρρέει".
Καίγεται...
Καίγεται ήδη...
Δεν είναι νεκρός.
Δεν έχει πεθάνει!
Όχι!
Δεν είναι νεκρός!
Έχε γεια, Πέρεγκριν, γιε του Πάλαντιν.
Σε απαλλάσσω απ'τα καθήκοντά σου.
Πήγαινε τώρα και πέθανε με όποιον τρόπο νομίζεις.
Ρίξτε λάδι στα ξύλα!
Εμπρός, στρατιώτη! Βιάσου!
- Περάστε γρήγορα εκεί! - Γκάνταλφ!
Πού είναι ο Γκάνταλφ;
Γκάνταλφ!
Οπισθοχωρήστε!
Εισέβαλαν στην πόλη!
Οπισθοχωρήστε στο δεύτερο επίπεδο!
Βγάλτε έξω τα γυναικόπαιδα!
Βγάλτε τα έξω!
Οπισθοχωρήστε!
Γρήγορα!
Μπείτε στην πόλη και σκοτώστε τους όλους!
Να μη μείνει κανείς!
Πολεμήστε μέχρι τελευταίας ρανίδας!
Πολεμήστε για τη ζωή σας!
Γκάνταλφ!
Ο Ντένεθορ τρελάθηκε!
Θα κάψει τον Φάραμιρ ζωντανό!
Ανέβα! Γρήγορα!
Γύρνα πίσω στην άβυσσο.
Γύρνα πίσω στην ανυπαρξία, που περιμένει εσένα και τον αφέντη σου!
Αναγνωρίζεις το θάνατο όταν σε πλησιάζει, γέρο;
Ήρθε η ώρα μου...
Γκάνταλφ!
Απέτυχες.
Ο κόσμος των Ανθρώπων θα καταστραφεί.
Κουράγιο, Μέρι.
Κάνε κουράγιο για χάρη των φίλων μας.
Ανασυνταχθείτε! Παραταχθείτε!
Τα δόρατα, μπρος. Οι τοξότες, πίσω.
Έομερ, κάλυψε την αριστερή πλευρά.
Έτοιμοι!
Γκάμλινγκ, ακολούθησε το λάβαρο του Βασιλιά.
Γκρίμπολντ, οδήγησε τους άντρες σου στα δεξιά.
Προχωρήστε χωρίς να φοβάστε το σκοτάδι!
Σηκωθείτε, Καβαλάρηδες του Θέοντεν!
Τα δόρατα θα τρανταχτούν κι ασπίδες θα ραγίσουν!
Μέρα μεγάλης μάχης! Μέρα αιματηρή!
Πριν την ανατολή του ήλιου!
Ότι κι αν γίνει, μείνε κοντά μου. Θα σε προστατέψω.
Καλπάστε τώρα!
Μπείτε στη μάχη!
Καλπάστε! Καλπάστε στην καταστροφή...
και στο τέλος του κόσμου!
Θάνατος!
- Θάνατος! - Θάνατος!
Εμπρός, Εορλίνγκας!
Βολή!
Θάνατος!
Επίθεση!
Χτυπάτε κατά βούληση!
Κάψτε μας.
Σταματήστε αυτή την τρέλα!
Ίσως θριαμβεύσεις στο πεδίο της μάχης για μια μέρα...
αλλά ενάντια στη δύναμη που γιγαντώθηκε στην ανατολή...
δεν υπάρχει ελπίδα νίκης.
Όχι!
Δε θα μου πάρεις το γιο μου!
Όχι!
Φάραμιρ.
Έτσι πεθαίνει ο Ντένεθορ, γιος του Εκθέλιον.
Οδηγήστε τους στο ποτάμι!
Εξασφαλίστε την πόλη!
Ανασυνταχθείτε!
Ανασύνταξη!
Να ηχήσει το βούκινο!
Επίθεση!
Ρίξ'τον κάτω!
Πιάσε τα ινία! Οδήγησέ το αριστερά!
Αριστερά!
Να σημαδεύετε το κεφάλι!
Ρίξτε το κάτω! Ρίξτε το!
Μέρι!
Δεν πίστευα ότι θα'χε αυτό το τέλος.
Τέλος;
Όχι, η ζωή δεν τελειώνει με το θάνατο.
Είναι απλώς άλλο ένα μονοπάτι...
που όλοι μας θα το διαβούμε.
Το σκούρο πέπλο αυτού του κόσμου τραβιέται...
κι όλα γίνονται λαμπερά, κρυστάλλινα.
Και μετά, βλέπεις...
Τι, Γκάνταλφ;
Τι βλέπεις;
Λευκές ακτές...
και πέρα απΆυτές...
την καταπράσινη εξοχή...
φωτισμένη από γλυκιά ανατολή.
Λοιπόν...
Δεν είναι και τόσο άσχημα.
Όχι.
Όχι, δεν είναι...
Μαζευτείτε γύρω μου!
Φάτε τον ζωντανό!
Αν τον αγγίξεις, πέθανες.
Μην μπαίνεις ποτέ ανάμεσα σε Νάζγκουλ και τη λεία του.
Αργήσατε όπως πάντα!
Είμαστε έτοιμοι να ριχτούμε στη μάχη.
Κουνηθείτε, ψοφίμια! Αποβιβαστείτε!
Υπάρχουν Ορκ και για τους δυο.
Ας νικήσει ο καλύτερος... Νάνος.
Ηλίθιε.
Κανείς άντρας δεν μπορεί να με σκοτώσει.
Πέθανε τώρα.
Εγώ δεν είμαι άντρας.
- Δεκαπέντε! Δεκαέξι! - Δεκαεπτά!
Μέρι!
Λέγκολας!
Τριάντα τρεις, τριάντα τέσσερις.
Αυτό μέτραγε για έναν!
Εμπρός, λοιπόν!
Σε αναγνώρισα...
...Έργουιν.
Πεθαίνω...
Όχι.
Θα σε σώσω εγώ.
Το έκανες ήδη.
Έργουιν...
Είμαι βαριά τραυματισμένος.
Πρέπει να μ'αφήσεις να πεθάνω.
Θα συναντήσω τους προγόνους μου...
και μέσα στην ένδοξη σύναξή τους...
δε θα νιώθω ανάξιός τους.
Έργουιν...
Ελευθέρωσέ μας.
Κακή ιδέα...
Φάνηκαν χρήσιμα τα παλικάρια, αν και νεκρά.
Έδωσες το λόγο σου!
Θεωρώ ότι εκπλήρωσες τον όρκο σου...
Πήγαινε.
Πορεύσου εν ειρήνη.
Μέρι.
Όχι!
Χωρίς ματιά
Έφυγες μακριά
Με ραγισμένη την καρδιά
Με άλαλη τη γλώσσα
Σύντομα θ'ανακαλύψεις
Ότι ο κόσμος άλλαξε
Για πάντα
Και τα δέντρα τώρα Από πράσινα φυτρώνουν χρυσαφιά
Κι ο ήλιος πια δε λάμπει
Να σε κρατούσα εύχομαι
Κοντά μου
Μέρι!
Μέρι.
Εγώ είμαι, Μέρι.
Ο Πίπιν.
Το'ξερα ότι θα με βρεις.
Ναι.
Θα μ'αφήσεις;
Όχι, Μέρι...
Θα σε φροντίσω για να γίνεις καλά.
Δώσ'το μου!
Αυτό το λαμπερό ρούχο είναι δικό μου!
Αυτό θα πάει στο Μεγάλο Μάτι, μαζί μ'όλα τ'άλλα.
Δε δέχομαι διαταγές από προδότες της Μόργκουλ!
Αν το αγγίξεις, θα νιώσεις τη λεπίδα στα σπλάχνα σου.
Προσπάθησε να με σκοτώσει ο άχρηστος!
Σκοτώστε τον!
Αυτή για τον Φρόντο!
Αυτή για το Σάιρ!
Κι αυτή για τον πατέρα μου!
Σταμάτα να μυξοκλαίς, χαμένε!
Θα σε σουβλίσω σαν γουρούνι και το αίμα σου θα τρέξει.
Όχι αν σε τρυπήσω εγώ πρώτος.
Σαμ!
Σαμ, πόσο λυπάμαι...
Συγγνώμη για όλα.
- Έλα να σε πάρω από δω. - Πολύ αργά. Τελείωσε.
Το πήραν, Σαμ!
Πήραν το Δαχτυλίδι!
Να με συγχωρεί η χάρη σου, αλλά δεν το πήραν.
Νόμιζα ότι πέθανες...
Και γι'αυτό το πήρα.
Μόνο για να το φυλάξω.
Δώσ'το μου.
Δώσ'μου το Δαχτυλίδι, Σαμ.
Σαμ.
Δώσ'μου το Δαχτυλίδι.
Κατάλαβέ το...
Είναι δικό μου φορτίο το Δαχτυλίδι.
Θα σε καταστρέψει, Σαμ.
Πάμε, κύριε Φρόντο.
Πρέπει να σου βρούμε ρούχα.
Δεν μπορείς να περπατάς στη Μόρντορ ολόγυμνος.
Τα καταφέραμε, κύριε Φρόντο.
Φτάσαμε στη Μόρντορ.
Είναι τόσο πολλοί...
Είναι αδύνατο να περά- σουμε απαρατήρητοι.
Αυτός είναι. Το Μάτι...
Πρέπει να πάμε εκεί, κύριε Φρόντο.
Δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς.
Έλα. Ας κατεβούμε το λόφο για αρχή.
Ο Φρόντο είναι σε μέρη όπου δεν μπορώ να δω.
Οι δυνάμεις του κακού ενισχύονται.
Αν ο Σάουρον είχε το Δαχτυλίδι, θα το ξέραμε.
Είναι απλώς θέμα χρόνου.
Υπέστη ήττα, ναι...
μα πίσω απ'τα τείχη της Μόρντορ ο εχθρός ανασυντάσσεται.
Ας μείνει εκεί.
Ας μείνει εκεί να σαπίσει. Τι μας ενοχλεί;
Ενοχλούν τα 10000 Ορκ που χωρίζουν το Φρόντο απ'το Βουνό του Χαμού.
Τον έστειλα στο θάνατό του.
Όχι.
Υπάρχει ακόμα ελπίδα για τον Φρόντο.
Χρειάζεται χρόνο να περάσει τις πεδιάδες του Γκόργκοροθ
- Να του τον δώσουμε. - Πώς;
Παρασύροντας τις στρατιές του Σάουρον...
Θα αδειάσει τα εδάφη του.
Μετά, με όλες μας τις δυνάμεις να χτυπήσουμε τη Μαύρη Πύλη.
Δεν μπορούμε να νικήσουμε τον εχθρό με τα όπλα.
Ο σκοπός είναι...
να δώσουμε στο Φρόντο την ευκαιρία, κρατώντας το Μάτι καρφωμένο πάνω μας.
Έτσι, δε θα βλέπει ότι άλλο κινείται.
Αντιπερισπασμός.
Σίγουρος θάνατος...
Μηδαμινές ελπίδες επιτυχίας...
Τι περιμένουμε, λοιπόν;
Ο Σάουρον θα υποπτευθεί την παγίδα.
Δε θα τσιμπήσει το δόλωμα.
Νομίζω ότι θα "τσιμπήσει"...
Πολύ καιρό με καταδιώκεις.
Πολύ καιρό σου ξεφεύγω...
Όχι πια.
Ιδού το Σπαθί του Ελέντιλ!
Στην πόλη επικρατεί σιγή.
Ο ήλιος χάθηκε τελείως.
Κάνει τόσο κρύο.
Είναι η υγρασία από την πρώτη ανοιξιάτικη βροχή.
Δεν πιστεύω ότι αυτό το σκοτάδι θα διαρκέσει για πολύ.
Κοίτα, τα Ορκ...
Απομακρύνονται...
Βλέπεις, κ. Φρόντο;
Επιτέλους μας χαμογέλασε η τύχη.
Κουνηθείτε, άχρηστοι!
Πιο γρήγορα!
Έλα, κάθαρμα...
Θα σε μαστιγώνω μέχρι να "λιώσεις"!
Εμπρός!
Τι σου είπα;
Σηκωθείτε!
Κουνηθείτε, άχρηστοι!
Εσείς οι δύο πάτε κατευθείαν για το μέτωπο!
Εμπρός! Κουνηθείτε! Πάρτε τα πόδια σας!
Πηγαίνετε στην πύλη! Γρήγορα!
Δεν ξέρετε ότι έχουμε πόλεμο;
Λόχος, αλτ!
Επιθεώρηση!
Σαμ, βοήθησέ με.
κ. Φρόντο!
Σήκω, κ. Φρόντο. Σήκω!
Είναι τόσο βαρύ...
Όχι...
Τι πρέπει να κάνω; Τι πρέπει να κάνουμε;
- Χτύπα με. - Τι;
Χτύπα με, Σαμ. Άρχισε να παλεύεις.
Άφησέ με!
Κανείς δε θα με πιέσει, ποταπό σκουλήκι!
Άφησέ με!
Σταματήστε! Σταματήστε!
Θα σου βγάλω τ'άντερα, αν δε το βουλώσεις!
Εμπρός, Σαμ. Τώρα!
Κουνήσου, κάθαρμα!
Παραταχθείτε!
Σκουλήκια!
Παραταχθείτε, άχρηστοι!
Πάρτε τα πόδια σας, άχρηστοι. Κουνηθείτε.
Κουνηθείτε!
Δεν μπορώ...
Αδυνατώ. Δεν μπορώ ν'αντέξω το Δαχτυλίδι, Σαμ.
Είναι...
Είναι τόσο μεγάλο το βάρος του.
Είναι...
Τόσο μεγάλο βάρος...
Θα πάμε από δω... Όσο πιο ίσια μπορούμε.
Δεν υπάρχει λόγος να κουβαλάμε άχρηστα πράγματα...
κ. Φρόντο...
Κοιτάξτε...
Υπάρχει φως...
και ομορφιά εκεί πάνω...
που καμιά σκιά δεν μπορεί να τ'αγγίξει.
Πιες απ'το δικό μου.
Έχει μείνει λίγο...
Δε θα'χουμε για την επιστροφή.
Δε νομίζω ότι θα υπάρξει επιστροφή, κύριε Φρόντο.
Σκύψε, Φρόντο!
Κρύψου!
Φρόντο!
Πού είναι;
Ας εμφανιστεί ο άρχοντας της Μαύρης Χώρας!
Και ας αποδοθεί δικαιοσύνη!
Ο αφέντης μου, ο Μέγας Σάουρον, σας καλωσορίζει.
Υπάρχει κανείς με την εξουσία να διαπραγματευτεί μαζί μου;
Δεν ήρθαμε να διαπραγματευτούμε με τον Σάουρον...
τον καταραμένο και ασεβή.
Πες αυτό στον αφέντη σου: Πρέπει τα διαλύσει τις ορδές της Μόρντορ.
Πρέπει να φύγει απΆυτά τα μέρη και να μη γυρίσει ποτέ.
Γερο-Ασπρογένη...
Έχω κρυμμένο ένα δώρο να σου δείξω...
Τον Φρόντο.
Φρόντο.
- Σωπάστε. - Όχι!
Σωπάστε!
Απ'ότι βλέπω πρέπει ν'αγαπούσες το Χόμπιτ.
Μάθε ότι υπέφερε πολύ στα χέρια του "οικοδεσπότη" του.
Ποιος θα περίμενε ένα τόσο δα Χόμπιτ ν'αντέχει τόσο πόνο;
Και τον άντεξε, Γκάνταλφ.
Τον άντεξε...
Κι αυτός ποιος είναι;
Ο διάδοχος του Ισίλντουρ;
Δεν αρκεί ένα σπασμένο σπαθί των Ξωτικών για να γίνει βασιλιάς.
Νομίζω ότι θα χρειαστούν και διαπραγματεύσεις.
Δεν το πιστεύω...
Δε θα το πιστέψω.
Πίσω...
Οπισθοχωρήστε!
Χάθηκε, κύριε Φρόντο.
Οι φωτιές στράφηκαν μακριά, προς το βορρά.
Κάτι του τράβηξε την προσοχή.
Μείνετε στις θέσεις σας!
Γιοι της Γκόντορ, του Ρόχαν, αδέλφια μου!
Βλέπω στα μάτια σας...
τον ίδιο φόβο που θα καταλάμβανε κι εμένα.
Ίσως έρθει κάποια μέρα που το θάρρος θα χαθεί...
που θ'απαρνηθούμε φίλους και συντρόφους.
Μα αυτό, δε θα γίνει σήμερα.
Θα'ναι ώρα για λύκους και για σπασμένες ασπίδες...
όταν αφανιστεί το γένος των Ανθρώπων.
Μα αυτό, δε θα γίνει σήμερα.
Σήμερα θα πολεμήσουμε!
Για ότι αγαπημένο έχετε σ'αυτό τον κόσμο...
σας καλώ να πολεμήσετε, Άνθρωποι της Δύσης!
Ποτέ δεν περίμενα να πεθάνω δίπλα-δίπλα με Ξωτικό.
Τι θα'λεγες, δίπλα-δίπλα με έναν φίλο;
Ναι.
Αυτό θα μπορούσα να το κάνω.
Θυμάσαι το Σάιρ, κύριε Φρόντο;
Σύντομα θα φτάσει η άνοιξη.
Τα περιβόλια θ'ανθίσουν...
Και τα πουλιά θα φτιάξουν φωλιές στις φουντουκιές.
Και θα σπέρνουν το κριθάρι χαμηλά στις πεδιάδες.
και θα τρώνε τις πρώτες φράουλες με κρέμα.
Θυμάσαι τι γεύση έχουν οι φράουλες;
Όχι, Σαμ...
Δε θυμάμαι τη γεύση του φαγητού...
ούτε το κελάρισμα του νερού...
ούτε το άγγιγμα απ'το γρασίδι.
Νιώθω...
γυμνός στο σκοτάδι.
Δεν υπάρχει... τίποτα.
Τίποτα δε με κρύβει από το Φλεγόμενο Μάτι.
Τον βλέπω...
μπροστά στα μάτια μου.
Ας το ξεφορτωθούμε λοιπόν...
μια για πάντα.
Πάμε, κύριε Φρόντο.
Δεν μπορώ να κουβαλήσω αυτό...
αλλά μπορώ να κουβαλήσω εσένα.
Εμπρός!
Άραγκορν.
Ελέσσαρ.
Για τον Φρόντο.
Κοίτα, κύριε Φρόντο.
Μια πόρτα...
Σχεδόν φτάσαμε.
Έξυπνα τα Χόμπιτ, που φτάσανε τόσο ψηλά!
Δεν πρέπει να πάει από δω.
Δεν πρέπει να πληγωθεί το Πολύτιμο.
Ορκίστηκες!
Ορκίστηκες στο Πολύτιμο!
Ο Σμίγκολ υποσχέθηκε!
Ο Σμίγκολ είπε ψέματα.
Φρόντο!
Αετοί!
Έρχονται οι Αετοί!
Φρόντο!
Εδώ είμαι, Σαμ.
Κατάστρεψέ το!
Εμπρός! Τώρα!
Πέτα το στη φωτιά!
Τι περιμένεις;
Άφησέ το!
Το Δαχτυλίδι είναι δικό μου.
Όχι...
Όχι.
Όχι!
Ναι!
Πολύτιμο! Πολύτιμο!
Πολύτιμο!
Δώσ'μου το χέρι σου!
Πιάσε το χέρι μου!
Όχι!
Μην το αφήσεις!
Μην τα παρατάς!
Πιάσε!
Φρόντο!
Καταστράφηκε...
Έγινε...
Ναι, κύριε Φρόντο.
Τελείωσε τώρα.
Θυμάμαι το Σάιρ...
Το ποτάμι Μπραντιγουάιν...
Το Μπαγκ-έντ.
Τα πυροτεχνήματα του Γκάνταλφ...
Τα φαναράκια στο Δέντρο του Πάρτι...
Το χορό της Ρόζι Κότον...
Είχε κορδέλες στα μαλλιά.
Αν ήταν να παντρευτώ κάποια...
εκείνη θα έπαιρνα.
Εκείνη...
Χαίρομαι που είμαι μαζί σου, Σαμγουάιζ Γκάμτζι...
εδώ, στο τέλος των πάντων.
Γκάνταλφ;
Φρόντο!
Γκίμλι!
Αρχίζουν οι μέρες του νέου βασιλιά.
Ευλογημένες να'ναι...
Αυτή η μέρα δεν ανήκει σε μένα...
αλλά σε όλους.
Ας ξαναχτίσουμε μαζί αυτό τον κόσμο...
που θα τον μοιραστούμε σε μέρες ειρήνης.
Φίλοι μου...
μην προσκυνάτε κανέναν.
Κι έτσι έγινε...
Ξεκίνησε η Τέταρτη Εποχή της Μέσης-γης.
Και η Συντροφιά του Δαχτυλιδιού...
αν και την έδεναν αιώνιοι δεσμοί φιλίας κι αγάπης...
διαλύθηκε.
Μετά 13 μήνες, αφότου ξεκινή- σαμε το μακρινό μας ταξίδι...
βλέπαμε για πρώτη φορά γνώριμο τοπίο.
Ήμασταν στο σπίτι μας.
Γεια.
Πρόσεχε την κολοκύθα!
Απ'το ίδιο, Ρόζι.
Καληνύχτα, παλικάρια.
Πώς μαζεύεις τα κομμάτια μιας ζωής;
Πώς συνεχίζεις να ζεις...
όταν η καρδιά σου αρχίζει να νιώθει...
ότι δε θα ξανα- γίνεις ίδιος;
Υπάρχουν κάποιες πληγές που δε γιατρεύει ο χρόνος...
Κάποιες σε σημαδεύουν τόσο βαθιά...
που τις κουβαλάς για πάντα.
εκεί και πίσω πάλι... Μια ιστορία Χόμπιτ, του Μπίλμπο Μπάγκινς
Κύριε Φρόντο;
Τι συμβαίνει;
Πάνε 4 χρόνια από τότε στο Γουέδερτοπ, Σαμ.
Η πληγή δεν έγειανε τελείως.
Εκεί και πίσω πάλι. Μια ιστορία Χόμπιτ του Μπίλμπο Μπάγκινς
Και Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών του Φρόντο Μπάγκινς".
Το τελείωσες.
Όχι ακριβώς.
Υπάρχουν ακόμα μερικές σελίδες.
Ο Μπίλμπο μου είπε ότι θα τελειώσει ο ρόλος του.
Ο καθένας μας θα διαδέχεται τον άλλο στην αφήγηση.
Η ιστορία του Μπίλμπο είχε τελειώσει.
Δε θα'κανε άλλο ταξίδι...
εκτός από ένα.
Πες μου πάλι, αγόρι μου, πού πάμε;
Στο λιμάνι...
Τα Ξωτικά σου έκαναν την τιμή...
να'χεις μια θέση στο τελευ- ταίο πλοίο από τη Μέση-γη.
Φρόντο...
Υπάρχει περίπτωση να ξαναδώ εκείνο το Δαχτυλίδι;
Εκείνο που σου έδωσα...
Λυπάμαι, Θείε.
Φοβάμαι πως το'χασα.
Κρίμα...
Θα'θελα να το πιάσω άλλη μια φορά.
Να, λοιπόν, κάτι που δεν έχω ξαναδεί.
Τα Τρία Δαχτυλίδια έχασαν τη δύναμή τους.
Ήρθε η ώρα...
της κυριαρχίας των Ανθρώπων.
Η θάλασσα μας καλεί να επι- στρέψουμε στην πατρίδα.
Νομίζω ότι...
είμαι πανέτοιμος για νέα περιπέτεια.
Έχετε γεια...
γενναία Χόμπιτ.
Το έργο μου τώρα τελείωσε.
Εδώ, στις ακτές της θάλασσας...
φτάνει το τέλος της Συντροφιάς μας.
Δε θα πω "μην κλάψετε"...
γιατί δεν είναι όλα τα δάκρυα για κακό.
Έφτασε η ώρα, Φρόντο.
Τι εννοεί;
Πήγαμε να σώσουμε το Σάιρ, Σαμ.
Και το σώσαμε.
Όχι, όμως, για μένα.
Δε σοβαρολογείς.
Δεν μπορείς να φύγεις.
Οι τελευταίες σελίδες είναι για σένα, Σαμ.
Αγαπημένε μου Σαμ:
Δεν μπορείς να'σαι πάντα κομμένος στα δύο.
Πρέπει να παραμείνεις ολόκληρος για πολλά χρόνια.
Έχεις να χαρείς πολλά ακόμα, πολλά να κάνεις.
Ο ρόλος σου στην ιστορία θα συνεχιστεί.
Λοιπόν...
Γύρισα...
Ξάπλωσε
Το όμορφο κεφάλι σου
Το σκοτάδι πέφτει
Στου ταξιδιού σου έφτασες το τέρμα
Τώρα κοιμήσου
Και ονειρέψου αυτούς που ήρθαν πριν
Μας καλούν
Από την μακρινή ακτή
Γιατί θρηνείς;
Τι είναι όλα αυτά τα δάκρυα στο πρόσωπό σου;
Σύντομα θα καταλάβεις
Όλοι σου οι φόβοι θα χαθούν
Ασφαλής στην αγκαλιά μου
Απλώς κοιμάσαι
Τι βλέπεις
Στον ορίζοντα;
Γιατί οι γλάροι οι λευκοί
Μας καλούν;
Πέρα απ'τη θάλασσα
Το χλωμό φεγγάρι ανατέλλει
Ήρθαν τα πλοία
Να σε πάρουν στην πατρίδα
Κι όλα θα γίνουν
Λαμπερά, κρυστάλλινα...
Στο νερό το φως καθρεφτίζεται
Όλες οι ψυχές περνούν
Αχνοσβήνει η ελπίδα
Σ'έναν κόσμο σκοτεινό
Μέσα από σκιές
Που ο χρόνος κι οι μνήμες δεν αγγίζουν
Μην πεις
Ότι τώρα φτάσαμε στο τέλος
Λευκές ακτές μας προσκαλούν
Θα ξανασυναντηθούμε
Ασφαλής στην αγκαλιά μου
Απλώς κοιμάσαι
Τι βλέπεις
Στον ορίζοντα;
Γιατί οι γλάροι οι λευκοί
Μας καλούν;
Πέρα από τη θάλασσα
Το χλωμό φεγγάρι ανατέλλει
Ήρθαν τα πλοία
Να σε πάρουν στην πατρίδα
Κι όλα θα γίνουν
Λαμπερά, κρυστάλλινα...
Στο νερό το φως καθρεφτίζεται
Πλοία σκουρόχρωμα περνούν
Και πλέουν προς τη Δύση