LAS W POBLIŻU QUANTICO, WIRGINIA
MILCZENIE OWIEC
Starling!
Crawford chce cię widzieć w swoim gabinecie.
Dziękuję panu.
BÓL, KATUSZE, CIERPIENIE
TO FRAJDA
- Clarice. - Hej.
SEKCJA NAUK BEHAWIORALNYCH
Szuka pani Crawforda? Proszę poczekać w gabinecie, wróci za parę minut.
BILL OBDZIERA ZE SKÓRY PIĄTĄ OFIARĘ
Starling.
- Clarice M. Dzień dobry. - Dzień dobry, panie Crawford.
Przepraszam, że bez uprzedzenia ściągnąłem cię ze ścieżki.
Powiedziano mi, że dobrze sobie radzisz. W czołówce klasy.
Mam nadzieję. Nie wystawiali jeszcze ocen, więc...
Trafiła się pewna sprawa i pomyślałem o tobie.
W sumie to nie sprawa, ale raczej ciekawe zadanie.
- Usiądź. - Dziękuję.
Pamiętam cię z mojego wykładu na uniwerku w Wirginii.
Wierciłaś mi dziurę o przestrzeganie praw obywatelskich w FBI za Hoovera.
- Postawiłem ci piątkę. - Z minusem.
Podwójna specjalizacja, psychologia i kryminologia,
letnie praktyki w Klinice Reitzingera.
Tu jest napisane, że po studiach chcesz pracować
dla mnie w Naukach Behawioralnych.
Tak, bardzo bym chciała. Bardzo.
Analizujemy morderców seryjnych
w celu uzyskania profilu psychobehawioralnego.
Może być pomocny w nierozwiązanych sprawach.
Większość z nich chętnie z nami rozmawia.
- Strachliwa jesteś, Starling? - Jak dotąd, nie.
Ten, na którym nam najbardziej zależy, odmawia współpracy.
Chciałbym, żebyś poszła do szpitala z nim pogadać.
- A kto to taki? - Psychiatra, Hannibal Lecter.
Hannibal, kanibal.
Nie spodziewam się, że będzie z tobą rozmawiał,
ale chcę móc powiedzieć: "próbowaliśmy".
Jeśli nie zechce rozmawiać, to zdawaj mi zwykłe raporty:
jak on wygląda, jak wygląda jego cela, czy szkicuje lub rysuje, a jeśli tak,
to co szkicuje.
To są akta Lectera,
kopia naszego kwestionariusza i twoja legitymacja.
- Raport na moim biurku w środę o ósmej rano. - Dobrze.
Przepraszam pana, ale dlaczego ten pośpiech?
Lecter jest już tyle lat zamknięty,
czy jest jakiś związek między nim a Buffalo Billem?
Chciałbym, aby tak było.
Masz być w pełni skoncentrowana, Starling.
Z Hannibalem Lecterem bądź bardzo ostrożna.
Dr Chilton w szpitalu omówi z tobą procedury używane przy kontakcie z nim.
Pod żadnym pozorem nie odstępuj od nich.
I nie mów mu nic osobistego, Starling.
Uwierz mi, niepotrzebny ci Hannibal Lecter w głowie.
- Rób swoje, ale nie zapominaj, kim jest. - A kim?
To potwór,
czysty psychopata.
Tak rzadko można schwytać żywego.
Z punktu widzenia badań, Lecter to nasz najcenniejszy okaz.
Przychodzi tu wielu detektywów, ale przyznaję, że tak ładnego nie pamiętam.
Zostaje pani w Baltimore na noc?
Bo z odpowiednim przewodnikiem to miasteczko jest całkiem rozrywkowe.
Jestem pewna, że to wspaniałe miasteczko, dr. Chilton,
ale polecono mi porozmawiać z dr. Lecterem i natychmiast wracać.
Rozumiem.
To do dzieła.
Próbowaliśmy go oczywiście badać, ale na nasze testy jest zbyt błyskotliwy.
Jak on nas nienawidzi!
Widzi we mnie nemezis.
Crawford mądrze robi, przysyłając panią.
- Co pan ma na myśli? - Młoda, ładna kobieta, żeby go podniecić.
Od ośmiu lat Lecter nie widział kobiety.
I będzie miał na panią apetyt, że tak powiem.
Mam dyplom Uniwersytetu Wirginii. To nie szkoła wdzięku.
Dobrze, zatem potrafi pani zapamiętać reguły.
Proszę nie dotykać ani nie zbliżać się do szyby,
nie podawać nic poza papierem, żadnych długopisów ani ołówków,
zszywaczy czy spinaczy z kartkami.
Używać szuflady na posiłki, bez wyjątków.
Jeśli zechce coś podać, proszę nie przyjmować.
- Rozumie mnie pani? - Tak jest.
Pokażę pani, dlaczego stosujemy takie środki bezpieczeństwa.
8 lipca 1981 roku po południu
skarżył się na bóle w piersiach i zabrano go do szpitala.
Na badanie EKG zdjęto mu ochraniacz z ust i pasy.
Gdy nachyliła się nad nim pielęgniarka, oto co jej zrobił.
Lekarze zdołali jako tako nastawić jej szczękę
i uratować jedno oko.
Jego puls nie wzrósł powyżej 85,
nawet kiedy konsumował jej język.
Tutaj go trzymam.
Doktorze Chilton,
jeśli Lecter uważa pana za wroga,
to może będzie lepiej, jeśli pójdę sama.
Jak pan sądzi?
Mogła to pani zasugerować w moim gabinecie, nie zmarnowałbym czasu.
Tak, ale ominęłaby mnie przyjemność pańskiego towarzystwa.
Jak skończy, wyprowadź ją.
Witam, jestem Barney.
Powiedział pani, żeby się nie zbliżać do szyby?
Tak. Clarice Starling.
Bardzo mi miło, Clarice. Powieś sobie tutaj płaszcz.
Dziękuję.
On jest na końcu. Ostatnia cela. Trzymaj się prawej strony.
- Wystawiłem dla ciebie krzesło. - Znakomicie, dziękuję.
Będę pilnował. Wszystko będzie w porządku.
Cześć.
Czuję twoją cipkę.
Dzień dobry.
Dr. Lecter, jestem Clarice Starling. Mogę z panem porozmawiać?
Jesteś od Jacka Crawforda, prawda?
Tak.
Mogę spojrzeć na legitymację?
Naturalnie.
Bliżej, proszę.
Bliżej.
Za tydzień traci ważność.
Nie jesteś naprawdę z FBI, co?
Jeszcze przechodzę szkolenie w akademii.
Jack Crawford przysłał adepta?
Tak. Jestem studentką.
Jestem tu, żeby się od pana uczyć.
Może sam pan zadecyduje, czy jestem na to wystarczająco wykształcona.
To cwane z twojej strony, agentko Starling.
Proszę, usiądź.
A więc powiedz mi, co powiedział do ciebie Miggs?
"Wielojaźny Miggs" z celi obok.
Syknął coś do ciebie. Co powiedział?
Powiedział: "Czuję twoją cipkę".
Rozumiem.
Ja osobiście nie czuję.
Używasz kremu Evyan.
I czasami perfumujesz się L'Air du Temps.
Ale nie dzisiaj.
Sam pan wykonał te rysunki?
To jest Duomo - widok z Belvedere.
Znasz Florencję?
Te wszystkie szczegóły z pamięci?
Pamięć, agentko Starling, to wszystko, co mam zamiast widoku.
Cóż...
może zechce nam pan przedstawić swój pogląd na tym kwestionariuszu.
O nie, nie, nie...
Tak ci dobrze szło. Prawiłaś i przyjmowałaś komplementy.
Zdobyłaś zaufanie wstydliwą prawdą o Miggsie.
A teraz to niezdarne przejście do kwestionariusza.
To nie do przyjęcia.
Proszę tylko, żeby pan zerknął, doktorze. Zgodzi się pan albo nie.
Jack Crawford musi być bardzo zajęty, skoro werbuje studentów do pomocy.
Zajęty ściganiem tego nowego, Buffalo Billa.
Ależ z niego rozrabiaka.
Wiesz, dlaczego mówią na niego Buffalo Bill?
Proszę, powiedz mi, bo gazety milczą.
Zaczęło się od dowcipu w Wydziale Zabójstw w Kansas City. Powiedzieli:
"Lubi dobrać się im do skóry".
Agentko Starling, jak sądzisz, dlaczego ściąga im skórę?
Oczaruj mnie swoją elokwencją.
To go podnieca. Większość morderców seryjnych zatrzymuje trofea po ofiarach.
- Ja tego nie robiłem. - Nie.
Nie, pan je zjadał.
Podaj mi to.
Agentko Starling, sądzisz, że można mnie otworzyć za pomocą tępego narzędzia?
Nie.
- Pomyślałam, że pańska wiedza... - Jesteś taka ambitna, co?
Wiesz, jak dla mnie wyglądasz z tą drogą torebką i tanimi butami?
Jak wieśniara.
Wypucowana, żądna kariery wieśniara
z odrobiną gustu.
Wzrost zawdzięczasz dobremu odżywianiu,
ale jeszcze poprzednie pokolenie należało do biedoty, prawda?
I ten akcent, którego tak bardzo chcesz się pozbyć, czysta Wirginia Zachodnia.
Co robi twój ojciec? Jest górnikiem? Śmierdzi od niego naftą?
Wiem, jak szybko chłopcy cię odkryli,
te wszystkie męczące obmacywanki na tylnych siedzeniach,
gdy ty marzyłaś tylko o tym, żeby się wyrwać, wyrwać dokądkolwiek.
Wyrwać się do samego FBI.
Wiele pan widzi, doktorze.
Ale nie jest pan na tyle silny, żeby tej dogłębnej analizie poddać siebie.
Co pan na to?
Dlaczego nie spojrzy pan na siebie i nie zapisze, co widzi?
A może pan się boi?
Robiący spis ludności raz chciał mnie przepytać.
Zjadłem jego wątrobę z fasolką
i wybornym chianti.
Leć z powrotem do szkółki, mała Starling.
Leć, leć, leć...
Ugryzłem sobie nadgarstek,
więc mogę umrzeć.
Spójrz na krew!
Nabrałem cię!
Miggs, ty głupi chuju!
Zabiję go!
Agentko Starling, wracaj!
Agentko Starling!
Nie pozwolę cię tak traktować. Chamstwo to okropna rzecz.
- Zrób dla mnie ten test. - Nie, dam ci to, co kochasz najbardziej.
- Co to takiego? - Awans, naturalnie.
Słuchaj uważnie! Zajrzyj do wnętrza, Clarice Starling.
Idź, odnajdź moją dawną pacjentkę, pannę Mofet. M-O-F-E-T.
Miggs drugi raz tak szybko nie da rady, choć jest szalony.
Idź już!
Cześć, Bill.
Tatusiu!
- Złapałeś jakichś złodziei? - Wszyscy uciekli, aniołku.
O kurczę!
FBI! Ręce do góry! Nie ruszaj się.
Odwróć się. Ręce do tyłu.
Kciuki w górę.
Nie żyjesz, Starling.
Johnson, dobra robota. Dobre wejście i komendy.
- Gdzie twoja strefa zagrożenia? - W rogu.
- Sprawdziłaś róg? - Nie.
Dlatego nie żyjesz.
3-1-0-9?
Wyważanie drzwi lub okien
w celu wejścia lub wyjścia.
Zasada 4-0-4?
PSYCHIATRA Z BALTIMORE OTRZYMUJE NAJWYŻSZE ODZNACZENIE
UZNANY PSYCHIATRA OSKARŻONY O MORDERSTWO
NOWE POTWORNOŚCI W "PROCESIE KANIBALA"
- Clarice, telefon. Sam guru. - Crawford? Dzięki, Ardelia.
- Starling? - Tak?
Miggs nie żyje.
Nie żyje? Jak to się stało?
Porządkowy słyszał, jak Lecter coś mu szeptał i Miggs płakał.
Znaleźli go podczas wieczornej kontroli. Połknął własny język.
Starling?
Jestem. Tylko nie wiem...
co o tym sądzić.
Nie musisz nic sądzić. Lecter to zrobił dla własnej rozrywki.
Słuchaj, wiem, że dzisiaj było nieprzyjemnie,
ale na końcu wspominasz nazwisko:
"Mofet". Jakiś postęp?
Przed aresztowaniem Lecter zniszczył dokumenty swoich pacjentów,
więc nie ma nikogo o nazwisku Mofet,
ale pomyślałam, że jak na Lectera fraza "do wnętrza" jest zbyt ckliwa.
On pochodzi z Baltimore. Poszukałam w książce telefonicznej
i znalazłam przechowalnię zwaną: "Wnętrze",
zaraz przed samym Baltimore.
PRZECHOWALNIA "WNĘTRZE"
Magazyn 31 wynajęto
na 10 lat, zapłacono z góry gotówką.
Umowa jest zawarta na nazwisko
panny Hester Mofet.
Więc od 1980 roku nikogo tu nie było?
O ile mi wiadomo, to nie.
Moim klientom bardzo zależy na dyskrecji.
Obiecuję, że niczego nie ruszę.
Nie zdąży pan mrugnąć, a mnie już tu nie będzie.
- Pomóc pani? - Tak, proszę.
O, tutaj.
Zacięły się.
Może wrócimy tu jutro z moim synem?
A tamten?
Poprosiłbym mojego kierowcę, żeby pani pomógł, ale on nie cierpi pracy fizycznej.
Rozumiem.
Proszę tu zaczekać, zaraz wrócę.
Zacięły się.
Proszę mi dać latarkę.
Gdyby te drzwi opadły albo
cokolwiek innego się stało,
to jest numer do oddziału w Baltimore.
Wiedzą, że pan jest ze mną. Gdyby coś się stało, proszę do nich zadzwonić.
Dobrze, pani Starling.
Tędy, czekają na ciebie. Uważaj na schody.
"Hester Mofet" to anagram, prawda, doktorze?
"Hester Mofet" - brak reszty mnie.
"Brak reszty mnie". Co znaczy, że to pan wynajął ten magazyn.
Dziękuję.
Już nie krwawisz.
Skąd pan...
To nic takiego. Tylko zadrapanie.
Dr. Lecter, czyja głowa jest w tamtym słoju?
Dlaczego nie spytasz mnie o Buffalo Billa?
- Wie pan coś o nim? - Być może, gdybym widział akta sprawy.
Mogłabyś je dla mnie zdobyć.
Pogadajmy o "pannie Mofet". Chciał pan, żebym go znalazła.
Naprawdę nazywa się Benjamin Raspail.
Mój dawny pacjent, którego romantyczne związki podążały w kierunku, powiedzmy,
perwersyjnym.
Zapewniam cię, że go nie zabiłem, tylko schowałem, takiego, jakiego znalazłem,
gdy nie stawił się na trzy wizyty.
- Jeśli pan go nie zabił, to kto? - Któż to wie?
To dla niego najlepsze wyjście. Terapia nie dawała rezultatów.
Ten ubiór, makijaż...
- Czy Raspail był transwestytą? - W życiu?
O, nie. Pospolity osobnik maniakalno-depresyjny.
Nużący. Niezmiernie nużący.
Teraz myślę o nim jak o jakimś eksperymencie.
Pierwsza próba przemiany początkującego mordercy.
Clarice, co czułaś, gdy go ujrzałaś?
Najpierw strach, a potem...
wielki zapał.
Jack Crawford pomaga ci w karierze. Zdaje się, że cię lubi i ty jego też.
Nigdy się nad tym nie zastanawiałam.
Sądzisz, że Jack Crawford pożąda cię seksualnie?
Zgoda, jest o wiele starszy, ale czy sądzisz, że wyobraża sobie
sceny, sytuacje?
Pieprzenie cię?
To mnie nie interesuje, doktorze. Szczerze mówiąc,
to coś, co powiedziałby Miggs.
Już nie powie.
Dziękuję, Barney.
Co się stało z pańskimi rysunkami?
Kara, za Miggsa.
Tak jak ten program religijny. Po twoim wyjściu puszczą to na cały regulator.
Dr Chilton lubuje się w takim udręczaniu.
Co miał pan na myśli, mówiąc o "przemianie", doktorze?
Clarice, jestem w tym pomieszczeniu już osiem lat.
Wiem, że dopóki żyję, nie wypuszczą mnie stąd.
Chcę tylko widoku.
Chcę okna z widokiem na drzewo,
albo chociaż na wodę.
Chcę być w jakimś ośrodku z dala od doktora Chiltona.
Co miał pan na myśli, mówiąc "początkujący morderca"?
Chce pan powiedzieć, że zabił ponownie?
Oferuję ci portret psychologiczny Buffalo Billa
oparty na dowodach z akt sprawy.
Pomogę ci go złapać, Clarice.
Wie pan, kim on jest, prawda?
Proszę mi powiedzieć, kto odciął głowę pańskiemu pacjentowi.
Kto czeka, ten się doczeka.
Ja czekałem, Clarice, ale jak długo ty i Jack możecie czekać?
Nasz mały Billy na pewno już szuka tej...
kolejnej wyjątkowej kobiety.
MEMPHIS, TENNESSEE
Cześć, mruczku.
Już zaraz tam będę.
Jezu.
Pomóc panu?
- Mogłaby pani? - Pewnie.
Dziękuję.
- Jest pan chyba niepełnosprawny? - Tak.
Dotargałem aż tutaj, tylko nie mogę sam załadować na ciężarówkę.
Proszę chwycić.
Proszę postawić. Dobrze.
Proszę wejść do środka, a ja ją wepchnę do samego końca.
Jestem bardzo wdzięczny. Dziękuję.
Do samego końca.
- Wystarczy? - Dobrze.
Doskonale.
Nosi pani chyba rozmiar 14?
Słucham?
Dobrze.
Starling!
Na zewnątrz! Jazda!
Cindy!
Zastąp Starling na ringu! Dalej!
FBI! Ani kroku!
Zbieraj się. Przenosisz się. Jedziesz z Crawfordem.
- Dokąd? - W Wirginii znaleziono ciało kobiety.
Tydzień leżało w wodzie. To chyba sprawka Buffalo Billa.
OKRĘG CLAY, WIRGINIA ZACHODNIA
Przez trzy dni utrzymuje je przy życiu. Nie wiemy dlaczego.
Brak śladów gwałtu czy molestowania fizycznego przed śmiercią.
Wszystkie widoczne okaleczenia są pośmiertne.
Trzy dni, potem strzela do nich, obdziera ze skóry i porzuca.
Każde z ciał w innej rzece. Woda nie zostawia nam żadnych śladów.
To jest Fredrica Bimmel, pierwsza ofiara.
Jej ciało, jako jedyne, obciążył,
więc znaleziono je jako trzecie.
Po niej zrobił się leniwy.
Spójrzmy.
Kółka to miejsca, w których dziewczyny ginęły, strzałki, gdzie znaleziono ciała.
Ta dzisiejsza wypłynęła tutaj, w rzece Elk w Wirginii Zachodniej.
Spójrz na niego i powiedz, co zauważasz.
To biały mężczyzna, mordercy seryjni polują we własnej grupie etnicznej.
Nie jest koczownikiem. Ma gdzieś...
własny dom, nie mieszkanie.
- Dlaczego? - To, co z nimi robi, wymaga dyskrecji.
Ma jakieś 30,40 lat. Jest bardzo
silny fizycznie, ale posiada samokontrolę
starszego mężczyzny. Jest ostrożny, dokładny
i nie działa pod wpływem impulsu. Nigdy nie przestanie.
Dlaczego nie?
Spodobało mu się i jest coraz lepszy w tym, co robi.
Nieźle, Starling. Jakieś pytania?
Tak.
Nie wspomniał pan o informacjach w moim raporcie ani o ofercie dr. Lectera.
Rozważam ją.
Dlatego mnie pan tam wysłał, prawda?
Żeby pomógł nam schwytać Buffalo Billa?
Jeśli to prawda, to tylko...
szkoda, że mi nie powiedziano, to wszystko.
Gdybym wysłał cię tam z konkretnym zadaniem, on natychmiast by wiedział.
Bawiłby się tobą, a potem zamieniłby się w głaz.
DOM POGRZEBOWY
Przepraszam, panie szeryfie Perkins? To ci ludzie z FBI.
Witam. Jack Crawford, FBI.
Agent specjalny Terry. Agentka Starling.
Doceniamy zaproszenie do pańskiego okręgu.
To nie ja po was dzwoniłem, tylko ktoś z prokuratury stanowej.
- Chętnie byśmy wam pomogli, ale teraz... - Szeryfie...
Zbrodnia na tle seksualnym ma aspekty, które wolałbym omówić na osobności.
Rozumiemy się?
Oscar, przyprowadź dr. Akinsa z kaplicy.
- Starling, tu jesteśmy. - Niech Lamar przyjdzie, jak skończy grać.
Tak, za chwilę wyślemy.
Działa.
Potrzebne mi połączenie z Chicago, Detroit...
Przepraszam.
Przepraszam, panowie. Proszę posłuchać.
Musimy się nią zająć. Wiem, że wszyscy ją aż tu doprowadziliście,
że gdyby jej rodzice mogli, podziękowaliby wam
za waszą uprzejmość i wrażliwość.
Ale teraz, proszę, idźcie już, pozwólcie nam się nią zająć.
Idźcie już.
Dziękuję.
Dobrze.
Zgadza się. Wirginia Zachodnia, rzeka Elk.
Oczekujcie przekazu.
Ray.
Doktorze, Lamar, spójrzmy na nią.
Starling, zaczynamy.
Bill.
Rana wejściowa w kształcie gwiazdki,
powyżej mostka.
Odcisk lufy na górze.
- Morderstwo. - Morderstwo.
Trzeba będzie ją przekazać patologowi stanowemu w Claxton.
Lepiej, żebym wrócił na mszę. Lamar państwu pomoże.
Panie Boże Wszechmogący.
Starling, co jeszcze zauważasz?
Nie jest miejscowa.
Ma przekłute uszy w trzech miejscach i ma...
błyszczący lakier na paznokciach. Dla mnie to małomiasteczkowe.
Dwa paznokcie są ułamane i jest...
pod nimi brud albo piach.
Wygląda, jakby chciała przez coś się przekopać.
Zrób zdjęcia uzębienia. Przefaksujemy je do biura osób zaginionych.
Jeszcze jedno.
Ma coś w gardle.
Gdy wydobywa się ciało z wody, często w ustach są liście.
Co to takiego? Jakiś strąk z nasionami?
Nie. To jest kokon larwy.
To niemożliwe, żeby tak po prostu się tam znalazł.
Chyba że ktoś go tam wcisnął.
Gdy ją obrócimy, łatwiej pobierzemy odciski.
- Lamar, pomożesz mi? - Tak.
A to co?
Inny układ niż u pozostałych ofiar. Zrób zbliżenia.
Powyżej pośladków z ofiary ściągnięto skórę w kształcie dwóch dużych rombów.
Rana wyjściowa na poziomie drugiego lub trzeciego kręgu piersiowego
w odległości około 15 cm od prawej łopatki.
Starling, gdy powiedziałem szeryfowi, żebyśmy nie rozmawiali przy kobiecie,
wściekłaś się, prawda?
To tylko zasłona dymna, musiałem się go jakoś pozbyć.
To ma znaczenie, panie Crawford. Gliny biorą przykład z pańskiego zachowania.
- To ma znaczenie. - Przyznaję rację.
Na nadgarstkach widać ślady krępowania,
ale ich brak na kostkach wskazuje, że ściągnięcie skóry nastąpiło pośmiertnie.
- Czas minął, Pilch. Mój ruch. - Oszukujesz. Wabiłeś go.
Trudno. I tak mój ruch.
Powolutku, kochaniutki.
A liczy się, jak żuczek strąci pańską figurę?
Oczywiście. Nie umie pani grać?
Agentka Starling?
Skąd to się wzięło? To praktycznie już papka.
Było za podniebieniem miękkim ofiary.
Ciało było w rzece Elk w Wirginii Zachodniej.
- To Buffalo Bill, prawda? - Nic więcej nie mogę powiedzieć.
- Słyszeliśmy o tym w radiu. - To dowód morderstwa? Fajowo!
Proszę nie zwracać na niego uwagi. Nie ma tytułu doktora.
Sphingid ceratomia, być może.
Spory z niego łobuz.
Dobrze,
sprawdźmy morfologię.
Co pani robi w czasie wolnym, agentko Starling?
Próbuję być studentką, doktorze Pilcher.
Wychodzi pani czasem na piwo i cheeseburgery?
Wyśmienite tanie wino?
- Zaleca się pan do mnie, doktorze? - Tak.
- Mam! - Co takiego?
Agentko Starling, oto Acherontia styx.
Dziwne.
Swoim przyjaciołom znana jako zmierzchnica trupia główka.
- A skąd pochodzi? - To jest właśnie dziwne. Żyją tylko w Azji.
W tym kraju muszą być hodowane z jajek.
Ktoś ją nieźle wyhodował. Karmił miodem i wilczymi jagodami.
Utrzymywał w cieple.
Ktoś ją kochał.
Gdzie jesteś?
Wypuść mnie stąd!
Nie zostawiaj mnie tu!
Dlaczego nie odpowiadasz?
{Y:i}- Wita państwa Donna Feruchi. - Oraz Gene Cassel, sport.
{Y:i}A także Tim Langhorn. Oto najważniejsze wydarzenie ranka.
{Y:i}Catherine Martin,
{Y:i}25-letnią córkę senator Ruth Martin, początkowo uznaną za zaginioną,
{Y:i}obecnie uważa się za porwaną przez seryjnego mordercę "Buffalo Billa".
{Y:i}Policja w Memphis donosi, że zidentyfikowana bluzka zaginionej
{Y:i}jest rozcięta z tyłu, co stało się pewnego rodzaju ponurą, dobrze znaną wizytówką.
{Y:i}Młoda Catherine Martin jest jedyną córką pani senator Ruth Martin,
{Y:i}republikanki z Tennessee.
{Y:i}Nie uważa się, że porwania dokonano na tle politycznym,
{Y:i}tym niemniej poruszyło ono elity rządowe do samej góry.
{Y:i}Poproszony o komentarz przebywający w górach prezydent
{Y:i}powiedział, że jest, cytuję.
{Y:i}"niezmiernie zaniepokojony". Przed chwilą pani senator
{Y:i}nagrała tę dramatyczną, osobistą prośbę.
{Y:i}Zwracam się teraz do osoby, która przetrzymuje moją córkę.
{Y:i}Catherine jest bardzo dobra i miła.
{Y:i}Porozmawiaj z nią, a się przekonasz.
{Y:i}Masz władzę, ty podejmujesz decyzje.
{Y:i}Wiem, że potrafisz czuć miłość i litość.
{Y:i}Masz cudowną szansę pokazania całemu światu,
{Y:i}że możesz być zarówno litościwy, jak i silny.
{Y:i}Że jesteś na tyle szlachetny, by traktować ją lepiej, niż świat potraktował ciebie.
{Y:i}Ty masz tę władzę.
{Y:i}Błagam.
{Y:i}Moja córka ma na imię Catherine.
- Ale mądrze. -{y:i} Wypuść ją całą i zdrową.
- Jezu, bardzo mądrze. - Cały czas powtarza jej imię.
Jeśli on dostrzeże w niej osobę, a nie tylko przedmiot,
trudniej będzie mu ją skrzywdzić.
{Y:i}Proszę, uwolnij moją córeczkę.
Przychodzi pani do mojego szpitala przeprowadzać przesłuchania
i po raz trzeci odmawia pani podzielenia się ze mną informacjami.
Mówiłam już panu, że to rutynowa, uzupełniająca rozmowa o Raspailu.
- To mój pacjent. Mam swoje prawa. - Rozumiem pana.
Nie jestem jakimś tam sobie zwykłym woźnym, panno Starling.
To numer do prokuratora generalnego USA.
Proszę to przedyskutować z nim albo pozwolić mi wykonać zadanie.
Zrozumiał pan?
Jeśli portret, który nam pan da, pomoże w schwytaniu Buffalo Billa
i zdążymy ocalić Catherine Martin,
pani senator obiecuje panu przeniesienie
do szpitala kombatantów w Oneida Park w Nowym Jorku, z widokiem na las.
Naturalnie z zachowaniem środków bezpieczeństwa.
Miałby pan dostęp do książek.
Ale najlepsze jest to, że...
raz w roku będzie pan mógł opuścić szpital na tydzień
i udać się tutaj.
Wyspa Plum.
Każdego dnia tego tygodnia może pan spacerować po plaży,
kąpać się w oceanie przez godzinę,
naturalnie pod nadzorem oddziału antyterrorystycznego.
Tu jest wszystko.
Kopia akt sprawy Buffalo Billa,
kopia oferty pani senator.
Oferta jest
ostateczna i nie podlega negocjacjom.
Jeśli Catherine Martin zginie, pan guzik dostanie.
"Ośrodek Badań nad Chorobami Zwierzęcymi na Wyspie Plum".
Brzmi czarująco.
To tylko część wyspy. Jest też piękna plaża. Są mewy...
- Jest też piękna... - Mewy?
Pomogę ci, ale nie tak za nic.
Quid pro quo. Ja ci powiem, ty mi powiesz.
Ale nie o tej sprawie. O sobie.
Quid pro quo. Tak czy nie?
Tak czy nie, Clarice? Biedna Catherine czeka.
Proszę pytać, doktorze.
Jakie jest twoje najgorsze wspomnienie z dzieciństwa?
Śmierć mego ojca.
Opowiedz mi o tym. I nie kłam, bo i tak będę wiedział.
Był policjantem...
i pewnej nocy
nakrył dwóch złodziejaszków wychodzących od tyłu z apteki.
Zastrzelili go.
Zginął na miejscu?
Nie. Był bardzo silny. Przetrzymał ponad miesiąc.
Moja mama umarła, gdy byłam małym dzieckiem.
Ojciec stał się dla mnie całym moim światem.
Gdy mnie opuścił, nie miałam nic. Miałam 10 lat.
Jesteś bardzo szczera, Clarice.
Uważam, że znajomość z tobą w życiu osobistym byłaby wartościowa.
Quid pro quo, doktorze.
Powiedz o tej dziewczynie z Wirginii Zachodniej? Była sporych rozmiarów?
Tak.
- Duża w biodrach? Szeroka? - Wszystkie takie były.
- Co jeszcze? - Miała celowo
wepchnięty w przełyk przedmiot.
Nie podano tego do publicznej wiadomości. Nie wiemy, co to oznacza.
Czy był to motyl?
Tak. Larwa.
Przed godziną identyczną znaleźliśmy w głowie Benjamina Raspaila.
Dlaczego on je tam umieszcza?
Larwa symbolizuje przeobrażenie.
Gąsienica w poczwarkę...
i dalej w piękność.
Nasz Billy też się chce przeobrazić.
Nie ma korelacji między transseksualizmem a agresją.
- Transseksualiści są pasywni. - Mądra dziewczynka.
Zdajesz sobie sprawę, jak jesteś blisko schwytania go?
Nie. Proszę mi powiedzieć dlaczego.
Po morderstwie twego ojca zostałaś sierotą. Co stało się potem?
Nie wydaje mi się, żeby odpowiedź tkwiła w tych marnych butach.
Pojechałam do Montany, by zamieszkać z kuzynką i jej mężem. Mieli ranczo.
- Czy to było ranczo z bydłem? - Z owcami i końmi.
Jak długo tam mieszkałaś?
- Dwa miesiące. - Dlaczego tak krótko?
- Uciekłam. - Dlaczego?
Czy farmer zmuszał cię do rozpusty albo stosunków oralnych?
Nie. Był bardzo przyzwoitym człowiekiem.
Quid pro quo, doktorze.
Billy nie jest normalnym transseksualistą.
Uważa się za takiego, próbuje takim być. Próbował przyjąć wiele kształtów.
Powiedział pan, że jestem bliska schwytania go. Co pan miał na myśli?
Są trzy ośrodki operacji transseksualistów:
Johns Hopkins, Uniwersytet Minnesoty i Centrum Medyczne w Columbus.
Nie zdziwiłbym się, gdyby Billy starał się o operację zmiany płci
w jednym lub we wszystkich. I został odrzucony.
Na jakiej podstawie byłby odrzucony?
Szukaj ciężkich przeżyć w dzieciństwie mających związek z agresją.
Nasz Billy nie urodził się kryminalistą, Clarice.
To wieloletnia udręka ukształtowała jego osobowość.
Billy nienawidzi własnej tożsamości.
Myśli, że to oznacza, że jest transseksualistą.
Ale jego patologia jest po tysiąckroć okrutniejsza
i bardziej przerażająca.
Niech natrze skórę olejkiem. Ma to robić, kiedy każą.
Moja rodzina zapłaci gotówką. Zapłacą każdy żądany okup.
Niech natrze skórę olejkiem albo znowu zostanie polane wodą.
Tak, polejemy. Polejemy ją wodą.
Dobrze, dobrze.
Natrę.
Proszę pana,
jak mnie pan wypuści, przyrzekam, że nie wniosę oskarżenia.
Moja mama to bardzo ważna osoba.
Ale tyle pan już pewnie wie.
Teraz niech włoży olejek do koszyka.
Błagam!
Chcę do domu! Proszę mnie wypuścić.
Niech włoży olejek do koszyka.
Chcę do mamusi.
Błagam!
Wkładaj ten pieprzony olejek!
Poważnie myślisz, że będziesz spacerował po plaży i oglądał ptaszki?
Nie wydaje mi się.
Zadzwoniłem do senator Ruth Martin. Nie słyszała o żadnej ofercie dla ciebie.
Wpuścili cię w kanał, Hannibal.
Stań na zewnątrz.
I zamknij drzwi.
Nie było żadnej umowy z senator Martin, ale teraz jest.
Sam ją ułożyłem. Naturalnie dodałem kilka punktów dla własnej korzyści.
Ujawnij tożsamość Buffalo Billa.
Jeśli znajdą dziewczynę w porę, zostaniesz przeniesiony
do więzienia w Tennessee.
Hannibal, odpowiadaj.
Albo odpowiesz mi teraz, albo, jak Bóg mi świadkiem, nigdy nie opuścisz tej celi.
Kim jest Buffalo Bill?
Na imię mu Louis.
Resztę powiem pani senator osobiście, ale tylko w Tennessee.
I mam też parę własnych warunków.
Przygotuj go do drogi.
Jack, Hannibal Lecter jest przenoszony do Memphis.
Przenoszony?
Jakaś adeptka proponowała Lecterowi fikcyjny układ w imieniu senator?
- Tak, musiałem zaryzykować. - Senator wściekła się jak diabli.
Z Departamentu Sprawiedliwości przybył Paul Krendler. On pojedzie do Memphis.
LOTNISKO MIĘDZYNARODOWE W MEMPHIS
Witamy w Memphis. Jestem porucznik Boyle, a to sierżant Patrick.
Będziemy traktowali pana tak jak pan nas.
Proszę być dżentelmenem, a dostanie pan trzy gorące posiłki i łóżko.
Proszę tu podpisać i prawne przekazanie mamy za sobą.
Proszę wziąć mój.
Pani senator Martin,
doktor Hannibal Lecter.
Doktorze Lecter,
mam tutaj dokument gwarantujący panu nowe prawa.
Proszę przeczytać, zanim go podpiszę.
Nie będę marnował czasu Catherine, targując się o drobne przywileje.
Clarice Starling i ten okropny Jack Crawford już dość czasu zmarnowali.
Modlę się, żeby to nie zgubiło biednej dziewczyny.
Pomogę pani teraz, a po wszystkim - zaufam.
Daję panu słowo. Paul?
Prawdziwe nazwisko Buffalo Billa to Louis Friend.
Spotkałem go tylko raz. Polecił mu mnie w kwietniu lub maju 1980 roku
jeden z moich pacjentów, Benjamin Raspail.
Byli kochankami.
Ale Raspail zaczął się strasznie bać.
Podobno Louis zamordował jakiegoś przejezdnego...
i robił coś z jego skórą.
Potrzebny nam jego adres. Oraz rysopis.
Proszę mi powiedzieć, pani senator. Karmiła pani Catherine piersią?
- Czy karmiła ją pani? - Chwileczkę!
Tak.
- Zahartowało to pani sutki, prawda? - Co za skurwiel!
Amputujcie człowiekowi nogę, a on wciąż czuje, jak go swędzi.
Proszę powiedzieć, gdzie panią zaswędzi, gdy pani dziewczynka będzie w kostnicy.
Zabierzcie to coś z powrotem do Baltimore.
180 cm wzrostu, dobrze zbudowany, około 80 kilo.
Włosy blond, oczy jasnoniebieskie.
Około 35 lat, powiedział, że mieszka w Filadelfii, ale może kłamał.
To wszystko, co pamiętam. Jak mi się coś przypomni, to dam znać.
Pani senator, jeszcze jedno.
Śliczna garsonka.
{Y:i}Na wcześniejszym spotkaniu z senator Ruth Martin
{Y:i}doktor Lecter zgodził się pomóc w dochodzeniu
{Y:i}mającym na celu znalezienie porywacza Catherine.
- Jaka była pańska rola? - Mój wgląd w umysł doktora to umożliwił.
- Prawdziwe nazwisko Buffalo Billa? - Znane już jest odpowiednim władzom.
- Ja nazywam się dr Frederick Chilton. - Może pan przeliterować?
Pani z grupy dr. Chiltona?
Właśnie go widziałam na zewnątrz.
Dostęp do Lectera jest ograniczony. Dostajemy listy z pogróżkami.
Rozumiem.
Proszę się wpisać i zostawić broń.
Nie mogę sobie przypisywać całej zasługi.
Departament Sprawiedliwości, senator Martin, FBI, personel szpitalny.
A teraz najtrudniejsza część. Schwytanie podejrzanego.
Przepraszam, ale spieszę się na samolot.
To prawda, co powiadają?
Że to jakiś wampir?
Nie mają nazwy na to, kim jest.
Zna pani procedurę?
Tak, nie pierwszy raz z nim rozmawiam.
Proszę iść.
Dobry wieczór, Clarice.
Pomyślałam, że chciałby pan mieć swoje rysunki.
Póki nie dostanie pan swojego widoku.
Jakież to miłe.
A może Crawford cię przysłał z ostatnimi przymilnościami,
zanim wam obojgu zabiorą tę sprawę?
Przyszłam, bo sama chciałam.
Ludzie powiedzą, że zakochaliśmy się w sobie.
Wyspa zwierząt chorych na wąglik.
To było szczególnie miłe posunięcie. Twoje?
Tak.
Niezłe.
Szkoda tylko biednej Catherine. Tik-tak, tik-tak, tik-tak...
Znów rozdaje pan anagramy, doktorze.
Louis Friend?
Siarczek żelazawy, znany również jako tombak.
Clarice, twój problem to brak dostatecznej radości z życia.
W Baltimore mówił mi pan prawdę.
Proszę teraz kontynuować.
Ja przeczytałem akta, a ty?
Jest tam wszystko, czego ci potrzeba, żeby go znaleźć.
- Zatem proszę powiedzieć mi jak. - Podstawowe zasady.
Prostota.
Poczytaj Marka Aureliusza. Szukał w każdej rzeczy jej istoty.
Jej natury.
Co takiego robi mężczyzna, którego szukasz?
- Morduje kobiety. - Nie, to skutek uboczny.
Jakiej głównej rzeczy dokonuje? Jaką potrzebę zaspokaja zabijaniem?
Złość.
Akceptację społeczną.
- Frustracje seksualne. - Nie.
On pożąda czegoś.
To jego natura.
A gdzie zaczyna się nasze pożądanie?
Wyszukujemy przedmioty pożądania?
Postaraj się teraz odpowiedzieć.
Nie, my tylko...
Zaczynamy pożądać tego, co widzimy codziennie.
Nie czujesz na swoim ciele pożerających cię oczu?
I czy twoje oczy nie szukają tego, czego pragniesz?
Dobrze, tak. Proszę mi powiedzieć jak?
Nie.
Teraz twoja kolej na opowiadanie. Nie masz już wycieczek do zaoferowania.
Dlaczego opuściłaś tamto ranczo?
Doktorze, nie mamy już czasu na takie rzeczy.
Ale my nie postrzegamy czasu jednakowo. To twój cały czas.
Kiedy indziej! Mamy tylko pięć...
Nie! Teraz będę słuchał.
Po morderstwie ojca zostałaś sierotą, miałaś 10 lat,
zamieszkałaś z kuzynką na owczym ranczo w Montanie.
No i?
No i pewnego ranka uciekłam.
Nie tak prędko, Clarice. Co cię do tego skłoniło?
O której godzinie zaczęłaś?
- Jeszcze było ciemno. - Coś cię obudziło, tak?
Jakiś sen? Co to było?
Usłyszałam dziwny hałas.
- Co to było? - Jakby...
płacz.
Jakiś płacz, jakby głos dziecka.
- Co zrobiłaś? - Zeszłam...
na dół, na zewnątrz.
Zakradłam się do stodoły.
Tak strasznie bałam się zajrzeć do środka, ale musiałam.
I co ujrzałaś, Clarice?
Owce.
Beczały.
Ubijali owce?
A one beczały.
- Uciekłaś? - Nie.
Najpierw chciałam je uwolnić.
Otworzyłam furtkę, ale one nie uciekały.
Po prostu stały, zdezorientowane. Nie uciekały.
Ale ty uciekłaś, prawda?
Tak, wzięłam jedną i uciekałam tak szybko, jak tylko mogłam.
Dokąd uciekałaś?
Nie wiem. Nie miałam ani jedzenia, ani wody i było bardzo zimno.
Pomyślałam,
że gdybym mogła ocalić choć jedną...
Ale była taka ciężka.
Taka ciężka.
Zdołałam uciec tylko kilka kilometrów i szeryf zabrał mnie samochodem.
Farmer był tak na mnie wściekły, że oddał mnie do sierocińca w Bozeman.
Już nigdy nie zobaczyłam tego rancza.
Co stało się z twoją owieczką?
Zabił ją.
Wciąż budzisz się czasem, prawda?
Budzisz się w ciemności
i słyszysz beczenie owiec.
Tak.
I myślisz, że jeśli uratujesz biedną Catherine, to one zamilkną.
Myślisz, że jeśli Catherine przeżyje,
to już nigdy nie obudzisz się w nocy,
słysząc to rozpaczliwe beczenie owiec.
Nie wiem.
Dziękuję, Clarice.
Proszę powiedzieć mi jego nazwisko, doktorze.
To chyba dr Chilton.
Zdaje się, że się znacie.
- Znaleźliśmy ją. - Idziemy.
Teraz pańska kolej, doktorze.
Jazda.
- Jego nazwisko. - Muszę panią zabrać na samolot.
Chodźmy.
Dzielna Clarice.
Daj mi znać, kiedy owce zamilkną.
- Proszę mi powiedzieć jego nazwisko! - Clarice!
Twoje akta sprawy.
Żegnaj, Clarice.
Gotowy?
Jeszcze chwileczkę.
Sukinsyn zażądał drugiego obiadu.
Kotlet z jagnięcia. Na wpół surowy.
Ciekawe, co zechce na śniadanie.
Pewnie jakieś bydlę z zoo.
- Dobry wieczór panom. - Proszę na ziemię.
Ta sama procedura co poprzednio.
Gotowy, sierżancie Pembry.
W porządku.
Proszę uważać na rysunki.
Dziękuję.
Uważaj, on mnie skuł.
Jezu Chryste!
Gotowy, sierżancie Pembry.
A to co za cholera?
- Czy ktoś pojechał na piąte? - Nikt nie jechał.
Połącz się z Pembrym. Zapytaj...
Tu baza. Padły strzały na piątym piętrze.
- Strzały na piątym. - Sierżancie Tate!
O cholera!
Cisza!
- Bobby, przynieś kamizelki. - Tak jest.
- Brady, Howard... - Patrzcie!
Zatrzymała się.
Zabezpieczyć teren w promieniu 10 przecznic.
Przysłać oddział SWAT i karetkę. Pędem.
Idziemy na górę.
Pembry!
Boyle!
O Boże!
Dalej!
Pusto!
Baza!
Dwaj funkcjonariusze nie żyją.
- Lecter zbiegł! - Nie ma więźnia.
- Nie ma broni Boyle'a. - Powtarzam. Lecter zbiegł i ma broń.
Ściągnął z łóżka pościel.
Może skręcił linę, sprawdzić wszystkie okna.
Gdzie jest moja karetka, do cholery?
On żyje.
Sierżancie Tate, on żyje!
Weź go za rękę. Mów do niego.
- Co mam mówić? - To Jim Pembry, gadaj do niego!
Lecter zbiegł i jest uzbrojony.
Pembry, słyszysz mnie?
Zabrał pistolet Boyle'a. Pembry oddał jeden strzał, Lecter może być ranny.
Oddychaj.
Tak jest. Dobrze ci idzie. Dobrze wyglądasz.
Tak. Naprawdę świetnie wyglądasz.
- Gotowi? - Do dzieła!
Dobrze ci idzie. Przeżyjesz.
Dajcie kroplówkę.
Gdzie ten cholerny tlen?
Tracimy go. Szybko, na dół!
- Winda? - Tędy!
Baza do Tate'a.
Zrozumiano, poruczniku. Mówi Tate.
Jestem w windzie wiozącej Pembry'ego na dół.
Na razie się trzyma.
Trzy górne piętra zabezpieczone.
Główna klatka schodowa zabezpieczona.
Podejrzewamy, że jest na drugim piętrze.
Jest tam pan jeszcze?
Jesteśmy przekonani, że jest gdzieś na drugim. To wszystko. Bez odbioru.
Jest na dachu windy.
Chłopaki.
Widzę go.
Ma broń przy dłoni. Nie rusza się.
Dajcie ostrzeżenie. Chcemy go żywego.
Lecter!
Załóż ręce na głowę.
Jeden w nogę.
Brak ruchu.
Nie strzelać. Wchodzimy do windy.
Otwieramy właz.
Patrz mu na ręce. Ewentualne strzały będą nasze.
- Potwierdź. - Zrozumiano.
Tu jednostka medyczna 26.
Wieziemy do szpitala policjanta.
Ciężkie okaleczenia twarzy nieznanym narzędziem.
Drgawki padaczkowe, ale już poudarowe.
Funkcje życiowe dobre, ciśnienie 130/90.
Tak, 90. Tętno 84.
Daliśmy mu kroplówkę i 10 litrów tlenu.
Znaleźli karetkę na parkingu lotniska w Memphis.
Załoga nie żyła.
Zabił też turystę. Zabrał jego ubranie i pieniądze.
Teraz może być już gdziekolwiek.
- Nie będzie mnie szukał. - Czyżby?
Nie potrafię tego wyjaśnić. Uważałby to za chamstwo.
- To koniec. Już po niej. - To nie twoja wina.
Lecter powiedział, że wszystko, czego potrzebujemy, jest w aktach, a ja nie...
Doktor Lecter powiedział wiele rzeczy.
On w nich jest, Ardelia.
Czy to charakter pisma Lectera?
"Czy to przypadkowe rozrzucenie miejsc nie wydaje się desperacko przypadkowe,
jakby było dziełem kiepskiego kłamcy? Hannibal Lecter".
"Desperacko przypadkowe". Co ma na myśli?
Może wcale nie przypadkowe. Jakby była jakaś prawidłowość.
Ale nie ma prawidłowości. Komputery by ją odkryły.
Znaleziono je nie po kolei.
Nie po kolei z powodu jednej dziewczyny.
- Tej, którą obciążył, żeby nie wypłynęła. - Fredrica Bimmel.
Z Belvedere, Ohio.
Porwana jako pierwsza, ciało znaleziono jako trzecie.
- Dlaczego? - Nie wypłynęła, bo była obciążona.
A co Lecter powiedział o podstawowych zasadach?
- Prostota. - Co on robi? Pożąda czegoś.
A gdzie zaczyna się nasze pożądanie?
- Pożądamy tego, co widzimy. - Codziennie.
- Do licha, Clarice. - On ją znał.
BELVEDERE, OHIO
- Pan Bimmel? - Słucham?
Nazywam się Clarice Starling. Jestem z FBI.
Bardzo dziękuję, że pozwala mi się pan rozejrzeć.
Nie mam wam nic nowego do powiedzenia.
Policja już tu tyle razy wracała.
Fredrica pojechała autobusem do Chicago w sprawie pracy.
Normalnie wyszła z rozmowy o pracy. Nie wróciła już do domu.
Jej pokój jest taki, jakim go zostawiła.
Na piętrze.
Drzwi po lewej stronie.
On sobie szyje strój "damski" - z prawdziwych kobiet.
Potrafi szyć, jest fachowcem.
- Jest krawcem... - Starling.
Dlatego są to kobiety korpulentne. Utrzymuje je przy życiu
i głodzi, żeby miały obwisłą skórę.
Starling! Wiemy, kim jest i gdzie jest, i właśnie tam lecimy.
- Gdzie? - Calumet City, niedaleko Chicago.
- Za 45 minut wylądujemy. - To...
- To wspaniale, ale jak... - Nazwiska podał szpital Johns Hopkins.
Znaleźliśmy go w rejestrze przestępców seksualnych. Nazywa się Jamie Gumb.
Alias John Grant.
Lecter podał dobry rysopis, ale fałszywe nazwisko. Posłuchaj.
Urząd celny miał go w aktach.
Dwa lata temu zatrzymali paczkę na lotnisku w Los Angeles.
Żywe gąsienice z Surinamu.
Adresatem był Jame Gumb.
- Chicago jest 650 km stąd. Będę za... - Nie, nie...
Nie ma czasu. Zwijamy go za morderstwo, nie za porwanie.
Poszukaj czegoś wiążącego go z Bimmel. Może coś znajdziesz w Belvedere.
- Tak jest. Postaram się. - Starling...
Bez ciebie byśmy go nie znaleźli. Nikt tego nie zapomni.
A już na pewno nie ja.
Dziękuję panu, panie Crawford.
Panie Crawford?
Dzięki za ochłapy, dupku.
Mam lepszy pomysł.
Czas na smakołyk, Złotko.
Złotko!
Chodź tutaj!
No dalej, Złotko.
Mam dla ciebie smakołyk.
Pospiesz się, mały gnojku.
Weź sobie, ślicznotko.
Błagam, no chodź tu.
Chodź.
Przerżnąłbyś mnie?
Dalej, weź kość.
No dalej, chodź.
Ja bym siebie zerżnął.
Zerżnąłbym się nieziemsko.
Nieziemsko.
Nie.
KWATERA GLÓWNA GWARDII NARODOWEJ, CHICAGO, ILLINOIS
Bycie agentem FBI to dobra praca? Dużo pani podróżuje?
Do lepszych miejsc od tego?
Czasami.
Freddie tak się cieszyła, kiedy dostałam pracę w banku.
Prezenty dla klientów i bez przerwy lecące piosenki Barry'ego Manilowa.
Uważała, że to taka odlotowa praca.
Co ona tam wiedziała? Ciemięga.
Stacy, czy Fredrica wspomniała kiedyś mężczyznę o nazwisku Jamie Gumb?
Albo Jame Gumb?
- A może John Grant? - Nie.
Może miała chłopaka, którego nie znałaś?
Niemożliwe. Wiedziałabym, gdyby miała chłopaka.
Szycie było jej pasją.
- Pracowałyście kiedyś razem? - Jasne.
Razem z Pam Malavesi pomagałyśmy jej przy przeróbkach dla pani Lippman.
Możesz mi dać adres pani Lippman? Muszę z nią porozmawiać.
CALUMET CITY, ILLINOIS
Takie silne.
Takie śliczne.
Złotko?
Tutaj, ty gnoju.
- Włóż ją do wiaderka. - Nie! Podaj mi natychmiast telefon!
Mój pudelek!
- Nic ci nie jest? - Bardzo cierpi, potrzebuje weterynarza.
Upadając, złamała nogę. Na pewno.
- Nie krzywdź mego psa! - Nie zmuszaj mnie do tego!
Dopiero się dowiesz, co to ból!
Lepiej żebyś niósł telefon, bo ją zabiję!
Kurwa mać!
Zrobię to!
Dobra, idę już.
Wchodzimy.
Dzień dobry.
Przepraszam, że przeszkadzam. Szukam państwa Lippmanów.
FBI! Wszyscy na ziemię!
Lippmanowie już tu nie mieszkają.
Przepraszam, ale muszę z panem porozmawiać.
Pusto!
O co chodzi?
Prowadzę dochodzenie w sprawie śmierci Fredriki Bimmel.
Nikogo tu nie ma, Jack.
Clarice.
- Jak się pan nazywa? - Jack Gordon.
Pan Gordon.
Fredrica pracowała dla pani Lippman. Znał ją pan?
Nie...
Chwileczkę...
Taka gruba, przy kości?
Tak, była spora.
Tak, chyba ją widziałem. Nie. Czytałem o niej w gazecie.
Pani Lippman miała syna. Może on pani pomoże. Mam gdzieś jego wizytówkę.
- Proszę wejść, poszukam jej. - Dziękuję.
Jesteście bliscy złapania kogoś?
Tak, prawdopodobnie.
Czy...
zamieszkał tu pan po śmierci pani Lippman?
Tak, kupiłem ten dom
dwa lata temu.
Zostawiła może jakieś dokumenty, papiery urzędowe,
zeznania podatkowe,
wykaz pracowników?
Nie, nic takiego.
Czy FBI do czegoś doszło?
Tutejsza policja nie ma zielonego pojęcia.
Macie jakiś
rysopis, odciski palców, coś w tym rodzaju?
Nie.
Nie mamy.
Mam ten numer.
Świetnie.
Mogę skorzystać z telefonu?
Oczywiście, proszę.
Ani kroku!
Ręce do góry!
Odwróć się! Rozstaw nogi szeroko!
Nogi szeroko! Ręce za siebie! Kciuki w górę.
Stój!
Halo? Jesteś tam?
Tutaj jestem!
- Catherine Martin? - Tak!
FBI, jesteś bezpieczna!
Dupa blada! Wyciągnij mnie stąd!
Gdzie on jest?
Skąd mam, kurwa, wiedzieć? Wyciągnij mnie stąd!
Catherine, bądź cicho i ucisz tego psa!
Wyciągnij mnie stąd!
O Boże!
Wyciągnę cię stąd, ale teraz mnie posłuchaj.
- Muszę stąd wyjść. Zaraz wrócę. - Nie!
Nie zostawiaj mnie tu, ty dziwko!
Nie zostawiaj mnie tu! Ten facet jest pojebany!
Błagam!
Muszę stąd wyjść!
Za chwilę będą tu inni agenci.
Zaczekaj!
- Nie wychodź! - Cicho!
BILL OBDZIERA ZE SKÓRY PIĄTĄ OFIARĘ
- W porządku? - To tylko proch.
Agentko Starling, jak pani odnalazła Buffalo Billa?
MINISTERSTWO SPRAWIEDLIWOŚCI FEDERALNE BIURO ŚLEDCZE
Clarice M. Starling.
Gratuluję.
Agentko Starling.
- Agentko Mapp. - Telefon.
Proszę wybaczyć.
Pilch, zrobisz nam zdjęcie?
Chcę ci tylko pogratulować.
Nie nadaję się na takie przyjęcia. Ulatniam się stąd.
Dobrze.
Dziękuję, panie Crawford.
Twój ojciec byłby dzisiaj bardzo dumny.
Nie zapomnij, że masz telefon.
No i co, Clarice?
Czy owieczki zamilkły?
- Dr Lecter! - Nie próbuj odnaleźć numeru.
Za krótko będę na linii.
Gdzie pan jest?
Nie planuję składać ci wizyty. Świat z tobą jest ciekawszy.
- Chyba odwdzięczysz mi się tym samym. - Wie pan, że nie mogę tego obiecać.
Szkoda, że nie możemy dłużej pogawędzić, ale...
planuję kolację ze starym przyjacielem.
Żegnaj.
Doktorze Lecter?
Przepraszam.
- Ochrona przygotowana? - Ścisła.
Jestem bardzo wdzięczny.